0114-KDIP3-1.4011.682.2026.2.LS

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 29 lipca 2026 r. (data wpływu 4 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jak również posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 z późn. zm., dalej: „u.p.d.o.f.”).

Wnioskodawca właścicielem i jedynym udziałowcem (posiada 100% udziałów, dalej jako: „Udziały”) B. spółki z ograniczona odpowiedzialnością z siedziba w Polsce (dalej jako: „Spółka”, NIP: (…)). Spółka podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 z późn. zm., dalej jako: „u.p.d.o.p.”). Spółka docelowo pełni i będzie pełnić funkcje spółki holdingowej, przy czym niewykluczone, że struktura tego majątku będzie zmieniać się w czasie.

Założenie trustu jako wehikułu sukcesyjnego

Wnioskodawca rozważa założenie trustu w Liechtensteinie, do którego przeniósłby prawo własności Udziałów w Spółce. Celem tego trustu byłoby skupienie w jednym miejscu majątku Wnioskodawcy i poprawienie efektywności zarządzania tym majątkiem w interesie i na rzecz Wnioskodawcy, a w przyszłości również na rzecz członków jego rodziny.

Docelowo, trust ma stać się wehikułem ułatwiającym przeprowadzenie rodzinnej sukcesji w przypadku śmierci Wnioskodawcy, zapobiegając rozdrobnieniu majątku.

Docelowo, trust ma stać się wehikułem ułatwiającym przeprowadzenie rodzinnej sukcesji w przypadku śmierci Właściciela, zapobiegając rozdrobnieniu majątku. Trust pozostałby wówczas właścicielem całego majątku, a kolejne pokolenia spadkobierców Właściciela partycypowałyby w zyskach, które on generuje.

Wnioskodawca posiada zstępnych z różnych związków rozlokowanych w różnych krajach (będących obywatelami i rezydentami różnych krajów). Po śmierci Właściciela trust ma dokonać podziału majątku między dzieci w sposób zgodny z wolą właściciela, odmienny od reguł dziedziczenia ustawowego. Struktura z wykorzystaniem trustu umożliwiłaby uniknięcie konfliktów przy podziale majątku pomiędzy spadkobiercami bowiem to trust najprawdopodobniej spienięży cały majątek a dzieciom wyda pochodzące z tego środki pieniężne. Struktura taka pozwoli także uniknąć sporów o zachowek, których ryzyko jest bardzo wysokie. Tym bardziej, że różne państwa (w których mieszkają dzieci) różnie regulują kwestie należnego tym dzieciom zachowku.

Charakterystyka trustu

Księstwo Liechtenstein to wiarygodne, demokratyczne państwo ze stabilnym systemem prawnym i ugruntowaną, wieloletnią regulacją związaną z tworzeniem i funkcjonowaniem trustów dla celów zarządzania majątkiem rodzinnym. W Liechtensteinie przepisy dot. trustów funkcjonują w skodyfikowanej formie od 1928 r. Był to pierwszy w Europie kontynentalnej przypadek wdrożenia trustu w rozumieniu tradycji anglosaskiej przez państwo wywodzące się z rzymskiej tradycji prawnej. Trust prawa Liechtensteinu odpowiada konceptowi trustu w anglosaskim common law, adaptując go i dostosowując do ram systemu prawa kontynentalnego. Przykładowo, w odróżnieniu od tradycji anglosaskiej trust prawa Liechtensteinu może być założony na czas nieoznaczony i nieskończony.

Księstwo Liechtensteinu jest też członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego przez co jego prawo jest zgodne z prawem Unii Europejskiej. Liechtenstein stosuje kompleksowe podejście strategiczne, aby skutecznie zwalczać pranie pieniędzy i finansowanie terroryzmu. Ponadto jako członek MONEYVAL - Komitetu Ekspertów Rady Europy ds. oceny środków AML - Liechtenstein zobowiązał się do wdrożenia zaleceń Grupy Zadaniowej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF).

Zgodnie z prawem Księstwa Liechtensteinu trust stanowi quasi fundusz powierniczy, nieposiadający osobowości prawnej. Podstawą utworzenia trustu jest umowa zawarta między założycielem trustu (settlor) a powiernikiem (trustee), tzw. trust deed. Trust powstaje wraz z momentem podpisania tej umowy. Jest możliwe jednostronne powołanie trustu do życia przez założyciela trustu. Istotą trustu jest przeniesienie majątku powierniczego, na który składają się rzeczy ruchome i nieruchome lub prawa majątkowe, z założyciela na powiernika, na podstawie umowy powierniczej (instrumentu powierniczego), aby powiernik mógł we własnym imieniu, zgodnie z umową, posiadać, zarządzać i dysponować majątkiem na rzecz określonych osób.

Powiernik nie jest więc rzeczywistym beneficjentem powierzonego mu mienia, lecz raczej zarządza nim na rzecz osób wskazanych przez założyciela trustu zgodnie z ich interesem oraz realizując zamierzone cele. Beneficjentami mogą być osoby fizyczne lub prawne. W skład grona beneficjentów może wchodzić sam założyciel trustu jak i jego rodzina. Jedyne przysporzenie jakie faktycznie osiąga powiernik to ewentualne wynagrodzenie za świadczoną przez niego usługę powierniczego zarządzania mieniem.

Powiernikowi przysługują prawa rzeczowe do majątku funduszu powierniczego, tj. jest jego samodzielnym właścicielem. Jako właściciel majątku wniesionego do trustu przez założyciela, może on we własnym imieniu dochodzić wszelkich związanych z nim praw wobec osób trzecich. Wewnętrznie jednak pozycja powiernika jest ograniczona postanowieniami dokumentu powierniczego, a więc wolą założyciela trustu. Powiernik nie może więc dowolnie administrować powierzonym majątkiem, lecz powinien stosować się do woli i intencji założyciela określonych w dokumencie założycielskim trustu. Zmiana tych zasad wymaga zmiany dokumentów założycielskich trustu, o ile strony przewidziały takie prawo.

Można dowolnie ustalić okres na jaki założony jest trust. Zwłaszcza możliwe jest zawarcie trustu na czas nieokreślony.

Istotą trustów działających zgodnie z prawem Księstwa Liechtenstein jest posiadanie określonego majątku i sprawowanie nad nim pieczy. Trusty działają w określonym przez założycieli celu, którym w tym wypadku również będzie sprawowanie pieczy nad Udziałami Spółki. Założyciel trustu wnosząc do trustu swój majątek nie otrzymuje w zamian żadnych udziałów, certyfikatów lub innych instrumentów prawnych, które dawałyby mu tytuł prawny do wniesionego do trustu majątku lub do otrzymania od trustu innego rodzaju świadczeń, które podlegałaby dziedziczeniu.

Z racji istnienia trustu, tytuł prawny i uprawnienie ekonomiczne do majątku trustu są podzielone pomiędzy powiernika i beneficjentów. Powiernik (prawny właściciel) jako posiadacz majątku powierniczego jest zobowiązany do zarządzania nim i korzystania z niego na rzecz beneficjentów (ekonomicznych właścicieli). Chociaż beneficjent nie ma bezpośredniego roszczenia do majątku powierniczego, może wymagać od powiernika, aby zarządzał i dysponował majątkiem powierniczym zgodnie z warunkami dokumentu założycielskiego, a w szczególności może żądać tych świadczeń, do których jest uprawniony na podstawie tego dokumentu.

Te cechy trustu utworzonego zgodnie z prawem Księstwa Liechtenstein sprawiają, że jest to odpowiednie narzędzie do ochrony majątku przed rozdrobnieniem w wyniku kolejnych spadkobrań, w przeciwieństwie do tych form prawnych różnych podmiotów, które przewidują wydanie udziałów, akcji lub podobnych instrumentów w zamian za wniesiony majątek (np. spółki kapitałowe lub fundusze inwestycyjne).

Stosunek trustu istniejący w systemie prawnym Księstwa Lichtenstein jest więc pod wieloma względami podobny do stosunku powiernictwa wykształconego przez polską judykaturę. Z tym zastrzeżeniem, że typowy stosunek powiernictwa w prawie polskim jest jedynie stosunkiem kontraktowym, który istnieje pomiędzy powierzającym a powiernikiem i wygasa w przypadku śmierci/ustania bytu prawnego jednego z nich. Trust zaś jest stosunkiem prawym sui generis, który może trwać niezależnie od śmierci/ustania bytu prawnego jego uczestników, i którego struktura wewnętrzna i relacje między jego uczestnikami regulowane są nie tylko przez stosunek umowny, ale również przez właściwe przepisy Księstwa Liechtensteinu (Art. 895 i nast. PGR - Personen- und Gesellschaftsrecht, tj. Ustawa o osobach i spółkach z Liechtensteinu).

Wykorzystanie trustu przez Właściciela

Wnioskodawca rozważa przeniesienie prawa własności Udziałów w Spółce do trustu w Liechtensteinie, tj. przeniesienie ich na własność powiernika (tzw. „trustee”) za swojego życia.

Z prawnego punktu widzenia Wnioskodawca będzie więc założycielem trustu (tzw. „settlor”). Wnioskodawcy w ramach tej roli będzie przysługiwał szereg uprawnień o charakterze nadzorczym w stosunku do powiernika, będzie mógł odwołać powiernika i wskazać nowego, a także będzie posiadał upoważnienie do wskazania kto będzie beneficjentem trustu.

Wnioskodawca będzie za swojego życia jedynym beneficjentem trustu. Po jego śmierci beneficjentami będą jego zstępni zgodnie z zasadami szczegółowo opisanymi w umowie trustu.

W przypadku rozwiązania trustu Udziały w Spółce wrócą na powrót do Wnioskodawcy.

Powiernikiem trustu będzie osoba prawna z siedzibą w Liechtensteinie, a także będąca rezydentem podatkowym Liechtensteinu, spełniająca wymagania profesjonalnego powiernika zajmująca się profesjonalną obsługą trustów, posiadająca wymagane przez lokalne prawo uprawnienia w zakresie zarządzania tego typu strukturami (dalej jako: „Powiernik”).

Wypłata dywidendy przez Spółkę

Po tym jak Wnioskodawca wniesie Udziały do trustu istnieje możliwość, że Spółka będzie dokonywać różnego rodzaju wypłat związanych z posiadanymi przez trust aktywami. Przewiduje się, że mogą to być w szczególności: dywidendy, wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziałów w Spółce, zwrot dopłat, majątek polikwidacyjny w przypadku ewentualnej likwidacji Spółki, przychody z ewentualnego odpłatnego zbycia całości lub części Udziałów przez Powiernika na rzecz podmiotów trzecich, pożyczki lub inne przychody z praw majątkowych.

Środki te zostaną wypłacone w pierwszej kolejności formalnemu właścicielowi Udziałów, zgodnie z wpisem w księdze udziałów, tj. Powiernikowi. Spółka dokona więc przelewu środków pieniężnych na rachunek bankowy trustu, zarządzany przez Powiernika.

Następnie zarząd reprezentujący Powiernika poweźmie uchwałę o wypłacie (przekazania) tych środków pieniężnych z trustu Wnioskodawcy jako beneficjenta i przekaże mu te środki.

W tym przedmiocie Spółka uzyskała indywidualną interpretację wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 lutego 2026 roku, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.261.2026.1.AK, która potwierdza, że zważywszy na status trustu, spółka jako płatnik winna pobierać podatek od dywidend wypłacanych na rzecz trustu z przyjęciem, iż Powiernik jest przedmiotem transparentnym podatkowo, zaś podatnikiem jest Wnioskodawca a tym samym należy pobrać podatek PIT w jego imieniu. Celem niniejszego wniosku jest uzyskanie analogicznego potwierdzenia po stronie Wnioskodawcy jako podatnika.

Dochody z zysków kapitałowych

Poza Spółką możliwe jest także w przyszłości, że trust będzie posiadał udziały / akcje również w innych osobach prawnych lub papiery wartościowe czy inne instrumenty finansowe. Aktywa te mogą w przyszłości również generować zysk z dywidend czy odsetek, a także zostać sprzedane, co wygeneruje przychód z tytułu zysków kapitałowych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

1. Jak w świetle prawa wewnętrznego państwa, w którym ma siedzibę Trust traktowana jest wypłata środków pieniężnych dla beneficjenta? Czy przekazanie tych aktywów następuje na podstawie któregokolwiek z tytułów wymienionych w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478) - jeżeli tak, to którego?

Odpowiedź: Z uwagi na fakt, że Trust jest pod prawem Liechtensteinu traktowany jako podmiot transparentny podatkowo, przychód osiągnięty przez Trust jest alokowany do Wnioskodawcy już na etapie jego osiągnięcia. Jednocześnie, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie jest rezydentem podatkowym Liechtensteinu ani źródła przychodu nie ma miejsca w Liechtensteinie, po stronie Liechtensteinu nie generuje to żadnych skutków podatkowych. Skutki te należy więc rozpatrywać w państwie rezydencji Wnioskodawcy tj. w Polsce.

Samo zaś przekazanie aktywów nie wywołuje skutków podatkowych wg prawa Liechtensteinu.

Przekazanie aktywów z Trustu na rzecz Wnioskodawcy, jako założyciela tego Trustu i pierwotnego właściciela wniesionego tam majątku (co należy mocno podkreślić) nie stanowi w ocenie Wnioskodawcy żadnego z tytułów wymienionych w art. 1 ust. 1 i 2 u.p.s.d.

2. Jakim tytułem prawnym Trust będzie przekazywał Panu aktywa, w szczególności czy na podstawie umowy darowizny w rozumieniu prawa wewnętrznego państwa siedziby Trustu, porównywalnej z umową określoną w art. 888 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), czy też nastąpi to wskutek innej instytucji prawa cywilnego?

Odpowiedź: Przekazanie środków na rzecz Wnioskodawcy jako beneficjenta Trustu ma charakter czynności sui generis nieznanej prawu polskiemu. Czynność tę można zdefiniować najbliżej jako wypłatę świadczenia na rzecz beneficjenta trustu”. Na pewno nie zaś jako darowiznę.

Podkreślenia wymaga, że stosunek trustu oznacza, że powiernik jest właścicielem prawnym / formalnym przekazanego mu majątku i osiąganych z niego przychodów. Nie ma on jednak władztwa ekonomicznego, które przypada beneficjentom tego trustu zgodnie z założeniami dokumentu założycielskiego trustu (trust deed).

Stosownie zaś do treści art. 888 k.c. przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna jest czynnością jednostronnie przysparzającą, której towarzyszy animus donandi - tj. wola obdarowania będąca subiektywnym elementem występującym po stronie Darczyńcy. W konsekwencji nie każda umowa, której przedmiotem jest nieodpłatne świadczenie, może być kwalifikowana jako umowa darowizny.

Darowizna jest też czynnością kauzalną, której towarzyszy causa donandi - cel przysporzenia po stronie obdarowanego.

Jak już wskazano w treści wniosku trust jest stosunkiem sui generis, o znaczeniu szerszym niż powiernictwo wykształcone przez polską judykaturę, według której stosunek ten ma charakter jedynie kontraktowy. Zważywszy na fakt, że trust jest zobowiązany do wydania zarówno przekazanych aktywów jaki i uzyskanych pożytków oraz jest zobowiązany działać zgodnie z warunkami aktu założycielskiego, nie sposób przyjąć, że przekazaniu Wnioskodawcy powierzonych wcześniej do trustu aktywów czy wypłacie pożytków towarzyszy causa donandi.

Niezależnie od powyższego pełnomocnik wskazuje, że właśnie owo powiernictwo, jest elementem odróżniającym Trust od fundacji prywatnych - również obecnych wprawie Liechtensteinu, a niedawno wdrożonych do polskiego porządku prawnego jako polska fundacja rodzinna.

Fundacja otrzymuje jednak majątek i podejmuje działania we własnym imieniu i na własną rzecz. Trust natomiast działa we własnym imieniu, ale na rzecz beneficjenta - w tym przypadku założyciela tego trustu czyli Wnioskodawcy, a po jego śmierci jego dzieci.

Pytania

1.  Czy Wnioskodawca powinien na bieżąco rozliczać osiągane za pośrednictwem trustu przychody, w tym przychody z dywidend ze Spółki, tak, jakby osiągał je bezpośrednio - z pominięciem trustu?

2.  Czy wypłata z rachunku trustu na rzecz Wnioskodawcy nie spowoduje powstania po jego stronie dodatkowego przychodu?

Pana stanowisko w sprawie

1) Wnioskodawca powinien na bieżąco rozliczać osiągane za pośrednictwem trustu przychody, w tym przychody z dywidend ze Spółki, tak, jakby osiągał je bezpośrednio - z pominięciem trustu.

2) Wypłata z rachunku trustu na rzecz Wnioskodawcy nie spowoduje powstania po jego stronie dodatkowego przychodu.

Wyjaśnienie stanowiska Wnioskodawcy

Omówienie podstawy prawnej

W myśl art. 3 ust. 1 u.p.d.o.f. osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast w myśl ust 1a ww. przepisu za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Katalog źródeł przychodów został określony w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 1 pkt 7 u.p.d.o.f. źródłami przychodów są: (…) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m.in. dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:

a)  dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,

b)  oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,

c)  podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,

d)  wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.

Zgodnie zaś z art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

Stosownie zaś do art. 30b ust. 1. Od dochodów uzyskanych:

1)  z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,

2)  z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),

3)  z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,

4)  z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny,

5)  z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych,

- podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Ad. 1.

Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia, w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek podatnika (takie, którymi może rozporządzać jak właściciel).

W obrocie gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej nie muszą działać osobiście. Jednym ze sposobów działania poprzez inny podmiot jest stosunek trustu.

Wśród obowiązujących polskich przepisów, niestety nie odnajdziemy legalnej definicji trustu. Nie jest to bowiem rozwiązanie znane polskiemu prawu. Trustowi najbliżej jest do umowy powierniczej, która jednak w prawie polskim funkcjonuje jako tzw. umowa nienazwana. W polskim systemie prawnym stosunek powierniczy funkcjonuje w oparciu o przepisy dotyczące umowy zlecenia, na mocy których zleceniobiorca (powiernik), zobowiązuje się do określonego działania na rzecz zleceniodawcy (powierzający), na podstawie środków uzyskanych od zleceniodawcy.

Na gruncie prawa podatkowego powyższe znajduje potwierdzanie np. w Interpretacji indywidualnej z dnia 5 lipca 2021 r. o sygn. 0115-KDIT3.4011.388.2021.2.AW, gdzie organ wskazał, że Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wprost przepisów regulujących zasady opodatkowania czynności dokonywanych w ramach transakcji powierniczej. Z tego powodu wszelkie czynności dokonywane w ramach stosunku powierniczego winny być oceniane przez pryzmat przepisów ogólnych.

Czynności dokonywane przez powiernika są traktowane jak czynności wykonywane w swoim imieniu (tzn. powiernik jest formalnie stroną umowy, właścicielem majątku), ale bezpośrednio na rzecz / w interesie powierzającego.

Powiernik (trustee) na zewnątrz działa jako samodzielny podmiot, posiadający pełnię praw rzeczowych do przekazanego mu majątku. Jednak z mocy dokumentu założycielskiego trustu, Powiernik działa na rzecz i w wyłącznym interesie beneficjenta trustu, a nie występuje we własnym interesie. Powiernik zarządza i dysponuje powierzonym mu majątkiem jak właściciel, ale w wyłącznym interesie osób, na rzecz których trust został utworzony. To beneficjent trustu jest ekonomicznym właścicielem majątku zarządzanego przez Powiernika w ramach trustu. W efekcie tego zarządu Powiernik dokonuje wypłat ze zgromadzonego majątku na rzecz beneficjenta trustu. Jedynym definitywnym przysporzeniem po stronie Powiernika jest jedynie wynagrodzenie, które może on pobierać za pełnioną przez siebie funkcję.

Wieloletnia praktyka polskich organów podatkowych i sądów administracyjnych nie pozostawia wątpliwości, że powiernik nie powinien ponosić obciążeń podatkowych od dochodów osiąganych w ramach stosunku powiernictwa. Ciężar podatkowy powinien zaś spoczywać na tym podmiocie, który jest rzeczywistym beneficjentem stosunku powierniczego i odnosi korzyść ekonomiczną z dochodów osiąganych w ramach stosunku powiernictwa.

Przykładowo, Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z dnia 9 czerwca 2017 r. sygn. akt II FSK 1370/15 wskazał, że powiernik przy wykonywaniu przez siebie czynności, składa swoje oświadczenie woli, we własnym imieniu (w przeciwieństwie np. do pełnomocnika, który dokonuje czynności w imieniu mocodawcy), oraz na rzecz (rachunek) powierzającego. Ten ostatni element jest najistotniejszy w rozpoznaniu skutków podatkowych związanych z uzyskaniem przychodu na podstawie art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Rzeczywistym beneficjentem dokonanej czynności jest bowiem powierzający, na którego rzecz/rachunek czynność zostaje dokonana. Przychodu takiego nie można przy tym rozpoznać u powiernika, gdyż nie stanowi on dla niego trwałego przysporzenia majątkowego.

Prawidłowo zatem wskazał Sąd I instancji, powołując się na literaturę przedmiotu, że czynności powiernicze, z punktu widzenia podatków dochodowych, określane są jako neutralne podatkowo. Należy wobec powyższego stwierdzić, że skutki podatkowe związane z czynnościami wykonywanymi przez powiernika są analogiczne do tych, jakie wystąpiłyby, gdyby czynności te wykonywane były bezpośrednio przez powierzającego. W tym miejscu należy przywołać również analogiczne stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wyroku z dnia 9 lipca 2019 r. w sprawie o sygn. I SA/Gl54/19: Prawidłowo zatem wskazywała skarżąca, że czynności powiernicze, z punktu widzenia podatków dochodowych, określane są jako neutralne podatkowo (…). Należy wobec powyższego stwierdzić, że skutki podatkowe związane z czynnościami wykonywanymi przez powiernika są analogiczne do tych, jakie wystąpiłyby, gdyby czynności te wykonywane były bezpośrednio przez powierzającego. Zatem co do zasady Sąd zgadza się ze stanowiskiem skarżącej, że umowa powiernictwa jest neutralna podatkowo, lecz tylko w razie jej faktycznego zawarcia (zaistnienia w obrocie prawnym), wówczas przychód z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego należałoby rozpoznać u powierzającego, tak jakby czynność tą wykonał osobiście.

Podobne stanowisko można też znaleźć w licznych interpretacjach podatkowych, przykładowo: Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. IBPBII/2/415-930/14/MM: Wszelkie czynności dokonywane przez powiernika na zlecenie powierzającego wywołują skutki podatkowe względem powierzającego. Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozpoznania przychodu z tytułu osiągania pożytków z udziałów bądź ich odpłatnego zbycia. Przy czym będzie miał prawo do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że stosunek trustu powinien być dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych transparentny podatkowo. Tym samym to Wnioskodawca jako jedyny beneficjent trustu (za swojego życia) powinien rozliczać na bieżąco wszystkie dochody osiągane za pośrednictwem trustu, tak jakby te dochody osiągane były bezpośrednio przez niego.

W związku ze stosunkiem powierniczym trustu rzeczywistym beneficjentem wypłaconej ze Spółki dywidendy nie będzie Powiernik, ale Wnioskodawca. Pomimo, że Powiernik formalnie będzie wspólnikiem spółki kapitałowej, to z uwagi na istniejący stosunek trustu nie uzyska przychodu podatkowego z tytułu udziału w zyskach Spółki oraz innych operacji kapitałowych.

W konsekwencji podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dywidendy wypłaconej przez Spółkę będzie Wnioskodawca jako powierzający, a nie Powiernik. Zatem przepisy u.p.d.o.p. nie będą właściwe dla opodatkowania dywidendy wypłaconej przez Spółkę. Spółka powinna więc zastosować art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. oraz powinna też pobrać 19% zryczałtowany podatek dochody zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 i art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. W ocenie wnioskodawcy analogiczne stanowisko należy przyjąć w stosunku do przychodów z kapitałów pieniężnych objętych dyspozycją art. 30b u.p.d.o.f.

Naczelny Sąd Administracyjny wypowiadając się w tym temacie wskazał, iż (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2017 r. II FSK 1370/15): W przypadku, gdy została zawarta umowa powiernicza, w wyniku której to wspólnikiem w spółce komandytowo-akcyjnej jest powiernik, działający na rzecz powierzającego (rzeczywistego beneficjenta) - podatnikiem podatku dochodowego od zysków lub dywidend wypłacanych przez spółkę komandytowo-akcyjną w przedstawionym stanie faktycznym (zawarta umowa powiernicza), będzie powierzający (jako rzeczywisty beneficjent) i to na nim spoczywają obowiązki podatnika w zakresie przewidzianym przepisami (m.in. w tym złożenie rocznej deklaracji podatkowej).

Indywidualne interpretacje odnoszące się wprost do wypłat z trustu ustanowionego według prawa Liechtensteinu, przykładowo Interpretacja indywidualna z dnia 17.03.2023 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.832.2022.2.PSZ: Zgodzić się należy również z Pana stanowiskiem, że stosunek trustu powinien być dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych transparentny podatkowo. Tym samym powinien Pan rozliczać na bieżąco wszystkie dochody osiągane za pośrednictwem trustu, tak jakby te dochody były przez Pana osiągane bezpośrednio.

Analogiczne stanowisko prezentuje również Interpretacja indywidualna z dnia 13.07.2023 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.406.2023.2.KF: Zatem w momencie wypłaty dywidendy przez spółkę na rachunek bankowy trustu powstanie u Pana przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przekazanie Panu środków pieniężnych od powiernika nie powinno być traktowane jako przychód na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadą jednokrotności opodatkowania.

Podobnie w stosunku do samej Spółki Dyrektor Krajowej Informacji podatkowej, w interpretacji indywidualnej z dnia 22 kwietnia 2026 roku, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.261.2026.1.AK, wskazał: Zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, że stosunek trustu powinien być dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych transparentny podatkowo. Tym samym Właściciel powinien rozliczać na bieżąco wszystkie dochody osiągane za pośrednictwem trustu, tak jakby te dochody były przez niego osiągane bezpośrednio.

Zatem Spółka wypłacając dywidendę do Powiernika, jako płatnik obowiązana jest do obliczenia i pobrania zryczałtowanego podatku o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 41 ust. 4 tej ustawy i przekazania go do właściwego urzędu skarbowego zgodnie z dyspozycją z art. 42 ust. 1 ww. ustawy. Słusznie Państwo wskazaliście we własnym stanowisku, że to Właściciel a nie Powiernik będzie podatnikiem.

Podobne stanowisko wyrażają też organy podatkowe w innych interpretacjach indywidualnych, przykładowo:

• Interpretacja indywidulana z dnia 08.08.2018 r., wydana przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3-3.4011.247.2018.1.DS.
• Interpretacja indywidulana z dnia 11.08.2021 r., wydana przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.352.2021.2.MST.

Zważywszy na powyższe przyjąć należy, że Wnioskodawca powinien na bieżąco rozliczać osiągane za pośrednictwem trustu przychody, w tym przychody z dywidend ze Spółki, tak, jakby osiągał je bezpośrednio - z pominięciem trustu.

Ad 2

W świetle powyższej argumentacji czynności wykonywane przez Powiernika nie stanowią dla niego przysporzenia i nie aktualizują obowiązku podatkowego, natomiast dla Wnioskodawcy stanowią, które podlegałyby opodatkowaniu, jakby były wykonywane osobiście przez niego.

W konsekwencji zatem przeksięgowanie uzyskanych środków z rachunku bankowego posiadanego w ramach trustu na rachunek bankowy wnioskodawcy nie powinno stanowić zdarzenia generującego przychód w rozumieniu przepisów prawa podatkowego. Odmienne stanowisko prowadziłoby do podwójnego opodatkowania tego samego dochodu - raz w momencie jego uzyskania przez trust i ponownie w momencie ich przekazania na rachunek wnioskodawcy.

Zważywszy na powyższe przyjąć należy, iż wypłata z rachunku trustu na rzecz Wnioskodawcy nie spowoduje powstania po jego stronie dodatkowego przychodu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do treści art. 4a ww. ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że jako beneficjent trustu założonego w Lichtensteinie może Pan otrzymywać przychody, w tym przychody z dywidend ze Spółki za pośrednictwem trustu.

W tym miejscu wskazać należy, że w Polsce trust nie został w żaden sposób uregulowany jako instytucja prawna ani w prawie cywilnym, ani w prawie podatkowym. Jak wynika z literatury, instytucja trustu jest jedną z form powiernictwa. Trusty prawie zawsze działają w oparciu o pisemną umowę i przepisy miejscowego prawa powierniczego (w przedmiotowej sprawie w oparciu o prawo obowiązujące w Lichtensteinie). Z tego też względu nie ma możliwości, aby przepisy, którymi uregulowane jest działanie trustu można było wprost przełożyć do polskiego porządku prawnego i tak też zastosować. Jedyną możliwością, jaką pojawia się w opisywanej sytuacji, jest porównanie działania trustów do najbardziej zbliżonych mu instytucji w prawie polskim.

Powiernictwo może być oparte na różnego rodzaju stosunkach powiernictwa, najczęściej jednak wiąże się z przeniesieniem na trust własności aktywów będących przedmiotem zarządzania. Założyciel w momencie założenia trustu przekazał na własność powiernika swoje aktywa, wydając dyspozycje w jaki sposób środki uzyskane przez trust mają być rozdysponowane na rzecz beneficjentów.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Katalog źródeł przychodów został określony w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią źródłami przychodów są m.in. kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7).

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji

Wobec powyższego, skoro - jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy - posiada Pan status rzeczywistego beneficjenta to skutki podatkowe wypłaty dywidendy na rachunek bankowy trustu powinny być odnoszone bezpośrednio do Pana osoby.

Zatem w momencie wypłaty dywidendy przez spółkę na rachunek bankowy trustu powstanie u Pana przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast przekazanie Panu środków pieniężnych od powiernika nie powinno być traktowane jako przychód na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadą jednokrotności opodatkowania.

Pana stanowisko w powyższym zakresie jest więc prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.