0114-KDIP3-1.4011.676.2026.2.BS
Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na bramę wjazdową.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- nieprawidłowe w części dotyczącej użytkowania bramy w celach prywatnych;
- prawidłowe w części dotyczącej użytkowania bramy dla celów działalności gospodarczej.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lipca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod adresem (…) , w zakresie usług informatycznych – przeważający przedmiot działalności: PKD 62.10.B - Pozostała działalność w zakresie programowania, obejmujący także działalność usługową w zakresie telekomunikacji, programowania komputerowego, doradztwa oraz infrastruktury obliczeniowej.
W ramach rozwoju oferty Wnioskodawca podjął prace nad uruchomieniem nowej usługi polegającej na dostawie i wdrażaniu systemów automatycznego rozpoznawania tablic rejestracyjnych (…) zintegrowanych ze sterowaniem bramami wjazdowymi w oparciu o listę uprawnionych pojazdów (z tzw. "białej listy"). Celem przedsięwzięcia jest komercyjna sprzedaż takich systemów oraz świadczenie usług ich konfiguracji, wdrożenia i utrzymania na rzecz klientów. W celu zbudowania i przetestowania działającego prototypu (pilotażu) rozwiązania Wnioskodawca nabył oraz zamontował mechanizm napędu bramy wjazdowej (siłowniki wraz z montażem), zainstalowany na nieruchomości stanowiącej miejsce prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
Wydatek został udokumentowany fakturą nr (…) z dnia 2 czerwca 2026 r. na kwotę 7 100,00 zł brutto (5 772,36 zł netto). Sprawny, zautomatyzowany napęd bramy stanowi niezbędny element infrastruktury testowej, ponieważ bez fizycznego sterowania bramą nie jest możliwe zweryfikowanie integracji kamery (…) z mechanizmem otwierania ani działania logiki działania wspomnianej białej listy.
Wnioskodawca wykorzystuje to środowisko do testów technicznych rozwiązania przed jego wdrożeniem u klientów komercyjnych. Wydatek został poniesiony przez Wnioskodawcę, ma charakter definitywny i nie został mu w żaden sposób zwrócony.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Działalność gospodarczą prowadzi Pan od dnia 20.03.2019 r. Przedmiotem działalności od początku jest działalność związana z oprogramowaniem, tj. zakres wskazany we wniosku. Prace nad oprogramowaniem, w ramach których wykorzystywana jest brama, rozpoczął Pan w styczniu 2026 roku.
W celu rozliczenia prowadzonej działalności prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów.
Jako formę opodatkowania dochodów z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej wybrał Pan opodatkowanie podatkiem liniowym 19%.
Brama nie będzie wykorzystywana wyłącznie w celach prowadzenia działalności gospodarczej – będzie wykorzystywana zarówno w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak i w celach prywatnych.
W ramach działalności gospodarczej brama pełni funkcję urządzenia testowego dla rozwijanego przez Pana oprogramowania o wstępnej nazwie (…). Aplikacja służy do kontroli dostępu do parkingów: ewidencjonuje, jaki pojazd i na który parking wjeżdża, oraz umożliwia realizację wjazdu. Po przekazaniu przez kamerę informacji o pojeździe wraz ze zdjęciem aplikacja wysyła żądanie sterujące do urządzenia wykonawczego, czyli sterownika otwarcia bramy. Aplikacja jest umieszczona na platformie (…).
Aplikacja jest tworzona z przeznaczeniem do komercyjnego oferowania klientom jako kompletne rozwiązanie, obejmujące oprogramowanie oraz montaż kamery i sterownika bramy. Rozwiązanie będzie oferowane w modelu subskrypcyjnym albo/i w formie sprzedaży jednorazowej – ostateczny model sprzedaży nie został jeszcze ustalony. Z tytułu oferowania tego rozwiązania zamierza Pan osiągać przychody z prowadzonej działalności gospodarczej.
Brama jest zintegrowana z aplikacją – zdarzenia i dane pochodzące z bramy (m.in. stany otwarcia i zamknięcia oraz telemetria urządzenia) są prezentowane w interfejsie użytkownika aplikacji i służą do testowania poprawności integracji oprogramowania z rzeczywistym urządzeniem, w warunkach jego rzeczywistej eksploatacji.
W celach prywatnych brama służy jako brama wjazdowa na posesję położoną przy ul. (…), na której zamieszkują Pana rodzice. Stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej wskazane w CEIDG (ul. (…)) pokrywa się z Pana adresem zameldowania, natomiast nie pokrywa się z Pana miejscem stałego zamieszkania. Na stałe zamieszkuje Pan w (…), w lokalu położonym w budynku wielorodzinnym (bloku), w związku z czym w miejscu stałego zamieszkania nie ma Pan faktycznej możliwości zainstalowania ani testowania bramy wjazdowej. Z tego względu urządzenie wykorzystywane do testów znajduje się na posesji w (…), w stałym miejscu wykonywania działalności gospodarczej.
Pytanie
Czy wydatek na nabycie i montaż mechanizmu napędu bramy wjazdowej, poniesiony w celu zbudowania prototypu (pilotażu) systemu automatycznego rozpoznawania tablic rejestracyjnych (…) przeznaczonego do komercyjnej sprzedaży i świadczenia usług, stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem opisany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodu.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.
W utrwalonym stanowisku organów podatkowych przyjmuje się, że wydatek może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, jeżeli łącznie spełnia następujące przesłanki: został poniesiony przez podatnika, ma charakter definitywny, pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, został poniesiony w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, jest właściwie udokumentowany oraz nie został wymieniony w katalogu wyłączeń z art. 23 ust. 1 ustawy.
W Pana ocenie wszystkie powyższe przesłanki są spełnione. Wydatek pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością – zbudowanie działającego prototypu jest warunkiem koniecznym wprowadzenia nowej usługi do oferty oraz osiągania przychodów z jej sprzedaży i wdrożeń. Koszt został faktycznie poniesiony przez Pana, ma charakter definitywny, nie został mu zwrócony w jakiejkolwiek formie i jest prawidłowo udokumentowany fakturą. Wydatek nie mieści się w katalogu wyłączeń określonym w art. 23 ust. 1 ustawy.
Wobec spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek stoi Pan na stanowisku, że opisany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważam, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).
W związku z powyższym, kosztem uzyskania przychodu są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.
Podkreślić jednak muszę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.
Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.
Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.
Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.
Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów. Dokonując powyższej kwalifikacji należy mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wskazano w wyroku NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz wyroku NSA z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14, wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.
Natomiast w wyroku WSA we Wrocławiu z 17 października 2013 r., sygn. I SA/Wr 1291/13 wyjaśniono, że:
Nie jest (…) wykluczone, że dany wydatek teoretycznie może się przyczynić do uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest on obojętny dla uzyskiwania przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w których podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów wydatki, które przeznaczone są na realizację ich potrzeb osobistych, a ich możność przyczynienia się do powstania przychodu jest czysto teoretyczna.
Kryterium celowości nie wyznacza w sposobu ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy (patrz wyrok NSA z 8 sierpnia 2017 r. sygn. II FSK 1859/15).
Zauważyć należy, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Wskazane przez Pana wydatki związane z nabyciem i montażem mechanizmu napędu bramy wjazdowej nie zostały wprost wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 tej ustawy, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
Zgodnie z wyrokiem NSA z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3526/16:
Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
Skoro zatem jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
Z opisu sprawy wynika, że w ramach rozwoju oferty podjął Pan prace nad uruchomieniem nowej usługi polegającej na dostawie i wdrażaniu systemów automatycznego rozpoznawania tablic rejestracyjnych (…) zintegrowanych ze sterowaniem bramami wjazdowymi w oparciu o listę uprawnionych pojazdów (z tzw. "białej listy"). W celu zbudowania i przetestowania działającego prototypu (pilotażu) rozwiązania nabył Pan oraz zamontował mechanizm napędu bramy wjazdowej (siłowniki wraz z montażem), zainstalowany na nieruchomości stanowiącej miejsce prowadzenia Pana działalności gospodarczej. W ramach działalności gospodarczej brama pełni funkcję urządzenia testowego dla rozwijanego przez Pana oprogramowania o wstępnej nazwie (…). Sprawny. Zautomatyzowany napęd bramy stanowi niezbędny element infrastruktury testowej, ponieważ bez fizycznego sterowania bramą nie jest możliwe zweryfikowanie integracji kamery (…) z mechanizmem otwierania ani działania logiki działania wspomnianej białej listy. Wykorzystuje Pan to środowisko do testów technicznych rozwiązania przed jego wdrożeniem u klientów komercyjnych.
Natomiast w celach prywatnych brama służy jako brama wjazdowa na posesję położoną przy ul. (…), na której zamieszkują Pana rodzice oraz nieruchomość ta stanowi stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej wskazane w CEIDG (ul. (…)).
Mając na uwadze powyższe okoliczności wynikające z powołanych przepisów prawa, w świetle zaprezentowanego opisu, za koszty uzyskania przychodu można uznać wydatki związane z nabyciem i montażem mechanizmu bramy wjazdowej, które zostały poniesione w celu zbudowania i przetestowania działającego prototypu (nowej usługi), ponieważ jak Pan wskazał zbudowanie działającego prototypu jest warunkiem koniecznym wprowadzenia nowej usługi do oferty oraz osiągania przychodów z jej sprzedaży i wdrożeń. Z opisu sprawy wynika, że przedmiotowy wydatek jest ściśle związany z Pana profilem działalności i podjęciem prac nad rozszerzeniem oferty o oprogramowanie (…), przyczyniając się tym samym do zwiększenia przychodów z prowadzonej działalności . Zatem wymieniony wydatek pozostaje w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganiem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.
Jednakże z uwagi na fakt, że brama nie będzie wykorzystywana wyłącznie w celach prowadzenia działalności gospodarczej nie ma możliwości zaliczenia tego wydatku w całości, a jedynie tylko w takiej części, w jakiej brama będzie użytkowana dla celów działalności gospodarczej.
Podsumowując, wydatek na zakup napędu bramy wjazdowej wykorzystywanej w części prywatnej i częściowo w działalności gospodarczej (domu będącym siedzibą firmy) nie może zostać w pełni zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Ww. wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów tylko w takiej części, w jakiej brama wjazdowa jest wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności, a nie dla celów prywatnych.
Ponadto, pamiętać należy, że to na Panu, jako odnoszącym korzyść z faktu zaliczenia wskazanego we wniosku wydatku do kosztów uzyskania przychodu, ciąży obowiązek wykazania w jakiej części wydatki te mają związek z prowadzoną przez Pana pozarolniczą działalnością gospodarczą oraz obowiązek ich właściwego udokumentowania.
Dodatkowe informacje
Jednocześnie zaznaczam, że zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania przychodów, podatnik stosuje przepis prawa podatkowego o charakterze materialnoprawnym, tj. uznaje, że zaistniałe po jego stronie okoliczności wypełniają hipotezę określonej normy prawnej (mieszczą się w zakresie zastosowania danej normy prawnej/danego przepisu). Podejmując decyzję o zastosowaniu danego przepisu prawa podatkowego, podatnik musi liczyć się jednak z koniecznością przedstawienia dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności, jaka może się pojawić na etapie ewentualnych postępowań podatkowych lub kontrolnych. Udowodnienie prawidłowości zaliczenia opisanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów może zatem wymagać w szczególności udowodnienia: poniesienia wydatków, ich charakteru, w szczególności ich celowości, racjonalności działań podatnika, a w konsekwencji braku okoliczności uniemożliwiających uznanie przedmiotowych kosztów za koszty uzyskania przychodów. W ramach postępowania dowodowego może również zostać dokonana szczegółowa analiza związku ponoszonych wydatków z Pana przychodami.
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy – Ordynacja podatkowa. Dokonując interpretacji indywidualnej przedstawiłem jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuję jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
Innymi słowy, wydając interpretację indywidualną opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, tj. okolicznościach przedstawionych przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Nie prowadzę natomiast postępowania dowodowego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów