0114-KDIP2-2.4010.268.2026.2.RK

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia limitu przychodów za 2025 r., określonego w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, w którym nie należy uwzględniać:

• otrzymanej w 2025 r. refundacji kosztów Projektu - jest nieprawidłowe;
• otrzymanej w latach 2023-2024 dotacji inwestycyjnej, rozliczonej bilansowo w roku 2025 - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia limitu przychodów osiągniętych w roku podatkowym zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 30 lipca 2026 r. (wpływ 31 lipca 2023 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. W roku podatkowym 2025 Spółka osiągnęła przychody netto ze sprzedaży w wysokości (…) zł. W rachunku zysków i strat za 2025 r. wykazano również pozostałe przychody operacyjne z dotacji w łącznej wysokości (…) zł. Na kwotę tę składają się: kwota (…) zł dotycząca rozliczenia projektu szkoleniowego „(...)”, oraz kwota (…) zł dotycząca rozliczenia dotacji inwestycyjnej związanej z budową siedziby spółki w (...). Projekt „(...)” został wykonany i rozliczony merytorycznie w całości w 2024 r.

W związku z realizacją projektu Spółka poniosła koszty w 2024 r w skutek czego w rozliczeniu za rok 2024 wykazała stratę. Środki otrzymane w 2025 r. stanowiły refundację kosztów poniesionych przez Spółkę w związku z realizacją projektu w 2024 r. Wypłata środków w 2025 r. była wyłącznie konsekwencją zakończenia procedury rozliczeniowej przez instytucję finansującą, tj. Ministerstwo Rozwoju i Technologii. W 2025 r. Spółka nie wykonywała już w ramach tego projektu żadnych działań merytorycznych ani nie ponosiła kosztów związanych z jego realizacją.

Natomiast kwota (…) zł dotyczy dotacji inwestycyjnej otrzymanej przez Spółkę w latach

2023-2024. Wykazanie tej kwoty w pozostałych przychodach operacyjnych roku 2025 wynika wyłącznie z zasad rachunkowego rozliczania dotacji inwestycyjnej proporcjonalnie do dokonywanych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych sfinansowanych tą dotacją.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Dla celów rozliczenia podatkowego Spółka wykazała przychód z tytułu refundacji kosztów projektu „(...)” jako przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT.

Refundacja dotyczyła projektu realizowanego w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności na podstawie umowy zawartej z Ministrem Rozwoju i Technologii i obejmowała zwrot poniesionych wydatków kwalifikowanych.

W rocznym zeznaniu CIT-8 za 2025 r. refundacja kosztów projektu „(...)” została wykazana jako przychód zwolniony z opodatkowania w załączniku CIT-8/O. W poz. 24 tego załącznika wykazano łączną kwotę przychodów zwolnionych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT, obejmującą również przychody wynikające z rachunkowego rozliczenia dotacji inwestycyjnej dotyczącej budowy siedziby Spółki w (...).

Do czasu otrzymania środków z instytucji finansującej wydatki ponoszone na realizację projektu „(...)” nie były ujmowane jako podatkowe koszty uzyskania przychodów. Dla celów rachunkowych były ewidencjonowane jako rozliczenia międzyokresowe kosztów. W konsekwencji nie wystąpiła sytuacja, w której koszty zostały uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a następnie wymagały korekty po otrzymaniu refundacji. W związku z tym Spółka nie dokonywała korekty kosztów uzyskania przychodów dotyczących roku 2024.

Pytania

Czy przy ustalaniu limitu przychodów osiągniętych w roku podatkowym, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy uwzględniać kwoty wykazane w pozostałych przychodach operacyjnych, stanowiące odpowiednio refundację kosztów projektu zrealizowanego w całości w poprzednim roku podatkowym oraz rozliczenie dotacji inwestycyjnej otrzymanej w latach wcześniejszych?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy okoliczność otrzymania środków w 2025 r. nie przesądza o uznaniu ich za przychód osiągnięty w 2025 r. dla potrzeb ustalenia limitu określonego w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Zgodnie z art. 12 ust. 3 i 3a ustawy o CIT przychód związany z działalnością gospodarczą powstaje co do zasady z chwilą wykonania świadczenia lub powstania przychodu należnego, a nie z chwilą faktycznego otrzymania środków pieniężnych. Powyższe dotyczy w szczególności kwoty otrzymanej tytułem refundacji kosztów projektu „(...)”.

Natomiast kwota dotycząca dotacji inwestycyjnej otrzymanej przez Spółkę w latach 2023-2024 nie stanowi środków otrzymanych przez Spółkę w 2025 r. Wykazanie tej kwoty w pozostałych przychodach operacyjnych roku 2025 wynika wyłącznie z zasad rachunkowego rozliczania dotacji inwestycyjnej proporcjonalnie do dokonywanych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych sfinansowanych tą dotacją.

Zdaniem Wnioskodawcy, dla potrzeb ustalenia limitu przychodów określonego w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie należy uwzględniać: 

• refundacji kosztów projektu „(...)” w kwocie (…) zł,
• rachunkowego rozliczenia dotacji inwestycyjnej w kwocie (…) zł

- ponieważ kwoty te wynikają odpowiednio z zakończenia przez instytucję finansującą procedury weryfikacji i rozliczenia projektu zrealizowanego merytorycznie w 2024 r. oraz rachunkowego ujmowania w przychodach dotacji inwestycyjnej otrzymanej w latach wcześniejszych, a tym samym nie powinny być uwzględniane przy ustalaniu limitu przychodów, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Okoliczności te zostały szczegółowo przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji.

Projekt „(...)” został wykonany, zakończony i rozliczony merytorycznie przez Spółkę w 2024 r. W 2025 r. nie generował już żadnych praw ani obowiązków gospodarczych. Wpływ środków pieniężnych w 2025 r. miał charakter wyłącznie technicznego wykonania obowiązku instytucji finansującej wynikającego z zakończenia prowadzonej przez nią procedury weryfikacji i rozliczenia projektu.

Termin wypłaty refundacji pozostawał całkowicie niezależny od Spółki i wynikał wyłącznie z procedury weryfikacji oraz rozliczenia projektu prowadzonej przez Ministra Rozwoju i Technologii. Spółka nie miała możliwości wpływu ani na moment zakończenia tej procedury, ani na termin przekazania środków. Tym samym uzależnienie prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku od daty zakończenia procedury rozliczeniowej prowadzonej przez instytucję finansującą skutkowałoby tym, że o spełnieniu warunków ustawowych decydowałby czynnik pozostający całkowicie poza wpływem podatnika.

Refundacja nie stanowi wynagrodzenia za czynności wykonane w 2025 r., lecz zwrot kosztów przedsięwzięcia zakończonego w poprzednim roku podatkowym. W ocenie Spółki sam moment otrzymania środków pieniężnych w 2025 r. nie powinien przesądzać o uwzględnieniu tej refundacji przy ustalaniu limitu przychodów, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Niezależnie od sposobu kwalifikacji momentu powstania przychodu na gruncie ustawy o CIT, okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że refundacja stanowi wyłącznie rozliczenie przedsięwzięcia zakończonego w 2024 r., a termin wypłaty środków pozostawał całkowicie poza wpływem Spółki.

Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do uzależnienia prawa do zastosowania preferencyjnej stawki podatku od technicznego terminu wypłaty refundacji przez instytucję finansującą, mimo że projekt został wykonany i rozliczony w poprzednim roku podatkowym, a termin przekazania środków pozostawał całkowicie poza wpływem Spółki. W ocenie Spółki pozostaje to sprzeczne z funkcją preferencyjnej stawki podatku przewidzianej dla podatników o niewielkiej skali działalności gospodarczej i prowadziłoby do wypaczenia celu art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

W konsekwencji Spółka podtrzymuje stanowisko przedstawione we wniosku, zgodnie z którym wskazane kwoty nie powinny być uwzględniane przy ustalaniu limitu przychodów, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy kwota (…) zł nie powinna być uwzględniana przy ustalaniu limitu przychodów osiągniętych w roku podatkowym, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ dotyczy refundacji kosztów projektu wykonanego i rozliczonego merytorycznie w 2024 r. oraz rachunkowego rozliczania dotacji inwestycyjnej otrzymanej przez Spółkę w latach 2023-2024.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena, czy refundację kosztów Projektu oraz rozliczenie dotacji inwestycyjnej, o których mowa we wniosku, podlegają zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wskazanie Wnioskodawcy w tym zakresie, potraktowano, jako niepodlegający ocenie element opisu stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 dalej: „ustawa o CIT”),

Na podstawie ww. art. 12 ust. 1 ustawy o CIT można zatem stwierdzić, że co do zasady, przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika - względnie na jego rachunek - wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, którymi może rozporządzać.

Na podstawie przywołanego art. 12 ust. 1 ww. ustawy można stwierdzić, że podatek dochodowy od osób prawnych obejmuje swoim zakresem wszelkie wpływy majątkowe jako otrzymane pieniądze, w tym także z tytułu otrzymania dotacji/refundacji. Przepis ten ma zastosowanie w stanie faktycznych przedstawionym w Państwa sprawie.

Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy o CIT:

Z powyższego przepisu wynika, że co do zasady, podatek dochodowy od osób prawnych jest obliczany według stawki 19% na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Niektórzy podatnicy mają jednak prawo korzystać z opodatkowania podatkiem dochodowym według stawki 9%. Obniżona stawka podatku 9% jest stosowana w odniesieniu do przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych i ma zastosowanie wyłącznie do małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność, z zastrzeżeniem ust. 1a-1e ww. art. 19 ustawy, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2.000.000 euro. Po przekroczeniu tego limitu podatnik traci ten przywilej, a jednocześnie jest zobligowany do przyjęcia przy ustalaniu wysokości podatku stawki podstawowej, a więc 19%.

Z obniżonej stawki opodatkowania mogą korzystać podatnicy posiadający status małego podatnika.

Zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT,

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w związku z realizacją Projektu „(...)” Spółka poniosła koszty w 2024 r. natomiast refundację tych kosztów otrzymała na rachunek bankowy w 2025 r., co było wyłącznie konsekwencją zakończenia procedury rozliczeniowej przez instytucję finansującą. W 2025 r. Spółka nie wykonywała już w ramach tego projektu żadnych działań merytorycznych ani nie ponosiła kosztów związanych z jego realizacją. Dla celów rozliczenia podatkowego Spółka wykazała przychód z tytułu refundacji kosztów Projektu jako przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT. Do czasu otrzymania środków z instytucji finansującej wydatki ponoszone na realizację Projektu nie były ujmowane jako podatkowe koszty uzyskania przychodów. Dla celów rachunkowych były ewidencjonowane jako rozliczenia międzyokresowe kosztów.

Otrzymali Państwo również latach 2023-2024 dotację inwestycyjną związaną z budową siedziby Spółki, którą wykazywali w pozostałych przychodach operacyjnych roku 2025 zgodnie z zasadą rachunkowego rozliczania dotacji inwestycyjnej proporcjonalnie do dokonywanych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych sfinansowanych tą dotacją.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, które z kategorii otrzymanych przez Spółkę środków finansowych (refundacji i dotacji) zaliczane są do przychodów warunkujących możliwość stosowania obniżonej 9% stawki podatku w 2025 r.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości podkreślić należy, że przepis art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT w swej literalnej treści (w przeciwieństwie do przepisu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT) nie wskazuje wprost jakiego rodzaju przychody wliczać do limitu 2 000 000 euro, o którym mowa we wskazanym przepisie.

Zatem, zgodnie z brzmieniem ww. art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT do ustalenia, czy podatnik nie przekroczył limitu 2 000 000 euro, należy brać pod uwagę wszystkie jego przychody osiągnięte w roku podatkowym. Obowiązująca regulacja nie daje podstaw do wyłączenia - przy obliczaniu limitu przychodów, np. przychodów podlegających zwolnieniu.

W przypadku m.in. dotacji, subwencji i refundacji za datę powstania przychodu na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT uznaje się dzień otrzymania środków pieniężnych z tego tytułu. Przychody te mają charakter kasowy. Oznacza to, że momentem powstania przychodu podatkowego jest moment faktycznego otrzymania środków finansowych (wpływu na rachunek bankowy). Nie ma zatem żadnego wyjątku dla sytuacji, w których przedłużający się proces urzędowego rozliczenia może przesądzać o momencie powstania przychodu, pomimo że - jak Państwo wskazali - pozostawał całkowicie niezależny od działalności Spółki i wynikał wyłącznie z procedury rozliczenia Projektu.

Zatem, dokonując wykładni art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, należy odwołać się do reguł wykładni językowej. Ustawodawca posłużył się sformułowaniem: „u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły (…)”. Zatem przepis ten w sposób jednoznaczny referuje do wszystkich przychodów podatkowych osiągniętych w danym roku podatkowym, nie wprowadzając wyłączeń dla przychodów zwolnionych z opodatkowania. Przepisy art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT mają charakter stricte ilościowy i techniczny. Badają one sam fakt zaistnienia przychodu w danym roku podatkowym, a nie powody, dla których ten przychód nie wpłynął, np. w 2024 r.

Skoro zatem środki z refundacji Projektu wpływają na rachunek Spółki w 2025 r., to w tym roku powstanie przychód podatkowy. Fakt, że przychód ten na etapie ustalania podstawy opodatkowania zostanie wyłączony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT, nie odbiera mu statusu „przychodu osiągniętego” w rozumieniu art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Limit ujęty w tym przepisie wskazuje na ekonomiczną skalę działalności podatnika, stąd mają Państwo obowiązek zaliczyć tę kwotę do bieżącego limitu przychodów za 2025 r. Zakończenie samego przedsięwzięcia w roku poprzednim (2024 r.) pozostaje bez znaczenia dla momentu rozpoznania tego przychodu na gruncie ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko, zgodnie z którym kwoty refundacji Projektu otrzymanej w 2025 r. nie należy uwzględniać w limicie przychodów określonym w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, jest nieprawidłowe.

Odmiennie należy ocenić kwestię dotacji inwestycyjnej na środki trwałe otrzymanej w latach

2023-2024, która w 2025 roku rozliczana była proporcjonalnie do dokonanych odpisów amortyzacyjnych. Przychód podatkowy z tytułu tej dotacji powstaje w sposób ostateczny i w momencie faktycznego otrzymania środków, czyli odpowiednio w 2023 i 2024 roku. Skoro Spółka otrzymała środki z dotacji inwestycyjnej w latach 2023-2024, to zdarzenie podatkowe w postaci „otrzymania przychodu” zrealizowało się definitywnie w tamtym okresie i tamtych latach podatkowych oraz wpłynęło na ówczesne limity podatnika. W roku podatkowym 2025 Spółka dokonuje wyłącznie technicznych zapisów księgowych, polegających na stopniowym rozliczaniu dotacji na konto pozostałych przychodów operacyjnych, celem zneutralizowania w rachunku zysków i strat kosztów amortyzacji bilansowej. Przepisy prawa podatkowego nie przewidują rozpoznawania przychodu podatkowego z dotacji proporcjonalnie do dokonywanych odpisów amortyzacyjnych. W ujęciu podatkowym, odpisy amortyzacyjne w części sfinansowanej tą dotacją są po prostu wyłączane z kosztów uzyskania przychodów na bieżąco w 2025 r. na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT. Z tego względu, bilansowy zapis księgowy realizowany w 2025 r. nie generuje w tym roku nowego ani kolejnego przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o CIT. Wartość ta pozostaje obojętna dla kalkulacji limitu przewidzianego dla stawki 9% podatku.

W konsekwencji, Państwa stanowisko, zgodnie z którym bilansowe rozliczenie dotacji inwestycyjnej w 2025 r., otrzymanej w latach 2023-2024, nie należy uwzględniać w limicie przychodów za 2025 r., określonym w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.