0114-KDIP2-2.4010.259.2026.1.JM

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodu, w sytuacji gdy pierwotnie Wnioskodawca dokonał płatności na konto bankowe niewidniejące w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b Ustawy VAT i nie złożył przy pierwszej zapłacie należności na ten rachunek zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej a następnie – po otrzymaniu zwrotu tych płatności od Usługodawcy – dokonał ponownego przelewu powyższych kwot na rzecz dostawy tym razem na rachunek widniejący na Białej Liście. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jako podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Zaliczki na CIT oraz VAT płaci za okresy miesięczne. Rokiem podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy. Przedmiotem działalności Spółki jest:

• prowadzenie obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania,
• wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych,
• wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,
• zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie,
• niespecjalistyczne sprzątanie budynków i obiektów przemysłowych,
• specjalistyczne sprzątanie budynków i obiektów przemysłowych,
• pozostałe sprzątanie.

Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywała w 2024 r. od jednego z usługodawców (dalej jako: "Usługodawca") usługi bieżącej obsługi administracyjnej na podstawie umowy o świadczenie usług.

Usługodawca jest polskim rezydentem podatkowym, jest zarejestrowany na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny (zarejestrowany jako podatnik VAT z dniem (…) 2023 roku), zatem jego rachunek rozliczeniowy powinien widnieć w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT ("Biała Lista"). Usługodawca wystawiał faktury na wykonane w 2024 r. usługi w okresach miesięcznych. Spółka dokonywała zapłaty na rachunek Usługodawcy wskazany na fakturach.

Płatności dokonywane przez Spółkę na rzecz Usługodawcy dotyczyły transakcji określonych w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo Przedsiębiorców. Płatności nie były dokonywane w mechanizmie podzielonej płatności. Płatności zostały zrealizowane przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w Białej Liście. Spółka w 2024 r. nie złożyła do urzędu skarbowego właściwego według siedziby kontrahenta zawiadomienia, na jaki rachunek dokonała zapłaty za usługi świadczone przez Usługodawców. Koszty z tytułu płatności dokonanych na rzecz Usługodawcy w 2024 r. zostały zaksięgowane w księgach rachunkowych Spółki na podstawie wystawionych przez Usługodawcę w 2024 r. faktur. Wnioskodawca przyjął, że nabyte usługi wiązały się w sposób pośredni z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Dlatego płatności za te usługi były rozliczane przez Spółkę jako koszty pośrednie zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT. W 2026 r., po rejestracji rachunku bankowego Usługodawcy na Białej Liście, na prośbę Spółki Usługodawca dokonał przelewu zwrotnego należności, które zostały uiszczone przez Spółkę w 2024 r. Następnie Spółka dokonała ponownej płatności na rzecz Usługodawcy, tym razem na rachunek znajdujący się już na Białej Liście, w celu możliwości zaliczenia tych wydatków w całości do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, Spółka powzięła wątpliwości w zakresie:

i.   możliwości zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów podatkowych,

ii.   momentu ujęcia wydatków w kosztach podatkowych.

Pytania

1.   Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w sytuacji gdy pierwotnie Wnioskodawca dokonał płatności na konto bankowe niewidniejące na Białej Liście i nie złożył przy pierwszej zapłacie należności na ten rachunek zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej a następnie (po otrzymaniu zwrotu tych płatności od Usługodawcy) dokonał ponownego przelewu powyższych kwot na rzecz Usługodawcy, tym razem na rachunek widniejący na Białej Liście, to Wnioskodawca ma możliwość zaliczenia poniesionych wydatków związanych z zakupem usług do kosztów uzyskania przychodu, tj. do niestosowania sankcji przewidzianej w art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT?

2.   Czy w sytuacji uznania stanowiska Wnioskodawcy z pytania nr 1 za prawidłowe, Spółka powinna zaliczyć poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodu w 2024 r.?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji gdy pierwotnie Wnioskodawca dokonał płatności na konto bankowe niewidniejące na Białej Liście i nie złożył przy pierwszej zapłacie należności na ten rachunek zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej a następnie (po otrzymaniu zwrotu tych płatności od Usługodawcy) dokonał ponownego przelewu powyższych kwot na rzecz Usługodawcy, tym razem na rachunek widniejący na Białej Liście, to Wnioskodawca ma możliwość zaliczenia poniesionych wydatków związanych z zakupem usług do kosztów uzyskania przychodu, tj. do niestosowania sankcji przewidzianej w art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Ad 2.

W sytuacji uznania stanowiska Wnioskodawcy z pytania nr 1 za prawidłowe, Spółka powinna zaliczyć poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodu w 2024 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Państwa wątpliwości budzi kwestia możliwości i momentu zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodu, w sytuacji gdy pierwotnie Wnioskodawca dokonał płatności na konto bankowe niewidniejące w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b Ustawy VAT i nie złożył przy pierwszej zapłacie należności na ten rachunek zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej a następnie – po otrzymaniu zwrotu tych płatności od Usługodawcy – dokonał ponownego przelewu powyższych kwot na rzecz dostawy tym razem na rachunek widniejący na Białej Liście podatników VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów – w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.

Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

W myśl art. 15d ust. 1 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 15d ust. 2 ustawy o CIT:

Jak wynika natomiast z art. 15d ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.):

Analiza ww. przepisów prowadzi do wniosku, że w przypadku każdej transakcji o wartości przekraczającej 15 000 zł istnieje obowiązek dokonywania płatności za pośrednictwem rachunku płatniczego, przy czym naruszenie tego obowiązku, a więc dokonanie płatności w całości lub w części z pominięciem takiego rachunku oznacza brak możliwości zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów w tej części, w jakiej płatność dotycząca tej transakcji została dokonana z pominięciem rachunku płatniczego.

Dokonanie płatności należności wynikającej z otrzymanej faktury wystawionej przez podatnika VAT czynnego dotyczącej transakcji na kwotę powyżej 15 000 zł na inny rachunek niż zamieszczony w wykazie podatników VAT naraża podatnika na negatywne konsekwencje podatkowe w postaci:

·      braku możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodu lub konieczność zwiększenia przychodów w podatkach PIT i CIT,

·      odpowiedzialności solidarnej w podatku VAT.

Możliwość uniknięcia negatywnych konsekwencji podatkowych w przypadku dokonania zapłaty na rachunek spoza wykazu podatników VAT przewiduje przepis art. art. 117ba § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez podatnika została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a podatnik złożył przy pierwszej zapłacie należności przelewem na ten rachunek zawiadomienie o zapłacie należności na ten rachunek do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.

Aby uniknąć negatywnych skutków podatkach wystarczy, że podatnik w ustawowym terminie zawiadomi o zapłacie należności na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podatników VAT właściwego naczelnika urzędu skarbowego w formie określonego przepisami ustawy Ordynacja podatkowa zawiadomienia (ZAW-NR).

Podatnik nie jest pozbawiony prawa do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli dokona korekty płatności celem cofnięcia skutków podatkowych pierwotnie niewłaściwego działania (tj. z uchybieniem zasadom wynikającym z art. 15d ustawy CIT).

W myśl art. 15d ust. 2 ustawy CIT, w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy Prawo przedsiębiorców została dokonana z naruszeniem zasad dotyczących płatności za nabyte towary i usługi, podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą w tej części:

1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo

2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów – zwiększają przychody

– w miesiącu, w którym odpowiednio została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego, został zlecony przelew albo płatność została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności.

Taką sankcję z ww. art. 15d ustawy o CIT winna zastosować Spółka w odniesieniu do opisanych we wniosku płatności z 2024 roku z pominięciem tzw. „Białej listy” do czasu skorygowania tych płatności. Tym samym do momentu skorygowania Spółka była pozbawiona prawa do ujęcia tych wydatków w kosztach uzyskania przychodów.

Decydującą w zakresie momentu ujęcia w kosztach uzyskania przychodów skorygowanej płatności, jest data jej skorygowania. W związku z tym, zaliczenie do kosztów podatkowych „prawidłowo” uregulowanego wydatku powinno następować najwcześniej w dniu tej prawidłowej płatności, co pozwala zachować chronologię, a jednocześnie uniknąć korekt związanych z ponownym zaliczeniem poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

·      bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód – potrącane na podstawie art. 15 ust. 4, ust. 4b-4c ustawy o CIT),

·      inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie – potrącane na podstawie art. 15 ust. 4d-4e ustawy o CIT).

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:

W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:

Jak wynika z powyższego, koszty, które nie pozostają w bezpośrednim związku z przychodami powinny być uznane za koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT. Dla celów podatkowych momentem poniesienia kosztów pośrednich będzie moment, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych, na podstawie odpowiedniego dowodu księgowego.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że w 2024 r. Wnioskodawca dokonywał płatności na rzecz Usługodawcy, dotyczących transakcji określonych w art. 19 Ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz nie złożył zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, do Naczelnika Urzędu Skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.

Płatności nie zostały dokonane z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ust. 1 Ustawy o VAT.

W 2026 r., po rejestracji rachunku bankowego Usługodawcy na Białej liście podatników VAT, na prośbę Spółki Usługodawca dokonał przelewu zwrotnego należności, które zostały uiszczone przez Spółkę w 2024 r. Następnie Spółka dokonała ponownej płatności na rzecz Usługodawcy, tym razem na rachunek znajdujący się już na Białej liście podatników VAT, w celu możliwości zaliczenia tych wydatków w całości do kosztów uzyskania przychodów.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do Państwa wątpliwości dotyczących możliwości zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych faktur ponownie zapłaconych w 2026 r., pierwotnie uznanych za koszt podatkowy roku 2024 r. na rachunek bankowy, który w momencie dokonania płatności znajduje się w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 Ustawy o VAT wskazać należy, że przedstawiony w opisie sprawy schemat działania wobec kontrahentów stanowi swoistą „korektę” pierwotnej płatności zrealizowanej z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności i zakłada ponowny przelew kwoty podatku VAT wykazanej na otrzymanej od kontrahenta fakturze na rachunek VAT.

Zatem ponowne uregulowanie należności z zachowaniem zasad określonych w art. 15d ust. 1 pkt 2 lub pkt 3 ustawy o CIT, skutkuje nabyciem prawa do uznania wydatków z tak przeprowadzonych transakcji za koszty uzyskania przychodu.

Z tego powodu należy się z Państwem zgodzić, że we wskazanej sytuacji zachowane są zasady określone w przywołanych powyżej regulacjach, umożliwiające uniknięcie negatywnych konsekwencji związanych z brakiem możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz Usługodawcy – gdyż ponowna płatność na rzecz Usługodawcy, którego rachunek jest ujęty na tzw. białej liście podatników VAT, powoduje walidację dotychczasowego błędu i tym samym Wnioskodawca zachowa prawo do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wydatków z faktur wystawionych przez Usługodawcę.

Nie sposób jednak zgodzić się z tą częścią Państwa stanowiska, która odnosi się do roku podatkowego, w którym powyższe wydatki mogą stanowić koszt podatkowy.

Zaliczenie tych wydatków do kosztów podatkowych możliwe będzie bowiem nie jak Państwo twierdzicie w 2024 r., lecz dopiero w roku 2026, tj. w dacie dokonania prawidłowych płatności z zachowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Z art. 15d ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o CIT wynika bowiem jednoznacznie, że kosztu podatkowego nie stanowi ta część kosztów, która została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, lub pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności” zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług, została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a tej ustawy.

A przeciwnie, koszty podatkowe mogą zatem stanowić jedynie te koszty, które nie uchybiają wskazanym powyżej warunkom, tj. zostaną dokonane z zastosowaniem powyżej wskazanych zasad.

Z kolei w przypadku wcześniejszego zaliczenia ww. kosztów do kosztów podatkowych, jak ma to miejsce w Państwa sprawie, zgodnie z art. 15d ust. 2 ustawy o CIT, koszty te powinny zostać zmniejszone (albo zwiększone przychody), w miesiącu dokonania płatności z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności.

Tym samym, skoro Spółka w 2024 roku dokonała płatności na rachunek bankowy Usługodawcy, który w momencie dokonania płatności nie znajdował się w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 Ustawy o VAT, a Wnioskodawca nie zawiadomił o tym fakcie Naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego, a także nie zostały dokonane z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ust. 1 Ustawy o VAT – to uniemożliwia to ich zaliczenie do kosztów podatkowych w 2024 roku.

Skoro w 2024 roku dokonali Państwo płatności na rachunek bankowy podatnika, który w momencie dokonania płatności nie znajdywał się w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 Ustawy o VAT tzw. „Białej liście podatników VAT”, a nie zawiadomili Państwo o tym fakcie Naczelnika właściwego urzędu skarbowego, to uniemożliwia to ich zaliczenie do kosztów podatkowych w momencie „pierwotnych” płatności.

Mając na uwadze powyższe, Spółka po dokonaniu w 2026 r. ponownej płatności przelewem bankowym na rachunek znajdujący się na Białej liście podatników VAT, może zaliczyć wskazane koszty z tytułu nabycia towarów i usług do kosztów uzyskania przychodów w 2026 roku (tj. w roku, w którym ponowna płatność podatku VAT na rachunek VAT została dokonana). Tym samym w opisanej sprawie dopiero w 2026 r. do tych kosztów nie znajdzie zastosowania wyłączenie z kosztów na podstawie art. 15d ust. 1 pkt 2 lub 3 ustawy o CIT.

Z powyższej przyczyny Państwa stanowisko dotyczące momentu, w którym możliwe będzie zaliczenie wydatków, o których mowa we wniosku do kosztów podatkowych należało uznać za nieprawidłowe.

Podsumowując, Państwa stanowisko:

• w zakresie możliwości zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów po dokonaniu ponownego przelewu na rachunek widniejący na Białej liście – jest prawidłowe;
• w zakresie niestosowania sankcji do momentu skorygowaniu płatności – jest nieprawidłowe;
• w zakresie momentu zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów – jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.