0114-KDIP2-2.4010.250.2026.4.ASK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych organizacji programu motywacyjnego przez Spółkę.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 27 sierpnia 2026 r. (data wpływu 3 września 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca” lub „Organizator”) prowadzi działalność gospodarczą - jest podmiotem (...). W związku z prowadzoną działalnością świadczy na rzecz swoich klientów usługi związane z organizacją konkursów, akcji promocyjnych, sprzedaży premiowej i innych wydarzeń, mających na celu reklamę firmy klienta, jego produktów i marek.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy na rzecz przedsiębiorstwa (dalej jako: „Klient” lub „Sponsor”), usługę polegającą na organizacji programu motywacyjnego (dalej jako: „Program”).

Program prowadzony jest na podstawie Regulaminu (dalej jako: „Regulamin”). Wnioskodawca jest regulaminowym Organizatorem Programu, przy czym w treści Regulaminu zaprezentowane są dane identyfikujące Klienta. W treści Regulaminu to Wnioskodawca zobowiązuje się względem Uczestników do wydania nagród w przypadku spełnienia określonych tym Regulaminem przesłanek. Wnioskodawca jest podmiotem przyrzekającym nagrodę w rozumieniu art. 919 Kodeksu cywilnego.

Uczestnicy.

Uczestnikami Programu są:

1)  pełnoletnie osoby fizyczne, pełniące rolę (...) (tj. osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę oraz osoby, które wykonują pracę lub czynności na rzecz Dystrybutora na podstawie innego niż stosunek pracy tytułu prawnego, polegające na zbieraniu zamówień i sprzedaży Towarów do Punktów handlowych na terenie całego kraju oraz realizacji wyznaczonych celów sprzedażowych), zaproszone do udziału przez przedstawiciela Sponsora, które uzyskały zgodę przełożonych na udział w Programie, posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, zamieszkałe na terytorium Polski, które w okresie trwania Programu poprawnie zarejestrują swój udział na Stronie internetowej Programu (dalej jako: „Przedstawiciel handlowy”). W związku z czym w Programie mogą brać udział Przedstawiciele handlowi prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą i Przedstawiciele handlowi nieprowadzący pozarolniczej działalności gospodarczej oraz

2)  osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadzące działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży Towarów w punkcie sprzedaży detalicznej (dalej jako: „Punkt handlowy”);

zwani dalej łącznie: „Uczestnikami”.

W Programie nie mogą brać udziału (ani jako Przedstawiciel handlowy ani jako Punkt handlowy) pracownicy Organizatora, pracownicy Sponsora, ani osoby, które wykonują pracę lub czynności na ich rzecz na podstawie innego niż stosunek pracy tytułu prawnego, ani też członkowie najbliższej rodziny wymienionych osób. Przez członków najbliższej rodziny rozumieć należy wstępnych, zstępnych, rodzeństwo, małżonków.

Cel Programu.

Celem Programu jest rozbudowa dystrybucji towarów Klienta (dalej jako: „Towary”), które to oferowane są do sprzedaży przez niezależnych dystrybutorów (dalej jako: „Dystrybutor”) na rzecz Punktów handlowych obsługiwanych przez Przedstawicieli Handlowych oraz zmotywowanie Uczestników do systematycznej pracy w Okresie trwania Programu.

Udział w Programie jest dobrowolny. Program nie jest grą hazardową w rozumieniu Ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. t.j. 2018 poz. 165 z późn. zm.). Program nie jest przeznaczony dla osób nabywających Towary jako konsumenci w rozumieniu art. 22(1) Kodeksu cywilnego lub innych podmiotów niewymienionych jako Uczestnicy.

Program polega na nagradzaniu, na zasadach określonych w Regulaminie:

1)  Przedstawicieli handlowych za sprzedaż Towarów oraz wypełnianie raportów sprzedaży, zgodnie z postanowieniami Regulaminu;

2)  Punktów handlowych za dokonywanie zakupu Towarów.

Sprzedaż Towarów w ramach Programu polega na zakupie Towarów przez Punkt handlowy u Przedstawiciela handlowego, który to działa na rzecz i w imieniu Dystrybutora.

W kwestii sprzedaży Towarów pomiędzy Punktem handlowym a Dystrybutorem należy wskazać, że:

1)  stronami umowy sprzedaży Towarów będzie Punkt handlowy oraz Dystrybutor;

2)  sprzedaż będzie dotyczyła produktów oferowanych przez Dystrybutora do sprzedaży.

Nagradzanie Przedstawicieli handlowych.

W trakcie trwania Programu Przedstawiciel handlowy będzie nagradzany za spełnienie któregokolwiek z poniższych warunków:

1)  sprzedaż, działając w imieniu i na rzecz Dystrybutora, Towarów do Punktów handlowych w ramach pakietów Towarów, na które składają się Towary określonego przez Wnioskodawcę rodzaju i ilości;

2)  realizacja celu indywidualnego, który polega na sprzedaży Towarów w ramach pakietów do wyznaczonej Przedstawicielowi handlowemu ilości różnych (niepowtarzalnych) Punktów handlowych;

3)  realizacja celu szybkościowego, który polega na zrealizowaniu celu indywidualnego w minimum 50% w wyznaczonym przez Organizatora okresie;

4)  sprzedaż, działając w imieniu i na rzecz Dystrybutora, Towarów do Punktów handlowych w ramach pakietów brandowych oraz pakietów specjalnych;

5)  realizacja miesięcznych celów sprzedażowych, które polegają na sprzedaży Towarów w ilości i czasie wyznaczonym Przedstawicielowi handlowemu. Wyznaczenie Przedstawicielowi handlowemu miesięcznego celu sprzedażowego zależy od decyzji Wnioskodawcy, co oznacza, że Wnioskodawca może wskazać miesięczne cele sprzedażowe wszystkim, niektórym bądź żadnemu Przedstawicielowi handlowemu.

Wnioskodawca przyznaje nagrody Przedstawicielom handlowym za spełnienie warunków, o których mowa powyżej (dalej jako: „Nagrody dla Przedstawicieli handlowych”). Nagrodami dla Przedstawicieli handlowych mogą być:

1)  nagrody rzeczowe;

2)  nagrody pieniężne w postaci środków pieniężnych przekazywanych poprzez zasilenie karty przedpłaconej;

3)  voucher uprawniający do skorzystania z usługi lub dostawy towarów wybranej przez Uczestnika spośród kilku, o wartości wskazanej na voucherze, z maksymalną datą, w której z usługi można skorzystać; wskazane są również miejsca, w których z usługi / towaru można skorzystać - voucher ten stanowi bon, o którym mowa w art. 2 pkt 41 w zw. z art. 2 pkt 44 Ustawy o VAT (dalej jako: Bon różnego przeznaczenia);

4)  voucher uprawniający do skorzystania z usługi lub dostawy towarów wybranej przez Uczestnika, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których voucher dotyczy oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu - voucher ten stanowi bon, o którym mowa w art. 2 pkt 41 w zw. z art. 2 pkt 43 Ustawy o VAT (dalej jako: Bon jednego przeznaczenia).

Nagradzanie Punktów handlowych.

W trakcie trwania Programu Punkt handlowy będzie nagradzany za spełnienie któregokolwiek z poniższych warunków:

1)  dokonanie zakupu pakietów Towarów w ilości i czasie wyznaczonym przez Organizatora;

2)  dokonanie zakupu towarów w ramach pakietów brandowych oraz pakietów specjalnych w ilości i czasie wyznaczonym przez Organizatora.

Wnioskodawca przyznaje nagrody Punktom handlowym za spełnienie warunków, o których mowa powyżej (dalej jako: „Nagrody dla Punktów handlowych”). Nagrodami dla Punktów handlowych mogą być:

1)  nagrody rzeczowe;

2)  nagrody pieniężne w postaci Czeków BUK (Wnioskodawca wygeneruje Czek BUK w postaci 9-cyfrowego kodu, który następnie wraz z hasłem służącym do jego użycia przekaże Punktowi handlowemu. Punkt handlowy będzie mógł skorzystać z Czeku BUK w wybrany przez siebie sposób, tj. wykorzystać do płacenia za usługi, zakupy bądź do wypłacania środków pieniężnych z bankomatu);

3)  Bon różnego przeznaczenia;

4)  Bon jednego przeznaczenia.

oraz inne, które zostaną ustalone przez Organizatora i Sponsora.

Nagrody dla Przedstawicieli handlowych oraz Nagrody dla Punktów handlowych łącznie zwane są dalej odpowiednio: „Nagrodami rzeczowymi” lub „Nagrodami pieniężnymi”, a Przedstawiciel handlowy oraz Punkt handlowy łącznie zwani dalej są: „Uczestnikami”.

Podstawa wypłaty bądź wydania nagród.

Nagrody w Programie przyznawane będą na podstawie:

a)  raportów sprzedaży otrzymywanych przez Organizatora wskutek ich wypełnienia w dedykowanym panelu raportowania na stronie Programu przez Administratorów wyznaczonych przez Dystrybutorów i zatwierdzonych przez koordynatora. Raporty podlegają weryfikacji pod względem ilości i poprawności przez Klienta. Uczestnikom nie przysługują nagrody za produkty zwrócone Dystrybutorowi;

b)  raportów sprzedaży otrzymywanych przez Organizatora od Klienta;

c)  zamówień wypełnianych w aplikacji mobilnej Programu oraz papierowych formularzy przesyłanych jako zdjęcie za pośrednictwem aplikacji mobilnej Programu. Dokument zamówienia, o którym mowa w zdaniu poprzednim, stanowi deklarację Punktu handlowego o dokonaniu zakupu Towarów. W celu potwierdzenia, czy Punkt handlowy faktycznie dokonał zakupu Towarów, Organizator porównuje zadeklarowaną ilość zakupionych Towarów z fakturą VAT, wystawioną przez Dystrybutora.

Akcje dodatkowe

Agencja w ramach Programu organizuje również akcje dodatkowe (dalej jako: „Akcje dodatkowe”) polegające na premiowaniu nagrodami Uczestników za podjęcie określonych w dodatkowych regulaminach czynności np. zakup bądź sprzedaż wyznaczonej ilości Towarów. Nagrodami w Akcjach dodatkowych są Nagrody pieniężne, Nagrody rzeczowe, Bony różnego przeznaczenia bądź Bony jednego przeznaczenia.

Nagrody dla Punktów handlowych w ramach Akcji dodatkowych mogą być przekazywane przez Przedstawicieli handlowych. W takich Akcjach dodatkowych wydawanie Nagród dla Punktów handlowych odbywa się na podstawie danych sprzedażowych przekazywanych Organizatorowi. Proces ten kształtuje się następująco:

1) Organizator sprawdza dane sprzedażowe otrzymane od Dystrybutorów i w ten sposób ustala, ilu Uczestników spełniło warunki Akcji dodatkowej;

2) Organizator przekazuje regionalnemu Przedstawicielowi handlowemu odpowiednią ilość Nagród dla Punktów handlowych;

3) Przedstawiciele handlowi pobierają Nagrody dla Punktów handlowych przekazane wcześniej regionalnemu Przedstawicielowi handlowemu;

4) Przedstawiciele handlowi potwierdzają odbiór Nagród dla Punktów handlowych na zbiorczym, miesięcznym, protokole odbioru;

5) Przedstawiciele handlowi przekazują Nagrody dla Punktów handlowych, nie odbierając od nich dodatkowego potwierdzenia przekazania Nagrody dla Punktu handlowego.

Wnioskodawca prowadzi Program w opisany wyżej sposób aktualnie (Stan faktyczny), jak i będzie prowadzić w przyszłości (Zdarzenie przyszłe).

Opis dostawy i fakturowania Nagród rzeczowych na rzecz Klienta.

Nagrody rzeczowe nabywane są przez Wnioskodawcę od dostawców (podmiotów trzecich) na podstawie umów sprzedaży, które to umowy sprzedaży są udokumentowane przez dostawców poprzez wystawienie przez nich na rzecz Wnioskodawcy faktury. Wnioskodawca następnie obciąża Klienta kosztami nabycia Nagród rzeczowych poprzez wystawienie na Klienta faktury. Nagrody rzeczowe są technicznie przekazywane Uczestnikom w ramach Programu przez Wnioskodawcę (w ramach świadczonej przez niego usługi na rzecz Klienta). Wnioskodawca dokumentuje wydanie Nagród rzeczowych Uczestnikowi poprzez wystawienie na rzecz Uczestnika protokołu zdawczo - odbiorczego. Jednakże prawo do rozporządzania tymi Nagrodami rzeczowymi przysługuje wyłącznie Klientowi - tym samym oznacza to, że w momencie wydania przez Wnioskodawcę Nagród rzeczowych na rzecz Uczestników działa on w imieniu Klienta. Prawo do rozporządzania Nagrodami rzeczowymi jak właściciel jest następnie przenoszone przez Klienta na Uczestnika - następuje to w momencie, gdy Wnioskodawca doręczy Nagrodę rzeczową na rzecz Uczestnika. Wnioskodawca, pomimo, że faktycznie wydaje Nagrody rzeczowe Uczestnikom, nie jest uprawniony do rozporządzania Nagrodami rzeczowymi jak właściciel w momencie ich przekazania Uczestnikom.

Decyzja o tym, jakie Nagrody rzeczowe są dostępne dla Uczestników, jest podejmowana wspólnie przez Wnioskodawcę, jako Organizatora, i Klienta, jako zlecającego organizację Programu. Wnioskodawca oraz Klient wspólnie ustalą katalog takich Nagród rzeczowych, aby zapewnić, że będą one jak najbardziej atrakcyjne dla Uczestników.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

W przypadku, gdy Spółka nie wyda Nagród pieniężnych w Programie, to kwoty otrzymane przez Spółkę od Klienta tytułem równowartości tych nagród będą podlegały zwrotowi na rzecz Klienta. Zwrot kwot na rzecz Klienta przez Spółkę będzie miał miejsce w każdym przypadku gdy nie dojdzie do wydania Nagrody pieniężnej w Programie.

W przypadku, gdy Spółka nie wyda Nagród rzeczowych w Programie, to te niewydane Nagrody rzeczowe zostaną przekazane przez Spółkę na rzecz Klienta gdyż stanowią one, w myśl łączącej strony Umowy o świadczenie usług marketingowych w zakresie organizacji oraz obsługi Programu motywacyjnego dla Klienta, własność Klienta i Spółka nie może dysponować nimi w odmienny sposób. Zwrot Nagród rzeczowych na rzecz Klienta przez Spółkę będzie miał miejsce w każdym przypadku gdy nie dojdzie do wydania Nagrody rzeczowej w Programie.

W każdym przypadku podstawą do dokonania przez Spółkę zwrotu Nagród pieniężnych lub Nagród rzeczowych na rzecz Klienta będzie Umowa o świadczenie usług marketingowych w zakresie organizacji oraz obsługi Programu motywacyjnego dla Klienta zawarta pomiędzy Spółką a Klientem.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym wydanie Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu spowoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po stronie Wnioskodawcy, a tym samym powstanie konieczność wystawienia faktury VAT przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta?

2.  Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest negatywna, to czy w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu w postaci potwierdzenia wykonania przelewu na rachunek bankowy, potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BUK lub protokołu zdawczo-odbiorczego?

3.  Czy w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym w zakresie organizowania Akcji dodatkowych wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród dla Punktów handlowych w postaci protokołu odbioru Nagród dla Punktów handlowych przez Przedstawiciela handlowego w zakresie Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Bonów różnego przeznaczenia oraz potwierdzenie wykonania przelewu na rachunek bankowy; potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK w zakresie Nagród pieniężnych?

4.  Czy w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym wydanie Nagród rzeczowych oraz Bonów jednego przeznaczenia Uczestnikom spowoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po stronie Wnioskodawcy, a tym samym powstanie obowiązek naliczenia należnego podatku VAT oraz wystawienia faktury VAT przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta i wystarczające będzie odebranie protokołu zdawczo-odbiorczego Nagrody rzeczowej bądź Bonu jednego przeznaczenia od Uczestnika?

5.  Czy w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia przez niego Nagród rzeczowych oraz Bonów jednego przeznaczenia?

6.  Czy w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym Nagrody przyznawane przez Wnioskodawcę Przedstawicielom handlowym prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą oraz Punktom handlowym, będą stanowić dla nich przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT, w związku z czym na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika, a tym samym nie będzie on zobowiązany do wystawienia PIT 11 na rzecz Przedstawiciela handlowego prowadzącego działalność gospodarczą lub Punktu handlowego (w przypadku Punktów handlowych które są opodatkowane PIT)?

7.  Czy w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym Nagrody dla Przedstawicieli handlowych (nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej), będą stanowić dla nich przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. art. 10 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT, w związku z czym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

8.  Czy w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym kwoty przekazywane przez Klienta dla Wnioskodawcy tytułem równowartości wydawanych Nagród w Programie stanowią dla Wnioskodawcy dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeszcze zanim Nagrody w Programie zostaną wydane Uczestnikom?

9.  Czy w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym kwoty przekazywane przez Klienta dla Wnioskodawcy tytułem równowartości wydawanych Nagród w Programie stanowią dla Wnioskodawcy dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie wydania tych Nagród Uczestnikom?

10.  Czy w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca może wartość Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Nagród pieniężnych i Bonów różnego przeznaczenia rozpoznać jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodu w momencie wydania tych Nagród na rzecz Uczestników?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 8, 9 i 10 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast odpowiedź na pytania nr 1, 2, 3, 4, 5 w zakresie podatku od towarów i usług oraz na pytania nr 6 i 7 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie udzielona odrębnym rozstrzygnięciem.

Państwa stanowisko w sprawie

8.  Odpowiedź na pytanie nr 8 powinna brzmieć następująco: nie, kwoty przekazywane przez Klienta dla Wnioskodawcy tytułem równowartości wydawanych Nagród w Programie nie stanowią dla Wnioskodawcy dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeszcze zanim te Nagrody w Programie zostaną wydane Uczestnikom.

9.  Odpowiedź na pytanie nr 9 powinna brzmieć następująco: tak, kwoty przekazywane przez Klienta dla Wnioskodawcy tytułem równowartości wydawanych Nagród w Programie stanowią dla Wnioskodawcy dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie wydania tych Nagród w Programie Uczestnikom.

10.  Odpowiedź na pytanie nr 10 powinna brzmieć następująco: tak, w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca może wartość Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Nagród pieniężnych i Bonów różnego przeznaczenia rozpoznać jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodu w momencie wydania tych Nagród na rzecz Uczestników.

Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy.

Ad 8)

Kwoty przekazywane przez Klienta dla Wnioskodawcy tytułem równowartości wydawanych Nagród rzeczowych oraz Nagród pieniężnych w Programie, nie stanowią dla Wnioskodawcy dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych jeszcze zanim te Nagrody w Programie zostaną wydane Uczestnikom.

Na gruncie opisanego Stanu Faktycznego oraz Zdarzenia Przyszłego otrzymane od Klienta środki finansowe z przeznaczeniem na zakup Nagród rzeczowych oraz wypłatę Nagród pieniężnych w Programie nie powinny być traktowane jako trwałe przysporzenie finansowe, stanowiące dochód Wnioskodawcy, jeżeli Nagrody rzeczowe oraz Nagrody pieniężne w Programie nie zostały jeszcze wydane.

W ocenie Wnioskodawcy powinien on potraktować je jako wpłatę na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 1 Ustawy o CIT, a co za tym idzie, przychód z tego tytułu nie powinien zostać rozpoznany w dacie otrzymania środków finansowych, jeszcze przed wydaniem Nagród w Programie.

Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 Ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się: pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

W ocenie Wnioskodawcy, dla prawidłowego zrozumienia dyspozycji powyższego przepisu należy sięgnąć do wykładni systemowej dokonywanej w ramach całej normy z art. 12 Ustawy o CIT.

Otóż, art. 12 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, wskazuje, że przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. W konsekwencji, brzmienie powołanego unormowania jako zasadę wprowadza rozpoznawalność przychodu w sytuacji, gdy mamy do czynienia z otrzymaniem pieniędzy, czy też wartości pieniężnych. Ponadto, jak stanowi art. 12 ust. 3 Ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Co istotne dla uznania, że dane przysporzenie majątkowe ma cechy przychodu podatkowego konieczne jest wykazanie, że owo przysporzenie ma charakter definitywny. Owa definitywność przychodu zakłada zaś jego bezzwrotność, trwałość i ostateczność, tak, że wpłacone środki pieniężne uznawane są za należne podmiotowi je otrzymującemu. Przychodem jest zatem takie przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby prawnej.

Takie stanowisko utrwalone jest w orzecznictwie sądowo-administracyjnym (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1248/11 lub wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 732/13), nie budzi również zastrzeżeń doktryny (zob. W. Modzelewski,]. Pyssa (red.), Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wyd. 26, 2026) oraz spotyka się z akceptacją organów podatkowych (zob. indywidualną interpretację podatkową Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 listopada 2018 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.423.2018.1.APO).

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należy stwierdzić, że przysporzenie uważane za przychód podatkowy musi mieć charakter definitywny, podczas gdy przedpłata (zaliczka) nie ma takiego charakteru.

W opinii Wnioskodawcy, ratio legis unormowania zawartego w treści art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, jest niedopuszczenie do sytuacji, w ramach której dane przysporzenie majątkowe, pozbawione cechy definitywności, zostałoby uznane za przychód podatkowy. Przepis ten dotyczy bowiem tylko tych przysporzeń majątkowych, które nie stanowią przychodów podatkowych. W unormowaniu tym chodzi zatem o takie zdarzenia gospodarcze, co do których zapłata w momencie jej dokonywania nie jest ostateczna, albowiem osoba wpłacająca dane przysporzenie ma możliwość wycofania się z usługi, czy też dostawy towarów.

Odnosząc to do opisanego Stanu Faktycznego i Zdarzenia Przyszłego należałoby zauważyć, że jeżeli z jakichkolwiek względów Nagroda rzeczowa lub Nagroda pieniężna w Programie, której koszt pokrywa Klient, nie zostanie wydana Uczestnikowi, to kwota, która miała być przeznaczona na wydanie tej Nagrody w Programie, jest przez Wnioskodawcę zwracana Klientom. Tym samym kwota ta nie stanowi przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy.

Ad 9)

Kwoty przekazywane przez Klienta dla Wnioskodawcy tytułem równowartości wydawanych Nagród rzeczowych oraz Nagród pieniężnych w Programie stanowią dla Wnioskodawcy dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie wydania tych Nagród rzeczowych oraz Nagród pieniężnych w Programie Uczestnikom.

Mając na uwadze argumentację przywołaną w pkt 6) powyżej, należy stwierdzić, że przychód związany z otrzymaniem kwoty na poczet Nagród rzeczowych oraz Nagród pieniężnych w Programie może powstać po stronie Wnioskodawcy wyłącznie dopiero w sytuacji, gdy wpłacona kwota straci swój charakter zaliczkowy, tj. będzie dotyczyć już dokonanych dostaw towarów i usług i będzie mieć charakter ostateczny, a więc w zaistniałym Stanie Faktycznym i Zdarzeniu Przyszłym będzie to zdaniem Wnioskodawcy moment wydania Nagród rzeczowych oraz Nagród pieniężnych w Programie na rzecz Uczestników.

Przedstawione w tym miejscu stanowisko Wnioskodawcy potwierdza szereg pism organów skarbowych wydanych na przestrzeni ostatnich lat - jako przykład tej praktyki orzeczniczej można wskazać na:

1)  indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 listopada 2018 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.423.2018.1.APO;

2)  indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 lutego 2021 r., znak 0111-KDIB1-1.4010.435.2020.4.BS wydanej na rzecz Wnioskodawcy;

3)  indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 grudnia 2021 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.421.2021.1.AW.

Ad 10)

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Co do zasady, wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Oznacza to, że za koszty uzyskania przychodów należy uznać wszystkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. A co idzie za powyższym, do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, z wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien zatem kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu.

W świetle powyższej regulacji, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów muszą zostać łącznie spełnione następujące przesłanki:

• wydatek ten - bezpośrednio lub pośrednio - wpływa na uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów podatnika;
• został poniesiony i jest definitywny, tj. wydatek musi być dokonany z majątku podatnika i mieć ostateczny (bezzwrotny) charakter;
• nie został wymieniony w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT oraz
• wydatek ten został prawidłowo udokumentowany (przesłanką o charakterze formalnym, wynikającą z praktyki organów podatkowych jest obowiązek udokumentowania kosztu rzetelnym, kompletnym i wolnym od błędów dowodem księgowym).

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że ponoszone przez niego wydatki w ramach Programu, powinny zostać uznane za koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy.

Opisane w Stanie Faktycznym i Zdarzeniu Przyszłym koszty są ponoszone w celu zarówno uzyskania, jak i zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów oraz mają bezpośredni związek z działalnością Wnioskodawcy.

Analizując charakter przedmiotowych kosztów należy stwierdzić, iż stanowią one wydatki o charakterze umownym, niezbędne do utrzymania współpracy z Klientem.

Ponoszenie tego typu wydatków jest jednym z umownych zobowiązań Wnioskodawcy wobec Klienta, tj. gdyby Wnioskodawca nie przekazałby Nagród rzeczowych i Nagród pieniężnych, to Klient nie wypłaciłby Wnioskodawcy części wynagrodzenia, na które składa się równowartość tychże Nagród.

Osiągnięcie powyższych celów długofalowo skutkuje zintensyfikowaniem przez Wnioskodawcę współpracy z Klientem i może prowadzić do współpracy pomiędzy tymi podmiotami także przy innych zleceniach, co w efekcie ma gwarantować zarówno wzrost wartości, jak i zabezpieczenie osiąganych przez Wnioskodawcę przychodów w długim okresie.

Z uwagi na fakt, że za pomocą opisanych działań możliwe jest stymulowanie popytu na oferowane przez Wnioskodawcę usługi należy stwierdzić, że przedmiotowe koszty stanowią dla Wnioskodawcy koszty racjonalne i gospodarczo uzasadnione.

Wydatki te są ponoszone zarówno w celu osiągnięcia, jak i zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowe wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów, ponieważ:

• ich ponoszenie ma na celu zarówno uzyskanie przychodów, jak i w perspektywie długookresowej, zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów Wnioskodawcy,
• są związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą,
• nie zostały zawarte w katalogu wyłączeń kosztów podatkowych z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Bez znaczenia dla uznania również za spełnioną przesłankę definitywnego (rzeczywistego) poniesienia kosztu pozostaje fakt, że Wnioskodawca najpierw samodzielnie ponosi koszty, a w późniejszym okresie równowartość tych kosztów stanowi element wynagrodzenia Wnioskodawcy otrzymywanego od Klienta.

Jak wskazuje doktryna prawa podatkowego (P. Małecki, M. Mazurkiewicz [w:] P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Komentarz. Podatki i rachunkowość, wyd. XIV, Warszawa 2023, art. 15) - „refundacja kosztów nie zmienia faktu, że koszt został definitywnie poniesiony. Będzie on stanowił koszt uzyskania przychodów, natomiast sama refundacja wygeneruje przychód podatkowy”.

Należy jednoznacznie oddzielić sytuację, w której dany wydatek (koszt) ponoszony jest bezpośrednio przez podmiot trzeci względem podatnika, ale w imieniu podatnika, od sytuacji w której to podatnik sam ponosi wydatek (koszt), a ten jest mu w dalszej kolejności refundowany przez podmiot trzeci.

W sytuacji bowiem, gdy podatnik w ogóle nie poniesie wydatku (kosztu), ponieważ za otrzymaną należność z góry zapłaci osoba trzecia tj. fundator, po stronie podatnika w ogóle nie pojawi się koszt podatkowy, lecz taka sytuacja w opisanym Stanie Faktycznym i Zdarzeniu Przyszłym w ogóle nie występuje. To Wnioskodawca ponosi opisane wydatki (koszty) na poczet Nagród rzeczowych oraz Nagród pieniężnych.

Powyższe stanowisko zostało wyrażone w wydanej na rzecz Wnioskodawcy interpretacji indywidualnej z dnia 29 sierpnia 2024 r., znak 0111-KDIB2-1.4010.259.2024.1.MK, która to dotyczyła ponoszenia kosztów w związku z projektem prowadzonym przez Wnioskodawcę. Sprawa ta odnosiła się do kosztów w postaci pobieranej przez bank kwoty tytułem Czeku BLIK, czyli nagrody pieniężnej przyznawanej uczestnikowi w ramach projektu. Związek pomiędzy poniesieniem takowych kosztów a uzyskaniem przychodu jest tożsamy jak przedstawiony powyżej w niniejszej sprawie tj. utrzymanie współpracy z Klientem oraz otrzymaniem wynagrodzenia za wykonanie zobowiązania w postaci przekazania nagrody pieniężnej na rzecz Uczestnika. Wnioskodawca, w sprawie, w której została wydana ww. interpretacja indywidualna, dostosował swój sposób działania do wniosków zaprezentowanych przez organ podatkowy i ten sam model stosuje przy organizowaniu niniejszego Programu.

Dlatego też, należy uznać, że w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca może wartość Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Nagród pieniężnych i Bonów różnego przeznaczenia rozpoznać jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodu w momencie wydania tych Nagród na rzecz Uczestników.

Z kolei wedle art. 15 ust. 4 Ustawy o CIT, a z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4b i 4c Ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. Co ważne, w żadnym z przepisów ustawy o CIT nie zostało wskazane, jakie koszty należy sklasyfikować jako bezpośrednio związane z przychodami (dalej również „koszty bezpośrednie"), a które nie mają takiego charakteru i winny być uznane za tzw. koszty pośrednie.

Dokonując klasyfikacji wydatków jako koszty bezpośrednie należy uwzględnić zapisaną w art. 15 ust. 4 ustawy o CIT zasadę współmierności przychodów i kosztów (vide np. wyrok NSA z dnia 27 października 2017 r. sygn. akt II FSK 2486/16, wyrok NSA z dnia 2 sierpnia 2019 r. sygn. akt II FSK 2612/17). Oznacza to, że kluczowe znaczenie ma to czy dany koszt może być u podatnika przyporządkowany do konkretnego uzyskiwanego przez niego przychodu podatkowego i czy możliwa jest jego aktywacja w momencie uzyskania takiego przychodu (z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4b i 4c ustawy o CIT).

Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są kosztami bezpośrednimi, albowiem można je przyporządkować do skonkretyzowanego przychodu w postaci zapłaty przez Klienta na rzecz Wnioskodawcy równowartości Nagród rzeczowych i Nagród pieniężnych.

Z kolei jak wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 października 2024 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.500.2024.1.MK: „Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku podatkowym - w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym po roku, którego dotyczy.”

Z powyższego zatem wynika, że w przedstawionym Stanie faktycznym i Zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca może wartość Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Nagród pieniężnych i Bonów różnego przeznaczenia rozpoznać jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodu w momencie wydania tych Nagród na rzecz Uczestników. 

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej wydanej przez Ministra Finansów w dniu 11 lipca 2016 r., znak: IPPB6/4510-278/16-2/AZ na rzecz Wnioskodawcy. W tej sprawie Minister Finansów uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe, a tym samym uznał, że: a) koszty zasilania kart przedpłaconych, które to były nagrodami w programie marketingowym, stanowią bezpośrednie koszty uzyskania przychodu; 2) koszty te powstają w momencie faktycznego wypływu środków odpowiadających wartości salda środków dostępnych na karcie wydawanej laureatowi bądź blokady środków na rachunku zasileniowym w następstwie aktywacji karty przedpłaconej o określonym saldzie dostępnych na niej środków. Oznacza to, że koszty uzyskania przychodu powinny zostać rozpoznane w momencie przekazania nagrody przez Wnioskodawcę na rzecz Uczestnika.

Powyżej wskazana interpretacja indywidualna została wydana na rzecz Wnioskodawcy, który to opiera swój model operacyjny o konkluzje z niej wynikające.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),

Na podstawie ww. art. 12 ust. 1 ustawy o CIT można zatem stwierdzić, że co do zasady, przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika - względnie na jego rachunek - wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, którymi może rozporządzać.

Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Na podstawie przywołanego art. 12 ust. 1 ww. ustawy można stwierdzić, że podatek dochodowy od osób prawnych obejmuje swoim zakresem wszelkie wpływy majątkowe powstałe przy prowadzeniu działalności gospodarczej, a także otrzymane z innych tytułów. Jednocześnie stwierdzić należy, że podatek dochodowy od osób prawnych posiada cechy podatku powszechnego, tj. podatku, który jest ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem – jako źródłem dochodu – jest tylko ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.

W myśl art. 12 ust. 3 Ustawy o CIT:

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT;

Jest to zatem przepis szczególny, wykluczający uznawanie za przychód kwot faktycznie otrzymywanych przez podatnika oraz kwot należnych podatnikowi, pod warunkiem, że stanowią one zapłatę na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych (latach podatkowych). Z jednej więc strony ustawodawca dla celów rozliczenia z podatku dochodowego od osób prawnych rozpoznaje przychód z chwilą uregulowania należności, z drugiej jednak strony wskazuje, że przychodem nie będzie wpłata pobrana na poczet późniejszych dostaw.

Jak wynika z wniosku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczą Państwo na rzecz przedsiębiorstwa (dalej jako: „Klient” lub „Sponsor”), usługę polegającą na organizacji programu motywacyjnego (dalej jako: „Program”).

Program prowadzony jest na podstawie Regulaminu (dalej jako: „Regulamin”). Są Państwo regulaminowym Organizatorem Programu, przy czym w treści Regulaminu zaprezentowane są dane identyfikujące Klienta. W treści Regulaminu to Spółka zobowiązuje się względem Uczestników do wydania nagród w przypadku spełnienia określonych tym Regulaminem przesłanek. Spółka jest podmiotem przyrzekającym nagrodę w rozumieniu art. 919 Kodeksu cywilnego.

Celem Programu jest rozbudowa dystrybucji towarów Klienta (dalej jako: „Towary”), które to oferowane są do sprzedaży przez niezależnych dystrybutorów (dalej jako: „Dystrybutor”) na rzecz Punktów handlowych obsługiwanych przez Przedstawicieli Handlowych oraz zmotywowanie Uczestników do systematycznej pracy w Okresie trwania Programu.

Udział w Programie jest dobrowolny. Program nie jest grą hazardową w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Program nie jest przeznaczony dla osób nabywających Towary jako konsumenci w rozumieniu art. 22(1) Kodeksu cywilnego lub innych podmiotów niewymienionych jako Uczestnicy.

Program polega na nagradzaniu, na zasadach określonych w Regulaminie:

1) Przedstawicieli handlowych za sprzedaż Towarów oraz wypełnianie raportów sprzedaży, zgodnie z postanowieniami Regulaminu;

2) Punktów handlowych za dokonywanie zakupu Towarów.

Spółka przyznaje nagrody Przedstawicielom handlowym oraz Punktom handlowym za spełnienie określonych warunków.

Nagrody rzeczowe nabywane są przez Spółkę od dostawców (podmiotów trzecich) na podstawie umów sprzedaży, które to umowy sprzedaży są udokumentowane przez dostawców poprzez wystawienie przez nich na rzecz Spółki faktury. Następnie Spółka obciąża Klienta kosztami nabycia Nagród rzeczowych poprzez wystawienie na Klienta faktury. Nagrody rzeczowe są technicznie przekazywane Uczestnikom w ramach Programu przez Spółkę (w ramach świadczonej przez nią usługi na rzecz Klienta). Spółka dokumentuje wydanie Nagród rzeczowych Uczestnikowi poprzez wystawienie na rzecz Uczestnika protokołu zdawczo - odbiorczego. Jednakże prawo do rozporządzania tymi Nagrodami rzeczowymi przysługuje wyłącznie Klientowi - tym samym oznacza to, że w momencie wydania przez Spółkę Nagród rzeczowych na rzecz Uczestników działa on w imieniu Klienta. Prawo do rozporządzania Nagrodami rzeczowymi jak właściciel jest następnie przenoszone przez Klienta na Uczestnika - następuje to w momencie, gdy Spółka doręczy Nagrodę rzeczową na rzecz Uczestnika. Pomimo, że Spółka wydaje Nagrody rzeczowe Uczestnikom, nie jest uprawniona do rozporządzania Nagrodami rzeczowymi jak właściciel w momencie ich przekazania Uczestnikom.

Decyzja o tym, jakie Nagrody rzeczowe są dostępne dla Uczestników, jest podejmowana wspólnie przez Spółkę, jako Organizatora, i Klienta, jako zlecającego organizację Programu. Spółka oraz Klient wspólnie ustalą katalog takich Nagród rzeczowych, aby zapewnić, że będą one jak najbardziej atrakcyjne dla Uczestników.

W uzupełnieniu wniosku z 27 sierpnia 2026 r. (data wpływu 3 września 2026 r.) wskazali Państwo, że w przypadku, gdy Spółka nie wyda Nagród pieniężnych w Programie, to kwoty otrzymane przez Spółkę od Klienta tytułem równowartości tych nagród będą podlegały zwrotowi na rzecz Klienta. Zwrot kwot na rzecz Klienta przez Spółkę będzie miał miejsce w każdym przypadku gdy nie dojdzie do wydania Nagrody pieniężnej w Programie. Podobnie w przypadku, gdy Spółka nie wyda Nagród rzeczowych w Programie, to te niewydane Nagrody rzeczowe zostaną przekazane przez Spółkę na rzecz Klienta gdyż stanowią one, w myśl łączącej strony Umowy o świadczenie usług marketingowych w zakresie organizacji oraz obsługi Programu motywacyjnego dla Klienta, własność Klienta i Spółka nie może dysponować nimi w odmienny sposób. Zwrot Nagród rzeczowych na rzecz Klienta przez Spółkę będzie miał miejsce w każdym przypadku, gdy nie dojdzie do wydania Nagrody rzeczowej w Programie.

W każdym przypadku podstawą do dokonania przez Spółkę zwrotu Nagród pieniężnych lub Nagród rzeczowych na rzecz Klienta będzie Umowa o świadczenie usług marketingowych w zakresie organizacji oraz obsługi Programu motywacyjnego dla Klienta zawarta pomiędzy Spółką a Klientem.

Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy kwoty przekazywane przez Klienta dla Spółki tytułem równowartości wydawanych Nagród w Programie stanowią dla Spółki dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeszcze zanim Nagrody w Programie zostaną wydane Uczestnikom.

Ponownie wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Dla prawidłowego zrozumienia dyspozycji powyższego przepisu należy sięgnąć do wykładni systemowej dokonywanej w ramach całej normy z art. 12 ustawy o CIT.

Jak wynika z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. W konsekwencji, brzmienie powołanego unormowania jako zasadę wprowadza rozpoznawalność przychodu w sytuacji, gdy mamy do czynienia z otrzymaniem pieniędzy, czy też wartości pieniężnych.

Ponadto, jak stanowi art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Co istotne dla uznania, że dane przysporzenie majątkowe ma cechy przychodu podatkowego konieczne jest wykazanie, że owo przysporzenie ma charakter definitywny. Owa definitywność przychodu zakłada zaś jego bezzwrotność, trwałość i ostateczność, tak, że wpłacone środki pieniężne uznawane są za należne podmiotowi je otrzymującemu. Przychodem jest zatem takie przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby prawnej.

Zatem, przysporzenie uważane za przychód podatkowy musi mieć charakter definitywny, podczas gdy przedpłata (zaliczka) nie ma takiego charakteru.

Mając powyższe na uwadze, jeżeli z jakichkolwiek względów Nagroda rzeczowa lub Nagroda pieniężna w Programie, której koszt pokrywa Klient, nie zostanie wydana Uczestnikowi, to kwota, która miała być przeznaczona na wydanie tej Nagrody w Programie, jest przez Spółkę zwracana Klientom. W związku z tym, kwota ta nie stanowi przysporzenia majątkowego po stronie Spółki.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 8 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także kwestii, czy kwoty przekazywane przez Klienta dla Spółki tytułem równowartości wydawanych Nagród w Programie stanowią dla Spółki dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie wydania tych Nagród Uczestnikom.

Mając na uwadze argumentację przywołaną powyżej, należy stwierdzić, że przychód związany z otrzymaniem kwoty na poczet Nagród rzeczowych oraz Nagród pieniężnych w Programie może powstać po stronie Spółki wyłącznie dopiero w sytuacji, gdy wpłacona kwota straci swój charakter zaliczkowy, tj. będzie dotyczyć już dokonanych dostaw towarów i usług i będzie mieć charakter ostateczny. Zatem, w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przychód powstanie w momencie wydania Nagród rzeczowych oraz Nagród pieniężnych w Programie na rzecz Uczestników.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 9 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.

W pytaniu nr 10 natomiast zgłosili Państwo wątpliwość, czy Spółka może wartość Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Nagród pieniężnych i Bonów różnego przeznaczenia rozpoznać jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodu w momencie wydania tych Nagród na rzecz Uczestników.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie jego przychodu.

Do ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:

1.  bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),

2.  inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Za koszty bezpośrednie związane z uzyskaniem przychodu uznaje się te koszty, których poniesienie można wprost powiązać z konkretnym przychodem uzyskanym przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:

W myśl art. 15 ust. 4c ustawy o CIT:

Zatem z art. 15 ust. 4 i 4b-c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wynika, że koszty bezpośrednie potrącalne są, co do zasady w momencie uzyskania przychodu, z którymi ich poniesienie jest związane, tzw. pomniejszają one podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym dopiero w momencie, w który zostanie uznany przychód, w celu uzyskania którego zostały poniesione, chyba że zostaną one poniesione po dniu, w którym mija termin złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym osiągnięto przychód. W takim przypadku, stanowią koszty uzyskania przychodu w roku następnym.

Natomiast koszty pośrednie to takie koszty, których nie można powiązać bezpośrednio z uzyskaniem konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie służy całokształtowi prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:

Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku podatkowym – w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym po roku, którego dotyczy. Koszty bezpośrednie należy więc ujmować podatkowo w momencie wykazania odpowiadających im przychodów.

Nie ulega wątpliwości, że ponoszone przez Państwa wydatki w ramach Programu, powinny zostać uznane za koszty uzyskania przychodów Spółki.

Opisane we wniosku koszty są ponoszone w celu zarówno uzyskania, jak i zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów oraz mają bezpośredni związek z działalnością Spółki. Koszty te stanowią wydatki o charakterze umownym, są niezbędne do utrzymania współpracy z Klientem.

Ponoszenie tego typu wydatków jest jednym z umownych zobowiązań Spółki wobec Klienta, tj. gdyby Spółka nie przekazałby Nagród rzeczowych i Nagród pieniężnych, to Klient nie wypłaciłby na jej rzecz części wynagrodzenia, na które składa się równowartość tychże Nagród.

Osiągnięcie powyższych celów długofalowo skutkuje zintensyfikowaniem przez Spółkę współpracy z Klientem i może prowadzić do współpracy pomiędzy tymi podmiotami także przy innych zleceniach, co w efekcie ma gwarantować zarówno wzrost wartości, jak i zabezpieczenie osiąganych przez Spółkę przychodów w długim okresie.

Z uwagi na fakt, że za pomocą opisanych działań możliwe jest stymulowanie popytu na oferowane przez Spółkę usługi należy stwierdzić, że przedmiotowe koszty stanowią dla Spółki koszty racjonalne i gospodarczo uzasadnione.

Wydatki te są ponoszone zarówno w celu osiągnięcia, jak i zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów Spółki, są związane z prowadzoną przez nią działalność gospodarczą oraz nie zostały zawarte w katalogu wyłączeń kosztów podatkowych z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Ponadto poniesione wydatki można przyporządkować do skonkretyzowanego przychodu w postaci zapłaty przez Klienta na rzecz Spółki równowartości Nagród rzeczowych i Nagród pieniężnych.

Mając powyższe na uwadze, mogą Państwo wartość Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Nagród pieniężnych i Bonów różnego przeznaczenia rozpoznać jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodu w momencie wydania tych Nagród na rzecz Uczestników.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 10 w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
• zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.