0114-KDIP2-2.4010.261.2026.2.PK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący skutków podatkowych udostępnienia mieszkania regeneracyjnego pracownikom i zleceniobiorcom. Uzupełnili go Państwo pismem z 22 lipca 2026 r. (wpływ 22 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w piśmie z 22 lipca 2026 r.)

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu całodobowych usług opiekuńczych (...).

Ze względu na specyfikę działalności, część pracowników wykonuje pracę w systemie zmianowym, w tym na dyżurach nocnych. Niektórzy pracownicy zamieszkują poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a dojazd do miejsca zamieszkania po zakończeniu dyżuru nocnego oraz ponowny przyjazd na kolejny dyżur wiąże się z wielogodzinnym czasem przejazdu, zwiększonym zmęczeniem oraz ryzykiem obniżenia jakości świadczonej opieki.

W celu zapewnienia prawidłowej organizacji pracy, bezpieczeństwa podopiecznych oraz utrzymania odpowiedniego poziomu usług opiekuńczych Wnioskodawca planuje wynająć mieszkanie przeznaczone wyłącznie do czasowego odpoczynku pracowników pomiędzy dyżurami oraz w sytuacjach wymagających zapewnienia ciągłości pracy. Mieszkanie nie będzie przypisane do konkretnego pracownika.

Korzystanie z niego będzie miało charakter rotacyjny i będzie uzależnione od harmonogramu pracy oraz potrzeb organizacyjnych pracodawcy. Pracownicy nie będą mogli korzystać z mieszkania w celach prywatnych ani poza okresem związanym z wykonywaniem obowiązków służbowych.

Mieszkanie udostępniane będzie pracownikom na podstawie regulaminu korzystania z mieszkania regeneracyjnego. Wnioskodawca nie jest w stanie określić, czy wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania będzie przekraczać miesięcznie 500 zł na pracownika, gdyż mieszkanie nie będzie przypisane do konkretnych osób, korzystać będą z niego mogły osoby zatrudnione w ramach umowy o pracę, jak również zleceniobiorcy, w sposób rotacyjny, w zależności od zapotrzebowania na świadczoną pracę.

Osoby zatrudnione w ramach stosunku pracy, którzy dojeżdżają spoza miejscowości, w której znajduje się zakład pracy zazwyczaj korzystają z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów, natomiast zleceniobiorcy z 20% kosztów uzyskania przychodów. Wskazać należy, że zatrudnieni poza dyżurami nocnymi pracują również na zmianach dziennych, na które również muszą się przemieścić z miejsca zamieszkania do miejsca świadczenia pracy. Koszty najmu, mediów oraz wyposażenia mieszkania będzie ponosił Wnioskodawca. Osoby zatrudnione nie będą partycypować w kosztach najmu mieszkania.

Pytania (ostatecznie sformułowany w piśmie z 22 lipca 2026 r.)

1.  Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na wynajem, utrzymanie i wyposażenie mieszkania przeznaczonego dla pracowników do odpoczynku pomiędzy dyżurami mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

2.  Czy wnioskodawca byłby zobowiązany jako płatnik do obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnego świadczenia, jakim miałoby być korzystanie przez pracowników/zleceniobiorców z mieszkania regeneracyjnego?

Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie nr 2) wydam odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowany w piśmie z 22 lipca 2026 r.)

Zdaniem Wnioskodawcy wydatki związane z wynajmem, utrzymaniem i wyposażeniem mieszkania stanowią koszty uzyskania przychodów, ponieważ są ponoszone w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów. Zapewnienie miejsca odpoczynku pracownikom wykonującym pracę zmianową wpływa na bezpieczeństwo podopiecznych, ciągłość świadczenia usług oraz prawidłową organizację pracy. (...).

Wydatek ten jest ponoszony wyłącznie w interesie i na rzecz pracodawcy / zleceniodawcy w celu zapewnienia prawidłowego i efektywnego toku pracy. Mieszkanie ma charakter rotacyjny, nie jest przypisane do konkretnych osób i nie może być wykorzystywane do celów prywatnych.

W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13), świadczenie to nie spełnia warunku dobrowolności oraz przysporzenia osobistej korzyści majątkowej po stronie zatrudnionego, co wyklucza możliwość jego opodatkowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 oraz art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

‒    wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

‒    jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

‒    pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

‒    poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

‒    został właściwie udokumentowany,

‒    nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.

Jednocześnie podkreślić należy, że nieujęcie danego wydatku w katalogu kosztów niepotrącalnych, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie oznacza automatycznie, że inne koszty w nim niewymienione, tymi kosztami mogą być. W takim przypadku należy zbadać, czy dany koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodu (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu). Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, ma charakter zamknięty.

Wskazać należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.

Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien więc wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Z wniosku wynika, że Spółka świadczy usługi całodobowej opieki (...). Część pracowników wykonuje pracę w systemie zmianowym, w tym na dyżurach nocnych.

W celu zapewnienia prawidłowej organizacji pracy, bezpieczeństwa podopiecznych oraz utrzymania odpowiedniego poziomu usług opiekuńczych Wnioskodawca planuje wynająć mieszkanie przeznaczone wyłącznie do czasowego odpoczynku pracowników pomiędzy dyżurami oraz w sytuacjach wymagających zapewnienia ciągłości pracy.

Niektórzy pracownicy zamieszkują poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a dojazd do miejsca zamieszkania po zakończeniu dyżuru nocnego oraz ponowny przyjazd na kolejny dyżur wiąże się z wielogodzinnym czasem przejazdu, zwiększonym zmęczeniem oraz ryzykiem obniżenia jakości świadczonej opieki.

Mieszkanie nie będzie przypisane do konkretnego pracownika. Pracownicy nie będą mogli korzystać z mieszkania w celach prywatnych ani poza okresem związanym z wykonywaniem obowiązków służbowych. Z udostępnionego mieszkania korzystać będą mogły osoby zatrudnione w ramach umowy o pracę, jak również zleceniobiorcy, w sposób rotacyjny, w zależności od zapotrzebowania na świadczoną pracę i będzie uzależnione od harmonogramu pracy oraz potrzeb organizacyjnych pracodawcy.

Mieszkanie udostępniane będzie pracownikom na podstawie regulaminu korzystania z mieszkania regeneracyjnego.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wydatków ponoszonych przez Spółkę na wynajem, utrzymanie i wyposażenie mieszkania przeznaczonego dla pracowników do odpoczynku pomiędzy dyżurami.

Państwa zdaniem wydatki związane z wynajmem, utrzymaniem i wyposażeniem mieszkania stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki, ponieważ są ponoszone w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów. Zapewnienie miejsca odpoczynku pracownikom wykonującym pracę zmianową wpływa na bezpieczeństwo podopiecznych, ciągłość świadczenia usług oraz prawidłową organizację pracy.

W Państwa sprawie istotne jest ustalenie, czy udostępnione mieszkanie należy traktować jako miejsce zakwaterowania pracowników i zleceniobiorców, czy jako dodatkowe świadczenie dla pracowników i zleceniobiorców.

Jak wynika z opisanego przez Państwa zdarzenia przyszłego, wynajmowane przez Spółkę mieszkanie nie będzie przypisane do konkretnego pracownika, ale w sposób rotacyjny udostępniane będzie na podstawie aktu wewnętrznego: „Regulaminu korzystania z mieszkania regeneracyjnego” pracownikom oraz zleceniobiorcom wykonującym pracę w systemie zmianowym − w tym na dyżurach nocnych, którzy zamieszkują poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy. Stwierdzić zatem należy, że − w sytuacjach, gdy po zakończeniu dyżuru nocnego dojazd do miejsca zamieszkania oraz ponowny przyjazd na kolejny dyżur wiąże się z wielogodzinnym czasem przejazdu, zwiększonym zmęczeniem oraz ryzykiem obniżenia jakości świadczonej opieki możliwość skorzystania z odpoczynku między dyżurami przez pracowników i zleceniobiorców − wynajęcie mieszkania przeznaczonego do czasowego odpoczynku pracowników / zleceniobiorców pomiędzy dyżurami oraz w sytuacjach wymagających zapewnienia ciągłości pracy zapewnieni Państwu prawidłową organizację pracy w systemie zmianowym. Nie ulega wątpliwości, że wypoczęci pracownicy i zleceniobiorcy, którzy będą mogli wyspać się i odpocząć między dyżurami w wynajmowanym przez Państwa mieszkaniu, w bardziej efektywny sposób będą świadczyć swoją pracę. Kondycja fizyczna pracowników i zleceniobiorców ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa osób chorych i starszych, którymi pracownicy i zleceniobiorcy się opiekują. W efekcie możliwość zapewnienia pracownikom i zleceniobiorcom, którzy wykonują pracę zmianową, miejsca odpoczynku wpłynie na zapewnienie jakości świadczonych usług, co gwarantuje Państwu osiąganie i zabezpieczenie na przyszłość źródła przychodów. Zadowoleni z dobrej opieki klienci Spółki będą chętnie korzystać z usług oferowanych przez Państwa. Dzięki Państwa dbałości o kondycję pracowników / zleceniobiorców będą oni świadczyć usługi opiekuńczych na wysokim poziomie, co pozwoli także na pozyskiwanie nowych klientów.

Co istotne, pracownicy i zleceniobiorcy nie będą mogli korzystać z mieszkania regeneracyjnego w celach prywatnych. Zasady użytkowania wynajmowanego przez Państwa mieszkania określone zostaną w stosownym regulaminie, o którym mowa powyżej. 

Z opisanej przez Państwa sprawy wynika zatem, że ponoszenie przez Spółę wydatków związanych z wynajmem, utrzymaniem i wyposażeniem mieszkania regeneracyjnego będzie stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki. Celem poniesienia tych wydatków po Państwa stronie będzie osiągnięcie i zabezpieczenie przychodów oraz zachowanie źródła przychodów. Jak Państwo wskazali we wniosku, zapewnienie miejsca odpoczynku pracownikom wykonującym pracę zmianową wpływa na bezpieczeństwo podopiecznych, ciągłość świadczenia usług oraz prawidłową organizację pracy. Możliwość skorzystania między dyżurami z mieszkania regeneracyjnego jest także korzystnym rozwiązaniem dla pracowników i zleceniobiorców zamieszkujących poza miejscowością, w której znajduje się zakład opiekuńczy, ponieważ inaczej musieliby oni dojeżdżać po dyżurach do i z miejsca zamieszkania ze znacznej odległości, co generowałoby niepotrzebne zmęczenie i w efekcie niepotrzebne ryzyko obniżenia jakości świadczonych usług opiekuńczych. Dodatkowo pozapłacowe elementy wynagrodzenia tj. oddanie do dyspozycji pracownikom i zleceniobiorcom zamieszkującym poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, wyposażonego mieszkania regeneracyjnego wynajmowanego przez Spółkę dla zapewnienia odpoczynku między dyżurami może zachęcić do pozyskania zmotywowanej i profesjonalnej kadry pracowniczej oraz być czynnikiem zmniejszającym rotację pracowników i zleceniobiorców.

Powyższe okoliczności wskazują, że wydatki, jakie planują Państwo ponosić na wynajem, utrzymanie i wyposażenie mieszkania przeznaczonego dla pracowników do odpoczynku pomiędzy dyżurami, pełnią funkcję pozapłacowego świadczenia niepieniężnego dla pracowników i zleceniobiorców wykonujących pracę w systemie zmianowym w celu zapewnienia usług opiekuńczych na właściwym poziomie. Kondycja fizyczna pracowników i zleceniobiorców ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa osób chorych i starszych, którymi pracownicy i zleceniobiorcy się opiekują. Zapewnienie pracownikom i zleceniobiorcom wykonującym pracę zmianową miejsca odpoczynku, niewątpliwie wpłynie na jakość świadczonych usług, co zagwarantuje Państwu osiąganie i zabezpieczenie na przyszłość źródła przychodów, co spełnia dyspozycję art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Tym samym stwierdzam, że w opisanej przez Państwa sprawie wydatki ponoszone przez Spółkę na wynajem, utrzymanie i wyposażenie mieszkania przeznaczonego dla pracowników do odpoczynku pomiędzy dyżurami, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie skutków podatkowych udostępnienia mieszkania regeneracyjnego pracownikom i zleceniobiorcom (pytanie nr 1), należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że powołane we wniosku wyroki sądowe zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.