0114-KDIP3-1.4011.671.2026.1.AK

Interpretacja indywidualna2026-08-20Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

W zakresie obowiązków płatnika w związku z opłaceniem składki obowiązkowej oraz dobrowolnej za ubezpieczonych.

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

  • nieprawidłowe - w części dotyczącej braku powstania przychodu u osób ubezpieczonych w momencie opłacenia przez Spółkę składki dodatkowej, przypadającej na część inwestycyjną polisy pytanie Nr 2,
  • prawidłowe - w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 6 sierpnia 2026 r. - data wpływu tego samego dnia.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Zarząd Spółki jest dwuosobowy, przy czym każdy członek zarządu jest uprawniony do samodzielnej reprezentacji Spółki oraz samodzielnego składania oświadczeń woli w jej imieniu.

Spółka jako ubezpieczający zamierza zawrzeć indywidualne umowy ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, obejmujące składkę regularną oraz możliwość opłacania składek dodatkowych (dalej: „Polisa”), wskazując jako Ubezpieczonych członków zarządu, wspólników lub pracowników Spółki.

Umowy ubezpieczenia zostaną zawarte z towarzystwem ubezpieczeń B.

Opisywany produkt stanowi ubezpieczenie na życie i dożycie ze składką regularną, przeznaczone dla osób zainteresowanych długoterminowym oszczędzaniem i budowaniem kapitału. Celem umowy jest objęcie Ubezpieczonego ochroną ubezpieczeniową na wypadek śmierci oraz zapewnienie świadczenia z tytułu dożycia końca okresu ubezpieczenia.

W przypadku śmierci Ubezpieczonego świadczenie ubezpieczeniowe zostanie wypłacone osobom uposażonym lub innym uprawnionym osobom zgodnie z warunkami umowy. W przypadku wygaśnięcia umowy wskutek upływu okresu ubezpieczenia Ubezpieczony otrzyma świadczenie odpowiadające wartości zgromadzonych środków zgodnie z zasadami określonymi w umowie.

Produkt ubezpieczeniowy jest połączeniem ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym i składa się z dwóch elementów:

Umowy Podstawowej - obejmującej ubezpieczenie na życie i dożycie;

Umowy Dodatkowej - obejmującej ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi.

Przedmiotem ubezpieczenia jest życie Ubezpieczonych. Zakres ochrony obejmuje śmierć Ubezpieczonego w okresie ubezpieczenia albo dożycie przez niego daty dożycia określonej w umowie.

Uposażeni, czyli osoby uprawnione do otrzymania świadczenia z tytułu śmierci Ubezpieczonego, zostaną określeni zgodnie z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia. Osobą uposażoną nie będzie Spółka.

Ubezpieczeniowe Fundusze Kapitałowe stanowią wydzielony fundusz aktywów tworzony ze składek ubezpieczeniowych i inwestowany zgodnie z zasadami określonymi w umowie ubezpieczenia.

Fundusze te stanowią integralny element polisy i służą lokowaniu części środków pochodzących ze składek. W konsekwencji polisa jako całość posiada charakter ochronno-inwestycyjny.

Polisy mają stanowić pozapłacowy składnik wynagrodzenia (benefit) dla członków zarządu, wspólników lub pracowników Spółki.

Ubezpieczyciel podejmuje decyzję o objęciu ochroną ubezpieczeniową oraz o wysokości składki, uwzględniając między innymi wiek, stan zdrowia, rodzaj wykonywanej pracy oraz inne czynniki wpływające na poziom ryzyka ubezpieczeniowego.

W ramach polisy wszystkie składki będą opłacane przez Spółkę występującą w charakterze Ubezpieczającego. Polisa będzie miała charakter ochronno-inwestycyjny, a składki opłacane przez Spółkę będą składały się z:

- obowiązkowej składki regularnej;

- dobrowolnej składki dodatkowej.

Kluczowym elementem konstrukcji polisy jest podział składki pomiędzy część ochronną oraz część inwestycyjną.

Polisa przewiduje funkcjonowanie dwóch rachunków:

a) rachunku podstawowego (część bazowa rachunku),

b) rachunku dodatkowego (część wolna rachunku).

W ramach rachunku podstawowego występuje zarówno część ochronna (ubezpieczeniowa), jak i część inwestycyjna. Natomiast rachunek dodatkowy obejmuje wyłącznie część inwestycyjną. Spółka będzie finansowała zarówno część ochronną, jak i inwestycyjną rachunku podstawowego, jak również wpłaty dokonywane na rachunek dodatkowy. Rachunek podstawowy będzie regularnie zasilany składkami opłacanymi przez Spółkę przez okres wskazany w umowie ubezpieczenia. Możliwość dysponowania środkami zgromadzonymi na tym rachunku będzie ograniczona zgodnie z warunkami umowy ubezpieczenia. Na rachunek dodatkowy Spółka będzie mogła dokonywać dobrowolnych wpłat w dowolnej wysokości. W okresie obowiązywania umowy wyłącznie Spółka, jako Ubezpieczający, będzie uprawniona do składania wniosków o wypłatę środków zgromadzonych na tym rachunku. Podział części inwestycyjnej pomiędzy rachunek podstawowy i rachunek dodatkowy wynika z funkcji pełnionej przez Ubezpieczeniowe Fundusze Kapitałowe. Rachunek podstawowy zapewnia regularne i długoterminowe gromadzenie środków, natomiast rachunek dodatkowy umożliwia dokonywanie dodatkowych wpłat oraz elastyczne dysponowanie zgromadzonymi środkami na zasadach przewidzianych w umowie. Umowa nie stanowi grupowej umowy ubezpieczenia, lecz indywidualną umowę ubezpieczenia. Polisa przewiduje szereg opłat związanych z jej funkcjonowaniem, w szczególności opłaty za zarządzanie aktywami, opłaty administracyjne, opłaty związane z ochroną ubezpieczeniową oraz inne opłaty przewidziane w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia. Przedmiotem umowy jest zarówno życie Ubezpieczonych, jak i inwestowanie przez Ubezpieczyciela, w sposób wskazany przez Ubezpieczającego oraz na ryzyko ekonomiczne związane z inwestowaniem, środków pochodzących ze składek wpłacanych do Ubezpieczeniowych Funduszy Kapitałowych. B. przedstawiła schemat lokowania środków w poszczególne Ubezpieczeniowe Fundusze Kapitałowe oraz zasady ich alokacji i ewentualnego przenoszenia pomiędzy funduszami.

Celem inwestycyjnym funduszy jest wzrost wartości zgromadzonych środków poprzez inwestowanie aktywów w wybrane fundusze inwestycyjne, ETF-y lub inne instrumenty finansowe zgodnie z przyjętą strategią inwestycyjną. Zwrot z inwestycji uzależniony jest od wyników instrumentów finansowych wchodzących w skład funduszy oraz od przyjętego profilu ryzyka.

Ochrona ubezpieczeniowa rozpoczyna się od dnia wskazanego w polisie lub aneksie do polisy, nie wcześniej jednak niż z chwilą opłacenia składki. Ochrona ubezpieczeniowa wygasa wraz z wygaśnięciem umowy, nie później jednak niż z chwilą śmierci Ubezpieczonego. Celem zawieranych umów nie jest osiąganie krótkoterminowych korzyści inwestycyjnych. Celem umów jest zapewnienie ochrony życia Ubezpieczonych oraz długofalowe budowanie kapitału. Umowy będą zawierane na czas określony. Okres ubezpieczenia może wynosić przykładowo 10, 15, 20, 25 lub 30 lat. Minimalny rekomendowany przez Ubezpieczyciela horyzont inwestycyjny wynosi kilkanaście lat. Wysokość świadczeń należnych z tytułu umowy będzie uzależniona od wartości zgromadzonych środków zapisanych na rachunku polisy.

Ubezpieczający nie będzie uprawniony do otrzymania świadczeń kapitałowych należnych z tytułu dożycia lub innych świadczeń należnych Ubezpieczonemu. Spółka nie będzie również wskazywana jako uposażony.

Po zawarciu umowy Ubezpieczający będzie mógł od niej odstąpić lub ją wypowiedzieć na zasadach określonych w umowie i przepisach prawa. Wniosek o wypłatę środków w trakcie trwania umowy będzie mogła złożyć wyłącznie Spółka jako Ubezpieczający. Ubezpieczeni nie będą posiadali takiego uprawnienia i do chwili faktycznej wypłaty środków nie będą dysponowali prawem do środków zgromadzonych na rachunkach polisy. Do czasu dokonania wypłaty środków na rzecz Ubezpieczonego lub osoby uprawnionej, całość praw majątkowych związanych z częścią inwestycyjną polisy pozostaje przy Ubezpieczającym.

Do momentu dokonania wypłaty środków z części inwestycyjnej na rzecz Ubezpieczonego, Ubezpieczony nie może żądać wypłaty środków zgromadzonych na rachunku polisy, nie może nimi rozporządzać, obciążać ich, przenosić praw do tych środków na osoby trzecie ani czerpać z nich jakichkolwiek korzyści majątkowych. Ubezpieczony nie posiada również uprawnienia do samodzielnego składania dyspozycji dotyczących zgromadzonych środków, w szczególności dotyczących ich wypłaty, umorzenia, transferu lub zmiany sposobu inwestowania. W okresie gromadzenia środków wszelkie prawa związane z dysponowaniem częścią inwestycyjną polisy przysługują wyłącznie Spółce jako Ubezpieczającemu.

Dysponentem środków zgromadzonych w części inwestycyjnej w okresie ich gromadzenia pozostanie Wnioskodawca. Dopiero z chwilą dokonania wypłaty środki mogą zostać przekazane zgodnie z dyspozycją Ubezpieczającego na rzecz Ubezpieczonego lub osoby uprawnionej.

Ubezpieczony nie posiada możliwości żądania od Spółki dokonania wypłaty środków zgromadzonych w części inwestycyjnej polisy, a decyzja o dokonaniu takiej wypłaty pozostaje wyłącznie w gestii Ubezpieczającego, zgodnie z warunkami umowy ubezpieczenia. Z punktu widzenia Spółki objęcie członków zarządu, wspólników lub pracowników ochroną ubezpieczeniową będzie miało charakter motywacyjny i retencyjny. Celem świadczenia będzie zwiększenie zaangażowania tych osób w rozwój Spółki, budowanie ich lojalności wobec Spółki oraz ograniczenie rotacji kluczowych osób.

Opłacanie składek przez Spółkę będzie stanowiło element polityki wynagrodzeń i systemu benefitów pozapłacowych. W ocenie Wnioskodawcy świadczenie to będzie sprzyjało utrzymaniu kluczowych współpracowników, zwiększeniu efektywności wykonywanej przez nich pracy oraz zabezpieczeniu źródła przychodów Spółki.

Prawo do objęcia członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami wskazanym świadczeniem będzie wynikało z uchwały wspólników. W przypadku pracowników możliwość objęcia polisą będzie miała charakter dobrowolny i uzależniony od wyrażenia przez nich zgody na uczestnictwo w programie.

Uzupełnienie opisu sprawy

Wypłata środków lub świadczeń wynikających z polisy będzie dokonywana bezpośrednio przez zakład ubezpieczeń na rzecz Ubezpieczonego albo innej osoby uprawnionej.

Spółka nie będzie otrzymywała środków od zakładu ubezpieczeń w celu ich dalszego przekazania Ubezpieczonemu ani nie będzie samodzielnie wypłacała Ubezpieczonemu środków pochodzących z polisy.

W okresie obowiązywania umowy wyłącznie Spółka, jako Ubezpieczający, będzie uprawniona do złożenia dyspozycji dotyczącej wypłaty środków z części inwestycyjnej polisy. Ubezpieczony nie będzie mógł samodzielnie żądać wypłaty, dokonywać wykupu, rozporządzać środkami zgromadzonymi w części inwestycyjnej ani wskazywać terminu ich wypłaty.

Po podjęciu przez Spółkę decyzji o przyznaniu Ubezpieczonemu prawa do świadczenia i złożeniu odpowiedniej dyspozycji zakład ubezpieczeń dokona wypłaty bezpośrednio na rzecz Ubezpieczonego albo innej wskazanej osoby uprawnionej.

Pytania

1)  Czy w związku z opłacaniem przez Wnioskodawcę składek z tytułu indywidualnych polis na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym w części odpowiadającej obowiązkowej składce regularnej, przypadającej na część ochronną polisy, na rzecz pracowników oraz członków zarządu pełniących funkcję na podstawie uchwały wspólników, w tym członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami Spółki, na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości opłaconych składek?

2)  Czy w związku z opłacaniem przez Wnioskodawcę składek z tytułu indywidualnych polis na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym w części odpowiadającej dobrowolnej składce dodatkowej, przypadającej na część inwestycyjną polisy, na rzecz pracowników oraz członków zarządu pełniących funkcję na podstawie uchwały wspólników, w tym członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami Spółki, na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości opłaconych składek?

3)  Czy w związku z dokonaniem przez zakład ubezpieczeń, na podstawie dyspozycji Wnioskodawcy, bezpośrednio na rzecz Ubezpieczonego wypłaty środków zgromadzonych w części inwestycyjnej polisy, na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodu ustalonego zgodnie z art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

4)  Czy w związku z dokonaniem przez zakład ubezpieczeń, na podstawie dyspozycji Wnioskodawcy, bezpośrednio na rzecz Ubezpieczonego wypłaty świadczenia związanego z częścią ochronną polisy, w odniesieniu do której wartość opłacanych składek została uprzednio doliczona przez Wnioskodawcę do przychodu Ubezpieczonego, na Wnioskodawcy będą ciążyły ponowne obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia podatku od wartości wypłaconego świadczenia?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko do pytania nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z opłacaniem składek dotyczących części ochronnej polisy na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym po stronie pracowników oraz członków zarządu pełniących funkcję na podstawie uchwały wspólników powstaje przychód podatkowy odpowiednio ze stosunku pracy oraz z działalności wykonywanej osobiście.

W konsekwencji na Wnioskodawcy jako płatniku będą ciążyły obowiązki wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polegające na obliczeniu, pobraniu i odprowadzeniu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości składki przypadającej na część ochronną polisy.

Objęcie Ubezpieczonego ochroną ubezpieczeniową stanowi wymierne, indywidualnie przypisane i definitywne przysporzenie majątkowe, które następuje już z chwilą opłacenia odpowiedniej części składki przez Spółkę. Ubezpieczony uzyskuje bowiem konkretną korzyść majątkową w postaci ochrony ubezpieczeniowej finansowanej przez Spółkę bez konieczności ponoszenia kosztów tej ochrony z własnych środków.

W przypadku pracowników przychód ten należy kwalifikować do przychodów ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku członków zarządu pełniących funkcję na podstawie uchwały wspólników, w tym członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami Spółki, przychód ten należy kwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sam fakt, że członek zarządu jest jednocześnie wspólnikiem Spółki, nie zmienia kwalifikacji przychodu, jeżeli prawo do świadczenia jest związane z pełnieniem funkcji członka zarządu i wynika z uchwały wspólników.

W konsekwencji Spółka będzie zobowiązana do wykonywania obowiązków płatnika wynikających odpowiednio z art. 32 oraz art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko do pytania nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z opłacaniem składek dotyczących części inwestycyjnej polisy na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym po stronie pracowników oraz członków zarządu pełniących funkcję na podstawie uchwały wspólników nie powstaje przychód podatkowy na moment opłacenia składki przez Spółkę.

W konsekwencji na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wartości składek finansowanych przez Spółkę w części inwestycyjnej.

W opisanym zdarzeniu przyszłym środki lokowane w ramach ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych nie są otrzymywane ani stawiane do dyspozycji Ubezpieczonych w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyłącznym dysponentem środków w okresie ich gromadzenia pozostaje Wnioskodawca jako Ubezpieczający. Ubezpieczeni nie posiadają prawa do samodzielnego dysponowania środkami zgromadzonymi w funduszu, nie mogą żądać ich wypłaty, rozporządzać jednostkami UFK, obciążać ich, przenosić praw do tych środków ani podejmować decyzji dotyczących zgromadzonego kapitału.

Ubezpieczeni nie posiadają również możliwości żądania od Spółki dokonania wypłaty środków zgromadzonych w części inwestycyjnej. Decyzja o przyznaniu Ubezpieczonemu prawa do wypłaty oraz o złożeniu odpowiedniej dyspozycji pozostaje w gestii Wnioskodawcy, zgodnie z warunkami umowy ubezpieczenia.

Do momentu przyznania Ubezpieczonemu prawa do świadczenia nie dochodzi zatem do definitywnego, rzeczywistego i skonkretyzowanego przysporzenia majątkowego po stronie pracownika lub członka zarządu.

Wartość potencjalnego przyszłego świadczenia jest ponadto niepewna i uzależniona od wyników inwestycyjnych ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych. W momencie opłacenia składki nie można jednoznacznie określić, czy Ubezpieczony otrzyma w przyszłości świadczenie, kiedy nastąpi jego wypłata ani jaka będzie ostateczna wartość tego świadczenia.

Skoro po stronie pracownika lub członka zarządu nie powstaje przychód podatkowy w chwili finansowania przez Spółkę części inwestycyjnej składki, brak jest również podstaw do wykonywania przez Wnioskodawcę obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

W konsekwencji finansowanie części inwestycyjnej składek nie powoduje na moment ich opłacenia powstania po stronie Spółki obowiązku obliczenia, pobrania ani odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Stanowisko do pytania nr 3

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z dokonaniem przez zakład ubezpieczeń, na podstawie dyspozycji Wnioskodawcy, bezpośrednio na rzecz Ubezpieczonego wypłaty środków zgromadzonych w części inwestycyjnej polisy, na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

W szczególności Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do obliczenia, pobrania ani wpłacenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodu powstałego w związku z inwestowaniem składki ubezpieczeniowej w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe.

Zgodnie z art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej, w przypadku ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi, jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia a sumą składek wpłaconych do zakładu ubezpieczeń, które zostały przekazane na fundusz kapitałowy.

Oznacza to, że zwrot środków odpowiadających sumie składek przekazanych na fundusz kapitałowy nie stanowi dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej. Dochód może powstać wyłącznie w zakresie nadwyżki wypłaconego świadczenia ponad sumę składek przekazanych na fundusz kapitałowy.

Dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach właściwych dla dochodów z udziału w funduszach kapitałowych, określonych w art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wypłata świadczenia nie będzie jednak dokonywana przez Wnioskodawcę. Podmiotem dokonującym wypłaty i stawiającym środki do dyspozycji Ubezpieczonego będzie zakład ubezpieczeń. Spółka będzie jedynie składała zakładowi ubezpieczeń dyspozycję dotyczącą wypłaty środków.

Wnioskodawca nie będzie zatem podmiotem dokonującym wypłaty świadczenia w rozumieniu przepisów regulujących obowiązki płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego. Samo złożenie dyspozycji wypłaty przez Spółkę nie może zostać utożsamione z faktycznym dokonaniem wypłaty ani postawieniem środków do dyspozycji podatnika.

Ewentualne obowiązki związane z obliczeniem, pobraniem i wpłaceniem podatku od dochodu określonego w art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obciążają podmiot dokonujący wypłaty świadczenia, a nie Wnioskodawcę, który jedynie finansował składki oraz składa dyspozycję dotyczącą realizacji praw z polisy.

W konsekwencji wypłata środków z części inwestycyjnej polisy bezpośrednio przez zakład ubezpieczeń na rzecz Ubezpieczonego nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Stanowisko do pytania nr 4

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z dokonaniem przez zakład ubezpieczeń bezpośrednio na rzecz Ubezpieczonego wypłaty świadczenia związanego z częścią ochronną polisy, na Wnioskodawcy nie będą ciążyły ponowne obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wartość składek przypadających na część ochronną polisy będzie rozpoznawana przez Wnioskodawcę jako przychód Ubezpieczonego już w momencie opłacenia tych składek przez Spółkę.

W przypadku pracowników wartość części ochronnej składki zostanie doliczona do przychodów ze stosunku pracy, natomiast w przypadku członków zarządu pełniących funkcję na podstawie uchwały wspólników - do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Wnioskodawca wykona zatem obowiązki płatnika w odniesieniu do części ochronnej polisy już w momencie opłacenia składki, obliczając, pobierając i odprowadzając odpowiednią zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Późniejsza wypłata przez zakład ubezpieczeń świadczenia związanego z częścią ochronną polisy nie będzie stanowiła kolejnego świadczenia finansowanego ani wypłacanego przez Wnioskodawcę. Wypłaty dokona zakład ubezpieczeń w wykonaniu własnego zobowiązania wynikającego z zawartej umowy ubezpieczenia.

Wnioskodawca nie będzie podmiotem dokonującym wypłaty ani stawiającym środki do dyspozycji Ubezpieczonego. Sam fakt, że Spółka wcześniej finansowała składki ubezpieczeniowe albo składa dyspozycję wypłaty, nie oznacza, że Spółka dokonuje wypłaty świadczenia ubezpieczeniowego.

Ponowne przypisanie Wnioskodawcy obowiązków płatnika w związku z wypłatą świadczenia prowadziłoby ponadto do ponownego uwzględnienia tego samego świadczenia, którego wartość została już rozpoznana jako przychód Ubezpieczonego w momencie opłacenia części ochronnej składki.

W konsekwencji dokonanie przez zakład ubezpieczeń wypłaty świadczenia związanego z częścią ochronną polisy nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy ponownego obowiązku obliczenia, pobrania ani odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) reguluje m.in. opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych. Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:

  • tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
  • obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach.

W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody). Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:

  • zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej - w odniesieniu do uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);
  • osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - w odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1);
  • osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - w odniesieniu do dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21 (art. 41 ust. 4).

Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych poprzez:

  • określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz
  • określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww. podmiotach spoczywają obowiązki płatnika podatku.

Obowiązki informacyjne

Ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników mają obowiązki o charakterze informacyjnym. Obowiązki informacyjne mogą dotyczyć płatników podatku, ale także podmiotów, które nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy.

Przykładowo, zgodnie z art. 39 ust. 1 i 3 analizowanej ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane przesłać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2, sporządzone według ustalonego wzoru.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Według art. 11 ust. 2 ustawy:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1)  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3)  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4)  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

To oznacza, że dany przychód osoby fizycznej jest przypisywany tylko i wyłącznie do jednego określonego źródła przychodów. Aby prawidłowo zakwalifikować przychód do konkretnego źródła przychodów należy uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem).

Odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:

  • stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1);
  • działalność wykonywana osobiście ( art. 10 ust. 1 pkt 2);

O tym, co jest przychodem ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy stanowi art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się:

Wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność czy może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą. Istotne jest także to czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

W myśl art. 13 pkt 7 ww. ustawy:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Pod wątpliwość poddają Państwo kwestię istnienia po stronie Państwa Spółki obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu opłacania na rzecz pracowników i członków zarządu składek związanych z polisą ubezpieczeniową o charakterze ochronno-inwestycyjnym, tj.: składki regularnej (części ochronnej) i dodatkowej, w części inwestycyjnej opartej na funduszu kapitałowym.

Z powołanych przepisów wynika, że przychodem ze stosunku pracy jak również przychodem z działalności wykonywanej osobiście jest m.in. opłacona przez pracodawcę/zleceniodawcę składka obowiązkowa w części ochronnej polisy o charakterze ochronnym, gdzie ubezpieczonym jest pracownik oraz członek zarządu. Przychód powstaje w momencie zapłacenia przez Spółkę jako Ubezpieczającego składki, gdyż wskazany w umowie pracownik i członek zarządu prawa wynikające z polisy nabywa z chwilą zawarcia przez Spółkę umowy ubezpieczenia.

Przychód powstaje również w sytuacji, gdy zgodnie z umową ubezpieczenia opłacającym składkę - w części inwestycyjnej - jest Spółka, natomiast uprawnionym do wypłaty środków może być pracownik, członek zarządu. Przy czym jedynie w przypadku, gdy z umowy ubezpieczenia jednoznacznie wynika, że beneficjentem wypłaconych z polisy świadczeń jest pracownik, członek zarządu przychód powstaje w momencie wpłaty środków (składki) przez ubezpieczającego. Natomiast, gdy do czasu wystąpienia o wypłatę przez ubezpieczającego nie wiadomo, na czyją rzecz ostatecznie nastąpi wypłata (na rzecz ubezpieczającego czy ubezpieczonego), momentem powstania przez pracownika oraz członka zarządu przychodu jest moment przyznania prawa do świadczenia z polisy, z tym że nie w wysokości wartości tego prawa, lecz w wysokości opłaconych przez Ubezpieczającego składek na tę polisę (w przypadku częściowego wykupu polisy powinno to stanowić odpowiednią proporcję takich wpłat do uzyskanych z tej polisy praw do świadczeń).

Mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe oraz przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, składka ubezpieczeniowa jaką opłaci Spółka (ubezpieczający) w ramach umowy ubezpieczenia na życie i dożycie zarówno w części ochronnej, jak i w części ochronno-inwestycyjnej na podstawie zawartej umowy podstawowej oraz dodatkowej stanowić będzie przychód pracownika (ubezpieczonego) ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a dla członka zarządu, wspólnika przychód z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w dacie poniesienia przez Spółkę wydatku, czyli w dacie zapłaty składki firmie ubezpieczającej. Z opisu sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że to pracownik, członek zarządu i wspólnik Spółki będzie ubezpieczonym, a więc podmiotem uprawnionym z umowy ubezpieczenia. Ubezpieczający - Spółka nie będzie uprawniona do otrzymania świadczeń. Ponadto zakładają Państwo przekazywanie całości środków, które mają zostać w przyszłości wypłacone wyłącznie na rzecz ubezpieczonych - Państwa Spółka nigdy nie będzie finalnym beneficjentem zgromadzonych środków. Będzie ona natomiast jedynym podmiotem formalnie uprawnionym do złożenia dyspozycji wypłaty z tytułu opłacania składki dodatkowej na wskazany rachunek bankowy ubezpieczonego.

Na powstanie przychodu w momencie opłacenia składki przez Spółkę nie wpływa okoliczność, że ubezpieczony może w przyszłości uzyskać uprawnienie do otrzymania kwoty z tytułu objęcia go ubezpieczeniem dodatkowym w zakresie składki inwestycyjnej. W opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka opłacać będzie bowiem za ubezpieczonego składkę, którą ubezpieczony musiałby finansować z własnych środków, gdyby na własną rękę przystąpił do analogicznego ubezpieczenia. Niewątpliwie zatem uzyska korzyść z tego tytułu, że opłaty składki dokonywać będzie za niego pracodawca. Skoro ubezpieczony nie poniesie żadnych wydatków związanych z opłaceniem składki na ubezpieczenie, w tym inwestycyjnej, to każda wypłata na jego rzecz z tytułu realizacji umowy ubezpieczenia będzie dla niego korzystna.

W przedstawionej sytuacji przyszłej to Spółka jako ubezpieczający będzie pokrywała składkę, którą w innym przypadku pracownik, członek zarządu musieliby opłacić z własnej kieszeni, gdyby samodzielnie zdecydowali się na podobne ubezpieczenie. W związku z tym ubezpieczony zyskuje korzyść finansową, ponieważ to Spółka przejmuje na siebie ciężar opłacenia składki. Ponieważ ubezpieczony nie będzie musiał wydatkować własnych środków na składkę ubezpieczeniową, w tym składkę inwestycyjną, każda suma, którą otrzyma w ramach realizacji umowy ubezpieczeniowej, będzie dla niego zyskiem i będzie stanowić przychód.

Powyższe oznacza, że Państwa Spółka - jako płatnik - będzie obowiązana do obliczenia, pobrania i odprowadzenia do właściwego urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy od opłaconej za pracowników i członków zarządu składki obowiązkowej jak i dodatkowej (inwestycyjnej) stosownie do treści art. 32 oraz 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznano za prawidłowe natomiast w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 3 dotyczą istnienia po stronie Spółki obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaty na rzecz ubezpieczonych środków zgromadzonych w części inwestycyjnej polisy ubezpieczeniowej.

Z opisu sprawy wynika, że wypłata środków lub świadczeń wynikających z polisy będzie dokonywana bezpośrednio przez zakład ubezpieczeń na rzecz Ubezpieczonego albo innej osoby uprawnionej.

Spółka nie będzie otrzymywała środków od zakładu ubezpieczeń w celu ich dalszego przekazania Ubezpieczonemu ani nie będzie samodzielnie wypłacała Ubezpieczonemu środków pochodzących z polisy. Skoro Spółka nie będzie dokonywała przedmiotowych wypłat tylko zakład ubezpieczeń, to nie można Państwu przypisać obowiązków płatnika. Tym samym po stronie Spółki nie wystąpi obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy z tytułu wypłat związanych z opłaconymi i już opodatkowanymi składkami, niezależnie czy suma wypłat przekroczy, czy też nie sumę wpłaconych i opodatkowanych składek. Tym samym bezzasadne jest rozpatrywanie normy art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 3 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 4 dotyczą również istnienia po stronie Spółki obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaty świadczenia związanego z częścią ochronną polisy ubezpieczeniowej.

Jak słusznie Państwo wskazaliście we własnym stanowisku, w związku z faktem, że wypłaty z części ochronnej polisy dokonywać będzie zakład ubezpieczeń bezpośrednio na rzecz ubezpieczonego, na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Skora wypłaty z części ochronnej polisy dokona bezpośrednia zakład ubezpieczeń w wykonaniu własnego zobowiązania wynikającego z zawartej umowy ubezpieczenia, to tym samym Spółka nie będzie podmiotem dokonującym wypłaty ani stawiającym środki do dyspozycji ubezpieczonego. Tym samym fakt ten, nie spowoduje powstania po Państwa stronie obowiązku obliczenia, pobrania ani odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 4 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.