0114-KDIP2-2.4010.342.2026.1.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT przychodu z tytułu pomocy publicznej otrzymanej przez Spółkę.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

X spółką z ograniczoną odpowiedzialnością („Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową z siedzibą w (...), podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka prowadzi działalność produkcyjną w zakładzie zlokalizowanym w rejonie (...).

W ramach prowadzonej działalności Spółka eksploatuje instalację produkcyjną (m.in. instalację do produkcji (...)), zakwalifikowaną do działalności odpowiadającej kodowi PKD 20.13, co jest powiązane z wysoką energochłonnością procesów.

Rekompensata – podstawa prawna i charakter świadczenia

Wnioskodawca składa wnioski o przyznanie pomocy publicznej w formie rekompensaty na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (dalej: „Ustawa”), tj. w związku z przenoszeniem na ceny energii elektrycznej kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych (koszty pośrednie EU ETS) ponoszonych w sektorze elektroenergetycznym.

W praktyce Spółka corocznie przechodzi procedurę wnioskową przewidzianą w Ustawie, obejmującą m.in. przygotowanie danych do wniosku, metodyki zbierania danych oraz weryfikację przez uprawniony podmiot. Dla tychże wniosków sporządzane są „Opinie z weryfikacji” (audit), która do tej pory potwierdzała pozytywną weryfikację danych zawartych we wniosku o przyznanie rekompensat oraz zgodność przygotowania wniosku i metodyki z wymogami Ustawy i aktów wykonawczych.

Decyzje o przyznaniu rekompensaty

Wnioskodawca uzyskiwał decyzję administracyjne przyznające Spółce rekompensatę (dalej: „Rekompensata”).

Informacje uzupełniające (brak postępowań)

Opisany stan faktyczny oraz zagadnienie będące przedmiotem wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej ani kontroli celno-skarbowej i nie zostały rozstrzygnięte co do istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym rekompensata otrzymana przez Spółkę na podstawie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, przyznawanych decyzjami właściwego organu stanowi dotację w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT i w konsekwencji jest wolna od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, rekompensata przyznana Spółce na podstawie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (dalej: „Ustawa o rekompensatach”) − jako świadczenie pieniężne o charakterze pomocy publicznej przyznane w trybie decyzji administracyjnej − stanowi dotację otrzymaną z budżetu państwa (w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT) i w konsekwencji korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, tj. nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT.

Uzasadnienie

1. Charakter prawny i ekonomiczny rekompensaty - świadczenie pieniężne o charakterze dotacyjnym

Rekompensata, o której mowa w stanie faktycznym, jest świadczeniem pieniężnym przyznawanym przedsiębiorstwom energochłonnym w ramach ustawowo uregulowanego systemu (Ustawa o rekompensatach), mającym na celu złagodzenie wpływu pośrednich kosztów emisji (EU ETS) przenoszonych na ceny energii elektrycznej. Przyznanie świadczenia następuje w trybie administracyjnym, po spełnieniu ustawowych warunków i przejściu formalnej procedury (wniosek, metodyka danych, weryfikacja).

Wnioskodawca wskazuje, że procedura ubiegania się o rekompensaty wymaga m.in. przygotowania i zweryfikowania danych składających się na wniosek o przyznanie rekompensat.

Wnioskodawca prowadzi działalność produkcyjną w zakładzie w rejonie (...), eksploatując instalację kwalifikowaną jako energochłonną (m.in. instalacja do produkcji (...); PKD 20.13).

2. Podstawa zwolnienia – art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostek samorządu terytorialnego (z ustawowo wskazanymi wyjątkami, które w analizowanym przypadku nie mają zastosowania).

Aktualnie w orzecznictwie podkreśla się, że brak legalnej definicji w ustawie podatkowej nie uzasadnia automatycznego zawężania pojęcia dotacji przez odwołanie do definicji z ustawy o finansach publicznych, o ile przepis podatkowy nie zawiera wyraźnego odesłania. Taką argumentację przyjął m.in. NSA w wyroku z 17 lutego 2026 r. (II FSK 1007/25), wskazując na autonomię wykładni prawa podatkowego i brak podstaw do ograniczania zwolnienia w drodze „importowania” definicji z innych gałęzi prawa.

W konsekwencji, przy ocenie zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT kluczowe jest:

a.  publicznoprawne źródło świadczenia (środki publiczne / budżet państwa), oraz

b.  dotacyjny (bezzwrotny) charakter wsparcia, przyznawanego w ustawowo uregulowanym trybie.

3. Linia interpretacyjna potwierdzająca zwolnienie rekompensat na podstawie ustawy o CIT

Wnioskodawca zauważa, że w obrocie prawnym funkcjonuje już korzystne rozstrzygnięcie organu interpretacyjnego dotyczące rekompensat przyznawanych na podstawie Ustawy o rekompensatach. W interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 7 maja 2026 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.102.2022.11.AG) organ − rozpoznając sprawę ponownie po wyrokach sądów – potwierdził, że przychód z rekompensat uzyskanych przez spółkę od Prezesa URE stanowi dotację z budżetu państwa i jest wolny od CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Powyższe rozstrzygnięcie ma istotne znaczenie dla sytuacji Wnioskodawcy, gdyż dotyczy tożsamego rodzaju świadczenia (rekompensaty) przyznawanego w reżimie Ustawy o rekompensatach i wprost odnosi się do kwalifikacji na gruncie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

W analizowanym stanie faktycznym Wnioskodawca:

a.  spełnia warunki ustawowe uzyskania rekompensaty,

b.  przeprowadza formalną procedurę wnioskową oraz weryfikacyjną (weryfikacja danych do wniosku),

c.   otrzymuje rekompensatę w drodze decyzji administracyjnej,

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe elementy – w szczególności publicznoprawny charakter świadczenia, jego przyznanie w reżimie decyzji administracyjnej oraz finansowanie ze środków publicznych w ramach systemu wsparcia – przemawiają za kwalifikacją rekompensaty jako dotacji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a zatem za zastosowaniem zwolnienia z CIT.

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy potwierdza w szczególności wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2026 r., sygn. II FSK 1007/25, w którym NSA oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i jednoznacznie uznał, że bezzwrotna pomoc publiczna finansowana ze środków publicznych stanowi dotację w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, niezależnie od jej nazwy w przepisach szczególnych.

NSA podkreślił, iż ustawodawca nie zawarł w ustawie o CIT definicji pojęcia „dotacja”, ani nie odesłał w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. do definicji zawartej w art. 126 ustawy o finansach publicznych, co wyklucza możliwość posiłkowania się tą definicją na gruncie prawa podatkowego. W ocenie Sądu zabieg ten miał charakter świadomy i znajduje uzasadnienie w zasadzie autonomii prawa podatkowego.

NSA jednoznacznie stwierdził, że o kwalifikacji danego świadczenia jako dotacji decydują jego cechy ekonomiczno-prawne (bezzwrotność, finansowanie ze środków publicznych), a nie przyjęta przez ustawodawcę nazwa („pomoc”, „rekompensata”). Tym samym brak jest podstaw do zawężającej wykładni zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Powyższe stanowisko znajduje pełne zastosowanie w niniejszej sprawie, w której Wnioskodawca otrzymuje bezzwrotną rekompensatę finansowaną ze środków publicznych w ramach systemu rekompensat dla sektorów energochłonnych, co przesądza o jej kwalifikacji jako dotacji zwolnionej z opodatkowania CIT.

Mając na uwadze:

a.  charakter rekompensaty jako ustawowej formy pomocy publicznej przyznawanej w trybie administracyjnym,

b.  aktualną linię wykładni pojęcia „dotacja” akcentującą autonomię prawa podatkowego (NSA 17.02.2026 r.),

c.   oraz utrwalające się rozstrzygnięcia w praktyce KIS po wyrokach sądów, w tym interpretację z 07.05.2026 r. dotyczącą rekompensat od Prezesa URE,

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymane rekompensaty podlegają zwolnieniu z CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku oraz kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu osiągnięcia przychodu zwolnionego spod opodatkowania.

Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT:

Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Wystąpienie każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika skutkuje obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania przez podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnej definicji przychodu. Zwrócić należy uwagę, że katalog przychodów wymienionych w ustawie ma charakter otwarty i jedynie przykładowy. Ustawodawca nie wprowadził do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ogólnej definicji przychodu.

Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:

Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.

Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

W świetle ww. przepisu, otrzymane w sposób definitywny środki pieniężne (np. w postaci pomocy publicznej) stanowią, co do zasady, przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT:

Analizując charakter opisanej we wniosku pomocy publicznej, która ma na celu niwelowanie skutków wyjątkowo silnego wpływu cen uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na cenę energii elektrycznej, należy mieć na uwadze, że zasady, warunki i tryb udzielenia rekompensat określone zostały w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1215).

Zgodnie z art. 2 ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych:

Rekompensaty przyznawane są podmiotom, które spełniają warunki określone w art. 5 cyt. ustawy, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 10 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

Na podstawie art. 10 ust. 8 ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych:

Zgodnie z art. 10 ust. 10 wskazanej ustawy:

W myśl art. 11 ww. ustawy:

Na podstawie art. 12 ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych:

Przy czym jak stanowi art. 13 ww. ustawy:

Stosownie do art. 21 ww. ustawy:

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych:

Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 2 tej ustawy:

W art. 23 ustawy, wskazano natomiast, że:

W świetle powyższych regulacji zauważyć należy, że pomoc publiczna w postaci rekompensat z tytułu przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na ceny energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w sektorze lub podsektorach energochłonnych, ma charakter zindywidualizowanej pomocy publicznej, przez co przedsiębiorcy, którzy chcą z niej skorzystać, muszą wypełnić szereg warunków formalnych określonych ustawą o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, w celu jej uzyskania.

W tym miejscu zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia „dotacja”. Brak ustawowej definicji pojęcia „dotacja” nie uprawnia jednak do dowolnego określenia jego zakresu znaczeniowego.

Mając powyższe na względzie, uprawnionym jest odwołanie się do ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.; dalej: „u.f.p.”), w zakresie rozumienia sformułowania „dotacja” zawartego w przepisach podatkowych.

Zgodnie z zamieszczoną w art. 126 u.f.p. definicją ogólną:

Określone w ww. przepisie dotacje, to środki przeznaczone na cele służące dobru całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości (na cel dostępny lub przeznaczony dla wszystkich). Uznanie otrzymanych środków za „dotację” w rozumieniu ww. ustawy warunkuje przeznaczenie tych środków na cele wartościowe, korzystne lub pożądane przez całe społeczeństwo lub jakąś jego zbiorowość.

Co do zasady, przyznanie dotacji skutkuje możliwością poniesienia w dalszej kolejności określonych wydatków na realizację zadania publicznego, które następuje po otrzymaniu takiej dotacji. Beneficjentem ww. dotacji może być m.in. osoba prawna, realizująca zadania, których celem jest ogólny interes publiczny, czy też Fundusz celowy, realizujący zadanie publiczne w postaci przyznawania rekompensat określonej grupie podmiotów.

Zwolnienie ustanowione w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT dotyczy wszelkich dotacji udzielanych ze środków budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem jednej kategorii – dopłat do oprocentowania kredytów bankowych. Z zastrzeżeniem ww. dopłat, dla zakresu omawianego zwolnienia nie ma znaczenia rodzaj dotacji ani system jej przekazywania i rozliczania. Istotne pozostaje natomiast źródło pochodzenia środków, którym musi być budżet państwa lub budżet jednostki samorządu terytorialnego.

W analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku, pomoc publiczna pochodzi z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, który jest państwowym funduszem celowym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera pojęcia „rekompensata”, zatem zasadne jest posłużenie się wykładnią językową tego pojęcia. Jak wskazuje Słownik języka polskiego (PWN) „rekompensata”, to m.in. „zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś”, „zlikwidowanie poniesionych przez kogoś strat lub doznanych krzywd”. Aby określone środki stanowiły „rekompensatę” musi zaistnieć zatem przyczyna (źródło) generująca stratę/niedobór/krzywdę. Niedostatki te następnie są „rekompensowane”.

Zauważyć przy tym należy, że ww. Fundusz jest funduszem celowym, a zatem w istocie − jest beneficjentem środków otrzymywanych w celu wypłaty rekompensat.

Otrzymana pomoc publiczna nie stanowi w istocie realizacji żadnego celu publicznego. Stanowi ona wyłącznie rekompensatę dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.

Ponadto, beneficjentem dotacji nie są Państwo, tylko Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ustawy z 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych realizujący zadanie publiczne w postaci rekompensaty dla podatnika, natomiast dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki.

Ponadto, sam ustawodawca posługując się pojęciem „rekompensaty” jednoznacznie wskazuje, że otrzymana przez podatnika na jego wniosek kwota stanowi zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś, co samo w sobie wyklucza objęcie jej definicją dotacji. Jeśli bowiem ustawodawca posługuje się pojęciem „rekompensaty”, a nie pojęciem „dotacja” należy przyjąć, że czyni to w sposób racjonalny.

Brak określenia omawianej kwoty pojęciem „dotacja” stanowi dodatkowy argument przemawiający za wykluczeniem stosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT, w opisanym przypadku.

Zauważyć przy tym należy, że gdyby wolą ustawodawcy było uznanie, że środki określone w ustawie. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych stanowią dotację, to stosowałby właśnie takie pojęcie w cytowanej ustawie. Ustawodawca posługując się pojęciem „pomoc” jednoznacznie przesądził, że otrzymana przez podatnika na jego wniosek kwota stanowi zrównoważenie lub wyrównanie braku, niedoboru lub ujemnego charakteru czegoś, co samo w sobie wyklucza objęcie jej definicją dotacji. Jeśli bowiem ustawodawca posługuje się pojęciem „pomoc”, a nie pojęciem „dotacja” należy przyjąć, że czyni to w sposób racjonalny.

Wskazanych powyżej pojęć nie można stosować zamiennie, albowiem warunki, w jakich dochodzi do ich przyznania, rodzą odmienne skutki na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W wyroku z 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 159/13 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że środki przyznane w ramach dotacji mają „znaczony” charakter i podmiot je otrzymujący nie ma swobody w ich wykorzystaniu, chyba że pozwalają mu na to przepisy szczególne. W uzasadnieniu wyroku NSA podkreślił:

W przypadku opisanej przez Państwa we wniosku pomocy publicznej bez znaczenia natomiast pozostaje, na co przeznaczone zostaną otrzymane środki. Podmiot otrzymujący pomoc − odmiennie, niż w przypadku otrzymanej dotacji − może zatem przeznaczyć otrzymane środki na dowolny cel. Otrzymane środki stają się bowiem środkami prywatnymi tego podmiotu.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, w rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że przyznana Państwu pomoc publiczna na podstawie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych − choć stanowi świadczenie publicznoprawne z budżetu państwa − to nie ma charakteru dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT.

Tym samym otrzymana przez Państwa pomoc publiczna mająca na celu złagodzenie wpływu pośrednich kosztów emisji (EU ETS) przenoszonych na ceny energii elektrycznej, stanowi dla Państwa przychód, który nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT.

Nie mogę zatem zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że rekompensata otrzymana przez Spółkę na podstawie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, przyznawanych decyzjami właściwego organu stanowi dotację w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT i w konsekwencji jest wolna od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, w rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że przyznana Państwu pomoc na podstawie ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, choć stanowi świadczenie publicznoprawne z budżetu państwa, to nie ma charakteru dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT i w konsekwencji nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie.

Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT przychodu z tytułu pomocy publicznej otrzymanej przez Spółkę, należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków zaznaczyć należy, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.