0114-KDIP2-2.4010.718.2024.11.S/RK

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu

- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1.    ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 30 grudnia 2024 r. (data wpływu 31 grudnia 2024 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej - uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 września 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1097/25 (data wpływu prawomocnego orzeczenia - 29 czerwca 2026 r.), i

2.    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia kary umownej do kosztów uzyskania przychodów.

Opis stanu faktycznego

(...) sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą siedzibę na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich przychodów.

Wnioskodawca jest wyłącznym dystrybutorem sprzętu budowlanego, agregatów prądotwórczych i silników przemysłowych spółki A. SARL (dalej: „A.”). Zakres oferty obejmuje zarówno:

• sprzedaż maszyn budowlanych nowych, jak i używanych, a także ich wynajem,
• projekt oraz budowę instalacji na bazie silników oraz agregatów prądotwórczych.

Dodatkowo Wnioskodawca świadczy usługi serwisowe dystrybuowanych maszyn budowlanych, agregatów prądotwórczych i silników przemysłowych.

Jedną z grup docelowych Wnioskodawcy są podmioty z branży górniczej. Wśród tej grupy odbiorców kluczowym kontrahentem Wnioskodawcy jest C. S.A („C.”), z którym Wnioskodawca współpracuje od wielu lat.

W związku z wygranym postępowaniem przetargowym, Wnioskodawca zawarł z C. 4 lipca 2023 r. umowę dostawy wielokrotnej, nr (…) na dostawę części zamiennych i podzespołów, w tym części szybko zużywających się oraz materiałów eksploatacyjnych do kompleksów strugowych produkcji D. i E. („Umowa”). Umowa została zawarta na okres 18 miesięcy, na maksymalną wartość dostaw (…) zł.

Zgodnie z Umową, tj. § 4 pkt 5:

„Dostawy realizowane będą według bieżących potrzeb Zamawiającego, na podstawie okresowych zamówień określających szczegółowo asortyment, ilość, miejsce i termin dostaw. W szczególności wartość zamówień czy częstotliwość ich składania determinowane są wyłącznie bieżącymi potrzebami Zamawiającego i z zastrzeżeniem ust. 3. Zamawiający nie jest zobowiązany do składania zamówień o określonych (maksymalnych lub minimalnych) wartościach lub z określoną częstotliwością.”

Tym samym, C. S.A. zgodnie z bieżącym zapotrzebowaniem składa do Wnioskodawcy każdorazowo zamówienie na określony asortyment, wskazując jego liczbę oraz termin dostawy.

Z uwagi na opóźnienia w realizacji dostaw przez dostawcę Wnioskodawcy, tj. niemiecką spółkę Y. GmbH części/elementów niezbędnych do realizacji zamówienia Bogdanki, Wnioskodawca nie jest w stanie terminowo realizować zobowiązań wobec C. S.A. Części bowiem dostarczane przez spółkę Y. GmbH stanowią niezbędne elementy towarów z poszczególnych zamówień Kontrahenta. Ich brak uniemożliwia realizację zamówień dokonanych przez (…) kontrahenta.

W wyniku powstałych opóźnień Wnioskodawca jest obciążany przez C. S.A. karami umownymi („Kara umowna”).

W zakresie bowiem nieuregulowanym odmiennie w Umowie, zastosowanie mają Ogólne Warunki Umów Dostawy (dalej: OWU) z dnia 28 lipca 2022 r. obowiązujące w Grupie Kapitałowej C. S.A. (dalej: GK)

Zgodnie z Rozdziałem III pkt 12 i 13 OWU:

„12. GK jest uprawniona obciążyć Dostawcę karą umowną w przypadku zwłoki Dostawcy w wykonaniu każdorazowego zamówienia okresowego w wysokości 0,1% ceny netto części danego zamówienia okresowego dostarczonej ze zwłoką, za każdy dzień zwłoki, do 30-go dnia zwłoki włącznie. Wyliczenie kary umownej dokonywane będzie według następującego algorytmu: ilość dni zwłoki 0,1% x ilość wyrobów dostarczona ze zwłoką x wartość jednostki (cena jednostkowa wyrobu). Jeżeli po upływie terminu, w którym zamówienie powinno być zrealizowane, Dostawca będzie realizował dane zamówienie okresowe, wówczas kara za zwłokę obliczana będzie odrębnie w odniesieniu do każdej partii (ilości) wyrobów dostarczonej ze zwłoką w poszczególnych datach.”

„13. W odniesieniu do zamówień okresowych, co do których Dostawca dopuścił się zwłoki w ich wykonaniu (czy to w całości czy też w części), w stosunku do terminu, w którym powinny być wykonane, w okresie przekraczającym 30 dni, GK jest uprawniona, za każdy kolejny dzień zwłoki, (począwszy od 31-go dnia zwłoki), do obciążenia Dostawcy karą umowną w wysokości 0,2% ceny netto wyrobów objętych danym zamówieniem okresowym dostarczonych ze zwłoka przekraczającą 30 dni.”

C. S.A., w oparciu o wyżej wskazane postanowienia OWU wystawia Wnioskodawcy noty księgowe, w których wskazuje:

• wysokość naliczonego obciążenia,
• z jakiego tytułu należne jest obciążenie: „kar umownych z tytułu nienależytego wykonania umowy dostawy wielokrotnej nr (…) z dnia 04.07.2023 r. (dalej: Umowa), to jest kar umownych, naliczonych na podstawie Rozdziału III pkt 12 i 13 Ogólnych Warunków Umów Dostaw obowiązujących w GK w brzmieniu obowiązującym od dnia 28.07.2022 r., mających zastosowanie do Umowy, za zwłokę w realizacji zamówień okresowych, wskazanych w załączonym Zestawieniu wyliczenia kar umownych”,
• zestawienie wyliczenia kar, w którym wskazany jest: numer zamówienia, termin realizacji, faktyczna data dostawy, ilość nieterminowych dostaw, wysokość opóźnionych dostaw, dni opóźnień, wysokość „kary 0,1%”, wysokość „kary 0,2% powyżej 30 dni”, suma kar.

Jedna z takich not księgowych została wystawiona przez C. S.A. 22 listopada 2024 r. i obciążała Wnioskodawcę kwotą (…) zł. Analogiczne noty były wystawiane przez C. S.A. również w przeszłości. Wnioskodawca zakłada, że w przyszłości, nawet przy zachowaniu należytej staranności, mogą zdarzyć się podobne opóźnienia, skutkujące nałożeniem na Wnioskodawcę kar umownych. Zapłata przez Wnioskodawcę kar z tytułu opóźnień w dostawie towarów ma na celu zabezpieczenie źródła przychodów Wnioskodawcy. Odmowa jej zapłacenia mogłaby skutkować utratą kontrahenta, a tym samym źródła przychodu.

Wnioskodawca ma wątpliwość, czy Kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawie towarów mogą stanowić koszt uzyskania przychodów.

Pytanie

Czy Kara umowna związana z opóźnieniem w dostawie towaru i wykonaniu usługi stanowi koszt uzyskania przychodów?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy Kara umowna związana z opóźnieniem w dostawie towaru stanowi koszt uzyskania przychodów.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.

Mając na uwadze wskazany powyżej przepis, jak również utrwaloną linię interpretacyjną i orzeczniczą kosztem uzyskania przychodów może być więc tylko taki wydatek, który spełnia łącznie następujące warunki:

a) został poniesiony przez podatnika, tj. został on (w ostatecznym rozrachunku) pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

b) jest definitywny, tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

c) pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

d) poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

e) nie znajduje się w grupie wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.

Należy zauważyć, iż w celu uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu należy indywidualnie ocenić, czy prowadzi on do osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Ad a)

Nie ulega wątpliwości, iż Kary umowne są ponoszone przez podatnika - Wnioskodawcę i pokrywane z jego zasobów majątkowych.

Ad b)

Uiszczane Kary umowne nie są Wnioskodawcy zwracane w jakiejkolwiek formie.

Ad c i d)

Kary umowne uiszczane są w związku z opóźnieniami w dostawie towaru kontrahentowi Wnioskodawcy - C. Współpraca w analizowanym przypadku odbywa się na podstawie zawartej Umowy, której przedmiotem jest dostawa części zamiennych i podzespołów, w tym części szybko zużywających się oraz materiałów eksploatacyjnych do kompleksów strugowych produkcji (...), a więc towaru będącego przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Ad e)

Kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawie towarów nie zostały wskazane w art. 16 ustawy CIT. Nie można bowiem uznać, iż katalog kar wskazany w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy CIT obejmuje swym zakresem kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawie towarów.

Odszkodowania i kary umowne, inaczej niż typowe koszty działalności gospodarczej, nie mają charakteru pozytywnych działań, nakierowanych na uzyskanie przychodu, lecz mają ograniczyć szkody, które zostały wyrządzone w trakcie osiągania tego przychodu. Takie działania mają na celu utrzymanie wiarygodności wypłacającego jako rzetelnego partnera, który dochowuje warunków umowy, a ewentualne niewłaściwe jej wykonanie rekompensuje drugiej stronie kontraktu.

Jak zauważył Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1248/17:

„W przypadku odszkodowań, kar umownych i innych wydatków, wynikających z odstąpienia lub przedterminowego rozwiązania umowy przez podatnika, przyjęto, że wykazują one związek z przychodami, wówczas gdy podatnik ma na uwadze możliwość osiągnięcia, choćby nawet potencjalnie jakiegoś przychodu, czy to z określonej innej transakcji, czy też na skutek redukcji kosztów pośrednich, czyli ogólnych, dotyczących całej działalności. Tam, gdzie występują koszty pośrednio związane z przychodami oraz dotyczące całokształtu działalności podatnika, można nierzadko, w przypadku zapłaty odszkodowań, powiązać je z zabezpieczeniem źródła przychodu”.

Ustawodawca odnosząc się do odszkodowań i kar umownych uznał, iż za koszt uzyskania przychodów nie możemy uznać kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług (por. art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy CIT).

Ustawodawca enumeratywnie więc wskazał, z jakiego tytułu kary umowne i odszkodowania nie będą mogły zostać uznane za koszt uzyskania przychów, tj. z tytułów:

• wad dostarczonych towarów,
• wad wykonanych robót i usług,
• zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
• zwłoki w usunięciu wad towarów,
• zwłoki w usunięciu wad wykonanych robót i usług.

Tym samym, kary umowne i odszkodowania wypłacane z innego tytułu niż powyższe, m.in. karę i odszkodowanie za opóźnienie w dostawie towarów, podatnik ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały one bowiem wskazane w art. 16 ustawy CIT.

Stanowisko to jest zbieżne z poglądami przedstawicieli doktryny. Jak zauważył Adam Rybacki:

„Kary za opóźnienie w dostawie są bowiem karami z innego tytułu niż niestanowiące KUP kary wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 22 PDOPrU. Przyjęcie odmiennego poglądu stanowiłoby przejaw niedopuszczalnej na gruncie prawa podatkowego rozszerzającej wykładni wyjątków na niekorzyść podatników (_).” (por. A. Rybacki, Kary umowne za opóźnienia w dostawach jako koszt uzyskania przychodu, MoPod 2024).

Podobne wnioski wynikają z ugruntowanej już linii orzeczniczej sądów administracyjnych:

1.    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 lutego 2024 r., sygn. akt II FSK 646/21:

„Odkodowując normę prawną wynikającą z art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. pominął zaś dalsze fragmenty wykładanego przepisu jednoznacznie zawężające owo ogólne wyłączenie do określonych w jego treści "tytułów", wśród których brak jest "tytułu" dotyczącego "nieterminowego wykonania usługi". Dodatkowo uwadze autora skargi kasacyjnej umknęło także to, że art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. odnosi się do wad już wykonanych usług. Rozstrzygnięcie sporu sprowadza się zaś do odpowiedzi na pytanie, czy kara umowna za nieterminowe wykonanie usługi podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. Dokonując wykładni językowej tego przepisu należy zatem zaznaczyć, że ustawodawca wyłączył z kosztów podatkowych tylko tą część kar umownych i odszkodowań, która dotyczy wskazanych enumeratywnie "tytułów”.

(...) Umknęło jednak uwadze autora skargi kasacyjnej, że owa zasada dotyczy wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów "kar umownych i odszkodowań" zawężonych do "tytułów" enumeratywnie wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p., wśród których brak jest "nieterminowego wykonania usługi".

(...) W tej sytuacji za chybione należy uznać stanowisko organu podatkowego, który znaczenie pojęcia "wady" rozciąga w sposób nieuprawniony na wszelkiego rodzaju "wadliwości", w tym także dotyczące odrębnego pojęcia "zwłoki" jednoznacznie przyporządkowanego w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. do przypadków wprost określonych w tym przepisie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonując wykładni językowej ww. przepisu należy każdorazowo rozróżniać same "wady" już dostarczonych towarów (a także wykonanych robót i usług) od "zwłoki", które to pojęcie dotyczy "dostarczenia towaru wolnego od wad" albo usunięcia "wad towarów" bądź już "wykonanych robót i usług". Nie zasługuje zatem na akceptację prezentowane przez organ podatkowy rozszerzające rozumienie pojęcia "wady" czy też "wadliwość", które nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej. Na tle art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. organ podatkowy błędnie utożsamia bowiem pojęcie "wada" z pojęciem "zwłoka"."

2. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 czerwca 2023 r., sygn. akt II FSK 2961/20:

„Nie sposób zgodzić się z wywodem zawartym w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, jakoby zamiarem ustawodawcy było wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów każdego przypadku nienależytego wykonania obowiązku dłużnika wynikającego ze stosunku obligacyjnego, bez względu na to, czy odpowiedzialność oparta jest na zasadzie winy, czy na zasadzie ryzyka. Zapatrywanie to pozostaje bowiem w sprzeczności z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 22 PDOPrU, który nie odnosi się do kar umownych w ogólności, ale tylko do jednego ich typu - kar z tytułu wad dostarczonych towarów i usług (oraz nieterminowego usunięcia tych wad lub dostarczenia towarów lub usług wolnych od wad). Skoro zatem ustawodawca wyjątek od zasady uznawania za koszty uzyskania przychodów wszelkich kosztów poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 15 ust. 1 PDOPrU) w art. 16 ust. 1 pkt 22 PDOPrU odniósł tylko do określonej kategorii kar umownych, rozszerzanie tego wyjątku na inne kategorie kar umownych, płaconych z innych tytułów, nie jest uprawnione ani dopuszczalne”.

3.  Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 lipca 2023 r., sygn. akt II FSK 137/21:

„Przepis ten nie stanowi więc o generalnym wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wszelkich kar umownych, ale tylko takich, które zostały zapłacone z powodu wad dostarczonych towarów lub usług, względnie zwłoki w usunięciu tych wad lub dostarczeniu towarów lub usług wolnych od wad. Błędny jest więc wniosek organu interpretacyjnego, jakoby kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawie i montażu towarów należały do tych kar umownych, które podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie tego przepisu jako kary umowne z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług.”

4.  Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 12 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1173/20:

„W ocenie Sądu kara umowna, której dotyczyło pytanie w niniejszej sprawie, tj. za nieterminowe wykonanie usługi, nie mieści się w wyłączeniu przewidzianym w art. 16 ust. 1 pkt 22 p.d.o.p. Uznając, że kara umowna przedstawiona we wniosku nie mieści się w wyłączeniu przewidzianym w art. 16 ust. 1 pkt 22 p.d.o.p., dopuszczalność jej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać w świetle ogólnej reguły wyrażonej w art. 15 ust. 1 p.d.o.p.”.

Podobnie: Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z 24 października 2023 r., sygn. akt II FSK 335/21, z 7 czerwca 2023 r., sygn. akt II FSK 2961/20, z 23 listopada 2022 r., sygn. akt. II FSK 700/20, z 9 stycznia 2020 r., sygn. akt. II FSK 1330/19.

Mając na uwadze powyższe, w analizowanej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki uznania poniesionego wydatku, tj. uiszczonej Kary umownej, za koszt uzyskania przychodów. Wydatek ten bowiem:

a)  został poniesiony przez podatnika, tj. został on (w ostatecznym rozrachunku) pokryty z zasobów majątkowych podatnika;

b)  jest definitywny, tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;

c)  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;

d)  poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;

e)  nie znajduje się w grupie wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.

Wnioskodawca jest zatem uprawniony do zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek z 30 grudnia 2024 r. i 28 lutego 2025 r. wydałem dla Państwa interpretację indywidualną znak 0114-KDIP2-2.4010.718.2024.1.RK, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia kary umownej do kosztów uzyskania przychodów za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 6 marca 2025 r.

Skarga na interpretację indywidualną

Pismem z 3 kwietnia 2025 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła 7 kwietnia 2025 r.

W skardze wnieśli Państwo o:

1. uchylenie zaskarżonej Interpretacji w całości - na podstawie art. 146 § 1 ppsa,

2. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych - na podstawie art. 200 ppsa.

Pismem z 30 kwietnia 2025 r. znak 0114-KDIP2-2.4010.718.2024.4.RK udzieliłem odpowiedzi na Państwa skargę.

Postępowanie przed sądem administracyjnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił interpretację indywidualną wyrokiem z 17 września 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1097/25.

Wyrok ten stał się prawomocny od 20 maja 2026 r. Doręczenie prawomocnego orzeczenia nastąpiło 29 czerwca 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku 

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 17 września 2026 r. sygn. akt III SA/Wa 1097/25;
• ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.