0114-KDIP2-2.4010.146.2026.2.ASK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania, że na potrzeby kalkulacji wskaźnik rentowności zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, należy uwzględnić dochody korzystające ze zwolnienia z opodatkowania.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 maja 2026 r. (data wpływu 7 maja 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Decyzją z dnia 8 grudnia 2021 r. Naczelnik (…) Urzędu Skarbowego w (…) dokonał rejestracji umowy o utworzeniu Podatkowej Grupy Kapitałowej A. zawartej 10 listopada 2021 r. (dalej także: „PGK”). W skład PGK wchodzą dwa podmioty – B. S.A. i C. S.A. Funkcję spółki dominującej w ramach Podatkowej Grupy Kapitałowej A. pełni B. S.A.

PGK A. podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej także „podatek dochodowy”) od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania (podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT). Stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) stanowiący przedmiot niniejszego wniosku dotyczy konsekwencji podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych w związku z działalnością B. S.A.

W latach 2022 – 2025, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą C. S.A. (dalej także „C.”) otrzymała dotacje z budżetu państwa, które na podstawie art. 17 ust.1 pkt 47 ustawy o CIT są wolne od podatku. W kolejnych latach C. może również otrzymywać takie dotacje podlegające zwolnieniu na podstawie art. 17 ust.1 pkt 47 ustawy o CIT.

W związku z wejściem w życie przepisów dotyczących minimalnego podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT, istotne z perspektywy PGK A. stało się ustalenie, czy dla celów kalkulacji udziału określanego mianem wskaźnika rentowności, o którym mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, należy w dochodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, ujmować wyłącznie dochód opodatkowany, czy też całość dochodu, łącznie z dochodem zwolnionym z podatku dochodowego (na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT).

Pytanie

Czy w celu obliczenia udziału dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych, o którym to udziale mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, należy w dochodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, uwzględniać całość dochodów spółek wchodzących w skład PGK, tj. łącznie z dochodem zwolnionym z opodatkowania?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, dla celów obliczenia udziału dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych, o którym to udziale mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, należy w dochodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, uwzględniać całość dochodów spółek wchodzących w skład PGK, tj. łącznie z dochodem zwolnionym z opodatkowania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:

1)  poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo

2)  osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określony zgodnie z art. 7 ust. 1, albo art. 7a ust. 1 w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%

- wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).

Jak wynika z powyższego przepisu minimalny podatek dochodowy dotyczy podatkowych grup kapitałowych, które osiągnęły stratę lub u których udział dochodów z działalności operacyjnej (tj. przychodów innych niż z zysków kapitałowych) w całych przychodach nie przekroczył 2% (wskaźnik rentowności). Wspomniany dochód dla celów kalkulacji wskaźnika rentowności stanowi, zgodnie z treścią art. 7a ust. 1 ustawy o CIT, w podatkowych grupach kapitałowych nadwyżkę sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę uzyskanych z danego źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych z tego źródła przychodów. Przepis ten zawiera także dyspozycję, iż „dochody i straty spółek oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3”.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 7 ust. 3 ustawy o CIT przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się różnych kategorii przychodów, kosztów uzyskania przychodów i strat w tym ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku (pkt 1).

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego C. otrzymała szereg dotacji z budżetu państwa.

Zgodnie z treścią art. 17 ust.1 pkt 47 ustawy o CIT, wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach. Wyłącznie literalna wykładnia powyższych przepisów mogłaby prowadzić do wniosku, że wskaźnik rentowności dla podatkowej grupy kapitałowej powinien być ustalany po wyłączeniu dochodów (przychodów) wolnych od podatku. Wniosek taki byłby jednak wynikiem nadmiernie rozszerzającej interpretacji odesłania zawartego w art. 24ca ust. 1 do art. 7 ust. 1 oraz 7a ust 1 ustawy o CIT. Należy bowiem podkreślić, że przepisy art. 7 oraz art. 7a ustawy o CIT regulują zasady ustalania dochodu podatkowego dla potrzeb określenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. W szczególności przepisy te wprowadzają korekty stosowane na etapie ustalania podstawy opodatkowania, polegające m.in. na wyłączeniu określonych kategorii przychodów i kosztów, w tym dochodów zwolnionych z opodatkowania. Tymczasem konstrukcja podatku minimalnego, uregulowana w art. 24ca ustawy o CIT, ma charakter odrębny i autonomiczny względem klasycznego podatku dochodowego. W konsekwencji użyte w tym przepisie odesłanie do art. 7 ust. 1 oraz art. 7a ust. 1 należy rozumieć w sposób funkcjonalnie ograniczony, tj. jako odwołanie do ogólnej metody ustalania dochodu jako różnicy pomiędzy przychodami a kosztami ich uzyskania, a nie jako nakaz pełnego stosowania wszystkich regulacji właściwych dla ustalania podstawy opodatkowania, w tym wyłączeń przewidzianych w art. 7 ust. 3 ustawy o CIT. Za takim rozumieniem przemawia również systematyka art. 24ca ustawy o CIT. W ust. 2 tego przepisu ustawodawca wprowadził szczegółowy, zamknięty katalog przychodów, kosztów i wydatków, które nie podlegają uwzględnieniu przy obliczaniu wskaźnika rentowności. I tak, dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach nie uwzględnia się:

1)  zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne, kosztów wynikających z nabycia, wytworzenia lub ulepszenia środków trwałych lub wykorzystywania środków trwałych na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający;

2)  przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:

a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz

b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju;

3)  zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów opłat ustalonych w umowie określonej w art. 17a pkt 1;

4)  przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z tymi przychodami z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem;

5)  wzrostu kosztów uzyskania przychodów z tytułu zakupu energii elektrycznej, cieplnej lub gazu przewodowego, stanowiącego dodatnią różnicę między kosztami uzyskania przychodów poniesionymi z tego tytułu w roku podatkowym, za który należny jest minimalny podatek dochodowy, a kosztami uzyskania przychodów poniesionymi z tego tytułu w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym ten rok;

6)  zapłaconych przez podmiot do tego obowiązany kwot:

a) podatku akcyzowego,

b) podatku od sprzedaży detalicznej,

c) podatku od gier,

d) opłaty paliwowej,

e) opłaty emisyjnej;

7)  zaliczonej odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów kwoty podatku akcyzowego zawartego w cenie wyrobów akcyzowych kupowanych i sprzedanych przez podatnika dokonującego obrotu tymi wyrobami;

8)  20% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 4g-4h.

Jednocześnie ustawodawca nie przewidział w tym katalogu wyłączenia dochodów (przychodów) zwolnionych z opodatkowania, w tym np. dochodów korzystających ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Brak takiego wyłączenia nie może być uznany za przypadkowy. Gdyby intencją ustawodawcy było pomniejszanie dochodu dla potrzeb wskaźnika rentowności o dochody zwolnione, zostałoby to wyraźnie wskazane w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do wniosku, że ustawodawca, mimo stworzenia szczególnej regulacji określającej sposób kalkulacji wskaźnika rentowności, jednocześnie milcząco nakazuje stosowanie dodatkowych wyłączeń wynikających z innych przepisów ustawy, co pozostawałoby w sprzeczności z zasadą racjonalnego ustawodawcy.

Dodatkowo, literalne i pełne zastosowanie art. 7 ust. 3 ustawy o CIT w przypadku podatkowych grup kapitałowych prowadziłoby do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji podatników. W przypadku podatników niebędących PGK możliwe byłoby bowiem uwzględnianie określonych kategorii przychodów przy kalkulacji wskaźnika rentowności, podczas gdy w przypadku PGK dochodziłoby do ich wyłączenia na skutek zastosowania art. 7a ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 3 ustawy o CIT. Taka różnica nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia.

Powyższą wykładnię potwierdza również argument celowościowy. Celem wprowadzenia podatku minimalnego – jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy (druk sejmowy nr 1532) – było ograniczenie zjawisk polegających na sztucznym zaniżaniu dochodu podatkowego poprzez stosowanie mechanizmów optymalizacyjnych. Dochody korzystające ze zwolnień podatkowych, w szczególności takie jak dotacje z budżetu państwa, nie są rezultatem działań optymalizacyjnych, lecz realizacją określonej polityki fiskalnej państwa. Ich wyłączenie przy kalkulacji wskaźnika rentowności mogłoby prowadzić do objęcia podatkiem minimalnym podmiotów osiągających realną rentowność ekonomiczną, co pozostawałoby w sprzeczności z celem tej regulacji.

W tematyce nieuwzględniania dochodów zwolnionych przy kalkulacji wskaźnika rentowności wypowiadał się już Dyrektor KIS. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 5 września 2025 roku (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.507.2025.1.JG), Dyrektor KIS stwierdził, że „dla celów obliczenia udziału dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych, o którym to udziale mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, należy w dochodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, uwzględniać całość dochodów Spółki, tj. łącznie z dochodem zwolnionym z opodatkowania”.

W konsekwencji, powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że w przypadku podatników będących podatkowymi grupami kapitałowymi, na potrzeby kalkulacji wskaźnika rentowności, o którym mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, należy uwzględniać całkowity dochód ze źródeł przychodów innych niż zyski kapitałowe spółek wchodzących w skład PGK – bez względu na jego późniejszą kwalifikację podatkową i ewentualne wyłączenie jako zwolnionego na etapie obliczania podstawy opodatkowania dla celów podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Od 1 stycznia 2022 r. art. 2 pkt 48 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wprowadzono do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisy dotyczące minimalnego podatku dochodowego od osob prawnych tj. art. 24ca.

Z uzasadnienia do Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Druk nr 1532, str. 73-74) wynika, że „ponieważ celem wprowadzanego rozwiązania jest ograniczenie stosowania przez podatników mechanizmów optymalizacji mogących skutkować zmniejszaniem zobowiązań podatkowych poprzez zaniżanie dochodu podatkowego, niektóre kategorie podmiotów zostały wyłączone spod jurysdykcji tego opodatkowania”.

Wprowadzone przepisy uległy zmianie od 1 stycznia 2023 r. W ramach nowelizacji zmodyfikowany został sposób wyliczenia straty i poziomu rentowności. Rozszerzono również katalog podmiotów wyłączonych z minimalnego opodatkowania.

I tak, zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),

Jak wynika z powyższego przepisu, minimalny podatek dochodowy w wysokości 10% podstawy opodatkowania dotyczy przede wszystkim spółek oraz podatkowych grup kapitałowych z siedzibą lub miejscem zarządu na terytorium Polski. Obejmuje on nie tylko podatników, którzy w danym roku podatkowym ponieśli stratę określoną w art. 24ca ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, ale również tych, których udział dochodów z działalności operacyjnej (tj. przychodów innych niż z zysków kapitałowych) w całych przychodach nie przekroczył 2%. Udział ten określany jest mianem wskaźnika dochodowości lub wskaźnika rentowności.

W art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, ustawodawca przewidział zamknięty katalog przychodów/kosztów, których nie należy uwzględniać dla celów obliczenia powyższego wskaźnika dochodowości.

Wskaźnik dochodowości obliczany jest na podstawie art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym,

Jak stanowi art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT,

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT :

Z opisu sprawy wynika, że w latach 2022 – 2025, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą C. S.A. (dalej także „C.”) otrzymała dotacje z budżetu państwa, które na podstawie art. 17 ust.1 pkt 47 ustawy o CIT są wolne od podatku. W kolejnych latach C. może również otrzymywać takie dotacje podlegające zwolnieniu na podstawie art. 17 ust.1 pkt 47 ustawy o CIT.

W związku z wejściem w życie przepisów dotyczących minimalnego podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 24ca ustawy o CIT, istotne z perspektywy PGK A. stało się ustalenie, czy dla celów kalkulacji udziału określanego mianem wskaźnika rentowności, o którym mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, należy w dochodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, ujmować wyłącznie dochód opodatkowany, czy też całość dochodu, łącznie z dochodem zwolnionym z podatku dochodowego (na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT).

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w celu obliczenia udziału dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych, o którym to udziale mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, należy w dochodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, uwzględniać całość dochodów spółek wchodzących w skład PGK, tj. łącznie z dochodem zwolnionym z opodatkowania.

Należy podkreślić, że cytowany powyżej przepis art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, na potrzeby wyliczania wskaźnika dochodowości, odnosi się do dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT,

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

Na podstawie art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT,

Stosownie do art. 7a ust. 1 ustawy o CIT,

Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów, dochodem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT (stanowiącym przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym), jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych ze źródła przychodów położonego w Polsce lub za granicą nad kosztami uzyskania tych przychodów, jeżeli dochody z tych źródeł podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym i nie zostały zwolnione od podatku.

Jeżeli zaś dochody z określonych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku, wówczas przychodów uzyskanych z tych źródeł oraz kosztów związanych z tymi przychodami nie uwzględnia się przy obliczaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem CIT.

Skoro zaś przychodów ze źródeł niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz kosztów ich uzyskania nie uwzględnia się przy obliczaniu dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, to tym samym przychodów tych i kosztów ich uzyskania nie uwzględnia się również przy obliczaniu udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, gdyż przepis ten wprost odsyła w tym względzie do art. 7 ust. 1 ustawy o CIT.

W konsekwencji, dla celów obliczenia udział dochodów w przychodzie na mocy art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT nie uwzględnia się przychodów/dochodów zwolnionych przedmiotowo.

Zatem, przychodów z dotacji otrzymywanych przez Spółkę z budżetu państwa nie należy uwzględniać przy obliczaniu udziału dochodów w przychodach innych niż z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·      zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że powołana we wniosku interpretacja indywidualna została wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie wiąże organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.