0114-KDIP3-1.4011.547.2026.2.AC

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

‒    nieprawidłowe – w części dotyczącej uznania wydatków na najem lokalu, w którym świadczone są usługi wraz z opłatami za media za koszty do obliczenia wskaźnika nexus,

‒    prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 2 lipca 2026 r. (wpływ 2 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, który podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (dalej: „ustawa o PIT”).

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym, o którym mowa w art. 30c ustawy o PIT. Ponadto, Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”).

Dodatkowo, Wnioskodawca wskazuje, że:

• nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.
• Wnioskodawca nie prowadzi również działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ani na terenie objętym decyzją o wsparciu nowej inwestycji i nie korzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a oraz pkt 63b ustawy o PIT.

Wniosek dotyczy okresu od początku prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę, tj. od dnia 10 listopada 2023 r., bieżącego roku podatkowego oraz kolejnych lat podatkowych, w których Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą w analogicznym zakresie.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje prace zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań w postaci programów komputerowych (dalej również: Oprogramowanie), realizowanych w ramach tzw. Projektów.

W wyniku realizowanych Projektów powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 z późn. zm. - dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

Tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę utwory w każdym przypadku chronione są przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o PAIPP.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca realizuje m.in. następujące prace:

• usługi projektowania systemów,
• przeprowadzanie doświadczeń i eksperymentów prototypów lub kluczowych elementów badanych koncepcji/rozwiązań,
• usługi projektowania części składowych systemów,
• usługi w zakresie tworzenia kodu źródłowego,
• usługi w zakresie rozwijania istniejącego oprogramowania,
• przeprowadzanie doświadczeń i eksperymentów na utworzonych rozwiązaniach sprzętowych/ oprogramowaniu
• testowanie sprzętu i oprogramowania.

Działalność Wnioskodawcy w ramach realizacji poszczególnych Projektów można podzielić na następujące etapy:

1. faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze Zleceniodawcą, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinno spełniać Oprogramowanie, który będzie tworzył Wnioskodawca, np. poprzez omówienie funkcjonalności,

2. faza planowania – proces planowania prac, na który składa się np. wybór technologii, planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów prac,

3. faza programowania – etap tworzenia oprogramowania na który składa się np. pisanie kodu, testowanie,

4. faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta.[JM1.1]

W ramach działalności, Wnioskodawca tworzy i modyfikuje, rozwija, ulepsza oprogramowanie wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte podczas studiowania materiałów z zakresu informatyki, programowania i nowoczesnych technologii. Są to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w zakresie tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca jest absolwentem studiów licencjackich oraz magisterskich na kierunku Informatyka. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.

Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w sposób ciągły i systematyczny (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klienta. Prowadzenie działalności w taki sposób wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).

W ramach Projektów Wnioskodawca prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu posiadanych zasobów wiedzy. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Prace, których efektem jest wytworzenie oprogramowania przez Wnioskodawcę polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym m.in. z zakresu narzędzi informatycznych, oprogramowania, matematyki i statystyki, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci nowego programu komputerowego i nie mają charakteru rutynowych ani okresowych zmian.

Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. Dz.U. 2018 poz. 1668 ze zm., dalej: ustawa PoSWiN).

Mając na uwadze ciągły postęp technologiczny i wzrastające, zmienne wymagania klientów, prowadzenie działalności rozwojowej związanej z tworzeniem oprogramowania jest niezbędnym elementem działalności Wnioskodawcy, w tym inwestycje w nowe pomysły oraz wprowadzanie innowacyjnych rozwiązań informatycznych znajdujących zastosowanie w wielu procesach biznesowych.

Współpraca Wnioskodawcy z klientami odbywa się przeważnie na podstawie zawartych umów określających szczegółowe warunki współpracy oraz konkretny zakres i cel prac programistycznych. W ramach współpracy z klientami Wnioskodawca analizuje na bieżąco wymagania biznesowe, projektuje interfejs użytkownika, procesy i funkcje aplikacji oraz realizuje w uzgodnionych cyklach prace programistyczne zmierzające do wytworzenia konkretnego programu komputerowego (aplikacji, modułu, funkcjonalności) zgodnie z zapotrzebowaniem klienta.

Podkreślenia wymaga, że prace polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one charakter indywidualności, innowacyjności oraz są niepowtarzalne. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone Oprogramowanie, które w znacznym stopniu odróżnia się od rozwiązań już istniejących u Wnioskodawcy, jak i Zleceniodawcy. Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie techniczną, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie są zadaniami Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla którego są opracowywane.

Wytwarzane przez Wnioskodawcę rozwiązania opracowane przez Wnioskodawcę opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność programowania, tj. tworzenia kodu źródłowego oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, jakie są kompatybilne z jego branżą i rzeczywistością działalności wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego Oprogramowania, a tym samym wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.

Czynności realizowane przez Wnioskodawcę nie mają powtarzalnego charakteru, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska biznesowego.

Spełnienie powyższych warunków, czyli prowadzenie prac twórczych w sposób metodyczny, systematyczny, jak i niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.

W oparciu o zawarte z klientami umowy Wnioskodawca przenosi na klientów całość praw autorskich do wytworzonych programów komputerowych na wskazanych w umowach polach eksploatacji. W konsekwencji z chwilą zapłaty wynagrodzenia przez klienta Wnioskodawca traci prawa do wytworzonych utworów w zamian za wynagrodzenie.

Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę stanowi w istocie zapłatę za przeniesienie praw autorskich do stworzonych utworów. Wynagrodzenie płatne jest na podstawie faktury wystawianej przez Wnioskodawcę. Wartość wynagrodzenia stanowi iloczyn stawki godzinowej ustalonej w umowie z klientem oraz ilości godzin pracy poświęconych na daną czynność Niemniej jednak

Wnioskodawca podkreśla, że przedmiotem umowy jest tworzenie na zlecenie klienta innowacyjnego oprogramowania (aplikacji). Tym samym, wynagrodzenie wynikające z faktury stanowi w całości wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw autorskich do programu komputerowego. Przychód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest uwzględniony w cenie usługi.

Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji księgowej dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci autorskich praw majątkowych do programów komputerowych.

Głównymi kosztami, jakie Wnioskodawca zamierza uwzględnić do wyliczenia wskaźnika nexus, które bezpośrednio związane są z działalnością polegająca na realizacji praw autorskich (litera „a”), są:

• zakup oprogramowania służącego do projektowania i prototypowania, które niezbędne w celu wykonania zleceni
• sprzęt komputerowy, w tym także narzędzia programistyczne, niezbędny do fizycznego pisania kodu źródłowego i testowania oprogramowania oraz zdalnego kontaktu ze Zleceniodawcą celem omówienia np. wyników pracy;

• koszty usług telekomunikacyjnych, telefonu komórkowego, smartwatch, i innych urządzeń mobilnych, np. tablety – umożliwia to komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera, otrzymywanie komunikatorów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;
• koszt usług hostingowych,
• użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów, ubezpieczenia, serwisu, opłaty z tytułu leasingi operacyjnego – niezbędne do zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji tworzonego Oprogramowania;
• koszt składek na ubezpieczenia społeczne,
•  koszt składek na ubezpieczenia zdrowotne,
• koszt najmu lokalu, w którym świadczone są usługi wraz z opłatami za media wykorzystywane podczas świadczenia usług,
• koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP Box oraz umożliwia podział faktury za usługi i prowadzi odpowiednią ewidencję księgową.

Wyżej opisane koszty należy uznać za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźnika nexus.

Ponadto, Wnioskodawca informuje, że prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności Wnioskodawca dokonuje zapisów w prowadzonej ewidencji w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z określonej grupy kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z art. 30cb ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.

Powyższy sposób prowadzenia ewidencji wynika z faktu, że metodologia ujmowania przychodów i kosztów oraz obliczania dochodu z odrębnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest identyczna w ramach każdej z tych grup, co oznacza, że suma dochodów z poszczególnych praw własności intelektualnej w ramach danej grupy odpowiada dochodowi całej grupy.

Po uzyskaniu potwierdzenia prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy przez organ interpretacyjny, Wnioskodawca zamierza po raz pierwszy zastosować preferencyjne opodatkowanie dochodów kwalifikowanych praw własności intelektualnej stawką 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do programu komputerowego za rok 2023 (poprzez dokonanie korekty właściwego zeznania podatkowego), a następnie stosować preferencyjne opodatkowanie według stawki 5% również w kolejnych latach podatkowych.

Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Ad I 1

Przez użyte we wniosku pojęcie „Oprogramowanie” Wnioskodawca rozumie program komputerowy lub jego samodzielną część (w szczególności moduł, funkcjonalność, komponent lub zestaw współpracujących ze sobą elementów kodu źródłowego), wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Oprogramowanie stanowi rezultat działalności twórczej Wnioskodawcy prowadzonej w ramach realizowanych projektów programistycznych i obejmuje rozwiązania tworzone zgodnie z indywidualnymi wymaganiami kontrahenta. Efektem prowadzonych prac mogą być w szczególności aplikacje komputerowe, moduły systemów informatycznych, nowe funkcjonalności istniejących systemów, interfejsy komunikacyjne, algorytmy oraz inne elementy kodu źródłowego, które po zakończeniu prac stanowią odrębne utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W każdym przypadku pojęcie „Oprogramowanie” użyte we wniosku odnosi się wyłącznie do efektów prac wykonywanych bezpośrednio przez Wnioskodawcę, stanowiących przejaw jego własnej działalności twórczej, do których Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe do momentu ich odpłatnego przeniesienia na kontrahenta zgodnie z zawartą umową.

Ad I 2

Wnioskodawca uczestniczy we własnych pracach polegających na wytwarzaniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu Oprogramowania.

Prace wykonywane przez Wnioskodawcę mają charakter samodzielnej działalności twórczej prowadzonej w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca samodzielnie projektuje rozwiązania programistyczne, opracowuje koncepcję techniczną, tworzy kod źródłowy oraz rozwija lub ulepsza istniejące Oprogramowanie poprzez tworzenie nowych elementów kodu, nowych funkcjonalności lub nowych modułów.

W przypadku rozwijania lub ulepszania istniejącego Oprogramowania Wnioskodawca nie wykonuje wyłącznie czynności odtwórczych lub technicznych. Każdorazowo efektem prowadzonych prac jest nowy rezultat działalności twórczej w postaci nowego programu komputerowego lub jego samodzielnej części, podlegającej ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca nie uczestniczy w cudzych pracach badawczo-rozwojowych w charakterze wykonawcy czynności technicznych ani pomocniczych. Odpowiada natomiast za samodzielne opracowanie powierzonych rozwiązań informatycznych oraz ponosi odpowiedzialność za rezultaty własnej pracy.

Ad II 1

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest projektowanie, wytwarzanie, rozwijanie oraz ulepszanie oprogramowania na indywidualne zamówienie kontrahentów.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca realizuje kompleksowe prace programistyczne obejmujące w szczególności:

• analizę potrzeb biznesowych i technicznych kontrahenta,
• projektowanie architektury oraz funkcjonalności oprogramowania,
• tworzenie kodu źródłowego,
• projektowanie i implementację nowych modułów oraz funkcjonalności,
• rozwijanie i ulepszanie istniejącego oprogramowania poprzez tworzenie nowych elementów kodu źródłowego,
• przeprowadzanie testów funkcjonalnych i technicznych,
• usuwanie błędów ujawnionych w toku procesu wytwarzania oprogramowania,
• wdrażanie opracowanych rozwiązań.

Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest tworzenie programów komputerowych oraz ich twórczy rozwój, których efektem są utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Działalność ta prowadzona jest w sposób ciągły, systematyczny i metodyczny, przy wykorzystaniu specjalistycznej wiedzy z zakresu programowania oraz technologii informatycznych.

Ad II 2

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca opracowuje i wdraża rozwiązania programistyczne dostosowane do indywidualnych potrzeb kontrahentów. Każdy realizowany projekt wymaga przeprowadzenia analizy wymagań funkcjonalnych i technicznych, zaprojektowania odpowiedniej architektury rozwiązania, doboru właściwych technologii oraz opracowania autorskiego kodu źródłowego umożliwiającego osiągnięcie założonych celów biznesowych i technicznych.

Ponadto Wnioskodawca przygotowuje prototypy i opracowuje własne projekty oparte na utworzonych przez siebie rozwiązaniach programistycznych, dotąd niewystępujące w praktyce gospodarczej. W odniesieniu do tych projektów Wnioskodawca zamierza udzielać w przyszłości licencji na wykorzystanie utworzonego przez siebie oprogramowania, bądź sprzedaży usług opartych na wytworzonym oprogramowaniu.

W toku realizowanych prac Wnioskodawca wykorzystuje aktualną wiedzę z zakresu programowania, inżynierii oprogramowania oraz nowoczesnych technologii informatycznych, łącząc ją w sposób prowadzący do powstania nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań programistycznych. W zależności od specyfiki danego projektu dobierane są odpowiednie narzędzia programistyczne, biblioteki, frameworki, środowiska programistyczne oraz technologie umożliwiające stworzenie rozwiązania odpowiadającego indywidualnym wymaganiom kontrahenta.

Tworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie nie stanowi powielenia ani prostego dostosowania istniejących rozwiązań dostępnych na rynku. Każdy projekt wymaga samodzielnego opracowania koncepcji technicznej, zaprojektowania struktury rozwiązania, stworzenia odpowiednich algorytmów, przygotowania kodu źródłowego oraz rozwiązania problemów programistycznych pojawiających się w toku realizacji projektu.

Oryginalność tworzonego Oprogramowania przejawia się w indywidualnym sposobie rozwiązania problemów zgłaszanych przez kontrahenta, zastosowaniu autorskich rozwiązań programistycznych oraz stworzeniu funkcjonalności odpowiadających konkretnym wymaganiom danego projektu. Powstające Oprogramowanie stanowi rezultat samodzielnych decyzji projektowych podejmowanych przez Wnioskodawcę i w każdym przypadku odznacza się indywidualnym charakterem.

W efekcie prowadzonych prac powstają rozwiązania programistyczne, które w znaczącym stopniu różnią się od wcześniej stosowanych rozwiązań zarówno w działalności Wnioskodawcy, jak i rozwiązań wykorzystywanych przez kontrahenta. Różnice te wynikają w szczególności z opracowania nowych funkcjonalności, zastosowania odmiennych rozwiązań architektonicznych, implementacji nowych algorytmów, optymalizacji działania oprogramowania oraz dostosowania go do specyficznych potrzeb danego projektu.

Ad II 3

Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w samodzielnym opracowywaniu nowych rozwiązań programistycznych odpowiadających indywidualnym potrzebom kontrahentów. Każdy realizowany projekt wymaga przeprowadzenia analizy problemu, zaprojektowania sposobu jego rozwiązania oraz stworzenia autorskiego kodu źródłowego prowadzącego do osiągnięcia założonego rezultatu.

Wnioskodawca nie wykonuje czynności o charakterze odtwórczym ani polegających wyłącznie na implementacji gotowych, z góry narzuconych rozwiązań. W ramach realizowanych projektów samodzielnie podejmuje decyzje dotyczące sposobu realizacji funkcjonalności, doboru technologii, struktury kodu, architektury rozwiązania oraz metod rozwiązania napotkanych problemów technicznych.

Każdorazowo efektem prowadzonych prac jest powstanie nowego programu komputerowego lub jego twórczo rozwiniętej bądź ulepszonej części, stanowiącej odrębny rezultat działalności twórczej Wnioskodawcy.

W celu realizacji poszczególnych projektów Wnioskodawca podejmuje działania polegające na analizie funkcjonowania istniejącego rozwiązania lub wymagań dotyczących nowego Oprogramowania, identyfikacji potrzeb użytkowników, zaprojektowaniu nowych funkcjonalności, opracowaniu koncepcji technicznej oraz implementacji odpowiednich rozwiązań programistycznych.

W przypadku rozwijania lub modyfikowania istniejącego Oprogramowania działania Wnioskodawcy polegają w szczególności na tworzeniu nowych modułów, funkcjonalności, algorytmów lub innych elementów kodu źródłowego zwiększających możliwości lub zmieniających sposób działania Oprogramowania. Czynności te nie ograniczają się do usuwania błędów ani wykonywania rutynowych zmian, lecz prowadzą do powstania nowych rozwiązań programistycznych.

Oprogramowanie tworzone jest przy wykorzystaniu aktualnej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz narzędzi wykorzystywanych w procesie tworzenia oprogramowania. W zależności od charakteru danego projektu Wnioskodawca dobiera odpowiednie języki programowania, środowiska programistyczne, biblioteki, frameworki oraz narzędzia wspomagające proces projektowania, implementacji i testowania Oprogramowania.

Nowe rozwiązania opracowywane przez Wnioskodawcę polegają na tworzeniu indywidualnych funkcjonalności odpowiadających wymaganiom danego projektu, projektowaniu autorskiej logiki działania programu, implementacji nowych algorytmów oraz opracowywaniu rozwiązań umożliwiających osiągnięcie założonych celów funkcjonalnych i technicznych.

Oryginalność tworzonego Oprogramowania wynika z faktu, że każdorazowo jest ono opracowywane w odpowiedzi na indywidualne wymagania kontrahenta i nie stanowi prostego odwzorowania ani modyfikacji gotowych rozwiązań dostępnych na rynku.

Wytwarzane Oprogramowanie różni się od wcześniej funkcjonujących rozwiązań, w szczególności poprzez zastosowanie nowych funkcjonalności, indywidualnie zaprojektowanej logiki działania, autorskich rozwiązań programistycznych oraz rozwiązań technicznych odpowiadających specyfice danego projektu.

W konsekwencji każde Oprogramowanie stanowi rezultat twórczej działalności Wnioskodawcy i odznacza się indywidualnym charakterem, wynikającym z samodzielnie podejmowanych decyzji projektowych oraz sposobu rozwiązania problemów programistycznych.

Ad II 4

Przed rozpoczęciem realizacji każdego projektu Wnioskodawca określa cele funkcjonalne oraz techniczne, jakie powinno spełniać tworzone lub rozwijane Oprogramowanie. Cele te wynikają z analizy potrzeb kontrahenta, specyfiki prowadzonej przez niego działalności oraz problemów, które mają zostać rozwiązane przy wykorzystaniu tworzonego Oprogramowania.

Do podstawowych celów realizowanych projektów należą w szczególności:

opracowanie nowych funkcjonalności odpowiadających indywidualnym potrzebom kontrahenta,

• stworzenie lub rozwój Oprogramowania umożliwiającego realizację określonych procesów biznesowych,
• poprawa wydajności, funkcjonalności lub użyteczności istniejących rozwiązań,
• opracowanie nowych rozwiązań programistycznych pozwalających na realizację funkcji, których dotychczasowe rozwiązania nie zapewniały lub zapewniały w niewystarczającym zakresie.

Finansowanie realizowanych prac odbywa się z przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W poszczególnych latach prowadzonej działalności Wnioskodawca realizował kolejne projekty programistyczne, których rezultatem było opracowanie nowych programów komputerowych, nowych funkcjonalności oraz rozwój istniejących rozwiązań informatycznych zgodnie z wymaganiami kontrahentów.

W wyniku prowadzonych prac osiągane były cele zakładane na etapie planowania projektu, polegające w szczególności na stworzeniu nowych funkcjonalności, opracowaniu nowych modułów Oprogramowania, usprawnieniu istniejących rozwiązań, zwiększeniu wydajności i bezpieczeństwa systemów oraz dostosowaniu Oprogramowania do indywidualnych potrzeb użytkowników.

Opracowanie wskazanych rozwiązań następowało przy wykorzystaniu:

• zasobów ludzkich – obejmujących wiedzę, doświadczenie zawodowe oraz kwalifikacje Wnioskodawcy zdobyte w toku edukacji, samokształcenia oraz praktyki zawodowej;
• zasobów rzeczowych – obejmujących sprzęt komputerowy, specjalistyczne oprogramowanie, środowiska programistyczne, narzędzia wspomagające proces projektowania, tworzenia, testowania oraz wdrażania Oprogramowania, a także infrastrukturę teleinformatyczną wykorzystywaną podczas realizacji projektów;
• zasobów finansowych – obejmujących środki własne przeznaczane na prowadzenie działalności gospodarczej, w tym zakup sprzętu komputerowego, licencji, oprogramowania oraz pozostałych narzędzi niezbędnych do prowadzenia prac programistycznych.

Efektem wykorzystania wskazanych zasobów było opracowanie rozwiązań programistycznych odpowiadających na konkretne potrzeby techniczne i biznesowe kontrahentów oraz prowadzących do powstania nowych albo istotnie ulepszonych programów komputerowych.

Systematyczność działalności Wnioskodawcy przejawia się w prowadzeniu prac programistycznych w sposób planowy, uporządkowany oraz metodyczny. Każdy projekt realizowany jest według określonego procesu obejmującego analizę wymagań, planowanie prac, opracowanie koncepcji rozwiązania, projektowanie architektury Oprogramowania, implementację poszczególnych funkcjonalności, testowanie oraz weryfikację osiągniętych rezultatów. Wnioskodawca prowadzi działalność w sposób ciągły, realizując kolejne projekty programistyczne lub rozwijając istniejące rozwiązania informatyczne.

Poszczególne czynności wykonywane są zgodnie z wcześniej przyjętym planem prac, przy czym ich zakres i kolejność są dostosowywane do specyfiki realizowanego projektu oraz pojawiających się w toku prac nowych okoliczności technicznych lub funkcjonalnych. Systematyczność przejawia się również w stałym poszerzaniu wiedzy z zakresu programowania i technologii informatycznych, analizowaniu nowych rozwiązań technologicznych oraz ich praktycznym wykorzystywaniu podczas realizacji kolejnych projektów.

Wnioskodawca dla każdego realizowanego projektu opracowuje plan realizacji prac dostosowany do charakteru danego przedsięwzięcia oraz wymagań kontrahenta.

Harmonogramy mają charakter roboczy i obejmują kolejne etapy procesu tworzenia lub rozwijania Oprogramowania.

Co do zasady harmonogram realizacji projektu obejmuje:

• analizę wymagań funkcjonalnych i technicznych,
• opracowanie koncepcji rozwiązania,
• projektowanie architektury Oprogramowania,
•  implementację poszczególnych funkcjonalności,
• testowanie i weryfikację poprawności działania,
• wprowadzanie niezbędnych modyfikacji i optymalizacji,
• przygotowanie końcowej wersji Oprogramowania oraz przekazanie jej kontrahentowi.

W praktyce harmonogramy są dostosowywane do specyfiki poszczególnych projektów oraz mogą podlegać modyfikacjom wynikającym ze zmieniających się wymagań kontrahenta lub pojawiających się w toku realizacji projektu nowych okoliczności technicznych. Nie zmienia to jednak faktu, że każdy projekt realizowany jest zgodnie z wcześniej przyjętym planem prowadzącym do osiągnięcia założonych celów.

Przyjęte harmonogramy były sukcesywnie realizowane w odniesieniu do poszczególnych projektów obejmujących tworzenie nowych programów komputerowych oraz rozwój i ulepszanie istniejącego Oprogramowania, czego rezultatem było powstanie nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań programistycznych.

Ad II 5

Przed rozpoczęciem realizacji każdego projektu Wnioskodawca dysponował wiedzą i doświadczeniem z zakresu programowania, inżynierii oprogramowania oraz technologii informatycznych, zdobytymi w toku wykształcenia, samokształcenia oraz prowadzonej działalności gospodarczej. Posiadane zasoby wiedzy obejmowały w szczególności znajomość zasad projektowania i tworzenia oprogramowania, architektury systemów informatycznych, algorytmiki, baz danych, metod projektowania aplikacji oraz technologii wykorzystywanych przy tworzeniu oprogramowania. Wnioskodawca posiadał również wiedzę dotyczącą procesów analizy wymagań, projektowania funkcjonalności oraz testowania i wdrażania oprogramowania, stanowiącą punkt wyjścia do opracowywania nowych lub ulepszonych rozwiązań programistycznych.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje oraz rozwija wiedzę z zakresu programowania, projektowania architektury systemów informatycznych, algorytmiki, baz danych, integracji systemów, projektowania interfejsów programistycznych oraz metod tworzenia nowoczesnego oprogramowania. Realizacja poszczególnych projektów wymaga każdorazowo poszerzania posiadanej wiedzy, analizy nowych rozwiązań technologicznych oraz ich praktycznego zastosowania przy opracowywaniu indywidualnych rozwiązań dla kontrahentów. Oprogramowanie powstaje przy wykorzystaniu technologii informatycznych właściwych dla procesu projektowania, tworzenia, rozwijania oraz testowania oprogramowania, obejmujących odpowiednio dobierane języki programowania, środowiska programistyczne, biblioteki, frameworki, systemy kontroli wersji oraz narzędzia wspomagające proces wytwarzania oprogramowania. Nowe zastosowania oraz usprawnienia polegają przede wszystkim na opracowaniu nowych funkcjonalności, nowych modułów, nowych sposobów przetwarzania danych, optymalizacji działania istniejących rozwiązań, zwiększeniu wydajności, bezpieczeństwa oraz dostosowaniu Oprogramowania do indywidualnych potrzeb użytkowników.

Wiedza wykorzystywana przez Wnioskodawcę podlega każdorazowo analizie pod kątem przydatności do realizacji konkretnego projektu. Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca dokonuje oceny wymagań funkcjonalnych i technicznych oraz identyfikuje obszary wiedzy niezbędne do opracowania planowanego rozwiązania. Następnie dobierane są odpowiednie rozwiązania technologiczne, metody projektowania oraz narzędzia programistyczne pozwalające na osiągnięcie założonych celów projektu. W toku realizacji prac wiedza jest stale weryfikowana, uzupełniana oraz rozwijana w zależności od napotykanych problemów technicznych oraz zmieniających się wymagań projektowych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca oferuje usługi polegające na projektowaniu, tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu oprogramowania. Realizowane prace obejmują w szczególności tworzenie nowych programów komputerowych, rozwój istniejących systemów informatycznych, opracowywanie nowych funkcjonalności, projektowanie architektury rozwiązań informatycznych, implementację kodu źródłowego, testowanie oraz wdrażanie oprogramowania.

Realizowane przez Wnioskodawcę usługi opierają się na aktualnej wiedzy z zakresu technologii informatycznych, inżynierii oprogramowania, projektowania architektury systemów, algorytmiki, baz danych oraz metod tworzenia nowoczesnego oprogramowania. Przy realizacji poszczególnych projektów wykorzystywane są odpowiednio dobrane rozwiązania technologiczne oraz programistyczne umożliwiające stworzenie oprogramowania odpowiadającego indywidualnym wymaganiom kontrahentów.

Przed rozpoczęciem realizacji każdego projektu Wnioskodawca planuje zakres prowadzonych prac, zakładane funkcjonalności Oprogramowania, etapy realizacji projektu, rozwiązania technologiczne niezbędne do osiągnięcia założonych celów oraz sposób realizacji poszczególnych prac programistycznych.

Celem realizowanych projektów jest opracowanie nowych lub istotnie ulepszonych programów komputerowych odpowiadających indywidualnym potrzebom kontrahentów, rozwiązujących określone problemy techniczne lub biznesowe oraz zapewniających nowe albo rozszerzone funkcjonalności w stosunku do rozwiązań istniejących.

Zaplanowane przedsięwzięcia realizowane były etapowo, począwszy od analizy wymagań, poprzez opracowanie koncepcji rozwiązania, projektowanie architektury systemu, implementację kodu źródłowego, testowanie oraz weryfikację rezultatów prac, aż do przygotowania końcowej wersji Oprogramowania przekazywanej kontrahentowi. Na każdym etapie prac Wnioskodawca analizował osiągane rezultaty oraz w razie potrzeby wprowadzał modyfikacje pozwalające na osiągnięcie zakładanych celów funkcjonalnych i technicznych.

Efektem prowadzonych prac jest każdorazowo powstanie nowego programu komputerowego lub jego twórczo rozwiniętej albo ulepszonej części, stanowiącej odrębny rezultat działalności twórczej Wnioskodawcy. Powstałe Oprogramowanie umożliwia realizację nowych funkcjonalności, usprawnienie procesów wykonywanych przez użytkowników, zwiększenie wydajności lub bezpieczeństwa działania systemów informatycznych oraz dostosowanie ich do indywidualnych potrzeb kontrahentów. Nowe zastosowanie polega na stworzeniu rozwiązania informatycznego, które przed rozpoczęciem prac nie istniało w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy w danej postaci i stanowi rezultat wykorzystania oraz twórczego rozwinięcia posiadanej wiedzy i umiejętności.

Ad II 6

Efekty prac Wnioskodawcy, określane we wniosku jako „Oprogramowanie”, stanowią i będą stanowiły utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Każdorazowo są one rezultatem samodzielnej działalności twórczej Wnioskodawcy, prowadzącej do powstania nowego rozwiązania programistycznego lub twórczego rozwinięcia istniejącego Oprogramowania. Powstające efekty prac odznaczają się indywidualnym charakterem, są rezultatem własnych decyzji projektowych Wnioskodawcy oraz stanowią nową wartość niematerialną, która nie istniała przed rozpoczęciem realizacji danego projektu. Tworzone Oprogramowanie nie stanowi prostego odwzorowania istniejących rozwiązań ani mechanicznego połączenia gotowych elementów, lecz jest wynikiem twórczego procesu obejmującego analizę problemu, opracowanie koncepcji rozwiązania, zaprojektowanie jego architektury oraz stworzenie autorskiego kodu źródłowego.

Efekty prac Wnioskodawcy nie były, nie są i nie będą rezultatem czynności mających charakter wyłącznie odtwórczy lub powtarzalny. Każdy realizowany projekt wymaga indywidualnej analizy potrzeb kontrahenta, opracowania sposobu rozwiązania określonych problemów technicznych lub funkcjonalnych, doboru odpowiednich technologii oraz stworzenia autorskiego rozwiązania programistycznego. Rezultat prowadzonych prac nie jest możliwy do określenia z góry wyłącznie na podstawie posiadanych umiejętności programistycznych, gdyż każdorazowo wymaga podejmowania twórczych decyzji projektowych, rozwiązywania nowych problemów oraz opracowania indywidualnych rozwiązań odpowiadających specyfice danego projektu. W konsekwencji wykonywane przez Wnioskodawcę prace nie mają charakteru rutynowego ani powtarzalnego.

Efekty prac Wnioskodawcy nie stanowią i nie będą stanowiły wyłącznie technicznej realizacji założeń przekazywanych przez kontrahenta. Kontrahenci określają oczekiwany cel biznesowy lub funkcjonalny, natomiast sposób jego osiągnięcia pozostaje po stronie Wnioskodawcy. W ramach realizowanych projektów Wnioskodawca samodzielnie opracowuje koncepcję rozwiązania, dobiera technologie, projektuje architekturę Oprogramowania, tworzy kod źródłowy oraz podejmuje decyzje dotyczące sposobu implementacji poszczególnych funkcjonalności. Tworzone Oprogramowanie stanowi rezultat twórczej działalności Wnioskodawcy, wymagającej wykorzystania specjalistycznej wiedzy, doświadczenia oraz indywidualnych decyzji projektowych. W konsekwencji efekty prac nie ograniczają się do technicznego wykonania instrukcji przekazanych przez kontrahenta, lecz stanowią samodzielne utwory powstałe w wyniku działalności twórczej Wnioskodawcy.

Ad II 7

Efekty prac Wnioskodawcy, zarówno w zakresie tworzenia nowego Oprogramowania, jak i rozwijania lub ulepszania istniejącego Oprogramowania, każdorazowo stanowią odrębne programy komputerowe lub odrębne części programów komputerowych podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tworzone przez Wnioskodawcę rozwiązania obejmują autorski kod źródłowy oraz związane z nim elementy programu komputerowego stanowiące rezultat samodzielnej działalności twórczej Wnioskodawcy. Powstające efekty prac mają indywidualny charakter, są ustalone w postaci umożliwiającej ich utrwalenie oraz stanowią przejaw działalności twórczej, wobec czego korzystają z ochrony przewidzianej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Do momentu przeniesienia autorskich praw majątkowych na kontrahenta, zgodnie z postanowieniami zawartej umowy, autorskie prawa majątkowe do wytworzonego Oprogramowania przysługują Wnioskodawcy. Przeniesienie tych praw następuje odpłatnie, na zasadach określonych w umowie zawartej z kontrahentem.

Ad II 8

W zależności od konkretnego projektu:

1. Wnioskodawca jest właścicielem nowego, rozwijanego bądź ulepszanego oprogramowania.

2. Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie, które następnie jest integrowane z systemami należącymi do kontrahentów.

3. Wnioskodawca ulepsza części oprogramowania, którego właścicielem jest kontrahent lub inny podmiot. Zmiany i ulepszenia są wykonane w sposób, który ma twórczy i indywidualny charakter.

a) w wyniku rozwinięcia oprogramowania tworzony jest nowy kod źródłowy, algorytmy oraz powstaje nowe prawo własności intelektualnej.

b) Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do rozwinięcia oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

c) W zależności od konkretnego projektu:

- Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych do utworzonego, bądź ulepszonego oprogramowania, otrzymując w zamian wynagrodzenie.

- Wnioskodawca zamierza udzielać w przyszłości licencji na wykorzystanie utworzonego przez siebie oprogramowania, bądź sprzedaży innowacyjnych usług opartych na wytworzonym oprogramowaniu.

Ad II 9

Umowy z klientem definiują moment przeniesienia autorskich praw majątkowych z chwilą zapłaty albo z chwilą udostępnienia kodu źródłowego kontrahentowi. Przeniesienie autorskich praw majątkowych jest dokumentowane wystąpieniem faktu, o którym mówi umowa tj. dokonanie zapłaty, bądź przekazanie w formie elektronicznej kodu źródłowego w formie repozytorium kodu źródłowego poprzez wysłanie wiadomości elektronicznej.

Autorskie prawa majątkowe są przenoszone na wymienionych w umowie polach eksploatacji. Sposób przenoszenia każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje to z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.

Ad II 10

Umowa ustala łączne wynagrodzenie za świadczenie usług programistycznych i informatycznych obejmujące wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych na wszystkich polach eksploatacji wymienionych w umowie.

Wynagrodzenie obejmuje przeniesienie wymienionych w umowie autorskich praw majątkowych do wszystkich wymienionych w umowie praw własności powstałych w wykonaniu danej umowy.

Ad II 11

Umowy z kontrahentami przewidują stałe miesięczne lub roczne okresy rozliczeniowe.

Ad II 12

Wniosek dotyczy dochodów uzyskiwanych od dnia rozpoczęcia przez Wnioskodawcę prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. od dnia 10 listopada 2023 r., a także dochodów uzyskiwanych w kolejnych latach podatkowych, o ile będą osiągane w analogicznych okolicznościach faktycznych i prawnych, opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

W konsekwencji wniosek obejmuje dochody osiągnięte od dnia 10 listopada 2023 r. oraz dochody osiągane w następnych latach podatkowych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, uzyskiwane na zasadach opisanych we wniosku.

Ad II 13

Dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę w przyszłych okresach będą uzyskiwane w analogicznych okolicznościach faktycznych i prawnych, jak opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

W szczególności Wnioskodawca będzie nadal prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu Oprogramowania w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, a efektem wykonywanych prac będą programy komputerowe lub ich twórczo rozwinięte albo ulepszone części podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca nadal będzie uzyskiwał dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej na zasadach opisanych we wniosku, w szczególności z tytułu odpłatnego przenoszenia autorskich praw majątkowych do wytwarzanego Oprogramowania.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że mogą występować naturalne zmiany dotyczące poszczególnych projektów, stosowanych technologii, funkcjonalności Oprogramowania lub kontrahentów, wynikające ze specyfiki prowadzonej działalności gospodarczej.

Zmiany te nie będą jednak wpływały na charakter prowadzonej działalności ani na sposób uzyskiwania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej opisany we wniosku.

Ad II 14

Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dnia 10.11.2023 r.

Ewidencja prowadzona jest w sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający ustalenie kwalifikowanego dochodu.

Ad II 15

Przez wskazane we wniosku koszty zakupu sprzętu komputerowego Wnioskodawca rozumie wyłącznie wydatki poniesione na zakup następujących urządzeń:

• komputery stacjonarne,
• komputery przenośne (laptopy),
• komputery typu serwer,
• szafy serwerowe typu RACK na sprzęt serwerowy i sieciowy,
• monitory,
• klawiatury,
• myszy komputerowe,
• stacje dokujące,
• dyski zewnętrzne,
• pamięci masowe (SSD/HDD),
• pamięci RAM,
• procesory,
• karty graficzne,
• płyty główne,
• zasilacze komputerowe,
• obudowy komputera,
• obudowy serwerowe,
•  kamery internetowe,
• mikrofony,
• słuchawki wykorzystywane do komunikacji z kontrahentami,
• urządzenia sieciowe niezbędne do korzystania z infrastruktury teleinformatycznej (np. routery, switche),
• zasilacze UPS,
• drukarki,
• skanery,
• urządzenia peryferyjne,
• okablowanie komputerowe i akcesoria,
• okablowanie sieciowe.
• okablowanie elektryczne,
• urządzenia IoT.

Koszty wskazane powyżej były ponoszone sukcesywnie w okresie objętym wnioskiem, tj. od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, w miarę potrzeb wynikających z realizowanych projektów programistycznych.

Ad II 16

Przez wskazane we wniosku koszty zakupu narzędzi programistycznych Wnioskodawca rozumie wyłącznie wydatki poniesione na zakup następujących narzędzi wykorzystywanych bezpośrednio w procesie projektowania, tworzenia, rozwijania, testowania oraz wdrażania Oprogramowania:

• licencje na systemy operacyjne,
• licencje na narzędzia typu IDE wspierające proces tworzenia kodu źródłowego,
• licencje na edytory, moduły i usługi SI wspierające tworzenie kodu źródłowego,
• usługi sieciowe, hostingowe, serwerowe, domeny techniczne.
• licencje na komponenty, z którymi przeprowadzana jest integracja oprogramowania.

Przez narzędzia programistyczne Wnioskodawca rozumie specjalistyczne programy komputerowe, środowiska programistyczne, licencje, biblioteki, frameworki oraz inne narzędzia informatyczne wykorzystywane bezpośrednio w procesie projektowania, tworzenia, rozwijania, testowania i wdrażania Oprogramowania. Narzędzia te służą do opracowywania kodu źródłowego, projektowania architektury oprogramowania, zarządzania kodem, testowania, debugowania oraz weryfikacji poprawności działania tworzonych rozwiązań programistycznych.

Wskazane narzędzia programistyczne były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przy realizacji projektów polegających na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu Oprogramowania.

Koszty ich nabycia były ponoszone sukcesywnie od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, w miarę potrzeb wynikających z realizowanych projektów programistycznych.

Ad II 17

Przez wskazane we wniosku koszty zakupu innych urządzeń mobilnych Wnioskodawca rozumie wyłącznie wydatki poniesione na zakup następujących urządzeń:

• urządzenia z systemem operacyjnym Android (smartfon/tablet).

Przez inne urządzenia mobilne Wnioskodawca rozumie przenośne urządzenia elektroniczne wykorzystywane bezpośrednio w prowadzonej działalności gospodarczej, wspomagające proces tworzenia, rozwijania, testowania oraz wdrażania Oprogramowania, a także umożliwiające bieżącą komunikację z kontrahentami, monitorowanie przebiegu realizowanych projektów oraz zapewnienie dostępu do środowiska pracy poza stałym miejscem wykonywania działalności.

Urządzenia te wykorzystywane są przez Wnioskodawcę wyłącznie w zakresie związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz realizacją projektów programistycznych.

Koszty ich nabycia były ponoszone sukcesywnie od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, w miarę potrzeb wynikających z realizowanych projektów programistycznych.

Ad II 18

Smartwatch wykorzystywany jest przez Wnioskodawcę jako urządzenie wspomagające prowadzenie działalności gospodarczej związanej z tworzeniem, rozwijaniem oraz ulepszaniem Oprogramowania.

Urządzenie to służy przede wszystkim do bieżącego odbierania powiadomień dotyczących komunikacji z kontrahentami, monitorowania wiadomości służbowych, odbierania połączeń telefonicznych oraz otrzymywania powiadomień z wykorzystywanych narzędzi komunikacyjnych i organizacyjnych, bez konieczności każdorazowego przerywania wykonywanych prac programistycznych.

Smartwatch umożliwia również szybkie reagowanie na zgłoszenia dotyczące realizowanych projektów, odbieranie informacji o zdarzeniach wymagających niezwłocznej reakcji oraz sprawniejsze zarządzanie organizacją pracy w trakcie wykonywania czynności związanych z projektowaniem, tworzeniem, rozwijaniem i testowaniem Oprogramowania.

Wykorzystanie smartwatcha pozwala ograniczyć liczbę przerw w pracy programistycznej, usprawnia komunikację z kontrahentami oraz zwiększa efektywność organizacji procesu tworzenia Oprogramowania.

Ad II 19

Poszczególne wydatki wskazane we wniosku pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością polegającą na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu Oprogramowania. Ich ponoszenie jest niezbędne do prowadzenia prac programistycznych oraz osiągnięcia rezultatów w postaci kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

• Zakup oprogramowania służącego do projektowania i prototypowania

Specjalistyczne oprogramowanie wykorzystywane jest bezpośrednio podczas projektowania architektury systemów, przygotowywania prototypów, opracowywania funkcjonalności oraz tworzenia i rozwijania Oprogramowania. Umożliwia ono zaprojektowanie oraz zweryfikowanie przyjętych rozwiązań jeszcze przed ich implementacją w kodzie źródłowym.

• Sprzęt komputerowy oraz narzędzia programistyczne

Sprzęt komputerowy stanowi podstawowe narzędzie pracy Wnioskodawcy i jest wykorzystywany bezpośrednio do projektowania, tworzenia, rozwijania, testowania oraz wdrażania Oprogramowania. Bez wykorzystania odpowiedniego sprzętu komputerowego realizacja działalności programistycznej nie byłaby możliwa.

Narzędzia programistyczne umożliwiają natomiast tworzenie kodu źródłowego, projektowanie architektury systemów, zarządzanie kodem, testowanie, debugowanie oraz weryfikację poprawności działania tworzonego Oprogramowania.

• Usługi telekomunikacyjne, telefon komórkowy, smartwatch oraz inne urządzenia mobilne

Koszty usług telekomunikacyjnych oraz urządzeń mobilnych pozostają w bezpośrednim związku z realizacją projektów programistycznych poprzez zapewnienie bieżącej komunikacji z kontrahentami, konsultowania wymagań funkcjonalnych, uzgadniania kierunku prowadzonych prac, odbierania zgłoszeń dotyczących realizowanych projektów oraz organizacji procesu tworzenia Oprogramowania.

Smartwatch wykorzystywany jest do bieżącego odbierania powiadomień, wiadomości oraz połączeń dotyczących realizowanych projektów, co umożliwia szybką reakcję na zdarzenia związane z procesem tworzenia Oprogramowania bez konieczności przerywania wykonywanych prac programistycznych.

• Usługi hostingowe

Usługi hostingowe wykorzystywane są podczas prowadzenia prac programistycznych w celu przechowywania, testowania, udostępniania oraz weryfikacji działania tworzonego Oprogramowania. Pozwalają one na przeprowadzanie testów funkcjonalnych oraz ocenę poprawności działania tworzonych rozwiązań w środowisku odpowiadającym warunkom ich późniejszego wykorzystania.

• Użytkowanie samochodu

Samochód wykorzystywany jest w działalności gospodarczej Wnioskodawcy do odbywania spotkań z kontrahentami związanych z analizą wymagań projektowych, uzgadnianiem założeń funkcjonalnych Oprogramowania, prezentacją rezultatów prowadzonych prac oraz konsultowaniem kierunku dalszego rozwoju realizowanych projektów. Możliwość bezpośrednich spotkań z kontrahentami wpływa na prawidłową realizację projektów programistycznych oraz umożliwia właściwe ustalenie wymagań dotyczących tworzonego Oprogramowania.

• Składki na ubezpieczenia społeczne

Składki na ubezpieczenia społeczne stanowią obowiązkowe obciążenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, w ramach której Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu Oprogramowania i osiąga dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

• Składki na ubezpieczenie zdrowotne

Składki na ubezpieczenie zdrowotne są ponoszone w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w ramach której realizowane są prace prowadzące do powstawania kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

• Najem lokalu wraz z opłatami za media

Lokal wykorzystywany jest jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej obejmującej projektowanie, tworzenie, rozwijanie i testowanie Oprogramowania. Zapewnienie odpowiednich warunków lokalowych oraz dostępu do energii elektrycznej, Internetu i pozostałych mediów jest niezbędne do prowadzenia działalności programistycznej.

• Usługi księgowe

Usługi księgowe pozostają w funkcjonalnym związku z prowadzoną działalnością polegającą na tworzeniu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, gdyż umożliwiają prawidłowe prowadzenie ewidencji podatkowej oraz ewidencji prowadzonej na potrzeby stosowania preferencji IP Box, w tym prawidłowe przyporządkowanie przychodów i kosztów do poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Wszystkie wskazane wydatki są ponoszone w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i pozostają w funkcjonalnym związku z działalnością polegającą na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu Oprogramowania. Wnioskodawca każdorazowo dokonuje przyporządkowania tych kosztów zgodnie z zasadami prowadzonej ewidencji oraz z uwzględnieniem ich rzeczywistego związku z działalnością prowadzącą do wytworzenia kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ad II 20

Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej na podstawie ich rzeczywistego oraz funkcjonalnego związku z prowadzonymi pracami polegającymi na tworzeniu, rozwijaniu lub ulepszaniu Oprogramowania.

Przy kwalifikowaniu poszczególnych wydatków Wnioskodawca każdorazowo analizuje, czy dany koszt został poniesiony w celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej oraz czy pozostaje w bezpośrednim lub funkcjonalnym związku z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Przyporządkowanie wydatków następuje z uwzględnieniem charakteru danego kosztu oraz jego rzeczywistego wykorzystania w działalności prowadzącej do powstania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W szczególności Wnioskodawca bierze pod uwagę, czy dany wydatek jest niezbędny do realizacji prac programistycznych, projektowania, tworzenia, rozwijania, testowania lub wdrażania Oprogramowania.

Wnioskodawca nie zalicza automatycznie do wskaźnika nexus wszystkich wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Do kalkulacji wskaźnika nexus uwzględniane są wyłącznie te wydatki, które pozostają w związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz spełniają przesłanki wynikające z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli dany wydatek dotyczy zarówno działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak i pozostałej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, przyporządkowanie kosztu następuje z zastosowaniem odpowiedniej metody alokacji, odzwierciedlającej rzeczywisty zakres wykorzystania danego wydatku na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, umożliwiającą identyfikację kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz przyporządkowanie do nich przychodów i kosztów w sposób pozwalający na prawidłowe ustalenie kwalifikowanego dochodu oraz obliczenie wskaźnika nexus.

Ad II 21

Zleceniodawca jest podmiotem polskim.

Wnioskodawca wykonuje usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym kwestie dotyczące prowadzenia działalności za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania nie znajdują zastosowania.

Ponadto, w uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan listę projektów realizowanych przez Pana w okresie objętych wnioskiem:

I. (...)

II. (...)

III. (...)

IV. (...)

V. (...)

VI. (...)

VII. (...)

VIII. (...)

Pytania

1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu i rozwijaniu programowania, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów ustawy o PIT?

2. Czy autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania przez Wnioskodawcę, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu ustawy o PIT?

3. Czy dochód osiągany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do Oprogramowania, jak również dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT?

4. Czy przy ustalaniu wskaźnika nexus Wnioskodawca ma prawo uwzględnić koszty opisane w przedmiotowym wniosku w literze „a” wskaźnika nexus?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

- badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,

- badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Aktualnie przez prace rozwojowe należy rozumieć zgodnie z 5a pkt 38 ustawy o PIT prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „Prawo o SWiN”). Tym samym, prace rozwojowe na gruncie ustawy o PIT oznaczają działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W rozumieniu tego przepisu określona działalność spełnia definicję prac rozwojowych, jeżeli łącznie zachodzą następujące przesłanki:

- działalność ma charakter twórczy,

- działalność jest podejmowana w sposób systematyczny,

- działalność ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Odnosząc definicje do przedmiotu działalności, Wnioskodawca identyfikuje kluczowy obszar swojej aktywności spełniający ustawowe parametry wymagane dla identyfikacji prac badawczorozwojowych, a mianowicie prace rozwojowe prowadzone z wykorzystaniem narzędzi informatycznych i oprogramowania w celu tworzenia Oprogramowania. Powstające utwory są przejawem działalności twórczej oraz działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z objaśnieniami Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia. Z kolei w doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.

Ponadto należy uznać, że na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie, w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych, opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot.

Z kolei „systematyczność” oznacza prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem systematyczność odnosi się także do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Należy wskazać, że pomocne w zakresie klasyfikacji prac rozwojowych są także dokumenty opracowane przez OECD. W krajach OECD do celów statystycznych w zakresie prac badawczorozwojowych stosowany jest Podręcznik Frascati Manual 2015.

Zgodnie z treścią Podręcznika Frascati, do działalności badawczo-rozwojowej w obszarze IT należy zaliczać:

- rozwój nowych systemów operacyjnych lub języków;

- rozwój technologii związanych z Internetem – projektowanie i wdrożenie nowych wyszukiwarek w oparciu o oryginalne technologie;

- rozwiązywanie konfliktów występujących pomiędzy hardwarem i softwarem wynikające z procesu;

- działania zmierzające do rozwiązywania konfliktów w ramach sprzętu lub oprogramowania w oparciu o proces reorganizacji systemu lub sieci;

- tworzenie nowych lub bardziej efektywnych algorytmów bazujących na nowych technikach;

- tworzenie nowych i oryginalnych technik szyfrowania lub bezpieczeństwa;

- prace rozwojowe ukierunkowane na wypełnienie luk w wiedzy technicznej będące niezbędnym krokiem w procesie tworzenia programu lub systemu.

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania wymaga, m.in. opracowania koncepcji, analizy możliwości wykorzystania dostępnych obecnie technologii, weryfikacji wstępnej koncepcji, poszukiwania nowych rozwiązań i metod realizacji różnego rodzaju procesów obliczeniowych oraz przetwarzania i prezentacji danych, tworzenia nowych algorytmów lub rozwoju już istniejących, tworzenia unikalnych kodów programistycznych, co oznacza, że ma w pełni twórczy charakter. Co więcej, wykonywana prace przez Wnioskodawcę zawarte w opisie stanu faktycznego nie są związane ze standardowymi, rutynowymi i okresowymi zmianami w oprogramowaniu, zaś tworzone oprogramowanie jest rozwiązaniem innowacyjnym i nowatorskim na poziomie przedsiębiorstwa Wnioskodawcy oraz w znacznym stopniu odróżniającym się od podobnych rozwiązań już funkcjonujących na rynku.

Prace w ramach Projektu są prowadzone przez Wnioskodawcę w sposób uporządkowany, według określonego planu oraz przez intencjonalnie wybrane osoby, posiadające właściwe kompetencje i wykształcenie. Tym samym, prace w ramach tworzenia oprogramowania przez Wnioskodawcę można uznać za działalność podejmowaną w sposób systematyczny.

Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, charakter realizowanych przez niego prac wyczerpuje kryteria uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.

Ad 2

W art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT ustawodawca wskazuje jako kwalifikowane prawo własności intelektualnej m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem objęcia tego prawa preferencją jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, oraz to, aby przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wskazał, że działalność prowadzona przez niego w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Wnioskodawca wskazuje ponadto, że w ramach prowadzonej działalności tworzy oraz rozwija Oprogramowanie, co spełnia przesłanki uznania prowadzonych prac za prace rozwojowe.

Zgodnie z objaśnieniami Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie te należy traktować szeroko.

W konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy i podlega on ochronie prawnej.

Ad 3

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie tworzenia i rozwoju Oprogramowania na zlecenie Zleceniodawcy. Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie wytworzonych na rzecz Zleceniodawców za wynagrodzeniem.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1) patent,

2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego

dopuszczonych do obrotu,

7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213 oraz z 2025 r. poz. 1709),

8) autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy uznać, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo – rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe, gdy występuje związek między dochodem kwalifikowanym a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) * 1,3 / a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do kosztów, o których mowa powyżej, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT:

1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Podatnicy korzystający z preferencyjnego opodatkowania dochodów kwalifikowanych w stawce 5% (tzw. IP Box) są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Zatem podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje się na stosowanie stawki 5% podatku jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Wnioskodawca ma prawo do stosowania stawki 5% podatku do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto, Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję rachunkową, która umożliwia obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowymi z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych prac własności intelektualnej powstałych w wyniku przeprowadzenia prac rozwojowych.

Ad 4

Ustawodawca wskazuje, że podatnik, który zamierza korzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest do obliczenia tzw. wskaźnika nexus, zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczorozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Głównymi kosztami, jakie Wnioskodawca zamierza uwzględnić do wyliczenia wskaźnika nexus, które bezpośrednio związane są z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich, są:

- zakup oprogramowania służącego do projektowania i prototypowania, które niezbędne w celu wykonania zlecenia;

- sprzęt komputerowy, w tym także narzędzia programistyczne, niezbędny do fizycznego pisania kodu źródłowego i testowania oprogramowania oraz zdalnego kontaktu ze Zleceniodawcą celem omówienia np. wyników pracy;

- koszty usług telekomunikacyjnych, telefonu komórkowego, smartwatch, i innych urządzeń mobilnych, np. tablety – umożliwia to komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera, otrzymywanie komunikatorów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą;

- koszt usług hostingowych,

- użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów, ubezpieczenia, serwisu, opłaty z tytułu leasingi operacyjnego – niezbędne do zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy personalizacji tworzonego Oprogramowania;

- koszt składek na ubezpieczenia społeczne,

- koszt składek na ubezpieczenia zdrowotne,

- koszt najmu lokalu, w którym świadczone są usługi wraz z opłatami za media wykorzystywane podczas świadczenia usług,

- koszty usług księgowych – związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną.

Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP Box oraz umożliwia podział faktury za usługi i prowadzi odpowiednią ewidencję księgową.

Wyżej opisane koszty należy uznać za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźnika nexus.

Podkreślić należy, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

- wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z tworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

- kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

- dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Źródła przychodów

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Definicja działalności badawczo-rozwojowej

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:

W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Definicja prac rozwojowych

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):

Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym. Podstawowym przedmiotem Pana działalności jest projektowanie, wytwarzanie, rozwijanie oraz ulepszanie oprogramowania na indywidualne zamówienie kontrahentów. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca realizuje kompleksowe prace programistyczne obejmujące w szczególności:

• analizę potrzeb biznesowych i technicznych kontrahenta,
• projektowanie architektury oraz funkcjonalności oprogramowania,
• tworzenie kodu źródłowego,
• projektowanie i implementację nowych modułów oraz funkcjonalności,
• rozwijanie i ulepszanie istniejącego oprogramowania poprzez tworzenie nowych elementów kodu źródłowego,
• przeprowadzanie testów funkcjonalnych i technicznych,
• usuwanie błędów ujawnionych w toku procesu wytwarzania oprogramowania,
• wdrażanie opracowanych rozwiązań.

W okresie objętym wnioskiem, realizował Pan projekty:

I. (...)

II. (...)

III. (...)

IV. (...)

V. (...)

VI. (...)

VII. (...)

VIII. (...)

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).

Kryteria działalności badawczo-rozwojowej

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że działania podejmowane przez Panią mają niepowtarzalny charakter, każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz dotyczyć innego środowiska biznesowego. W przypadku rozwijania lub ulepszania istniejącego Oprogramowania nie wykonuje Pan wyłącznie czynności odtwórczych lub technicznych. Każdy realizowany projekt wymaga od Pana przeprowadzenia analizy wymagań funkcjonalnych i technicznych, zaprojektowania odpowiedniej architektury rozwiązania, doboru właściwych technologii oraz opracowania autorskiego kodu źródłowego umożliwiającego osiągnięcie założonych celów biznesowych i technicznych. W toku realizowanych prac wykorzystuje Pan aktualną wiedzę z zakresu programowania, inżynierii oprogramowania oraz nowoczesnych technologii informatycznych, łącząc ją w sposób prowadzący do powstania nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań programistycznych. W zależności od specyfiki danego projektu dobiera Pan odpowiednie narzędzia programistyczne, biblioteki, frameworki, środowiska programistyczne oraz technologie umożliwiające stworzenie rozwiązania odpowiadającego indywidualnym wymaganiom kontrahenta. Tworzone przez Pana Oprogramowanie nie stanowi powielenia ani prostego dostosowania istniejących rozwiązań dostępnych na rynku. Każdy projekt wymaga samodzielnego opracowania koncepcji technicznej, zaprojektowania struktury rozwiązania, stworzenia odpowiednich algorytmów, przygotowania kodu źródłowego oraz rozwiązania problemów programistycznych pojawiających się w toku realizacji projektu. Oryginalność tworzonego przez Pana Oprogramowania przejawia się w indywidualnym sposobie rozwiązania problemów zgłaszanych przez kontrahenta, zastosowaniu autorskich rozwiązań programistycznych oraz stworzeniu funkcjonalności odpowiadających konkretnym wymaganiom danego projektu. W ramach realizowanych projektów samodzielnie podejmuje Pan decyzje dotyczące sposobu realizacji funkcjonalności, doboru technologii, struktury kodu, architektury rozwiązania oraz metod rozwiązania napotkanych problemów technicznych. Każde nowe Oprogramowanie stanowi rezultat samodzielnych decyzji projektowych podejmowanych przez Pana i w każdym przypadku odznacza się indywidualnym charakterem. Efektem prowadzonych przez Pana prac powstają rozwiązania programistyczne, które w znaczącym stopniu różnią się od wcześniej stosowanych rozwiązań zarówno w działalności Pana, jak i rozwiązań wykorzystywanych przez kontrahenta. Każdy realizowany projekt wymaga przeprowadzenia analizy problemu, zaprojektowania sposobu jego rozwiązania oraz stworzenia autorskiego kodu źródłowego prowadzącego do osiągnięcia założonego rezultatu. Nie wykonuje Pan czynności o charakterze odtwórczym ani polegających wyłącznie na implementacji gotowych, z góry narzuconych rozwiązań.

Ponadto wskazał Pan, że efekty Pana prac zarówno w zakresie tworzenia nowego Oprogramowania, jak i rozwijania lub ulepszania istniejącego Oprogramowania, każdorazowo stanowią odrębne programy komputerowe lub odrębne części programów komputerowych podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wyjaśnił Pan, że prowadzi Pan prace programistyczne w sposób planowy, uporządkowany oraz metodyczny. Każdy projekt realizowany jest według określonego procesu obejmującego analizę wymagań, planowanie prac, opracowanie koncepcji rozwiązania, projektowanie architektury Oprogramowania, implementację poszczególnych funkcjonalności, testowanie oraz weryfikację osiągniętych rezultatów. Prowadzi Pan działalność w sposób ciągły, realizując kolejne projekty programistyczne lub rozwijając istniejące rozwiązania informatyczne. Dla każdego realizowanego projektu opracowuje Pan plan realizacji prac dostosowany do charakteru danego przedsięwzięcia oraz wymagań kontrahenta. Harmonogramy mają charakter roboczy i obejmują kolejne etapy procesu tworzenia lub rozwijania Oprogramowania. Poszczególne czynności wykonuje Pan zgodnie z wcześniej przyjętym planem prac, przy czym ich zakres i kolejność są dostosowywane do specyfiki realizowanego projektu oraz pojawiających się w toku prac nowych okoliczności technicznych lub funkcjonalnych. Wskazał Pan, że harmonogramy są dostosowywane do specyfiki poszczególnych projektów oraz mogą podlegać modyfikacjom wynikającym ze zmieniających się wymagań kontrahenta lub pojawiających się w toku realizacji projektu nowych okoliczności technicznych.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana Oprogramowania jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Wyjaśnił Pan także, że przed rozpoczęciem realizacji każdego projektu dysponował Pan wiedzą i doświadczeniem z zakresu programowania, inżynierii oprogramowania oraz technologii informatycznych, zdobytymi w toku wykształcenia, samokształcenia oraz prowadzonej działalności gospodarczej. Wykorzystywana przez Pana wiedza podlega każdorazowo analizie pod kątem przydatności do realizacji konkretnego projektu. Przed rozpoczęciem prac dokonuje Pan oceny wymagań funkcjonalnych i technicznych oraz identyfikuje obszary wiedzy niezbędne do opracowania planowanego rozwiązania. Posiadane zasoby Pana wiedzy obejmują w szczególności znajomość zasad projektowania i tworzenia oprogramowania, architektury systemów informatycznych, algorytmiki, baz danych, metod projektowania aplikacji oraz technologii wykorzystywanych przy tworzeniu oprogramowania. Posiada Pan również wiedzę dotyczącą procesów analizy wymagań, projektowania funkcjonalności oraz testowania i wdrażania oprogramowania, stanowiącą punkt wyjścia do opracowywania nowych lub ulepszonych rozwiązań programistycznych. W ramach działalności wykorzystuje Pan oraz rozwija wiedzę z zakresu programowania, projektowania architektury systemów informatycznych, algorytmiki, baz danych, integracji systemów, projektowania interfejsów programistycznych oraz metod tworzenia nowoczesnego oprogramowania. Realizacja poszczególnych projektów wymaga każdorazowo poszerzania posiadanej wiedzy, analizy nowych rozwiązań technologicznych oraz ich praktycznego zastosowania przy opracowywaniu indywidualnych rozwiązań dla kontrahentów. W toku realizacji prac wiedza jest stale weryfikowana, uzupełniana oraz rozwijana w zależności od napotykanych problemów technicznych oraz zmieniających się wymagań projektowych.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

1. badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
2. prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

• nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

• nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
•  łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;
•  kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

• planowaniu produkcji oraz
• projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, Pana działalność ma charakter twórczy, systematyczny oraz prowadzi do zwiększania i wykorzystywania zasobów wiedzy.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania, wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że realizowane przez Pana prace polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo- rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:

Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:

1) w ramach działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan Oprogramowanie;

2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na Zleceniodawcę;

5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy pisemnej umowy;

6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych;

7) od 10 listopada 2023 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.

Może więc Pan za rok 2023 a także lata przyszłe zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny).

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 również należało uznać za prawidłowe.

Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus

Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów poniesionych na:

• zakup oprogramowania,
• sprzętu komputerowego, w tym także narzędzi programistycznych,
• koszty usług telekomunikacyjnych, telefonu komórkowego, smartwatch, i innych urządzeń mobilnych,
• usługi hostingowe,
• użytkowanie samochodu,
• składki na ubezpieczenia społeczne,
• składki na ubezpieczenia zdrowotne,
• najmu lokalu, w którym świadczone są usługi wraz z opłatami za media wykorzystywane podczas świadczenia usług,
• usługi księgowe

za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

• wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
• kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
• dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych.

Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.

Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

• dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
• wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

• dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
• wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Tym samym wydatki poniesione przez Pana na: zakup oprogramowania, sprzętu komputerowego, w tym także narzędzi programistycznych, koszty usług telekomunikacyjnych, telefonu komórkowego, smartwatch, i innych urządzeń mobilnych, usługi hostingowe, użytkowanie samochodu, składki na ubezpieczenia społeczne, składki na ubezpieczenia zdrowotne, usługi księgowe mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 w tej części należało uznać za prawidłowe.

Natomiast nie może Pan ująć we wskaźniku Nexus wydatków poniesionych na najem lokalu, w którym świadczone są usługi wraz z opłatami za media.

Odnosząc się do kwestii uznania za koszty bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności kosztów poniesionych na najem lokalu wraz z opłatami za media należy mieć na uwadze treść przywołanego wyżej art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten literalnie wskazuje, że do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej m.in. w szczególności kosztów związanych z nieruchomościami.

W tym miejscu należy przywołać stanowisko Ministerstwa Finansów zawarte w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., gdzie w akapicie 118 wyjaśniono, że

Tym samym wydatki poniesione na najem lokalu wraz z opłatami za media, nie są kosztami prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Zgodnie bowiem z art. 30ca ust. 5 do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Kierując się powyższym, wydatki poniesione na najem lokalu wrza z oplatami za media, nie mogą zostać uznane za koszty, które można uwzględnić we wzorze do obliczenia wskaźnika nexus, zgodnie z art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zatem do kosztu bezpośrednio związanego z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej nie może Pan zaliczyć wydatku na najem lokalu, w którym świadczone są usługi wraz z opłatami za media ponieważ nie stanowią one kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na wyłączenie zawarte w art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 w tej części należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy :

• stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
• zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.