0114-KDIP3-1.4011.590.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili Państwo braki formalne wniosku pismem z 2 lipca 2026 r. (wpływ tego samego dnia) w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

N Sp. z o. o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest spółką prawa handlowego z siedzibą w Polsce, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce jako Spółka będąca rezydentem podatkowym w Polsce. Spółka zatrudnia pracowników i jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.

N A/S z siedzibą w Danii (dalej: Spółka zagraniczna) będąca spółką dominującą względem Spółki, organizuje programy motywacyjne. Obecnie w grupie N funkcjonują trzy programy dalej określane łącznie jako: Programy Motywacyjne:

1. i 2. N Long-Term Incentive Programme 2023-2025 oraz 2024-2026 (dalej łcznie: LTIP),

3. N  Restricted Stock Units Programme (dalej: RSUP).

Odpowiednikiem duńskiej spółki A/S (Aktieselskab) w Polsce jest spółka akcyjna (S.A.).

Programy Motywacyjne zostały wprowadzone na podstawie uchwały Zarządu (Board of Directors) Spółki zagranicznej. Na mocy uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy Spółki zagranicznej został ustalony Statut (Articles of Association) Spółki zagranicznej, który określa w sposób ogólny, kompetencje Zarządu (Board of Directors) Spółki zagranicznej. Zarząd Spółki zagranicznej wprowadził Programy Motywacyjne korzystając z kompetencji ustalonych w ten właśnie sposób.

Duńskie prawo handlowe nie nakłada obowiązku ustanawiania programu motywacyjnego w drodze uchwały organu odpowiadającego walnemu zgromadzeniu w polskiej spółce akcyjnej.

Celem wprowadzenia Programów Motywacyjnych jest motywowanie i zatrzymanie pracowników w grupie spółek N. RSUP ma na celu wspieranie długoterminowych interesów grupy oraz zapewnienie silnego zaangażowania w dostarczanie efektywnych rezultatów w całej organizacji. Zaproszenie do uczestniczenia w tym Programie Motywacyjnym otrzymali wszyscy pracownicy Spółki, którzy spełnili wskazane w nim warunki. Z kolei celem LTIP jest motywowanie i zatrzymywanie kadry zarządzającej wyższego szczebla oraz innych uprawnionych pracowników grupy spółek N. Program wspiera długoterminowe interesy organizacji, wzmacnia zaangażowanie w realizację ukierunkowanych rezultatów w całej firmie oraz zapewnia zbieżność interesów uczestników z interesami akcjonariuszy i pozostałych interesariuszy. Uczestnictwo w Programach Motywacyjnych jest uzależnione od otrzymania zaproszenia i zaakceptowania oferty w ustalony sposób (dalej: Oferta).

Postanowienia umów o pracę, których stroną jest Spółka oraz dokumenty wewnętrzne obowiązujące w Spółce (jak Regulamin Pracy czy Regulamin Wynagradzania) nie przyznają jej pracownikom prawa do uczestnictwa w Programach Motywacyjnych ani prawa do otrzymania akcji. Uczestnictwo w Programach Motywacyjnych jest dobrowolne. Uczestnictwo w Programach Motywacyjnych oraz uprawnienie do otrzymania nagród w ramach Programów Motywacyjnych wynika wyłącznie z zaakceptowanej Oferty zawartej bezpośrednio ze Spółką zagraniczną.

W ramach LTIP uczestnikowi może zostać przyznane uprawnienie do otrzymania w przyszłości akcji B Spółki zagranicznej (dalej: Nagroda LTIP) w wyniku realizacji jednostek Performance Share Units (dalej: PSU). Liczba otrzymanych PSU jest uzależniona od poziomu zaszeregowania, stanowiska, lokalizacji geograficznej i/lub funkcji oraz poziomu realizacji celów we wskazanym w LTIP okresie (tzw. „Performance Period”). Prawo do rozporządzania Nagrodą LTIP jest odroczone w czasie do z góry określonego terminu i uzależnione od spełnienia określonych warunków. Po upływie terminu i spełnieniu określonych warunków, uczestnik faktycznie obejmuje bądź nabywa nieodpłatnie akcje B Spółki zagranicznej.

W ramach RSUP uczestnikom jest przyznawane uprawnienie do otrzymania w przyszłości akcji B Spółki zagranicznej (dalej: Nagroda RSUP) wskutek realizacji jednostek Restricted Stock Units (dalej: RSU). Każdy uczestnik otrzymuje 37 RSU. Prawo do rozporządzania Nagrodą RSUP jest odroczone w czasie do z góry określonego terminu i uzależnione od spełnienia określonych warunków. Po upływie terminu i spełnieniu określonych warunków, uczestnik faktycznie obejmuje bądź nabywa nieodpłatnie akcje B Spółki zagranicznej.

Przyznane Nagrody LTIP i Nagrody RSUP nie stanowią pochodnych instrumentów finansowych, ani papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, jak też nie są „innymi prawami majątkowymi”, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b tej ustawy.

Uczestnicy nie mogą zbywać Nagrody LTIP i Nagrody RSUP ani dysponować nimi w innej formie, nie uzyskują też żadnych praw charakterystycznych dla akcjonariuszy akcji spółki kapitałowej (np. prawa głosu, prawa do otrzymania dywidendy) do momentu otrzymania rzeczywistych akcji Spółki zagranicznej (w momencie ich vestingu).

Przyznanie Nagrody LTIP i Nagrody RSUP stanowiącej uprawnienie do otrzymania w przyszłości akcji nie daje uczestnikom Programów Motywacyjnych żadnych ostatecznych praw do akcji, stanowi tylko obietnicę ich otrzymania, jeśli zostaną spełnione warunki określone w Ofercie (w takim przypadku uczestnicy otrzymają wskazaną/ustaloną zgodnie z zasadami Programów Motywacyjnych liczbę akcji). Jeśli warunki określone w Ofercie nie zostaną spełnione, nie dojdzie do otrzymania akcji B przez uczestników, nie otrzymają oni odszkodowania ani ekwiwalentu z tytułu braku realizacji warunkowego prawa do otrzymania akcji B Spółki zagranicznej ani od Spółki (Wnioskodawcy). Uczestnictwo w Programach Motywacyjnych nie może być w żadnym stopniu postrzegane jako gwarancja zatrudnienia w Spółce.

Spółka ponosi na rzecz Spółki zagranicznej koszty związane z uczestnictwem jej pracowników w Programach Motywacyjnych w wysokości wyliczanej specjalnym algorytmem związanym z liczbą pracowników uczestniczących w Programach motywacyjnych oraz liczbą przyznanych im Nagród LTIP i Nagród RSUP (z uwzględnieniem czasu spędzonego w poszczególnych krajach w przypadku pracowników mobilnych). Poniesienie przez Spółkę kosztów Programów Motywacyjnych ma charakter techniczny (rozliczeniowy) w ramach zasad obowiązujących w Grupie i nie stanowi przejęcia przez Spółkę obowiązków podmiotu przyznającego świadczenie.

Spółka nie miała wpływu na to, czy wskazane wyżej Programy zostaną powołane przez Spółkę zagraniczną ani na grono osób uprawnionych do ich otrzymania – kwestie te pozostają w gestii Spółki zagranicznej. Możliwym jest, że w przyszłości Spółka zagraniczna podejmie decyzję o kolejnych edycjach tych Programów.

Pytanie

Czy w związku z uczestnictwem pracowników Spółki w Programach Motywacyjnych i otrzymaniem akcji B Spółki zagranicznej w momencie realizacji Nagród RSUP i LTIP, na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 z późn. zm., dalej: Ustawa o PIT) ani podatkowe obowiązki informacyjne?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, w związku z uczestnictwem pracowników Spółki w Programach Motywacyjnych i otrzymaniem akcji B Spółki zagranicznej w momencie realizacji Nagród RSUP i LTIP, na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika, o których mowa w art. 32 Ustawy o PIT ani podatkowe obowiązki informacyjne.

Zgodnie z art. 32 ustawy o PIT zakłady pracy są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Zgodnie z art. 8 Ordynacji podatkowej płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Praktyczny wymiar wyżej wymienionych przepisów oznacza obowiązek pracodawców prawidłowego rozpoznania dla celów podatkowych przychodów pracowników oraz obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych a następnie pobrania i zapłaty.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT, przychodami są, co do zasady, otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W art. 10 ust. 1 Ustawy o PIT wymieniony został katalog źródeł przychodów. Wśród nich wskazane zostały m.in. stosunek pracy (pkt 1), działalność wykonywana osobiście (pkt 2), pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3), kapitały pieniężne i prawa majątkowe (pkt 7) oraz inne źródła (pkt 9).

Przychodem ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 10 ust.1 pkt 1 Ustawy o PIT są wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

W kontekście przychodów uzyskiwanych w ramach planu motywacyjnego, kluczowe znaczenie z punktu widzenia zakwalifikowania przysporzenia pracownika jako przychodu ze stosunku pracy ma okoliczność, czy takie świadczenie może otrzymać wyłącznie pracownik lub inna osoba, niezwiązana z pracodawcą a także fakt istnienia związku danego świadczenia z istniejącym stosunkiem prawnym.

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym pracownicy otrzymują świadczenie w ramach Programów Motywacyjnych od innego podmiotu niż Wnioskodawca, tj. od Spółki zagranicznej. Programy zostały powołane przez organ Spółki zagranicznej. Na podstawie Programów Motywacyjnych pracownikom między innymi Wnioskodawcy przyznawana jest Nagroda LTIP i Nagroda RSUP, tj. warunkowe prawo do nabycia w przyszłości akcji B Spółki zagranicznej. Dodatkowo, uczestnictwo w Programach Motywacyjnych nie jest ujęte w dokumentach obowiązujących w Spółce, w szczególności nie wynika bezpośrednio z umów o pracę zawartych pomiędzy Wnioskodawcą ani osobami uprawnionymi do otrzymania Nagrody LTIP i Nagrody RSUP, a także jakichkolwiek innych dokumentach wewnętrznych przyjętych u Wnioskodawcy (np. Regulamin Pracy, Regulamin Wynagradzania). Oferta określająca warunki przyznania Nagrody LTIP i Nagrody RSUP zawierana jest pomiędzy pracownikiem a bezpośrednio Spółką zagraniczną. Spółka nie ma wpływu na określenie grona osób uczestniczących w Programach Motywacyjnych.

Zgodnie z art. 12 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku pracy uznaje się wyłącznie te świadczenia, które są uzyskiwane od pracodawcy oraz pozostają w ścisłym związku prawnym i faktycznym ze stosunkiem pracy. Ustawa o PIT nie definiuje pojęcia „stosunek pracy”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do regulacji Kodeksu pracy. Zgodnie z art. 11 Kodeksu pracy, nawiązanie stosunku pracy oraz ustalenie warunków pracy i płacy, bez względu na podstawę prawną tego stosunku, wymaga zgodnego oświadczenia woli pracownika i pracodawcy. Stosunek pracy nawiązywany jest zatem między dwoma podmiotami - pracownikiem i pracodawcą i tylko pracodawca jest zobowiązany do realizacji świadczeń wynikających z tego stosunku. Kwestia ta znajduje odzwierciedlenie w licznym orzecznictwie NSA. Zgodnie z uzasadnieniem wyroku NSA z dnia 13 lutego 2014 r. (sygn. II FSK 640/12), „skoro między świadczeniem a stosunkiem pracy musi istnieć związek co najmniej faktyczny, to spełniającym te świadczenia musi być pracodawca, on bowiem jest drugą stroną stosunku pracy, zobowiązaną w jego ramach do spełniania świadczeń wynikających z umowy o pracę, układów zbiorowych pracy czy też wprost z przepisów prawa pracy, regulujących obowiązki pracodawcy względem pracowników”. Żaden inny podmiot, w ramach tego stosunku, nie ma obowiązku świadczenia na rzecz pracownika. Nie zmienia tego zawarte w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. zastrzeżenie, że świadczenie to nie musi być finansowane z własnych środków pracodawcy (przychód powstaje bez względu na źródło jego finansowania). Źródłem finansowania przychodów, wskazanych w art.12 ust. 1 u.p.d.o.f. mogą być zatem środki, które pracodawca otrzymuje z innego źródła (…). Istotne dla uznania, że dany przychód pochodzi ze źródła jakim jest stosunku pracy, jest jednak uzyskanie go przez pracownika od pracodawcy”. Podobne stanowisko zajął NSA w wyroku z 27 kwietnia 2011 r., II FSK 2176/09 wskazując, że przychód z tytułu uczestnictwa w planie opcji na akcje powinien zostać uznany za przychód z kapitałów pieniężnych, nie zaś przychód z tytułu stosunku pracy i podkreślając, że: „ze stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy wynika, że objęcie czy też określone nabycie akcji zagranicznej spółki kapitałowej realizowane jest przez tą spółkę, natomiast okoliczność, iż beneficjentami tych czynności są pracownicy spółki krajowej, nie uzasadnia jeszcze twierdzenia, że uzyskanie wzmiankowanych akcji jest świadczeniem ze stosunku (prawnego) pracy łączącego spółkę krajową z jej pracownikami. Ze stanu faktycznego nie wynika, że objęcie lub nabycie na preferencyjnych warunkach akcji spółki b. przez pracowników spółki "polskiej" stanowiło element warunków pracy i płacy tych pracowników, aby - na przykład - objęte było zapisami umów o pracę, zgodnych z prawem pracy regulaminów pracy, płacy lub nagradzania pracowników”.

W ocenie Spółki obowiązki płatnika mogłyby powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji udzielania świadczeń na rzecz swoich pracowników uczestniczących w Programach Motywacyjnych, natomiast w analizowanych okolicznościach faktycznych przysporzenie majątkowe w postaci otrzymania akcji następuje od Spółki zagranicznej. Stąd z uwagi na fakt, że świadczenia pracowników związane z uczestnictwem w omawianych Programach Motywacyjnych nie są przez nich uzyskiwane od Wnioskodawcy, w konsekwencji nie powstaną obowiązki płatnika do obliczenia i poboru zaliczki na podatek od wartości świadczeń otrzymanych przez pracowników.

Powyższe jednoznacznie wskazuje, że brak jest związku prawnego oraz funkcjonalnego pomiędzy świadczeniami otrzymywanymi przez Uczestników a stosunkiem pracy łączącym ich ze Spółką. Obowiązki płatnika powstają wyłącznie w przypadku dokonywania przez zakład pracy świadczeń na rzecz własnych pracowników z tytułu stosunku pracy. W przypadku opisanego zdarzenia przyszłego Spółka nie jest podmiotem przyznającym świadczenia, nie ma wpływu na przyznanie, warunki nabycia ani wartość świadczeń, Spółka nie wypłaca również żadnych środków pieniężnych, które wynikałyby z Programów ani nie przekazuje akcji, nie pełni roli pośrednika w realizacji świadczeń na rzecz pracowników - co wyklucza uznanie tych świadczeń za dokonywane przez pracodawcę w rozumieniu art. 12 ustawy o PIT.

W konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy nie powstanie po stronie Spółki obowiązek płatnika do rozliczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnego przekazania przez Spółkę zagraniczną akcji w ramach Programów Motywacyjnych ani podatkowe obowiązki informacyjne.

Podobne stanowisko wynika z szeregu interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym poniższych o sygnaturze:

1) 0113-KDIPT2-3.4011.512.2022.1.NM z dnia 25 sierpnia 2022 r., gdzie wskazano: „mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa nie można uznać, że nabycie przez Państwa pracowników akcji Spółki zagranicznej, na zasadach preferencyjnych, związane z uczestnictwem w programie motywacyjnym, organizowanym przez Spółkę z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, jest przez nich uzyskiwane od Państwa. Obowiązki płatnika po Państwa stronie mogłyby bowiem powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji udzielania przez Państwa świadczeń na rzecz swoich pracowników uczestniczących w planie motywacyjnym. Z całokształtu okoliczności przedstawionych we wniosku nie wynika, aby byli Państwo podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń na rzecz swoich pracowników, Zatem, po Państwa stronie nie powstają obowiązki płatnika określone w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od kwalifikacji podatkowej opisanych we wniosku świadczeń po stronie pracowników Spółki”.

2) 0112-KDIL2-2.4011.385.2025.2.AA z dnia 24 czerwca 2025, w którym stwierdzono, że „skoro Państwa Spółka nie jest podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń na rzecz pracowników, nie spoczywają i nie będą na Państwu spoczywać obowiązki płatnika określone w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w innych przepisach tej ustawy, ani obowiązki informacyjne. Brak obowiązków Spółki jako płatnika jest przy tym niezależny od kwalifikacji podatkowej opisanych świadczeń po stronie uczestników Planu (jej pracowników) jako podatników.”

- 0115-KDIT1.4011.348.2025.2.MST z dnia 24 czerwca 2025, gdzie analogicznie uznano: „w takiej sytuacji świadczenia pracowników związane z uczestnictwem w Planie nie są przez nich uzyskiwane od Państwa Spółki - Spółka polska nie jest podmiotem faktycznie udzielającym tych świadczeń (…). Skoro Państwa Spółka nie jest podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń na rzecz pracowników, nie spoczywają i nie będą na Państwu spoczywać obowiązki płatnika określone w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w innych przepisach tej ustawy, ani obowiązki informacyjne”.

- 0112-KDIL2-1.4011.1002.2025.2.JK z dnia 13 stycznia 2026, w której wskazano: „z uwagi na fakt, że Państwo nie są podmiotem dokonującym świadczenia na rzecz pracowników, nie można uznać, że Państwa pracownicy otrzymują świadczenie ze stosunku pracy bądź jakiekolwiek świadczenie od Państwa. Tym samym na Państwu nie ciążą obowiązki płatnika związane z przekazaniem ww. świadczeń”:

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622):

Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:

1.  obliczenie,

2.  pobranie,

3.  wpłacenie

- podatku, zaliczki.

Jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592) ustawa reguluje m. in. opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.

Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:

• tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
• obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”.

Jak wynika z przepisów przywołanego Rozdziału 7, ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:

• określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz
• określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na ww. podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.

Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:

• nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
• mają obowiązki o charakterze informacyjnym.

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 20 ust. 1 powołanej ustawy:

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1, mieszczące się w ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 32 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:

Powołany przepis dotyczą obowiązków płatniczych w sytuacji przekazywania m.in. przychodów zaliczanych do przychodów ze stosunku pracy.

W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości sprowadzają się do wskazania, czy ciążą na Państwu obowiązki wynikające z omawianej ustawy w związku z udziałem Państwa pracowników w omówionym we wniosku programie.

W pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy ww. osoby otrzymują opisane świadczenia od Państwa czy od innych podmiotów. Obowiązki płatnika po Państwa stronie mogłyby bowiem powstać wyłącznie w odniesieniu do sytuacji udzielenia przez Państwo świadczeń na rzecz ww. osób.

Z treści wniosku wynika, że:

• w ramach Programu uczestnikowi (Państwa pracownikowi) może zostać przyznane uprawnienie do otrzymania w przyszłości nieodpłatnie akcji w skutek realizacji wcześniej przyznanych jednostek RSU,
• z umów o pracę, których stroną jest Spółka oraz dokumenty wewnętrzne obowiązujące w Spółce (jak Regulamin Pracy czy Regulamin Wynagradzania) nie przyznają jej pracownikom prawa do uczestnictwa w Programach Motywacyjnych ani prawa do otrzymania akcji.
• uczestnictwo w Programach Motywacyjnych jest dobrowolne, uprawnienie do otrzymania nagród w ramach Programów Motywacyjnych wynika wyłącznie z zaakceptowanej 
• Spółka ponosi na rzecz Spółki zagranicznej koszty związane z uczestnictwem jej pracowników w Programach Motywacyjnych,
• poniesienie przez Spółkę kosztów Programów Motywacyjnych ma charakter techniczny (rozliczeniowy) w ramach zasad obowiązujących w Grupie i nie stanowi przejęcia przez Spółkę obowiązków podmiotu przyznającego świadczenie,
• Spółka nie miała wpływu na to, czy wskazane wyżej Programy zostaną powołane przez Spółkę zagraniczną ani na grono osób uprawnionych do ich otrzymania – kwestie te pozostają w gestii Spółki zagranicznej.

Skoro Państwo nie są podmiotem dokonującym opisanych we wniosku świadczeń na rzecz pracowników, po Państwa stronie nie powstaną obowiązki płatnika określone w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od kwalifikacji podatkowej opisanych we wniosku świadczeń po stronie Państwa pracowników jako podatników. W związku z otrzymaniem przez Państwa pracowników od Spółki zagranicznej, a nie od Państwa, nie powstaną po Państwa stronie obowiązki płatnika PIT ani obowiązek wystawienia informacji PIT-11, ponieważ jakiekolwiek dochody uczestników programu związane z Programem nie stanowią dochodów ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego , które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
•  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

•  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.