0114-KDIP3-1.4011.342.2026.2.MŁ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 28 kwietnia 2026 r. (wpływ 28 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1. Transparentność podatkowa i sposób rozliczeń

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej wskazanej w pkt I („Spółka”). Spółka jest transparentna podatkowo, tj. podatnikiem podatku dochodowego są jej wspólnicy, którzy rozpoznają przychody i koszty Spółki proporcjonalnie do prawa udziału w zysku. Wnioskodawca rozlicza dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej według stawki liniowej określonej w art. 30c ustawy o PIT w latach 2020-2021 oraz od 2023 r. (w tym w okresie objętym niniejszym wnioskiem).

Wniosek dotyczy:

1) stanu faktycznego - okres od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2021 r. oraz od 1 stycznia 2023 r. do dnia złożenia wniosku;

2) zdarzenia przyszłego - okres po dniu złożenia wniosku (kontynuacja działalności na tożsamych zasadach).

2. Przedmiot działalności - autorskie oprogramowanie (…)

Spółka wytwarza, rozwija i komercjalizuje autorskie oprogramowanie komputerowe licencjonowane pod nazwą (…) (dalej: „Oprogramowanie” lub „Program Komputerowy”). Oprogramowanie (…) to zintegrowany pakiet kilkudziesięciu programów (budowa modułowa) przeznaczonych do projektowania konstrukcji budowlanych (żelbetowych, stalowych, drewnianych, murowych i fundamentów), a także służących zaawansowanej analizie konstrukcji.

Oprogramowanie służy w szczególności do wykonywania obliczeń statycznych konstrukcji, do wyznaczania obciążeń budowli i ich elementów oraz generowania zestawień obciążeń, do wymiarowania konstrukcji budowlanych, do analizy pożarowej konstrukcji oraz przygotowywania dokumentacji projektowej (wyniki obliczeń oraz rysunki w formatach wykorzystywanych w środowisku projektowym).

Program Komputerowy w rozumieniu niniejszego wniosku obejmuje w szczególności kod źródłowy, kod wynikowy, algorytmy obliczeniowe, struktury danych, interfejs użytkownika, dokumentację techniczną oraz inne elementy składowe stanowiące przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Oprogramowanie jest chronione na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

3. Model komercjalizacji - udzielanie licencji

Spółka uzyskuje przychody z odpłatnego udzielania licencji do Oprogramowania na rzecz klientów (dalej: „Licencjobiorcy”). Licencje mają co do zasady charakter niewyłączny i uprawniają Licencjobiorców do korzystania z Oprogramowania na określonych polach eksploatacji (m.in. utrwalanie i zwielokrotnianie w pamięci urządzeń, wprowadzanie do obrotu egzemplarzy, uruchamianie i użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem), w zakresie wskazanym w umowie licencyjnej oraz dokumentacji. Wynagrodzenie Spółki ma postać opłat licencyjnych (jednorazowych lub okresowych - zależnie od wariantu licencji).

4. Działalność badawczo-rozwojowa - prace rozwojowe

W okresie objętym wnioskiem Spółka prowadziła i prowadzi działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe nad Oprogramowaniem. Prace te są podejmowane w sposób systematyczny i ukierunkowane na tworzenie nowych zastosowań i funkcjonalności, a także na istotne ulepszanie istniejących modułów. Działania Spółki nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian, lecz obejmują opracowywanie i implementację nowych algorytmów obliczeniowych, rozbudowę logiki inżynierskiej, dostosowania do zmian norm technicznych, poprawę architektury, wydajności i niezawodności, a także rozwój narzędzi wspierających użytkowników.

Typowy proces wytwarzania/rozwoju Oprogramowania obejmuje: (i) analizę wymagań użytkowników i zmian w przepisach/normach, (ii) projektowanie rozwiązania i architektury modułu, (iii) opracowanie algorytmów i implementację w kodzie źródłowym, (iv) testy jednostkowe i integracyjne, w tym weryfikację poprawności obliczeń, (v) przygotowanie dokumentacji i materiałów wdrożeniowych, (vi) publikację nowej wersji oraz utrzymanie i usuwanie błędów.

5. Prawa autorskie i organizacja zespołu

Spółce przysługują autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania. Wytwarzanie i rozwój Oprogramowania odbywa się przy udziale zespołu Spółki, obejmującego: 6 osób zatrudnionych na podstawie umów o pracę, 1 osobę współpracującą na podstawie umowy cywilnoprawnej (umowa zlecenia/umowa o dzieło) oraz 4 osoby współpracujące w modelu B2B (programiści).

Współpracownicy B2B wykonują prace programistyczne na podstawie umów przewidujących przeniesienie na Spółkę autorskich praw majątkowych do utworów (w tym fragmentów kodu) wytwarzanych w związku z realizacją tych umów, tak aby Spółka pozostawała podmiotem uprawnionym do autorskich praw majątkowych do rozwijanego Oprogramowania.

Pozostałe koszty Spółki obejmują w szczególności koszty sprzętu komputerowego oraz oprogramowania narzędziowego wykorzystywanego w procesie wytwarzania, testowania i utrzymania Oprogramowania.

6. Ewidencja na potrzeby IP Box

Spółka prowadzi księgi rachunkowe w sposób pozwalający na wyodrębnienie przychodów i kosztów przypadających na kwalifikowane prawo własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do Programu Komputerowego (…). W szczególności Spółka wyodrębnia przychody z opłat licencyjnych oraz koszty bezpośrednio związane z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem Oprogramowania, a także ustala wskaźnik nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, na podstawie ewidencji umożliwiającej przypisanie kosztów do Oprogramowania (lub jego wyodrębnionych modułów).

IV. Opis zdarzenia przyszłego

Spółka zamierza kontynuować działalność w dotychczasowym modelu, tj. systematycznie rozwijać i ulepszać Oprogramowanie (…) oraz komercjalizować je poprzez udzielanie odpłatnych licencji na rzecz klientów. Spółka planuje dalsze prace rozwojowe obejmujące w szczególności tworzenie nowych modułów i funkcjonalności, dostosowania do zmian norm technicznych oraz podnoszenie jakości i efektywności działania Oprogramowania. Wnioskodawca zamierza stosować preferencyjną stawkę 5% podatku do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do Programu Komputerowego) uzyskiwanego w ramach działalności Spółki, po spełnieniu warunków wynikających z art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT

Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Ad. 1)

W kontekście przedstawionego opisu sytuacji faktycznej, pod pojęciem „Oprogramowanie” i „program komputerowy” należy rozumieć zdefiniowany w pkt 80 objaśnień podatkowych Ministra Finansów do IP BOX „zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu”. Wnioskodawca mianem „Oprogramowania” / „programu komputerowego” określa efekt „twórczych” prac wykonywanych w ramach działalności programistycznej, tj. działań zmierzających do wytworzenia programu i jego kodu. Pod tym pojęciem nie kryje się efekt prac „technicznych”, takich jak np. pomoc we wdrażaniu programu w środowisku podmiotu zlecającego i rutynowe, okresowe monitorowanie działania tegoż programu.

Użyte w opisie stanu faktycznego wniosku określenia „Oprogramowanie” i „program komputerowy” Wnioskodawca stosuje zamiennie. Wszystko sprowadza się do kodu samodzielnego programu komputerowego o innowacyjnych funkcjonalnościach, które mają realizować nowe cele podmiotu, na rzecz których Wnioskodawca taki program komputerowy tworzy.

Ad. 2)

Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do Oprogramowania, którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Spółkę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia Oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko od jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Spółka wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów i przygotowuje do nich analizę.

Wnioskodawca wskazuje, że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Spółka w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Spółki.

a) W celu realizacji projektów, w ramach których Spółka tworzy i ulepsza Oprogramowanie, Spółka podejmuje szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej Oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań potencjalnych klientów i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Spółkę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu Oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Spółka podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia Oprogramowania opisanego powyżej:

- projektowanie nowszej i bardziej niezawodnej architektury Oprogramowania,

- implementację (tworzenie) Oprogramowania,

- testowanie Oprogramowania,

- konieczność projektowania stosownych algorytmów,

- automatyzacje wdrożeń.

b) Wnioskodawca dokładnie opisał Oprogramowanie w odpowiedzi powyżej.

Spółka tworzy Oprogramowanie w językach programowania (…).

Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe Oprogramowanie różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Spółki i jej klientów. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych i funkcjonalnych. Oryginalność wynika również z faktu, że Oprogramowanie stanowi efekt pracy Spółki, przy której wykonywaniu Spółka miała zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Spółki nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania Spółki stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy - Spółce. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klientów Spółki powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone Oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klientów Spółki.

c) Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Spółkę mieszanki technologii języków programowania (…) powoduje, że Oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niej funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb klientów - tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie powielają się. Spółka wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.

Ad. 3)

Tak, działalność, w ramach której tworzono (bądź też rozwijano/ulepszano) Oprogramowanie, podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie.

a) W celu realizacji prac nad Oprogramowaniem Spółka podejmowała, podejmuje i będzie podejmować zorganizowane działania prowadzące do powstania nowych albo istotnie ulepszonych modułów Oprogramowania (…). Działania te nie polegają na prostym administrowaniu istniejącym Oprogramowaniem ani na rutynowej aktualizacji, lecz na projektowaniu, tworzeniu, testowaniu i wdrażaniu nowych rozwiązań programistycznych i inżynierskich.

W szczególności Spółka realizowała i będzie realizować następujące działania:

1.  analizę potrzeb użytkowników Oprogramowania, w tym projektantów konstrukcji budowlanych, architektów, inspektorów nadzoru, wykonawców i innych użytkowników wykorzystujących Oprogramowanie (…) w praktyce projektowej;

2.  analizę zmian przepisów, norm technicznych i norm projektowych, w szczególności norm (…) i odpowiednich załączników krajowych oraz regulacji techniczno-budowlanych, w zakresie, w jakim zmiany te wpływają na sposób wykonywania obliczeń konstrukcyjnych, statycznych, wytrzymałościowych, pożarowych;

3.  identyfikację problemu rozwojowego, tj. ustalenie, jakie nowe obliczenia, funkcje, algorytmy, warianty projektowania, scenariusze projektowe, raporty, rysunki, funkcje eksportu i importu danych albo usprawnienia interfejsu powinny zostać opracowane;

4.  opracowanie koncepcji funkcjonalnej i technicznej nowego lub ulepszonego modułu, obejmującej określenie danych wejściowych, danych pośrednich, danych wynikowych, reguł walidacji, sposobu prezentacji wyników oraz sposobu współdziałania danego modułu z pozostałymi elementami Oprogramowania;

1.  zaprojektowanie algorytmów obliczeniowych i logiki inżynierskiej, w tym algorytmów służących do (…);

2.  opracowanie lub modyfikację struktur danych, bibliotek materiałowych, bibliotek przekrojów, katalogów produktów, map oddziaływań klimatycznych, list parametrów normowych oraz mechanizmów zapisu i odczytu danych projektowych;

3.  implementację kodu źródłowego, obejmującą tworzenie nowych funkcji, klas, procedur, metod, komponentów interfejsu użytkownika, mechanizmów obliczeniowych, modułów eksportu i importu danych oraz mechanizmów generowania dokumentacji;

4.  projektowanie i rozwój interfejsu użytkownika, (…);

5.  przeprowadzanie testów jednostkowych, integracyjnych i merytorycznych, obejmujących weryfikację poprawności obliczeń, porównanie wyników z obliczeniami kontrolnymi, przykładami normowymi, dokumentacją techniczną oraz przypadkami projektowymi;

6.  analizę błędów ujawnionych podczas testowania, ustalenie ich przyczyn oraz opracowanie zmian w kodzie źródłowym lub algorytmach, jeżeli błędy wynikały z konieczności zmiany lub rozbudowy logiki programu;

7.  przygotowanie dokumentacji technicznej, instrukcji, opisów zmian, przykładów obliczeń, notek obliczeniowych oraz materiałów wdrożeniowych dla użytkowników;

8.  publikację kolejnych wersji Oprogramowania oraz monitorowanie działania nowych funkcji w praktyce użytkowników.

W ramach wskazanych działań Spółka każdorazowo rozstrzygała problem techniczny lub inżynierski: w jaki sposób przełożyć wymagania normowe, wymagania użytkownika oraz zasady obliczeń konstrukcyjnych na działający, stabilny i powtarzalny algorytm programu komputerowego. Efektem tych działań było powstanie nowych lub ulepszonych elementów programu komputerowego, utrwalonych w kodzie źródłowym, kodzie wynikowym, strukturach danych, dokumentacji i interfejsie użytkownika.

b) W wyniku prac Spółki zostały, są i będą wytwarzane nowe oraz ulepszone elementy Oprogramowania (…), tj. autorskiego programu komputerowego służącego do projektowania i analizy konstrukcji budowlanych.

Konkretnie wytwarzane lub rozwijane były i będą w szczególności:

1.    (…)

2.    (…)

3.    (…)

4.    (…)

5.    (…)

6.    (…)

7.    (…)

8.    (…)

9.    (…)

Oprogramowanie było i będzie tworzone na podstawie technologii programistycznych służących do tworzenia aplikacji obliczeniowych i inżynierskich, w tym technologii umożliwiających:

1.  tworzenie kodu źródłowego i kodu wynikowego aplikacji;

2.  implementację algorytmów numerycznych i inżynierskich;

3.  przetwarzanie danych wejściowych i wynikowych;

4.  tworzenie struktur danych odpowiadających elementom konstrukcyjnym, obciążeniom, materiałom, przekrojom, kombinacjom normowym i wynikom obliczeń;

5.  tworzenie graficznego interfejsu użytkownika;

1.  generowanie raportów, notek obliczeniowych, rysunków, zestawień oraz eksportów danych;

2.  testowanie poprawności obliczeń i działania programu;

3.  wersjonowanie kodu źródłowego oraz kontrolę zmian.

W zakresie technologicznym Spółka wykorzystuje w szczególności języki programowania (…), a także autorskie biblioteki i komponenty rozwijane wewnętrznie przez Spółkę.

c) W ramach prac nad Oprogramowaniem Spółka stosowała, stosuje i będzie stosować narzędzia, koncepcje i rozwiązania właściwe dla tworzenia specjalistycznego Oprogramowania inżynierskiego.

Do najważniejszych należą:

1.  autorskie algorytmy obliczeniowe służące do przełożenia zasad projektowania konstrukcji budowlanych na działające procedury programu komputerowego;

2.  mechanizmy automatycznego zestawiania obciążeń i kombinacji obciążeń, w tym z uwzględnieniem wymagań normowych;

3.  mechanizmy analizy statycznej i wytrzymałościowej elementów oraz układów konstrukcyjnych;

4.  mechanizmy wymiarowania elementów konstrukcyjnych według różnych norm i wariantów obliczeniowych;

5.  rozwiązania służące do uwzględniania załączników krajowych i różnic normowych w ramach jednego środowiska programu;

6.  autorskie biblioteki materiałów, przekrojów, parametrów normowych i katalogów danych technicznych;

7.  mechanizmy wizualizacji danych i wyników, w tym wizualizację 3D;

8.  mechanizmy generowania notek obliczeniowych (raportów) i zestawień w sposób zrozumiały dla projektanta oraz możliwy do wykorzystania w dokumentacji projektowej;

9.  mechanizmy współpracy pomiędzy modułami, przykładowo pomiędzy modułem obliczeniowym, modułem wymiarującym, modułem rysunkowym oraz modułem eksportu danych;

10.  mechanizmy walidacji danych wejściowych i ostrzegania użytkownika o niezgodnościach lub danych wymagających weryfikacji;

11.  rozwiązania testowe umożliwiające porównanie wyników programu z obliczeniami kontrolnymi, przypadkami testowymi i przykładami normowymi.

Zastosowane rozwiązania nie polegają wyłącznie na wykorzystaniu gotowych narzędzi informatycznych. Gotowe narzędzia, środowiska lub biblioteki pełnią funkcję pomocniczą, natomiast zasadnicza wartość twórcza powstaje w ramach samodzielnego opracowania przez Spółkę logiki obliczeniowej, struktur danych, zasad działania modułów oraz kodu źródłowego.

d) Oprogramowanie różni się od rozwiązań wcześniej funkcjonujących w Spółce tym, że każda nowa wersja albo nowy moduł Oprogramowania wprowadza nowe albo istotnie ulepszone funkcje, których wcześniej w danym module nie było albo które działały w węższym zakresie.

Różnice obejmują w szczególności:

1.  dodanie nowych algorytmów obliczeniowych;

2.  rozszerzenie zakresu norm, załączników krajowych lub wariantów projektowych;

3.  dodanie nowych typów elementów konstrukcyjnych lub nowych przypadków obliczeniowych;

4.  zmianę sposobu deklarowania danych przez użytkownika;

5.  zmianę sposobu generowania wyników, notek obliczeniowych, rysunków lub zestawień;

6.  poprawę wydajności, stabilności i ergonomii pracy programu;

7.  integrację lub współpracę pomiędzy modułami, które wcześniej działały niezależnie albo w węższym zakresie;

8.  dostosowanie programu do nowych wymagań praktyki inżynierskiej i projektowej.

Oryginalność Oprogramowania nie polega na tym, że na rynku nie istnieją żadne programy do projektowania konstrukcji. Oryginalność polega na tym, że Spółka samodzielnie tworzy konkretny sposób rozwiązania problemów inżynierskich w postaci programu komputerowego (…), tj. samodzielnie projektuje dobór danych wejściowych, algorytmy, strukturę obliczeń, sposób walidacji, prezentacji wyników, raportowania i współpracy modułów. Publiczne materiały (…) wskazują również, że kolejne wersje Oprogramowania obejmują konkretne nowe funkcje, np. moduł zgłaszania problemów, nowe biblioteki materiałów i przekrojów, przykładowe pliki obliczeń, obsługę załączników krajowych, zmiany sposobu wywoływania opcji obliczeniowych, interaktywne mapy oddziaływań klimatycznych,

nowe opcje obliczeń statycznych (liniowe i nieliniowe), nowe opcje deklarowania geometrii, podpór, obciążeń, kombinacji i uzyskania wyników.

Oryginalność wynika zatem z indywidualnego doboru i ukształtowania rozwiązań programistycznych, obliczeniowych i użytkowych. Efekt prac Spółki nie jest prostym odtworzeniem cudzego rozwiązania ani wyłącznie konfiguracją gotowego programu. Efektem jest autorski kod źródłowy i wynikowy, autorskie algorytmy, struktury danych, moduły i interfejs użytkownika, które łącznie tworzą nowe lub ulepszone elementy programu komputerowego.

e) Nowym wytworem intelektualnym powstałym lub powstającym w ramach prac Spółki jest program komputerowy albo jego samodzielny, twórczy element w postaci nowego lub ulepszonego modułu Oprogramowania (…).

W szczególności nowy wytwór intelektualny obejmuje:

1.  kod źródłowy nowych funkcji i modułów;

2.  kod wynikowy powstały po kompilacji kodu źródłowego;

3.  autorskie algorytmy obliczeniowe;

4.  struktury danych wykorzystywane do odwzorowania elementów konstrukcyjnych, materiałów, przekrojów, obciążeń, kombinacji i wyników;

5.  logikę działania programu, w tym logikę przetwarzania danych i generowania wyników;

6.  elementy interfejsu użytkownika;

7.  mechanizmy generowania raportów, notek obliczeniowych, rysunków i zestawień;

8.  dokumentację techniczną, projektową i użytkową, jeżeli stanowi ona twórcze opracowanie sposobu działania programu.

Wytwór ten ma charakter niematerialny i jest rezultatem pracy intelektualnej zespołu Spółki. Nie jest to jedynie rezultat zastosowania znanych komend programistycznych, lecz efekt samodzielnego zaprojektowania i zaimplementowania sposobu rozwiązania problemu technicznego i inżynierskiego. Wytwór ten jest utrwalony w postaci programu komputerowego i jego elementów, a więc może podlegać ochronie prawnej właściwej dla programu komputerowego.

f) Kreacyjny charakter produktu i procesu polega na tym, że rezultat prac Spółki nie jest z góry w pełni określony na poziomie technicznego sposobu wykonania. Na początku prac Spółka zna cel użytkowy, np. konieczność umożliwienia określonego rodzaju obliczeń, uwzględnienia określonej normy, wygenerowania określonego raportu albo usprawnienia określonego procesu projektowania. Natomiast sposób osiągnięcia tego celu wymaga samodzielnych decyzji twórczych i technicznych.

Kreacyjność przejawia się w szczególności w:

1.  wyborze sposobu modelowania problemu inżynierskiego w programie komputerowym;

2.  zaprojektowaniu algorytmu obliczeniowego;

3.  ustaleniu danych wejściowych, danych pośrednich i danych wynikowych;

4.  określeniu sposobu obsługi przypadków typowych i nietypowych;

5.  wyborze struktury kodu źródłowego i podziału funkcji pomiędzy moduły;

6.  zaprojektowaniu sposobu współdziałania modułów;

7.  opracowaniu sposobu prezentowania wyników użytkownikowi;

8.  stworzeniu mechanizmów walidacji i ostrzegania użytkownika;

9.  opracowaniu sposobu generowania dokumentacji obliczeniowej i rysunkowej.

Ten sam problem projektowy lub obliczeniowy może zostać rozwiązany na wiele sposobów. Spółka samodzielnie wybiera rozwiązanie, które uznaje za najbardziej prawidłowe z punktu widzenia poprawności inżynierskiej, wydajności, użyteczności i możliwości dalszego rozwoju Oprogramowania (…). To powoduje, że efekt prac ma charakter twórczy i indywidualny, a nie odtwórczy lub mechaniczny.

Ad. 4)

a) Przed rozpoczęciem realizacji prac nad poszczególnymi modułami Oprogramowania (…) Spółka dysponowała zasobami wiedzy wynikającymi z wieloletniego doświadczenia w tworzeniu specjalistycznego Oprogramowania inżynierskiego oraz z wiedzy merytorycznej z zakresu projektowania konstrukcji budowlanych.

Zasoby wiedzy obejmowały w szczególności:

1.  wiedzę z zakresu informatyki i programowania;

2.  wiedzę z zakresu projektowania aplikacji obliczeniowych;

1.  wiedzę z zakresu algorytmiki, struktur danych, testowania i projektowania interfejsów użytkownika;

2.  wiedzę z zakresu mechaniki budowli, wytrzymałości materiałów;

3.  wiedzę dotyczącą pracy i projektowania konstrukcji budowlanych żelbetowych, stalowych, drewnianych, murowych i fundamentów;

4.  znajomość norm budowlanych, w tym norm (…) i odpowiednich załączników krajowych;

5.  wiedzę dotyczącą potrzeb użytkowników Oprogramowania, wynikającą ze zgłoszeń, obserwacji rynku, praktyki projektowej oraz dotychczasowego rozwoju Oprogramowania (…);

6.  wiedzę dotyczącą dotychczasowej architektury Oprogramowania, istniejących modułów, bibliotek, struktur danych i ograniczeń technicznych.

Jednocześnie sama okoliczność posiadania wiedzy wyjściowej nie oznaczała, że rezultat prac był oczywisty. Każdy nowy moduł, algorytm lub istotne ulepszenie wymagały przetworzenia, połączenia i zastosowania tej wiedzy w nowy sposób, prowadzący do powstania nowego lub ulepszonego programu komputerowego.

b) Spółka wykorzystywała i rozwijała wiedzę oraz umiejętności z dwóch zasadniczych obszarów: informatycznego oraz inżyniersko-budowlanego.

W obszarze informatycznym Spółka wykorzystywała i rozwijała wiedzę dotyczącą:

1.  projektowania architektury programu komputerowego;

2.  tworzenia kodu źródłowego;

3.  implementacji algorytmów obliczeniowych;

4.  projektowania struktur danych;

5.  tworzenia interfejsu użytkownika;

6.  generowania raportów, notek, rysunków i eksportów danych;

7.  testowania poprawności działania programu;

8.  optymalizacji wydajności i stabilności;

9.  utrzymywania spójności wielu modułów w jednym pakiecie programów.

W obszarze inżynierskim Spółka wykorzystywała i rozwijała wiedzę dotyczącą:

1.  zasad obliczeń statycznych;

2.  zasad wymiarowania konstrukcji;

3.  analizy pożarowej;

4.  obliczeń dla różnych materiałów konstrukcyjnych;

5.  interpretacji norm technicznych;

6.  stosowania Eurokodów i załączników krajowych;

7.  przygotowania wyników w formie użytecznej dla projektanta.

Innowacyjność rozwiązań polegała nie tyle na użyciu pojedynczej „nowej technologii” w oderwaniu od produktu, lecz na twórczym połączeniu wiedzy programistycznej i inżynierskiej w specjalistycznym programie komputerowym. W efekcie powstawały rozwiązania umożliwiające m.in.:

1.  wykonywanie obliczeń według nowych lub zaktualizowanych norm;

2.  automatyczne generowanie kombinacji obciążeń;

3.  stosowanie wielu załączników krajowych w ramach jednego modułu;

4.  generowanie notek obliczeniowych i raportów w sposób dostosowany do praktyki projektowej;

5.  integrację obliczeń, rysunków i zestawień materiałowych;

6.  rozbudowę bibliotek materiałów, przekrojów i parametrów normowych;

7.  poprawę ergonomii deklarowania danych;

8.  ograniczenie ryzyka błędów po stronie użytkownika;

9.  przyspieszenie procesu projektowania;

10.  zwiększenie zakresu obliczeń możliwych do wykonania w ramach jednego środowiska.

c) Wiedza była wykorzystywana na wszystkich etapach prac nad Oprogramowaniem.

Na etapie analitycznym Spółka selekcjonowała wiedzę pod kątem tego, które wymagania użytkowników, normy techniczne, zasady projektowania i ograniczenia dotychczasowego programu powinny zostać uwzględnione w nowej funkcji lub module.

Na etapie projektowania Spółka wybierała, które rozwiązania techniczne i inżynierskie są przydatne do osiągnięcia danego celu. Nie każda dostępna wiedza była wykorzystywana automatycznie. Spółka

dokonywała selekcji pod kątem poprawności obliczeń, zgodności z normami, wydajności, możliwości implementacji, czytelności wyników i użyteczności dla projektanta.

Na etapie implementacji wiedza była przekształcana w kod źródłowy, algorytmy, struktury danych, interfejs użytkownika i mechanizmy raportowania.

Na etapie testowania wiedza była wykorzystywana do weryfikacji, czy program wykonuje obliczenia prawidłowo, czy uwzględnia właściwe przypadki normowe, czy poprawnie reaguje na dane brzegowe oraz czy wyniki są prezentowane w sposób przydatny w dokumentacji projektowej.

Wiedza była zatem nie tylko biernie wykorzystywana, ale także rozwijana i przetwarzana w ramach procesu twórczego, którego efektem były nowe lub ulepszone elementy programu komputerowego.

d) Spółka oferowała i oferuje przede wszystkim autorskie Oprogramowanie (…), komercjalizowane w modelu licencyjnym. Oprogramowanie to obejmuje pakiet programów przeznaczonych do wspomagania projektowania konstrukcji budowlanych, w szczególności konstrukcji żelbetowych, stalowych, drewnianych, murowych i fundamentów, a także programy służące analizie konstrukcji, wyznaczaniu obciążeń, wymiarowaniu, analizie pożarowej, generowaniu raportów, notek obliczeniowych, zestawień i rysunków.

Spółka oferowała również proces rozwoju Oprogramowania (…), obejmujący tworzenie nowych wersji, nowych modułów, nowych funkcjonalności i istotnych ulepszeń istniejących elementów programu. Efektem tego procesu były kolejne wersje Oprogramowania (...) udostępniane użytkownikom w ramach licencji.

Jeżeli Spółka świadczyła czynności poboczne, takie jak udostępnienie dokumentacji, materiałów wdrożeniowych, wsparcie techniczne lub obsługa zgłoszeń, miały one charakter pomocniczy wobec zasadniczego produktu, jakim jest autorskie Oprogramowanie (...). Nie stanowią one samodzielnej podstawy preferencji IP Box, chyba że są bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

e) Produkty, usługi i procesy Spółki były oparte na połączeniu:

1.  wiedzy inżynierskiej z zakresu projektowania konstrukcji budowlanych;

2.  wiedzy normowej dotyczącej obliczeń i wymiarowania konstrukcji;

3.  wiedzy programistycznej dotyczącej tworzenia programów komputerowych;

4.  autorskich algorytmów obliczeniowych;

5.  autorskich struktur danych;

6.  modułowej architektury Oprogramowania;

7.  mechanizmów generowania raportów, rysunków, notek i zestawień;

8.  mechanizmów walidacji danych;

9.  mechanizmów testowania poprawności obliczeń;

10.  narzędzi programistycznych służących do tworzenia, wersjonowania, testowania i publikowania programu komputerowego.

Oprogramowanie było oparte na założeniu, że użytkownik powinien otrzymać narzędzie umożliwiające przejście przez kolejne etapy pracy projektowej w sposób możliwie spójny: od deklaracji danych i założeń, przez obliczenia, po uzyskanie wyników, raportów, rysunków i zestawień. Taki proces wymagał opracowania nie tylko pojedynczych funkcji, ale całej logiki działania programu i współdziałania jego modułów.

f) Spółka zaplanowała systematyczny rozwój Oprogramowania (...) poprzez tworzenie nowych oraz ulepszanie istniejących modułów programu komputerowego.

Plan Spółki obejmował i obejmuje w szczególności:

1.  analizę potrzeb użytkowników i zmian w otoczeniu technicznym oraz normowym;

2.  wybór obszarów Oprogramowania wymagających rozwoju;

3.  określenie zakresu nowych funkcjonalności;

4.  zaprojektowanie algorytmów i rozwiązań technicznych;

5.  implementację kodu źródłowego;

6.  testowanie działania programu;

7.  przygotowanie dokumentacji;

8.  opublikowanie nowej wersji programu;

9.  dalsze monitorowanie działania programu i identyfikowanie kolejnych obszarów rozwoju.

Spółka planowała, że efektem tych prac będzie powstanie nowych lub istotnie ulepszonych programów i modułów w ramach pakietu Oprogramowania (...), zwiększających funkcjonalność, użyteczność, dokładność, zakres zastosowań i efektywność Oprogramowania.

g) Spółka postawiła następujące cele:

1.  stworzenie nowych funkcjonalności Oprogramowania (...);

2.  rozwój istniejących modułów w sposób zwiększający ich użyteczność dla projektantów;

3.  dostosowanie Oprogramowania do aktualnych wymagań normowych i technicznych;

4.  rozszerzenie zakresu obliczeń możliwych do wykonania w programie;

5.  zwiększenie dokładności i spójności wyników;

6.  poprawę ergonomii deklarowania danych wejściowych;

7.  ograniczenie ryzyka błędów użytkownika;

8.  automatyzację wybranych etapów pracy projektowej;

9.  usprawnienie generowania dokumentacji obliczeniowej, rysunkowej i zestawień;

10.  poprawę wydajności, stabilności i niezawodności programu;

11.  zwiększenie możliwości dalszego rozwoju Oprogramowania poprzez poprawę architektury i struktury kodu.

Cele te miały charakter rozwojowy, ponieważ zmierzały do stworzenia nowych albo ulepszonych produktów, procesów lub usług, a nie wyłącznie do bieżącego utrzymania Oprogramowania.

h) Spółka realizowała zaplanowane przedsięwzięcie w sposób metodyczny, etapowy i systematyczny.

Proces obejmował:

1.  etap analizy - identyfikacja potrzeby rozwojowej, analiza wymagań użytkowników, analiza norm i analiza ograniczeń istniejących modułów;

2.  etap koncepcyjny - opracowanie założeń funkcjonalnych i technicznych, określenie danych wejściowych, danych wynikowych, przypadków obliczeniowych i sposobu prezentacji wyników;

3.  etap projektowy - projektowanie algorytmów, struktur danych, architektury modułu, interfejsu użytkownika i zasad współdziałania z innymi elementami Oprogramowania;

4.  etap implementacyjny - tworzenie lub modyfikacja kodu źródłowego, implementacja algorytmów, mechanizmów walidacji, raportowania, eksportu i interfejsu;

5.  etap testowy - testy techniczne i merytoryczne, weryfikacja poprawności obliczeń, analiza przypadków brzegowych i porównanie wyników z założeniami projektowymi;

6.  etap dokumentacyjny - przygotowanie dokumentacji, opisów zmian, instrukcji, przykładów i materiałów wdrożeniowych;

7.  etap publikacji - udostępnienie nowej wersji Oprogramowania użytkownikom;

8.  etap ewaluacji - zbieranie informacji zwrotnej i identyfikacja dalszych potrzeb rozwojowych.

Taki sposób realizacji prac potwierdza systematyczność działalności Spółki. Prace były uporządkowane, prowadzone według powtarzalnego procesu, ukierunkowane na osiągnięcie określonego rezultatu i kończyły się powstaniem nowych lub ulepszonych elementów programu komputerowego.

i) Efektem działań Spółki było powstanie nowych lub istotnie ulepszonych zastosowań Oprogramowania (...).

Nowe zastosowania obejmowały w szczególności:

1.  możliwość wykonywania obliczeń według nowych lub zaktualizowanych norm;

2.  możliwość szybszego i bardziej intuicyjnego deklarowania danych wejściowych;

3.  możliwość uwzględniania nowych wariantów obliczeń, materiałów, przekrojów, obciążeń lub załączników krajowych;

4.  możliwość prowadzenia szerszej analizy konstrukcji w ramach jednego programu lub powiązanych modułów;

5.  możliwość automatycznego generowania bardziej rozbudowanych wyników, notek, raportów, rysunków lub zestawień;

6.  możliwość wykorzystania Oprogramowania w nowych scenariuszach projektowych;

7.  możliwość ograniczenia błędów projektowych dzięki walidacji danych, komunikatom i automatyzacji obliczeń;

8.  możliwość integracji wyników pracy programu z dokumentacją projektową i środowiskiem pracy projektanta.

Efekt działań Spółki nie sprowadzał się do zachowania dotychczasowego działania programu. Efektem było zwiększenie zakresu zastosowań Oprogramowania, poprawa jego funkcjonalności, użyteczności, efektywności i zgodności z wymaganiami technicznymi oraz normowymi. W rezultacie powstały nowe lub ulepszone elementy programu komputerowego, które mogą być wykorzystywane przez użytkowników w procesie projektowania konstrukcji budowlanych.

Ad. 5)

Tak, umowa, na podstawie której Spółka świadczy usługę jest umową licencyjną, która uprawnia nabywcę do korzystania z nabytego Oprogramowania na wymienionej w niej zasadach.

Ad. 6)

Tak, efekty pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania), które wnioskodawca nazywa

Oprogramowaniem, zawsze były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają

ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tak, Spółce przysługują majątkowe prawa autorskie do tego Oprogramowani.

Ad. 7)

Tak, efekty pracy, które wnioskodawca nazywa Oprogramowaniem zawsze, tj. zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

a. tak, zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

b. nie, nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

c. nie, nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów.

Ad. 8)

Wynagrodzenie jest określone kwotowo. Jest to wynagrodzenie wyłącznie z tytułu udzielenie licencji.

Ad. 9)

Tak, Spółka uzyskiwała/uzyskuje przychód z „udzielania licencji do Oprogramowania na rzecz klientów (dalej: „Licencjobiorcy”)” i przychody te stanowią opłaty lub należności wynikające z umów licencyjnych, o których mowa w art. 67 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tak, sposób „udzielenia” licencji do Oprogramowania następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy.

Ad. 10)

Faktury wskazują na wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji.

Ad. 11)

Jak wskazano powyżej faktury wskazują na wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji, więc takie wynagrodzenie jest wyodrębnione.

Ad. 12)

Ewidencja taka jest prowadzona od 1 stycznia 2020.

Ad. 13)

Wnioskodawca przyporządkowuje wymienione we wniosku wydatki do działań, które traktuje jako konkretne prace rozwojowe według kryteriów obiektywnych, stosując proporcję przychodową w dacie poniesienia wydatku.

Tak, wnioskodawca zawsze zalicza do danego wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie wnioskodawca przypisuje do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego Oprogramowania. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.

Ad. 14)

Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3 / a + b + c + d , w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ad. 15)

Usługi są świadczone przez Spółkę w Polsce.

Pytania

1)  Czy działalność Spółki polegająca na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu autorskiego programowania (...) stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?

2)  Czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% podatku dochodowego do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do programu komputerowego), osiąganego w szczególności z tytułu opłat licencyjnych za korzystanie z Oprogramowania (...), ustalonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT i proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w zysku Spółki (50%), przy prowadzeniu ewidencji zgodnej z art. 30cb ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zawierają art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT, które odsyłają do art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W ocenie Wnioskodawcy, działania Spółki polegające na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu Oprogramowania (...) spełniają przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności prac rozwojowych, ponieważ obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności (w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania) do projektowania i tworzenia nowych lub ulepszonych produktów (modułów) oraz usług, z wyłączeniem działalności polegającej na rutynowych i okresowych zmianach.

Wytwarzanie i rozwój Oprogramowania jest pracą twórczą: efekt (np. nowa funkcjonalność) jest z góry określony jedynie na poziomie celu użytkowego, natomiast sposób realizacji wymaga doboru i zaprojektowania rozwiązań programistycznych oraz algorytmicznych, co prowadzi do powstania indywidualnych rezultatów w postaci kodu źródłowego. Działania te są realizowane systematycznie, w zorganizowanym procesie rozwojowym i testowym, a ich rezultaty są utrwalane w postaci kolejnych wersji Oprogramowania.

Ad. 2

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Stosownie do art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, które podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej działalności B+R.

Oprogramowanie (...) stanowi program komputerowy w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a Spółka wytwarza, rozwija i ulepsza je w ramach działalności badawczo-rozwojowej. W konsekwencji, autorskie prawo do Oprogramowania stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

Spółka uzyskuje dochody z tytułu komercjalizacji kwalifikowanego IP w formie opłat licencyjnych za korzystanie z Oprogramowania, tj. dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o PIT.

Kwalifikowany dochód ustala się z zastosowaniem wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przy czym Spółka prowadzi ewidencję umożliwiającą wyodrębnienie przychodów i kosztów przypadających na kwalifikowane IP zgodnie z art. 30cb ustawy o PIT.

Wnioskodawca, jako wspólnik Spółki jawnej, rozlicza kwalifikowany dochód proporcjonalnie do udziału w zysku Spółki (50%). W ocenie Wnioskodawcy, po spełnieniu przesłanek ustawowych (w szczególności prowadzeniu ewidencji, wyodrębnieniu przychodów i kosztów oraz ustaleniu wskaźnika nexus), Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki 5% podatku do kwalifikowanego dochodu osiąganego z opłat licencyjnych dotyczących Oprogramowania (...) w okresie objętym wnioskiem oraz w okresie przyszłym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Natomiast w myśl art. 5a pkt 28 lit. e ww. ustawy:

Z dniem 1 stycznia 2021 r. nastąpiły zmiany w opodatkowaniu spółek jawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka jawna, po spełnieniu określonych przesłanek, staje się bowiem podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Powyższe jest konsekwencją nowelizacji ustaw z zakresu podatków dochodowych przez ustawę z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123).

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej: „KSH”):

Zgodnie z definicją zawartą w art. 22 § 1 KSH:

Stosownie do art. 22 § 2 KSH:

Na mocy art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei w myśl art. 8 ust. 2 tej ustawy:

Z powyższych regulacji wynika, że dochód spółki jawnej - która nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych - podlega opodatkowaniu na poziomie jej wspólników. Jeżeli zatem wspólnikiem transparentnej spółki jawnej jest osoba fizyczna, opodatkowanie odbywa się na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że podatnikami podatku dochodowego nie jest sama spółka jawna, lecz jej wspólnicy.

Przychody oraz koszty uzyskania przychodów związane z działalnością spółki jawnej wspólnicy będący osobami fizycznymi określają proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku spółki. Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, przyjmuje się, że udziały wspólników w zysku są równe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródła przychodów

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Definicja działalności badawczo-rozwojowej

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:

W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Definicja prac rozwojowych

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):

Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka jawna, w której jest Pan wspólnikiem (dalej: Spółka), wytwarza, rozwija i komercjalizuje autorskie oprogramowanie komputerowe licencjonowane pod nazwą „(...)” (dalej: „Oprogramowanie” lub „Program Komputerowy”). Oprogramowanie (...) to zintegrowany pakiet kilkudziesięciu programów (budowa modułowa) przeznaczonych do projektowania konstrukcji budowlanych (żelbetowych, stalowych, drewnianych, murowych i fundamentów), a także służących zaawansowanej analizie konstrukcji. Oprogramowanie służy w szczególności do wykonywania obliczeń statycznych konstrukcji, do wyznaczania obciążeń budowli i ich elementów oraz generowania zestawień obciążeń, do wymiarowania konstrukcji budowlanych, do analizy pożarowej konstrukcji oraz przygotowywania dokumentacji projektowej (wyniki obliczeń oraz rysunki w formatach wykorzystywanych w środowisku projektowym). Program Komputerowy w rozumieniu niniejszego wniosku obejmuje w szczególności kod źródłowy, kod wynikowy, algorytmy obliczeniowe, struktury danych, interfejs użytkownika, dokumentację techniczną oraz inne elementy składowe stanowiące przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Oprogramowanie jest chronione na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Spółka uzyskuje przychody z odpłatnego udzielania licencji do Oprogramowania na rzecz klientów (dalej: „Licencjobiorcy”). Licencje mają co do zasady charakter niewyłączny i uprawniają Licencjobiorców do korzystania z Oprogramowania na określonych polach eksploatacji (m.in. utrwalanie i zwielokrotnianie w pamięci urządzeń, wprowadzanie do obrotu egzemplarzy, uruchamianie i użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem), w zakresie wskazanym w umowie licencyjnej oraz dokumentacji. Wynagrodzenie Spółki ma postać opłat licencyjnych (jednorazowych lub okresowych – zależnie od wariantu licencji).

Sposób „udzielenia” licencji do „Oprogramowania” następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy.

Wytwarzanie i rozwój Oprogramowania odbywa się przy udziale zespołu Spółki, obejmującego: 6 osób zatrudnionych na podstawie umów o pracę, 1 osobę współpracującą na podstawie umowy cywilnoprawnej (umowa zlecenia/umowa o dzieło) oraz 4 osoby współpracujące w modelu B2B (programiści).

Współpracownicy B2B wykonują prace programistyczne na podstawie umów przewidujących przeniesienie na Spółkę autorskich praw majątkowych do utworów (w tym fragmentów kodu) wytwarzanych w związku z realizacją tych umów, tak aby Spółka pozostawała podmiotem uprawnionym do autorskich praw majątkowych do rozwijanego Oprogramowania.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).

Kryteria działalności badawczo-rozwojowej

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że Spółka prowadziła i prowadzi działalność obejmującą prace rozwojowe nad Oprogramowaniem. Prace te są podejmowane w sposób systematyczny i ukierunkowane na tworzenie nowych zastosowań i funkcjonalności, a także na istotne ulepszanie istniejących modułów. Działania Spółki nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian, lecz obejmują opracowywanie i implementację nowych algorytmów obliczeniowych, rozbudowę logiki inżynierskiej, dostosowania do zmian norm technicznych, poprawę architektury, wydajności i niezawodności, a także rozwój narzędzi wspierających użytkowników.

Typowy proces wytwarzania/rozwoju Oprogramowania obejmuje: (i) analizę wymagań użytkowników i zmian w przepisach/normach, (ii) projektowanie rozwiązania i architektury modułu, (iii) opracowanie algorytmów i implementację w kodzie źródłowym, (iv) testy jednostkowe i integracyjne, w tym weryfikację poprawności obliczeń, (v) przygotowanie dokumentacji i materiałów wdrożeniowych, (vi) publikację nowej wersji oraz utrzymanie i usuwanie błędów.

Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Spółkę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej.

Wskazuje Pan, że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Spółka w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Spółki.

W celu realizacji projektów, w ramach których Spółka tworzy i ulepsza Oprogramowanie. Spółka podejmuje szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej Oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań potencjalnych klientów i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Spółkę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu Oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Spółka podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia Oprogramowania opisanego powyżej:

- projektowanie nowszej i bardziej niezawodnej architektury Oprogramowania,

- implementację (tworzenie) Oprogramowania,

- testowanie Oprogramowania,

- konieczność projektowania stosownych algorytmów,

- automatyzacje wdrożeń.

Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe Oprogramowanie różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Spółki i jej klientów. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych i funkcjonalnych. Oryginalność wynika również z faktu, że Oprogramowanie stanowi efekt pracy Spółki, przy której wykonywaniu Spółka miała zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Spółki nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania Spółki stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy - Spółce. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klientów Spółki powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone Oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klientów Spółki.

Spółka tworzy Oprogramowanie w językach programowania (…). Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Spółkę mieszanki technologii języków programowania (…) powoduje, że Oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niej funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb klientów - tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie powielają się. Spółka wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.

Zatem prowadzona działalność w zakresie tworzenia, rozwijania, ulepszania wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wyjaśnił Pan, że działalność, w ramach której tworzono (bądź też rozwijano/ulepszano) Oprogramowanie, podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie.

Spółka zaplanowała systematyczny rozwój Oprogramowania (...) poprzez tworzenie nowych oraz ulepszanie istniejących modułów programu komputerowego.

Plan Spółki obejmował i obejmuje w szczególności:

1.  analizę potrzeb użytkowników i zmian w otoczeniu technicznym oraz normowym;

2.  wybór obszarów Oprogramowania wymagających rozwoju;

3.  określenie zakresu nowych funkcjonalności;

4.  zaprojektowanie algorytmów i rozwiązań technicznych;

5.  implementację kodu źródłowego;

6.  testowanie działania programu;

7.  przygotowanie dokumentacji;

8.  opublikowanie nowej wersji programu;

9.  dalsze monitorowanie działania programu i identyfikowanie kolejnych obszarów rozwoju.

Spółka planowała, że efektem tych prac będzie powstanie nowych lub istotnie ulepszonych programów i modułów w ramach pakietu Oprogramowania (...), zwiększających funkcjonalność, użyteczność, dokładność, zakres zastosowań i efektywność Oprogramowania.

g) Spółka postawiła następujące cele:

1.  stworzenie nowych funkcjonalności Oprogramowania (...);

2.  rozwój istniejących modułów w sposób zwiększający ich użyteczność dla projektantów;

3.  dostosowanie Oprogramowania do aktualnych wymagań normowych i technicznych;

4.  rozszerzenie zakresu obliczeń możliwych do wykonania w programie;

5.  zwiększenie dokładności i spójności wyników;

6.  poprawę ergonomii deklarowania danych wejściowych;

7.  ograniczenie ryzyka błędów użytkownika;

8.  automatyzację wybranych etapów pracy projektowej;

9.  usprawnienie generowania dokumentacji obliczeniowej, rysunkowej i zestawień;

10.  poprawę wydajności, stabilności i niezawodności programu;

11.  zwiększenie możliwości dalszego rozwoju Oprogramowania poprzez poprawę architektury i struktury kodu.

Cele te miały charakter rozwojowy, ponieważ zmierzały do stworzenia nowych albo ulepszonych produktów, procesów lub usług, a nie wyłącznie do bieżącego utrzymania Oprogramowania.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana Oprogramowania jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że przed rozpoczęciem realizacji prac nad poszczególnymi modułami Oprogramowania (...) Spółka dysponowała zasobami wiedzy wynikającymi z wieloletniego doświadczenia w tworzeniu specjalistycznego Oprogramowania inżynierskiego oraz z wiedzy merytorycznej z zakresu projektowania konstrukcji budowlanych.

Zasoby wiedzy obejmowały w szczególności:

1.  wiedzę z zakresu informatyki i programowania;

2.  wiedzę z zakresu projektowania aplikacji obliczeniowych;

3.  wiedzę z zakresu algorytmiki, struktur danych, testowania i projektowania interfejsów użytkownika;

4.  wiedzę z zakresu mechaniki budowli, wytrzymałości materiałów;

5.  wiedzę dotyczącą pracy i projektowania konstrukcji budowlanych żelbetowych, stalowych, drewnianych, murowych i fundamentów;

6.  znajomość norm budowlanych, w tym norm PN-B, EN (tzw. Eurokodów) i odpowiednich załączników krajowych;

7.  wiedzę dotyczącą potrzeb użytkowników Oprogramowania, wynikającą ze zgłoszeń, obserwacji rynku, praktyki projektowej oraz dotychczasowego rozwoju Oprogramowania (...);

8.  wiedzę dotyczącą dotychczasowej architektury Oprogramowania, istniejących modułów, bibliotek, struktur danych i ograniczeń technicznych.

Jednocześnie sama okoliczność posiadania wiedzy wyjściowej nie oznaczała, że rezultat prac był oczywisty. Każdy nowy moduł, algorytm lub istotne ulepszenie wymagały przetworzenia, połączenia i zastosowania tej wiedzy w nowy sposób, prowadzący do powstania nowego lub ulepszonego programu komputerowego.

Spółka wykorzystywała i rozwijała wiedzę oraz umiejętności z dwóch zasadniczych obszarów: informatycznego oraz inżyniersko-budowlanego.

W obszarze informatycznym Spółka wykorzystywała i rozwijała wiedzę dotyczącą:

1.  projektowania architektury programu komputerowego;

2.  tworzenia kodu źródłowego;

3.  implementacji algorytmów obliczeniowych;

4.  projektowania struktur danych;

5.  tworzenia interfejsu użytkownika;

6.  generowania raportów, notek, rysunków i eksportów danych;

7.  testowania poprawności działania programu;

8.  optymalizacji wydajności i stabilności;

9.  utrzymywania spójności wielu modułów w jednym pakiecie programów.

W obszarze inżynierskim Spółka wykorzystywała i rozwijała wiedzę dotyczącą:

1.  zasad obliczeń statycznych;

2.  zasad wymiarowania konstrukcji;

3.  analizy pożarowej;

4.  obliczeń dla różnych materiałów konstrukcyjnych;

5.  interpretacji norm technicznych;

6.  stosowania Eurokodów i załączników krajowych;

7.  przygotowania wyników w formie użytecznej dla projektanta.

Innowacyjność rozwiązań polegała nie tyle na użyciu pojedynczej „nowej technologii” w oderwaniu od produktu, lecz na twórczym połączeniu wiedzy programistycznej i inżynierskiej w specjalistycznym programie komputerowym. W efekcie powstawały rozwiązania umożliwiające m.in.:

1.  wykonywanie obliczeń według nowych lub zaktualizowanych norm;

2.  automatyczne generowanie kombinacji obciążeń;

3.  stosowanie wielu załączników krajowych w ramach jednego modułu;

4.  generowanie notek obliczeniowych i raportów w sposób dostosowany do praktyki projektowej;

5.  integrację obliczeń, rysunków i zestawień materiałowych;

6.  rozbudowę bibliotek materiałów, przekrojów i parametrów normowych;

7.  poprawę ergonomii deklarowania danych;

8.  ograniczenie ryzyka błędów po stronie użytkownika;

9.  przyspieszenie procesu projektowania;

10.  zwiększenie zakresu obliczeń możliwych do wykonania w ramach jednego środowiska.

Wiedza była wykorzystywana na wszystkich etapach prac nad Oprogramowaniem.

Na etapie analitycznym Spółka selekcjonowała wiedzę pod kątem tego, które wymagania użytkowników, normy techniczne, zasady projektowania i ograniczenia dotychczasowego programu powinny zostać uwzględnione w nowej funkcji lub module.

Na etapie projektowania Spółka wybierał a, które rozwiązania techniczne i inżynierskie są przydatne do osiągnięcia danego celu. Nie każda dostępna wiedza była wykorzystywana automatycznie. Spółka dokonywała selekcji pod kątem poprawności obliczeń, zgodności z normami, wydajności, możliwości implementacji, czytelności wyników i użyteczności dla projektanta.

Na etapie implementacji wiedza była przekształcana w kod źródłowy, algorytmy, struktury danych, interfejs użytkownika i mechanizmy raportowania.

Na etapie testowania wiedza była wykorzystywana do weryfikacji, czy program wykonuje obliczenia prawidłowo, czy uwzględnia właściwe przypadki normowe, czy poprawnie reaguje na dane brzegowe oraz czy wyniki są prezentowane w sposób przydatny w dokumentacji projektowej.

Wiedza była zatem nie tylko biernie wykorzystywana, ale także rozwijana i przetwarzana w ramach procesu twórczego, którego efektem były nowe lub ulepszone elementy programu komputerowego.

Zatem powyższe pozwala uznać, że Spółka wykorzystuje istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

(i)  badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

(ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

• nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

• nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
• łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;
• kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
• wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

• planowaniu produkcji oraz
• projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, oryginalność Oprogramowania nie polega na tym, że na rynku nie istnieją żadne programy do projektowania konstrukcji. Oryginalność polega na tym, że Spółka samodzielnie tworzy konkretny sposób rozwiązania problemów inżynierskich w postaci programu komputerowego (...), tj. samodzielnie projektuje dobór danych wejściowych, algorytmy, strukturę obliczeń, sposób walidacji, prezentacji wyników, raportowania i współpracy modułów. Publiczne materiały (...) wskazują również, że kolejne wersje Oprogramowania obejmują konkretne nowe funkcje, np. moduł zgłaszania problemów, nowe biblioteki materiałów i przekrojów, przykładowe pliki obliczeń, obsługę załączników krajowych, zmiany sposobu wywoływania opcji obliczeniowych, interaktywne mapy oddziaływań klimatycznych, nowe opcje obliczeń statycznych (liniowe i nieliniowe), nowe opcje deklarowania geometrii, podpór, obciążeń, kombinacji i uzyskania wyników.

Oryginalność wynika zatem z indywidualnego doboru i ukształtowania rozwiązań programistycznych, obliczeniowych i użytkowych. Efekt prac Spółki nie jest prostym odtworzeniem cudzego rozwiązania ani wyłącznie konfiguracją gotowego programu. Efektem jest autorski kod źródłowy i wynikowy, autorskie algorytmy, struktury danych, moduły i interfejs użytkownika, które łącznie tworzą nowe lub ulepszone elementy programu komputerowego.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania, ulepszania wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:

Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że odpłatne udzielenie licencji do Oprogramowania na rzecz klientów będzie kwalifikowało się do dochodów z kwalifikowanego IP, tj. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, tworzone, rozwijane i ulepszane przez Spółkę, w której jest Pan wspólnikiem autorskie prawo do programu komputerowego (oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Otrzymane wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji do korzystania z praw do programów komputerowych na rzecz Licencjobiorcy stanowi dla Pana dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym może Pan/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2020-2021 oraz od 2023 r. za lata kolejne, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny i prawny.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 również należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pańska sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.