0114-KDIP3-1.4011.679.2026.1.PT

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka działająca pod firmą A. S.A. [dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”] jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest także czynnym podatnikiem VAT.

W ramach swojej działalności, Grupa Kapitałowa, której częścią jest Wnioskodawca [dalej: „Grupa Kapitałowa”], wypracowała szereg rozwiązań w postaci (...) służących do rozwoju strategii (...) [dalej: „Technologia (...)”]. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia na rzecz klientów usług (...) w oparciu o tzw. (...) oraz pełni w Grupie Kapitałowej rolę podmiotu holdingowego. Wnioskodawca świadczy również usługi m.in. w zakresie korzystania z Technologii (...) oraz usługi wsparcia dla spółek z Grupy Kapitałowej. Ponadto w skład Grupy Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się na tworzeniu i udostępnianiu oprogramowania dla firm w obszarze (...). Grupa Kapitałowa oferuje również usługi polegające na wykorzystaniu innowacyjnych technologii (...).

W celu zwiększenia motywacji kluczowych osób świadczących usługi na rzecz Grupy Kapitałowej, nadzwyczajne walne zgromadzenie akcjonariuszy Wnioskodawcy uchwaliło program motywacyjny [dalej: „Program Motywacyjny”]. Zgodnie z jego pierwotnymi postanowieniami, po zawarciu umowy pomiędzy Wnioskodawcą a uczestnikiem, w przypadku spełnienia przez tę osobę ustalonych warunków, uzyska ona prawo do wykonania opcji na nabycie akcji Spółki. Objęcie opcji miało mieć charakter nieodpłatny. Jednocześnie opcja realizowałaby przesłanki do uznania jej za instrument finansowy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.). Programem Motywacyjnym został objęty jeden z pracowników Grupy Kapitałowej [dalej: „OF”], co nastąpiło poprzez zawarcie ze Spółką umowy dotyczącej ww. Programu Motywacyjnego [dalej: „Umowa”]. Osoba ta nie jest zatrudniona przez Wnioskodawcę, ale jedną z jego spółek zależnych z siedzibą w Szwajcarii [dalej: „Spółka CH”]. OF jest jednym z kluczowych współpracowników z perspektywy Grupy Kapitałowej. OF wykonuje swoją pracę wyłącznie na terytorium Szwajcarii i posiada umowę o świadczenie tejże pracy (odpowiednik polskiej umowy o pracę) wyłącznie ze Spółką CH.

Jedyny stosunek prawny pomiędzy Spółką a OF to zawarta Umowa. W związku ze zmianami w Programie Motywacyjnym, Wnioskodawca oraz OF zawarli aneks do Umowy. Zgodnie z jego treścią, dotychczasowe opcje zostaną wygaszone, a OF zrzeknie się praw wynikających z tych opcji oraz uzyskania jakichkolwiek środków pieniężnych wynikających z dotychczasowych postanowień Umowy. Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca zobowiązał się do przyznania i wypłaty na rzecz OF określonego świadczenia pieniężnego.

Pomiędzy Wnioskodawcą a OF nie istnieje żaden inny stosunek prawny poza wspomnianą umową oraz aneksem zawartymi w ramach Programu Motywacyjnego. Jak wskazano wcześniej, OF świadczy pracę wyłącznie na podstawie stosunku prawnego łączącego go ze Spółką CH. OF nie jest rezydentem podatkowym w Polsce i na ten moment nie planuje nim zostać. OF nie wykonuje również pracy na terenie Polski i na ten moment nie planuje jej wykonywać. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że OF jest rezydentem podatkowym w Szwajcarii. Ośrodek życiowy OF znajduje się w kraju jego zamieszkania tj. Szwajcarii.

W związku z powyższym, planowana jest wypłata na rzecz OF wynagrodzenia należnego w zamian za wygaśnięcie praw wynikających z przyznanych opcji [dalej: „Wypłata Wynagrodzenia”].

Z uwagi na uprzednie nieodpłatne nabycie opcji przez OF oraz brak innych relacji prawnych ze Spółką, Wypłata Wynagrodzenia na rzecz OF, stanowi na gruncie polskich przepisów przychód z „innych źródeł”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych [t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm., dalej: "ustawa o PIT"]. Jednocześnie, z uwagi na rezydencję podatkową OF, tak zakwalifikowany dochód podlega ocenie na gruncie ogólnego art. 21 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. [Dz.U. 1993 Nr 22, poz. 92 ze zm., dalej „UPO PL-CH”] jako tzw. "inne dochody”. Zgodnie z tym przepisem, podlegają one opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, tj. w Szwajcarii. W konsekwencji powyższego, wypłacany przez Wnioskodawcę przychód w ogóle nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

W związku z dokonaną wypłatą, po stronie Spółki pojawiły się wątpliwości dotyczące jej obowiązków sprawozdawczych wynikających z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT.

Wnioskodawca, zgodnie z ciążącymi na nim obowiązkami wskazanymi w art. 14b § 3a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), wskazuje, że miejscem zamieszkania OF jest Szwajcaria.

Pytanie

Czy w związku z Wypłatą Wynagrodzenia na rzecz OF, na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek sporządzenia i przesłania informacji o wysokości przychodów (PIT-11) na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z Wypłatą Wynagrodzenia na rzecz OF na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek sporządzenia i przesłania informacji o wysokości przychodów (PIT-11) na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592)

Uzasadnienie: Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Jednocześnie, nadrzędną zasadą polskiego prawa podatkowego w kontekście transgranicznym jest regulacja z art. 4a ustawy o PIT, która wprost nakazuje, aby przepisy dotyczące ograniczonego obowiązku podatkowego stosować z uwzględnieniem właściwych umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Wynikające z ustawy o PIT obowiązki sprawozdawcze związane z dokonaniem płatności na rzecz osoby fizycznej zależą przede wszystkim od tego, czy odbiorca jest polskim rezydentem podatkowym oraz czy wypłacane mu środki podlegają w Polsce opodatkowaniu. Oceny, czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia informacji PIT-11 na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy o PIT, należy dokonywać przez pryzmat ogólnego katalogu przychodów zawartego w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT. Jednakże, to przepisy umów międzynarodowych ostatecznie weryfikują, czy dany przychód generuje po stronie polskiego podmiotu jakiekolwiek obowiązki raportowe.

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, w analizowanej sprawie nie dojdzie do zbycia opcji ani do uregulowanej wprost w przepisach realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych, lecz do ich całkowitego wygaszenia na mocy aneksu do umowy. W zamian za wygaśnięcie tych praw, Wnioskodawca wypłaca OF określone świadczenie pieniężne. Z uwagi na charakter tego świadczenia (forma gratyfikacji za kontrybucję w rozwój Grupy) oraz bezsporny brak bezpośrednich relacji prawnych o charakterze zatrudnienia (np. umowy o pracę, zlecenia) między OF a Spółką, otrzymanego wynagrodzenia nie można przyporządkować do żadnego z wyszczególnionych w ustawie źródeł przychodów wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy o PIT. W konsekwencji, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, świadczenie wypłacane przez Spółkę w zamian za wygaszenie opcji stanowi przychód z tzw. „innych źródeł”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.

W ocenie Wnioskodawcy, przedmiotowej Wypłaty Wynagrodzenia nie można kwalifikować jako „realizacji praw” z pochodnych instrumentów finansowych w rozumieniu art. 10 ust. 4 ustawy o PIT. Przepis ten obejmuje bowiem wyłącznie wykonanie mechanizmu opcji (objęcie akcji lub wypłatę alternatywy pieniężnej wynikającej z warunków programu). Tymczasem w niniejszej sprawie opcje ulegają definitywnemu wygaszeniu (unicestwieniu) na mocy odrębnego porozumienia (aneksu). Wypłacane świadczenie nie jest więc rozliczeniem instrumentu, lecz gratyfikacją w zamian za zrzeczenie się praw do niego. Z uwagi na brak elementu „realizacji”, art. 10 ust. 4 ustawy o PIT nie ma zastosowania, a Wypłata Wynagrodzenia stanowi bezpośrednio przychód z „innych źródeł” na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.

Na marginesie Wnioskodawca zaznacza, że zdarzenie przyszłe będące przedmiotem niniejszego wniosku różni się od zdarzeń z udziałem innych uczestników Programu Motywacyjnego, które były uprzednio przedmiotem oceny organów podatkowych. W niniejszej sprawie nie dochodzi bowiem do przewidzianej w Programie realizacji praw z opcji (tzw. alternatywy pieniężnej), lecz do ich definitywnego wygaszenia w zamian za wynagrodzenie. Z tego względu, jak wykazano powyżej, zdarzenie to nie stanowi realizacji praw z instrumentów finansowych uregulowanej w art. 10 ust. 4 ustawy o PIT.

Niemniej jednak, nawet w przypadku alternatywnego (i w ocenie Spółki nieuzasadnionego) potraktowania przez organ Wypłaty Wynagrodzenia za wygaszenie opcji jako formy realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych otrzymanych nieodpłatnie, o którym mowa w art. 10 ust. 4 ustawy o PIT, wypłata ta nadal podlegałaby zaliczeniu do kategorii przychodów z „innych źródeł” wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.

Podejście to znajduje pełne potwierdzenie w interpretacjach wydanych dla innych uczestników tego samego Programu Motywacyjnego uchwalonego przez Spółkę (odpowiednio rezydentów USA oraz Japonii, w interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. 0113- KDIPT2-3.4011.979.2021.2.RR oraz z dnia 8 września 2022 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.661.2022.2.AK). Sprawy te dotyczyły odmiennego stanu faktycznego - wypłaty gotówki w ramach tzw. „alternatywy pieniężnej” za opcje, którą organ z racji jej natury potraktował bezpośrednio jako realizację praw z instrumentów finansowych. Jednakże, przyjęta w nich przez organy podatkowe ostateczna argumentacja prowadzi do tożsamych konkluzji i ma w pełni zastosowanie również do będącego przedmiotem niniejszego wniosku wygaszenia opcji. Organy konsekwentnie orzekały bowiem, że na mocy mechanizmu z art. 10 ust. 4 ustawy o PIT ostateczny przychód "dziedziczy” źródło, w ramach którego instrument został pierwotnie nabyty. Zatem z uwagi na fakt, że opcje zostały przyznane uczestnikom nieodpłatnie poza stosunkiem pracy, organ uznał, że ewentualne późniejsze przepływy pieniężne z nimi związane i tak muszą zostać zakwalifikowane jako przychód z „innych źródeł”.

Z uwagi na charakter OF - tj. fakt, że jest ona i w przyszłości również będzie rezydentem podatkowym Szwajcarii - dla celów określenia skutków podatkowych w zakresie obowiązku sporządzenia informacji PIT-11 niezbędne jest też uwzględnienie zapisów UPO PL-CH. Zgodnie z tą umową znaczenie mają dwa przepisy:

• Art. 13, w którym nie została dokładnie uregulowana kwestia przeniesienia majątku z tytułu pochodnych instrumentów finansowych opisanych przez Wnioskodawcę, tj. wypłacenia przez Spółkę na rzecz OF kwoty pieniężnej w zamian za wygaśnięcie tytułu prawnego do opcji na akcje Spółki;
• Art. 21, zgodnie z którym część dochodów osiągniętych przez rezydenta jednej ze stron umowy, o których nie było mowy w innych regulacjach UPO, podlega opodatkowaniu w państwie miejsca zamieszkania (rezydencji) uzyskującej je osoby, czyli w przypadku OF - w Szwajcarii. Przepis ten kategorycznie eliminuje prawo Polski do nałożenia podatku od takich dochodów uzyskanych przez rezydenta Szwajcarii, rezerwując jurysdykcję podatkową wyłącznie dla Szwajcarii jako państwa rezydencji.

Mając na uwadze powyższe, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wypłata Wynagrodzenia na rzecz OF, stanowi na gruncie polskich przepisów przychód z „innych źródeł”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy o PIT. Jednocześnie, z uwagi na rezydencję podatkową OF, tak zakwalifikowany dochód podlega ocenie na gruncie ogólnego art. 21 ust. 1 UPO PL-CH jako tzw. "inne dochody". Zgodnie z tym przepisem, podlegają one opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, tj. w Szwajcarii. W konsekwencji powyższego, wypłacany przez Wnioskodawcę przychód w ogóle nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

Poddając natomiast analizie ewentualne obowiązki o charakterze sprawozdawczym po stronie Spółki tj. podmiotu dokonującego Wypłaty Wynagrodzenia, należy wziąć pod uwagę treść art. 42a ust. 1 ustawy o PIT. Stosownie do tego przepisu osoby prawne, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 (przychody z innych źródeł), od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-11) i przesłać ją podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu.

W ocenie Wnioskodawcy, wykładnia literalna tego przepisu musi być uzupełniona o wykładnię celowościową oraz systemową, ze szczególnym uwzględnieniem omówionych zasad prawa międzynarodowego. W sytuacji bowiem, gdy z mocy prawa międzynarodowego wypłacane świadczenie pozostaje całkowicie poza polską jurysdykcją podatkową, zdaniem Wnioskodawcy obowiązek o charakterze sprawozdawczym (wystawienie informacji PIT-11) w ogóle się nie aktualizuje. Przemawiają za tym następujące argumenty:

1. Wykładnia systemowa (brak jurysdykcji podatkowej RP):

Przepisy ustawy o PIT muszą być odczytywane jako spójny system. Artykuł 42a ust. 1, statuujący obowiązek wystawienia informacji PIT-11, ma zastosowanie m.in. w odniesieniu do podatników o ograniczonym obowiązku podatkowym. Jednakże na podstawie nadrzędnego art. 4a ustawy o PIT w zw. z art. 21 ust. 1 UPO PL-CH, Polska zrzekła się prawa do opodatkowania dochodu z Wypłaty Wynagrodzenia, o której mowa w przedstawionym zdarzeniu przyszłym. Skoro z mocy ratyfikowanej umowy międzynarodowej przychód ten jest opodatkowany wyłącznie w Szwajcarii, to w polskim porządku prawnym on nie powstaje jako „dochód podlegający opodatkowaniu na terytorium RP”. Nałożenie na podmiot polski (Wnioskodawcę) obowiązku informacyjnego odnośnie zdarzenia, które podatkowo znajduje się poza władztwem Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiłoby nieuzasadnione rozszerzenie jurysdykcji państwa. Skoro dochód w ogóle nie podlega polskiemu reżimowi podatkowemu, zdaniem Wnioskodawcy polski organ nie posiada legitymacji do żądania na jego temat sformalizowanych informacji podatkowych od podmiotu wypłacającego niniejszy dochód.

2. Wykładnia systemowa w kontekście podatku u źródła (WHT):

Stanowisko Wnioskodawcy o braku obowiązku sporządzenia informacji PIT-11 znajduje dodatkowe poparcie w zestawieniu z mechanizmem poboru oraz raportowania tzw. podatku u źródła (WHT). Polski ustawodawca w art. 29 ust. 1 ustawy o PIT wyodrębnił zamknięty katalog przychodów nierezydentów (m.in. odsetki, należności licencyjne, usługi doradcze), dla których przewidziano szczególny reżim raportowania. Co istotne, w art. 42 ust. 6 ustawy o PIT ustawodawca wprost nałożył na podmioty wypłacające ww. przychody obowiązek sporządzenia i przekazania informacji imiennej (IFT-1R) także w sytuacji, „gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku”.

Z powyższego wyłania się spójny i logiczny wniosek: tam, gdzie polski system podatkowy przypisuje sobie jurysdykcję nad dochodem nierezydenta i żąda jego raportowania (nawet jeśli umowa międzynarodowa zwalnia ten dochód z opodatkowania), ustawa o PIT formułuje nakaz informacyjny w sposób bezpośredni i wyraźny. Tymczasem w przepisach regulujących obowiązek wystawiania informacji PIT-11 (tj. w art. 42a ustawy o PIT) nie ma analogicznego zastrzeżenia. Zgodnie z dyrektywą racjonalności ustawodawcy, a contrario, brak odpowiednika art. 42 ust. 6 w jednostce redakcyjnej art. 42a ustawy o PIT oznacza, że intencją ustawodawcy nie było nałożenie obowiązku raportowania w sytuacji, gdy dany przychód z „innych źródeł” w całości nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Próba nałożenia na Spółkę takiego obowiązku stanowiłaby działanie niezgodne z prawem.

3. Wykładnia celowościowa:

Celem art. 42a ust. 1 ustawy o PIT jest dostarczenie polskiej administracji skarbowej wiedzy o osiągniętych przez podatnika przychodach (od których płatnik nie pobrał podatku), aby umożliwić nierezydentowi samodzielne rozliczenie tego podatku oraz aby przekazać organom dane umożliwiające im kontrolę tego rozliczenia. Jak wskazuje doktryna: „obowiązek wynikający z art. 42a u.p.d.o.f. ma charakter informacyjny i dokumentacyjny, a jego celem jest zapewnienie organom podatkowym oraz podatnikowi danych niezbędnych do prawidłowego rozliczenia przychodów z innych źródeł, które nie są objęte obowiązkiem poboru podatku przez podmiot wypłacający.” (J. W. Tocicka [w:] PIT. Komentarz, red. J. Glumińska-Pawlic, S. Śliwowski, A. Werner, Warszawa 2026, art. 42a, lex.). Tymczasem OF, jako rezydent Szwajcarii uzyskujący dochód bezwzględnie zwolniony z opodatkowania w Polsce, w ogóle nie ma obowiązku składania w Polsce rocznego zeznania podatkowego w zakresie wynagrodzenia uzyskanego w związku z Programem Motywacyjnym, w którym wykazywałby ten dochód do opodatkowania. Sporządzenie i wysłanie przez Wnioskodawcę formularza PIT-11 do urzędu skarbowego byłoby zatem czynnością całkowicie bezprzedmiotową. Polskie organy podatkowe otrzymałyby dane finansowe zagranicznego rezydenta, które pozostają całkowicie poza zakresem polskiej jurysdykcji podatkowej (z uwagi na wyłączne prawo Szwajcarii do opodatkowania tego dochodu na mocy UPO). Przekazywanie tego rodzaju informacji nie mogłoby doprowadzić do ustalenia jakiegokolwiek zobowiązania podatkowego w Polsce bądź weryfikacji dopełnienia innych obowiązków po stronie podatnika. Obciążanie Wnioskodawcy instrumentalnym obowiązkiem sprawozdawczym, który nie służy wymiarowi podatku, pozostaje w sprzeczności z zasadami ekonomiki postępowania oraz racjonalności ustawodawcy.

4. Brak statusu podatnika na gruncie przepisów ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników:

Brak obowiązku sporządzania informacji PIT-11 potwierdza również systemowa analiza przepisów o ewidencji i identyfikacji podatników, która wprost wyklucza nałożenie na szwajcarskiego rezydenta (OF) wymogów identyfikacyjnych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz. U. z dnia 2026 r. poz. 151 ze zm.), identyfikatorem dla osób fizycznych nieprowadzących działalności i niebędących podatnikami VAT jest numer PESEL. PESEL ten może być nadany m.in. na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 384 ze zm.) osobom „obowiązanym na podstawie odrębnych przepisów do posiadania numeru PESEL”.

Należy jednak podkreślić, że aby podlegać pod rygory ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, a w konsekwencji móc i musieć posługiwać się polskim identyfikatorem do celów podatkowych, dana osoba musi w pierwszej kolejności posiadać tytuł prawny kreujący ją jako „podatnika” w Polsce. OF nie posiada natomiast takiego tytułu w związku z Wypłatą Wynagrodzenia.

Jednocześnie brak podstaw prawnych do uzyskania i posługiwania się przez zagranicznego nierezydenta polskim identyfikatorem podatkowym prowadzi do sytuacji braku możliwości złożenia formularza PIT, który wymaga wskazania polskiego numeru NIP lub PESEL podatnika. Oznacza to więc, że PIT-11 nie został przez ustawodawcę przewidziany do raportowania zdarzeń obojętnych podatkowo z perspektywy polskich przepisów podatkowych.

5. Linia interpretacyjna:

Podejście zaprezentowane w niniejszym wniosku znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora KIS. Przykładowo:

• W interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 8 stycznia 2026 r. sygn. 0112- KDWL.4011.153.2025.1 .TW, organ stwierdził, że w przypadku dokonania świadczenia przez polski podmiot na rzecz rezydenta czeskiego zakwalifikowanego jako przychód z „innych źródeł” w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PIT oraz podlegającego opodatkowaniu tylko w państwie rezydencji odbiorcy tj. Czechach, na mocy polsko-czeskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, po stronie polskiego podmiotu nie występuje obowiązek sporządzenia informacji wskazanej w art. 42a ust. 1 ustawy o PIT (PIT-11). Jak podkreślił Dyrektor KIS: „Jak wynika z dyspozycji art. 42a ustawy obowiązek sporządzania informacji PIT-11 występuje w przypadku przekazywania, w tym na rzecz osób posiadających w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy, świadczeń bądź należności kwalifikowanych do przychodów z innych źródeł podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Jeżeli zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania przedmiotowe przychody kwalifikowane jako „inne dochody” nie będą podlegały opodatkowaniu na terytorium RP, to Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wystawienia informacji, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”
• W interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 14 sierpnia 2023 r. sygn. 0112-KDIL2- 1.4011.408.2023.2.KP Dyrektor KIS uznał, że: „Jak wynika z dyspozycji art. 42a ustawy obowiązek sporządzania informacji PIT-11 występuje w przypadku przekazywania, w tym na rzecz osób posiadających w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy, świadczeń bądź należności kwalifikowanych do przychodów z innych źródeł podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Jeżeli zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania przedmiotowe przychody kwalifikowane jako "inne dochody" nie będą podlegały opodatkowaniu na terytorium RP, to płatnik - w Pani przypadku spółdzielnia mieszkaniowa - nie jest zobowiązany do wystawienia informacji, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym w Pani przypadku (rezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii) spółdzielnia mieszkaniowa nie miała obowiązku wystawiania informacji PIT-11 ani jakichkolwiek innych informacji na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Reasumując, skoro wypłacone z tytułu wygaszenia opcji dodatkowe wynagrodzenie kwalifikuje się jako przychód z innych źródeł, który na mocy art. 21 ust. 1 UPO PL-CH nie podlega opodatkowaniu w Polsce i w całości znajduje się poza polską jurysdykcją podatkową, to obowiązek określony w art. 42a ust. 1 ustawy o PIT nie znajdzie zastosowania, a Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do sporządzania i przesyłania informacji o przychodach z innych źródeł (PIT-11).

Biorąc pod uwagę powyższą argumentację, Wnioskodawca wnioskuje jak na wstępie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego. Tym samym, powołane interpretacje indywidualne nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w tej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania

Maja Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną
(art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.