0114-KDIP2-2.4010.300.2026.2.ND

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki ponoszone na składki na rzecz komplementariuszy Spółki komandytowej będą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką komandytową z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „u.p.d.o.p.”).

Spółka jest podatnikiem tego podatku (CIT). Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług prawniczych / prowadzenie kancelarii prawnej. Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz klientów poprzez profesjonalny zespół prawników.

Funkcję komplementariuszy w spółce pełnią adwokaci oraz radcowie prawni, którzy wykonują zawód adwokata/radcy prawnego w ramach tej spółki komandytowej. Wszyscy komplementariusze są wpisani odpowiednio na listę adwokatów/radców prawnych właściwych samorządów zawodowych. Co istotne Wnioskodawca pragnie zauważyć, że ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze („Prawo o Adwokaturze”) przewiduje, że adwokat wykonuje zawód w kancelarii adwokackiej, w zespole adwokackim oraz w spółce (…) komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, w której komplementariuszami są adwokaci, radcowie prawni, rzecznicy patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej. Jak również, że wyłącznym przedmiotem działalności spółek, o których mowa w ust. 1, jest świadczenie pomocy prawnej. Analogicznie ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych („Ustawa o Radcach Prawnych”) przewiduje, że radca prawny wykonuje zawód w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy cywilnoprawnej, w kancelarii radcy prawnego oraz w spółce (…) komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, w której komplementariuszami są radcowie prawni, adwokaci, rzecznicy patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej. Jak również, że wyłącznym przedmiotem działalności takiej spółki jest świadczenie pomocy prawnej. W rezultacie by Wnioskodawca mógł świadczyć usługi będące przedmiotem jego działalności, to skład wszystkich wspólników- komplementariuszy musi być ściśle określony. Adwokatura zorganizowana jest na zasadach samorządu zawodowego (art. 1 ust. 2 Prawa o Adwokaturze), a zawód adwokata można wykonywać tylko w ramach tej struktury. Samorząd adwokacki ma ściśle określone ustawowo zadania, w tym sprawowanie zarządu majątkiem samorządu adwokackiego i rozporządzanie nim. Podstawą obowiązku opłacania składek przez adwokatów na rzecz izby adwokackiej jest art. 40 pkt 3 Prawa o Adwokaturze, który do zakresu działania zgromadzenia izby adwokackiej zalicza uchwalanie budżetu izby i ustalanie wysokości składek rocznych na potrzeby izby. Dodatkowo kompetencja ta jest wzmocniona przez art. 44 ust. 3 Prawa o Adwokaturze, zgodnie z którym okręgowa rada adwokacka może zawiesić w czynnościach zawodowych, do czasu uiszczenia należności, adwokata, który zalega - pomimo wezwania - z zapłatą składki dłużej niż 6 miesięcy. Z kolei obowiązek ubezpieczenia OC adwokatów wynika z art. 8a ust. 1 -2 Prawa o Adwokaturze, zgodnie z którym adwokat podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności zawodowych polegających na świadczeniu pomocy prawnej, z wyłączeniem adwokatów niewykonujących zawodu.

Samorządowy charakter zawodu radcy prawnego wynika z art. 5 ust. 1 Ustawy o Radcach Prawnych, a obowiązkowa przynależność radców prawnych do samorządu jest wyraźnie przesądzona w art. 40 ust. 2 Ustawy o Radcach Prawnych. Podstawą nakładania obowiązkowych składek członkowskich jest ustawowa kompetencja Krajowej Rady Radców Prawnych do ustalania zasad gospodarki finansowej samorządu (art. 60 pkt 10 Ustawy o Radcach Prawnych) oraz do określania wysokości składki członkowskiej i zasad jej podziału (art. 60 pkt 11 Ustawy o Radcach Prawnych). Ponadto zgodnie z art. 29 Ustawy o Radcach Prawnych skreślenie z listy radców prawnych następuje w wypadku nieuiszczania składek członkowskich za okres dłuższy niż jeden rok. Z kolei wymóg posiadania i opłacania obowiązkowego ubezpieczenia OC związanego z wykonywaniem zawodu radcy prawnego i świadczeniem pomocy prawnej wynika wprost z treści art. 22 (7) ust 1-2 Ustawy o Radcach Prawnych, zgodnie z którymi radca prawny podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 4 i art. 6 ust. 1 Ustawy o Radcach Prawnych, a obowiązek ubezpieczenia nie dotyczy radców prawnych niewykonujących zawodu.

Uwzględniając powyższe, w celu umożliwienia funkcjonowania spółki komandytowej Wnioskodawcy, Wnioskodawca, jako spółka komandytowa, ponosi – z własnych środków – m.in. następujące wydatki:

• składki członkowskie na rzecz samorządu adwokackiego, związane z wykonywaniem zawodu adwokata,
• składki wpłacane na rzecz samorządu adwokackiego tytułem obowiązkowej składki ubezpieczenia OC związanego z wykonywaniem zawodu adwokata,
• składki na rzecz samorządu radców prawnych, przy czym na składki te (z uwagi na model uregulowania tego zagadnienia na gruncie funkcjonowania samorządu radców prawnych) składają się z określonej kwoty tytułem składki członkowskiej na rzecz samorządu i określonej kwoty składki tytułem obowiązkowego ubezpieczenia OC i związane są z wykonywaniem zawodu radcy prawnego (w przypadku samorządu radców prawnych na dzień sporządzania niniejszego wniosku funkcjonuje jedna wspólna składka, przy czym obydwie te składowe są znane kwotowo),opłacane za komplementariuszy – adwokatów i radców prawnych – wykonujących zawód w ramach tej spółki.

Składki te są opłacane w wysokości wynikającej z odpowiednich regulacji samorządowych i ustawowych. Składki te wynikają zatem z obowiązku ustawowego/członkowskiego związanego z wykonywaniem zawodu, w rezultacie ich opłacanie jest warunkiem możliwości wykonywania zawodu przez komplementariuszy w ramach Wnioskodawcy, a tym samym warunkiem prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług prawnych (za brak ich terminowego opłacania można zostać zawieszonym w prawie wykonywania zawodu). Wydatek ten nie jest w żaden sposób refakturowany na komplementariuszy ani zwracany Wnioskodawcy przez komplementariuszy – jest ponoszony przez Wnioskodawcę definitywnie, z jej środków, pochodzących z działalności operacyjnej Wnioskodawcy (świadczenia usług prawnych).

Powyższe dotyczy zarówno zaistniałego stanu faktycznego – składki były/są opłacane przez Wnioskodawcę, jak i zdarzenia przyszłego, tj. Wnioskodawca zamierza kontynuować taki sposób finansowania składek samorządowych w kolejnych latach podatkowych.

Pytania

1.  Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy – spółki komandytowej, będącej podatnikiem CIT – że opisane wyżej wydatki Wnioskodawcy na składki członkowskie na rzecz samorządu zawodowego adwokatów, opłacane przez Wnioskodawcę za komplementariuszy wykonujących zawód w ramach tej spółki Wnioskodawcy, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., po stronie Wnioskodawcy?

2.  Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy – spółki komandytowej, będącej podatnikiem CIT – że opisane wyżej wydatki Wnioskodawcy na składki na obowiązkowe ubezpieczenie OC na rzecz samorządu zawodowego adwokatów, opłacane przez Wnioskodawcę za komplementariuszy wykonujących zawód w ramach tej spółki Wnioskodawcy, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., po stronie Wnioskodawcy?

3.  Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy – spółki komandytowej, będącej podatnikiem CIT – że opisane wyżej wydatki Wnioskodawcy na składki na rzecz samorządu zawodowego radców prawnych, w części odpowiadającej składce członkowskiej na rzecz samorządu radców prawnych, opłacane przez Wnioskodawcę za komplementariuszy wykonujących zawód w ramach tej spółki Wnioskodawcy, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., po stronie Wnioskodawcy?

4.  Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy – spółki komandytowej, będącej podatnikiem CIT – że opisane wyżej wydatki Wnioskodawcy na składki na rzecz samorządu zawodowego radców prawnych, w części odpowiadającej składce na obowiązkowe ubezpieczenie OC, opłacane przez Wnioskodawcę za komplementariuszy wykonujących zawód w ramach tej spółki Wnioskodawcy, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., po stronie Wnioskodawcy?

5.  Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawcy, że opłacanie przez Wnioskodawcę ww. składek na rzecz samorządów zawodowych za komplementariuszy nie powoduje powstania po stronie tych komplementariuszy przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w rezultacie, że na Wnioskodawcy nie spoczywają ani obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w tym zakresie ani jakiekolwiek inne obowiązki sprawozdawcze/informacyjne względem komplementariuszy?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania oznaczone nr 1, 2, 3 oraz 4 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W zakresie pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych oznaczonego jako nr 5 wydam odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na opisane składki do samorządów zawodowych adwokatów i radców prawnych, opłacane przez Spółkę za komplementariuszy wykonujących zawód w ramach Spółki, stanowią koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., niepodlegające wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. Z utrwalonej linii interpretacyjnej i orzeczniczej (jak i licznych komentarzy praktyków) wynika, że kosztem uzyskania przychodu jest każdy wydatek pozostający w związku przyczynowo‑skutkowym z osiąganiem przychodów lub zachowaniem bądź zabezpieczeniem ich źródła, który został poniesiony przez podatnika (tu: spółkę - Wnioskodawcę), jest definitywny, właściwie udokumentowany, i nie został wymieniony w katalogu negatywnym art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. W interpretacji Dyrektora KIS z 3.01.2024 r., znak 0111‑KDIB1‑2.4010.586.2023.1.AW, organ wskazał, że aby wydatek mógł stanowić koszt uzyskania przychodu, musi zostać poniesiony przez podatnika, być definitywny, pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i mieć wpływ (lub potencjalny wpływ) na osiągane przychody.

Analogicznie stwierdzono w interpretacji Dyrektora KIS z 9.01.2024 r., znak 0111‑KDIB1‑2.4010.585.2023.2.AW. Bardzo istotnym jest, że zarówno przepisy ustawy Prawo o adwokaturze oraz ustawy o radcach prawnych przewidują model, w którym w przypadku wykonywania zawodu w ramach spółki komandytowej, pewne składki (w tym na ubezpieczenia społeczne i inne obowiązkowe świadczenia związane z wykonywaniem zawodu) obciążają bezpośrednio spółkę komandytową. W interpretacji z dnia 3.01.2024 r., 0111‑KDIB1‑2.4010.586.2023.1.AW (dotyczącej adwokatów – komplementariuszy spółki komandytowej), oraz z dnia 9.01.2024 r., 0111‑KDIB1‑2.4010.585.2023.2.AW (dotyczącej radców prawnych – komplementariuszy), Dyrektor KIS jednoznacznie stwierdził, że ustawy korporacyjne nakładają na spółki komandytowe, w których adwokaci/radcowie prawni wykonują zawód, obowiązek opłacania określonych składek (w tamtych sprawach chodziło o składki na ubezpieczenia społeczne), wydatki te, jako ponoszone przez spółkę komandytową będącą podatnikiem CIT, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile spełniają warunki z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. i nie są wymienione w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. Organ podkreślił, że to spółka komandytowa, a nie wspólnicy, jest podatnikiem CIT, a wydatki ponoszone przez tę spółkę na obowiązkowe składki pozostają w związku z prowadzoną przez nią działalnością i możliwością świadczenia usług prawnych. Choć powyższe interpretacje dotyczą składek na ubezpieczenia społeczne, to w ocenie Wnioskodawcy argumentacja tam wskazana wprost przekłada się na składki samorządowe, które są bezpośrednio związane z wykonywaniem zawodu adwokata/radcy prawnego, mają charakter obowiązkowy z punktu widzenia wykonywania zawodu i członkostwa w samorządzie, ich nieopłacanie mogłoby skutkować sankcjami, a w skrajnym wypadku uniemożliwić wykonywanie zawodu w ramach spółki Wnioskodawcy, a zatem prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy pochodzi z usług prawnych wykonywanych przez adwokatów i radców prawnych – komplementariuszy. W praktyce bez spełnienia warunków korporacyjnych (w tym obowiązku członkostwa i opłacania składek samorządowych, jak również na obowiązkowe ubezpieczenie OC) komplementariusze nie mogliby wykonywać zawodu, a spółka Wnioskodawcy nie mogłaby świadczyć usług prawnych (jej zasadniczej działalności) i generować przychodów. W rezultacie, w ocenie Wnioskodawcy, ponad wszelką wątpliwość opłacanie składek samorządowych i/w tym składek na obowiązkowe ubezpieczenie OC jest warunkiem zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów Spółki (możliwość świadczenia usług prawnych), wydatek ten pozostaje w bezpośrednim związku z przychodami Wnioskodawcy – bez niego działalność byłaby niemożliwa. W świetle art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. oznacza to, że jest to typowy wydatek poniesiony w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Ustawa u.p.d.o.p. nie przewiduje w art. 16 ust. 1 przepisu, który wyłączałby z kosztów uzyskania przychodów obowiązkowe składki samorządowe płacone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (w szczególności w formie kancelarii prawnej).

W interpretacji 0111‑KDIB1‑2.4010.586.2023.1.AW organ wyraźnie stwierdził, że w odniesieniu do obowiązkowych składek (na ubezpieczenia społeczne adwokatów – komplementariuszy) brak jest podstaw do zastosowania art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p., co otwiera drogę do ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.

Analogiczna konkluzja wynika z interpretacji 0111‑KDIB1‑2.4010.585.2023.2.AW dla radców prawnych. Z tych samych względów, brak jest podstaw, aby odmiennie traktować obowiązkowe składki samorządowe i/w tym składki na obowiązkowe ubezpieczenie OC, które mają charakter obligatoryjny, są ściśle związane z wykonywaniem zawodu i działalnością spółki Wnioskodawcy, i nie zostały wskazane przez ustawodawcę w katalogu negatywnym. W aktualnym modelu opodatkowania spółek komandytowych (po zmianach od 2021 r.) spółka komandytowa jest podatnikiem CIT, wspólnicy (w tym komplementariusze) opodatkowują wyłącznie udział w zysku jako przychód z kapitałów pieniężnych (por. art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.), mechanizm przewiduje możliwość odliczenia przez komplementariusza części CIT zapłaconego przez spółkę od podatku należnego od jego udziału w zysku. Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 5.11.2025 r., sygn. II FSK 197/23, z 5.11.2025 r., sygn. II FSK 196/23, z 24.06.2025 r., sygn. II FSK 1298/22, oraz w wyroku z 1.04.2025 r., sygn. II FSK 1627/24, podkreślił, że ani spółka komandytowa, ani komplementariusz nie są opodatkowani „na bieżąco” z tytułu działalności gospodarczej spółki po stronie komplementariusza, przychód komplementariusza powstaje dopiero z tytułu udziału w zysku spółki, a nie z tytułu ponoszenia przez spółkę kosztów jej działalności. Z kolei WSA w Warszawie w wyroku z 4.04.2023 r., sygn. III SA/Wa 2590/22, wskazał, że przychód komplementariusza ze spółki komandytowej ma charakter przychodu z tytułu udziału w zysku, a koszty działalności operacyjnej pozostają na poziomie spółki jako podatnika CIT; komplementariusz uwzględnia wyłącznie zysk netto, który jest już pochodną poniesionych przez spółkę kosztów i zapłaconego CIT.Z punktu widzenia zapytania będącego przedmiotem niniejszego wniosku oznacza to, że prawidłowym miejscem rozpoznania kosztów, w tym składek samorządowych, jest poziom spółki Wnioskodawcy – podatnika CIT. W rezultacie w taki właśnie sposób należy traktować wydatki na składki samorządowe i/w tym składki na obowiązkowe ubezpieczenie OC – rozpoznając je jako koszt spółki Wnioskodawcy, co jest spójne z konstrukcją podatku i orzecznictwem sądów administracyjnych. Podsumowując, biorąc pod uwagę obowiązek opłacania składek samorządowych i/w tym składek na obowiązkowe ubezpieczenie OC (wynikający z ustaw korporacyjnych), bezpośredni związek tych składek z możliwością wykonywania zawodu przez komplementariuszy w ramach spółki Wnioskodawcy i możliwością świadczenia przez spółkę Wnioskodawcy usług prawnych (a więc z osiąganiem przychodów lub zabezpieczeniem ich źródła), brak wyłączenia tego rodzaju wydatków w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p., utrwaloną linię interpretacyjną Dyrektora KIS w analogicznych sprawach (0111‑KDIB1‑2.4010.586.2023.1.AW; 0111‑KDIB1‑2.4010.585.2023.2.AW), oraz model opodatkowania spółek komandytowych potwierdzony w orzecznictwie sądów administracyjnych (NSA i WSA), Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki na składki samorządowe i/w tym składki na obowiązkowe ubezpieczenie OC adwokatów i radców prawnych opłacane przez Wnioskodawcę za komplementariuszy stanowią koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy, jako podatnika CIT, na podstawie art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·    został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·    jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·    pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·    poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·    został właściwie udokumentowany,

·    nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodu.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W myśl art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 499):

Zgodnie z art. 22⁷ ust. 1 wyżej przywołanej ustawy:

W myśl art. 22⁶ ww. ustawy:

Z kolei art. 4a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1564, dalej: „Prawo o adwokaturze”):

Zgodnie z art. 24 ust. 3 ww. ustawy:

Z wniosku wynika, że przedmiotem Państwa działalności jest świadczenie usług prawniczych i prowadzenie kancelarii prawnej. Funkcję komplementariuszy w Spółce pełnią adwokaci oraz radcowie prawni, którzy wykonują zawód adwokatów i radców prawnych właściwych samorządów zawodowych.

Ponoszą Państwo – z własnych środków – następujące wydatki:

·    składki członkowskie na rzecz samorządu adwokackiego, związane z wykonywaniem zawodu adwokata,

·    składki wpłacane na rzecz samorządu adwokackiego tytułem obowiązkowej składki ubezpieczenia OC związanego z wykonywaniem zawodu adwokata,

·    składki na rzecz samorządu radców prawnych, przy czym składki te (z uwagi na model uregulowania tego zagadnienia na gruncie funkcjonowania samorządu radców prawnych) składają się z określonej kwoty tytułem składki członkowskiej na rzecz samorządu i określonej kwoty składki tytułem obowiązkowego ubezpieczenia OC i związane z wykonywanie zawodu radcy prawnego (w przypadku samorządu radców prawnych na dzień sporządzenia niniejszego wniosku funkcjonuje jedna wielka składka , przy czym obydwie te składowe są znane kwotowo) opłacane za komplementariuszy – adwokatów i radców prawnych – wykonujących zawód w ramach tej Spółki.

Składki te wynikają z obowiązku ustawowego i członkowskiego, a ich opłacanie jest warunkiem możliwości wykonywania zawodu, a tym samym warunkiem prowadzenia przez Państwa działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług prawnych (za brak ich terminowego opłacenia grozi zawieszenie w prawie wykonywania zawodu). Ich wysokość wynika z odpowiednich regulacji samorządowych oraz ustawowych.

Wydatek ten nie jest w żaden sposób refakturowany na komplementariuszy ani zwracany Państwu przez komplementariuszy. Jest ponoszony przez Państwa definitywnie, z jej środków, pochodzących z działalności operacyjnej.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na składki członkowskie na rzecz samorządu zawodowego oraz obowiązkowe ubezpieczenie OC adwokatów i radców prawnych ponoszone przez Państwa za komplementariuszy Spółki komandytowej wykonujących zawód w ramach prowadzonej działalności.

Państwa zdaniem wydatki na opisane składki do samorządów zawodowych adwokatów i radców prawnych, opłacane przez Spółkę za komplementariuszy wykonujących zawód w ramach Spółki, stanowią koszty uzyskania przychodów.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że ustawa o radcach prawnych nakłada na spółkę komandytową obowiązek opłacenia składek na ubezpieczenie społeczne radców prawnych wykonujących zawód w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, w której komplementariuszami są m.in. radcowie prawni czy adwokaci.

Przenosząc rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że opisane wydatki poniesione na rzecz komplementariuszy Spółki spełniają kryteria przesłanki pozytywnej zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu, tj. związku ponoszonych wydatków z osiąganiem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła.

Jednocześnie z przedstawionego opisu sprawy wynika, że ciężar ekonomiczny składek na rzecz członkostwa i obowiązkowego ubezpieczenia OC w samorządzie zawodowym adwokatów oraz na rzecz członkostwa i obowiązkowego ubezpieczenia OC w samorządzie radców prawnych ponosi Spółka z własnego majątku. Komplementariusze nie zwracają opłacanych przez Spółkę składek.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że jeżeli w świetle odrębnych przepisów (tj. ustawy o radcach prawnych i ustawie Prawo o adwokaturze) niebędących przepisami prawa podatkowego i niemogących być przedmiotem niniejszej interpretacji, obowiązek opłacenia składek na członkostwo w samorządzie adwokackim/radców prawnych i obowiązkowe ubezpieczenie OC komplementariuszy będących radcami prawnymi i adwokatami ciąży na Wnioskodawcy – spółce komandytowej, która ponosi ich ciężar ekonomiczny, to Wnioskodawca (spółka komandytowa) będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione przez niego wydatki z tytułu ww. składek.

Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

·      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyroki sądowe zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.