0114-KDIP2-1.4011.102.2026.2.MR1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ustalenia czy zrealizowała Pani własny cel mieszkaniowy w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 18 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia skutków podatkowych wydatkowania przychodów uzyskanych sprzedaży Mieszkania X.

Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie pismem z 25 sierpnia 2026 r. (data wpływu 31 sierpnia 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca :

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca w 2025 r. dokonała odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, dalej „Mieszkanie X”. Sprzedaż nastąpiła przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Mieszkania X, wobec czego co do zasady powstał obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 30e ustawy z dn. 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa PIT”).

Sprzedaż Mieszkania X została dokonana na podstawie aktu notarialnego z dnia 7 listopada 2025 r. Cena sprzedaży została uiszczona na rzecz Wnioskodawcy w dwóch ratach:

I rata wpłynęła w dn. 7 listopada 2025 r.

II rata wpłynęła w dn. 13 listopada 2025 r.

Wnioskodawca postanowił skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, tj. z tzw. „ulgi mieszkaniowej”. Środki uzyskane ze sprzedaży Mieszkania X zostały przeznaczone na nabycie nowego lokalu mieszkalnego, dalej jako „Mieszkanie Y”. Do nabycia Mieszkania Y Wnioskodawca odłożył również dodatkowe środki własne.

Zakup Mieszkania Y został dokonany na podstawie aktu notarialnego z dn. 13 listopada 2025 r. Cena nabycia została zapłacona przez Wnioskodawcę w ratach:

I rata została zapłacona w dniu 20 listopada 2025 r.

I rata została zapłacona w dniu 8 grudnia 2025 r.

Tym samym całość środków pochodząca ze sprzedaży Mieszkania X została wydatkowana na nabycie Mieszkania Y w 2025 r., a więc w terminie przewidzianym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Ostateczne przeniesienie prawa własności Mieszkania Y oraz fizyczne wydanie tego lokalu przez dewelopera nastąpiło w marcu 2026 r.

Od momentu wydania lokalu, tj. od marca 2026 r. Wnioskodawca faktycznie zamieszkuje w Mieszkaniu Y. Wnioskodawca uczynił z tego lokalu miejsce swojego rzeczywistego pobytu, zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych, jest to jego centrum interesów życiowych.

W marcu 2026 r. Wnioskodawca zameldowała się w Mieszkaniu Y i od tego czasu do złożenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca:

1.  Nieprzerwalnie zamieszkuje w Mieszkaniu Y,

2.  Opłaca czynsz administracyjny dot. tego lokalu,

3.  Opłaca rachunki za media i koszty eksploatacji związane z lokalem

4.  Faktycznie korzysta z Mieszkania Y jako z miejsca realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych

Wnioskodawca jest również właścicielem innego lokalu mieszkalnego dalej jako „Mieszkanie Z”, nabytego we wrześniu 2025 r. za własne środki pochodzące z oszczędności, bez udziału środków pochodzących ze sprzedaży Mieszkania X.

Na dzień złożenia wniosku w niniejszej sprawie, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że własny cel mieszkaniowy związany z nabyciem Mieszkania Y został już zrealizowany ponieważ lokal ten od marca 2026 r. faktycznie służy zaspokajaniu jego potrzeb mieszkaniowych.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że w przedstawionym stanie faktycznym zrealizował własny cel mieszkaniowy w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT najpóźniej z dniem złożenia wniosku w czerwcu 2026 r., wobec faktycznego zamieszkiwania Wnioskodawcy w Mieszkaniu Y od marca 2026 r. przy braku w ustawie jakiegokolwiek reżimu czasowego określającego minimalny okres takiego zamieszkiwania.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Pismem z 25 sierpnia 2026 r. (data wpływu 31 sierpnia 2026 r.) doprecyzowali Pani wniosek w następującym zakresie:

1.  Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium w Polsce.

2.  Wszystkie nieruchomości wskazane zarówno we wniosku jak również w ramach niniejszego pisma są położone w Polsce.

3.  Zarówno Mieszkanie X jak i Mieszkanie Y są lokalami mieszkalnymi stanowiącymi odrębną nieruchomość.

4.  Mieszkanie X było we współwłasności z Panem A. (PESEL ….). Udział Pani wynosił w tym mieszkaniu 4/5 (cztery piąte) części a udział Pana A. 1/5 (jedna piąta) części.

5.  Powodem sprzedaży mieszkania X a w zasadzie doprecyzowując udziału w wysokości 4/5 części było rozstanie z dotychczasowym partnerem – A., współwłaścicielem mieszkania i konieczność jego sprzedaży.

6.  Pierwotnie mieszkanie X było wykorzystywane na cele prywatne przez Panią i Pana A. a następnie od 1 października 2024 do 30 września 2025 roku na postawie umowy najmu było ono wynajmowane i Pani i Pan A. proporcjonalnie do przysługujących im udziałów pobierali pożytki w postaci czynszu najmu i na takiej samej zasadzie odprowadzali podatek.

7.  Żadne ze wskazanych wyżej lokali mieszkalnych nie było wykorzystywane na cele działalności gospodarczej.

8.  Nie udzieliła Pani żadnego pełnomocnictwa ani jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w pani imieniu i na pani rzecz w związku z dokonaną już transakcją sprzedaży Mieszkania X. Samodzielnie wykonywała pani wszystkie czynności związane ze sprzedażą udziałów w tej nieruchomości.

9.  Pani oraz pan A. zamieścili ogłoszenie na portalu (...).

10.  Za sprawą ogłoszenia na portalu (...) pojawił się zainteresowany nabywca, który nabył Mieszkanie X. Doszło do sprzedaży bezpośredniej, tj. w transakcji nie uczestniczył żaden pośrednik w obrocie nieruchomościami.

11.  Jeśli chodzi o mieszkanie X to odpowiedź na pytanie:

czy Mieszkanie X oraz Mieszkanie Y, o których mowa we wniosku, w całym okresie ich posiadania były/są/będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze? Jeśli tak, proszę wskazać odpowiednio dla każdego z mieszkań:

a)  jaka to była/jest umowa i na jaki okres została zawarta?

b)  czy udostępnienie na podstawie tej umowy miało/ma charakter nieodpłatny czy odpłatny?

c)  czy czynsz z tytułu oddania działki był/jest dokumentowany fakturami – jeśli nie, proszę wskazać przyczynę?

d)  kto był/jest stroną umowy i kto uzyskiwał/uzyskuje wynagrodzenie z tego tytułu – Pani czy współwłaściciel?

została udzielona w pkt 6, jeśli chodzi o mieszkanie Y to w tej nieruchomości od momentu nabycia, zabezpiecza Pani swoje potrzeby mieszkaniowe.

12.  4 marca 2026 r. została zawarta umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia jego własności.

13.  Środki ze sprzedaży Mieszkania X (a w zasadzie przysługujący Pani udział w Mieszkaniu X) zostały w całości wydatkowane na zakup Mieszkania Y. W tym zakresie została złożona również stosowana deklaracja podatkowa.

14.  Dokonywała pani sprzedaży innych nieruchomości, tj.:

‒    Nieruchomość została przez Panią sprzedana w dniu 29 czerwca 2018 r., której była Pani współwłaścicielem na zasadzie ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, ta sprzedaż nastąpiła po rozwodzie w związku z podziałem majątku wspólnego. Nieruchomość ta została zabudowana domem jednorodzinnym przez małżonków w trakcie trwania związku małżeńskiego (zakupiono samą działkę niezabudowaną w dniu 14 grudnia 1994 roku).

‒    Następnie miała miejsce sprzedaż udziału w Mieszkaniu X, która nabyta została przez partnerów Panią i Pana A. w dniu 26 lipca 2022 roku zaś umowa sprzedaży została zawarta w dniu 22 lipca 2025 r.

‒    Zawierała Pani także umowę sprzedaży w ½ (jednej drugiej) części w Mieszkaniu „W”, którą nabyła wespół z partnerem Panem A. i sprzedała przysługujący Pani udział na jego rzecz w dniu 17 grudnia 2025 roku.

15.  Na ten moment nie planuje Pani nabywania żadnej innej nieruchomości.

16.  Nie posiada Pani innej nieruchomości przeznaczonej w przyszłości do sprzedaży.

Pytanie

Czy w przedstawionym zaistniałym stanie faktycznym należy uznać, że Wnioskodawca zrealizował własny cel mieszkaniowy w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skoro:

1.  Środki ze sprzedaży Mieszkania X zostały wydatkowane na zakup Mieszkania Y.

2.  Od marca 2026 r. do dnia złożenia wniosku, tj. do czerwca 2026 r. Wnioskodawca faktycznie zamieszkuje w Mieszkaniu Y.

3.  Wnioskodawca jest zameldowany w Mieszkaniu Y i jednocześnie opłaca czynsz i rachunki związane z tym lokalem mieszkalnym a jednocześnie przepisy ustawy o PIT nie określają minimalnego okresu przez jaki podatnik misi zamieszkiwać w nabytym mieszkaniu (lokalu), aby uznać, że zrealizował własny cel mieszkaniowy?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym należy uznać, że najpóźniej w dacie złożenia niniejszego wniosku własny cel mieszkaniowy został przez Wnioskodawcę zrealizowany.

Wnioskodawca nabył Mieszkanie Y ze środków ze sprzedaży Mieszkania X w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, a następnie cel ten faktycznie urzeczywistnił, ponieważ od marca 2026 r. faktycznie zamieszkuje w tym lokalu, jest w nim zameldowany i ponosi bieżące koszty utrzymania tego lokalu.

Zważywszy na fakt, że ustawa o PIT nie przewiduje żadnego minimalnego okresu realizacji celu mieszkaniowego, nie można przyjmować, że cel ten nie został jeszcze zrealizowany tylko dlatego, że okres faktycznego zamieszkania od marca 2026 roku do czerwca 2026 r. jest stosunkowo krótki. Taki dodatkowy warunek nie wynika z ustawy i nie może być „tworzony” w drodze wykładni lub zastosowania przepisów.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości, żeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych jeżeli przychód uzyskany z tego zbycia, począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.

Na podstawie art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się m.in. wydatki na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.

W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca spełnił przesłanki ustawowe bowiem:

1.  Sprzedał Mieszkanie X aktem notarialnym z dnia 7 listopada 2025 r.

2.  Otrzymał cenę sprzedaży w dniu 7 listopada 2025 r. i 13 listopada 2025 r.

3.  Nabył mieszkanie Y aktem notarialnym z dn. 13 listopada 2025 r.

4.  Zapłacił cenę nabycia Mieszkania Y w dniach 20 listopada 2025 r. oraz 8 grudnia 2025 r.

5.  Od marca 2026 r. faktycznie zamieszkuje w Mieszkaniu Y

Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma to, że przepisy ustawy o PIT nie określają jak długo podatnik musi realizować własny cel mieszkaniowy. Ustawodawca wskazał termin na wydatkowanie środków, ale nie wskazał minimalnego czasu zamieszkiwania w nabytym lokalu. W ustawie brak jest:

1.  Minimalnego okresu zamieszkiwania;

2.  Obowiązku wieloletniego lub stałego zamieszkania

3.  Wymogu nieprzerwalnego korzystania przez określony czas;

4.  Przepisu uzależniającego zwolnienie od długości pobytu w lokalu

Brak takiego unormowania oznacza, że ustawodawca świadomie nie wprowadził reżimu czasowego realizacji celu mieszkalnego. Skoro zaś ustawa ani akty prawa wykonawczego nie przewidują minimalnego okresu zamieszkiwania, organ podatkowy nie może takiego wymogu tworzyć w drodze wykładni. O realizacji aktu mieszkaniowego decyduje faktyczne zamieszkiwanie, wykorzystanie lokalu do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.

W przedstawionym stanie faktycznym cel mieszkaniowy nie pozostał wyłącznie zamiarem deklarowanym. Został on faktycznie zrealizowany, bowiem Wnioskodawca od marca 2026 r. faktycznie mieszka w Mieszkaniu Y.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza najnowsza praktyka interpretacyjna Dyrektora krajowej Informacji Skarbowej, w tym interpretacja indywidualna z dnia 14.04.2026 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.161.2026.1.MS2, w której zaakcentowano brak podstaw do wywodzenia z ustawy o PIT obowiązku realizowania celu mieszkaniowego przez jakiś z góry określony minimalny okres, a znaczenie przypisano faktycznemu zamieszkiwaniu w nabytym lokalu i rzeczywistej realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku NSA z dn. 30 sierpnia 2018 r., sygn. II FSK 2413/16 i wyroku NSA z 29 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK 663/18.

Wobec tego uznać należy, że w przedstawionym stanie faktycznym przesłanka realizacji własnego celu mieszkaniowego została spełniona najpóźniej na dzień złożenia niniejszego wniosku, tj. w czerwcu 2026 r., ponieważ od marca 2026 r. Wnioskodawca faktycznie zamieszkuje w Mieszkaniu Y, a ustawa o PIT nie przewiduje żadnego minimalnego okresu realizacji celu mieszkaniowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz.592 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”). Zgodnie z jego treścią:

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w ww. artykule, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna oraz moment nabycia.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że w 2025 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia lokalu Mieszkalnego X przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.

Mając na uwadze powyższe - sprzedaż w 2025 r. Mieszkania X stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż ta została dokonana przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Odpłatne zbycie nieruchomości

Zgodnie z art. 30e ust. 1 cyt. ustawy:

W myśl natomiast art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Ponieważ pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłatę sądową. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo–skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o PIT:

Stosownie do art. 22 ust. 6d ustawy o PIT:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c, 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

Zwolnienie podatkowe

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:

Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia - w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle art. 21 ust. 1 pkt 25a cytowanej ustawy:

Z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika natomiast, że:

Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Ustawodawca w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Katalog tych wydatków ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.

Omawiana regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wprowadza również termin, w jakim należy dokonać wydatkowania przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, aby uprawniało ono do skorzystania z omawianej ulgi podatkowej. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby przychód ten został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też korzystanie z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

W związku z tym tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 cytowanej ustawy, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego oraz jego uzupełnienia wynika, że sprzedała Pani Mieszkanie X 7 listopada 2025 r. na podstawie aktu notarialnego. Mieszkanie X było we współwłasności z Panem X. Udział Pani wynosił w tym mieszkaniu 4/5 części a udział Pana A. 1/5 części. Powodem sprzedaży mieszkania X a w zasadzie doprecyzowując udziału w wysokości 4/5 części było rozstanie z dotychczasowym partnerem – A., współwłaścicielem mieszkania i konieczność jego sprzedaży. Pierwotnie mieszkanie X było wykorzystywane na cele prywatne przez Panią i Pana A. a następnie od 1 października 2024 do 30 września 2025 roku na postawie umowy najmu było ono wynajmowane i Pani i Pan A. proporcjonalnie do przysługujących im udziałów pobierali pożytki w postaci czynszu najmu i na takiej samej zasadzie odprowadzali podatek.

Środki ze sprzedaży Mieszkania X (a w zasadzie przysługujący Pani udział w Mieszkaniu X) zostały w całości wydatkowane na zakup Mieszkania Y. W tym zakresie została złożona również stosowana deklaracja podatkowa. 4 marca 2026 r. została zawarta umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego Y i przeniesienia jego własności. Od momentu wydania lokalu, tj. od marca 2026 r. faktycznie zamieszkuje Pani w Mieszkaniu Y. Uczyniła Pani z tego lokalu miejsce swojego rzeczywistego pobytu, zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych, jest to Pani centrum interesów życiowych.

W tym miejscu wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie nieruchomości ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytej nieruchomości, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył nieruchomość w celu zamieszkania w niej, ale w nieruchomości tej – z różnych powodów – zamieszka po upływie określonego czasu, np. kilku miesięcy lub w nieruchomości tej po nabyciu będzie mieszkał tylko przez pewien czas. W takim przypadku prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika okoliczność, że np. przez kilka miesięcy nieruchomość będzie wynajmowana. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość została nabyta w celu realizacji własnego celu mieszkaniowego – czy to od razu po jej nabyciu, czy też w czasie późniejszym.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne w kontekście opisu stanu faktycznego, wydatkowanie przychodu ze sprzedaży udziału w Mieszkaniu X na nabycie Mieszkania Y, w którym mieszka Pani od marca 2026 r., należy uznać za zrealizowanie własnego celu mieszkaniowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy.

Okoliczność, że zamieszkała Pani w przedmiotowym lokalu dopiero od marca 2026 roku, nie stoi na przeszkodzie do skorzystania z powyższego zwolnienia, gdyż przepisy prawa podatkowego nie wyznaczają wymaganego czasu zamieszkiwania w nabytym lokalu.

Zatem Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.