0114-KDIP3-1.4011.677.2026.2.EC

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 sierpnia 2026 r. (wpływ 4 sierpnia 2026 r.)  – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2 maja 2007 r. pod firmą A. Posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a wybraną formą opodatkowania jest podatek liniowy 19% (art. 30c ustawy o PIT). Zarejestrowany przedmiot działalności obejmuje m.in. kody PKD 62.10.B (pozostała działalność w zakresie programowania), 62.90.Z (pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych), 72.10.Z (badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych) oraz 62.20.B.

Wnioskodawca od wielu lat tworzy aplikacje mobilne na platformę (…), w tym aplikacje wykorzystujące czujniki urządzenia oraz mechanizmy precyzyjnej lokalizacji (m.in. (…)) i przetwarzanie danych w czasie rzeczywistym. Tworzenie oprogramowania prowadzone jest w sposób metodyczny i obejmuje analizę, projektowanie, implementację, a także testy — w tym testy wydajnościowe, obciążeniowe i akceptacyjne.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca tworzy nową, autorską aplikację mobilną na system (…) o charakterze (…). Rdzeniem aplikacji jest moduł rejestrujący w czasie rzeczywistym (…). Aplikacja będzie produktem własnym Wnioskodawcy, przeznaczonym do odpłatnego udostępniania użytkownikom końcowym za pośrednictwem sklepu (…). Źródłem przychodów będą przyszłe wpływy ze sprzedaży oraz licencjonowania aplikacji. Na dzień złożenia wniosku aplikacja znajduje się w fazie tworzenia i nie generuje jeszcze przychodów. Prawidłowe zaprojektowanie, (…) wymagają danych pomiarowych o wysokich, powtarzalnych przeciążeniach — występujących przy (…). Danych takich nie sposób pozyskać w (…), ani też wiarygodnie odtworzyć w symulacji komputerowej, która nie odwzorowuje rzeczywistych (…). Środowiskiem zapewniającym kontrolowane, powtarzalne i bezpieczne warunki do pozyskania tych danych jest dzień torowy (…). Udział w dniu torowym umożliwia (…). Udział w dniach torowych na różnych torach — (…) — jest niezbędny dla uzyskania reprezentatywnego i zróżnicowanego zbioru danych (…), co bezpośrednio przekłada się na jakość i rynkową przydatność tworzonego produktu. Wnioskodawca posiada udokumentowane przeszkolenie z zakresu (…).

Wydatkami objętymi niniejszym wnioskiem są opłaty za udział w dniach torowych (wpisowe / opłaty za korzystanie z toru). Dni torowe odbywają się zarówno na torach położonych w Polsce, jak i na torach położonych w innych państwach Unii Europejskiej, tj. w następujących państwach: (…). Opłaty wnoszone są na rzecz organizatorów dni torowych lub zarządców torów, w tym podmiotów mających siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek nie obejmuje innych wydatków związanych z udziałem w dniach torowych, w szczególności najmu pojazdów. Każdy z wydatków będzie udokumentowany fakturą lub rachunkiem i przypisany w prowadzonej przez Wnioskodawcę odrębnej ewidencji do projektu tworzonej aplikacji, wraz z opisem celu danej sesji (zakres przeprowadzonych testów oraz rodzaj pozyskiwanych danych). Wydatki te Wnioskodawca będzie ponosił w celu wytworzenia i przetestowania opisanej aplikacji.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca projektuje autorską aplikację mobilną na system (…) przeznaczoną dla kierowców (…). Aplikacja (…). Elementem aplikacji będą (…). Pełny zakres funkcji aplikacji będzie odpłatnie odblokowywany przez użytkownika w drodze zakupu za pośrednictwem sklepu (…).

Zastosowaniem aplikacji jest motoryzacja — (…). Aplikacja stanowi narzędzie dla kierowcy (…) i będzie oferowana użytkownikom w Polsce oraz na rynkach zagranicznych wskazanych we wniosku. Aplikacja nie ma zastosowań poza motoryzacją.

Wnioskodawca projektuje aplikację na własną rzecz w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie posiada zamówienia na aplikację — stanowi ona produkt własny, który będzie odpłatnie udostępniany nieoznaczonemu kręgowi użytkowników końcowych za pośrednictwem sklepu (…) a źródłem przychodów będą wpływy ze sprzedaży oraz licencjonowania.

Udział w dniach torowych objętych wnioskiem związany będzie wyłącznie z tworzoną aplikacją — celem każdego takiego wyjazdu będzie (…). Wnioskodawca bierze udział w dniach torowych także w celach prywatnych. Cele te nie będą łączone w ramach jednego dnia torowego. Wydatki na udział w dniach torowych w celach prywatnych nie są objęte wnioskiem i nie będą zaliczane przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki te warunkują powstanie produktu z którego sprzedaży Wnioskodawca będzie osiągał przychody. Bez danych pomiarowych rejestrowanych na torze nie jest (…). Związek wydatku z przychodem polega zatem na tym że wydatek umożliwia wytworzenie produktu będącego źródłem przychodów ze sprzedaży i licencjonowania.

Wnioskodawca zamierza korzystać z dni torowych we wszystkich wskazanych we wniosku krajach tj. w Polsce oraz w (…). Terminy poszczególnych wyjazdów będą zależały od kalendarzy dni torowych publikowanych przez organizatorów.

Dni torowe są jedynym środowiskiem pozwalającym pozyskać dane o (…). Konieczność korzystania z torów zarówno w Polsce jak i za granicą wynika z następujących okoliczności: (1) tory położone w Polsce w szczególności najbliższe miejscu zamieszkania Wnioskodawcy będą wykorzystywane wielokrotnie — (…); (2) tory zagraniczne będą odwiedzane co do zasady jednostkowo w celu (…); (3) dobór państw odpowiada rynkom zbytu aplikacji: z uwagi na ograniczoną liczebność grupy docelowej w Polsce aplikacja od początku projektowana jest jako produkt międzynarodowy kierowany na rynki na których jazdy torowe są popularne a położone tam tory są osiągalne z miejsca zamieszkania Wnioskodawcy samochodem bez konieczności podróży lotniczej; (4) tory (…)

Pytanie

Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na udział w dniach torowych (…) na różnych torach — służące (…) autorskiej aplikacji mobilnej tworzonej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej — będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane wydatki będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

1.    Ramy prawne

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W utrwalonej praktyce organów podatkowych przyjmuje się, że aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące warunki:

a)    zostać poniesiony przez podatnika i mieć charakter definitywny (rzeczywisty);

b)    pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą;

c)    zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów;

d)    zostać właściwie udokumentowany;

e)    nie znajdować się w katalogu wyłączeń z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 maja 2025 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.234.2025.5.MJ. Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, a które nie zostały wyłączone w art. 23 ust. 1 ustawy.

2.    Związek z działalnością i celowość wydatku

Tworzenie aplikacji mobilnej mieści się w przedmiocie działalności Wnioskodawcy, którym jest wytwarzanie oprogramowania (PKD 62.10.B), a także prowadzenie prac rozwojowych (PKD 72.10.Z). Tworzona aplikacja będzie źródłem przyszłych przychodów ze sprzedaży i licencjonowania. Rdzeń produktu — (…) — nie może powstać ani zostać zweryfikowany bez (…). Wydatek na udział w dniu torowym jest zatem funkcjonalnie nieodzowny do wytworzenia produktu zdatnego do sprzedaży i pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowym z przyszłym przychodem Wnioskodawcy.

3.    Brak charakteru osobistego — decyduje specyfika działalności

Organy podatkowe wyłączają z kosztów wydatki o charakterze osobistym (np. dotyczące zdrowia, prestiżu zawodowego czy eleganckiego ubioru). Jednocześnie utrwalona linia interpretacyjna dopuszcza zaliczenie do kosztów wydatków nietypowych, „pozornie prywatnych”, gdy wynikają one ze specyfiki konkretnej działalności i wykazują funkcjonalny związek z przychodem.

Przykładowo:

• w interpretacji z 8 czerwca 2021 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.408.2021.1.DJD; podobnie w interpretacji z 15 stycznia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.751.2023.3.RK) Dyrektor KIS uznał za koszt zakup zegarka mechanicznego przez prawnika, który służy pomiarowi czasu pracy rozliczanego z klientami — związek z przychodem jest klarowny;
• w interpretacji sygn. 0114-KDIP3-1.4011.779.2022.2.AC organ potwierdził pełne zaliczenie do kosztów roweru wykorzystywanego głównie w działalności, wskazując, że okazjonalne użycie prywatne nie zmienia podstawowego, firmowego celu wydatku;
• w interpretacji sygn. 0114-KDIP2-1.4010.67.2021.14.S/KS organ zaakceptował jako koszt wydatki normalnie uznawane za osobiste (recenzowanie restauracji, testowanie odzieży, usługi SPA), ponieważ stanowiły one substancję działalności generującej przychód.

W realiach Wnioskodawcy udział w dniach torowych nie ma charakteru rekreacyjnego — służy ściśle określonemu celowi technicznemu (pozyskaniu danych pomiarowych oraz kalibracji i walidacji oprogramowania) w działalności, której przedmiotem jest tworzenie aplikacji wykorzystujących odczyty czujników. Decydujące jest kryterium funkcjonalnego związku wydatku z przychodem oraz specyfiki prowadzonej działalności, a nie powierzchowne podobieństwo aktywności do form spędzania czasu wolnego.

4.    Cel osiągnięcia przychodu mimo braku przychodu w chwili poniesienia kosztu

Przepis art. 22 ust. 1 ustawy o PIT wymaga, aby wydatek był poniesiony „w celu” osiągnięcia przychodów — przesłanką jest zatem celowość wydatku, a nie wystąpienie przychodu w momencie jego poniesienia. Wydatki ponoszone na etapie tworzenia produktu, z zamiarem uzyskania przyszłych przychodów ze sprzedaży aplikacji, tę przesłankę spełniają. Okoliczność, że aplikacja nie generuje jeszcze przychodów, nie pozbawia wydatków na jej wytworzenie charakteru kosztów uzyskania przychodów.

5.    Brak wyłączenia z art. 23 ustawy o PIT

Opisane wydatki nie zostały wymienione w katalogu wyłączeń z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT. W szczególności nie stanowią kosztów reprezentacji w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy — nie służą budowaniu wizerunku przedsiębiorcy ani relacji z kontrahentami, lecz wyłącznie technicznemu procesowi wytwarzania i testowania oprogramowania.

6.    Udokumentowanie

Wnioskodawca będzie dysponował fakturami lub rachunkami dokumentującymi poniesione wydatki oraz prowadzoną ewidencją przypisującą każdy wydatek do projektu i opisującą jego cel, co spełnia wymóg należytego udokumentowania oraz wykazania związku wydatku z przychodem — zgodnie z zasadą, że ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na podatniku.

7. Konkluzja

Mając na uwadze powyższe, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na udział w dniach torowych na różnych torach, służące (…) tworzonej w ramach działalności gospodarczej autorskiej aplikacji mobilnej, stanowić będą koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592): 

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

 Tym samym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Podkreślić jednak muszę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.

Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów. Dokonując powyższej kwalifikacji należy mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wskazano w wyroku NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz wyroku NSA z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14, wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.

Natomiast w wyroku WSA we Wrocławiu z 17 października 2013 r., sygn. I SA/Wr 1291/13 wyjaśniono, że:

Zauważyć należy, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wydatki związane z udziałem w dniach torowych, na różnych torach — służące (…) autorskiej aplikacji mobilnej tworzonej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tj. wpisowe oraz opłaty za korzystanie z toru  nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy może się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów bez względu na to, czy ten skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo – skutkowy powinien więc mieć charakter obiektywny.

Wobec tego, oceniając przedmiotowe wydatki, należy uwzględnić aspekt przedmiotu działalności podatnika oraz przyjętą przez niego strategię jego realizacji.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

• projektuje Pan autorską aplikację mobilną na system (…) przeznaczoną dla kierowców (…);  
• projektuje Pan aplikację na własną rzecz w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nie posiada Pan zamówienia na aplikację — stanowi ona produkt własny, który będzie odpłatnie udostępniany nieoznaczonemu kręgowi użytkowników końcowych za pośrednictwem sklepu (…) a źródłem przychodów będą wpływy ze sprzedaży oraz licencjonowania;
• udział w dniach torowych objętych wnioskiem związany będzie wyłącznie z tworzoną aplikacją — celem każdego takiego wyjazdu będzie (…);
• bez danych pomiarowych rejestrowanych na torze nie jest możliwa (…) będących elementem aplikacji;
• wzorzec konkretnego toru może (…);  
• poniesie Pan wydatki na udział w dniach torowych, tj. wpisowe i opłaty za korzystanie z toru.

Na podstawie przedstawionego opisu sprawy oraz przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, że wydatki na udział w dniach torowych, tj. wpisowe oraz opłaty za korzystanie z toru  – poniesione przez Pana w związku z tworzeniem aplikacji mobilnej na system (…) przeznaczonej dla kierowców (…) – będą związane z zakresem prowadzonej przez Pana działalności, a  sprzedaż lub udostępnienie aplikacji w ramach licencji będzie miało odzwierciedlenie w powstaniu lub wzroście przychodów z tego źródła bądź wpłynie na zachowanie lub zabezpieczenie tego źródła przychodów.  

Podsumowanie: wydatki na udział w dniach torowych, tj. wpisowe oraz opłaty za korzystanie z toru    mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w  (…), ul. (…),(…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.