0114-KDIP3-1.4011.625.2026.2.BS

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 8 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnił Pan go w odpowiedzi na wezwanie pismem z 16 lipca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca nie prowadzi aktualnie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów Ustawy o PIT.

Wnioskodawca dokonał zakupu srebra inwestycyjnego (dalej: "Srebro") za pośrednictwem internetowej platformy inwestycyjnej (...) (dalej: Platforma”). Zakup ten odbywa się zasadach określonych w regulaminie Platformy.

Nabywane Srebro miało charakter fizyczny i było przechowywane w postaci sztabek spełniających standardy rynków profesjonalnych (tzw. „good delivery”). Srebro oferowane w ramach Platformy, które nabył Wnioskodawca, przechowywane jest w skarbcach zarządzanych przez wyspecjalizowanych operatorów, zlokalizowanych poza terytorium Polski - w przypadku metali szlachetnych nabytych przez Wnioskodawcę, ich miejsce przechowywania to (…) (Szwajcaria) oraz (…) (Wielka Brytania).

Z chwilą dokonania zakupu Wnioskodawca nabył prawo własności określonej ilości Srebra (wyrażonej w gramach lub kilogramach), które było przypisane do konkretnej lokalizacji skarbca. Własność ta miała charakter bezpośredni, przy czym nie jest ona co do zasady związana z konkretną, indywidualnie oznaczoną sztabką, lecz z określoną ilością metalu w ramach puli metalu przechowywanego w danym skarbcu. Wnioskodawca miał również prawo do fizycznego odbioru Srebra, przy czym realizacja tego uprawnienia podlegała ograniczeniom wynikającym z regulaminu Platformy, w szczególności dotyczącym minimalnych ilości oraz formy wydania Srebra (wyłącznie w postaci pełnych sztabek o określonej wadze), a także wymogom proceduralnym i kosztowym, co w głównej mierze związane jest ze standardami przechowywania srebra inwestycyjnego w obrocie profesjonalnym (dzielenie sztab doprowadziłoby do znacznej utraty wartości rynkowej srebra).

Metale były przechowywane w systemie powierniczym (bailment), co oznacza, że pozostawały własnością Wnioskodawcy i nie stanowiły majątku Platformy ani podmiotów zarządzających skarbcami. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że Srebro ma postać fizyczną i nie jest instrumentem finansowym, kontraktem terminowym ani instrumentem pochodnym. Jest to pełnowartościowy metal szlachetny (towar). Wnioskodawca nabył prawo własności do konkretnej, fizycznej ilości Srebra, a nie jedynie wierzytelność wobec Platformy. Platforma nie gwarantowała osiągnięcia zysku z tytułu posiadania metali szlachetnych. Wartość metali zależała od aktualnych cen rynkowych. W związku z korzystaniem z Platformy Wnioskodawca ponosił opłaty, w tym prowizje transakcyjne oraz opłaty za przechowywanie Srebra.

Wnioskodawca mógł w dowolnym momencie dokonywać sprzedaży Srebra za pośrednictwem Platformy.

W kwietniu 2026 r., Wnioskodawca zdecydował się na zbycie całości posiadanego Srebra za pośrednictwem Platformy. Wnioskodawca dokonał zbycia całości posiadanego Srebra, które nabył w kilku transzach, niemniej okres, który upłynął od momentu nabycia zbywanego Srebra, do momentu zbycia posiadanego Srebra (tj. do kwietnia br.), przekroczył (w przypadku każdej transzy) 6 miesięcy od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie Srebra - innymi słowy, ostatnie nabycie zbywanego Srebra miało miejsce na dłużej niż 6 miesięcy od dnia zbycia Srebra (licząc od końca miesiąca nabycia).

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie podkreślić, że dokonał okazjonalnej sprzedaży Srebra w celu realizacji zysku wynikającego ze wzrostu jego wartości rynkowej. Posiadany zasób Srebra stanowił wyłącznie formę pasywnej lokaty kapitału i ochrony wypracowanego majątku osobistego przed skutkami inflacji, w ramach szerokiej dywersyfikacji posiadanych aktywów przez Wnioskodawcę. Nabycia Srebra miały charakter kilkukrotny, lecz były dokonywane sporadycznie i w bardzo długich odstępach czasu, wyłącznie w celach długofalowej akumulacji kapitału. Aktywność inwestycyjna Wnioskodawcy koncentrowała się w rzadkich interwałach (np. w wybranym okresie danego roku), po których następowały wielomiesięczne okresy całkowitego braku aktywności rynkowej w zakresie nabywania metali szlachetnych. Podkreślić należy również podobny charakter działania Wnioskodawcy w zakresie zbycia. Sprzedaż Srebra nie była prowadzona w sposób zarobkowy (handlowy), zorganizowany ani ciągły. Działania miały charakter incydentalny i pasywny. Wnioskodawca zarządzał wyłącznie własnym majątkiem osobistym, nie posiadał żadnej infrastruktury biznesowej, biura, pracowników ani nie prowadził działań marketingowych.

Z uwagi na sposób funkcjonowania Platformy, Wnioskodawca nie posiada informacji pozwalających na identyfikację konkretnego nabywcy Srebra, w szczególności danych identyfikujących osobę prawną, jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nabyła srebro od Wnioskodawcy.

W konsekwencji Wnioskodawca nie był w stanie przedstawić informacji dotyczących ewentualnych skutków transgranicznych, o których mowa w art. 14b S 3a Ordynacji podatkowej, w szczególności wskazać państwa lub terytorium siedziby, zarządu, miejsca zamieszkania lub położenia zagranicznego zakładu nabywcy, ani państwa lub terytorium, w którym skutki transgraniczne wystąpiły lub mogły wystąpić.

Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego

Wnioskodawca uzyskuje obecnie przychody z najmu (art. 10 ust. 1 pkt 6 Ustawy o PIT) oraz kapitałów pieniężnych (art. 10 ust. 1 pkt 7 Ustawy o PIT). W ostatnich latach jego aktywność koncentruje się na zachowaniu oraz ostrożnym pomnażaniu majątku zgromadzonego wcześniej, przede wszystkim w okresie, w którym prowadził działalność gospodarczą.

Podejmowane obecnie przez Wnioskodawcę czynności stanowią formę zarządzania jego majątkiem prywatnym. Wnioskodawca aktualnie nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej, w szczególności działalności inwestycyjnej polegającej na zawodowym, zorganizowanym i ciągłym obrocie aktywami finansowymi, metalami szlachetnymi ani innymi składnikami majątku.

Zakup Srebra nie miał charakteru jednorazowego. Wnioskodawca nabywał Srebro w odrębnych transakcjach przeprowadzonych za pośrednictwem Platformy. Zakupy były skoncentrowane w wyodrębnionym okresie akumulacji, który rozpoczął się w czerwcu 2024 r. i trwał do początku marca 2025 r. W tym czasie Wnioskodawca stopniowo przeznaczał część zgromadzonych wcześniej prywatnych środków pieniężnych na nabywanie Srebra, zwiększając jego ilość w zależności od bieżącej oceny zasadności ulokowania kolejnej części majątku w tym aktywie.

Zakupy nie były jednak dokonywane regularnie ani według ustalonego harmonogramu. Miały charakter sporadyczny i następowały w długich odstępach czasu, w zależności od indywidualnej oceny Wnioskodawcy dotyczącej zasadności ulokowania części prywatnych oszczędności w tym kruszcu. Po poszczególnych transakcjach występowały wielomiesięczne okresy, w których Wnioskodawca nie dokonywał żadnych kolejnych zakupów ani sprzedaży Srebra.

Wnioskodawca nie przyjął określonego modelu inwestycyjnego, częstotliwości zakupów, limitów transakcyjnych ani planu systematycznego zwiększania posiadanych zasobów Srebra. Każdy zakup stanowił odrębną decyzję dotyczącą sposobu ulokowania części majątku prywatnego.

W wyniku procesu akumulacji Wnioskodawca zgromadził łącznie (...) kg Srebra, w tym (...) kg przechowywanego w skarbcu w (…) oraz (...) kg przechowywanego w skarbcu w (…). Stan ten został osiągnięty w marcu 2025 r.

Po zakończeniu okresu akumulacji Wnioskodawca zaprzestał dalszych zakupów Srebra. Od marca 2025 r. do kwietnia 2026 r. ilość posiadanego Srebra pozostawała niezmieniona. Przez 13 miesięcy Wnioskodawca nie dokonywał zatem ani dalszych zakupów, ani sprzedaży Srebra, lecz biernie utrzymywał zgromadzony zasób jako składnik swojego majątku prywatnego.

Decyzję o wyjściu z tej inwestycji Wnioskodawca podjął w kwietniu 2026 r. Zbycie całego zgromadzonego Srebra zostało przeprowadzone w ramach jednego procesu likwidacji tej części majątku, realizowanego za pośrednictwem Platformy w trzech transzach:

• 7 kwietnia 2026 r. sprzedano 24 kg Srebra przechowywanego w (…);
• 8 kwietnia 2026 r. sprzedano 63 kg Srebra przechowywanego w (…);
• 14 kwietnia 2026 r. sprzedano pozostałe (...) kg Srebra.

Sprzedaż Srebra nie była dokonywana w warunkach właściwych dla działalności gospodarczej, tj. w sposób zorganizowany i ciągły oraz w ramach zawodowej aktywności handlowej Wnioskodawcy.

Wnioskodawca dokonał w kwietniu 2026 r. zbycia całości posiadanego Srebra. Sprzedaż nastąpiła we własnym imieniu i na własny rachunek, ponieważ jej przedmiotem był składnik prywatnego majątku Wnioskodawcy. Okoliczność ta nie oznacza jednak, że zbycie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej. Sprzedaż nie stanowiła bowiem elementu zorganizowanej aktywności prowadzonej z zamiarem regularnego osiągania przychodów z obrotu metalami szlachetnymi. Srebro zostało nabyte jako długoterminowa lokata prywatnego kapitału, a nie jako towar przeznaczony do dalszej, szybkiej odsprzedaży.

Wnioskodawca nie posiadał ani nie wykorzystywał infrastruktury właściwej dla działalności handlowej. Nie prowadził biura ani punktu sprzedaży, nie zatrudniał pracowników lub pośredników, nie korzystał z usług księgowych związanych z obrotem Srebrem, nie prowadził działań reklamowych lub marketingowych, nie pozyskiwał klientów ani nie analizował rynku w sposób charakterystyczny dla profesjonalnych uczestników rynku metali szlachetnych.

Platforma stanowiła wyłącznie narzędzie techniczne służące do nabycia, przechowywania i sprzedaży składnika prywatnego majątku. Wnioskodawca nie wykorzystywał jej do prowadzenia regularnego handlu. Sprzedaż nie była również jednym z wielu podobnych zdarzeń, lecz jednorazowym zakończeniem okresu posiadania Srebra i wycofaniem środków ulokowanych wcześniej w tym składniku majątku.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, nie sposób uznać, że działalność Wnioskodawcy spełnia znamiona zorganizowania i ciągłości, o których mowa w art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT.

Celem zakupu Srebra było ulokowanie części prywatnych oszczędności Wnioskodawcy w materialnym składniku majątku, który miał pełnić funkcję długoterminowej lokaty kapitału. Zakup był motywowany przede wszystkim dążeniem do zabezpieczenia wartości osobistego majątku przed inflacją, dywersyfikacji posiadanych aktywów oraz ograniczenia ryzyka związanego z przechowywaniem całości oszczędności w pieniądzu, nieruchomościach lub innych aktywach.

Srebro nie zostało nabyte w celu jego szybkiej odsprzedaży ani prowadzenia regularnego obrotu metalami szlachetnymi. Wnioskodawca zakładał możliwość długotrwałego przechowywania Srebra i nie określił przy jego zakupie konkretnego terminu ani ceny, po osiągnięciu której miałoby ono zostać sprzedane.

Na dzień złożenia niniejszego uzupełnienia Wnioskodawca nie podjął jeszcze ostatecznej decyzji dotyczącej przeznaczenia środków uzyskanych ze sprzedaży Srebra. Od dokonania sprzedaży upłynął stosunkowo krótki czas. Wnioskodawca przed podjęciem kolejnych decyzji dotyczących swojego majątku zazwyczaj dokonuje długotrwałej i ostrożnej analizy dostępnych możliwości.

Podstawowym celem Wnioskodawcy pozostaje zabezpieczenie osobistego majątku, a nie podejmowanie częstych lub krótkoterminowych transakcji inwestycyjnych. Środki uzyskane ze sprzedaży Srebra pozostają zatem częścią jego majątku prywatnego i nie zostały obecnie przeznaczone na finansowanie działalności gospodarczej ani regularnego obrotu metalami szlachetnymi.

Korzystanie z Platformy (...) odbywa się na podstawie stosunku umownego nawiązywanego w formie elektronicznej. Przy rejestracji konta użytkownik akceptuje regulamin (...) - „Terms and Conditions” - który określa całokształt relacji prawnej pomiędzy użytkownikiem a podmiotem prowadzącym Platformę.

Poszczególne zakupy są następnie dokonywane poprzez składanie za pośrednictwem konta użytkownika elektronicznych zleceń nabycia określonej ilości metalu. Po wykonaniu i rozliczeniu zlecenia (...) przesyła użytkownikowi wiadomością e-mail formalny dokument kontraktowy obejmujący ilość metalu nabytą w wyniku danego zlecenia.

Dokumentacja umowna i regulamin Platformy określają w szczególności:

• rodzaj i ilość nabywanego metalu;
• cenę i walutę transakcji;
• lokalizację skarbca, w którym przechowywane jest Srebro;
• zasady składania, wykonywania i rozliczania zleceń;
• zasady naliczania opłat, w tym doliczania narzutu do ceny zakupu Srebra;
• moment nabycia własności Srebra;
• sposób ewidencjonowania własności na rachunku użytkownika;
• zasady przechowywania i ubezpieczenia Srebra;
• możliwość późniejszego zbycia lub fizycznego odbioru metalu.

W wyniku rozliczenia transakcji użytkownik staje się właścicielem określonej ilości fizycznego Srebra przechowywanego w wybranym skarbcu. Własność nie musi odnosić się do konkretnej, indywidualnie oznaczonej sztabki, lecz do określonej liczby gramów Srebra znajdującego się w danej lokalizacji. Użytkownik może natomiast, po spełnieniu warunków określonych przez (...), zarezerwować na swoją rzecz konkretną sztabkę.

Srebro jest przechowywane przez profesjonalnego operatora skarbca w ramach konstrukcji prawnej określanej w regulaminie jako bailment. Oznacza to, że Srebro pozostaje własnością klienta, natomiast operator skarbca sprawuje nad nim fizyczną pieczę. (...) organizuje przechowywanie i prowadzi ewidencję własności zgodnie z zaakceptowanym regulaminem.

Sprzedaż Srebra odbyła się w całości za pośrednictwem Platformy (...). Wnioskodawca, po zalogowaniu się na swoje konto, złożył elektroniczne zlecenie sprzedaży posiadanego Srebra. Nie poszukiwał samodzielnie nabywcy, nie publikował ofert, nie prowadził negocjacji ani nie kontaktował się bezpośrednio z osobą lub podmiotem nabywającym Srebro.

Zlecenia składane na Platformie są wykonywane w ramach zautomatyzowanego systemu transakcyjnego. System może dopasować zlecenie sprzedaży do przeciwstawnego zlecenia kupna, z uwzględnieniem określonej ilości metalu, waluty, lokalizacji skarbca oraz warunków cenowych. Transakcje dotyczące Srebra są realizowane przez (...) w modelu matched principal. Wnioskodawca nie otrzymuje danych identyfikujących nabywcę i nie nawiązuje z nim bezpośredniego stosunku organizacyjnego ani handlowego.

Rozliczenie sprzedaży następuje w systemie Platformy. Odpowiednia ilość Srebra zostaje odjęta od salda Wnioskodawcy, a własność sprzedanej ilości metalu przechodzi na nabywcę poprzez zapis w ewidencji (...). Nie jest przy tym konieczne fizyczne przemieszczanie Srebra poza skarbcem. W zakresie sprzedanej ilości kończy się stosunek przechowywania Srebra na rzecz Wnioskodawcy, a jego rachunek zostaje uznany środkami pieniężnymi odpowiadającymi cenie sprzedaży, pomniejszonej o należne opłaty lub narzut transakcyjny.

Po wykonaniu i rozliczeniu zlecenia Platforma potwierdza transakcję elektronicznie oraz przesyła formalny dokument kontraktowy dotyczący sprzedanej ilości Srebra. Wnioskodawca nie wykonywał w związku ze sprzedażą żadnych dodatkowych czynności charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu metalami szlachetnymi.

Pytanie

Czy odpłatne zbycie Srebra po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jego nabycie, którego dokonał Wnioskodawca w ramach opisanego stanu faktycznego stanowiło dla Wnioskodawcy sprzedaż rzeczy, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d Ustawy o PIT, która w konsekwencji nie wiązała się z powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie PIT po stronie Wnioskodawcy?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie Srebra po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jego nabycie, którego dokonał Wnioskodawca w ramach opisanego stanu faktycznego stanowiło dla Wnioskodawcy sprzedaż rzeczy, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d Ustawy o PIT, która w konsekwencji nie wiązała się z powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie PIT po stronie Wnioskodawcy.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d Ustawy o PIT, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy może zatem stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT) albo z odpłatnego zbycia rzeczy, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d Ustawy o PIT. Wobec tego, żeby w niniejszym stanie faktycznym zastosowanie znalazł przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d Ustawy o PIT muszą zostać łącznie spełnione dwie przesłanki. Po pierwsze, przychód z odpłatnego zbycia rzeczy nie może być realizowany w ramach działalności gospodarczej wykonywanej przez podatnika, po drugie, zbywane aktywo (tu: Srebro) musi stanowić rzecz. Zdaniem Wnioskodawcy, realizowana przez niego sprzedaż Srebra nie odbyła się w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej a zbywane Srebro stanowi rzecz, wobec czego należy w tej sytuacji zastosować przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d Ustawy o PIT, z uwzględnieniem, że ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowym ze zbyciem takiej rzeczy wyłącznie wtedy, gdy pomiędzy końcem miesiąca nabycia rzeczy a dniem jej zbycia nie upłynęło pół roku.

Aktywność Wnioskodawcy a działalność gospodarcza

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT.

Zgodnie z tym przepisem:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT wynika, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków:

1)  po pierwsze dana działalność musi być działalnością zarobkową,

2)  po drugie działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,

3)  po trzecie działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż Srebra dokonana za pośrednictwem Platformy nie nastąpiła w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT. Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę stanowiły wyłącznie przejaw zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, polegającego na ulokowaniu własnych środków finansowych w fizycznym metalu szlachetnym, a następnie na jego okazjonalnym zbyciu po upływie okresu długoterminowego posiadania.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, za pozarolniczą działalność gospodarczą uznaje się działalność zarobkową, w szczególności handlową lub polegającą na wykorzystywaniu rzeczy, prowadzoną we własnym imieniu, bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym przychody z tej działalności nie mogą być zaliczane do innych źródeł przychodów wskazanych w ustawie.

Z powyższej definicji wynika, że dla uznania danej aktywności za działalność gospodarczą nie jest wystarczające samo wystąpienie elementu ekonomicznego, inwestycyjnego lub nawet osiągnięcie zysku. Konieczne jest łączne spełnienie przesłanek zarobkowości, zorganizowania oraz ciągłości. Brak którejkolwiek z tych cech wyklucza zakwalifikowanie danej aktywności jako pozarolniczej działalności gospodarczej.

a) Brak działalności handlowej w kontekście działalności gospodarczej

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Wnioskodawca nie nabywał Srebra w celu prowadzenia profesjonalnego obrotu towarowego, lecz w celu ochrony i dywersyfikacji majątku osobistego. Nabycie Srebra miało charakter lokacyjny, podobny do nabywania innych składników majątku prywatnego w celu zabezpieczenia kapitału przed inflacją.

Istotne znaczenie ma przy tym fakt, że Wnioskodawca nie działał jako podmiot zajmujący się profesjonalnym handlem metalami szlachetnymi. Nie oferował Srebra osobom trzecim, nie prowadził sprzedaży detalicznej ani hurtowej, nie pozyskiwał klientów, nie organizował kanałów dystrybucji, nie reklamował swojej aktywności i nie podejmował działań właściwych dla profesjonalnego uczestnika rynku metali szlachetnych.

Sama okoliczność, że Wnioskodawca nabył Srebro z zamiarem zachowania wartości kapitału, a następnie sprzedał je z zyskiem wynikającym ze wzrostu ceny rynkowej, nie oznacza jeszcze prowadzenia działalności gospodarczej. Dążenie do osiągnięcia korzystnego ekonomicznie rezultatu jest naturalnym elementem zarządzania majątkiem prywatnym i nie przesądza o handlowym charakterze podejmowanych czynności.

W tym zakresie należy odróżnić inwestowanie prywatnych oszczędności od działalności handlowej. Działalność handlowa zakłada nabywanie towarów w celu ich dalszej odsprzedaży w ramach zorganizowanego, powtarzalnego i profesjonalnego obrotu. Tymczasem Wnioskodawca nie prowadził obrotu Srebrem jako towarem handlowym, lecz jedynie posiadał Srebro jako składnik własnego majątku prywatnego, a następnie dokonał jego jednorazowego zbycia.

b) Brak zorganizowanej aktywności

Kolejną konieczną przesłanką działalności gospodarczej jest prowadzenie aktywności w sposób zorganizowany. Przez zorganizowanie należy rozumieć podejmowanie działań przy wykorzystaniu określonego zaplecza organizacyjnego, technicznego, osobowego lub finansowego, podporządkowanego prowadzeniu działalności zarobkowej.

W opisanym stanie faktycznym przesłanka ta nie została spełniona. Wnioskodawca nie posiadał żadnej infrastruktury biznesowej związanej z obrotem metalami szlachetnymi. Nie prowadził biura, nie zatrudniał pracowników, nie korzystał z podwykonawców, nie prowadził księgowości właściwej dla działalności gospodarczej, nie miał magazynów, systemu obsługi klientów ani narzędzi marketingowych.

Korzystanie z Platformy nie może samo w sobie świadczyć o zorganizowaniu działalności gospodarczej. Platforma ta pełniła jedynie funkcję technicznego narzędzia umożliwiającego nabycie, przechowywanie i sprzedaż fizycznego metalu. Korzystanie z wyspecjalizowanego pośrednika lub platformy inwestycyjnej jest typowe również dla prywatnych inwestorów lokujących własne oszczędności i nie oznacza stworzenia przez nich struktury organizacyjnej właściwej dla przedsiębiorcy.

Nie sposób zatem uznać, że Wnioskodawca stworzył zorganizowaną strukturę służącą prowadzeniu działalności handlowej w zakresie Srebra. Jego działania ograniczały się do podjęcia decyzji inwestycyjnych dotyczących własnego majątku.

c) Brak ciągłości

Działalność gospodarcza w rozumieniu Ustawy o PIT musi być prowadzona w sposób ciągły. Ciągłość oznacza powtarzalność, stałość i zamiar kontynuowania określonej aktywności w dłuższej perspektywie jako źródła przychodów.

W przedstawionym stanie faktycznym nie wystąpiła taka cecha. Nabycia Srebra były dokonywane jedynie kilkukrotnie, sporadycznie i w długich odstępach czasu. Aktywność Wnioskodawcy koncentrowała się w incydentalnych seriach nabyć, po których następowały wielomiesięczne okresy całkowitego braku aktywności w zakresie nabywania metali szlachetnych.

Także sprzedaż miała charakter incydentalny. W kwietniu 2026 r. Wnioskodawca zbył całość posiadanego Srebra w celu realizacji zysku wynikającego ze wzrostu jego wartości rynkowej. Nie była to sprzedaż prowadzona regularnie, etapami, w ramach stałego obrotu towarowego ani z zamiarem systematycznego generowania przychodów z handlu metalami szlachetnymi.

Okoliczność, że Srebro zostało nabyte w kilku transzach, nie przesądza o ciągłości działalności. Wielokrotność transakcji nabycia może występować również w ramach prywatnego inwestowania, zwłaszcza gdy podatnik lokuje kapitał stopniowo, w zależności od dostępności środków, sytuacji rynkowej lub strategii dywersyfikacji majątku. Dla uznania działalności za ciągłą konieczne byłoby wykazanie stałego, powtarzalnego i zorganizowanego modelu działania nastawionego na handel, czego w analizowanym przypadku brak.

Brak profesjonalnego zamiaru prowadzenia obrotu Srebrem

Za brakiem działalności gospodarczej przemawia również całokształt okoliczności sprawy. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w żadnym innym zakresie. Nie występował wobec innych uczestników rynku jako przedsiębiorca. Nie podejmował działań typowych dla profesjonalnego sprzedawcy metali szlachetnych. Nie nabywał Srebra w celu jego szybkiej odsprzedaży, lecz utrzymywał je przez okres przekraczający 6 miesięcy od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie każdej transzy.

Długoterminowy charakter posiadania Srebra potwierdza inwestycyjny, a nie handlowy charakter transakcji. Typowy obrót handlowy zakłada rotację towaru, aktywne poszukiwanie nabywców oraz powtarzalność transakcji sprzedaży. Wnioskodawca nie działał w takim modelu. Przeciwnie, przez długie okresy pozostawał całkowicie bierny, ograniczając się do posiadania Srebra jako składnika majątku osobistego.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że w analizowanym przypadku nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na zakwalifikowanie aktywności Wnioskodawcy jako pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT.

Srebro jako rzecz

Zgodnie z art. 45 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: Kodeks cywilny), rzeczami są tylko przedmioty materialne. Nie ulega wątpliwościom, że srebro jako kruszec w formie fizycznej jest przedmiotem materialnym, a w konsekwencji stanowi rzecz.

Nabywane przez Wnioskodawcę Srebro miało postać fizycznego metalu szlachetnego przechowywanego w postaci sztabek spełniających standardy rynku profesjonalnego (good delivery). Nie było ono instrumentem finansowym, papierem wartościowym, instrumentem pochodnym, kontraktem terminowym ani innym prawem majątkowym, którego wartość byłaby jedynie powiązana z ceną srebra. Przedmiotem nabycia był bowiem sam kruszec, a nie prawo do uzyskania jego wartości ekonomicznej w przyszłości.

Powyższe znajduje bezpośrednie potwierdzenie w regulaminie Platformy. Regulamin wskazuje, że środki pieniężne klienta są wykorzystywane do zakupu fizycznego kruszcu, a własność przechowywanego kruszcu jest przenoszona na nabywcę („the outright ownership of vaulted bullion is transferred to you”).

Regulamin stanowi ponadto, że kruszec jest przechowywany w postaci sztabek znajdujących się w określonej lokalizacji skarbca, a każdy gram Srebra zapisany na rachunku klienta odpowiada rzeczywistej ilości Srebra znajdującej się w fizycznych sztabkach przechowywanych w skarbcu.

Istotne znaczenie ma również fakt, że regulamin wyraźnie podkreśla istnienie po stronie klienta (tu: Wnioskodawcy) prawa własności do metalu, wskazując jednoznacznie, że posiadane przez klienta kruszce należą do klienta („the bullion you own exists, is in the vault, is yours”).

Co więcej, Srebro przechowywane było w systemie bailment, który w systemach prawa anglosaskiego odpowiada konstrukcji przechowania cudzej rzeczy, tj. w tym wypadku rzeczy Wnioskodawcy.

Za kwalifikacją Srebra jako rzeczy przemawia również przysługujące Wnioskodawcy prawo fizycznego odbioru metalu. Regulamin przewiduje możliwość wycofania Srebra ze skarbca i wydania go właścicielowi w postaci fizycznych sztabek. Ograniczenia dotyczące minimalnej ilości wydawanego Srebra lub formy jego wydania nie zmieniają charakteru prawnego przedmiotu własności. Są one wyłącznie konsekwencją organizacji profesjonalnego rynku metali szlachetnych oraz standardów przechowywania sztab inwestycyjnych, przy czym prawo cywilne jak najbardziej dopuszcza współwłasność jednej rzeczy (wiele osób może być współwłaścicielami sztabek srebra).

Nie ma przy tym znaczenia, że własność Wnioskodawcy nie była co do zasady przypisana do konkretnej indywidualnie oznaczonej sztabki. W prawie cywilnym przedmiotem własności mogą być również rzeczy oznaczone co do gatunku i tak było w tym przypadki. Wnioskodawca nabywał określoną ilość Srebra wyrażoną w gramach lub kilogramach, stanowiącą część istniejącego fizycznie zasobu Srebra przechowywanego w konkretnym skarbcu. Nie zmienia to faktu, że przedmiotem własności pozostawała rzecz materialna, a nie prawo majątkowe.

W konsekwencji należy uznać, że przedmiotem nabycia i późniejszego zbycia przez Wnioskodawcę było Srebro stanowiące rzecz w rozumieniu art. 45 Kodeksu cywilnego, a nie prawo majątkowe lub instrument finansowy. Tym samym, skutki podatkowe jego sprzedaży powinny być oceniane według zasad właściwych dla odpłatnego zbycia rzeczy.

Powyżej wskazany przez Wnioskodawcę tok rozumowania jest konsekwentnie uznawany za prawidłowy przez organy podatkowe, które potwierdzają, że nabywanie fizycznego srebra za pośrednictwem poszczególnych platform stanowi sprzedaż rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d Ustawy o PIT. (tak np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 19 lipca 2023 r., nr 0112-KDlL2-1.4011.489.2023.1.TR; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 22 lipca 2020 r., nr 0113-KDlPT2-2.4011.94.2020.3.AKU; interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 9 kwietnia 2026 r., nr 0115-KDlT3.4011.162.2026.2.PS).

Reasumując powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że sprzedaż Srebra dokonana przez Wnioskodawcę nie nastąpiła w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz stanowiła element zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Aktywność Wnioskodawcy nie spełniała przesłanek działalności gospodarczej określonych w art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT, gdyż nie miała charakteru zorganizowanego, ciągłego ani profesjonalnego. Nabywanie i przechowywanie Srebra służyło wyłącznie ochronie oraz dywersyfikacji majątku osobistego, natomiast jego sprzedaż miała charakter incydentalny i była związana z realizacją uprawnień właścicielskich względem posiadanego składnika majątku.

Jednocześnie przedmiotem nabycia i późniejszego zbycia było fizyczne Srebro stanowiące rzecz w rozumieniu art. 45 Kodeksu cywilnego. Wnioskodawca nabył prawo własności do rzeczy materialnej - metalu szlachetnego przechowywanego w profesjonalnych skarbcach - a nie instrument finansowy, papier wartościowy, wierzytelność czy inne prawo majątkowe. Powyższe znajduje potwierdzenie zarówno w regulaminie Platformy, jak również w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, które konsekwentnie kwalifikują sprzedaż fizycznych metali szlachetnych jako odpłatne zbycie rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d Ustawy o PIT.

W konsekwencji, przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży Srebra powinien być oceniany na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d Ustawy o PIT. Skoro zaś zbycie nastąpiło po upływie sześciu miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie każdej z transz Srebra, to czynność ta nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu Ustawy o PIT i pozostaje neutralna podatkowo. W rezultacie na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek rozpoznania przychodu ani zapłaty PIT z tytułu opisanej sprzedaży Srebra.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powołanego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź od których zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 lit. d ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest odpłatne zbycie innych rzeczy, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Odrębne źródło przychodów stanowią, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 2 i 6 ww. ustawy:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się:

2)  odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 5;

6)  przychody z:

a)  odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych,

b)  realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Z powołanych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy podatnik zbywa srebro zakupione w postaci fizycznej (np. sztabek lub monet), które nie zostało zakupione w celach inwestycyjnych, uzyskuje przychód ze źródła, jakim jest odpłatne zbycie innych rzeczy, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód z powyższego zbycia rzeczy ruchomych w drodze umowy sprzedaży wystąpi, gdy sprzedaż nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i dokonana została przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie rzeczy. Wobec tego, jeżeli taka sprzedaż następuje po upływie półrocznego okresu, wówczas dochód osiągnięty z tej sprzedaży nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym, bowiem czynność ta nie stanowi źródła przychodu dla celów tego podatku.

Na podstawie art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Art. 19 ust. 3 ww. ustawy stanowi, że:

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej. W ramach zarządzania majątkiem prywatnym, nabywa Pan fizyczne srebro inwestycyjne za pośrednictwem platformy internetowej. Podejmowane obecnie przez Pana czynności stanowią formę zarządzania majątkiem prywatnym. Obecnie uzyskuje Pan przychody z najmu (art. 10 ust. 1 pkt 6 Ustawy o PIT) oraz kapitałów pieniężnych (art. 10 ust. 1 pkt 7 Ustawy o PIT). W ostatnich latach Pana aktywność koncentruje się na zachowaniu oraz ostrożnym pomnażaniu majątku zgromadzonego wcześniej, przede wszystkim w okresie, w którym prowadził działalność gospodarczą.

Jak wskazał Pan we wniosku srebro ma postać fizyczną i nie jest instrumentem finansowym, kontraktem terminowym ani instrumentem pochodnym. Jest to pełnowartościowy metal szlachetny (towar). Posiada Pan prawo własności do konkretnej, fizycznej ilości metalu, a nie jedynie wierzytelność wobec firmy. Srebro to jest wyodrębnione i przechowywane w profesjonalnych skarbcach w Pana imieniu i ma Pan prawo w dowolnym momencie zażądać fizycznego wydania (wypłaty) kruszcu ze skarbca;

Co istotne jak wyjaśnił Pan w uzupełnieniu, zakup Srebra nie miał charakteru jednorazowego. Nabywał Pan Srebro w odrębnych transakcjach przeprowadzonych za pośrednictwem Platformy. Zakupy były skoncentrowane w wyodrębnionym okresie akumulacji, który rozpoczął się w czerwcu 2024 r. i trwał do początku marca 2025 r. W tym czasie stopniowo przeznaczał Pan część zgromadzonych wcześniej prywatnych środków pieniężnych na nabywanie Srebra, zwiększając jego ilość w zależności od bieżącej oceny zasadności ulokowania kolejnej części majątku w tym aktywie. Zakupy nie były jednak dokonywane regularnie ani według ustalonego harmonogramu. Miały charakter sporadyczny i następowały w długich odstępach czasu, w zależności od indywidualnej Pana oceny dotyczącej zasadności ulokowania części prywatnych oszczędności w tym kruszcu. Po poszczególnych transakcjach występowały wielomiesięczne okresy, w których nie dokonywał Pan żadnych kolejnych zakupów ani sprzedaży Srebra. Nie przyjął Pan określonego modelu inwestycyjnego, częstotliwości zakupów, limitów transakcyjnych ani planu systematycznego zwiększania posiadanych zasobów Srebra. Każdy zakup stanowił odrębną decyzję dotyczącą sposobu ulokowania części majątku prywatnego. Nie posiadał Pan ani nie wykorzystywał infrastruktury właściwej dla działalności handlowej. Nie prowadził Pan biura ani punktu sprzedaży, nie zatrudniał pracowników lub pośredników, nie korzystał z usług księgowych związanych z obrotem Srebrem, nie prowadził działań reklamowych lub marketingowych, nie pozyskiwał klientów ani nie analizował rynku w sposób charakterystyczny dla profesjonalnych uczestników rynku metali szlachetnych. Platforma stanowiła wyłącznie narzędzie techniczne służące do nabycia, przechowywania i sprzedaży składnika prywatnego majątku. Nie wykorzystywał Pan jej do prowadzenia regularnego handlu. Sprzedaż nie była również jednym z wielu podobnych zdarzeń, lecz jednorazowym zakończeniem okresu posiadania Srebra i wycofaniem środków ulokowanych wcześniej w tym składniku majątku. Celem zakupu Srebra było ulokowanie części Pana prywatnych oszczędności Wnioskodawcy w materialnym składniku majątku, który miał pełnić funkcję lokaty kapitału. Zakup był motywowany przede wszystkim dążeniem do zabezpieczenia wartości osobistego majątku przed inflacją, dywersyfikacji posiadanych aktywów oraz ograniczenia ryzyka związanego z przechowywaniem całości oszczędności w pieniądzu, nieruchomościach lub innych aktywach. Srebro nie zostało nabyte w celu jego szybkiej odsprzedaży ani prowadzenia regularnego obrotu metalami szlachetnymi. Zakładał Pan możliwość długotrwałego przechowywania Srebra i nie określił przy jego zakupie konkretnego terminu ani ceny, po osiągnięciu której miałoby ono zostać sprzedane.

Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że zbywając srebro w formie fizycznej, którego jest Pan bezpośrednim właścicielem, i którym może Pan swobodnie dysponować, dokonuje Pan odpłatnego zbycia innych rzeczy. Zatem, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej sprzedaż srebra po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d tej ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Pana należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.