0114-KDIP2-1.4011.97.2026.4.KW

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 czerwca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 27 lipca 2026 r. (data nadania 27 lipca 2026 r., data wpływu 30 lipca 2026 r.) oraz pismem z 1 września 2026 r. (data nadania 2 września 2026 r., data wpływu 4 września 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 19 stycznia 2021 r. nabyła Pani nieruchomość umową majątkową znajdującą się w (...).

W dniu 9 czerwca 2026 r., przepisała Pani ww. nieruchomość umową dożywocia na syna i synową.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Pismem z 27 lipca 2026 r. (data nadania 27 lipca 2026 r., data wpływu 30 lipca 2026 r.) doprecyzowała Pani opis stanu faktycznego i wskazała, że:

1.  Posiada Pani nieograniczony obowiązek zapłaty podatku na terytorium Polski w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2.  19.01.2021 r. nabyła Pani nieruchomość umową majątkową poprzez rozszerzenie wspólności majątkowej wraz z mężem A.A. Do śmierci męża czyli do 2.10.2022 byli Państwo współwłaścicielami po 50%.

3.  Po śmierci męża w trakcie podziału spadku prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 6.07.2023 r. Spadek nabyła Pani (B.B.) w ¼ części oraz dzieci: C.C., D.D., E.E. i F.F. po 3/16 części każde z nich. Następnie w toku podziału majątku wspólnego oraz udziału w spadku po zmarłym A.A. w dniu 21.11.2025 r. nastąpiła ugoda sądowa, która przyznaje spadek w całości na wyłączną Pani własność. Orzeczenie to zostało prawomocne 29.11.2025 r.

4.  Przedmiotem umowy jest nieruchomość położona we wsi (…) ul. (…) o powierzchni 0,0641 ha, na której stoi stary parterowy dom jednorodzinny wraz ze strychem o powierzchni zabudowy 101 m2 oraz jednokondygnacyjny murowany budynek gospodarczy o powierzchni 15 m².

5.  Nieruchomość nie była ani nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej.

6.  Umowa dożywocia, o której mowa we wniosku to umowa o której mowa w art. 908 Kodeksu cywilnego.

7.  Umowa dożywocia została zawarta w formie aktu notarialnego w dniu 09.06.2026 r.

8.  Nowym właścicielem nieruchomości w umowie dożywocia jest syn C.C. oraz synowa G.G.

9.  Zgodnie z umową dożywocia syn i synowa zobowiązują się Pani zapłacić dożywotnie utrzymanie, przyjąć Panią jako domownika, zapewnić Pani mieszkanie, odpowiednia pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić na swój koszt pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

10.  Po zawarciu umowy korzysta Pani z nieruchomości. Na stałe zamieszka Pani gdy syn i synowa skończą remont.

11.  Od nabycia nieruchomości, tj. 19.01.2021 r. do dnia umowy dożywocia nie minęło 5 lat. Umowa dożywocia została zawarta 09.06.2026 r.

Pismem z 1 września 2026 r. (data nadania 2 września 2026 r., data wpływu 4 września 2026 r.) doprecyzowała Pani opis stanu faktycznego i wskazała, że:

1.  W dniu 19.01.2021 r. była to wyłącznie umowa o rozszerzeniu wspólności majątkowej małżeńskiej.

2.  Nieruchomość została pierwotnie nabyta przez Pani męża:

A.A. na podstawie dwóch aktów dziedziczenia sporządzonych przez (...) notariusza w (…) dnia 5.10.2020 roku za numerami repetytorium (...) i (...) oraz umowy o nieodpłatny dział spadku z dnia 19.01.2021 r. jest właścicielem nieruchomości położonej w (...) gmina (…) dla której jest prowadzona przez Sąd Rejonowy w (…) księga wieczysta Kw nr. (…).

3.  W akcie notarialnym z dnia 19.01.2021 r. jest podane, że: „A.A. i B.B. małżonkowie oświadczają, iż rozszerzają wspólność ustawową na przedmioty i prawa majątkowe wchodzące dotychczas w skład ich majątków osobistych.

Wobec zawarcia dokumentowanej niniejszym aktem umowy jej strony żądają aby notariusz działając na podstawie art. 79 pkt 8a i art. 90 § 4 ustawy z dnia 14.02.1991 roku Prawo o Notariacie dokonała czynności polegającej na złożeniu za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wniosku wieczystoksięgowego obejmującego żądanie wpisu w księdze wieczystej Kw nr (…) własności na rzecz A.A. i B.B. w wspólności umownej majątkowej małżeńskiej rozszerzonej.

4. Określenie „współwłaścicielami po 50%” to przyjęte założenie, w uzupełnieniu wniosku z dnia 27.07.2026 r. omyłkowo napisałam zamiast po to do.

Pismem z 27 lipca 2026 r. (data nadania 27 lipca 2026 r., data wpływu 30 lipca 2026 r.) Wnioskodawczyni przeformułowała zadane we wniosku pytanie oraz przedstawiła własne stanowisko do sformułowanego pytania.

Pytanie

Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 26 lipca 2021 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarcie umowy dożywocia, na podstawie której Pani jako zbywca przenoszą własność nieruchomości w zamian za dożywotnie utrzymanie i opiekę skutkuje powstaniem po Pani stronie obowiązku zapłaty podatku dochodowego?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie zawarcie umowy dożywocia, na podstawie której następuje przeniesienie własności nieruchomości przed upływem 5 lat od jej pierwotnego nabycia nie skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z tym, nie skutkuje też powstaniem obowiązku zapłaty podatku dochodowego. Umowa dożywocia ma charakter losowy, wzajemny i aleatoryczny- wartość przyszłych świadczeń jest nie do oszacowania w momencie umowy dożywocia. Ponadto, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują zasad ustalania przychodu dla tego typu nienazwanych wprost w art. 19 świadczeń wzajemnych, co uniemożliwia precyzyjne określenie podstawy opodatkowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592ze zm.):

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W świetle art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.

Na podstawie art. 10 ust. 7 ww. ustawy:

Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który sprzedaje nieruchomość (udział w nieruchomości), ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze spadku i działu spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku nie następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 powołanej ustawy:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Wskazuję, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236 ze zm.).

Według art. 31 § 1 wskazanej wyżej ustawy:

Na podstawie art. 33 pkt 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.

Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgodnie z powyższym, małżonkowie - poprzez zawarcie stosownej umowy - mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu powyższych przepisów są wszelkie prawa majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisów wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna.

Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

W tym miejscu należy wskazać na jednolicie ukształtowaną linią orzeczniczą, zgodnie z którą włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków w drodze umowy darowizny czy w drodze umowy rozszerzającej wspólność małżeńską majątkową nie stanowi nabycia tego prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, od tej daty należy liczyć upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, również w odniesieniu do małżonka, który nabył prawo własności nieruchomości poprzez umowę darowizny czy umowę rozszerzającą wspólność małżeńską majątkową.

Tym samym rozszerzenie wspólności majątkowej o udział w nieruchomości wchodzący uprzednio w skład majątku osobistego jednego małżonka (tj. dokonanie zmiany rodzaju współwłasności) nie stanowi nabycia tego udziału w nieruchomości przez drugiego małżonka w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia tego udziału w nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia udziału przez tego małżonka, który ten udział w nieruchomości włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, to ta data wyznacza bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 6 tej ustawy:

Przy czym - jak już uprzednio wskazano - rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków nie stanowi nabycia tej nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Jak wskazano powyżej, definitywne nabycie nieruchomości w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”.

W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku - w momencie jego poniesienia - nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.

W myśl art. 908 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Cechą charakterystyczną umowy o dożywocie jest ekwiwalentność świadczeń stron tej umowy. W doktrynie uznaje się, że jest to ekwiwalentność rozumiana w sensie subiektywnym, a nie obiektywnym, co oznacza, że świadczenia stron względem siebie nie muszą mieć tego samego wymiaru ekonomicznego, ustalanego według kryteriów obiektywnych. Podkreślenia wymaga, że tego rodzaju umowy zaliczane są do odpłatnych czynności prawnych, które charakteryzują się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej).

Uwzględniając powyższe, umowa o dożywocie - polegająca na tym, że w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał (zobowiąże) się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie - ma charakter umowy wzajemnej, a w konsekwencji jest czynnością prawną o charakterze odpłatnym, tj. w jej wyniku dochodzi do odpłatnego zbycia nieruchomości.

Wątpliwości Pani sprowadzają się do rozstrzygnięcia, czy w związku z zawarciem umowy dożywocia i przekazaniem nieruchomości na syna i synową powstanie u Pani obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że w dniu 19 stycznia 2021 r. nabyła Pani nieruchomość umową majątkową znajdującą się w (...) ul. (…) poprzez rozszerzenie wspólności majątkowej wraz z mężem A.A. Nieruchomość została pierwotnie nabyta przez męża Wnioskodawczyni, A.A., na podstawie aktów poświadczenia dziedziczenia z dnia 5 października 2020 r. oraz umowy o nieodpłatny dział spadku z dnia 19 stycznia 2021 r. Do śmierci męża czyli do 2.10.2022 byli Państwo współwłaścicielami po 50%. Po śmierci męża w trakcie podziału spadku prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 6.07.2023 r. Spadek nabyła Pani (B.B.) w ¼ części oraz dzieci: C.C., D.D., E.E. i F.F. po 3/16 części każde z nich. Następnie w toku podziału majątku wspólnego oraz udziału w spadku po zmarłym A.A. w dniu 21.11.2025 r. nastąpiła ugoda sądowa, która przyznaje spadek w całości na wyłączną Pani własność. Orzeczenie to zostało prawomocne 29.11.2025 r. Nieruchomość nie była ani nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej. Umowa dożywocia, o której mowa we wniosku to umowa o której mowa w art. 908 Kodeksu cywilnego. Umowa dożywocia została zawarta w formie aktu notarialnego w dniu 09.06.2026 r., przepisała Pani ww. nieruchomość umowa dożywocia na syna i synową. Od nabycia nieruchomości, tj. 19.01.2021 r. do dnia umowy dożywocia nie minęło 5 lat. Umowa dożywocia została zawarta 09.06.2026 r.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) -c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Jak wynika z art. 908 § 1 Kodeks cywilny, przez umowę o dożywocie właściciel nieruchomości zobowiązuje się przenieść jej własność na nabywcę, nabywca zaś zobowiązuje się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie, pomoc i pielęgnację. Umowa o dożywocie jest zatem umową zobowiązującą i wzajemną. Nabywca nieruchomości, który staje się jej właścicielem z mocy umowy dożywocia, nie jest ograniczony mimo zobowiązań, jakie na siebie przyjął wobec dożywotnika, w rozporządzaniu nabytą nieruchomością. Może on zarówno dokonywać wszelkiego rodzaju obciążeń tej nieruchomości prawami rzeczowymi ograniczonymi, jak i zbyć tę nieruchomość osobie trzeciej. Na skutek zawarcia umowy dożywocia dochodzi do przeniesienia własności nieruchomości już w dacie zawarcia tej umowy. Z dniem podpisania aktu notarialnego dochodzi do nabycia nieruchomości.

Reguła ogólna wyrażona w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podaje, że opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie m.in. nieruchomości, jeżeli zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce jego nabycie.

W opisanym stanie faktycznym datą nabycia przez Panią nieruchomości jest data nabycia jej przez Pani męża. Jak Pani wskazała, nieruchomość została pierwotnie nabyta przez Pani męża, A.A., na podstawie aktów poświadczenia dziedziczenia z dnia 5 października 2020 r. oraz umowy o nieodpłatny dział spadku z dnia 19 stycznia 2021 r. Następnie, 19.01.2021 r. nabyła Pani nieruchomość umową majątkową poprzez rozszerzenie wspólności majątkowej wraz z mężem A.A. Do śmierci męża czyli do 2.10.2022 byli Państwo współwłaścicielami po 50%. Natomiast umowa dożywocia, została zawarta 09.06.2026 r. na skutek której nowymi właścicielami nieruchomości stał się syn i synowa Pani.

Należy podkreślić, że jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.

Zatem bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od momentu w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pani męża.

Należy podkreślić, że 5 letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych już minął.

W związku z tym, dokonane 09.06.2026 r. zbycie przez Panią nieruchomości nabytej drodze umowy rozszerzającej wspólność, nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez Panią.

Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe jednak z innych względów niż te które Pani przedstawiła.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.