0114-KDIP2-2.4010.365.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaniem refundacji na wyposażenie stanowiska pracy poprzez nabycie środka trwałego.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką osobową posiadającą siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski oraz ma nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych („podatek CIT”). Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług („podatek VAT”). Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT UE.

Wnioskodawca ma zamiar złożyć wniosek o refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy w urzędzie pracy.

Jeżeli wniosek zostanie zaakceptowany wtedy Wnioskodawca podpisze ze Starostą (Prezydentem miasta) umowę na doposażenie stanowiska pracy dla osoby bezrobotnej. W ramach takiej umowy Wnioskodawca zatrudni jedną osobę i wyposaży jej miejsce pracy.

Możliwość otrzymania przez Wnioskodawcę środków, o których mowa we Wniosku, wynika z przepisów ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia oraz z Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 listopada 2025 r. w sprawie wniosków i realizacji umów o dofinansowanie podjęcia działalności gospodarczej oraz o refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy.

Zgodnie z art. 154-160 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, starosta (Prezydent miasta) ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus może zrefundować podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą koszty wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego w wysokości określonej w umowie.

W związku z tym Wnioskodawca otrzyma refundację kosztów wyposażenia i doposażenia stanowiska pracy. Refundacja zostanie przeznaczona na nabycie środka trwałego o wartości powyżej 15.000 zł.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym wskazanym we Wniosku otrzymana przez Wnioskodawcę kwota refundacji na wyposażenie stanowiska pracy będzie stanowić przychód zwolniony na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT, a wydatki sfinansowane z tej dotacji stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zdarzeniu przyszłym wskazanym we Wniosku otrzymana przez Wnioskodawcę kwota refundacji na wyposażenie stanowiska pracy będzie stanowić przychód zwolniony na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT, a wydatki sfinansowane z tej dotacji stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT „przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe”. W świetle powyższego, otrzymana dotacja, co do zasady, stanowi przychód dla celów podatku CIT.

W przedmiotowej sprawie znajduje jednak zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT, który stanowi, że wolne od podatku dochodowego od osób prawnych są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia, z zastrzeżeniem pkt 14 i 14a, otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT „kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1”.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 6 ustawy o CIT „Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki”.

Przepis art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pkt 48, stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a -16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Oznacza to, że wszelkie dotacje, subwencje, dopłaty otrzymane środki pieniężne stanowiące zwrot podatnikowi poniesionych wydatków na nabycie środków trwałych wchodzą w zakres postanowień powołanego art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT.

Reasumując, otrzymana z Powiatowego Urzędu Pracy dotacja w części dotyczącej refundacji zakupu środków trwałych stanowi przychód zwolniony od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT, a wydatki sfinansowane z tej dotacji stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku oraz kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu osiągnięcia przychodu zwolnionego spod opodatkowania.

Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT:

Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Wystąpienie każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika skutkuje obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania przez podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji przychodu. Zwrócić należy uwagę, że katalog przychodów wymienionych w ustawie ma charakter otwarty i jedynie przykładowy. Ustawodawca nie wprowadził do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ogólnej definicji przychodu.

Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:

Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.

Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

W świetle ww. przepisu, otrzymane w sposób definitywny środki pieniężne (np. w postaci pomocy publicznej) stanowią, co do zasady, przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Przychodem są bowiem przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Jak wynika z opisanego zdarzenia przyszłęgo, zamierzają Państwo złożyć wniosek o refundację kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy w urzędzie pracy. Jeżeli wniosek zostanie zaakceptowany wtedy podpiszą Państwo ze Starostą (Prezydentem miasta) umowę na doposażenie stanowiska pracy dla osoby bezrobotnej. W ramach takiej umowy zatrudnią Państwo jedną osobę i wyposażą jej miejsce pracy. Zgodnie z art. 154-160 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, starosta (Prezydent miasta) ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus może zrefundować podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą koszty wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego w wysokości określonej w umowie.

W związku z tym otrzymają Państwo refundację kosztów wyposażenia i doposażenia stanowiska pracy.

Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności tego, czy kwota refundacji na wyposażenie stanowiska pracy będzie stanowić przychód zwolniony na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT.

Wskazać należy, że uzyskana przez Państwa refundacja co do zasady stanowi przychód podatkowy na podstawie ww. art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Niemniej jednak, Ustawodawca przewidział wyjątki od wskazanej powyżej zasady powszechności opodatkowania otrzymywanych przysporzeń, wprowadzając dwa rodzaje zwolnień od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych:

·      podmiotowe, przewidziane w art. 6 ustawy o CIT, których istota polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych wszystkich dochodów osiąganych przez wymienione w tym przepisie podmioty,

·      przedmiotowe, regulowane przepisami art. 17 ustawy o CIT, polegające na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych wymienionych w tym przepisie dochodów.

Katalog dochodów podlegających zwolnieniu z opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT:

Zauważyć należy, że zakres art. 17 ust. 1 pkt 21 ww. ustawy dotyczy dochodów podatników, otrzymanych na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków dotyczących środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, pochodzących z dotacji uzyskanych z innych źródeł niż budżet państwa lub budżety jednostek samorządowych (pkt 47 poniżej), takich jak środki publiczne, będących w dyspozycji niektórych funduszy celowych czy agencji rządowych, które zgodnie z kreującymi je ustawami mają także prawo udzielania wsparcia finansowego.

W myśl natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 47 i 53 ustawy o CIT:

W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do art. 17 ust. 1g ustawy o CIT:

Zgodnie natomiast z art. 127 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.) :

Przepis art. 9 pkt 5, 7 i 14 ww. ustawy, określa, że:

Mając na uwadze opisane przez Państwa zdarzenie przyszłe oraz przytoczone przepisy stwierdzić należy, że otrzymana przez Państwa refundacja kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla bezrobotnych, uzyskana z Funduszu Pracy jako państwowego funduszu celowego, nie będzie stanowić dotacji otrzymanej z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, co wyklucza zastosowanie zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Z kolei, analizując art. 17 ust. 1 pkt 53 ww. ustawy należy mieć na uwadze, że warunkiem korzystania ze zwolnienia z opodatkowania w oparciu o ten przepis jest, by dotacja otrzymana została przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie o finansach publicznych. Ze złożonego przez Państwa wniosku nie wynika, by warunki te zostały spełnione. Sam fakt, że środki wypłacane w ramach opisanej refundacji kosztów wyposażenia i doposażenia stanowiska pracy pochodzą z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus nie przesądza o tym, że otrzymana refundacja może być zwolniona z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT.

Analizując charakter opisanej we wniosku pomocy finansowej na wyposażenie lub doposażenie stanowiska pracy dla osoby bezrobotnej, która ma na celu aktywizację zawodową osób bezrobotnych poprzez tworzenie nowych, stabilnych miejsc pracy oraz wspieranie pracodawców w ich tworzeniu, należy zauważyć, że zasady, warunki i tryb przyznawania refundacji takich kosztów określone zostały w art. 154-160 ustawy z dnia z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. z 2025 r. poz. 620).

Zgodnie m. In. z art. 154 ust. 1 pkt 1 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia:

Stosownie do art. 156 ust. 1 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia:

Z ww. przepisów wynika zatem, że w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT.

Wobec tego, że po podpisaniu ze Starostą / Prezydentem miasta umowy na doposażenie stanowiska pracy dla osoby bezrobotnej, otrzymają Państwo refundację kosztów wyposażenia i doposażenia tego stanowiska pracy, a refundacja – jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego − zostanie przeznaczona na nabycie środka trwałego o wartości powyżej 15.000 zł, to w opisanej sprawie zastosowanie znajdzie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT.

Przychód, jaki uzyskają Państwo w związku z refundacją kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla bezrobotnych, będzie zatem zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu z tytułu refundacji na wyposażenie stanowiska pracy na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT, należy uznać za prawidłowe.

Na gruncie opisanej sprawy mają Państwo także wątpliwości, czy wskazane we wniosku wydatki, stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT, nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT.

W tym miejscu nadmienić należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Definicja kosztu uzyskania przychodu ma charakter ogólny. Z tej przyczyny przy kwalifikacji danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest każdorazowe zbadanie, czy koszt ten pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami (lub możliwością ich osiągania) albo służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

‒    został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

‒    jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

‒    pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

‒    poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła,

‒    został właściwie udokumentowany,

‒    nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Jak wynika przy tym z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT:

Z tego względu stwierdzić należy, że odpisy amortyzacyjne od tej części wartości środka trwałego, która zostanie zrefundowana, nie będą mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów.

W odniesieniu do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów. W szczególności ograniczenie takie zostało nałożone na możliwość zaliczania do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, które zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Wobec tego, kosztem podatkowym są tylko odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środka trwałego, która nie została podatnikowi zwrócona w jakiejkolwiek formie, tj. której ciężar ekonomiczny obciąża bezpośrednio podatnika.

Podsumowując, w analizowanej sprawie zrefundowane wydatki na nabycie środka trwałego − stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT − nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT zrefundowanych wydatków na zakup środka trwałego, należy uznać za prawidłowe.

Podsumowując, w zdarzeniu przyszłym opisanym we Wniosku otrzymana przez Państwa kwota refundacji na wyposażenie stanowiska pracy będzie stanowić przychód zwolniony na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT, a zrefundowane wydatki stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT

Zatem Państwa stanowisko w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaniem refundacji na wyposażenie stanowiska pracy poprzez nabycie środka trwałego − jest prawidłowe.

Wskazać jednocześnie należy, że na podstawie przywołanego art. 17 ust. 1g ustawy o CIT, podatnik może nie stosować zwolnień, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 21, 47 lub 48, w odniesieniu do określonych dotacji, subwencji, dopłat, innych nieodpłatnych świadczeń lub kwot otrzymanych od agencji rządowych lub agencji wykonawczych, jeżeli do upływu terminu złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym je otrzymał, określonego w art. 27 ust. 1, złoży właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o rezygnacji ze stosowania tych zwolnień w odniesieniu do wskazanych w nim dotacji, subwencji, dopłat, innych nieodpłatnych świadczeń lub kwot otrzymanych od agencji rządowych lub agencji wykonawczych. Do wydatków i kosztów, w tym do odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, sfinansowanych z dochodów (przychodów), których dotyczy to oświadczenie, przepisów art. 16 ust. 1 pkt 48 i 58 nie stosuje się.

Oświadczenie o rezygnacji ze stosowania zwolnienia, będzie składane w terminie złożenia zeznania rocznego, ale nie będzie elementem tego zeznania.

Podatnik będzie mógł, zrezygnować ze zwolnienia, a wydatki sfinansowane tą dotacją rozliczyć w kosztach uzyskania przychodów, również w trakcie roku podatkowego, jeszcze przed złożeniem oświadczenia, jeżeli oświadczenie to złoży do upływu terminu złożenia zeznania rocznego.

Nie ma również przeszkód, żeby podatnik, który w trakcie roku podatkowego nie skorzystał z nowych rozwiązań, tzn. nie zrezygnował ze zwolnienia, zrobił to dopiero po zakończeniu roku podatkowego, o ile oświadczenie złoży do upływu terminu złożenia zeznania rocznego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.