0114-KDIP2-2.4010.267.2026.3.ND

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku na zakup konia wykorzystywanego w programie pracowniczym oraz pozostałych wydatków związanych z utrzymaniem przedmiotowego konia. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 lipca 2026 r. (wpływ 27 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski w zakresie obsługi systemów bezpieczeństwa, w szczególności systemów (…) i (…). Spółka na dzień (…) 2026 r. zatrudnia 11 pracowników.

W ramach polityki personalnej oraz działań mających na celu poprawę dobrostanu pracowników, ograniczenie skutków stresu zawodowego, przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu, zwiększenie efektywności pracy oraz ograniczenie absencji chorobowej, Spółka zamierza wdrożyć program wspierania dobrostanu pracowników poprzez zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne.

W związku z realizacją programu Spółka planuje nabyć od osoby fizycznej konia za kwotę X zł. Koń będzie stanowił własność Spółki i będzie wykorzystywany wyłącznie w ramach programu pracowniczego.

Program będzie dostępny dla wszystkich pracowników Spółki na zasadach określonych w regulaminie. Korzystanie z konia będzie ewidencjonowane poprzez harmonogramy zajęć oraz listy uczestników. Zajęcia będą odbywały się pod nadzorem instruktora posiadającego odpowiednie kwalifikacje.

Spółka będzie ponosiła wydatki związane z utrzymaniem konia, w szczególności:

·      koszty stajni i boksu,

·      koszty wyżywienia,

·      koszty opieki weterynaryjnej,

·      koszty usług kowalskich,

·      koszty transportu,

·      koszty ubezpieczenia,

·      koszty wyposażenia niezbędnego do realizacji programu.

Wydatki będą finansowane ze środków obrotowych Spółki. Dodatkowo w kosztach utrzymania konia będą partycypować pracownicy, którzy będą opłacać składkę Y zł/miesięcznie.

Celem programu jest zwiększenie atrakcyjności miejsca pracy, poprawa kondycji psychofizycznej pracowników, integracja zespołu, ograniczenie rotacji pracowników, zmniejszenie poziomu stresu oraz poprawa efektywności pracy.

Spółka będzie posiadała dokumentację potwierdzającą funkcjonowanie programu, regulamin programu, ewidencję korzystania przez pracowników oraz dokumentację wydarzeń integracyjnych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne będą organizowane przez Spółkę w ramach programu integracyjno-rekreacyjnego skierowanego do pracowników. Zajęcia będą odbywać się cyklicznie, zgodnie z harmonogramem ustalanym przez Spółkę, średnio 2–4 razy w miesiącu. Program będzie realizowany przy udziale osób posiadających odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie w zakresie prowadzenia zajęć jeździeckich i hiporekreacyjnych.

Zajęcia będą organizowane wyłącznie dla pracowników naszej Spółki.

Wszyscy pracownicy Spółki będą mieli możliwość korzystania z zajęć na równych zasadach.

Uczestnictwo pracowników w zajęciach będzie całkowicie dobrowolne.

Poza zryczałtowaną miesięczną składką w wysokości Y zł pracownicy nie będą ponosić żadnych dodatkowych kosztów związanych z uczestnictwem w programie.

Wszyscy pracownicy będą mogli korzystać z zajęć w jednakowym stopniu, z uwzględnieniem możliwości organizacyjnych i harmonogramu.

Poza zryczałtowaną miesięczną składką w wysokości Y zł, udostępnianie konia będzie odbywało się nieodpłatnie w ramach programu integracyjno-rekreacyjnego. Program ma na celu wspieranie dobrostanu pracowników, ograniczenie rotacji kadrowej, poprawę atmosfery pracy oraz budowanie wizerunku odpowiedzialnego pracodawcy. Korzystanie z programu będzie odbywało się na podstawie regulaminu określającego zasady uczestnictwa oraz wykluczającego możliwość wykorzystania konia do celów prywatnych przez wspólników i członków zarządu.

Pytania

1.  Czy wydatek na zakup konia wykorzystywanego w opisanym programie pracowniczym będzie stanowił dla Spółki koszt uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT, uwzględniając że wydatek na jego zakup miałby zostać jednorazowo wliczony w koszty uzyskania przychodów?

2.  Czy wydatki związane z utrzymaniem konia, w szczególności koszty stajni, wyżywienia, opieki weterynaryjnej, usług kowalskich, transportu, ubezpieczenia oraz wyposażenia, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Spółki?

3.  Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem konia w zakresie, w jakim wydatki te będą związane z działalnością opodatkowaną Spółki?

4.  Czy umożliwienie pracownikom nieodpłatnego korzystania z konia w ramach opisanego programu będzie skutkowało powstaniem po stronie pracowników przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, od którego Spółka byłaby zobowiązana pobierać zaliczki jako płatnik?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania oznaczone nr 1 i 2, w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W zakresie pytania dotyczącego podatku od towarów i usług oznaczonego jako nr 3 oraz podatku dochodowego od osób fizycznych oznaczonego jako nr 4 wydam odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Zdaniem Wnioskodawcy wydatki ponoszone na zakup konia oraz jego utrzymanie będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka planuje wdrożenie programu wspierania dobrostanu pracowników poprzez zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne. Program stanowi element polityki personalnej Spółki i ma na celu ograniczenie skutków stresu zawodowego, przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu, poprawę kondycji psychofizycznej pracowników, zwiększenie efektywności pracy, ograniczenie absencji chorobowej oraz zmniejszenie rotacji pracowników. W związku z realizacją programu Spółka zamierza nabyć konia, który będzie stanowił jej własność i będzie wykorzystywany wyłącznie do realizacji programu pracowniczego. Program będzie dostępny dla wszystkich pracowników na zasadach określonych w regulaminie, a korzystanie z niego będzie odpowiednio dokumentowane.

2.  W ocenie Wnioskodawcy wydatki na zakup konia oraz wydatki związane z jego utrzymaniem, w szczególności koszty stajni, wyżywienia, opieki weterynaryjnej, usług kowalskich, transportu, ubezpieczenia oraz wyposażenia, pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, ponieważ służą zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów poprzez utrzymanie sprawnego, efektywnego i stabilnego zespołu pracowniczego. Wydatki te nie mają charakteru reprezentacyjnego ani osobistego. Program nie służy kreowaniu wizerunku Spółki wobec kontrahentów, lecz realizacji celów pracowniczych i organizacyjnych.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

·      przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz

·      potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a.  „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

b.  „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

c.   „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik, uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu.

Z wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że w ramach polityki personalnej oraz działań mających na celu poprawę dobrostanu pracowników, ograniczenie stresu zawodowego, przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu, zwiększenie efektywności pracy oraz ograniczenie absencji chorobowej, zamierzają Państwo wdrożyć program wspierania dobrostanu pracowników poprzez zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne.

W związku z powyższym planują Państwo wydatek w postaci nabycia od osoby fizycznej konia, który będzie stanowił własność Spółki i będzie wykorzystywany wyłącznie w ramach wyżej wspomnianego programu pracowniczego. Wskazują Państwo, że program będzie dostępny dla wszystkich pracowników na zasadach określonych w regulaminie. Korzystanie z konia będzie ewidencjonowane poprzez harmonogram zajęć oraz listy uczestników, a same zajęcia będą się odbywały pod okiem instruktora posiadającego odpowiednie kwalifikacje.

Wydatki, które będą Państwo ponosili w związku z posiadaniem konia to:

·      koszty stajni i boksu,

·      koszty wyżywienia,

·      koszty opieki weterynaryjnej,

·      koszty usług kowalskich,

·      koszty transportu,

·      koszty ubezpieczenia,

·      koszty wyposażenia niezbędnego do realizacji programu.

Wydatki będą finansowane ze środków obrotowych Spółki, a dodatkowo w kosztach utrzymania konia będą partycypować pracownicy opłacając składkę Y/miesięcznie.

Celem programu jest zwiększenie atrakcyjności miejsca pracy, poprawa kondycji psychofizycznej pracowników, integracja zespołu, ograniczenie rotacji pracowników, zmniejszenie poziomu stresu oraz poprawa efektywności pracy.

Spółka będzie posiadała dokumentację potwierdzającą funkcjonowanie programu, regulamin programu, ewidencję korzystania przez pracowników oraz dokumentację wydarzeń integracyjnych.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy wydatek na zakup konia wykorzystywanego w opisanym programie pracowniczym będzie stanowił dla Spółki koszt uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT, uwzględniając, że wydatek na jego zakup miałby zostać jednorazowo wliczony w koszty uzyskania przychodów.

Powzięli Państwo również wątpliwość w kwestii możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z utrzymaniem przedmiotowego konia, w szczególności koszty stajni, wyżywienia, opieki weterynaryjnej, usług kowalskich, transportu, ubezpieczenia oraz wyposażenia.

Państwa zdaniem wydatki ponoszone na zakup konia oraz wydatki związane z jego utrzymaniem, w szczególności koszty stajni, wyżywienia, opieki weterynaryjnej, usług kowalskich, transportu, ubezpieczenia oraz wyposażenia będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych.

Odnosząc powyższe do Państwa wątpliwości ujętych w pytaniach 1 i 2 należy mieć na uwadze, że „celowy” wydatek to przede wszystkim ten, który racjonalnie przyczynia się do osiągnięcia przychodu, ewentualnie zachowania lub zabezpieczenia jego źródła. Działania takie muszą mieć zatem charakter pozytywny, wpływający na przychód podatkowy.

Ocena charakteru wydatku możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika, rozmiarów wydatków i powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji jaką będzie spełniać w firmie.

Zakup konia nie ma bezpośredniego związku z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą.

Dokonując zatem oceny charakteru wydatków przeznaczonych na zakup konia konieczne jest zbadanie, czy sposób wykorzystania konia przez Państwa będzie miał na celu kształtowanie popytu na Państwa usługi, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do ich nabywania.

Należy wskazać, że organ nie kwestionuje przy tym sensu ekonomicznego wydatku, lecz ocenia czy konkretny wydatek został/zostanie poniesiony w związku z dążeniem do osiągnięcia przychodu (zachowania lub zabezpieczenia jego źródła).

Państwa wątpliwości dotyczą wydatków, do których nie zobowiązuje Państwa żaden przepis prawa. Konieczność zapewnienia pracownikom zajęć jeździeckich i hiporekreacyjnych nie wynika zatem z żadnych przepisów (np. bhp), jak również nie jest to niezbędne dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Będzie służyć to w istocie do zaspokajania prywatnych, rozrywkowych potrzeb pracowników. Pracownicy będą zobowiązani świadczyć pracę niezależnie od tego, czy będą korzystać z takich zajęć. Jak Państwo wskazali, uczestnictwo pracowników w zajęciach będzie całkowicie dobrowolne.

Jednak zauważyć należy, że zajęcia jeździeckie nie stanowią aktywności skierowanej do ogółu osób (z uwagi na niszowy charakter), ponieważ udział w nich jest uzależniony od indywidualnych predyspozycji i preferencji uczestników. Nie można wykluczyć również, że część osób może odczuwać lęk przed końmi, nie wykazywać zainteresowania jeździectwem lub nie chcieć uczestniczyć w aktywnościach sportowych, które planuje zapewnić Spółka. Tym samym zajęcia te mogą wpłynąć niekorzystnie na poziom stresu niektórych pracowników. W związku z tym korzyści wynikające z zakupu i utrzymania konia są dostępne wyłącznie dla ograniczonej grupy osób zainteresowanych taką formą aktywności. Można zatem uznać, że wydatki związane z nabyciem i utrzymaniem konia służą wąskiemu gronu odbiorców, a nie szerokiej grupie pracowników, co przemawia przeciwko uznaniu ich za koszty podatkowe.

Wykazywany przez Państwa związek z kupnem konia jest zbyt daleko idący. W analizowanej sprawie zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne mają charakter rozrywkowy, trudno więc przypisać im choćby pośredni związek z wykonywaniem obowiązków służbowych pracowników i w konsekwencji wydatki te nie będą miały związku z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą. Zatem ww. wydatki, które będą Państwo ponosić w związku z utrzymaniem konia, nie będą związane z przychodem, lecz będą służyć do prywatnych potrzeb pracowników. W konsekwencji, ww. wydatki we wskazanych wyżej okolicznościach nie będą kosztem uzyskania przychodów.

Wydatki te nie mogą zostać uznane za poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

W ocenie organu nie istnieje powiązanie uzyskania przychodów z kupnem konia w celu wykorzystania go w dobrowolnym programie pracowniczym. Tym samym ponoszony przez Spółkę wydatek nie spełnia wymogów określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup konia oraz kosztów związanych z jego posiadaniem (w szczególności koszty stajni, wyżywienia, opieki weterynaryjnej, usług kowalskich, transportu, ubezpieczenia oraz wyposażenia) wykorzystywanego w opisanym programie pracowniczym jest nieprawidłowe.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.