0114-KDIP2-2.4010.351.2026.2.IN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części dotyczącej przyjęcia, że:

• w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego Spółka jest uprawniona do ujęcia korekty przychodu wynikającej ze zbiorczej faktury korygującej w podatku dochodowym od osób prawnych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca – jest prawidłowe;
• w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego Spółka jest uprawniona do stosowania średniego kursu danej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury korygującej do przeliczenia kwoty korekty przychodu wyrażonej w walucie obcej – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych powstałych w wyniku udzielenia rabatu potransakcyjnego. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A. Sp. z o.o. sp. k. prowadzi działalność w zakresie m.in. sprzedaży mleka, wyrobów mleczarskich oraz dystrybucji nabiału. Wnioskodawca jest podatnikiem CIT mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega przy tym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka jest również podatnikiem VAT i jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. Rok podatkowy Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

Spółka nie korzysta z możliwości określonej w art. 31a ust. 2a–2d ustawy o podatku od towarów i usług, tj. nie stosuje dla celów podatku VAT zasad przeliczania kwot wyrażonych w walutach obcych przewidzianych dla podatku dochodowego.

Spółka w ramach prowadzonej działalności zawiera umowy sprzedaży wyrobów produkowanych przez Spółkę. Umowy te są zawierane zarówno z kontrahentami krajowymi jak i zagranicznymi, w tym mającymi siedzibę w innych niż Polska krajach Unii Europejskiej oraz poza Unią Europejską (dalej: Kontrahenci).

W ramach zawartych umów Kontrahenci zamawiają od Spółki odpowiednie wolumeny produktów, transakcje te dokumentowane są fakturami sprzedaży. W przypadku, w którym Kontrahent nabędzie odpowiednią ilość produktów i zostanie osiągnięty odpowiedni poziom obrotu w ustalonym okresie, przyznawany jest mu rabat posprzedażowy.

Rabat ten ma charakter potransakcyjny i uzależniony jest od osiągnięcia przez Kontrahenta określonego poziomu obrotów w danym okresie (np. miesięcznym, kwartalnym lub rocznym), zgodnie z warunkami określonymi w zawartych umowach handlowych. Rabat dotyczy wszystkich dostaw zrealizowanych na rzecz danego Kontrahenta w danym okresie i nie jest przypisany do konkretnych pojedynczych dostaw.

Przyznanie rabatu następuje po zakończeniu danego okresu i zweryfikowaniu spełnienia warunków uprawniających do jego otrzymania.

Spółka w celu udokumentowania przyznawanych na rzecz Kontrahenta rabatów wystawia zbiorcze faktury korygujące dotyczące wszystkich faktur z danego okresu rozliczeniowego. Faktury pierwotne dokumentujące dostawy, wystawiane są w walucie właściwej dla danej transakcji (najczęściej w PLN lub EUR), a kwoty podatku VAT są przeliczane na złote polskie zgodnie z obowiązującymi przepisami. Faktury korygujące dokumentujące udzielony rabat wystawiane są również w tej samej walucie co faktury pierwotne.

W celu ustalenia łącznej wartości rabatu Spółka sporządza w systemie wewnętrznym odrębny dokument techniczny dla każdej faktury pierwotnej, zawierający dane tej faktury po uwzględnieniu należnego rabatu. Następnie sporządzane jest zbiorcze zestawienie obejmujące wszystkie takie dokumenty techniczne z danego okresu rozliczeniowego, na podstawie którego ustalane są wartości wykazywane w zbiorczej fakturze korygującej. Dokumenty techniczne oraz zestawienie zbiorcze mają charakter wyłącznie pomocniczy, służą celom wewnętrznym Spółki i nie są przekazywane Kontrahentom.

Ponieważ poszczególne transakcje objęte rabatem mogły być dokumentowane fakturami rozliczanymi przy zastosowaniu różnych kursów walut, Spółka stosuje wewnętrzny mechanizm ustalania kursu wykorzystywanego do przeliczenia łącznej wartości rabatu wykazywanego na zbiorczej fakturze korygującej.

W tym celu system identyfikuje wszystkie faktury objęte danym rabatem oraz ustala ich łączną wartość wyrażoną w EUR. Jednocześnie dla tych samych faktur system ustala odpowiadającą im łączną wartość wyrażoną w PLN, wynikającą z przeliczenia tych faktur przy zastosowaniu kursu walut przypisanego dla konkretnej faktury.

Następnie system oblicza kurs stosowany do przeliczenia wartości rabatu poprzez podzielenie łącznej wartości faktur wyrażonej w PLN przez łączną wartość tych faktur wyrażoną w EUR.

Po ustaleniu wartości rabatu należnego kontrahentowi, kurs obliczony w powyższy sposób jest wykorzystywany do przeliczenia tego rabatu na PLN i wykazania jego wartości na zbiorczej fakturze korygującej. Udzielany rabat stanowi obniżkę ceny w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i skutkuje obniżeniem podstawy opodatkowania. Zbiorcza faktura korygująca zawierać będzie wskazanie okresu, którego rabat dotyczy.

Zbiorcze faktury korygujące mogą być wystawiane zarówno jako faktury ustrukturyzowane w Krajowym Systemie e-Faktur, jak również, w przypadkach przewidzianych przepisami, poza tym systemem (np. w trybach awaryjnych).

Pytania

1.  Czy w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego Spółka jest uprawniona do ujęcia korekty przychodu wynikającej ze zbiorczej faktury korygującej w podatku dochodowym od osób prawnych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca?

2.  Czy w przypadku wystawienia zbiorczej faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej „in minus” przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym obniżenia podstawy opodatkowania należy dokonać w okresie rozliczeniowym, w którym faktura korygująca została przesłana do KSeF?

3.  Czy w przypadkach innych niż wskazane w pytaniu 2 tj. w przypadku, wystawienia faktury zbiorczej korygującej poza Krajowym Systemem e-Faktur, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym moment obniżenia podstawy opodatkowania należy ustalać zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 29a ust. 13a-15 ustawy o VAT, czyli z uwzględnieniem sposobu wystawienia i udostępnienia faktury korygującej oraz rodzaju transakcji?

4.  Czy w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego dokumentowanego zbiorczą fakturą korygującą, prawidłowe będzie podejście Spółki opisane w stanie faktycznym, zgodnie z którym do przeliczenia kwoty udzielanego rabatu stosowany będzie kurs ustalony na podstawie metodologii przedstawionej w opisie stanu faktycznego, oraz czy Spółka będzie uprawniona również do zastosowania średniego kursu danej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury korygującej?

5.  Czy w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego Spółka jest uprawniona do przeliczenia korekty przychodu wyrażonej w walucie obcej według średniego kursu danej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury korygującej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 i 5 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 2 - 4 dotyczącym podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

1. W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego Spółka jest uprawniona do ujęcia korekty przychodu wynikającej ze zbiorczej faktury korygującej w podatku dochodowym od osób prawnych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca.

5. W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego Spółka jest uprawniona do stosowania średniego kursu danej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury korygującej do przeliczenia kwoty korekty przychodu wyrażonej w walucie obcej.

Ad 1

Zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 3j ustawy o CIT: Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

W ocenie Spółki udzielony rabat potransakcyjny nie będzie stanowił błędu rachunkowego ani innej oczywistej omyłki. Rabat wynika z zawartych umów z Kontrahentami zaś jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia określonego warunku jakim jest osiągnięcie odpowiedniego poziomu obrotu. W związku z tym korekta powinna zostać dokonana w okresie, w którym wystawiono fakturę korygującą.

Powyższe znajduje potwierdzenie również w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego m.in. wyrok z 31 maja 2017 roku sygn. II FSK 1238/15, w którym wskazano, iż: Moment ujęcia faktury korygującej, zarówno po stronie przychodów, jak i kosztów podatkowych, powinien być zatem uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ta faktura. Innymi słowy, jeżeli korekta jest wynikiem błędu, wówczas korekta powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty wystąpienia przychodu należnego wynikającego z faktury pierwotnej. Natomiast w przypadku, gdy faktura pierwotna prawidłowo dokumentowała zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w dacie jej wystawienia, a faktura korygująca została wystawiona z powodu późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę przychodów powstałych już po wystawieniu faktury pierwotnej, takich jak np. obniżenie ceny, udzielenie rabatu czy zwrotu towaru, fakturę korygującą należy rozliczyć na bieżąco, z datą jej wystawienia.

Faktury pierwotne prawidłowo dokumentowały stan istniejący w momencie ich wystawienia, natomiast przyczyna korekty powstała dopiero po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego, za który ustalany jest poziom obrotów uprawniający do otrzymania rabatu.

Udzielone rabaty są wynikiem późniejszego zdarzenia jakim jest udzielenie rabatu w związku z osiągnięciem przez Kontrahenta odpowiedniego poziomu obrotu, określenie poziomu obrotu możliwe jest dopiero po zakończeniu danego okresu, nie jest możliwe bowiem przewidzenie jakie zamówienie w tym okresie złoży Kontrahent.

W związku z powyższym w takim przypadku zdaniem Spółki będzie ona uprawniona do dokonania korekty przychodów w okresie rozliczeniowym, w którym wystawione zostały zbiorcze faktury korygujące.

Ad 5

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają szczególnych regulacji określających sposób przeliczania na złote korekt przychodów wyrażonych w walutach obcych.

W szczególności ustawa o CIT nie zawiera regulacji analogicznej do art. 31b ust. 1 ustawy o VAT, który wprost nakazuje stosowanie kursu wykorzystanego przy pierwotnym ustaleniu podstawy opodatkowania. Oznacza to, że ustawodawca nie przewidział na gruncie podatku dochodowego szczególnej zasady nakazującej stosowanie historycznego kursu waluty dla korekt przychodów. W konsekwencji sposób przeliczenia korekty w ocenie Wnioskodawcy powinien być ustalany przy uwzględnieniu zasad wynikających z art. 12 ust. 2 i art. 12 ust. 3j ustawy o CIT.

Na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych w szczególności należy odnieść się do art. 12 ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym przychody w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust 3j ustawy o CIT, jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Z powyższych regulacji wynika, że w przypadku korekt wynikających z późniejszych zdarzeń gospodarczych, takich jak udzielenie rabatu, moment ich ujęcia dla celów podatkowych jest powiązany z momentem wystawienia dokumentu korygującego, a nie z momentem powstania przychodu pierwotnego. Korekty tego rodzaju nie mają charakteru „wstecznego”, lecz stanowią zdarzenia rozliczane na bieżąco.

Udzielane przez Spółkę rabaty nie są spowodowane błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, mają one charakter potransakcyjny i są uzależnione od osiągnięcia określonego poziomu obrotów, a zatem stanowią zdarzenia powstałe po dokonaniu sprzedaży, które nie były znane w momencie wystawienia faktur pierwotnych. W konsekwencji korekty przychodów wynikające z wystawianych zbiorczych faktur korygujących nie są spowodowane błędem rachunkowym ani oczywistą omyłką, lecz późniejszymi okolicznościami, co oznacza, że powinny być ujmowane na bieżąco, tj. w dacie wystawienia faktury korygującej.

Skoro korekta przychodu ujmowana jest na bieżąco, należy uznać, że również dla celów przeliczenia walutowego właściwy jest moment jej rozpoznania podatkowego. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 2 ustawy o CIT, przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Natomiast, skoro skutki podatkowe korekty przychodu są rozpoznawane na bieżąco w okresie wystawienia faktury korygującej, to również przeliczenie walutowe powinno odnosić się do momentu, w którym korekta wywołuje skutki podatkowe.

Przyjęcie odmiennego podejścia, polegającego na stosowaniu kursów właściwych dla faktur pierwotnych, prowadziłoby do oderwania przeliczenia walutowego od momentu rozpoznania skutków podatkowych korekty. W praktyce oznaczałoby to konieczność odwoływania się do historycznych kursów dla wielu transakcji objętych zbiorczą fakturą korygującą, co byłoby rozwiązaniem nieproporcjonalnie skomplikowanym oraz nieodzwierciedlającym rzeczywistego momentu powstania skutku ekonomicznego korekty.

Skutek ten materializuje się bowiem dopiero w momencie przyznania rabatu, a więc w chwili wystawienia faktury korygującej, co przemawia za zastosowaniem kursu waluty właściwego dla tego momentu.

Przyjęcie kursu historycznego natomiast prowadziłoby w praktyce do konieczności rozbicia jednej korekty przychodu na wiele odrębnych korekt odpowiadających poszczególnym fakturom pierwotnym. Byłoby to szczególnie utrudnione w przypadku rabatów potransakcyjnych dokumentowanych zbiorczą fakturą korygującą obejmującą wiele dostaw zrealizowanych w danym okresie rozliczeniowym, dla których stosowane mogły być różne kursy walut. Co więcej, konieczność odwoływania się do kursów wskazanych w poszczególnych fakturach pierwotnych, których dotyczy korekta, stałoby w sprzeczności z poszanowaniem zasady proporcjonalności.

Dodatkowo należy zauważyć, że odmienne podejście prowadziłoby do rozbieżności pomiędzy rozliczeniami na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług w odniesieniu do tego samego zdarzenia gospodarczego, mimo że w obu przypadkach korekta odnosi się do tego samego rabatu potransakcyjnego.

W konsekwencji należy uznać, że skoro ustawodawca nie ustanowił wyraźnej regulacji analogicznej do art. 31b ust. 1 ustawy o VAT, a korekta jest rozpoznawana na bieżąco na podstawie art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, to istnieją podstawy do przyjęcia, że dla celów przeliczenia walutowego właściwy jest kurs z momentu rozpoznania korekty. Należy zauważyć, iż skutek ekonomiczny korekty przychodu ze względu na udzielony rabat ma miejsce w momencie udzielenia rabatu, tym samym ten moment należy więc rozpatrywać w celu jego rozliczenia.

W ocenie Wnioskodawcy w przypadku korekt przychodów wynikających z udzielanych rabatów potransakcyjnych, dokumentowanych zbiorczymi fakturami korygującymi, Spółka powinna dokonywać przeliczenia kwot wyrażonych w walucie obcej według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury korygującej.

Powyższe stanowisko znajduje dodatkowe uzasadnienie w tym, że rabat potransakcyjny stanowi nowe zdarzenie gospodarcze powstałe po dokonaniu sprzedaży, którego wysokość nie była możliwa do określenia w momencie wystawiania faktur pierwotnych. Dopiero po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego możliwe jest ustalenie czy warunki przyznania rabatu zostały spełnione oraz jaka jest jego wysokość.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje poparcie w interpretacji indywidualnej wydanej w takim samym stanie faktycznym z 7 lutego 2023 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.408.2018.11.EJ) oraz z 7 lutego 2023 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.504.2018.11.ANK). Obie interpretacje zostały wydane wskutek orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego – odpowiednio wyroki z 25 maja 2022 r. (sygn. II FSK 2530/19) oraz z 25 maja 2022 r. (sygn. II FSK 2531/19).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Odpowiedź na pytanie nr 1

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia przyjęcia, że w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego Spółka jest uprawniona do ujęcia korekty przychodu wynikającej ze zbiorczej faktury korygującej w podatku dochodowym od osób prawnych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca.

Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy:

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, mająca definitywny charakter, powiększająca jego aktywa, którą może on rozporządzać jak własną.

Przychód powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika.

Tym samym, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny jego charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi.

Ustawa przewiduje przy tym wyjątki od powyższej reguły. Dotyczą one m.in. przychodów z działalności gospodarczej i z działów specjalnych produkcji rolnej (art. 12 ust. 3 ustawy o CIT).

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie, którymi może on rozporządzać jak właściciel.

Zgodnie z art. 12 ust. 3j ustawy o CIT:

W myśl art. 12 ust. 3k ustawy o CIT:

Stosownie do art. 12 ust. 3l tejże ustawy:

Jak wynika z art. 12 ust. 3m cytowanej ustawy:

Z regulacji zawartych w cytowanym powyżej art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, wynika, że korekta „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka. Ustawa CIT nie definiuje pojęć „błędu rachunkowego” i „oczywistej omyłki”, o których mowa w art. 12 ust. 3j. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Stąd, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości przychodu na złote itp.).

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sjp.pwn.pl), przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się może również z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta winna być dokonywana w okresie wystawienia faktury korygującej (bądź innego dokumentu potwierdzającego stosowną korektę).

Z regulacji zawartych w cytowanym powyżej art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, wynika, że korekta „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka.

Ustawodawca wskazał dwa przypadki, które różnicują moment ujęcia korekty dla celów podatkowych.

Moment ujęcia dokumentu korygującego, zarówno po stronie przychodów, jak i kosztów podatkowych, powinien być uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ten dokument, a mianowicie:

·      jeżeli pierwotnie sporządzona faktura lub dokument księgowy błędnie dokumentował stan faktyczny, a więc korekta jest wynikiem błędu (czyli zawierała pomyłki np. w ilości, cenie lub kwocie podatku VAT), to wówczas korekta powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty wystąpienia przychodu należnego (odpowiednio daty poniesienia kosztu), wynikającego z faktury pierwotnej/pierwotnego dokumentu księgowego,

·      natomiast w przypadku, gdy faktura pierwotna/dokument księgowy potwierdzający przyczyny korekty prawidłowo dokumentował zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w dacie jego wystawienia (stan faktyczny), a faktura korygująca/dokument księgowy rozliczeniowy (korygujący zwiększający lub zmniejszający) został wystawiony przez sprzedawcę z powodu późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę przychodów powstałych już po wystawieniu faktury pierwotnej/dokumentu księgowego rozliczeniowego, takich jak np. obniżenie ceny, podwyższenie ceny, udzielenie rabatu czy zwrotu towaru - fakturę korygującą/dokument księgowy rozliczeniowy (korygujący zwiększający lub zmniejszający) należy rozliczyć na bieżąco, z datą jego wystawienia.

Z powyższego wynika zatem, że podatnik ma możliwość dokonania korekty przychodów „na bieżąco”, w momencie otrzymania dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty w przypadku, gdy korekta nie jest wynikiem błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego przedmiotem działalności Spółki sprzedaż mleka, wyrobów mleczarskich oraz dystrybucja nabiału. Spółka w ramach prowadzonej działalności zawiera umowy sprzedaży wyrobów produkowanych przez Spółkę. Umowy te są zawierane zarówno z kontrahentami krajowymi jak i zagranicznymi, w tym mającymi siedzibę w innych niż Polska krajach Unii Europejskiej oraz poza Unią Europejską (dalej: Kontrahenci). W ramach zawartych umów Kontrahenci zamawiają od Spółki odpowiednie wolumeny produktów, transakcje te dokumentowane są fakturami sprzedaży. W przypadku, w którym Kontrahent nabędzie odpowiednią ilość produktów i zostanie osiągnięty odpowiedni poziom obrotu w ustalonym okresie, przyznawany jest mu rabat posprzedażowy. Rabat ten ma charakter potransakcyjny i uzależniony jest od osiągnięcia przez Kontrahenta określonego poziomu obrotów w danym okresie (np. miesięcznym, kwartalnym lub rocznym), zgodnie z warunkami określonymi w zawartych umowach handlowych. Rabat dotyczy wszystkich dostaw zrealizowanych na rzecz danego Kontrahenta w danym okresie i nie jest przypisany do konkretnych pojedynczych dostaw. Przyznanie rabatu następuje po zakończeniu danego okresu i zweryfikowaniu spełnienia warunków uprawniających do jego otrzymania.

Spółka w celu udokumentowania przyznawanych na rzecz Kontrahenta rabatów wystawia zbiorcze faktury korygujące dotyczące wszystkich faktur z danego okresu rozliczeniowego. Faktury pierwotne dokumentujące dostawy, wystawiane są w walucie właściwej dla danej transakcji (najczęściej w PLN lub EUR), a kwoty podatku VAT są przeliczane na złote polskie zgodnie z obowiązującymi przepisami. Faktury korygujące dokumentujące udzielony rabat wystawiane są również w tej samej walucie co faktury pierwotne.

W celu ustalenia łącznej wartości rabatu Spółka sporządza w systemie wewnętrznym odrębny dokument techniczny dla każdej faktury pierwotnej, zawierający dane tej faktury po uwzględnieniu należnego rabatu. Następnie sporządzane jest zbiorcze zestawienie obejmujące wszystkie takie dokumenty techniczne z danego okresu rozliczeniowego, na podstawie którego ustalane są wartości wykazywane w zbiorczej fakturze korygującej. Dokumenty techniczne oraz zestawienie zbiorcze mają charakter wyłącznie pomocniczy, służą celom wewnętrznym Spółki i nie są przekazywane Kontrahentom.

Wskazać należy, że w praktyce zdarzają się również sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji, ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania tej faktury przez wystawienie faktury korygującej.

Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również, gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen. Wystawiana jest ona w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Zatem opisane w stanie faktycznym przyczyny korekty nie zostały spowodowane błędem rachunkowym ani też inną oczywistą omyłką, o których mowa w art. 12 ust. 3j ustawy o CIT. Tym samym dokumenty księgowe rozliczeniowe (korygujące zmniejszające), które mają na celu przyznanie rabatu potransakcyjnego, nie wynikają z błędów rachunkowych ani innych oczywistych omyłek w dokumentach pierwotnych.

Art. 12 ust. 3j ustawy o CIT jednoznacznie nakłada na podatnika obowiązek korekty przychodów w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Podsumowując, w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego Spółka jest uprawniona do ujęcia korekty przychodu wynikającego ze zbiorczej faktury korygującej w podatku dochodowym od osób prawnych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Odpowiedź na pytanie nr 5

Powzięli Państwo wątpliwość również w zakresie przyjęcia, że w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego Spółka jest uprawniona do stosowania średniego kursu danej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury korygującej do przeliczenia kwoty korekty przychodu wyrażonej w walucie obcej.

Jak wskazali Państwo we wniosku, przyznają Państwo rabat po zakończeniu danego okresu i zweryfikowaniu spełnienia warunków uprawniających do jego otrzymania. Spółka w celu udokumentowania przyznawanych na rzecz Kontrahenta rabatów wystawia zbiorcze faktury korygujące dotyczące wszystkich faktur z danego okresu rozliczeniowego. Faktury pierwotne dokumentujące dostawy, wystawiane są w walucie właściwej dla danej transakcji, a kwoty podatku VAT są przeliczane na złote polskie zgodnie z obowiązującymi przepisami. Faktury korygujące dokumentujące udzielony rabat wystawiane są również w tej samej walucie co faktury pierwotne. System identyfikuje wszystkie faktury objęte danym rabatem oraz ustala ich łączną wartość wyrażoną w EUR. Jednocześnie dla tych samych faktur system ustala odpowiadająca im łączną wartość wyrażoną w PLN, wynikającą z przeliczenia tych faktur przy zastosowaniu kursu walut przypisanego dla konkretnej faktury. Następnie system oblicza kurs stosowany do przeliczenia wartości rabatu poprzez podzielenie łącznej wartości faktur wyrażonej w PLN przez łączną wartość tych faktur wyrażoną w EUR.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości a mianowicie ustalenia po jakim kursie należy przeliczyć kwotę rabatu wyrażoną w walucie Euro na złote wskazać należy, że moment ujęcia dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty, po stronie przychodów, powinien być uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ten dokument.

W zakresie ustalenia właściwego kursu do przeliczenia korekty przychodów w związku z udzielonym rabatem potransakcyjnym wyrażonym w walucie obcej zauważyć należy, że z przepisu art. 12 ust. 2 ustawy CIT wynika, że:

Przyznanie rabatu potransakcyjnego nie wiąże się z „dodatkowym” osiągnięciem przychodu, rabat ten zgodnie z wyżej zaprezentowanym stanowiskiem powinien jednak pomniejszyć przychody poprzez ich zmniejszenie w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, lub w przypadku braku faktury inny dokument potwierdzający przyczyny korekty. W przypadku zatem gdy wartość rabatu potransakcyjnego wyrażona została w walucie obcej, niezbędne jest przeliczenie wartości pomniejszenia przychodów na złote.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w przypadku udzielenia rabatu potransakcyjnego Spółka jest uprawniona do zastosowania średniego kursu danej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury korygującej do przeliczenia kwoty korekty przychodu wyrażonej w walucie obcej. Bowiem Spółka będzie uprawniona do dokonania korekty przychodu na bieżąco, z uwagi na fakt, że wystawienie faktury korygującej nie jest spowodowane oczywistą omyłką lub błędem rachunkowym, a następuję w wyniku przyznanego rabatu potransakcyjnego.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualne wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane/zapadły w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.