0114-KDIP2-2.4010.240.2026.4.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 9 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych dotyczy możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami nakładów poniesionych przez dzierżawcę na Nieruchomość w związku z wybudowaniem na cudzym gruncie Budynku 2, rozliczanych przy sprzedaży nieruchomości w wyniku potrącenia wierzytelności. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 lipca 2026 r. (wpływ 21 lipca 2026 r.).

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

X Sp. z o.o.

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

A.A.

Treść wniosku jest następująca.

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wyjaśnienie pojęć

Ilekroć we wniosku mowa o:

‒    Spółce − należy przez to rozumieć zainteresowanego będącego stroną postępowania, to jest X Sp. z o. o. z siedzibą w (...);

‒     A.A. − należy przez to rozumieć zainteresowaną niebędącą stroną postępowania, to jest A.A.;

‒    Nieruchomości − należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową położoną w (...) przy ul. (...) dla której Sąd Rejonowy (...) w (...) prowadzi księgę wieczystą numer (...);

‒   Transakcji − należy rozumieć przez to czynność prawną polegającą na sprzedaży przez Spółkę na rzecz A.A. Nieruchomości;

‒    Ord. pod. − należy przez to rozumieć ustawę z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa;

‒    ustawie o VAT − należy przez to rozumieć ustawę z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

‒    ustawie o CIT − należy przez to rozumieć ustawę z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych;

‒    ustawie o PIT − należy przez to rozumieć ustawę z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;

‒    K.c. − rozumie się przez to ustawę z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

Tryb złożenia wniosku

Niniejszy wniosek jest składany przez dwóch wnioskodawców w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej jako wniosek wspólny, ponieważ pytania objęte wnioskiem dotyczą zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie praw 1 obowiązków podatkowych obu stron planowanej Transakcji.

Stan faktyczny

W zakresie podmiotów biorących udział w Transakcji

‒    Spółka:

1)  jest polską rezydentką podatkową;

2)  jest czynną podatniczką podatku od towarów i usług;

3)  jest podatniczką podatku dochodowego od osób prawnych nie korzystającą ze zwolnienia od podatku od całości swoich dochodów;

4)  jest podmiotem, w którym całość udziałów należy do osób fizycznych będących polskimi rezydentami podatkowymi;

5)  nie jest spółką w likwidacji, jednakże wspólnicy zamierzają w niedającej się jeszcze określić przyszłości rozwiązać Spółkę I postawić ją w stan likwidacji.

‒    A.A.:

1)  jest polską rezydentką podatkową;

2)  jest czynną podatniczką podatku od towarów i usług;

3)  jest podatniczką podatku dochodowego od osób fizycznych i nie korzysta ze zwolnienia od podatku od całości swoich dochodów;

4)  prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od 1 marca 2021 r. i jest to działalność prowadzona w zakresie edukacji (sklasyfikowana w PKD jako 85.59.D - Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane);

5)  jest wspólniczką Spółki posiadającą w jej kapitale zakładowym 50% udziałów.

Spółka i A.A są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4) ustawy o CIT oraz art. 23m ust. 1 pkt 4) ustawy o PIT.

W zakresie Nieruchomości

Spółka była użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Skarbu Państwa. Na Nieruchomości znajdował się wybudowany przez Spółkę budynek magazynowy, stanowiący odrębny przedmiot własności Spółki (art. 235 § 1 k.c.; dalej: „Budynek 1”). Budynek 1 oddano do użytkowania ponad 10 lat temu i od tego czasu nie był ulepszany.

Spółka zawarła z A.A. umowę dzierżawy Nieruchomości z prawem dysponowania na cele budowlane. A.A., działając w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wybudowała na Nieruchomości budynek biurowo-usługowy (dalej: „Budynek 2”), ponosząc nakłady i odliczając VAT od wydatków poniesionych na budowę. Budynek 2 nie został oddany do użytkowania, trwają prace wykończeniowe, nie jest ujawniony w ewidencji gruntów i budynków. Budynek 2 nie jest ujęty w księgach Spółki; Spółka nie poniosła żadnych wydatków na jego budowę, nie odliczała podatku VAT ani nie ujęła żadnych kosztów związanych z Budynkiem 2 w kosztach uzyskania przychodu.

Następnie Spółka nabyła prawo własności Nieruchomości odpłatną umową ze Skarbem Państwa. Wartość gruntu wyceniono na (...) zł; opłata przekształceniowa wynosiła 60% tej wartości. Transakcja nabycia prawa własności Nieruchomości (w wyniku przekształcenia prawa użytkowania wieczystego) była transakcją zwolnioną z podatku VAT i Spółce w związku z tą transakcją nie przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego. W konsekwencji Budynek 1 i Budynek 2 stały się częściami składowymi Nieruchomości (art. 235 § 2 K.c. w zw. z art. 48 K.c.).

Obecnie Spółce przysługuje prawo własności Nieruchomości wraz z Budynkiem 1 i Budynkiem 2, przy czym:

1)  Budynek 1 stanowi środek trwały i jest ujęty w księgach Spółki;

2)  Budynek 2 nie jest traktowany przez Spółkę jako środek trwały i nie jest ujawniony w księgach Spółki, ponieważ Spółka do dnia sporządzenia niniejszego wniosku nie poniosła żadnych wydatków na budowę tego budynku i nie sprawuje nad nim władztwa, jak również w przyszłości wydatków takich nie poniesie,

3)  Spółka wykorzystuje Nieruchomość (z wyłączeniem Budynku 2, którego nie traktuje jako środek trwały i nie jest on ujawniony w księgach Spółki) wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, w szczególności do odpłatnego świadczenia usług dzierżawy Nieruchomości.

Nieruchomość stanowi teren budowlany zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, zaś zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym − Nieruchomość jest terenem o przeznaczeniu usługowym. Budynek 1 stanowi budynek magazynowy, zaś Budynek 2 − budynek usługowy.

Umowa dzierżawy Nieruchomości zawarta między Spółka a A.A. nie została rozwiązana ani nie wygasła z innej przyczyny, trwa nadal na dzień złożenia wniosku i będzie trwała również w dacie dokonania Transakcji.

W związku z treścią art. 676 K.c. w zw. z art. 694 K.c., które w umowie dzierżawy nie zostały wyłączone, Spółce przysługuje prawo, alternatywnie, do zatrzymania dokonanych nakładów za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości, alternatywnie − roszczenie o przywrócenie Nieruchomości do stanu poprzedniego (tj. usunięcie dokonanych nakładów).

W zakresie planowanej Transakcji

Przed nabyciem prawa własności Nieruchomości przez Spółkę, Spółka i A.A. zawarły umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości, na podstawie której:

1)  zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży Nieruchomości przez Spółkę na rzecz A.A. za cenę odpowiadającą wartości rynkowej;

2)  A.A. zobowiązała się do zapłacenia Spółce zaliczki na cenę sprzedaży Nieruchomości w wysokości ponad 60% wartości rynkowej gruntu.

Planowana umowa sprzedaży Nieruchomości zostanie zawarta w formie aktu notarialnego, w następstwie którego na A.A. przejdzie własność Nieruchomości ze wszystkimi jej częściami składowymi.

A.A. będzie wykorzystywać Nieruchomość wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Strony wnoszą również o ocenę Wariantu II proponowanej Transakcji, w ramach której w ramach przedmiotowej umowy sprzedaży rozliczenie nakładów nastąpi w następujący sposób:

1)  A.A. przeniesie posiadanie (nie własność) Budynku 2 na Spółkę, w zamian za co Spółka uzna roszczenie A.A. o zwrot nakładów na Nieruchomość, zaś A.A. zrzeknie się wszelkich innych roszczeń i praw związanych z budową Budynku 2 i dokonaniem nakładów na Nieruchomość;

2)  wartość nakładów, co do których Spółka uznała roszczenie, zostanie potrącona z ceny sprzedaży Nieruchomości, przy czym czynności te zostałyby dokonane w ramach jednego aktu notarialnego, łącznie z umową sprzedaży Nieruchomości.

W ramach tego Wariantu II podstawą prawną roszczenia A.A. o zwrot nakładów na Nieruchomość będzie art. 676 w zw. z art. 694 Kodeksu cywilnego.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

„Władztwo ekonomiczne” nad Budynkiem 2 to faktyczna zdolność do rozporządzania rzeczą lub prawem jak właściciel, czerpania z nich korzyści oraz ponoszenia ryzyka.

W opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym A.A. w znaczeniu cywilnoprawnym nie jest oczywiście właścicielką Budynku 2 (co w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca zaznaczył), ale ma w sensie faktycznym pełną swobodę decydowania o tym Budynku, w szczególności o jego dalszej budowie, oddaniu do użytkowania i późniejszym sposobie użytkowania (co wynika z zawartej umowy). Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a więc przepis ten abstrahuje od tego, czy nastąpiło przeniesienie własności (w rozumieniu art. 140 K.c.), a kładzie nacisk na przeniesienie na nabywcę uprawnień do rozporządzania rzeczą jak właściciel, to znaczy do umocowania nabywcy, z wyłączeniem innych osób (w tym cywilnoprawnego właściciela) do korzystania z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym jej przeznaczeniem, pobierania pożytków i innych dochodów, oddania w najem, dzierżawę, ale także ponoszenie ryzyka przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy.

W omawianym przypadku, w razie zniszczenia Budynku 2 wskutek przypadku lub działania osoby trzeciej albo nawet z winy A.A., A.A. nie będzie miała do Wnioskodawcy roszczenia o naprawienie szkody ani również Wnioskodawca nie będzie mleć do A.A. roszczenia o naprawienie szkody.

Nie zmienia to faktu, że zgodnie z zasadą „superficies solo cedit” Spółka jest właścicielem Budynku w rozumieniu prawa cywilnego.

Na moment sprzedaży władztwo ekonomiczne nad Budynkiem 2 będzie posiadać A.A., a Spółka go nie będzie przejmować. Przejście prawa własności (w rozumieniu prawa cywilnego) nastąpi na rzecz A.A. bez odrębnego wynagrodzenia, bez przeniesienia posiadania (z uwagi na to, że A.A. jest już w posiadaniu Budynku 2) i bez przejęcia władztwa ekonomicznego (które A.A. już sprawuje)

A.A. przed sprzedażą Nieruchomości nie przeniesie na Spółkę prawa do posiadania Budynku 2;

Spółka nie poniesie wydatków z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości;

Spółka poniosła wydatki na nabycie Nieruchomości (poprzez przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawie własności) w wysokości opłaty przekształceniowej opisanej szczegółowo we wcześniejszej części wniosku, wydatki na opłaty notarialne i sądowe związane z wpisem do ksiąg wieczystych, a także wydatki na budowę Budynku 1, przy czym wartość początkowa Budynku 1 została już w całości zamortyzowana;

Spółka nie poniesie wydatków za przeniesienie własności Budynku 2, którego w rozumieniu prawa cywilnego jest właścicielką.

Wynagrodzenie, o jakim mowa w pytaniu 8 lit. a nie jest zapłatą za przeniesienie prawa własności (bo to prawo przysługuje Spółce ex lege z mocy superficies solo cedit), lecz zwrotem nakładów poniesionych przez A.A. na cudzym gruncie w ramach umowy dzierżawy. Podstawą prawną roszczenia A.A. jest art. 676 w zw. z art. 694 K.c. Wcześniejsze (przed zakończeniem dzierżawy) rozliczenie tego roszczenia następuje na zasadzie swobody umów (art. 353¹ K.c.) poprzez uznanie długu przez Spółkę. Mechanizm rozliczenia wyglądałby wówczas następująco:

(i)  uznanie wierzytelności A.A. wobec Spółki z tytułu zwrotu nakładów i przejście posiadania Budynku 2 na Spółkę;

(ii)  dostawa całej Nieruchomości (zatem również Budynku 2) przez Spółkę na A.A.;

(iii) potrącenie wzajemnych wierzytelności (art. 498 § 1 K.c.).

Dokumentacja: całość w jednym akcie notarialnym dokumentującym Transakcję, a czynność z lit. a pytania 6 − jako odrębna odpłatna dostawa towarów dokonywana przez A.A. na rzecz Spółki − dodatkowo fakturą VAT wystawioną przez A.A. (zgodnie ze stanowiskiem do pytania 7).

Ponadto, w uzupełnieniu Zainteresowany będący stroną postępowania wyjaśnił, że pytania nr 1,2,3,4 i 5 dotyczą Wariantu I zdarzenia przyszłego, w którym Strony dokonują Transakcji bez odrębnego rozliczenia nakładów poniesionych przez A.A. na budowę Budynku 2 – A.A. nie przenosi odrębnie posiadania Budynku 2 na Spółkę, a cena Transakcji obejmuje wyłącznie wartość rynkową gruntu i Budynku 1.

W tym wariancie Spółka w żadnym momencie nie uzyskuje ekonomicznego władztwa nad Budynkiem 2, a zatem nie dokonuje jego dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT (stanowisko do pytania 1), zaś podstawa opodatkowania Transakcji obejmuje wyłącznie wartość gruntu i Budynku 1 (stanowisko do pytania 2).

Pytania nr 6, 7 i 8 dotyczą natomiast Wariantu II zdarzenia przyszłego, w którym Strony w ramach tego samego aktu notarialnego dokonują dodatkowo:

a)  przeniesienia przez A.A. na Spółkę posiadania Budynku 2 połączonego z uznaniem przez Spółkę wierzytelności A.A. o zwrot nakładów,

b)  sprzedały przez Spółkę na rzecz A.A. całej Nieruchomości za cenę obejmującą łączną wartość rynkową wszystkich jej składników oraz

c)  potrącenia wzajemnych wierzytelności pieniężnych.

W tym wariancie czynność z lit. a stanowi odrębną odpłatną dostawę towarów dokonywaną przez A.A. na rzecz Spółki, wskutek której Spółka - przed dokonaniem przez nią dostawy Nieruchomości na rzecz A.A. − uzyskuje ekonomiczne władztwo nad Budynkiem 2.

W konsekwencji w tym wariancie Spółka dokonuje na rzecz A.A. dostawy całej Nieruchomości łącznie z Budynkiem 2, a podstawę opodatkowania stanowi cena obejmująca łączną wartość gruntu, Budynku 1 i Budynku 2 (stanowisko do pytania 6).

Stanowiska do pytań 1 i 2 z jednej strony oraz do pytania 6 z drugiej strony nie są zatem wzajemnie sprzeczne - dotyczą odmiennych, alternatywnych wariantów zdarzenia przyszłego, w zależności od tego, czy Strony zdecydują się na rozliczenie nakładów w sposób opisany w pytaniu 6 lit. a-c.

Pytania:

1.  Czy opisana powyżej Transakcja, to jest sprzedaż prawa własności Nieruchomości stanowi odpłatną dostawę towarów dokonywaną w całości przez Spółkę, czy też:

a)  dostawa gruntu jest dokonywana przez Spółkę;

b)  dostawa Budynku 1 jest dokonywana przez Spółkę;

c)  dostawa Budynku 2 nie jest dokonywana przez Spółkę?

2.  W przypadku stwierdzenia, że dostawa gruntu i Budynku 1 jest dokonywana przez Spółkę, zaś dostawa Budynku 2 nie jest dokonywana przez Spółkę, czy podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług będzie wartość gruntu i Budynku 1?

3.  Czy Transakcja będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT z możliwością rezygnacji ze zwolnienia w trybie określonym art. 43 ust. 10 ustawy o VAT?

4.  Czy w zakresie, w jakim czynność (Transakcja) będzie stanowić czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług A.A. będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ustawy o VAT?

5.  Czy w opisanych okolicznościach faktycznych − w szczególności z uwagi na fakt, że Budynek 2 został wybudowany wyłącznie nakładem A.A. w ramach umowy dzierżawy − ustalenie ceny Transakcji przez Spółkę w wysokości wartości rynkowej gruntu i Budynku 1, z pominięciem wartości Budynku 2, stanowi przypadek, w którym odchylenie ceny od wartości rynkowej całego przedmiotu własności ma uzasadnioną przyczynę w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o CIT, a organ podatkowy nie jest uprawniony do określenia przychodu Spółki w wyższej wysokości?

Jednocześnie, czy takie nabycie Nieruchomości przez A.A. nie stanowi przychodu z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT

6.  Czy w przypadku, w którym w akcie notarialnym dokumentującym Transakcję strony dokonają jednocześnie:

a.  przeniesienia posiadania Budynku 2 przez A.A. na Spółkę, uznania przez Spółkę wierzytelności A.A. o zwrot nakładów poniesionych na budowę Budynku 2, to jest przeniesienia przez A.A. na Spółkę ekonomicznego władztwa nad Budynkiem 2 w zamian za zobowiązanie Spółki do zapłaty A.A. wynagrodzenia równego wartości nakładów poniesionych przez A.A. na budowę Budynku 2 (czynność stanowiąca przedmiot pytania 7);

b.  sprzedaży przez Spółkę na rzecz A.A. Nieruchomości − obejmującej grunt, Budynek 1 oraz Budynek 2 nabyty przez Spółkę od A.A. zgodnie z lit. a powyżej − za cenę odpowiadającą łącznej rynkowej wartości wszystkich składników Nieruchomości;

c.   potrącenia wzajemnych wierzytelności pieniężnych: wierzytelności A.A. wobec Spółki o zapłatę wynagrodzenia za przeniesienie nakładów (lit. a) z wierzytelnością Spółki wobec A.A.o zapłatę ceny sprzedaży Nieruchomości (lit. b), do wysokości wierzytelności niższej,

to podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy Nieruchomości dokonywanej przez Spółkę na rzecz A.A. będzie cena sprzedaży, o której mowa w lit. b, obejmująca łączną wartość gruntu, Budynku 1 i Budynku 2?

7.  Czy czynność opisana w lit. a pytania 6 stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług?

8.  W przypadku opisanym w pytaniu 6, czy:

a.  kwota wynagrodzenia zapłaconego przez Spółkę na rzecz A.A. z tytułu przeniesienia na Spółkę ekonomicznego władztwa nad Budynkiem 2 (czynność opisana w lit. a pytania 6) stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, potrącalny w roku podatkowym, w którym nastąpiło odpłatne zbycie Nieruchomości;

b.  wynagrodzenie otrzymane przez A.A. z tytułu przeniesienia ekonomicznego władztwa nad Budynkiem 2 na Spółkę stanowi przychód A.A. z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, przy czym kosztem uzyskania tego przychodu są wydatki poniesione przez A.A. na budowę Budynku 2 w wartości netto, tj. bez podatku VAT naliczonego, który A.A. odliczyła zgodnie z opisem stanu faktycznego?

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 8 pkt a. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

W przedmiocie podatku od towarów i usług (pytania nr 1, 2, 3, 4, 6, 7), w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych (pytanie nr 5 w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, pytanie nr 8 pkt b.) oraz w odniesieniu do pytania nr 5 w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych − zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad pytanie 8a.

Kwota wynagrodzenia zapłaconego przez Spółkę będzie stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, potrącalny w roku podatkowym zbycia Nieruchomości.

Uzasadnienie:

W zakresie ustawy o CIT (Spółka)

Stosownie do art. 15 ust 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust 1. Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. wydatki na nabycie środków trwałych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, jednak wydatki te są kosztem uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia tych składników.

Kwota wynagrodzenia zapłaconego przez Spółkę na rzecz A.A. z tytułu przeniesienia ekonomicznego władztwa nad Budynkiem 2 stanowi wydatek na nabycie składnika majątkowego wchodzącego następnie w skład zbywanej Nieruchomości. Wydatek ten pozostaje w bezpośrednim związku z przychodem z odpłatnego zbycia Nieruchomości i stanowi koszt uzyskania tego przychodu. Stosownie do art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. Ponieważ zbycie Nieruchomości następuje w tym samym momencie, w którym Spółka nabywa ekonomiczne władztwo nad Budynkiem 2, wynagrodzenie za przeniesienie nakładów jest kosztem uzyskania przychodu potrącalnym w roku podatkowym, w którym zawarto akt notarialny dokumentujący Transakcję. (...).

Potrącenie wzajemnych wierzytelności stanowi wyłącznie mechanizm rozliczenia płatności i nie obniża ceny nabycia Nieruchomości dla celów podatkowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

Jako konieczne do spełnienia warunki przy kwalifikacji kosztu do kosztów uzyskania przychodów zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

‒    został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

‒    jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

‒    pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

‒    poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

‒    został właściwie udokumentowany,

‒    nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.

Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów odnosi ewidentne korzyści, albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na podatniku spoczywa więc ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a)  „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

b)  „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

c)  „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Zgodnie z wykładnią sądową „celowy” wydatek to przede wszystkim taki, który racjonalnie przyczynia się do osiągnięcia przychodu, ewentualnie zachowania lub zabezpieczenia jego źródła. Działania podatnika muszą mieć zatem charakter pozytywny, wpływający na przychód podatkowy w ten sposób, że zostanie on zwiększony lub zabezpieczony przed uszczupleniem.

Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Z opisanego przez Państwa we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka i A.A. są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4) ustawy o CIT oraz art. 23m ust. 1 pkt 4) ustawy o PIT.

Spółka była użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Skarbu Państwa. Na Nieruchomości znajdował się wybudowany przez Spółkę budynek magazynowy, stanowiący odrębny przedmiot własności Spółki (art. 235 § 1 k.c.; dalej: „Budynek 1”). Budynek 1 oddano do użytkowania ponad 10 lat temu i od tego czasu nie był ulepszany.

Spółka zawarła z A.A. umowę dzierżawy Nieruchomości z prawem dysponowania na cele budowlane. A.A., działając w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wybudowała na Nieruchomości budynek biurowo-usługowy (dalej: „Budynek 2”), ponosząc nakłady i odliczając VAT od wydatków poniesionych na budowę. Budynek 2 nie został oddany do użytkowania, trwają prace wykończeniowe, nie jest ujawniony w ewidencji gruntów i budynków. Budynek 2 nie jest ujęty w księgach Spółki; Spółka nie poniosła żadnych wydatków na jego budowę, nie odliczała podatku VAT ani nie ujęła żadnych kosztów związanych z Budynkiem 2 w kosztach uzyskania przychodu.

Następnie Spółka nabyła prawo własności Nieruchomości odpłatną umową ze Skarbem Państwa. Wartość gruntu wyceniono na (...) zł; opłata przekształceniowa wynosiła 60% tej wartości. W konsekwencji Budynek 1 i Budynek 2 stały się częściami składowymi Nieruchomości (art. 235 § 2 K.c. w zw. z art. 48 K.c.).

Umowa dzierżawy Nieruchomości zawarta między Spółka a A.A. nie została rozwiązana ani nie wygasła z innej przyczyny, trwa nadal na dzień złożenia wniosku i będzie trwała również w dacie dokonania Transakcji. Na mocy art. 676 K.c. w zw. z art. 694 K.c., Spółce przysługuje prawo, alternatywnie, do zatrzymania dokonanych nakładów za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości, alternatywnie − roszczenie o przywrócenie Nieruchomości do stanu poprzedniego (tj. usunięcie dokonanych nakładów).

Spółka i A.A. zawarły umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości, na podstawie której:

1)  zobowiązały się do zawarcia umowy sprzedaży Nieruchomości przez Spółkę na rzecz A.A. za cenę odpowiadającą wartości rynkowej;

2)  A.A. zobowiązała się do zapłacenia Spółce zaliczki na cenę sprzedaży Nieruchomości w wysokości ponad 60% wartości rynkowej gruntu.

Planowana umowa sprzedaży Nieruchomości zostanie zawarta w formie aktu notarialnego, w następstwie którego na A.A. przejdzie własność Nieruchomości ze wszystkimi jej częściami składowymi.

W ramach przedmiotowej umowy sprzedaży rozliczenie nakładów nastąpi w następujący sposób:

1)  A.A. przeniesie posiadanie (nie własność) Budynku 2 na Spółkę, w zamian za co Spółka uzna roszczenie A.A. o zwrot nakładów na Nieruchomość, zaś A.A. zrzeknie się wszelkich innych roszczeń i praw związanych z budową Budynku 2 i dokonaniem nakładów na Nieruchomość;

2)  wartość nakładów, co do których Spółka uznała roszczenie, zostanie potrącona z ceny sprzedaży Nieruchomości, przy czym czynności te zostałyby dokonane w ramach jednego aktu notarialnego, łącznie z umową sprzedaży Nieruchomości.

Podstawą prawną roszczenia A.A. o zwrot nakładów na Nieruchomość będzie art. 676 w zw. z art. 694 Kodeksu cywilnego.

Wyjaśnili przy tym Państwo, że Spółka nie poniesie wydatków z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości;

Spółka poniosła wydatki na nabycie Nieruchomości (poprzez przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawi własności) w wysokości opłaty przekształceniowej opisanej szczegółowo we wcześniejszej części wniosku, wydatki na opłaty notarialne i sądowe związane z wpisem do ksiąg wieczystych, a także wydatki na budowę Budynku 1, przy czym wartość początkowa Budynku 1 została już w całości zamortyzowana;

Spółka nie poniesie wydatków za przeniesienie własności Budynku 2, którego w rozumieniu prawa cywilnego jest właścicielem.

Doprecyzowali Państwo, że wynagrodzenie, o jakim mowa w pytaniu 8 lit. a nie jest zapłatą za przeniesienie prawa własności (bo to prawo przysługuje Spółce ex lege z mocy superficies solo cedit), lecz zwrotem nakładów poniesionych przez A.A. na cudzym gruncie w ramach umowy dzierżawy. Podstawą prawną roszczenia A.A. jest art. 676 w zw. z art. 694 K.c. Wcześniejsze (przed zakończeniem dzierżawy) rozliczenie tego roszczenia następuje na zasadzie swobody umów (art. 353¹ K.c.) poprzez uznanie długu przez Spółkę. Mechanizm rozliczenia wyglądałby wówczas następująco:

(i)  uznanie wierzytelności A.A. wobec Spółki z tytułu zwrotu nakładów i przejście posiadania Budynku 2 na Spółkę;

(ii)  dostawa całej Nieruchomości (zatem również Budynku 2) przez Spółkę na A.A.;

(iii) potrącenie wzajemnych wierzytelności (art. 498 § 1 K.c.).

Dokumentacja: całość w jednym akcie notarialnym dokumentującym Transakcję, a czynność z lit. a pytania 6 − jako odrębna odpłatna dostawa towarów dokonywana przez A.A. na rzecz Spółki − dodatkowo fakturą VAT wystawioną przez A.A. (zgodnie ze stanowiskiem do pytania 7).

Na moment sprzedaży władztwo ekonomiczne nad Budynkiem 2 będzie posiadać A.A., a Spółka go nie będzie przejmować. Przejście prawa własności (w rozumieniu prawa cywilnego) nastąpi na rzecz A.A. bez odrębnego wynagrodzenia, bez przeniesienia posiadania (z uwagi na to, że A.A. jest już w posiadaniu Budynku 2) i bez przejęcia władztwa ekonomicznego (które A.A. już sprawuje)

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nakłady poniesione przez dzierżawcę na Nieruchomość w związku z wybudowaniem na cudzym gruncie Budynku 2, rozliczane przy sprzedaży nieruchomości w wyniku potrącenia wierzytelności mogą zostać zaliczone do k.u.p. Spółki potrącalnych w roku podatkowym, w którym nastąpiło odpłatne zbycie Nieruchomości.

Państwa zdaniem kwota wynagrodzenia zapłaconego przez Spółkę będzie stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, potrącalny w roku podatkowym zbycia Nieruchomości.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 16c pkt 1 ustawy o CIT:

W świetle art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Z powyższych przepisów wynika, że budynki wybudowane na cudzym gruncie stanowią część składową i własność właściciela gruntu, zgodnie z zasadą „superficies solo cedit” − że wszystko co jest trwale związane z gruntem, jest własnością właściciela gruntu.

Zatem w analizowanej sprawie zauważyć należy, że Budynek 2 wybudowany na cudzym gruncie stanowi odrębną kategorię środka trwałego, podlegającego amortyzacji przez podatnika, który wybudował ten budynek, niezależnie od posiadania tytułu własności do gruntu, na którym budynek ten jest posadowiony i przewidywanego okresu jego używania.

W związku ze sprzedażą Nieruchomości uzyskają Państwo przychód w wysokości ceny odpowiadającej jej wartości rynkowej, która będzie uwzględniać wartość posadowionych na niej budynków, w tym Nakładów inwestycyjnych na Budynek 2 wybudowany przez dzierżawcę. Natomiast kosztem uzyskania przychodów będą wydatki na wykup od Skarbu Państwa gruntu oraz wydatki poniesione przez Spółkę na rozliczenie (zwrot) Nakładów inwestycyjnych związanych z wybudowaniem na cudzym gruncie Budynku 2 przez dotychczasowego dzierżawcę, kupującego nieruchomość.

Jak wskazali Państwo we wniosku rozliczenie Nakładów co do których Spółka uznała roszczenie, zostanie potrącona z ceny sprzedaży Nieruchomości, przy czym czynności te zostałyby dokonane w ramach jednego aktu notarialnego, łącznie z umową sprzedaży Nieruchomości.

Odnosząc powyższe na grunt Państwa sprawy wskazać należy, że spełnione zostaną wszystkie przesłanki do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opisanego we wniosku rozliczenia (zwrotu) Nakładów inwestycyjnych, bowiem koszt ten:

1)  zostanie poniesiony przez Spółkę, tj. będzie pokryty z zasobów majątkowych Spółki, a dokładniej z przychodu uzyskanego ze sprzedaży ww. Nieruchomości,

2)  będzie definitywny,

3)  będzie pozostawał w związku z prowadzoną przez Państwa Spółkę działalnością gospodarczą, będzie związany z uzyskaniem przychodu ze sprzedaży ww. Nieruchomości,

4)  będzie poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

5)  zostanie właściwie udokumentowany,

6)  nie będzie znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z tym należy zgodzić się, że kwota wynagrodzenia zapłaconego przez Spółkę, a rozumianego jako zwrot nakładów poniesionych przez A.A. na cudzym gruncie w ramach umowy dzierżawy i potrącanego w ramach wzajemnych wierzytelności, będzie stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia Nieruchomości, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT.

Jak wynika z ww. art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach Ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Kierując się kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem, jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia „koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami” i „koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami” (tzw. „koszty pośrednie”), różnicując moment ich potrącalności (art. 15 ust. 4, 4b-4e Ustawy o CIT).

Do kategorii „kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami” należą takie wydatki, których poniesienie ma bezpośrednio na celu uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Natomiast, „pośrednie koszty uzyskania przychodów” to takie wydatki, których ponoszenie jest racjonalnie uzasadnione jako służące osiąganiu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła, nie ma jednak możliwości przypisania ich do określonych, konkretnych przychodów. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww. wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

Innymi słowy – posługując się językowym znaczeniem – przez koszty bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami innymi niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są zaś wszelkie inne koszty, w tym koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika związane z jego funkcjonowaniem. W stosunku do tego rodzaju kosztów doszukiwanie się ich bezpośredniości w relacji z przychodami nie wchodzi w rachubę. Takie bowiem koszty, chociaż niewątpliwie związane z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami.

Regulacje dotyczące potrącalności kosztów bezpośrednio związanych z przychodami zawarte zostały w art. 15 ust. 4, 4b i 4c Ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 Ustawy o CIT:

Stosownie zaś do art. 15 ust. 4b Ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 15 ust. 4c Ustawy o CIT:

Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem. Natomiast, koszty uzyskania przychodów poniesione po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego lub złożenia zeznania, nie później jednak niż data upływu terminu określonego do złożenia zeznania, powinny być potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane jest zeznanie. Przy czym, z brzmienia art. 15 ust. 4c Ustawy o CIT, nie wynika, że bezpośrednie koszty uzyskania przychodów, należy wyłącznie ujmować w roku następującym bezpośrednio po roku podatkowym, w którym podatnik uzyskał przychód. Przy rozliczeniu kosztów bezpośrednich na zasadzie wyjątku, pozwalającego ująć te koszty w roku następnym w stosunku do tego, w którym nastąpił przychód, ustawodawca nie ograniczył rozliczenia bezpośrednio do roku, w którym powstał przychód. Przepis ten zawiera otwartą formułę rozliczenia kosztów bezpośrednich w czasie, to jest w tym roku podatkowym następnym, w którym został poniesiony i udokumentowany koszt bezpośredni.

Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że Państwa wydatki wynikające ze zwrotu nakładów poniesionych przez A.A. na cudzym gruncie w ramach umowy dzierżawy i potrąconego w ramach wzajemnych wierzytelności od ustalonej w transakcji ceny rynkowej sprzedawanej Nieruchomości, o których mowa w pytaniu nr 8a., wykazują bezpośredni związek z przychodami ze sprzedaży Nieruchomości.

Zwrot nakładów na rzecz dzierżawcy jest bowiem traktowany jako koszt bezpośrednio związany z przychodem ze sprzedaży nieruchomości. Jak wynika z ww. przepisów koszty bezpośrednie potrąca się w roku podatkowym, w którym osiągnięto odpowiadający im przychód.

Podsumowując, w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w rozpatrywanej sprawie zgadzam się z Państwa stanowiskiem, że kwota wynagrodzenia zapłaconego przez Spółkę, rozumianego jako zwrot nakładów poniesionych przez A.A. na cudzym gruncie w ramach umowy dzierżawy i potrącanego w ramach wzajemnych wierzytelności, będzie stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia Nieruchomości, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT jako koszt bezpośrednio związany z przychodem w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, tj. w którym zawarto akt notarialny dokumentujący Transakcję.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami nakładów poniesionych przez dzierżawcę na Nieruchomość w związku z wybudowaniem na cudzym gruncie Budynku 2, rozliczanych przy sprzedaży nieruchomości w wyniku potrącenia wierzytelności (pytanie nr 8a.), należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

X Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania − art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.