0114-KDIP2-2.4010.323.2026.1.KW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku powstania przychodu z nieodpłatnych bądź częściowo odpłatnych świadczeń w sytuacji korzystania przez Spółkę z udostępnionych jej bezpłatnie modeli odlewniczych.

Uzupełnili go Państwo pismem z dnia 22 lipca 2026 r. (data wpływu 22 lipca 2026r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Zaistniały stan faktyczny

Wnioskodawca posiada w Polsce siedzibę i w konsekwencji podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 z późn. zm., dalej: „Ustawa CIT”).

Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest odlewnictwo (...).

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca produkuje odlewane elementy (dalej: „Towary”) na potrzeby dwóch podmiotów:

• „Szwajcarskiego Kontrahenta”,
• „Węgierskiego Kontrahenta”,

- dalej łącznie zwanych „Kontrahentami”.

Wnioskodawca oraz Kontrahenci stanowią podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT.

Należy przy tym wspomnieć, że Węgierski Kontrahent jest spółką, której działalność służy głównie Szwajcarskiemu Kontrahentowi, albowiem Węgierski Kontrahent dokonuje świadczeń w zdecydowanej większości na rzecz Szwajcarskiego Kontrahenta.

Wspomniane Towary są produkowane przez Wnioskodawcę dla obu Kontrahentów, przy użyciu modeli odlewniczych, które Wnioskodawcy udostępnił Szwajcarski Kontrahent. Należy zaznaczyć, że Kontrahenci to jedyne podmioty na rzecz których Wnioskodawca produkuje Towary przy użyciu tych modeli.

Modele odlewnicze pozostają własnością Szwajcarskiego Kontrahenta, przy czym Szwajcarski Kontrahent nie pobiera żadnego wynagrodzenia w pieniądzu za udostępnienie Wnioskodawcy modeli odlewniczych.

Na bazie ustaleń pomiędzy Wnioskodawcą oraz Szwajcarskim Kontrahentem, dotychczas rozliczenie udostępnienia Wnioskodawcy modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia Szwajcarskiemu Kontrahentowi, przebiegało w ten sposób, że:

·      Wnioskodawca w zamian za udostępnienie modeli odlewniczych, był zobowiązany do obniżenia cen sprzedawanych obu Kontrahentom Towarów,

·      obniżenie ceny odbywało się w ten sposób, że:

-     Wnioskodawca ustalając ceny sprzedawanych na rzecz Kontrahentów Towarów stosował metodę koszt plus, a więc ustalał cenę sprzedaży na poziomie sumy bazy kosztowej i narzutu zysku,

-     z racji tego, że z udostępnionych modeli odlewniczych Wnioskodawca korzystał bez zapłaty wynagrodzenia, to nie uwzględniał w bazie kosztowej kosztu w postaci - korzystania z modeli odlewniczych,

-     należy zaznaczyć, że modele odlewnicze są niezbędne do wyprodukowania sprzedawanych przez Wnioskodawcę Kontrahentom Towarów, a więc gdyby Wnioskodawca sam nabył modele odlewnicze lub korzystał z nich odpłatnie, to ten koszt niewątpliwie zostałby zaliczony do bazy kosztowej przy ustalaniu ceny sprzedawanych Towarów.

·      uwzględniając powyższe, ceny Towarów oferowane Kontrahentom niewątpliwie były niższe niż w sytuacji, gdyby nie doszło do udostępnienia Wnioskodawcy modeli odlewniczych przez Szwajcarskiego Kontrahenta, bez konieczności zapłaty wynagrodzenia.

Przy czym należy zaznaczyć, że Wnioskodawca poza dokonywaniem obniżenia cen Kontrahentom, jednocześnie rozpoznawał również po swojej stronie przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia w postaci udostępnienia mu modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia.

Wnioskodawca wskazuje, że korzystanie z modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia, a w zamian obniżanie ceny sprzedawanych Towarów, z jednoczesnym rozpoznawaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń przez Wnioskodawcę, trwa od 2020 r. do chwili obecnej.

Wnioskodawca nabrał wątpliwości, czy zasadnie rozpoznawał dotychczas przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia, uwzględniając w szczególności fakt, że cena sprzedawanych przez niego Kontrahentom Towarów była z tego powodu obniżana.

Zdarzenie przyszłe

Wnioskodawca oraz Kontrahenci będą nadal kontynuować opisany w zaistniałym stanie faktycznym model współpracy.

Dlatego wątpliwości Wnioskodawcy co do tego, czy musi on w takim modelu współpracy rozpoznawać przychód z tytułu korzystania z modeli odlewniczych bez wynagrodzenia, skoro będzie on dokonywał z tego tytułu obniżenia ceny sprzedawanych Kontrahentom Towarów, dotyczą także przyszłości.

Pytania

1.  Czy Wnioskodawca miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych (zaistniały stan faktyczny)?

2.  Czy Wnioskodawca będzie miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych (zdarzenie przyszłe)?

Poniżej przedstawione pytania nr 3 i 4, zadane zostały jedynie na wypadek, gdyby stanowisko Wnioskodawcy w zakresie odpowiednio pytania nr 1 lub 2 zostało uznane za nieprawidłowe.

3.  Jeżeli Wnioskodawca miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych, to czy przychód ten powinien być rozpoznany jedynie w zakresie, w jakim modele odlewnicze zostały wykorzystane do produkcji Towarów, które były sprzedawane do Węgierskiego Kontrahenta (zaistniały stan faktyczny)?

4.  Jeżeli Wnioskodawca będzie miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych, to czy przychód ten powinien być rozpoznany jedynie w zakresie, w jakim modele odlewnicze będą wykorzystywane do produkcji Towarów, które będą sprzedawane do Węgierskiego Kontrahenta (zdarzenie przyszłe)?

Poniżej przedstawione pytania nr 5 i 6, zostały zadane jedynie na wypadek, gdyby udzielono odpowiedzi na pytania nr 3 lub 4, a stanowisko Wnioskodawcy w zakresie odpowiednio pytania nr 3 lub 4 zostało uznane za prawidłowe.

5.  Jeżeli Wnioskodawca miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych, jedynie w zakresie, w jakim modele odlewnicze zostały wykorzystane do produkcji Towarów, które były sprzedawane Węgierskiemu Kontrahentowi, to czy przychód ten może być rozpoznany w takiej części wartości rynkowej udostępnienia modeli odlewniczych, która odpowiada części jaką wartość sprzedaży Towarów na rzecz Węgierskiego Kontrahenta stanowiła wobec wartości sprzedaży Towarów dokonanej na rzecz obu Kontrahentów.

6.  Jeżeli Wnioskodawca będzie miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych, jedynie w zakresie, w jakim modele odlewnicze będą wykorzystywane do produkcji Towarów, które będą sprzedawane Węgierskiemu Kontrahentowi, to czy przychód ten będzie mógł być rozpoznany w takiej części wartości rynkowej udostępnienia modeli odlewniczych, która odpowiadać będzie części jaką wartość sprzedaży Towarów na rzecz Węgierskiego Kontrahenta stanowić będzie wobec wartości sprzedaży Towarów dokonanej na rzecz obu Kontrahentów.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Wnioskodawca nie miał obowiązku rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych.

Ad 2

Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych.

Ad 3

Jeżeli Wnioskodawca miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych, to przychód ten powinien być rozpoznany jedynie w zakresie, w jakim modele odlewnicze zostały wykorzystane do produkcji Towarów, które były sprzedawane do Węgierskiego Kontrahenta.

Ad 4

Jeżeli Wnioskodawca będzie miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych, to przychód ten powinien być rozpoznany jedynie w zakresie, w jakim modele odlewnicze będą wykorzystywane do produkcji Towarów, które będą sprzedawane do Węgierskiego Kontrahenta.

Ad 5

Jeżeli Wnioskodawca miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych, jedynie w zakresie, w jakim modele odlewnicze zostały wykorzystane do produkcji Towarów, które były sprzedawane Węgierskiemu Kontrahentowi, to przychód ten może być rozpoznany w takiej części wartości rynkowej udostępnienia modeli odlewniczych, która odpowiada części jaką wartość sprzedaży Towarów na rzecz Węgierskiego Kontrahenta stanowiła wobec wartości sprzedaży Towarów dokonanej na rzecz obu Kontrahentów.

Ad 6

Jeżeli Wnioskodawca będzie miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych, jedynie w zakresie, w jakim modele odlewnicze będą wykorzystywane do produkcji Towarów, które będą sprzedawane Węgierskiemu Kontrahentowi, to przychód ten będzie mógł być rozpoznany w takiej części wartości rynkowej udostępnienia modeli odlewniczych, która odpowiadać będzie części jaką wartość sprzedaży Towarów na rzecz Węgierskiego Kontrahenta stanowić będzie wobec wartości sprzedaży Towarów dokonanej na rzecz obu Kontrahentów.

Uzasadnienie

Część ogólna

Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 Ustawy CIT, są m.in.:

„2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie”.

Na wstępie należy zaznaczyć, że od 2020 r., nie doszło do żadnej istotnej zmiany treści powyższego przepisu, która mogłaby mieć wpływ na jego rozumienie w kontekście rozważań będących przedmiotem niniejszego wniosku.

Dlatego przedstawiona poniżej argumentacja dotycząca jego prawidłowego rozumienia, odnosi się zarówno do zaistniałego stanu faktycznego, jak też zdarzenia przyszłego.

Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, że gdy podatnik otrzyma nieodpłatne lub częściowo odpłatne świadczenie, to obowiązany jest wykazać z tego tytułu przychód podatkowy. Ustawa CIT nie wyjaśnia przy tym jak dokładnie należy rozumieć określenie „nieodpłatnie”.

Jednak kwestia tego co dokładnie należy rozumieć pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia, była przedmiotem licznego orzecznictwa sądów administracyjnych, a wypracowane w tym zakresie stanowisko sądów należy uznać za już ugruntowane.

Jak wyjaśnia Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 listopada 2025 r. o sygn. II FSK 1161/24: „Pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane znaczenie. Sądy jednolicie prezentują pogląd, że ma ono szersze znaczenie niż w prawie cywilnym i obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podatnika, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (por. np. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 24 października 2011 r., sygn. akt II FPS 7/10; 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10; 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02; 16 października 2006 r., II FPS 1/06)”.

Jak wynika z powyższego, pojęcie nieodpłatnego świadczenia należy rozumieć bardzo szeroko na gruncie podatkowym, a więc wystąpi ono jedynie w sytuacji, gdy otrzymane świadczenie nie wiąże się z jakimikolwiek kosztami lub innym ekwiwalentem.

Z racji tego, że nieodpłatność wyklucza jakikolwiek ekwiwalent, to analiza tego czy mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem, wymaga szerokiego spojrzenia i uwzględnienia wszelkich świadczeń, mogących stanowić świadczenie wzajemne za uzyskane przysporzenie.

Odpłatność, która wyklucza uznanie świadczenia za nieodpłatne, może mieć zatem zarówno postać bezpośredniej zapłaty wynagrodzenia w pieniądzu, jak też innego zachowania otrzymującego świadczenie np. wykonania usługi lub obniżenia ceny oferowanych towarów.

Jak wyjaśnia Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 lutego 2013 r. o sygn. II FSK 1248/11: „Natomiast podstawową cechą nieodpłatnego świadczenia jest to, że otrzymujący przysporzenie nie jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego, np. obniżki ceny z tytułu sprzedaży towaru lub świadczonej usługi”.

Co również bardzo istotne z perspektywy niniejszego wniosku, skoro nieodpłatne świadczenie oznacza brak jakiegokolwiek ekwiwalentu związanego z otrzymanym świadczeniem, to zdaniem Wnioskodawcy nieodpłatne świadczenie nie wystąpi zarówno w przypadku, gdy w zamian za otrzymane świadczenie podatnik ma obowiązek świadczyć bezpośrednio na rzecz podmiotu od którego je otrzymał, jak też na rzecz jakiegokolwiek innego podmiotu.

W obu tych sytuacjach bowiem, po stronie podatnika doszłoby do poniesienia kosztu związanego z otrzymanym świadczeniem, a zatem nie mogłoby ono zostać uznane z jego perspektywy za nieodpłatne.

Z takim stanowiskiem można się również spotkać w doktrynie prawa podatkowego: „Zatem z nieodpłatnym otrzymaniem rzeczy, praw lub innych świadczeń mamy do czynienia wtedy, gdy podmiot otrzymujący te rzeczy, prawa lub inne świadczenia nie ma, w zamian za ich otrzymanie, obowiązku wykonania jakiegokolwiek świadczenia, zarówno wobec podmiotu, od którego otrzymał nieodpłatnie rzecz, prawo lub inne świadczenie, jak i wobec podmiotu trzeciego”. (zob. W. Dmoch, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, wyd. 11, 2025, art. 12.)

Podsumowując powyższe rozważania w zakresie nieodpłatnych świadczeń, zdaniem Wnioskodawcy z otrzymaniem nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT mamy do czynienia jedynie wtedy, gdy za zamian za otrzymane świadczenie otrzymujący je podatnik nie jest zobowiązany do spełnienia jakiegokolwiek świadczenia, na rzecz kogokolwiek.

Jedynie bowiem w takiej sytuacji można uznać, że podatnik uzyskał przysporzenie bez jakiegokolwiek kosztu lub ekwiwalentu, a więc nieodpłatnie.

Odnosząc się natomiast do kwestii świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do treści art. 12 ust. 5 Ustawy CIT: „Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b”.

Jak natomiast stanowi art. 12 ust. 5a Ustawy CIT: „Wartością rzeczy lub praw częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest różnica między wartością tych rzeczy lub praw, ustaloną według zasad określonych w ust. 5, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio”.

Jak wynika z art. 12 ust. 6 Ustawy CIT: „Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:

1)  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3)  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;

4)  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia”.

Z kolei jak stanowi art. 12 ust. 6a Ustawy CIT: „Wartością świadczeń częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest różnica między wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 6, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio”.

Jak wynika z powyższych przepisów, wartością otrzymanych rzeczy, praw lub innych świadczeń częściowo odpłatnych, stanowiącą przychód podatnika, jest różnica między ich wartością, ustaloną co do zasady według reguł rynkowych, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

W konsekwencji, należy stwierdzić że do powstania przychodu z tytułu częściowo odpłatnego świadczenia może dojść w sytuacji, gdy co prawda występuje świadczenie wzajemne, a więc nie można mówić o nieodpłatnym świadczeniu, jednak wartość rynkowa świadczenia wzajemnego jest niższa od wartości rynkowej świadczenia otrzymanego.

Ad 1

Jak wskazano w opisie zaistniałego stanu faktycznego, modele odlewnicze zostały Wnioskodawcy udostępnione bez konieczności zapłaty Szwajcarskiemu Kontrahentowi wynagrodzenia w pieniądzu. Uwzględniając jednak całokształt ustaleń pomiędzy Wnioskodawcą oraz Szwajcarskim Kontrahentem, nie sposób uznać, że modele te zostały udostępnione nieodpłatnie lub jedynie częściowo odpłatnie w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT.

Jak uargumentował Wnioskodawca w części ogólnej niniejszego uzasadnienia, pojęcie ekwiwalentu za otrzymane świadczenie w kontekście art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT należy rozumieć bardzo szeroko. Nie musi to być bezpośrednia wypłata wynagrodzenia w pieniądzu, a może to być też inne świadczenie lub obniżka ceny, o ile oczywiście ich dokonanie jest związane z faktem uzyskania danego świadczenia.

W świetle zaistniałego stanu faktycznego, nie budzi wątpliwości, że obniżka cen przez Wnioskodawcę ma związek z faktem korzystania przez niego z udostępnionych mu modeli odlewniczych. Jak bowiem wskazał Wnioskodawca, w zamian za korzystanie z modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia, był on zobowiązany do obniżenia ceny Towarów dla Kontrahentów.

Ceny Towarów Wnioskodawca ustalał stosując metodę koszt plus, która polega na ustaleniu ceny transakcji jako sumy poniesionych kosztów i odpowiedniego narzutu zysku.

Z racji tego, że Wnioskodawca korzystał z modeli odlewniczych bez konieczność zapłaty wynagrodzenia, nie uwzględniał w bazie kosztowej kosztu w postaci wykorzystywania modeli odlewniczych.

Jest to natomiast koszt, który niewątpliwie powinien zostać uwzględniony w bazie kosztowej przy ustalaniu ceny metodą koszt plus, gdyby Wnioskodawca nie miał możliwości korzystania z modeli odlewniczych bez zapłaty wynagrodzenia. Modele odlewnicze są bowiem niezbędne do produkowania Towarów, którymi są odlewane przy ich użyciu elementy.

Skoro zatem Wnioskodawca obniża cenę sprzedawanych Kontrahentom Towarów, poprzez nieuwzględnienie kosztu korzystania z modeli odlewniczych w bazie kosztowej, to niewątpliwie:

-     jest to obniżka ceny związana z faktem udostępnienia Wnioskodawcy modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia,

-     cena po obniżce jest niższa niż byłaby, gdyby Wnioskodawca nie korzystał z modeli odlewniczych bez zapłaty wynagrodzenia w pieniądzu.

Powyższe wyklucza uznanie udostępnienia Wnioskodawcy modeli odlewniczych za nieodpłatne świadczenie, występuje bowiem ekwiwalent ze strony Wnioskodawcy, który pozostaje w związku z korzystaniem z modeli odlewniczych.

Należy oczywiście zauważyć, że brak uznania otrzymanego świadczenia za nieodpłatne nie wyklucza jeszcze, że może zostać ono uznane za świadczenie odpłatne, ale jedynie w części. Jednak zdaniem Wnioskodawcy, przypadek częściowo odpłatnego świadczenia również nie wystąpił w zaistniałym stanie faktycznym.

W przypadku udostępnienia modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia, w zamian za obniżkę ceny, częściowo odpłatne świadczenie mogłoby zdaniem Wnioskodawcy wystąpić, gdyby:

-     Wnioskodawca sprzedawał część Towarów wyprodukowanych za pomocą modeli odlewniczych bez obniżki ich ceny,

-     wartość o którą obniżono ceny, byłaby niższa od wartości rynkowej świadczenia w postaci korzystania z modeli odlewniczych.

Żadne z powyższych nie wystąpiło w zaistniałym stanie faktycznym.

Wnioskodawca wykorzystuje modele odlewnicze do produkcji Towarów tylko na rzecz dwóch podmiotów – Szwajcarskiego Kontrahenta oraz Węgierskiego Kontrahenta. Jednocześnie dla obu z nich obniża ceny sprzedawanych Towarów.

Natomiast wartość obniżenia ceny jest równa wartości świadczenia w postaci korzystania z modeli odlewniczych, co w istocie wynika z samego sposobu kalkulacji ceny sprzedawanych Kontrahentom Towarów.

Ich cena jest bowiem ustalana metodą koszt plus. Wnioskodawca obniża cenę przez nieuwzględnianie w bazie kosztowej wartości udostępnienia mu modeli odlewniczych, który to koszty powinien zostać do niej wliczony, gdyby korzystanie z modeli wymagało zapłaty przez Wnioskodawcę wynagrodzenia.

Taka metoda gwarantuje równowartość świadczeń w postaci udostępnienia modeli odlewniczych oraz obniżki ceny Towarów, ponieważ:

-     modele odlewnicze są niezbędne do produkcji Towarów, czyli odlewów, a więc koszty ich wykorzystywania powinny zostać co do zasady wliczone do bazy kosztowej przy ustalaniu ceny Towarów,

-     z racji jednak korzystania z modeli bez konieczności zapłaty wynagrodzenia, Wnioskodawca nie uwzględnia w bazie kosztowej kosztu w postaci korzystania z modeli odlewniczych,

-     w istocie zatem, jaka by nie była konkretna wartość rynkowa świadczenia w postaci udostępnienia modeli odlewniczych, to poprzez całkowite pominięcie w bazie kosztowej wartości tego świadczenia, dochodzi do zapewnienia równowartości świadczeń,

-     o ile bowiem Wnioskodawca korzysta z modeli odlewniczych bez zapłaty wynagrodzenia, to jednocześnie produkuje przy ich użyciu i sprzedaje Towary tylko na rzecz Kontrahentów, a jednocześnie wobec obu z nich musi obniżyć cenę sprzedawanych Towarów poprzez pominięcie w bazie kosztowej ewentualnej wartości udostępnienia mu modeli odlewniczych.

Należy wskazać, że opisany sposób rozliczenia odpowiada tzw. umowie toolingu, która była już wielokrotnie przedmiotem indywidualnych interpretacji podatkowych, potwierdzających, że w przypadku, gdy uzyskanie świadczenia bez zapłaty wynagrodzenia wiąże się z odpowiednim obniżeniem ceny własnych towarów, to nie dochodzi do powstania przychodu po stronie otrzymującego świadczenie:

• jak wyjaśnia Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 25 sierpnia 2025 r. o sygn. 0114-KDIP2-2.4010.315.2025.4.AS: „Pomimo tego, że z ww. tytułu nie pobierają Państwo bezpośrednio wynagrodzenia w postaci zapłaty gotówkowej, to należność za korzystanie ze środków trwałych przez Zainteresowanego będzie skalkulowana w cenie wykonywanych na Państwa rzecz usług. Dzięki korzystaniu przez Zainteresowanemu z udostępnianych środków trwałych cena za usługę nabytą od Zainteresowanego przez Państwa jest bowiem niższa, niż gdyby Zainteresowany nabył lub pożyczył/najął/dzierżawił środek trwały przy pracach dla Państwa za odpłatnością. Ostatecznie ponoszą Państwo niższe koszty prowadzonych prac i może finalnie zaproponować Podmiotowi Powiązanemu niższą cenę świadczonych usług, niż w przypadku konieczności zorganizowania samodzielnie przez Zainteresowanego ww. środków trwałych. Z tego powodu należy zatem uznać, że w opisanej sprawie mamy do czynienia z ekwiwalentnością świadczeń. Tym samym, ze względu na wzajemny charakter świadczeń między Państwem a Zainteresowanym, nie wystąpi nieodpłatne przysporzenie Zainteresowanego, ponieważ przekazania Zainteresowanemu do korzystania środków trwałych udostępnionych Spółce przez Podmiot Powiązany na potrzeby realizacji umowy o świadczenie usług naprawczych nie można uznać ich za świadczenia nieodpłatne, bądź częściowo odpłatne”.
• w interpretacji indywidualnej z dnia 12 czerwca 2020 r. o sygn. 0111-KDIB1- 2.4010.76.2020.3.AK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał poniższe stanowisko za prawidłowe: „Spółka podkreśla, że w przedstawionym przez Spółkę zdarzeniu przyszłym nie ma miejsca świadczenie o charakterze nieodpłatnym bądź częściowo odpłatnym. Faktycznie wynagrodzenie za korzystanie ze środków trwałych Spółki przez Usługodawcę będzie skalkulowane w cenie wykonywanych usług. Z uwagi na to, że będą to zatem świadczenia ekwiwalentne, nie można mówić o nieodpłatności, bądź częściowej odpłatności po stronie Usługodawcy w związku z korzystaniem z tych urządzeń. Jako że wydanie Usługodawcy środków trwałych będzie obowiązkiem Spółki wykonywanym w celu wykonania przez Usługodawcę określonych usług, należy uznać, iż w danej transakcji mamy do czynienia z ekwiwalentnością. Ze względu na wzajemny charakter świadczeń Spółki oraz Usługodawcy, nie wystąpi nieodpłatne przysporzenie majątku Usługodawcy. W konsekwencji w opisanej sytuacji nie znajdzie zastosowania wspomniany art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT. Po stronie Spółki przychód podatkowy z tytułu otrzymania nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT nie powstanie”.
• w interpretacji indywidualnej z dnia 3 grudnia 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1- 1.4010.402.2019.2.ŚS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał poniższe stanowisko za prawidłowe: „Współpraca realizowana pomiędzy Spółką a Kontrahentem w zakresie udostępniania bez wynagrodzenia matryc produkcyjnych realizowana jest na zasadach klasycznego "toolingu" opisanego powyżej. Kontrahent udostępnia bowiem posiadane matryce produkcyjne w celu umożliwienia Spółce prawidłowej realizacji Zlecenia. Spółka wykorzystuje matryce produkcyjne wyłącznie w ramach realizacji Kontraktu na rzecz Kontrahenta. Dzięki wykorzystaniu matryc produkcyjnych Spółka jest w stanie realizować produkcję części samochodowych w ramach Zlecenia zgodnie z narzuconą specyfikacją i wymaganymi przez Kontrahenta standardami jakości. Ponadto Wnioskodawca w ramach realizacji Kontraktu może potencjalnie zaproponować Kontrahentowi korzystniejsze ceny dostarczanych wyrobów w porównaniu z sytuacją, gdyby nie doszło do udostępnienia matryc produkcyjnych na rzecz Spółki. Mając na uwadze zaprezentowane powyżej ugruntowane stanowisko władz podatkowych, w ocenie Wnioskodawcy korzystanie bez wynagrodzenia przez Spółkę z należących do Kontrahenta matryc produkcyjnych nie skutkuje powstaniem po stronie Spółki przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń”.

Przy czym, w zaistniałym stanie faktycznym występuje jedna okoliczność, która może odbiegać od typowej umowy toolingu, a mianowicie:

• o ile modele odlewnicze są własnością Szwajcarskiego Kontrahenta i to przez niego zostały udostępnione Wnioskodawcy,
• to są wykorzystywane do produkcji Towarów nie tylko na rzecz Szwajcarskiego Kontrahenta, ale też na rzecz Węgierskiego Kontrahenta.

Zdaniem Wnioskodawcy okoliczność ta nie ma jednak znaczenia z perspektywy uznania, że nie doszło po stronie Wnioskodawcy do powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

W pierwszej kolejności dlatego, że jak wyjaśnił Wnioskodawca w części ogólnej uzasadnienia, aby doszło do nieodpłatnego świadczenia, otrzymujący nie może być zobowiązany do wykonania w zamian jakiegokolwiek świadczenia, na rzecz kogokolwiek.

Wnioskodawca wykorzystuje modele odlewnicze do produkcji Towarów zarówno na rzecz Szwajcarskiego jak też Węgierskiego Kontrahenta, ale wobec obu z nich jest zobowiązany do dokonania odpowiedniego obniżenia ceny Towarów.

Niezależnie zatem od tego, że w części świadczenie Wnioskodawcy w postaci obniżenia ceny dokonywane jest na rzecz Węgierskiego Kontrahenta, który modeli odlewniczych nie udostępnił, to z perspektywy Wnioskodawcy i tak nie dochodzi do przysporzenia. Do uzyskania przysporzenia doszłoby wtedy, gdyby Węgierskiemu Kontrahentowi Wnioskodawca nie obniżał odpowiednio cen.

Nawet gdyby jednak przyjąć, że do uznania obniżki cen za świadczenie wzajemne w stosunku do udostępnienia modeli odlewniczych, konieczne jest aby obniżka była wykonywana jedynie na korzyść Szwajcarskiego Kontrahenta, to należy zwrócić uwagę na szerszą perspektywę całej sytuacji.

Mianowicie, jak wskazał Wnioskodawca w opisie zaistniałego stanu faktycznego, Węgierski Kontrahent jest spółką powiązaną z Szwajcarskim Kontrahentem. Działalność Węgierskiego Kontrahenta służy głównie Szwajcarskiemu Kontrahentowi, albowiem Węgierski Kontrahent dokonuje świadczeń w zdecydowanej większości na rzecz Szwajcarskiego Kontrahenta.

Zatem patrząc z szerszej perspektywy, produkcja i sprzedawanie Towarów po obniżonej cenie Węgierskiemu Kontrahentowi służy również Szwajcarskiemu Kontrahentowi. Jest zresztą zrozumiałe, że Szwajcarski Kontrahent musi dostrzegać swój interes w takim układzie, skoro na bazie ustaleń zgodził się na wykorzystywanie swoich modeli odlewniczych do produkcji Towarów także na rzecz Węgierskiego Kontrahenta.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy fakt, że modele odlewnicze są wykorzystywane do produkcji Towarów także na rzecz Węgierskiego Kontrahenta, który modeli nie udostępnił, nie zmienia faktu, iż z perspektywy Wnioskodawcy nie doszło do uzyskania nieodpłatnego lub też częściowo odpłatnego świadczenia.

Ad 2

Zdarzenie przyszłe polega na kontynuowaniu opisanego w zaistniałym stanie faktycznym modelu współpracy pomiędzy Wnioskodawcą oraz Kontrahentami.

W konsekwencji, cała argumentacja przedstawiona odnośnie zaistniałego stanu faktycznego, pozostaje właściwa również w zakresie zdarzenia przyszłego.

Uwzględniając tę argumentację, zdaniem Wnioskodawcy kontynuując korzystanie z modeli odlewniczych na dotychczasowych warunkach, nie będzie on musiał rozpoznawać przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Ad 3 i 4

Wnioskodawca uważa, że w zaistniałym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, nie doszło/dojdzie do powstania po jego stronie jakiegokolwiek przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z racji korzystania z modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia.

Gdyby jednak stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 lub 2 zostało uznane za nieprawidłowe, Wnioskodawcy zależy na uzyskaniu odpowiedzi, w jakiejś części powinien zostać rozpoznany przychód z tytułu nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia.

Ponieważ zdaniem Wnioskodawcy przy takim poglądzie, nie sposób byłoby uznać, że przychód ten powinien być rozpoznany w pełnej wartości rynkowej udostępnienia modeli odlewniczych.

Ewentualne wątpliwości mogą bowiem powstać jedynie w zakresie sprzedaży Towarów na rzecz Węgierskiego Kontrahenta. W tym bowiem zakresie Towary są sprzedawane na rzecz podmiotu, który sam nie udostępnił modeli odlewniczych.

Jak uargumentował Wnioskodawca w kontekście swojego stanowiska co do pytań nr 1 i 2, zdaniem Wnioskodawcy powyższe nie stanowi przeszkody do uznania, że również w tym zakresie nie powstał przychód z tytułu korzystania z modeli odlewniczych.

Niewątpliwie bowiem obniżka cen na rzecz Węgierskiego Kontrahenta jest związana z udostępnieniem Wnioskodawcy modeli odlewniczych przez Szwajcarskiego Kontrahenta i stanowi odpłatność dla tego świadczenia, nawet jeżeli wykonywana jest na rzecz innego podmiotu.

Gdyby jednak uznać, że odpłatność świadczenia nie występuje w takim przypadku, z racji tego, że to nie Węgierski Kontrahent udostępnił modele odlewnicze, to zdaniem Wnioskodawcy przychód z tytułu korzystania z modeli odlewniczych bez wynagrodzenia, powinien być rozpoznany tylko w tym zakresie, a więc w zakresie w jakim modele odlewnicze były/będą wykorzystywane do produkcji Towarów sprzedawanych Węgierskiemu Kontrahentowi.

Nie budzi bowiem wątpliwości, że w zakresie obniżenia ceny Towarów sprzedawanych przez Wnioskodawcę Szwajcarskiemu Kontrahentowi, występuje ekwiwalentność pomiędzy udostępnieniem modeli odlewniczych oraz obniżeniem ceny Towarów. W tym zakresie obniżka ceny dokonywana jest na rzecz tego samego podmiotu, który udostępnił modele odlewnicze.

Ad 5 i 6

W przypadku uznania, że Wnioskodawca miał/będzie miał obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych, jedynie w zakresie, w jakim modele odlewnicze były/będą wykorzystywane do produkcji Towarów, które były/będą sprzedawane do Węgierskiego Kontrahenta, pojawia się kolejna wątpliwość Wnioskodawcy.

Mianowicie, w jaki sposób należy określić jaka część wartości rynkowej świadczenia w postaci udostępnienia modeli odlewniczych, powinna zostać rozpoznana jako przychód przez Wnioskodawcę.

Z racji tego, że modele odlewnicze są wykorzystywane do produkcji Towarów na rzecz obu Kontrahentów, nie jest możliwe dokonanie tego poprzez ustalenie wartości rynkowej korzystania tylko dla konkretnej części z tych modeli odlewniczych, ponieważ jeden model może być wykorzystany do produkcji Towarów zarówno dla Węgierskiego jak i Szwajcarskiego Kontrahenta.

Zdaniem Wnioskodawcy, w takiej sytuacji dopuszczalną metodą jest rozpoznanie przychodu w takiej części wartości rynkowej udostępnienia modeli odlewniczych, która odpowiada części jaką wartość sprzedaży Towarów na rzecz Węgierskiego Kontrahenta stanowiła wobec wartości sprzedaży Towarów dokonanej na rzecz obu Kontrahentów.

Powyższe można zobrazować następująco: 

-     należy ustalić wartość rynkową udostępnienia modeli odlewniczych,

-     należy ustalić wartość sprzedaży Towarów dokonanej na rzecz Szwajcarskiego Kontrahenta,

-     należy ustalić wartość sprzedaży Towarów dokonaną na rzecz Węgierskiego Kontrahenta,

-     należy obliczyć jaką część wartości sprzedaży Towarów dokonanej na rzecz obu Kontrahentów, stanowi wartość sprzedaży Towarów dokonana na rzecz Węgierskiego Kontrahenta,

-     według takiej części rozpoznać ustaloną wartość rynkowa udostępnienia modeli odlewniczych jako przychód,

-     można to zobrazować poniższym przykładem (wartości są jedynie przykładowe),

-     załóżmy, że roczna wartość rynkowa najmu modeli odlewniczych wykorzystywanych do produkcji Towarów na rzecz obu Kontrahentów to 800 000 zł,

-     załóżmy, że roczna wartość sprzedaży Towarów na rzecz Węgierskiego Kontrahenta to 1 000 000 zł,

-     załóżmy, że roczna wartość sprzedaży Towarów na rzecz Szwajcarskiego Kontrahenta to 3 000 000 zł,

-     w takiej sytuacji wartość sprzedaży Towarów do Węgierskiego Kontrahenta stanowi 25 % całej wartości sprzedaży Towarów, które wyprodukowano przy użyciu modeli odlewniczych,

-     zatem w takiej sytuacji, Wnioskodawca powinien rozpoznać w danym roku jako przychód z tytułu nieodpłatnych/częściowo odpłatnych świadczeń 25 % wartości rynkowej rocznego najmu wszystkich modeli odlewniczych,

-     a więc w tym przykładzie wartość przychodu do rozpoznania wyniosłaby 200 000 zł.

Wnioskodawca uważa, że taki sposób ustalenia wartości przychodu do rozpoznania, pozwoli na adekwatne oddanie tego w jakiej wysokości należałoby rozpoznać przychód z tytułu nieodpłatnych/ częściowo odpłatnych świadczeń w sytuacji, gdyby uznać, że przychód ten powinien być rozpoznany jedynie w zakresie wykorzystywania modeli odlewniczych do produkcji i sprzedaży Towarów na rzecz Węgierskiego Kontrahenta.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji przychodu.

W art. 12 ustawy o CIT, wymienione jednak zostały przykładowo rodzaje przychodów, określono moment ich powstania, jak również enumeratywnie wskazano, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów (ust. 4).

Z istoty podatku dochodowego od osób prawnych wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem – jako źródłem dochodu – jest wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.

Powołana ustawa ustala zdarzenia, które powodują powstanie obowiązku podatkowego, czyli powinności przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem tych zdarzeń. Ustala, kiedy i w jakich sytuacjach powstanie obowiązek podatkowy.

Oznacza to, że obowiązek ten powstaje w okolicznościach wskazanych przez prawo, niezależnie od woli podlegających mu osób czy podmiotów. Na gruncie ustaw podatkowych abstrakcyjny obowiązek podatkowy przekształca się w skonkretyzowane zobowiązanie podatkowe. Zdarzeniem, z którym ustawodawca wiąże obowiązek podatkowy jest m.in. otrzymanie „nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia”.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Z powołanego art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wynika więc, że gdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą otrzyma nieodpłatne świadczenie (lub świadczenie częściowo odpłatne) obowiązany jest wykazać z tego tytułu przychód podatkowy. Co istotne, przysporzenie majątkowe musi być powiązane z uzyskaniem przez podatnika korzyści niezwiązanej z jakikolwiek świadczeniem ekwiwalentnym.

Stosownie do art. 12 ust. 5 ustawy o CIT:

Z przepisem tym koresponduje art. 12 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że:

Pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej. Pomocną może być definicja wypracowana w uchwale NSA z 18 listopada 2002 r. sygn. akt (FPS 9/02, Legalis) i cytowana w licznych orzeczeniach, np.: w wyroku NSA z 26 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 3527/18, wyroku NSA z 3 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3194/17, uchwały NSA z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt II FPS 7/10, z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 i 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06).

Zgodnie z tą definicją pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT ma szerszy zakres, niż w prawie cywilnym: „Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony − por. art. 353 Kc), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.

Aby móc w pełni zdefiniować pojęcie „nieodpłatne” zasadnym jest także odwołanie się do wykładni gramatycznej, zgodnie z którą odpłacać to „oddawać komuś coś w zamian”, odpłatny zaś to „taki za który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrot kosztów” (Nowy Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002).

Zatem, „nieodpłatnym świadczeniem” są wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.

Pojęcie ekwiwalentu za otrzymane świadczenie w kontekście art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT należy rozumieć bardzo szeroko. Nie musi to być bezpośrednia wypłata wynagrodzenia w pieniądzu, a może to być też inne świadczenie lub obniżka ceny, o ile oczywiście ich dokonanie jest związane z faktem uzyskania danego świadczenia.

O nieodpłatnym świadczeniu, mającym cechy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym można więc mówić w sytuacji, gdy:

‒    podmiot, na rzecz którego dokonywane jest tego rodzaju świadczenie odnosi korzyść, a więc musi zaistnieć u niego trwale przysporzenie majątkowe,

‒    korzyść ta musi zostać odniesiona kosztem innego podmiotu, a więc powinna istnieć możliwość ustalenia kto poniósł ekonomiczny ciężar owego przesunięcia majątkowego,

‒    korzyść musi mieć konkretny wymiar finansowy,

‒    świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny - nie może ono zatem wiązać się z jakimkolwiek ekwiwalentem ze strony podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest odlewnictwo (...). W ramach prowadzonej działalności Spółka produkuje odlewane elementy, tj. towary na potrzeby dwóch podmiotów: szwajcarskiego i węgierskiego kontrahenta.

Wnioskodawca oraz kontrahenci stanowią podmioty powiązane w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Węgierski kontrahent jest spółką, której działalność służy głównie szwajcarskiemu kontrahentowi, albowiem dokonuje on świadczeń w zdecydowanej większości na rzecz kontrahenta ze Szwajcarii.

Towary są produkowane przez Spółkę dla obu kontrahentów, przy użyciu modeli odlewniczych, które Spółce udostępnił szwajcarski kontrahent. Kontrahenci to jedyne podmioty na rzecz których Wnioskodawca produkuje towary przy użyciu tych modeli.

Modele odlewnicze pozostają własnością szwajcarskiego kontrahenta, przy czym nie pobiera on żadnego wynagrodzenia w pieniądzu za udostępnienie Spółce modeli.

Na bazie ustaleń pomiędzy Spółką a szwajcarskim kontrahentem, dotychczas rozliczenie udostępnienia Wnioskodawcy modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia przebiegało w ten sposób, że:

·      Spółka w zamian za udostępnienie modeli odlewniczych, jest zobowiązana do obniżenia cen sprzedawanych towarów obu kontrahentom,

·      obniżenie ceny odbywa się w ten sposób, że:

-     Spółka ustalając ceny sprzedawanych na rzecz kontrahentów towarów stosowała metodę koszt plus, a więc ustalała cenę sprzedaży na poziomie sumy bazy kosztowej i narzutu zysku,

-     z racji tego, że z udostępnionych modeli odlewniczych Wnioskodawca korzystał bez zapłaty wynagrodzenia, to Spółka nie uwzględniała w bazie kosztowej kosztu w postaci - korzystania z modeli odlewniczych,

-     modele odlewnicze są niezbędne do wyprodukowania sprzedawanych przez Spółkę kontrahentom towarów, a więc gdyby Wnioskodawca sam nabył modele odlewnicze lub korzystał z nich odpłatnie, to ten koszt niewątpliwie zostałby zaliczony do bazy kosztowej przy ustalaniu ceny sprzedawanych towarów.

·      ceny towarów oferowane kontrahentom były/są niższe niż w sytuacji, gdyby nie doszło do udostępnienia Spółce modeli odlewniczych przez szwajcarskiego kontrahenta, bez konieczności zapłaty wynagrodzenia.

Wnioskodawca oraz kontrahenci będą nadal kontynuować w przyszłości opisany model współpracy.

Przedmiotem Państwa zapytania jest czy Spółka ma/będzie miała obowiązek rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych jej przez szwajcarskiego kontrahenta modeli odlewniczych.

Z uwagi na charakter czynności zachodzących między Spółką a kontrahentami, z którymi dokonali Państwo ustaleń istotne jest, że modele odlewnicze są własnością szwajcarskiego kontrahenta oraz zostały Wnioskodawcy udostępnione bez konieczności zapłaty ww. kontrahentowi wynagrodzenia w pieniądzu, zaś Wnioskodawca został zobowiązany do obniżenia cen sprzedawanych towarów obu kontrahentom.

Udostępnienia czegoś (np. nieruchomości, kapitału, znaku towarowego czy maszyn) nie przesądza automatycznie o powstaniu przychodu. Kluczowe znaczenie ma cel gospodarczy oraz warunki ekonomiczne (ekwiwalentność świadczeń) danej transakcji.

W analizowanej sprawie, nie budzi wątpliwości, że obniżka cen przez Wnioskodawcę ma związek z faktem korzystania przez niego z udostępnionych mu modeli odlewniczych. Jak wynika z ustaleń miedzy stronami Spółka w zamian za udostępnienie jej modeli odlewniczych, jest/ będzie zobowiązana do obniżenia cen sprzedawanych obu kontrahentom towarów. Modele odlewnicze są niezbędne do wyprodukowania sprzedawanych przez Spółkę kontrahentom towarów, a więc gdyby Wnioskodawca sam nabył modele odlewnicze lub korzystał z nich odpłatnie, to koszt sprzedaży niewątpliwie zostałby zaliczony do bazy kosztowej przy ustalaniu ceny sprzedawanych towarów.

Ceny towarów Wnioskodawca ustala stosując metodę koszt plus, która polega na ustaleniu ceny transakcji jako sumy poniesionych kosztów i odpowiedniego narzutu zysku. Z racji tego, że Spółka korzystała z modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia, nie uwzględniała w bazie kosztowej kosztu w postaci wykorzystywania modeli odlewniczych.

Jak wskazali Państwo we wniosku, jest to koszt, który niewątpliwie powinien zostać uwzględniony w bazie kosztowej przy ustalaniu ceny metodą koszt plus, gdyby Spółka nie miała możliwości korzystania z modeli odlewniczych bez zapłaty wynagrodzenia. Modele odlewnicze są bowiem niezbędne do produkowania towarów, którymi są odlewane przy ich użyciu elementy.

Skoro nieodpłatne świadczenie oznacza brak jakiegokolwiek ekwiwalentu związanego z otrzymanym świadczeniem, to nieodpłatne świadczenie nie wystąpi zarówno w przypadku, gdy w zamian za otrzymane świadczenie podatnik ma obowiązek świadczyć bezpośrednio na rzecz podmiotu od którego je otrzymał, jak też na rzecz jakiegokolwiek innego podmiotu.

W obu tych sytuacjach bowiem, po stronie podatnika doszłoby do poniesienia kosztu związanego z otrzymanym świadczeniem, a zatem nie mogłoby ono zostać uznane z jego perspektywy za nieodpłatne.

Skoro zatem, Spółka obniża cenę sprzedawanych kontrahentom towarów, poprzez nieuwzględnienie kosztu korzystania z modeli odlewniczych w bazie kosztowej, to niewątpliwie:

-     jest to obniżka ceny związana z faktem udostępnienia Wnioskodawcy modeli odlewniczych bez konieczności zapłaty wynagrodzenia,

-     cena po obniżce jest niższa niż byłaby, gdyby Wnioskodawca nie korzystał z modeli odlewniczych bez zapłaty wynagrodzenia w pieniądzu.

Powyższe wyklucza uznanie udostępnienia Wnioskodawcy modeli odlewniczych za nieodpłatne świadczenie, występuje bowiem ekwiwalent ze strony Spółki, który pozostaje w związku z korzystaniem z modeli odlewniczych.

Jak wynika z opisu sprawy, węgierski kontrahent jest spółką powiązaną z szwajcarskim kontrahentem. Działalność węgierskiego kontrahenta służy głównie szwajcarskiemu podmiotowi, albowiem węgierski kontrahent dokonuje świadczeń w zdecydowanej większości na rzecz szwajcarskiego podmiotu. Produkcja i sprzedawanie towarów po obniżonej cenie węgierskiemu kontrahentowi służy również szwajcarskiemu kontrahentowi, który to udostępnił bezpłatnie modele odlewnicze. Szwajcarski kontrahent na bazie ustaleń zgodził się na wykorzystywanie swoich modeli odlewniczych do produkcji towarów także na rzecz węgierskiego kontrahenta.

W konsekwencji, należy się zgodzić Wnioskodawcą, że z uwagi na fakt, że modele odlewnicze są wykorzystywane do produkcji towarów także na rzecz węgierskiego kontrahenta, który modeli nie udostępnił, nie zmienia faktu, iż z perspektywy Wnioskodawcy nie doszło do uzyskania nieodpłatnego lub też częściowo odpłatnego świadczenia.

Zatem, ze względu na wzajemny charakter świadczeń między Państwem a kontrahentami, nie wystąpi nieodpłatne lub częściowo odpłatne przysporzenie, ponieważ udostępnienie Spółce do wykorzystania modeli odlewniczych przez szwajcarski podmiot na potrzeby realizacji umowy nie można uznać za świadczenia nieodpłatne, bądź częściowo odpłatne. W analizowanej sprawie po stronie Spółki w związku z korzystaniem ww. modeli nie powstał/nie powstanie przychód z nieodpłatnych bądź częściowo odpłatnych świadczeń.

Należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że Wnioskodawca nie miał/ nie będzie miał obowiązku rozpoznawania przychodu z tytułu nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń z racji korzystania z udostępnionych mu modeli odlewniczych.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.

W związku z faktem, że Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 zostało ocenione jako prawidłowe, a odpowiedzi na pytania nr 3-6 oczekują Państwo w sytuacji, gdy odpowiedź na pytania nr 1 i 2 jest nieprawidłowa, odstępuję od udzielenia odpowiedzi na pytania nr 3, 4, 5 i 6.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·      zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych i wyroków sądów należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach podmiotów i nie wiążą w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych oraz wyrokami sądów administracyjnych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.