0114-KDIP2-2.4010.376.2026.1.ASK

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie przyjęcia, że:

• w roku podatkowym trwającym od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. Wnioskodawca wraz z Polskimi Spółkami będą tworzyć tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, a w konsekwencji, Spółka będzie uprawniona do skorzystania z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym za rok podatkowy trwający od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. - jest prawidłowe;
• dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, należy uwzględniać również te Polskie Spółki, które spełniają definicję małego podatnika, pomimo że korzystają z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie z art. 24ca ust. 14 pkt 7 ustawy o CIT - jest prawidłowe;
• dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać danych liczbowych spółek, które poniosą stratę podatkową według art. 24ca ust. 1, przy czym jednocześnie korzystają one z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie tego samego przepisu - jest prawidłowe;
• w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub innego środka trwałego przez spółkę wchodzącą w skład tzw. „grupy co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada niezamortyzowanej wartości początkowej nieruchomości lub innego środka trwałego, zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT - jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie stosowania przepisów o podatku minimalnym.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A. S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT (nieograniczony obowiązek podatkowy). Rok podatkowy Spółki trwa od 1 października do 30 września.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą przede wszystkim w zakresie handlu hurtowego oraz detalicznego, w szczególności jako podmiot oferujący zaopatrzenie i rozwiązania biznesowe dla profesjonalnych klientów, w tym podmiotów z branży gastronomicznej oraz handlowej.

Spółka funkcjonuje w międzynarodowej grupie kapitałowej B. (dalej: „Grupa B.”), której działalność koncentruje się na hurtowej sprzedaży żywności oraz zaopatrzeniu profesjonalnych klientów, w szczególności z segmentu HoReCa (segment obejmujący hotele, restauracje, kawiarnie oraz podmioty świadczące usługi cateringowe / gastronomiczne) oraz handlu detalicznego. Grupa B. działa jako międzynarodowy hurtownik żywności, a jej głównymi grupami klientów są m.in. hotele, restauracje, firmy cateringowe, bary, kawiarnie, operatorzy stołówek, a także małe sklepy spożywcze i kioski oraz osoby fizyczne, które nie prowadzą działalności gospodarczej. W skład Grupy B. wchodzi kilkadziesiąt spółek, zarówno polskich jak i zagranicznych.

Podmiotem posiadającym udziały pośrednio lub bezpośrednio w spółkach z Grupy B. w Polsce, jest C. AG z siedzibą w Niemczech (dalej: „C.”).

Jednocześnie, od 1 kwietnia 2025 r., Grupa B. stała się częścią grupy kapitałowej D., w związku z czym w strukturze całej grupy nad C. znajdują się inne spółki z grupy D. Obecnie większościowym udziałowcem C. jest spółka E. GmbH z siedzibą w (…), która posiada mniej niż 75% udziałów w kapitale zakładowym C.

Mając na uwadze obowiązujące obecnie przepisy ustawy o CIT dot. opodatkowania tzw. podatkiem minimalnym, Wnioskodawca chciałby potwierdzić, czy przedstawionym przez niego stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym znajdą zastosowanie regulacje o tzw., grupie podmiotów, w podatku minimalnym, czyli „grupy co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT.

Dla potrzeb podatku minimalnego, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT, Wnioskodawca chciałby uwzględnić w tzw. „grupie co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT następujące spółki, które spełniają warunki do zastosowania wskazanego wyłączenia (przy czym część z nich posiada status małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT):

(…)

dalej określane łącznie jako: „Polskie Spółki”. Rok podatkowy Polskich Spółek trwa od 1 października do 30 września (rok podatkowy Polskich Spółek oraz Wnioskodawcy obejmuje ten sam okres).

Wnioskodawca wskazuje, że w skład grupy (oprócz Wnioskodawcy i Polskich Spółek) wchodzi również inna spółka będąca polskim rezydentem podatkowym, tj. F. sp. z o.o. w likwidacji. Spółka ta zostanie zamknięta i zakończy działalność z końcem sierpnia 2026 r.

Dodatkowo, wymienione powyżej podmioty nie tworzą podatkowej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy o CIT.

C. posiada pośrednio co najmniej 75% udziałów w kapitale zakładowym (udziale kapitałowym w przypadku spółki komandytowej) zarówno Wnioskodawcy, jak i Polskich Spółek (udziały są posiadane za pośrednictwem innych zagranicznych spółek z grupy oraz w przypadku niektórych Polskich Spółek - za pośrednictwem Wnioskodawcy). C. będzie posiadać wskazane udziały przez cały obecny rok podatkowy (tj. od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r.).

Dodatkowo, Wnioskodawca wskazuje, że w 2026 r. miała miejsce transakcja sprzedaży nieruchomości przez jedną z Polskich Spółek, tj. G. sp. z o.o. Wskazana nieruchomość została odpłatnie nabyta przez G. sp. z o.o. kilka lat wcześniej i stanowiła jej środek trwały, który podlegał amortyzacji zgodnie z przepisami ustawy o CIT. W związku ze sprzedażą wskazanej nieruchomości, niezamortyzowana wartość początkowa została przez G. sp. z o.o. zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w momencie sprzedaży.

Biorąc pod uwagę rozliczenia podatkowe CIT za rok podatkowy, który zakończy się 30 września 2026 r., Wnioskodawca jest zainteresowany ustaleniem czy wraz z grupą podmiotów, tj. Polskimi Spółkami, będzie uprawniony do skorzystania z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym, jeżeli taki obowiązek wystąpi.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca występując z niniejszym wnioskiem o wydanie indywidulanej interpretacji przepisów prawa podatkowego, wnosi o potwierdzenie możliwości skorzystania z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym przewidzianego dla tzw. „grupy co najmniej dwóch spółek”, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT.

Pytania

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w roku podatkowym trwającym od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. Wnioskodawca wraz z Polskimi Spółkami będą tworzyć tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, a w konsekwencji, przy założeniu, że obliczony za rok podatkowy udział łącznych dochodów Wnioskodawcy i Polskich Spółek w ich łącznych przychodach będzie większy niż 2%, Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym za rok podatkowy trwający od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r.?

2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, należy uwzględniać również te Polskie Spółki, które spełniają definicję małego podatnika, pomimo że korzystają z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie z art. 24ca ust. 14 pkt 7 ustawy o CIT?

3.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać danych liczbowych spółek, które poniosą stratę podatkową według art. 24ca ust. 1, przy czym jednocześnie korzystają one z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie tego samego przepisu?

4.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub innego środka trwałego przez spółkę wchodzącą w skład tzw. „grupy co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada niezamortyzowanej wartości początkowej nieruchomości lub innego środka trwałego, zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, że w roku podatkowym trwającym od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. Wnioskodawca wraz z Polskimi Spółkami będą tworzyć tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, a w konsekwencji, przy założeniu, że obliczony za rok podatkowy udział łącznych dochodów Wnioskodawcy i Polskich Spółek w ich łącznych przychodach będzie większy niż 2%, Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym za rok podatkowy trwający od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r.

Ad 2.

W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, że dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, należy uwzględniać również te Polskie Spółki, które spełniają definicję małego podatnika, pomimo że korzystają z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie z art. 24ca ust. 14 pkt 7 ustawy o CIT.

Ad 3.

W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, że dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać danych liczbowych spółek, które poniosą stratę podatkową według art. 24ca ust. 1, przy czym jednocześnie korzystają one z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie tego samego przepisu.

Ad 4.

W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub innego środka trwałego przez spółkę wchodzącą w skład tzw. „grupy co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada niezamortyzowanej wartości początkowej nieruchomości lub innego środka trwałego, zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad 1.

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:

1)  poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo

2)  osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2 %

- wynosi 10 % podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).

W dalszej kolejności ustawodawca w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT precyzuje metodologię ustalania straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT poprzez wskazanie wybranych kosztów uzyskania przychodów, przychodów i wybranych należności publicznoprawnych, których to nie uwzględnia się dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT.

Jednocześnie, stosownie do art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy CIT, przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy, jeżeli:

a)  rok podatkowy spółek obejmuje ten sam okres oraz

b)  obliczony za rok podatkowy, zgodnie z ust. 1 i 2, udział łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach jest większy niż 2%

- przy czym przy ustalaniu warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub należące do podatkowej grupy kapitałowej.

Jak stanowi art. 3 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Z łącznego odczytania przywołanych przepisów wynika, że art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT znajduje zastosowanie do spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT oraz podatkowych grup kapitałowych, jeśli spełnione zostaną wskazane w tym przepisie warunki. Przepisu art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT nie stosuje się do podatników wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, jeśli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

• jedna spółka z grupy posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy,
• rok podatkowy spółek z grupy obejmuje ten sam okres,
• obliczony za rok podatkowy udział łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach jest większy niż 2%.

Co istotne, przy ustalaniu warunku dot. roku podatkowego oraz udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub należące do podatkowej grupy kapitałowej.

Odnosząc się do pierwszego z warunków należy wskazać, że ustawodawca nie przesądził, czy wymóg posiadania co najmniej 75% udziałów, o którym mowa w analizowanym przepisie, może być realizowany za pośrednictwem podmiotów zagranicznych (nierezydentów), czy też wyłącznie za pośrednictwem spółek będących polskimi rezydentami podatkowymi.

W ocenie Wnioskodawcy, gdyby zamiarem ustawodawcy było ograniczenie możliwości spełnienia warunku posiadania co najmniej 75% udziałów (bezpośrednio lub pośrednio) wyłącznie do sytuacji, w których udział ten jest posiadany za pośrednictwem spółek będących polskimi rezydentami podatkowymi, znalazłoby to jednoznaczne odzwierciedlenie w treści przepisu. Ustawodawca posłużył się bowiem takim doprecyzowaniem w dalszej części art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, wskazując wprost, że przy weryfikacji warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wyłącznie spółki będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.

Nie wpływa zatem na zakres stosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT okoliczność, że spółka posiadająca przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład grupy nie jest polskim rezydentem podatkowym.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy zwolnienie z art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT znajdzie zastosowanie w sytuacji, gdy spółką, o której mowa w treści przepisu, posiadającą cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udziału odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład grupy będzie C., tj. spółka posiadająca rezydencję podatkową w Niemczech.

Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS ”) w interpretacjach indywidualnych: z dnia 18 lipca 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.325.2025.1.MF, z dnia 28 lutego 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.799.2024.1.SG oraz z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.799.2024.1.SG.

Odnosząc się do drugiego z warunków należy wskazać, że rok podatkowy Wnioskodawcy oraz Polskich Spółek obejmuje ten sam okres (od 1 października do 30 września). Jednocześnie, jak wskazano w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, spółka F. sp. z o.o. w likwidacji zostanie zamknięta i zakończy działalność z końcem sierpnia 2026 r. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy nie należy uwzględniać jej w składzie „grupy co najmniej dwóch spółek”, ponieważ jej rok podatkowy nie będzie obejmował tego samego okresu co rok podatkowy Wnioskodawcy oraz Polskich Spółek.

Z kolei w odniesieniu do spółek wchodzących w skład tzw. „grupy co najmniej dwóch spółek”, w ocenie Wnioskodawcy należy uwzględnić wszystkie spółki z grupy spełniające kryteria wyłączenia z art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT. W tym zakresie Wnioskodawca nie ma możliwości dowolnego wyboru składu grupy podlegającej wyłączeniu. Wyłączenie z opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT obejmuje bowiem wszystkie spółki z grupy spełniające kryteria wyłączenia. W związku z tym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że na potrzeby weryfikacji warunków, o których mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. a i b ustawy o CIT, Wnioskodawca powinien uwzględniać wszystkie spółki z grupy (będące polskimi rezydentami) spełniające kryteria wyłączenia. W opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym oznacza to, że w składzie tzw. „grupy co najmniej dwóch spółek” należy uwzględnić Wnioskodawcę oraz Polskie Spółki.

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane przez DKIS w interpretacjach indywidualnych: z dnia 8 kwietnia 2026 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.67.2026.2.JKU oraz z dnia 4 września 2026 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.301.2025.1.ANK.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, że w roku podatkowym trwającym od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. Wnioskodawca wraz z Polskimi Spółkami będą tworzyć tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, a w konsekwencji, przy założeniu, że obliczony za rok podatkowy udział łącznych dochodów Wnioskodawcy i Polskich Spółek w ich łącznych przychodach będzie większy niż 2%, Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym za rok podatkowy trwający od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r.

Ad 2.

Jak wskazano powyżej, przepisu art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT nie stosuje się do podatników wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, jeśli spełnione są łącznie przesłanki określone w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT. Z kolei zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 7 ustawy o CIT, przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników będących małymi podatnikami.

W ocenie Wnioskodawcy, okoliczność, że niektóre z Polskich Spółek podlegają wyłączeniu z podatku minimalnego jako mali podatnicy na podstawie art. 24ca ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT pozostaje bez znaczenia dla ustalenia grupy co najmniej dwóch spółek, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT. Jak bowiem wskazano w uzasadnieniu stanowiska Spółki do pytania pierwszego, zdaniem Wnioskodawcy nie można uznać, że istnieje możliwość wyboru składu grupy podlegającej wyłączeniu na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT. Wyłączenie z opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT obejmuje, jak już wskazano wcześniej, wszystkie spółki z grupy spełniające kryteria wyłączenia. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że przy ustalaniu warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 (lub należące do podatkowej grupy kapitałowej - co nie ma zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym).

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że do grupy podmiotów określonej w art. 24ca ust. 14 pkt 6 należy włączyć wszystkie spółki z grupy, spełniające omawiane kryteria. Tym samym, w grupie podmiotów, zgodnie z ww. przepisem będą również spółki, które podlegają wyłączeniu z podatku minimalnego na podstawie innych punktów z art. 24ca ust. 14, w tym jako mali podatnicy (zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 7 ustawy o CIT).

Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone przez DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 10 października 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.308.2025.2.AJ.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, że dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, należy uwzględniać również te Polskie Spółki, które spełniają definicję małego podatnika, pomimo że korzystają z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie z art. 24ca ust. 14 pkt 7 ustawy o CIT.

Ad 3.

Zgodnie z przywołanym wyżej art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, podatnikami minimalnego podatku dochodowego w wysokości 10% podstawy opodatkowania są podatnicy będący spółkami oraz podatkowymi grupami kapitałowymi, mającymi siedzibę lub zarząd na terytorium Polski, którzy w ramach działalności operacyjnej ponoszą stratę lub wykazują określony niski wskaźnik dochodowości - udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1 ustawy o CIT w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nieprzekraczającej 2% (tj. 2% lub niższej).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Odwołanie w art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT do dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, służy ustaleniu tzw. wskaźnika dochodowości. Chodzi bowiem o uwzględnienie w opodatkowaniu minimalnym podatkiem dochodowym nie tylko podatników, którzy ponieśli w roku podatkowym stratę, o której mowa w art. 24ca ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, ale również tych, którzy uzyskali nie większy niż 2% udział dochodów w przychodach innych niż z zysków kapitałowych.

Wskazać należy, że art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT pozwala na wyłączenie z obowiązku zapłaty podatku minimalnego grupy spółek, które łącznie spełniają warunki opisane w ustawie - w skład takich grup mogą wchodzić zarówno podmioty o wysokiej dochodowości, jak i takie, które wykazują niską dochodowość bądź straty. W sytuacji, gdy dana grupa podmiotów spełnia łącznie warunki określone w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, to z minimalnego podatku dochodowego będą mogli zostać wyłączeni wszyscy podatnicy wchodzący w skład grupy - zarówno ci, którzy wykazują się dochodowością przekraczającą 2%, jak i ci, którzy wykazali stratę czy uzyskali nie większy niż 2% udział dochodów w przychodach innych niż z zysków kapitałowych, zgodnie z art. 24ca ust. 1 oraz ust. 2 ustawy CIT.

Tym samym, wyłączenie stosowania art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT w odniesieniu do grupy podatników na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, umożliwia niestosowanie art. 24ca ust. 1 ustawy CIT do podatników wchodzących w skład takiej grupy, pomimo osiągnięcia przez danego podatnika/lub niektórych podatników z grupy indywidualnie wskaźnika dochodowości poniżej 2% lub straty.

W powyższych przypadkach powinien być jednak spełniony warunek posiadania większego niż 2% udziału łącznych dochodów spółek z grupy w ich łącznych przychodach (art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT).

Zatem, jest możliwe, że spółka, która ponosi stratę podatkową obliczoną według zasad wynikających z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT, będzie objęta wyłączeniem stosowania przepisów o minimalnym podatku na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT.

W ocenie Wnioskodawcy, do celów ustalenia udziału dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych grupy spółek (stosunek łącznych dochodów do łącznych przychodów) nie uwzględnia się danych liczbowych spółki ponoszącej stratę wyliczoną zgodnie z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT, niemniej jednak, jeśli ustalony w taki sposób wskaźnik rentowności grupy przekracza 2%, wyłączeniu z opodatkowania podatkiem minimalnym podlegają wszystkie spółki wchodzące w skład grupy (w tym również wykazujące stratę).

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych DKIS: z dnia 24 lutego 2026 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.635.2025.1.ASK, z dnia 10 października 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.308.2025.2.AJ, z dnia 26 września 2025 r., sygn. 0111-KDWB.4010.103.2025.1.HK oraz z dnia 20 marca 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.652.2024.3.AP.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, że dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać danych liczbowych spółek, które poniosą stratę podatkową według art. 24ca ust. 1, przy czym jednocześnie korzystają one z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie tego samego przepisu.

Ad 4.

Jak wskazano we wcześniejszej części wniosku, stosownie do art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy CIT, przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy, jeżeli:

a)  rok podatkowy spółek obejmuje ten sam okres oraz

b)  obliczony za rok podatkowy, zgodnie z ust. 1 i 2, udział łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach jest większy niż 2%

- przy czym przy ustalaniu warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub należące do podatkowej grupy kapitałowej.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że udział łącznych dochodów spółek tworzących tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek” w ich łącznych przychodach za rok podatkowy oblicza się zgodnie z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT.

Jak z kolei jak stanowi art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1, nie uwzględnia się zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne, kosztów wynikających z nabycia, wytworzenia lub ulepszenia środków trwałych lub wykorzystywania środków trwałych na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.

Jak wynika z powyższych przepisów, dla celów kalkulacji rentowności, w tym jej kalkulacji dla „grupy co najmniej dwóch spółek” nie uwzględnia się kosztów wynikających z nabycia (wytworzenia/ulepszenia) środka trwałego, zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne.

Zgodnie z ustawą o CIT, wydatki na nabycie środka trwałego podlegają co do zasady rozliczeniu w kosztach uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Jak bowiem stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Jak z kolei wynika z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Natomiast zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Niemniej, w przypadku odpłatnego zbycia środka trwałego, podatnik jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jego niezamortyzowanej wartości, tj. części wartości początkowej, która nie została wcześniej rozpoznana podatkowo poprzez odpisy amortyzacyjne. W konsekwencji, pozostała do zamortyzowania wartość środka trwałego staje się kosztem podatkowym w momencie jego odpłatnego zbycia. Jak bowiem wynika z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów nie uznaje się wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie (innych niż grunty lub prawo użytkowania wieczystego gruntów) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że koszty nabycia środka trwałego podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, natomiast w przypadku odpłatnego zbycia środka trwałego przed upływem okresu amortyzacji, niezamortyzowana wartość środka trwałego podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie jego zbycia.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, do kosztów wynikających z nabycia środka trwałego, które zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT nie są uwzględniane przy kalkulacji rentowności na potrzeby podatku minimalnego, należy zaliczyć również niezamortyzowaną wartość środka trwałego rozpoznawaną jako koszt uzyskania przychodów w momencie jego odpłatnego zbycia. Za takim stanowiskiem przemawia w szczególności literalna wykładnia wskazanego przepisu, który odnosi się ogólnie do kosztów nabycia (wytworzenia lub ulepszenia) środków trwałych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Przepis ten nie ogranicza przy tym sposobu rozpoznania takich kosztów wyłącznie do odpisów amortyzacyjnych. Skoro ustawodawca posłużył się szerokim pojęciem kosztów nabycia zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, obejmuje ono zarówno koszty rozpoznawane poprzez odpisy amortyzacyjne, jak i część wartości początkowej środka trwałego, która nie została dotychczas zamortyzowana i podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie jego odpłatnego zbycia.

Podsumowując, W ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub innego środka trwałego przez spółkę wchodzącą w skład tzw. „grupy co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada niezamortyzowanej wartości początkowej nieruchomości lub innego środka trwałego, zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie przyjęcia, że:

• w roku podatkowym trwającym od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. Wnioskodawca wraz z Polskimi Spółkami będą tworzyć tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, a w konsekwencji, Spółka będzie uprawniona do skorzystania z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym za rok podatkowy trwający od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. - jest prawidłowe;
• dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, należy uwzględniać również te Polskie Spółki, które spełniają definicję małego podatnika, pomimo że korzystają z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie z art. 24ca ust. 14 pkt 7 ustawy o CIT - jest prawidłowe;
• dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać danych liczbowych spółek, które poniosą stratę podatkową według art. 24ca ust. 1, przy czym jednocześnie korzystają one z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie tego samego przepisu - jest prawidłowe;
• w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub innego środka trwałego przez spółkę wchodzącą w skład tzw. „grupy co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada niezamortyzowanej wartości początkowej nieruchomości lub innego środka trwałego, zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT - jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554, ze zm.; dalej: „ustawy o CIT”):

W myśl art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 24ca ust. 15 ustawy o CIT:

Z opisu sprawy wynika, że podlegają Państwo opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Rok podatkowy Spółki trwa od 1 października do 30 września.

Spółka funkcjonuje w międzynarodowej grupie kapitałowej B. (dalej: „Grupa B.”), której działalność koncentruje się na hurtowej sprzedaży żywności oraz zaopatrzeniu profesjonalnych klientów, w szczególności z segmentu HoReCa (segment obejmujący hotele, restauracje, kawiarnie oraz podmioty świadczące usługi cateringowe / gastronomiczne) oraz handlu detalicznego. Grupa B. działa jako międzynarodowy hurtownik żywności, a jej głównymi grupami klientów są m.in. hotele, restauracje, firmy cateringowe, bary, kawiarnie, operatorzy stołówek, a także małe sklepy spożywcze i kioski oraz osoby fizyczne, które nie prowadzą działalności gospodarczej. W skład Grupy B. wchodzi kilkadziesiąt spółek, zarówno polskich jak i zagranicznych. Podmiotem posiadającym udziały pośrednio lub bezpośrednio w spółkach z Grupy B. w Polsce, jest C. AG z siedzibą w Niemczech (dalej: „C.”).

Od 1 kwietnia 2025 r., Grupa B. stała się częścią grupy kapitałowej D., w związku z czym w strukturze całej grupy nad C. znajdują się inne spółki z grupy D. Obecnie większościowym udziałowcem C. jest spółka E. GmbH z siedzibą w (…), która posiada mniej niż 75% udziałów w kapitale zakładowym C.

Dla potrzeb podatku minimalnego, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT, Spółka chciałby uwzględnić w tzw. „grupie co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT polskie spółki, które spełniają warunki do zastosowania wskazanego wyłączenia. Część ze Spółek posiada status małego podatnika w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

Rok podatkowy Polskich Spółek trwa od 1 października do 30 września (rok podatkowy Polskich Spółek oraz Wnioskodawcy obejmuje ten sam okres).

W skład grupy (oprócz Wnioskodawcy i Polskich Spółek) wchodzi również inna spółka będąca polskim rezydentem podatkowym, tj. F. sp. z o.o. w likwidacji. Spółka ta zostanie zamknięta i zakończy działalność z końcem sierpnia 2026 r.

Dodatkowo, wymienione powyżej podmioty nie tworzą podatkowej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy o CIT.

C. posiada pośrednio co najmniej 75% udziałów w kapitale zakładowym (udziale kapitałowym w przypadku spółki komandytowej) zarówno Wnioskodawcy, jak i Polskich Spółek (udziały są posiadane za pośrednictwem innych zagranicznych spółek z grupy oraz w przypadku niektórych Polskich Spółek - za pośrednictwem Wnioskodawcy). C. będzie posiadać wskazane udziały przez cały obecny rok podatkowy (tj. od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r.).

W 2026 r. miała miejsce transakcja sprzedaży nieruchomości przez jedną z Polskich Spółek, tj. G. sp. z o.o. Wskazana nieruchomość została odpłatnie nabyta przez G. sp. z o.o. kilka lat wcześniej i stanowiła jej środek trwały, który podlegał amortyzacji zgodnie z przepisami ustawy o CIT. W związku ze sprzedażą wskazanej nieruchomości, niezamortyzowana wartość początkowa została przez G. sp. z o.o. zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w momencie sprzedaży.

Państwa wątpliwość (pytanie nr 1) budzi kwestia, czy w roku podatkowym trwającym od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. wraz z Polskimi Spółkami będą Państwo tworzyć tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, a w konsekwencji, będą Państwo uprawnieni do skorzystania z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym za rok podatkowy trwający od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że warunkiem wyłączenia z obowiązku zapłaty podatku minimalnego w odniesieniu do podatników wchodzących w skład grupy jest spełnienie łącznie przesłanek wymienionych w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT.

Art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT wskazuje, że przepisu art. 24ca ust. 1 nie stosuje się do podatników wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy (...).

Ustawodawca jednocześnie nie sprecyzował w tym zakresie czy posiadanie udziału pośredniego co najmniej 75% ma się odbywać wyłącznie za pośrednictwem spółek polskich (rezydentów), czy też spółek zagranicznych (nierezydentów).

Jeżeli zamiarem ustawodawcy byłoby wyłączenie z grupy spółek posiadających pośredni udział przez spółki zagraniczne, to dałby temu wyraz bezpośrednio w przepisie, tak jak uczynił to w dalszej części tego przepisu odnoście ustalenia warunków, o których mowa w lit. a i b - gdzie wprost wskazał, że do ustalenia tego warunku uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.

Biorąc powyższe pod uwagę, w przedstawionym przez Państwa opisie sprawy, na okoliczność wyłączenia, o którym, mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, dla potrzeb określenia grupy spółek uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 spełniające warunki, o których mowa w lit. a i b, w tym spółki które posiadają bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym spółki wchodzącej w skład grupy, w tym również za pośrednictwem spółek zagranicznych.

Odnosząc się do zagadnienia kryteriów oceny istnienia grupy spółek dla celów wyłączenia z minimalnego CIT na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, właściwa jest szeroka interpretacja pojęcia grupy, umożliwiająca skorzystanie z wyłączenia przez szeroką grupę podatników.

W konsekwencji, jako grupę spółek podlegającą wyłączeniu traktować należy tę część grupy kapitałowej, którą tworzą spółki będące polskimi rezydentami i w której spółka dominująca posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udziału w innych spółkach. Jednocześnie, spółka dominująca może posiadać udziały w spółkach nie spełniających tych kryteriów, przy czym nie będą one objęte wyłączeniem. Wyłączenie z minimalnego CIT ma zastosowanie także w przypadku braku spełnienia warunków przez wszystkie spółki z całej grupy kapitałowej - wówczas grupę podlegającą wyłączeniu tworzą pozostałe spółki spełniające kryteria.

Wyłączenie z opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT obejmuje bowiem wszystkie spółki z grupy spełniające kryteria wyłączenia. W konsekwencji, obowiązek informacyjny, wskazany w art. 24ca ust. 15 ustawy o CIT, obejmuje wszystkie spółki z grupy podlegające wyłączeniu.

Odnosząc przedstawiony we wniosku opis sprawy do przepisów prawa podatkowego cytowanych powyżej stwierdzić należy, że przepis jednoznacznie wskazuje, że dotyczy wszystkich spółek (będących polskimi rezydentami) wchodzących w skład grupy, w której jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio 75% udział kapitałowy.

Każdorazowo jednak przy określaniu grupy spółek korzystających z wyłączenia, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT należy brać pod uwagę jedynie spółki, które spełniają warunki określone w lit. a i b powołanego przepisu.

Mając powyższe na uwadze, w roku podatkowym trwającym od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r. będą Państwo wraz z Polskimi Spółkami tworzyć tzw. „grupę co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT. W konsekwencji, przy założeniu, że obliczony za rok podatkowy udział łącznych dochodów Wnioskodawcy i Polskich Spółek w ich łącznych przychodach będzie większy niż 2%, to będą Państwo uprawnieni do skorzystania z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym za rok podatkowy trwający od 1 października 2025 r. do 30 września 2026 r.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

W pytaniu nr 2 natomiast zgłosili Państwo wątpliwość, czy dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, należy uwzględniać również te Polskie Spółki, które spełniają definicję małego podatnika, pomimo że korzystają z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie z art. 24ca ust. 14 pkt 7 ustawy o CIT.

Jak już wskazano powyżej, wyłączenie z opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT obejmuj wszystkie spółki z grupy spełniające kryteria wyłączenia.

Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że przy ustalaniu warunków o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub należące do podatkowej grupy kapitałowej.

Okoliczność, że niektóre z Polskich Spółek podlegają wyłączeniu z podatku minimalnego jako mali podatnicy na podstawie art. 24ca ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT pozostaje bez znaczenia dla ustalenia grupy co najmniej dwóch spółek, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT.

Nie istnieje możliwość wyboru składu grupy podlegającej wyłączeniu na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT.

Zatem, dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, należy uwzględniać również te Polskie Spółki, które spełniają definicję małego podatnika, pomimo że korzystają z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie z art. 24ca ust. 14 pkt 7 ustawy o CIT.

Oznacza to, że Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Kolejną Państwa wątpliwość (pytanie nr 3) budzi kwestia, czy dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać danych liczbowych spółek, które poniosą stratę podatkową według art. 24ca ust. 1, przy czym jednocześnie korzystają one z wyłączenia z opodatkowania podatkiem minimalnym na podstawie tego samego przepisu.

Zgodnie z cytowanym powyżej art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, minimalny podatek dochodowy w wysokości 10% podstawy opodatkowania skierowany jest, co do zasady, do podatników będących spółkami oraz podatkowymi grupami kapitałowymi, mających siedzibę lub zarząd na terytorium Polski, którzy w ramach działalności operacyjnej ponoszą stratę lub wykazują określony niski wskaźnik dochodowości (udział dochodów w przychodach w wysokości nieprzekraczającej 2%, tj. 2% lub niższej).

Odwołanie w art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT do dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy CIT, dotyczy określenia wskaźnika dochodowości. Chodzi bowiem o uwzględnienie w opodatkowaniu minimalnym podatkiem dochodowym nie tylko podatników, którzy ponieśli w roku podatkowym stratę, o której mowa w art. 24ca ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, ale również tych, którzy uzyskali nie większy niż 2% udział dochodów w przychodach innych niż z zysków kapitałowych (działalność operacyjna).

Wskazać należy, że do grupy podmiotów określonej w art. 24ca ust. 14 pkt 6 należy włączyć spółki wykazujące zarówno straty, jak i dochody określone zgodnie z art. 24ca ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT. Tym samym, w grupie podmiotów, zgodnie z ww. przepisem będą również włączone spółki wykazujące stratę. W sytuacji gdy dana grupa podmiotów spełnia warunki określone w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, to z minimalnego podatku dochodowego będą mogli zostać wyłączeni wszyscy podatnicy wchodzący w skład grupy, a także ci, którzy wykazali stratę jak również ci, którzy uzyskali nie większy niż 2% udział dochodów w przychodach innych niż z zysków kapitałowych, zgodnie z art. 24ca ust. 1 oraz ust. 2 ustawy o CIT.

Tym samym, wyłączenie stosowania przepisów o minimalnym podatku w odniesieniu do grupy podatników na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy CIT, umożliwia niepłacenie podatku minimalnego przez podatników wchodzących w skład takiej grupy, pomimo osiągnięcia przez danego podatnika/lub niektórych podatników z grupy wskaźnika dochodowości poniżej 2% lub straty.

W powyższych przypadkach powinien być jednak spełniony warunek posiadania większego niż 2% udziału łącznych dochodów spółek z grupy w ich łącznych przychodach (art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT).

Zatem jest możliwe, że spółki, które ponoszą stratę podatkową obliczoną wg zasad wynikających z art. 24ca ust. 1 i 2 ustawy o CIT, będą objęte wyłączeniem stosowania przepisów o minimalnym podatku na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT.

Dla celów ustalenia wskaźnika rentowności grupy (stosunek łącznych dochodów do łącznych przychodów) nie uwzględnia się spółek ponoszących stratę, niemniej jednak, jeśli ustalony w taki sposób wskaźnik rentowności przekracza 2%, wyłączeniu z opodatkowania podatkiem minimalnym podlegają wszystkie spółki wchodzące w skład grupy (w tym również wykazujące stratę).

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia (pytanie nr 4), czy w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub innego środka trwałego przez spółkę wchodzącą w skład tzw. „grupy co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, nie należy uwzględniać tej części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada niezamortyzowanej wartości początkowej nieruchomości lub innego środka trwałego, zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

W myśl art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT:

Przepisy ustawy o CIT dotyczące podatku minimalnego wskazują zatem katalog przychodów i kosztów, których nie uwzględnia się dla określenia wskaźnika rentowności. Wszystkie pozostałe przychody i koszty, które nie są wymienione w ww. przepisie należy uwzględnić dla celów obliczenia straty lub udziału dochodów w przychodach.

Ustawodawca zawarł w ustawie o CIT katalog przychodów i kosztów, które podlegają wyłączeniu w procesie obliczenia straty oraz wskaźnika dochodowości. Wedle art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się m.in. zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne, kosztów wynikających z nabycia, wytworzenia lub ulepszenia środków trwałych.

Z literalnej wykładni przepisu art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT wynika bowiem, że umożliwia on w celu obliczenia wskaźnika dochodowości wyłączenie z jego kalkulacji zarówno odpisów amortyzacyjnych od nabytych, wytworzonych lub ulepszonych środków trwałych, jak również odpisów amortyzacyjnych dokonywanych przez korzystającego w przypadku korzystania ze środka trwałego na podstawie leasingu finansowego.

Ustawodawca daje zatem możliwość wyłączenia w procesie ustalania wskaźnika dochodowości zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne, kosztów wynikających z:

• nabycia, wytworzenia lub ulepszenia środków trwałych lub
• wykorzystania środków trwałych na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy o CIT, jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.

Za powyższym przemawia również konstrukcja logiczna przepisu i posłużenie się spójnikiem „lub” stanowiącym tzw. funktor alternatywy nierozłącznej. Również podczas interpretacji przepisu przyjąć należy, że w logice „lub” oznacza, że prawdziwe jest pierwsze zdanie, drugie lub oba.

Jak wynika z wniosku w 2026 r. miała miejsce transakcja sprzedaży nieruchomości przez jedną z Polskich Spółek. Wskazana nieruchomość została odpłatnie nabyta przez Polską Spółkę kilka lat wcześniej i stanowiła jej środek trwały, który podlegał amortyzacji zgodnie z przepisami ustawy o CIT. W związku ze sprzedażą wskazanej nieruchomości, niezamortyzowana wartość początkowa została przez Polską Spółkę zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w momencie sprzedaży.

Zgodnie z ustawą o CIT, wydatki na nabycie środka trwałego podlegają co do zasady rozliczeniu w kosztach uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

Z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Natomiast zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

W przypadku odpłatnego zbycia środka trwałego, podatnik jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jego niezamortyzowanej wartości, tj. części wartości początkowej, która nie została wcześniej rozpoznana podatkowo poprzez odpisy amortyzacyjne. W konsekwencji, pozostała do zamortyzowania wartość środka trwałego staje się kosztem podatkowym w momencie jego odpłatnego zbycia.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT:

Koszty nabycia środka trwałego podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, natomiast w przypadku odpłatnego zbycia środka trwałego przed upływem okresu amortyzacji, niezamortyzowana wartość środka trwałego podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie jego zbycia.

Mając na uwadze treść art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, stwierdzić należy, że Spółka nie powinna wyłączyć z kalkulacji wskaźnika dochodowości niezamortyzowanej wartości środka trwałego rozpoznawanego jako koszt uzyskania przychodów w momencie jego odpłatnego zbycia. Wynika to z literalnego brzmienia ww. przepisu. Zgodnie z jego treścią wyłączeniu podlegają tylko odpisy amortyzacyjne od nabytych, wytworzonych lub ulepszonych środków trwałych oraz odpisy amortyzacyjne od środków trwałych będących przedmiotem leasingu określonego w art. 17a pkt 1 ustawy o CIT.

Podsumowując, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub innego środka trwałego przez spółkę wchodzącą w skład tzw. „grupy co najmniej dwóch spółek”, o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, dla potrzeb kalkulacji udziału łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, Spółka powinna uwzględnić tą części kosztów uzyskania przychodów, która odpowiada niezamortyzowanej wartości początkowej nieruchomości lub innego środka trwałego, zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
• zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.