0114-KDIP3-1.4011.660.2026.2.AC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem (wpływ 17 lipca 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Obecny profil działalności skupia się na profesjonalnych usługach inżynieryjno-technicznych w branży lotniczej, obejmujących zarządzanie ciągłą zdatnością do lotu (CAMO) oraz wykonywanie przeglądów zdatności do lotu (inspekcje ARC). Wnioskodawca posiada specjalistyczną wiedzę oraz ugruntowane doświadczenie w sektorze lotniczym.

W ramach zaplanowanego rozwoju przedsiębiorstwa oraz naturalnej dywersyfikacji źródeł przychodów, Wnioskodawca podjął decyzję o rozszerzeniu zakresu świadczonych usług o komercyjne szkolenia paralotniowe (działalność edukacyjna). Docelowa oferta szkoleniowa będzie kompleksowa i obejmie loty swobodne, starty za wyciągarką (hol) oraz loty na paralotniach z napędem (PPG - Powered Paragliding). W związku z tym Wnioskodawca zaktualizuje wpis w CEIDG m.in. o kod PKD 85.51.Z (Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych).

Świadczenie wyżej wymienionych usług edukacyjnych wymaga bezwzględnego spełnienia rygorystycznych wymogów Prawa Lotniczego. Wdrożenie tego segmentu usług jest procesem wieloetapowym, wymagającym uzyskania państwowych uprawnień instruktorskich (INS) z odpowiednimi uprawnieniami wpisywanymi do Świadectwa Kwalifikacji.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami lotniczymi, do szkolenia na uprawnienie instruktora (INS) może zostać dopuszczona wyłącznie osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:

a) posiada co najmniej jedno ważne uprawnienie podstawowe;

b) posiada udokumentowane co najmniej 150 godzin nalotu ogólnego na danej kategorii statku powietrznego;

c) ukończyła 21 rok życia;

d) posiada odpowiednie orzeczenie lotniczo-lekarskie;

e) w okresie 3 lat przed złożeniem wniosku wzięła udział w sportowej rywalizacji zawodniczej i uzyskała punktowane miejsce;

f) zaliczyła praktyczny egzamin kwalifikacyjny.

Ze względu na specyfikę lotnictwa (uzależnienie od infrastruktury lotniskowej, wyciągarek, ukształtowania terenu i warunków meteorologicznych), realizacja szkoleń, budowa 150-godzinnego nalotu oraz udział w zawodach wymuszają konieczność odbywania podróży celowych. Ze względu na obszerny program certyfikacji, Wnioskodawca przewiduje, że proces zdobywania uprawnień zajmie od 2 do 3 lat, co oznacza, że pierwsze przychody z tytułu świadczonych usług pojawią się w kolejnych latach podatkowych.

W celu wdrożenia nowej usługi, Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił następujące wydatki:

1. Koszty szkoleń lotniczych na wszystkich etapach (Etap I, II, III, uprawnienia na hol, uprawnienia PPG, kurs instruktorski INS), opłaty za orzeczenia lotniczo-lekarskie, opłaty egzaminacyjne oraz ścisłe koszty wyjazdów z nimi związanych (transport, noclegi).

2. Koszty pozyskania – poprzez zakup lub wynajem, w zależności od opłacalności ekonomicznej – niezbędnego sprzętu jednoosobowego (certyfikowana paralotnia, uprząż, spadochron ratunkowy, kask, przyrządy nawigacyjne oraz specjalistyczny napęd PPG) oraz koszty utrzymania jego ciągłej zdatności do lotu (w tym regularne przeglądy techniczne skrzydeł, serwis napędów PPG, okresowe przekładanie spadochronów ratunkowych). Sprzęt ten oraz jego bezwzględna sprawność techniczna są niezbędne do bezpiecznego i zgodnego z prawem wylatania wymaganych 150 godzin oraz startu w zawodach. Po uzyskaniu uprawnień, sprzęt ten będzie służył jako sprzęt demonstracyjny na szkoleniach.

3. Zakup materiałów dydaktycznych (podręczniki, dostępy do kursów), specjalistycznych akcesoriów (logbooki, mapy, nawigacje elektroniczne) oraz pomocy szkoleniowych (kamery sportowe), które są niezbędne do rejestrowania i analizy przebiegu lotów pod kątem postępów dydaktycznych.

4. Koszty celowych wyjazdów (transport, noclegi), opłaty infrastrukturalne (opłaty za hole, korzystanie z lotnisk, wpisowe na zawody) oraz koszty składek na obowiązkowe ubezpieczenia lotnicze (w tym ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej - OC pilota/statku powietrznego). Poniesienie tych kosztów jest prawnie i faktycznie wymagane wyłącznie w celu wypracowania wymaganego prawem nalotu (150 godzin) oraz spełnienia wymogu udziału w zawodach. Wnioskodawca oświadcza, że uprawnienia, sprzęt oraz wyjazdy będą wykorzystywane wyłącznie w celach służbowych, warunkujących poszerzenie oferty przedsiębiorstwa. Wyjazdy nie mają charakteru rekreacyjnego, lecz stanowią przymusowy warunek dopuszczenia do kursu INS.

Wszystkie wymienione wyżej wydatki są i będą każdorazowo rzetelnie udokumentowane fakturami VAT, rachunkami lub innymi dowodami księgowymi wystawionymi na dane prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wskazał Pan, że:

1.  Ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2.  Działalność gospodarczą w podstawowym profilu lotniczym (usługi inżynieryjno-techniczne, CAMO, inspekcje ARC) prowadzi Pan od 2 sierpnia 2021 r.

3.  Działalność gospodarcza jest opodatkowana na zasadach ogólnych (skala podatkowa).

4.  Prowadzi Pan Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów (PKPiR).

5.  Zakres działalności gospodarczej został już formalnie rozszerzony poprzez wpisanie do rejestru CEIDG odpowiedniego kodu PKD 85.51.Z w dniu 23 czerwca 2026 r. Jednakże faktyczne rozpoczęcie świadczenia usług szkoleniowych i generowanie z nich przychodów nastąpi niezwłocznie po ukończeniu wymaganej prawem ścieżki i uzyskaniu państwowych uprawnień instruktorskich (INS), co planowane jest w okresie 3 lat od rozpoczęcia I etapu szkolenia.

6.  Usługi szkoleniowe będą świadczone komercyjnie na rzecz klientów indywidualnych (osób fizycznych) chcących zdobyć uprawnienia do latania, a także potencjalnie na rzecz firm lub innych ośrodków szkoleniowych w ramach współpracy B2B.

7.  Szkolenia na poszczególnych etapach, w tym docelowy kurs instruktorski, będą realizowane wyłącznie przez certyfikowane podmioty lotnicze, m.in. w szkole (…) i (…) , wpisanej do Rejestru Podmiotów Szkolących Urzędu Lotnictwa Cywilnego pod numerem (…), oraz ewentualnie w innych zatwierdzonych ośrodkach (ATO/DTO).

8.  Etap I:

Szkolenie podstawowe w szkole (…) i (…), realizowane w sierpniu 2026 r. Program tego etapu obejmuje szkolenie teoretyczne (m.in. prawo lotnicze, aerodynamika, meteorologia, budowa i eksploatacja sprzętu) oraz szkolenie praktyczne (nauka kontroli paralotni na ziemi, opanowanie procedur startu i lądowania, wykonywanie lotów niskich po prostej oraz z łagodnymi zakrętami).

Etap II:

Szkolenie doskonalące (loty wysokie), którego realizacja jest przewidywana na II kwartał 2027 r. Program obejmuje pogłębioną teorię oraz zajęcia praktyczne polegające na wykonywaniu lotów wysokich. Kursant nabywa umiejętności m.in. planowania lotu, samodzielnej oceny warunków meteorologicznych, korygowania znoszenia przez wiatr, budowania precyzyjnego podejścia do lądowania oraz radzenia sobie w sytuacjach awaryjnych. Po ukończeniu tego etapu następuje uzyskanie podstawowych kwalifikacji.

Etap III:

Szkolenia doskonalące technikę pilotażu (loty termiczne i przelotowe, loty klifowe oraz szkolenia z sytuacji niebezpiecznych SIV). Etap ten będzie realizowany sukcesywnie w okresie budowania wymaganego prawem nalotu (150 godzin) do uprawnień instruktorskich, w latach 2027-2029.

9.  Ukończenie etapu I oraz II i zdanie egzaminu państwowego daje prawo do uzyskania Świadectwa Kwalifikacji Pilota Paralotni (PGP). Posiadanie tego uprawnienia podstawowego, a następnie realizacja Etapu III oraz wylatanie 150 godzin jest bezwzględnym, ustawowym warunkiem brzegowym, aby móc rozpocząć państwowy kurs instruktorski (INS), który jest ostatecznym celem umożliwiającym prowadzenie własnej działalności szkoleniowej.

10.  Wydatki opisane we wniosku będą ponoszone po dacie formalnego rozszerzenia działalności w CEIDG o nowy kod PKD (23 czerwca 2026 r.). Pierwsze koszty zostaną poniesione w sierpniu 2026 r. w związku z rozpoczęciem Etapu I szkolenia w szkole (...). Wydatki te posiadają charakter kosztów przygotowawczych (inwestycyjnych) i ponoszone są bezwzględnie przed uzyskaniem pierwszych przychodów z tego tytułu. Specyfika prawa lotniczego narzuca konieczność wielomiesięcznego budowania kwalifikacji, wylatania 150 godzin i udziału w zawodach.

Poniesienie tych nakładów na rzecz rozszerzonego już w CEIDG profilu działalności jest warunkiem prawnym, bez którego rozpoczęcie świadczenia nowych usług byłoby niemożliwe.

11.  Realizacja szkoleń lotniczych, budowanie wymaganego prawem "nalotu" (150 godzin) oraz udział w zawodach nie mogą odbywać się w siedzibie firmy. Wymagają one dedykowanej infrastruktury lotniskowej, stref powietrznych, odpowiedniego ukształtowania terenu (np. tereny górskie) oraz określonych warunków meteorologicznych. Poniesienie kosztów celowych podróży i noclegów jest konieczne, aby zrealizować loty. Związek z przychodem jest bezpośredni: bez wyjazdów nie zrealizuje Pan wymogu 150 godzin nalotu i startu w zawodach; bez tego nie zostanie Pan dopuszczony do kursu instruktorskiego (INS); a bez uprawnień INS nie będzie mógł świadczyć usług edukacyjnych i generować nowego przychodu z tego tytułu.

12.  Związek przyczynowo skutkowy jest ścisły i bezpośredni. Ponoszone wydatki (szkolenia, sprzęt jako narzędzie pracy do budowy nalotu, koszty logistyczne wyjazdów) służą wyłącznie podnoszeniu kwalifikacji zawodowych w celu zdobycia konkretnego uprawnienia państwowego (instruktor paralotniowy INS). Zgodnie z Prawem Lotniczym to jedyna droga, aby móc legalnie, komercyjnie szkolić innych. Koszty te nie mają charakteru prywatnego rekreacyjnego, gdyż wymogi nałożone na kandydatów (m.in. 150 godzin lotu, zawody sportowe) są barierą wejścia do zawodu narzuconą przez państwo, a nie prywatnym wyborem. Zdobyta wiedza, licencje i sprzęt staną się trwałym zasobem przedsiębiorstwa, który po zakończeniu procesu szkolenia bezpośrednio wygeneruje strumień nowych, opodatkowanych przychodów (sprzedaż usług szkoleniowych). Każda poniesiona w tym procesie złotówka ma na celu przygotowanie firmy do świadczenia nowej usługi na rynku lotniczym.

Pytania

1.  Czy wydatki poniesione na sformalizowane szkolenia paralotniowe (obejmujące loty swobodne, starty za wyciągarką, loty PPG oraz kurs instruktorski INS), badania lotniczo-lekarskie i opłaty egzaminacyjne, a także koszty wyjazdów celowych z nimi związanych (transport, udokumentowane noclegi), stanowią w całości koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy wydatki na zakup lub wynajem sprzętu paralotniowego i pomocy szkoleniowych (w tym paralotni, osprzętu, napędu PPG, kamer do analizy lotów, logbooków, akcesoriów nawigacyjnych), będących narzędziem do zbudowania wymaganego przepisami nalotu 150 godzin i udziału w zawodach, oraz koszty celowe z tym związane (transport, noclegi, opłaty za hole, opłaty lotniskowe, wpisowe w zawodach, składki na obowiązkowe ubezpieczenie lotnicze OC, koszty serwisu i przeglądów technicznych sprzętu), stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawcy koszty szkoleń, egzaminów, badań lekarskich oraz dojazdów i noclegów z nimi związanych stanowią koszt uzyskania przychodu (KUP). Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Zdobywanie wszechstronnych uprawnień lotniczych warunkuje możliwość legalnego świadczenia kompleksowych usług instruktorskich. Z uwagi na geograficzną i techniczną specyfikę ośrodków szkolenia lotniczego, dojazdy i noclegi są wydatkiem przymusowym. Nie mają one charakteru osobistego, a stanowią bezpośredni, ekonomiczny koszt wdrożenia nowej usługi, logicznie powiązanej z dotychczasowym profesjonalnym profilem działalności (branża lotnicza - CAMO/ARC). Fakt, że pierwsze przychody pojawią się po zakończeniu długotrwałego cyklu szkoleniowego (za 2-3 lata), nie pozbawia tych wydatków charakteru kosztów celowych, co jest zjawiskiem naturalnym w branży szkoleniowej lotnictwa.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawcy wydatki na pozyskanie sprzętu lotniczego, akcesoriów dydaktyczno nawigacyjnych, elektroniki rejestrującej, opłaty za holowanie, wpisowe na zawody, obowiązkowe ubezpieczenia OC, utrzymanie sprawności technicznej sprzętu (serwis) oraz koszty wyjazdów celowych służących budowie doświadczenia w całości stanowią koszty uzyskania przychodów. Zbudowanie udokumentowanego nalotu (minimum 150 godzin) oraz start w punktowanych zawodach sportowych to warunki sine qua non dopuszczenia kandydata do państwowego egzaminu instruktorskiego. Zakup lub wynajem własnego sprzętu oraz ponoszenie opłat za wyciągarkę (hole), infrastrukturę lotniskową, obowiązkowe ubezpieczenia lotnicze OC oraz wymagane prawem okresowe przeglądy sprzętu (utrzymanie ciągłej zdatności do lotu) jest jedynym technicznie i racjonalnie ekonomicznym sposobem na wylatanie aż 150 godzin.

Wydatki te są jednoznacznie zdeterminowane przez przepisy Prawa Lotniczego, narzucające na przyszłego instruktora określony, rygorystyczny próg doświadczenia z zachowaniem zasad bezpieczeństwa, co bezwzględnie wyklucza rekreacyjny i prywatny charakter tych czynności. Stanowią one niezbędny i bezpośredni koszt udokumentowanego przygotowania zawodowego (stażu) przedsiębiorcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a.  „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

b.  „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

c.   „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność.

Zasadę dotyczącą zwrotu „w celu” opisuje wyrok NSA z dnia 16.10.2012 r., sygn. akt II FSK 430/11, w którym stwierdzono: zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku”.

Natomiast w wyroku WSA we Wrocławiu z 17 października 2013 r., sygn. I SA/Wr 1291/13 wyjaśniono, że:

Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu, albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów).

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie każdy wydatek, choćby jego poniesienie – z punktu widzenia podatnika – posiadało racjonalne i ekonomiczne uzasadnienie, może stanowić koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej. Prowadząc działalność gospodarczą podatnik ponosi szereg wydatków, zarówno takich, których poniesienie w sposób bezpośredni związane jest z działaniami firmy jak również i takich, których cechy – po przedstawieniu odpowiedniej argumentacji – uzasadniałyby ich związek z potencjalnym uzyskaniem przychodów, utrzymaniem źródła przychodów, bądź jego zabezpieczeniem.

Tym samym – możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia jego przychodów.

Samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w tej regulacji, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów. Podatnik ma bowiem możliwość odliczenia od przychodów wszelkich kosztów, pod warunkiem że mają one związek z przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej, a ich poniesienie ma bądź może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów.

Ponadto równie ważne dla poprawności dokonania odliczenia jest ustalenie, w którym okresie rozliczeniowym możliwe jest dokonanie potrącenia kosztów podatkowych.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem w przypadku, gdy:

1) koszt został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów oraz

2) koszt został poniesiony w roku podatkowym, w którym istniało źródło przychodów oraz

3) nie jest kosztem wymienionym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

– wówczas może zostać zaliczony w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Z opisu sprawy wynika, że od 2 sierpnia 2021 roku prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą o podstawowym profilu lotniczym (usługi inżynieryjno-techniczne, CAMO, inspekcje ARC). Prowadzona przez Pana działalność skupia się na profesjonalnych usługach inżynieryjno-technicznych w branży lotniczej, obejmujących zarządzanie ciągłą zdatnością do lotu (CAMO) oraz wykonywanie przeglądów zdatności do lotu (inspekcje ARC). W ramach zaplanowanego rozwoju przedsiębiorstwa oraz naturalnej dywersyfikacji źródeł przychodów, podjął Pan decyzję o rozszerzeniu zakresu świadczonych usług o komercyjne szkolenia paralotniowe (działalność edukacyjna). Działalność rozszerzył Pan z dniem 23 czerwca 2026 r. poprzez wpisanie do rejestru CEIDG odpowiedniego kodu PKD 85.51.Z

Wskazał Pan, że faktyczne rozpoczęcie świadczenia usług szkoleniowych i generowanie z nich przychodów nastąpi niezwłocznie po ukończeniu wymaganej prawem ścieżki i uzyskaniu państwowych uprawnień instruktorskich (INS), co planowane jest w okresie 3 lat od rozpoczęcia I etapu szkolenia. W celu wdrożenia nowej usługi o komercyjne szkolenia paralotniowe (działalność edukacyjna) będzie ponosił Pan szereg wydatków. Wydatki będą każdorazowo rzetelnie udokumentowane fakturami VAT, rachunkami lub innymi dowodami księgowymi wystawionymi na dane prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Wszystkie poniesione przez Pana wydatki dotyczą zakresu działalności związanej ze świadczeniem usług w zakresie komercyjnych szkoleń paralotniowych i zostaną poniesione po rozszerzeniu działalności gospodarczej o usługi szkoleniowe.

Do stwierdzenia, czy poniesione przez Pana wydatki (opisane we wniosku) związane z uzyskaniem w przyszłości kwalifikacji pilota paralotni oraz nabycia uprawnień do prowadzenia kursów instruktorskich mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:

-     czy takie wydatki związane są z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają z nią związek,

-     czy takie wydatki służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością, a więc który co do zasady mają charakter osobisty,

-     czy ponoszenie takich wydatków jest działaniem w celu osiągnięcia przychodu.

Na podstawie powołanych przepisów prawa oraz przedstawionego opisu sprawy wskazuję, że wydatki opisane we wniosku spełniają wymagane warunki, tj. pozostają w związku przyczynowo skutkowym z pozarolniczą działalnością gospodarczą i będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Reasumując – wydatki, które zostaną przez Pana poniesione w związku z uzyskaniem uprawnień do prowadzenia szkoleń paralotniowych, między innymi wydatki na szkolenia paralotniowe (obejmujące loty swobodne, starty za wyciągarką, loty PPG oraz kurs instruktorski INS), badania lotniczo-lekarskie i opłaty egzaminacyjne, koszty wyjazdów celowych z nimi związanych (transport, udokumentowane noclegi a także wydatki na zakup lub wynajem sprzętu paralotniowego i pomocy szkoleniowych (w tym paralotni, osprzętu, napędu PPG, kamer do analizy lotów, logbooków, akcesoriów nawigacyjnych), oraz koszty celowe z tym związane (transport, noclegi, opłaty za hole, opłaty lotniskowe, wpisowe w zawodach, składki na obowiązkowe ubezpieczenie lotnicze OC, koszty serwisu i przeglądów technicznych sprzętu) stanowią wydatki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pozostają w związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. W związku z powyższym może je Pan zaliczać do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.

Pan stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pana przedstawił i stanu prawnego, który obowiązujące w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.