0114-KDIP3-1.4011.278.2026.4.LS 0111-KDIB2-2.4015.78.2026.5.DR

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest:

• nieprawidłowe - w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych,
• prawidłowe - w części dotyczącej podatku od spadków i darowizn.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 23 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełniła go Pani pismem z 7 maja 2026 r. (data wpływu 7 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca znajduje się w małżeństwie i nie posiada rozdzielności majątkowej. Wnioskodawca jest matką dziecka, chłopca w wieku 3 lat. Chłopiec choruje na padaczkę, stany zapalne mózgu, doświadcza zaniku mowy oraz możliwości chodzenia. Jest leczony na oddziale neurologii Centrum Zdrowia Dziecka w (…). Oficjalna diagnoza to FIRES - bardzo rzadki, ciężki i niebezpieczny dla życia rodzaj padaczki lekoopornej. Mając na uwadze, iż dziecko potrzebuje szerokiego wsparcia medycznego oraz rehabilitacyjnego (fizjoterapii, terapii widzenia, neurologopedy i szeregu innych), a także fakt, iż opieka nad nim uniemożliwia regularną pracę zarobkową rodziców Wnioskodawca zorganizował zbiórkę pieniędzy za pośrednictwem portalu (…).

Brak jest możliwości ustalenia tożsamości darczyńców zbiórki. Portal nie posiada takiej funkcjonalności. Na moment złożenia wniosku zebrane środki wynoszą 96 620 PLN. Wnioskodawca nie dokonywał dotychczas żadnych wypłat ze zbiórki.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Ponieważ, jak wskazano we wniosku, syn Wnioskodawcy ma 3 lata, nie posiada on zdolności do wchodzenia w jakiekolwiek stosunki prawne, stąd w opinii Wnioskodawcy nie może być beneficjentem zbiórki w sensie prawnym. Zdolność taką posiada Wnioskodawca, jako jego matka. Co więcej konto, na które przelane zostaną środki ze zbiórki będzie kontem Wnioskodawcy, gdyż 3-letnie dziecko konta posiadać nie może.

Co więcej, nawet gdyby beneficjentem zbiórki był syn Wnioskodawcy (co zdaniem Wnioskodawcy nie ma miejsca), to mając na uwadze art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wskazuje, iż dochody małoletnich dzieci z wyjątkiem dochodów z ich pracy, rent, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku dolicza się do dochodów rodziców wnioskuję, iż to Wnioskodawca, jako rodzic będzie osobą fizyczną, której dotkną ewentualne skutki podatkowe opisanego stanu faktycznego, a zatem to Wnioskodawcy dotyczyć musi interpretacja indywidualna, o którą Wnioskodawca wnioskuje.

W sposób oczywisty Wnioskodawca jest również organizatorem zbiórki gdyż to on ją organizuje. Dlatego też w opinii Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca pełni rolę organizatora i beneficjenta zbiórki, a także Wnioskodawcy.

Wnioskodawca wskazuje, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji świadczenia z pomocy społecznej.

Zawiera jednakże art. 21 ust. 1 pkt. 79, który mówi, iż „wolne od podatku dochodowego są świadczenia z pomocy społecznej.”

W opinii Wnioskodawcy dokumentem, w oparciu o który rozstrzygać należy, co jest świadczeniem z pomocy społecznej, a co nie jest, jest ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 901). Zdaniem Wnioskodawcy wynika to z faktu, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji świadczenia z pomocy społecznej, natomiast zawiera odwołania bezpośrednio do ustawy o pomocy społecznej. W oparciu o szczegółowo omówione we wniosku zapisy tejże ustawy Wnioskodawca stwierdza, iż zebrane przez niego w ramach zbiórki publicznej środki, których jedynym przeznaczeniem jest leczenie oraz rehabilitacja ciężko chorego dziecka stanowią świadczenie z pomocy społecznej.

Wnioskodawca wskazuje również, iż zaproponowana definicja świadczenia z pomocy społecznej jest w sposób oczywisty niekompletna - wyklucza m.in. świadczenia z sektora publicznego, który również zadania w zakresie pomocy publicznej realizuje, oraz działania o charakterze samopomocy wskazane w art. 15 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej.

Pytania

1)  Czy przychód Wnioskodawcy z tytułu przeprowadzonej zbiórki podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?

2)  Czy przychód Wnioskodawcy z tytułu przeprowadzonej zbiórki podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek od spadków i darowizn nie będzie miał zastosowania w opisywanej sytuacji ze względu na brak możliwości identyfikacji darczyńców.

Aby wpłata mogła zostać uznana za darowiznę w celu prawidłowego zgłoszenia do opodatkowania, koniecznym jest, aby darczyńca był możliwy do zidentyfikowania przynajmniej z imienia i nazwiska, czy też - w przypadku, gdy darczyńcą nie jest osoba fizyczna - innych danych szczegółowych, według których można zidentyfikować ten podmiot.

Treścią umowy darowizny jest zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego spełnienia świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Tak określone essentialia negotii umowy darowizny pozwalają zaliczyć ją do umów jednostronnie zobowiązujących - w których to darczyńca jest stroną, która się zobowiązuje do określonego świadczenia. Przy anonimowych wpłatach nie można mówić o wskazaniu konkretnego darczyńcy.

Wszystkie zatem wpłaty od anonimowych darczyńców, lub których nie można zidentyfikować nie mogą zostać uznane za darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, gdyż nie jest możliwe wskazanie, kto w danej sprawie w istocie jest darczyńcą.

Podejście to było już przedmiotem rozstrzygnięć Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym np. interpretacji indywidualnej z dnia 3 września 2025 (sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.100.2025.1.DR).

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody pochodzące ze zbiórki podlegać będą pod zwolnienie z podatku PIT wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazany artykuł mówi, iż „Wolne od podatku dochodowego są świadczenia z pomocy społecznej”.

Pomoc społeczną definiuje Ustawa o pomocy społecznej, która w artykule 2 wskazuje, iż:

1.  Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

2.  Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi.

Zdaniem Wnioskodawcy bardzo istotnym jest fakt, iż zgodnie z regulaminem portalu (…) (który można znaleźć pod adresem: (…)/regulamin) Portal nie stanowi strony otrzymującej środki, ani obdarowującej organizatora zbiórki. Jedynie technicznie w niej pośredniczy.

Inaczej mówiąc Wnioskodawca, będący organizatorem zbiórki otrzymuje środki bezpośrednio darczyńców, a Portal jedynie w procesie tym pośredniczy.

Wskazuje na to następujący fragment regulaminu portalu:

Portal nie jest organizatorem zbiórek. Serwis jest wyłącznie narzędziem umożliwiającym organizatorom zbiórek publikowanie ich w Serwisie, a innym Użytkownikom- dokonywanie wpłat na zbiórki. Nie jesteśmy instytucją kredytową, doradczą ani organizacją społeczną czy charytatywną.

Nasza działalność polega na administrowaniu i stałym rozwijaniu Serwisu. Portal umożliwia przekazanie wsparcia na rzecz organizatora danej zbiórki, ale nie jest stroną umowy darowizny lub jakiejkolwiek innej umowy pomiędzy organizatorem zbiórki a wpłacającym.”

Zbiórka jest zatem formą samopomocy społecznej. Członkowie społeczeństwa, którzy wyrażają taką wolę pomagają sobie nawzajem. Warto wskazać, iż definicja samopomocy według Słownika Języka Polskiego to:

1.  Pomoc wzajemna w jakiejś grupie;

2.  Zrzeszenie udzielające swym członkom pomocy.

Ustawa o pomocy społecznej, w Art. 15 ust. 6 wskazuje, iż „Pomoc społeczna polega w szczególności na rozwijaniu nowych form pomocy społecznej i samopomocy w ramach zidentyfikowanych potrzeb”.

Wracając zatem do artykułu 2 Ustawy o pomocy społecznej zaistniała sytuacja:

1. Wyczerpuje przesłanki art. 2. ust. 1, a więc umożliwienia osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

2. Wyczerpuje przesłanki art. 2 ust. 2, gdyż jest realizowana poprzez zaangażowane w pomoc społeczną osoby fizyczne i prawne (anonimowych darczyńców), a udział ten wyczerpuje charakter formy pomocy społecznej wskazanej w Art. 15 ust. 6 ustawy o pomocy społecznej.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy przychód z tytułu przeprowadzonej zbiórki będzie zatem zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:

• nieprawidłowe - w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych,
• prawidłowe - w części dotyczącej podatku od spadków i darowizn.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Ustawa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).

Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak stanowi art. 890 § 1 Kodeksu:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:

Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1)  36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;

2)  27 090 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;

3)  5 733 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 ww. ustawy:

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1)  do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;

2)  do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;

3)  do grupy III - innych nabywców.

Stosownie do treści art. 17a ust. 1 cyt. ustawy:

Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani matką dziecka, chłopca w wieku 3 lat. Chłopiec choruje na padaczkę, stany zapalne mózgu, doświadcza zaniku mowy oraz możliwości chodzenia. Mając na uwadze, iż dziecko potrzebuje szerokiego wsparcia medycznego oraz rehabilitacyjnego (fizjoterapii, terapii widzenia, neurologopedy i szeregu innych), a także fakt, iż opieka nad nim uniemożliwia regularną pracę zarobkową rodziców zorganizowała Pani zbiórkę pieniędzy za pośrednictwem portalu Pomagam.pl. Pełni Pani rolę organizatora i beneficjenta zbiórki. Brak jest możliwości ustalenia tożsamości darczyńców zbiórki. Portal nie posiada takiej funkcjonalności. Na moment złożenia wniosku zebrane środki wynoszą 96 620 PLN. Nie dokonywała Pani dotychczas żadnych wypłat ze zbiórki.

Stoi Pani na stanowisku, że podatek od spadków i darowizn nie będzie miał zastosowania w opisywanej sytuacji ze względu na brak możliwości identyfikacji darczyńców.

Z takim stanowiskiem należy się zgodzić.

Aby wpłata mogła zostać uznana za darowiznę w celu prawidłowego zgłoszenia do opodatkowania, koniecznym jest, aby darczyńca był możliwy do zidentyfikowania przynajmniej z imienia i nazwiska, czy też - w przypadku, gdy darczyńcą nie jest osoba fizyczna - innych danych szczegółowych, według których można zidentyfikować ten podmiot.

Treścią umowy darowizny jest zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego spełnienia świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Tak określone essentialia negotii umowy darowizny pozwalają zaliczyć ją do umów jednostronnie zobowiązujących - w których to darczyńca jest stroną, która się zobowiązuje do określonego świadczenia. Przy anonimowych wpłatach nie można mówić o wskazaniu konkretnego darczyńcy.

Wszystkie zatem wpłaty od anonimowych darczyńców, lub których nie można zidentyfikować nie mogą zostać uznane za darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, gdyż nie jest możliwe wskazanie, kto w danej sprawie w istocie jest darczyńcą.

Zatem wpłaty, które otrzymała Pani w ramach opisanej zbiórki w ogóle nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Wobec powyższego, nie jest Pani zobowiązana do złożenia zgłoszenia SD-3 w związku z nabyciem środków pieniężnych w drodze opisanych wpłat.

Mając na uwadze powyższe, skutki podatkowe otrzymania przez Panią wsparcia finansowego należy ocenić przez pryzmat przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.

Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, iż przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.

Wyjaśnienia wymaga, że otrzymanie przez beneficjenta zbiórki pieniędzy, w sytuacji gdy strony nie zawarły umowy darowizny w rozumieniu art. 888 ustawy Kodeks cywilny, stanowi dla beneficjenta przychód „z innych źródeł”, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Na mocy art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są świadczenia z pomocy społecznej.

Wobec tego pomoc finansowa oraz wartość świadczeń udzielanych w ramach pomocy społecznej przez organizacje pozarządowe może korzystać ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile statut organizacji pozarządowej przewiduje udzielanie pomocy społecznej oraz istnieją jasno określone kryteria komu pomoc ta przysługuje.

Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji „pomocy społecznej” należy odnieść się w tym zakresie do przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 639).

W myśl postanowień art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej:

Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.

Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi.

Zgodnie z art. 15 cyt. ustawy:

Pomoc społeczna polega w szczególności na:

1)  przyznawaniu i wypłacaniu przewidzianych ustawą świadczeń;

2)  pracy socjalnej;

3)  prowadzeniu i rozwoju niezbędnej infrastruktury socjalnej;

4)  analizie i ocenie zjawisk rodzących zapotrzebowanie na świadczenia z pomocy społecznej;

5)  realizacji zadań wynikających z rozeznanych potrzeb społecznych;

6)  rozwijaniu nowych form pomocy społecznej i samopomocy w ramach zidentyfikowanych potrzeb.

Na podstawie art. 16 ww. ustawy:

1.  Obowiązek zapewnienia realizacji zadań pomocy społecznej spoczywa na jednostkach samorządu terytorialnego oraz na organach administracji rządowej w zakresie ustalonym ustawą.

2.  Gmina i powiat, obowiązane zgodnie z przepisami ustawy do wykonywania zadań pomocy społecznej, nie mogą odmówić pomocy osobie potrzebującej, mimo istniejącego obowiązku osób fizycznych lub osób prawnych do zaspokajania jej niezbędnych potrzeb życiowych.

3.  Pomocy nie mogą również odmówić podmioty, którym jednostki samorządu terytorialnego zleciły realizację zadań, na zasadach określonych w art. 25.

Stosownie natomiast do art. 25 ust. 1 ww. ustawy:

Organy administracji rządowej i samorządowej, zwane dalej "organami", mogą zlecać realizację zadania z zakresu pomocy społecznej, udzielając dotacji na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zleconego zadania organizacjom pozarządowym, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 tej ustawy, prowadzącym działalność w zakresie pomocy społecznej, zwanych dalej "podmiotami uprawnionymi".

Z cyt. wyżej przepisów ustawy wynika, iż pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi (art. 2 ww. ustawy).

Ponadto organy administracji rządowej i samorządowej, mogą zlecać realizację zadania z zakresu pomocy społecznej, udzielając dotacji na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zleconego zadania organizacjom pozarządowym prowadzącym działalność w zakresie pomocy społecznej (art. 25 ust. 1 ustawy).

Z powołanych powyżej norm wynika, iż organizacje pozarządowe mogą prowadzić działalność w zakresie pomocy społecznej.

W świetle powyższego, w omówionym stanie prawnym, wartość świadczeń udzielanych w ramach pomocy społecznej przez organizacje pozarządowe, których statuty przewidują tego rodzaju działalność, może korzystać ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile statut danej organizacji pozarządowej przewiduje udzielanie pomocy społecznej oraz istnieją jasno określone kryteria komu pomoc ta przysługuje.

Z wniosku wynika, że zorganizowała Pani zbiórkę pieniędzy na leczenie syna za pośrednictwem portalu Pomagam.pl. Z regulaminu portalu, który Pani zacytowała wynika, że Portal nie jest organizatorem zbiórek. Serwis jest wyłącznie narzędziem umożliwiającym organizatorom zbiórek publikowanie ich w Serwisie, a innym Użytkownikom- dokonywanie wpłat na zbiórki. Nie jest instytucją kredytową, doradczą ani organizacją społeczną czy charytatywną. Portal umożliwia przekazanie wsparcia na rzecz organizatora danej zbiórki, ale nie jest stroną umowy darowizny lub jakiejkolwiek innej umowy pomiędzy organizatorem zbiórki a wpłacającym. Brak jest możliwości ustalenia tożsamości darczyńców zbiórki, wobec tego nie jest to umowa darowizny.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że zbiórka pieniędzy ma charakter finansowania społecznościowego i takiego rodzaju wsparcia finansowego nie można uznać za świadczenie z pomocy społecznej.

Mając na uwadze opisany stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy, otrzymane przez Panią wsparcie finansowe należy zakwalifikować jako przychód z tzw. innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie to nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 79 ww. ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.