0114-KDIP2-2.4011.103.2026.3.ND 0111-KDIB2-3.4015.268.2026.3.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący ustalenia, czy otrzymywane przez wnioskodawcę datki z tytułu działalności artystycznej są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest artystą performerem 23-letnim stażem, występującym w charakterze tzw. „żywego pomnika”. Model tej aktywności artystycznej opiera się na tradycyjnym mecenacie ulicznym i pozostaje niezmienny. Głównym elementem performansu jest wielogodzinny, statyczny bezruch, połączony z autorską charakteryzacją, kostiumem oraz specyficzną, autorską choreografią, wciągającą widza w spektakl. Widowisko odbywa się w otwartej przestrzeni publicznej, jest dostępne nieodpłatnie dla każdego przechodnia i nie jest biletowane. Wnioskodawca nie stosuje cennika ani nie rości sobie prawa do zapłaty.

Charakterystyka wpłat i interakcji:

Otrzymywane od widzów dobrowolne datki (napiwki) nie stanowią zapłaty za usługę. Bezruch artysty jest gratisowym darem dla ogółu, dostępnym dla każdego przechodnia bez względu na dokonanie wpłaty. Ewentualna interakcja ruchowa stanowi przede wszystkim formę niemego podziękowania, zgodnego ze sztuką pantomimy, a jednocześnie spontaniczne potwierdzenie statusu „żywego człowieka” (dowód życia/potwierdzenie ontologiczne), a nie „produkt” podlegający sprzedaży. Wnioskodawca podejmuje aktywność ruchową w sposób spontaniczny - również dla osób niewpłacających - a dokonanie wpłaty nie obliguje go do wykonania ruchu. Brak jest zatem bezpośredniego związku (ekwiwalentności) między konkretną wpłatą, a konkretnym zachowaniem artysty; Wnioskodawca nie widzi kwot wpłat, ekwiwalentność jest tym samym niemożliwa. Zdarza się również, iż w pojemniku na pieniądze lądują kapsle od piwa, ulotki, kamienie, prezerwatywy czy gumy do żucia – które ciężko wycenić, a tym samym przypisać do nich adekwatne zachowanie artysty. Nie ma też cennika za sfotografowanie się z „żywym pomnikiem”.

Sposób przyjmowania wsparcia i rola „kapelusza”:

Wnioskodawca udostępnia dobrowolną możliwość wsparcia jego sztuki w konwencji buskersa, poprzez wrzucenie datku do pojemnika (tzw. „kapelusza”). Wystawienie „kapelusza” było odpowiedzią na spontaniczne zachowania przechodniów, którzy naruszali strefę osobistą Wnioskodawcy, usiłując przekazać środki finansowe bezpośrednio do jego odzieży w trakcie trwania performansu (bezruchu). Pojemnik służy zatem zachowaniu dystansu niezbędnego do bezpiecznego przeprowadzenia pokazu oraz umożliwia widzom realizację ich własnej, nieprzymuszonej woli wsparcia artysty (darowizny), bez konieczności przerywania aktu twórczego. Przekazanie datku następuje w formie darowizny rękodajnej, gdzie anonimowość darczyńców nie odbiera czynności cech darowizny w rozumieniu Kodeksu cywilnego.

Elementy iluzji artystycznej (Księga i Pióro):

Elementem interaktywnym performansu jest zaproszenie widza do wykonania symbolicznego wpisu w wielkiej księdze. Widz otrzymuje do ręki niepiszące, białe, wielkie pióro i wykonuje gesty pozorujące pisanie na kartach rekwizytu. Czynność ta ma charakter wyłącznie ludyczny i teatralny; nie dochodzi do powstania żadnego zapisu, a intencją stron jest wyłącznie wspólne uczestnictwo w iluzji artystycznej. Po iluzorycznym wpisie, w księdze nadal pozostaje tabula rasa, co jest dowodem, iż jest to wyłącznie dla formy, a nie dla treści. Fakt ten dodatkowo podkreśla brak charakteru handlowego aktywności – Wnioskodawca nie gromadzi danych, nie prowadzi list darczyńców, a cała interakcja opiera się na symbolice właściwej dla sztuki pantomimy i jest swoistym „Dziękuję” wyrażonym bez użycia słów, co jest ważne zarówno w kontekście wyrazu artystycznego, jak też w środowisku rzeszy widzów o bardzo zróżnicowanych profilach lingwistycznych.

Pytanie

1.  Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) oraz podatku od spadków i darowizn:

Czy otrzymywane przez Wnioskodawcę datki, ze względu na ich dobrowolny charakter i brak wzajemnego zobowiązania, stanowią darowizny podlegające przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, a w konsekwencji są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.  Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (VAT):

Czy otrzymywane przez Wnioskodawcę dobrowolne datki od widzów, w opisanym stanie faktycznym, stanowią wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i w konsekwencji podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku od spadków i darowizn. W zakresie pytania dotyczącego ustawy o podatku od towarów i usług oznaczonego jako nr 2 wydam odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, otrzymywane przez Wnioskodawcę datki są całkowicie wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wynika to z faktu, że stanowią one darowizny w rozumieniu Kodeksu cywilnego, które podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Uzasadnienie

Istotą pracy „żywego pomnika” jest bezruch. Stanowi on nawiązanie do średniowiecznego, kuglarskiego charakteru przedstawienia, jak i historycznego charakteru dobrowolnych datków, co idealnie wpisuje się w klimat Parku Kulturowego (…) w (…).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż opisana aktywność wyczerpuje znamiona darowizny (art. 888 KC) i jednocześnie nie spełnia definicji odpłatnego świadczenia usług (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT). Przekazanie datku następuje w formie darowizny rękodajnej, gdzie wola darczyńcy (widza) manifestuje się poprzez fizyczne wrzucenie środków do kapelusza, a wola obdarowanego (Wnioskodawcy) poprzez ich przyjęcie. Fakt, iż darczyńcy pozostają anonimowi, nie odbiera tej czynności cech darowizny w rozumieniu Kodeksu cywilnego, co potwierdzają liczne interpretacje organów podatkowych w sprawach dotyczących napiwków o charakterze dobrowolnym oraz tradycyjnego mecenatu artystycznego.

Można śmiało wpłaty dla artysty uznać za darowizny z następujących przyczyn:

·      Brak stosunku prawnego o charakterze zobowiązaniowym:

Zgodnie z orzecznictwem TSUE (np. C-16/93) i polskich sądów administracyjnych (np. I FSK 1917/09), usługa występuje tylko wtedy, gdy istnieje umowa (choćby dorozumiana), w której strony umówiły się na konkretne wynagrodzenie za konkretne zachowanie. W opisanej sytuacji brak jest konsensu stron co do ceny; Wnioskodawca nie oferuje występu "za kwotę X", a widz nie płaci "za obejrzenie". Przekazanie datku jest całkowicie oderwane od samego performansu, który odbywa się bez względu na fakt i wysokość wpłaty.

·      Brak bezpośredniego związku (Ekwiwalentności):

W podatku VAT opodatkowaniu podlega tylko takie świadczenie, gdzie istnieje bezpośrednia korzyść dla wpłacającego, będąca odpowiedzią na zapłatę. W przypadku „żywego pomnika” widz nie otrzymuje żadnego „towaru” ani „usługi” w zamian za datek. Interakcja z niepiszącym piórem jest elementem ogólnodostępnej prezentacji artystycznej, a nie „usługą dodatkową” sprzedawaną darczyńcy, stanowi jedynie podziękowanie za datek w sposób spójny ze sztuką pantomimy. O braku ekwiwalentności świadczy fakt, iż aktywność artysty jest całkowicie autonomiczna – interakcja z publicznością może wystąpić również w odpowiedzi na wrzucenie przedmiotu bezwartościowego (kapsel, ulotka) lub w sytuacjach całkowitego braku datku. Wnioskodawca nie jest też prawnie ani umownie zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek ruchu, co definitywnie odróżnia go od podmiotów komercyjnych. Nie można zatem mówić o wynagrodzeniu za usługę. Wielu widzów robi sobie zdjęcie z artystą nie pozostawiając nic w zamian.

W kontraście do powyższego można postawić sytuacje znane z doniesień medialnych, jak na przykład tzw. „Miś z Krupówek”, gdzie dochodzi do prób wymuszania konkretnych stawek za możliwość wykonania fotografii, a jakiekolwiek działanie jest sztywno uwarunkowane uiszczeniem opłaty.

·      Charakter „darowizny rękodajnej”:

Czynność wrzucenia monety do pojemnika spełnia wszystkie wymogi darowizny rękodajnej: następuje przeniesienie własności środków pieniężnych pod tytułem darmowym (bez świadczenia wzajemnego). Fakt, że dzieje się to w miejscu publicznym, nie zmienia cywilnoprawnej natury tego aktu. Jest to jednostronne przysporzenie majątkowe na rzecz artysty, wynikające wyłącznie ze szczodrobliwości darczyńcy.

Wolność wyboru modelu finansowania twórczości:

Wnioskodawca, korzystając z konstytucyjnej wolności twórczości (art. 73 Konstytucji RP), wybrał model oparty na dobrowolnym mecenacie, a nie na komercyjnej sprzedaży usług. Prawo podatkowe nie może wymuszać zmiany charakteru działalności artystycznej z darowizny na usługę, jeśli artysta nie stosuje cenników, biletowania ani żadnych form przymusu finansowego wobec odbiorców.

Wnioskodawca podczas występu skupia się głównie na bezruchu, wychodząc z założenia, że najważniejsze jest jak najlepiej zaprezentować się publiczności, a pieniądze są jedynie efektem ubocznym performansu i dobrowolnym wyrazem uznania dla kunsztu artysty.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) należy wyjaśnić, że:

Zgodnie z art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT:

Skutki prawnopodatkowe nabycia środków pieniężnych przez osoby fizyczne można oceniać na podstawie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn tylko pod warunkiem, że nabycie to stanowi darowiznę lub polecenie darczyńcy w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego (,,KC”). Zgodnie z ogólną zasadą określoną w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatków od spadków i darowizn, podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium RP lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium RP tytułem darowizny w rozumieniu art. 888 KC lub polecenia darczyńcy w rozumieniu art. 893 KC. Jeżeli więc danej czynności nie można przypisać charakteru prawnego darowizny albo polecenia darczyńcy, to w konsekwencji takie nabycie nie podlega przepisom ww. ustawy. Sytuacja prawnopodatkowa osób fizycznych organizujących różnego rodzaju zbiórki i będących jednocześnie beneficjentami tych zbiórek, powinna być w każdym przypadku rozpatrywana indywidualnie.

W analizowanej sprawie powyższe przepisy dotyczące podatku do spadków i darowizn nie będą miały zastosowania, w opisywanej sytuacji ze względu na brak możliwości identyfikacji darczyńców.

W świetle powyższego, skutki podatkowego otrzymania przez Pana dobrowolnych datków należy ocenić przez pryzmat przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.

Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 ww. ustawy źródłami przychodów m. in. są:

·      pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3),

·      inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9).

Źródło pozarolnicza działalność gospodarcza zostało scharakteryzowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem: ilekroć jest w niej mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to:

·      działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

-     prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to działalność, która ma następujące cechy:

1)  jest działalnością zarobkową;

2)  jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;

3)  jest prowadzona we własnym imieniu.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 – w myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uważa się w szczególności:

Ustawodawca użył w tym przepisie sformułowania „w szczególności”, co wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Nie ma więc przeszkód, aby do tej kategorii zaliczać również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – o ile nie są przychodami ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy.

Z wniosku wynika, że jest Pan artystą performerem z -letnim stażem, występującym w charakterze tzw. „żywego pomnika”. Główny elementem performansu jest wielogodzinny, statyczny bezruch, połączony z autorską charakteryzacją, kostiumem oraz specyficzną, autorską choreografią, wciągającą widza w spektakl. Widowisko odbywa się w otwartej przestrzeni publicznej, jest dostępne nieodpłatnie dla każdego przechodnia i nie jest biletowane. Nie stosuje Pan cennika, ani nie rości sobie prawa do zapłaty.

Otrzymywane od widzów dobrowolne datki nie stanowią zapłaty za usługę. Bezruch artysty jest gratisowym darem dla ogółu, dostępnym dla każdego przechodnia bez względu na dokonanie wpłaty.

Wskazuje Pan, że ewentualna interakcja ruchowa stanowi formę podziękowania, zgodnego ze sztuką pantomimy, a jednocześnie spontaniczne potwierdzenie statusu. Brak jest zatem bezpośredniego związku między konkretna wpłatą, a konkretnym zachowaniem artysty. Nie widzi Pan kwot wpłat, ekwiwalentność jest tym samym niemożliwa. Nie ma Pan również cennika za sfotografowanie się z „żywym pomnikiem”.

Wystawienie „kapelusza” było odpowiedzią na spontaniczne zachowania przechodniów, którzy naruszali Pana przestrzeń osobistą, chcąc wręczyć datek. Tak więc, kapelusz służy zachowaniu dystansu niezbędnego do bezpiecznego przeprowadzenia pokazu oraz umożliwia widzom realizację ich własnej, nieprzymuszonej woli wsparcia Pana, bez konieczności przerywania aktu twórczego. Przekazanie wspomnianych datków następuje w formie darowizny rękodajnej.

Elementem interaktywnym performansu jest zaproszenie widza do wykonania symbolicznego wpisu w wielkiej księdze za pomocą niepiszącego, wielkiego, białego pióra. Czynność ta ma charakter wyłącznie ludyczny i teatralny.

Nie gromadzi Pan danych, list darczyńców, a cała interakcja opiera się na symbolice właściwej dla sztuki pantomimy i jest wyrazem podziękowania wyrażonym bez użycia słów, co jest ważne zarówno w kontekście wyrazu artystycznego, jak również w środowisku rzeszy widzów o bardzo zróżnicowanych profilach lingwistycznych.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy otrzymywane przez Pana datki, ze względu na ich dobrowolny charakter i brak wzajemnego zobowiązania, stanowią darowizny podlegające przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, a w konsekwencji są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pana zdaniem, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, otrzymywane przez Pana datki są całkowicie wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem organu dla powstania obowiązku podatkowego na mocy ustawy PIT kluczowe są poniższe aspekty:

·      charakter prawny przyznanych świadczeń, który przesądza, że nie ma do nich zastosowania ustawa o podatku od spadków i darowizn,

·      możliwość imiennej identyfikacji beneficjenta konkretnej zbiórki,

·      wystąpienie wymiernej, indywidualnej korzyści majątkowej.

Podstawową zasadą podatku PIT jest samoopodatkowanie, tzn. na podatniku spoczywa obowiązek wykazania w zeznaniu podatkowym wszystkich uzyskanych w roku podatkowym dochodów. Opodatkowaniu podlegają wszystkie dochody osoby fizycznej, z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie przepisów.

Zgodne z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskane przychody podlegają opodatkowaniu, w tym działalność posiadająca cechy działalności gospodarczej, tj. zorganizowana, mająca charakter zarobkowy, prowadzona w sposób ciągły i we własnym imieniu. Co do zasady więc działalność „artystów ulicznych”, podlega opodatkowaniu, wg wybranej formy. Podstawową formą opodatkowania są zasady ogólne, według skali podatkowej. Opodatkowaniu podlegają dochody ponad kwotę wolną od podatku dochodowego, która wynosi 30 000 zł.

Drobna działalność zarobkowa osób fizycznych nie wymaga natomiast rejestracji firmy, o ile uzyskane przychody nie przekroczą w żadnym miesiącu 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz w okresie ostatnich 60 miesięcy (5 lat) dana osoba nie wykonywała działalności gospodarczej. Niemniej, dochody z takiej działalności nierejestrowanej także podlegają opodatkowaniu podatkiem PIT na zasadach ogólnych, według skali podatkowej.

Zatem, do wpłat od anonimowych darczyńców, lub których nie można zidentyfikować nie mogą zostać uznane za darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, nie będą miały zastosowania przepisy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym, na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych nie znajdzie zastosowania wyłączenie wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, nie sposób zgodzić się z Pana stanowiskiem, zgodnie z którym otrzymywane przez Pana datki są całkowicie wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·      zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że powołane we wniosku wyroki sądowe zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.