0114-KDIP2-1.4010.99.2026.3.MW

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek (z tego samego dnia) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy od przekazanej na rzecz platformy internetowej (podmiotu zagranicznego) prowizji w związku ze świadczeniem usług na Pani rzecz, będzie miała Pani obowiązek pobrania i rozliczenia podatku u źródła (WHT).

Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 18 kwietnia 2026 r. (wpływ 18 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 21 maja 2026 r. (wpływ 21 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca.

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani polskim rezydentem podatkowym oraz podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej również: „ustawa o PIT”).

Planuje Pani rozpoczęcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej, której głównym przedmiotem będzie świadczenie usług kwalifikowanych pod kodem PKD 79.90.A jako „Działalność pilotów wycieczek i przewodników turystycznych”.

Wykorzystując posiadaną wiedzę w zakresie historii, literatury, lokalnych opowieści i legend, a także w oparciu o własne umiejętności twórcze i doświadczenie, planuje Pani opracować autorskie wycieczki po (…) w różnych językach, mające na celu popularyzację lokalnej kultury, wydarzeń historycznych, tradycji, a także zaznajomienie osób przybywających do (…) z zabytkami kultury lokalnej, jak np. (…) itd.

Oprowadzając osoby odwiedzające (…), planuje Pani łączyć przedstawienie wydarzeń historycznych, prezentowanie porównawczych materiałów zdjęciowych, z omówieniem styli architektonicznych budowli, prezentowaniem lokalnych opowieści, legend i przekazów literackich. Zamierza Pani układać to w sposób twórczy, aby zainteresować osoby odwiedzające (…) lokalną kulturą. Będzie Pani dokładać starań, aby każdorazowo uzupełniać przekaz o nowe informacje lub w inny sposób prezentować treści, tak aby zachować ich aktualność, przejrzystość oraz lepsze zrozumienie przez odbiorców.

Planuje Pani łączyć świadczenie powyższych usług w ramach działalności gospodarczej z tzw. pracą etatową, co oznacza, że Pani dochody jako przewodnika miejskiego nie będą podstawowym źródłem Pani utrzymania. Wobec powyższego zamierza Pani korzystać ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w tym znaczeniu, że wartość sprzedaży świadczonych usług w ramach działalności gospodarczej nie przekroczy w kolejnych latach podatkowych kwoty 240 000 zł. Planuje Pani oferować wycieczkę pieszą grupową po (…) lub nocną wycieczkę po (…), w zależności od wyboru odwiedzających. Jest Pani w stanie prowadzić rozmowę w kilku różnych językach, natomiast docelowo, planuje używać jednego wybranego języka obcego. Zamierza Pani pobierać wynagrodzenie w ustalonej z góry kwocie od osoby, czyli Pani wynagrodzenie będzie zależne od ilości osób biorących udział w wycieczce.

Ze względu na uzupełniający charakter ww. działalności gospodarczej, względem podstawowej aktywności zawodowej, nie planuje Pani angażować znacznych zasobów na promowanie świadczonych usług oraz aktywne pozyskiwanie klientów zainteresowanych autorskimi wycieczkami po (…). Woli Pani skupić się bezpośrednio na prowadzeniu wycieczek, a znaczną część czynności związanych z obsługą wycieczek przekazać podmiotom zewnętrznym.

Zamierza Pani korzystać z wyspecjalizowanych serwisów wspierających zainteresowane strony, w tym m.in. z serwisu A. (znajdującego się pod linkiem: (…) jako dostawca usług.

Na stronie serwisu A., zostały przedstawione następujące warunki współpracy:

• A. to internetowa platforma oferująca wycieczki, atrakcje i zajęcia. Łączy ona podróżnych z lokalnymi organizatorami wycieczek i dostawcami usług w różnych miejscach na całym świecie, ułatwiając odkrywanie i rezerwowanie wyjątkowych wrażeń z podróży;
• Serwis reklamuje się także jako narzędzie służące do rozwoju firm, w ramach którego oferuje się m.in. panel analityczny do analizy wyników działalności dostawców usług w serwisie oraz pozyskanych zleceń, rozwiązanie wspierające automatyczne kreowanie treści oparte o sztuczną inteligencję oraz narzędzie do szacowania i prognozy zbycia usług;
• Przed opublikowaniem ofert w serwisie, osoby działające na rzecz A. dokonują weryfikacji treści oferty dostawcy usług;
• Dodawanie i utrzymywanie aktywności na platformie jest bezpłatne. Opłata prowizyjna jest pobierana wyłącznie za rezerwacje, które zakończyły się sukcesem;
• Dostawcy korzystający z usług serwisu dla promowania swoich usług nie ponoszą wydatków z góry, a płacą na rzecz serwisu prowizję od zrealizowanej rezerwacji;
• Rezerwacje wykonane za pośrednictwem serwisu są rozliczane przez A. Osoba oferująca usługi za pośrednictwem serwisu może wybrać opcję rozliczeniową w okresie miesięcznym bez ponoszenia dodatkowych kosztów lub w okresie krótszym z niewielką dopłatą. Przy rozliczeniu się serwis wypłaca dostawcom należną kwotę za zrealizowane rezerwacje z pomniejszeniem o prowizję należną dla serwisu;
• Stawka prowizji jest zależna od kraju w którym poszczególni dostawcy usług prowadzą działalność. Prowizja za każdą zrealizowaną rezerwację jest przeznaczona na zarządzanie platformą, tworzenie narzędzi, opracowywanie analiz i promowanie ofert dostawców usług za pośrednictwem kanałów marketingowych;
• Także w jednej z zakładek serwisu informuje się, że „Czy mam jakieś obowiązki? Nie masz żadnych obowiązków. W każdej chwili możesz wyłączyć swoją aktywność lub konto. Dajemy Ci też pełną kontrolę nad dostępnością i cenami, które możesz zmieniać według własnego uznania.” W dokumencie „Warunki i zasady współpracy” (…) podano informacje, że administratorem serwisu (obsługuje platformę A.) jest A. GmbH z siedzibą (…), Niemcy oraz podmioty stowarzyszone (dalej też: „A”). Także w tym dokumencie wskazuje się, że w związku z dostępem dostawcy (…) do platformy A i korzystaniem z niej, dostawca (poszczególni dostawcy) wyznaczają A. jako swojego agenta handlowego wyłącznie w celu:
• ułatwienia dostawcy sprzedaży usług dostawcy klientom;
• pobierania płatności od klientów w imieniu dostawcy i przekazywania odpowiednich wypłat dostawcy zgodnie z warunkami współpracy;
• świadczenia obsługi klienta w związku z usługami dostawcy;
• marketingu usług dostawcy, w tym ofert dostawców; oraz
• wykonywania wszelkich innych usług, które mogą być od czasu do czasu wspólnie uzgodnione przez strony.

Dodatkowo, wskazuje się, że klienci, mogą nabywać usługi bezpośrednio od poszczególnych dostawców, a dostawcy, w celu ułatwienia sprzedaży usług klientom upoważniają A i jego partnerów dystrybucyjnych, jako swoich agentów handlowych, do:

• zawierania umów między dostawcą a klientem w imieniu i na rzecz dostawcy;
• zarządzania i anulowania rezerwacji, oraz
• dokonywać pełnych lub częściowych zwrotów kosztów klientom, zgodnie z postanowieniami współpracy.
• A. może zdecydować o odrzuceniu zawarcia umowy dostawca-klient według własnego uznania (np. w przypadku potencjalnego oszustwa lub wątpliwości dotyczących zgodności).

Poszczególni dostawcy przekazują do A. wszystkie informacje niezbędne do prowadzenia ich kont na platformie. Do każdej usługi tworzona jest na platformie A. oferta, odpowiednio do wytycznych A. Także odpowiednio do zapisów dokumentu „Warunki i zasady współpracy” (…) w zakresie zawarcia umowy na świadczenia usług wskazuje się, że: „Kiedy klient kupuje usługi za pośrednictwem platformy A., kupuje je bezpośrednio od dostawcy zgodnie z umową między dostawcą a klientem, która jest zawierana ze strony dostawcy przez A. działające jako agent handlowy dostawcy w imieniu i na rzecz dostawcy wyłącznie w celach i z uprawnieniami ściśle ograniczonymi do tych wyraźnie określonych w umowie.” Dostawcy ponoszą odpowiedzialność za wykonywanie usług na rzecz klientów.

W zakresie rozliczeniowym w „Warunkach i zasadach współpracy” (…) wskazuje się, iż: „Dostawca zleca A., działającemu jako jego agent handlowy, pobieranie płatności od klientów w imieniu i na rzecz dostawcy, a dostawca zgadza się, że A może od czasu do czasu, według własnego uznania, wyznaczyć podagentów handlowych, których uzna za odpowiednich do przyjmowania tych płatności bezpośrednio od klientów i przekazywania otrzymanych kwot dostawcy. Dostawca zgadza się, że płatność dokonana przez klienta na rzecz A. lub jego podwykonawcy (w tym A), stosownie do przypadku, za pośrednictwem platformy A będzie traktowana tak samo jak płatność dokonana bezpośrednio na rzecz dostawcy, a dostawca będzie świadczył usługi na rzecz klientów w uzgodniony sposób, tak jakby otrzymał środki od klientów bezpośrednio.” Także wskazuje się, iż: „Dostawca zgadza się zapłacić A. prowizję za każdą zrealizowaną rezerwację. Prowizja A. stanowi procent ceny detalicznej rezerwacji, zgodnie z informacją podaną na koncie dostawcy.” Zgodnie z wyborem dostawcy A. będzie dokonywać płatności na rzecz dostawcy raz lub dwa razy w miesiącu. A. w odpowiednich okresach przekazuje na konto płatnicze dostawcy kwotę równą łącznej kwocie pobranej od klientów za zrealizowane rezerwacje w poprzednim okresie, pomniejszoną o obowiązującą prowizję. Prowizja A. jest zależna od wynagrodzenia za zrealizowane rezerwacje poszczególnych dostawców.

A. dostarcza dostawcom także wyciąg raz w okresie rozliczeniowym, zawierający:

• łączną liczbę zrealizowanych rezerwacji w okresie rozliczeniowym,
• łączną kwotę pobraną od klientów w imieniu dostawcy za zrealizowane rezerwacje,
• całkowitą kwotę przelaną na konto płatnicze dostawcy za te zrealizowane rezerwacje,
• prowizję uzyskaną przez A. oraz
• kwotę obowiązujących podatków pobranych i przekazanych w imieniu dostawcy (jeśli dotyczy).

Wyciąg stanowi podstawę do wypłaty środków przez A. i służy jako faktura prowizyjna wystawiana przez A na rzecz dostawcy w związku ze świadczonymi przez niego usługami.

Co też ważne, w zakresie współpracy, A. zastrzega, że: „W zależności od dostępności usług A może zmienić datę, godzinę, język lub liczbę osób w rezerwacji do dwóch (2) godzin po dokonaniu rezerwacji przez klienta. Takie zmiany będą dokonywane bezpłatnie dla klienta lub A.”

Dodatkowo, A. wskazuje, że: „Dostawca nie przyjmuje bezpośrednio anulowania rezerwacji od klientów; jeśli klient próbuje anulować rezerwację bezpośrednio u dostawcy, dostawca musi poinstruować klienta, aby zainicjował anulowanie za pośrednictwem platformy A. lub kontaktując się z obsługą klienta A.”

Celem ograniczenia obejścia platformy, A. wprowadza także ograniczenia w komunikacji pomiędzy dostawcami a klientami.

Także w warunkach współpracy ustalono, że: „Dostawca udziela A. niewyłącznej, podlegającej sublicencjonowaniu (na jednym lub kilku poziomach), ogólnoświatowej, w pełni opłaconej i nieodpłatnej licencji, w każdym znanym obecnie lub odkrytym lub opracowanym w przyszłości medium, na wykorzystywanie, reprodukowanie, adaptowanie, tłumaczenie, tworzenie dzieł pochodnych, modyfikowanie, publiczne wyświetlanie, publiczne odtwarzanie, transmitowanie i dystrybucję treści dostawcy, w tym: (i) na platformie A lub za jej pośrednictwem, (ii) w materiałach marketingowych online i offline oraz (iii) w inny sposób przewidziany w umowie lub uzgodniony przez strony.”

W „Warunkach i zasadach współpracy” (…) ustalono również, że umowa pomiędzy A., a dostawcami podlega prawu niemieckiemu.

Zgodnie z najlepszą wiedzą Wnioskodawcy, A przy wystawieniu faktury na rzecz dostawców za wykonane usługi podaje na fakturze:

• dane dostawcy i dane identyfikacyjne faktury;
• łączną kwotę należności wynikającą ze wszystkich rezerwacji w danym okresie rozliczeniowym;
• łączną kwotę prowizji A., która zostaje potrącona od kwoty należności głównej;
• łączna kwota do wypłaty dla dostawcy;
• dane do wypłaty środków;
• oznaczenie „Reverse Charge” (odwrotne obciążenie) związane z kwotą prowizji pobieranej na rzecz A.

Od strony A na fakturze jest podawany podmiot A. GmbH, (…), Niemcy, numer identyfikacyjny VAT: (…).

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W uzupełnieniu wniosku z 18 kwietnia 2026 r. (wpływ 18 kwietnia 2026 r.) wskazała Pani, że:

1.  Będzie Pani zawierać umowę bezpośrednio ze spółką niemiecką A. GmbH, która to spółka nie będzie posiadała stałej placówki (zakładu) na terytorium Polski w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

2.  Łączna kwota przekazywanych prowizji na rzecz A. GmbH z tytułu świadczonych usług nie będzie przekraczać w roku podatkowym kwotę 2 000 000 zł.

3.  Docelowo, ze względu na uzupełniający charakter działalności gospodarczej, względem podstawowej aktywności zawodowej, będzie Pani zmierzać do zmniejszenia formalnych obowiązków, pozyskiwania dodatkowych dokumentów, w tym certyfikatu rezydencji potwierdzającego miejsce zamieszkania/siedziby dla celów podatkowych A. GmbH. Natomiast jeśli będzie to miało wpływ na ustalenie i wymiar podatku w Polsce, będzie Pani zwracać się do A. GmbH o przesłanie skanu/oryginału certyfikatu rezydencji potwierdzającego miejsce siedziby dla celów podatkowych A. GmbH.

4.  Pobrana od Pani prowizja:

1)  nie będzie dotyczyła wyłącznie pośrednictwa w sprzedaży Pani usług rozumianego jako rezerwacja wycieczek, a szerszych działań wykonywanych przez A.

Zgodnie z „Załącznikiem A. - Definicje” do „Warunków współpracy z dostawcami” umieszczonych na stronie internetowej (…):

„Prowizja oznacza część ceny detalicznej zafakturowanej i uzyskanej przez A za:

a)  korzystanie z platformy A,

b)  działania marketingowe prowadzone przez A,

c)  obsługę klienta świadczoną przez A,

d)  pośrednictwo A w transakcjach między dostawcą a klientami za pośrednictwem platformy A oraz

e)  inne usługi świadczone przez A. na mocy niniejszej umowy

a)  obejmuje działania marketingowe, co wynika także z ww. definicji „prowizji”, polegające na publikowaniu stosownych informacji, opinii i komentarzy o usługach świadczonych przez poszczególnych dostawców, w tym w przyszłości - usług świadczonych przez Panią. A może wykorzystywać treści i firmy dostawców w działaniach marketingowych prowadzonych zarówno w mediach tradycyjnych, jak i internetowych, w tym w marketingu e-mailowym oraz reklamach typu „pay-per-click”. Działania te mają także za zadanie informowanie o istnieniu lub cechach oferowanych przez Panią usług w celu zwiększenia ich sprzedaży;

b)  Informacje o których wspomniano we wniosku nie odnoszą się do szeroko zakrojonej i kompleksowej analizy rynku ani konkurencji, a A. w serwisie prezentuje narzędzie służące do rozwoju firm, w ramach którego oferuje się m.in. panel analityczny do analizy wyników działalności dostawców usług w serwisie oraz pozyskanych zleceń, rozwiązanie wspierające automatyczne kreowanie treści oparte o sztuczną inteligencję oraz narzędzie do szacowania i prognozy zbycia usług. Są to instrumenty mające służyć poszczególnym dostawcom do analizy własnej aktywności oraz planowania przy świadczeniu usług. Co ważne, A podaje informacje na temat przychodów, współczynnika konwersji, rezerwacji, opinii turystów, wskaźnika anulowań i niepojawienia się w ramach oferowanych usług dostawcy usług turystycznych, co pozwala sprawdzić jakość świadczonych przez niego usług.

c)  Zgodnie z „Załącznikiem A - Definicje” do „Warunków współpracy z dostawcami” umieszczonych na stronie internetowej (...):

„Prowizja oznacza część ceny detalicznej zafakturowanej i uzyskanej przez A. za:

a)  korzystanie z platformy A,

b)  działania marketingowe prowadzone przez A,

c)  obsługę klienta świadczoną przez A,

d)  pośrednictwo A w transakcjach między dostawcą a klientami za pośrednictwem platformy A oraz

e)  inne usługi świadczone przez A na mocy niniejszej umowy.

Ogólnie, są to m.in. czynności zmierzające do łączenia stron usługi, ułatwienia kontaktu stronom, w pewnym zakresie administrowanie zleceniem i doprowadzenie do rozliczenia stron z potrąceniem prowizji należnej A. Czynności te mają za zadanie ułatwić pozyskanie klientów dla poszczególnych dostawców usług, natomiast odbiorcom usług – ułatwić znalezienie dostawców usług i skorzystanie z tych usług.

W uzupełnieniu wniosku z 21 maja 2026 r. (wpływ 21 maja 2026 r.) wskazała Pani, że:

1.  Odpowiednio do „Warunków współpracy z dostawcami”: :W związku z dostępem Dostawcy do platformy A i korzystaniem z niej, Dostawca wyznacza A jako swojego agenta handlowego wyłącznie w celu: (i) ułatwienia sprzedaży Usług Dostawcy Klientom przez Dostawcę; (ii) pobierania płatności od Klientów w imieniu Dostawcy i przekazywania należnych wypłat Dostawcy zgodnie z niniejszą Umową; (iii) świadczenia obsługi klienta w związku z Usługami Dostawcy; (iv) marketingu Usług Dostawcy; oraz (v) świadczenia wszelkich innych usług, na które Strony mogą wzajemnie się zgodzić od czasu do czasu.”

Dokonanie powyższego podziału, na wyszczególnione usługi oraz inne usługi może mieć wpływ na wyznaczenie usług głównych i usług pomocniczych (wszelkie inne usługi). Z perspektywy interesu współpracy stron i oferowanych przez A. GmbH korzyści, w nawiązaniu do ww. zapisu z „Warunków współpracy z dostawcami” główną usługą będzie ułatwienie sprzedaży Pani usług klientom (podana jako pierwsza w wyliczeniu), natomiast inne usługi można interpretować jako pomocnicze np. pobieranie płatności od klientów w Pani imieniu i przekazywanie należnych wypłat do Pani. Wynika to z celu gospodarczego współpracy między Panią a A. GmbH, którym jest ułatwienie sprzedaży Pani usług klientom, a nie korzystanie z pośrednictwa finansowego serwisu, czy też sama w sobie obsługa techniczna klientów.

2.  Na treść stosunków Pani z A. GmbH składają się zapisy warunków współpracy, w których są wyszczególnione usługi, co wynika też z cytowanych fragmentów ww. warunków, w tym z podania definicji „prowizji”. Jednak pomimo wyszczególnienia usług w treści warunków, nie zostały wyszczególnione wartości świadczenia poszczególnych usług, czyli nie ma podanej konkretnej ceny za daną usługę, prowizja będzie kwotą łączną należną A. GmbH od Pani.

3.  Na fakturach prowizyjnych będzie zbiorcza wartość należna z tytułu świadczonych przez A. GmbH usług na Pani rzecz, czyli bez wyszczególnienia wartości poszczególnych usług.

Pytanie

Czy ze względu na pobranie prowizji przez A od Wnioskodawcy w związku ze świadczeniem usług na rzecz Wnioskodawcy odpowiednio do opisu zdarzenia przyszłego, wobec tego, że A. jest podmiotem zagranicznym, Wnioskodawca będzie miał obowiązek pobrania i rozliczenia podatku i źródła (WHT) od przekazanej na rzecz A prowizji?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, ze względu na pobranie prowizji przez A. od Pani w związku ze świadczeniem usług na Pani rzecz przez nierezydenta, odpowiednio do opisu zdarzenia przyszłego, nie będzie Pani miała obowiązku pobrania i rozliczenia podatku i źródła (WHT) od przekazanej na rzecz A. prowizji.

Odpowiednio do art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych: „Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1)  z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2)  z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a)     z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - ustala się w wysokości 20% przychodów;

3)  z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

4)  uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.”

W Pani ocenie, przychody osiągane przez nierezydenta A. GmbH z tytułu świadczonych na Pani rzecz usług, nie stanowią przychodów o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wobec czego nie będzie Pani miała obowiązku pobrania i rozliczenia podatku u źródła (WHT) od przekazanej na rzecz A. GmbH prowizji.

W szczególności, nie można mówić, iż wynagrodzenie prowizyjne wypłacane na rzecz A. GmbH będzie należne wobec świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze.

W związku z tym, podmiotem odpowiedzialnym za rozliczenie podatku dochodowego od wypłaconego wynagrodzenia będzie spółka A. GmbH w Niemczech, a nie Pani na podstawie art. 21 ustawy o CIT w Polsce.

Gdyby jednak doszło do uznania, iż przychody osiągane przez nierezydenta A. GmbH z tytułu świadczonych na Pani rzecz usług stanowią przychody o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w Pani ocenie również nie będzie miała Pani obowiązku pobrania i rozliczenia podatku u źródła (WHT) od przekazanej na rzecz A. GmbH prowizji.

W nawiązaniu do art. 21 ust 2 tejże ustawy: „Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.”

W dokumencie „Warunki i zasady współpracy” (…) podano informacje, że administratorem serwisu (obsługuje platformę A) jest A. GmbH z siedzibą (…), Niemcy oraz podmioty stowarzyszone.

Pomiędzy Polską a Niemcami obowiązuje Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisana w Berlinie dnia 14.05.2003 r.

W Pani ocenie prowizja, którą potrąca A GmbH stanowi ”zyski przedsiębiorstwa” w rozumieniu artykułu 7 pkt. 1 ww. Umowy, zgodnie z którym: „Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.”

W Pani ocenie, zyski A. GmbH, wynikające z pobranej od Pani prowizji powinny być opodatkowane wyłącznie w Niemczech.

Podsumowując, w Pani ocenie, ze względu na pobranie prowizji przez A GmbH od Pani w związku ze świadczeniem usług na Pani rzecz przez nierezydenta, odpowiednio do opisu zdarzenia przyszłego, nie będzie miała Pani obowiązku pobrania i rozliczenia podatku i źródła (WHT) od przekazanej na rzecz A. GmbH prowizji, a do opodatkowania prowizji powinno dojść w Niemczech, do rozliczenia czego będzie zobowiązany A. GmbH.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawy CIT”):

W przepisie tym, wyrażona została zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl, której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jego rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. Niezależnie od miejsca lokalizacji siedziby danego podmiotu - opodatkowaniu w danym państwie podlegać będą te dochody, które w państwie tym powstały.

W myśl art. 3 ust. 3 ustawy CIT:

Zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy CIT:

W stosunku do niektórych dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku od tych dochodów spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego dochodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.

Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT:

W art. 21 ustawy CIT wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski.

Świadczenia wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT można podzielić na dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie nazwane, drugą tworzą świadczenia mające podobny charakter do świadczeń nazwanych. W tej drugiej grupie mieszczą się świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ale dodatkowo posiadające również elementy charakterystyczne dla świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym przepisie. Dla uznania, że świadczenie niewymienione wprost w art. 21 ust. 1 pkt 2a ww. ustawy jest objęte jego zakresem decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w nim niewymienionych.

Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, należy spełnić takie same przesłanki, aby daną usługę uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron. Innymi słowy, lista ta obejmuje również takie świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane (nazwane). Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane świadczenie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń oraz zakres faktycznie wykonanych czynności, a nie tylko jego nazwa. Treść ww. przepisu jednoznacznie bowiem wskazuje, że oprócz usług wymienionych w tym przepisie ustawodawca objął obowiązkiem podatkowym także inne usługi niewymienione w tym przepisie o charakterze podobnym do świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń.

Stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o CIT:

Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje art. 26 oraz m.in. ww. art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wskazać należy, że w art. 21 ustawy o CIT wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT wynika natomiast, że:

Zaś zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:

Z przywołanego wcześniej art. 26 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności.

Pani wątpliwość budzi kwestia ustalenia, czy od przekazanej na rzecz platformy internetowej (podmiotu zagranicznego) prowizji w związku ze świadczeniem usług na Pani rzecz, będzie miała Pani obowiązek pobrania i rozliczenia podatku u źródła (WHT).

Z treści wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że planuje Pani rozpoczęcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej. Wykorzystując posiadaną wiedzę w zakresie historii, literatury, lokalnych opowieści i legend, a także w oparciu o własne umiejętności twórcze i doświadczenie, planuje Pani opracować autorskie wycieczki po (…). Planuje Pani oferować wycieczkę pieszą grupową po (…) lub nocną wycieczkę po (…), w zależności od wyboru odwiedzających. Zamierza Pani pobierać wynagrodzenie w ustalonej z góry kwocie od osoby, czyli Pani wynagrodzenie będzie zależne od ilości osób biorących udział w wycieczce. Planuje Pani łączyć świadczenie powyższych usług w ramach działalności gospodarczej z tzw. pracą etatową, co oznacza, że Pani dochody jako przewodnika miejskiego nie będą podstawowym źródłem Pani utrzymania. Ze względu na uzupełniający charakter ww. działalności gospodarczej, względem podstawowej aktywności zawodowej, nie planuje Pani angażować znacznych zasobów na promowanie świadczonych usług oraz aktywne pozyskiwanie klientów zainteresowanych autorskimi wycieczkami po (…). Znaczną część czynności związanych z obsługą wycieczek planuje Pani przekazać podmiotom zewnętrznym. Zamierza Pani korzystać z wyspecjalizowanych serwisów wspierających zainteresowane strony, w tym m.in. z serwisu A GmbH jako dostawca usług.

Przekazana od Pani prowizja dla dostawcy usług oznacza część ceny detalicznej zafakturowanej i uzyskanej przez A GmbH za:

a.  korzystanie z platformy A,

b.  działania marketingowe prowadzone przez A,

c.   obsługę klienta świadczoną przez A,

d.  pośrednictwo A w transakcjach między dostawcą a klientami za pośrednictwem platformy A oraz

e.  inne usługi świadczone przez A na mocy niniejszej umowy

Ogólnie, są to m.in. czynności zmierzające do łączenia stron usługi, ułatwienia kontaktu stronom, w pewnym zakresie administrowanie zleceniem i doprowadzenie do rozliczenia stron z potrąceniem prowizji należnej A GmbH. Czynności te mają za zadanie ułatwić pozyskanie klientów dla poszczególnych dostawców usług, natomiast odbiorcom usług – ułatwić znalezienie dostawców usług i skorzystanie z tych usług.

Prowizja obejmuje działania marketingowe, polegające na publikowaniu stosownych informacji, opinii i komentarzy o usługach świadczonych przez poszczególnych dostawców, w tym w przyszłości - usług świadczonych przez Panią. A GmbH może wykorzystywać treści i filmy dostawców w działaniach marketingowych prowadzonych zarówno w mediach tradycyjnych, jak i internetowych, w tym w marketingu e-mailowym oraz reklamach typu „pay-per-click”. Działania te mają także za zadanie informowanie o istnieniu lub cechach oferowanych przez Panią usług w celu zwiększenia ich sprzedaży.

Informacje o których wspomniano we wniosku nie odnoszą się do szeroko zakrojonej i kompleksowej analizy rynku ani konkurencji. A. GmbH w serwisie prezentuje narzędzie służące do rozwoju firm, w ramach którego oferuje się m.in. panel analityczny do analizy wyników działalności dostawców usług w serwisie oraz pozyskanych zleceń, rozwiązanie wspierające automatyczne kreowanie treści oparte o sztuczną inteligencję oraz narzędzie do szacowania i prognozy zbycia usług. Są to instrumenty mające służyć poszczególnym dostawcom do analizy własnej aktywności oraz planowania przy świadczeniu usług. Co ważne, A. GmbH podaje informacje na temat przychodów, współczynnika konwersji, rezerwacji, opinii turystów, wskaźnika anulowań i niepojawienia się w ramach oferowanych usług dostawcy usług turystycznych, co pozwala sprawdzić jakość świadczonych przez niego usług.

Zgodnie z Pani wskazaniem, z perspektywy interesu współpracy stron i oferowanych przez A. GmbH korzyści, w nawiązaniu do ww. zapisu z „Warunków współpracy z dostawcami” główną usługą będzie ułatwienie sprzedaży Pani usług klientom (podana jako pierwsza w wyliczeniu), natomiast inne usługi można interpretować jako pomocnicze np. pobieranie płatności od klientów w Pani imieniu i przekazywanie należnych wypłat do Pani. Wynika to z celu gospodarczego współpracy między Panią a A. GmbH, którym jest ułatwienie sprzedaży Pani usług klientom, a nie korzystanie z pośrednictwa finansowego serwisu, czy też sama w sobie obsługa techniczna klientów. Pomimo wyszczególnienia usług w treści warunków, nie zostały wyszczególnione wartości świadczenia poszczególnych usług, czyli nie ma podanej konkretnej ceny za daną usługę, prowizja będzie kwotą łączną należną A. GmbH od Pani. Na fakturach prowizyjnych będzie zbiorcza wartość należna z tytułu świadczonych przez A. GmbH usług na Pani rzecz, czyli bez wyszczególnienia wartości poszczególnych usług.

A. GmbH nie będzie posiadała stałej placówki (zakładu) na terytorium Polski w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy pamiętać, że podatnik zawsze ma obowiązek prawidłowego klasyfikowania dokonywanych czynności. Na gruncie prawa podatkowego zasadą jest, że o rodzaju czynności decyduje nie nazwa nadana przez strony, lecz rzeczywisty charakter czynności. W rezultacie o zakwalifikowaniu do konkretnego rodzaju usług decyduje treść czynności.

W przedmiotowej sprawie należy przeanalizować więc postanowienia art. 21 ust. 1 pkt 1 i 2a ustawy o CIT.

Zakresem przedmiotowym, wyżej powołanego art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT objęte są m. in. prawa autorskie lub prawa pokrewne, w tym również sprzedaż tych praw.

Z wniosku wynika, że pobrana prowizja przez A. GmbH w związku ze świadczeniem opisanych usług na Pani rzecz nie mieści się w katalogu przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Należy więc przeanalizować postanowienia art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

Zakresem przedmiotowym powołanego już art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych objęte są: usług doradcze, usługi księgowe, badanie rynku, usługi prawne, usługi reklamowe, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczenia o podobnym charakterze.

Podnieść należy, iż katalog usług wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT jest katalogiem otwartym, na co wskazuje sformułowanie „świadczeń o podobnym charakterze”. Sformułowanie to uprawnia do twierdzenia, że za świadczenia o podobnym charakterze należy uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, należy spełnić takie same przesłanki, aby daną usługę uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron. Innymi słowy, lista ta obejmuje również takie świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane (nazwane). Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane świadczenie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń oraz zakres faktycznie wykonanych czynności, a nie tylko jego nazwa. Treść ww. przepisu jednoznacznie bowiem wskazuje, że oprócz usług wymienionych w tym przepisie ustawodawca objął obowiązkiem podatkowym także inne usługi niewymienione w tym przepisie o charakterze podobnym do świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że w aktualnym brzmieniu art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT świadczenia w nim wymienione można podzielić na dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie nazwane, drugą tworzą świadczenia mające podobny charakter do świadczeń nazwanych. W tej drugiej grupie mieszczą się świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, ale dodatkowo posiadające również elementy charakterystyczne dla świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym przepisie. Dla uznania, że świadczenie niewymienione wprost w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT jest objęte jego zakresem decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w nim niewymienionych.

Przepisy ustawy o CIT nie zawierają definicji pojęć zawartych w art. 21 ust. 1 pkt 2a. Za celowe należy uznać odwołanie się do ich wykładni językowej, w szczególności do:

Usług doradczych

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN „doradztwo” oznacza udzielanie fachowych porad, natomiast termin „doradzać” znaczy udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Użyty w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych termin „usługi doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

Potwierdza to jednolite orzecznictwo sądów administracyjnych, według którego termin „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych np. podatkowe, prawne, finansowe i inne (zob. wyrok NSA z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1567/12, wyrok NSA z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1441/13, wyrok NSA z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1530/13, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1202/14, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 175/12, wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 168/13).

Według sądów administracyjnych, odwołując się do powszechnego języka polskiego można stwierdzić, że przez doradztwo rozumie się udzielanie fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza prawnych, ekonomicznych czy finansowych. Stosownie do definicji podanej w ww. słowniku, poradnictwo to „zorganizowana forma udzielania porad w jakimś zakresie”. Doradca to ten kto udziela fachowych zaleceń czy porad, wskazówek, to ktoś, kto posiadaną wiedzę wykorzystuje na wskazywanie najlepszych, najbardziej optymalnych rozwiązań, nakłaniając odbiorcę takiej usługi do zastosowania się do rady, porady, wskazówki, dyrektywy postępowania. Zdaniem sądów administracyjnych, świadczenie usługi doradztwa należy postrzegać jako wykorzystanie swojej wiedzy, znajomości rzeczy poprzez wskazywanie najlepszych, najskuteczniejszych rozwiązań do ich zastosowania do danego problemu.

Również w doktrynie przedmiotu przyjmuje się szerokie ujęcie terminu usługi doradcze, uznając, że doradztwo, w bardzo ogólnym znaczeniu, jest usługą świadczoną przez jedną osobę/instytucje na rzecz drugiej osoby/instytucji, która zleca wykonanie tej usługi. W literaturze przedmiotu bardzo różnorodnie formułowane są zadania stojące przed usługami doradczymi, np. doradztwo określane jest jako:

• przejęcie zadań,
• pośrednictwo w zakresie przekazywania wiedzy,
• pośrednictwo w przekazywaniu specjalnych informacji,
• pomoc w rozwiązywaniu problemów,
• pomoc w podejmowaniu decyzji,
• przekazywanie informacji zmniejszających ryzyko,
• przygotowanie i przekazywanie informacji służących rozwiązaniu kompleksowych problemów,
• przekazywanie specyficznej wiedzy, celem usprawnienia działań,
• identyfikacja i rozwiązywanie problemów,
• przekazywanie zaleceń dotyczących usprawniania działań oraz pomoc w ich wdrożeniu,
• dawanie wskazówek dotyczących postępowania.

Doradcy mogą więc pomóc zleceniodawcy w przygotowaniu decyzji, rozwiązaniu problemów, usprawnieniu działania itp. Można przyjąć, że usługi doradztwa stanowią usługi zlecone przez daną organizację (klienta) i wykonane przez odpowiednio przygotowane i wykwalifikowane osoby (doradców), które pomagają zidentyfikować występujące problemy organizacyjne, zanalizować istniejące trudności, sformułować rozwiązanie badanych problemów, oraz które - w przypadku wyrażenia takiego życzenia przez klienta – pomagają we wdrożeniu rozwiązania. Działalność doradcza może dotyczyć różnych dziedzin, obszarów i obiektów, a zatem może być rozpatrywana w wielu aspektach.

Usługi księgowe

Pod pojęciem „księgowość” według Słownik języka polskiego PWN rozumie „prowadzenie ksiąg, w które wpisuje się wpływy, wydatki, transakcje i inne zmiany stanu majątkowego przedsiębiorstwa lub instytucji”.

Usługi zarządzania i kontroli

Według Słownika języka polskiego PWN „zarządzać”, oznacza kierować, administrować czymś” (E. Sobol, Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 1996). W tym kontekście, za zarządzanie należy uznać władcze uprawnienie w stosunku do realizowanego projektu lub działalności gospodarczej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, „kierować” oznacza „stać na czele czegoś, wskazywać sposób postępowania”.

Z kolei kontrola, to:

1.  porównanie stanu faktycznego ze stanem wymaganym i ustalanie ewentualnych odstępstw, sprawdzanie, czy coś jest zgodne z obowiązującymi przepisami,

2.  nadzór nad czymś albo nad kimś, czuwanie nad prawidłowym przebiegiem czegoś, wpływ na rozwój wydarzeń.

Zarządzanie jest to celowe podejmowanie, przez odpowiednie osoby (kadrę), decyzji i działań prowadzących - dzięki wykorzystaniu posiadanych zasobów - do osiągnięcia złożonych celów w sposób skuteczny i sprawny (racjonalny), lub celowe dysponowanie tymi zasobami.

Pojęcie „zarządzania”, musi być rozumiane szeroko jako zbiór różnorodnych czynności i działań zmierzających do osiągnięcia określonego celu związanego z interesem (potrzebą) danego przedmiotu zarządzania. Jest to zestaw metod i technik opartych na akceptowanych zasadach zarządzania (administrowania) używanych do planowania, oceny i kontrolowania pożądanych rezultatów.

Powyższa definicja „zarządzania” zyskała aprobatę w orzecznictwie sądów administracyjnych. Dla przykładu można wymienić wyrok WSA w Warszawie z 19 czerwca 2015 r. (sygn. akt III SA/Wa 491/15) oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 lipca 2017 r. (sygn. akt III SA/Wa 2118/16).

Pojęcie „zarządzania i kontroli”, musi być zatem rozumiane szeroko jako zbiór różnorodnych czynności i działań zmierzających do osiągnięcia określonego celu związanego z interesem (potrzebą) danego przedmiotu zarządzania i kontroli.

Usługi przetwarzania danych

W odniesieniu do definicji obejmującej przetwarzanie danych wskazać należy, że zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) „przetworzyć” oznacza «przekształcić coś twórczo»; «opracować zebrane dane, informacje itp., wykorzystując technikę komputerową». Przetwarzanie danych polega zatem na przekształcaniu treści i postaci danych wejściowych; usługi przetwarzania danych mają zatem charakter odtwórczy i obejmują elementy takie jak: porządkowanie, archiwizowanie, zabezpieczenie oraz udostępnianie zbiorów danych.

Przetwarzanie danych związane jest zatem z opracowywaniem określonych danych przy wykorzystywaniu mocy obliczeniowej i zasobów pamięci infrastruktury komputerowej (hardware i software).

Usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu

Usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu to usługi związane z pozyskiwaniem ofert pracy, wyszukiwaniem pracowników oraz kierowaniem ich do pracy.

Usługi badania rynku

Przez usługi badania rynku należy rozumieć zespół czynności polegających na gromadzeniu informacji o zjawiskach i procesach na rynku, ich przyczynach, stanie aktualnym i tendencjach rozwojowych. Usługi te mają przyczynić się m.in. do zwiększenia sprzedaży. Celem badań rynku jest zdobycie informacji o kształtowaniu się mechanizmów rynkowych takich, jak popyt, podaż, ceny, potencjału, zachowania, zwyczaje, preferencje, lojalność oraz wrażliwość cenowa konsumentów, działania konkurencji, funkcjonowanie systemu dystrybucji, sprzedaży itp. Usługi badania rynku mają dostarczyć informacji nieodzownych w procesie podejmowania decyzji. Mimo, iż badania te nie wykluczają w sposób całkowity ryzyka, to jednak ich zastosowanie wyraźnie ogranicza ryzyko wpisane w działalność biznesową i przyczynia się do tego, że podejmowane decyzje będą w mniejszym zakresie obarczone błędami.

Usługi reklamowe

Pojęcie „reklama” wg „Słownika języka polskiego” pod red. M. Szymczyka (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2002 r.) oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję i inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące temu celowi.

Internetowy słownik języka polskiego PWN podaje, że reklama to:

• działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług,
• plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi.

Jak wynika z uzasadnienia wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 27 października 2011 r. w sprawie C-530/09 kluczowe dla uznania, danego świadczenia za usługę reklamy jest powiązanie z przekazaniem komunikatu mającego na celu poinformowanie publiczności o istnieniu bądź jakości produktu lub usług.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przy wykładni przepisów ustawy dotyczących reklamy przeważa wykładnia gramatyczna. W wyroku z dnia 12 czerwca 1997 r., sygn. akt I SA/Ka 192-193/97 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że reklama to działanie mające kształtować popyt poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o towarach w celu zachęcenia ich do nabycia towarów od tego właśnie a nie innego podmiotu gospodarczego. Reklama musi zawierać elementy wartościujące towar lub zachęcające do jego kupna, a za reklamę należy uznać wszystko, co zawiera informacje, które nie są niezbędne do zawarcia umowy (I. Konieczna, J. Ruszyński, Problematyka kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku dochodowym od osób prawnym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Poznań 1997, s. 29-30).

Według J. Kamińskiego i W. Maruchina za reklamę należy uznać wszystko to, co zawiera informacje dodatkowe, które nie są niezbędne do złożenia oferty czy zawarcia umowy (J. Kamiński, W. Maruchin, Ustawa o VAT. Komentarz, Wyd. 2, Warszawa 1996, s. 52-53). Natomiast autorzy „Komentarza do podatku dochodowego od osób prawnych” B. Brzeziński i M. Kalinowski (B. Brzeziński, M. Kalinowski, Komentarz do podatku dochodowego od osób prawnych, Warszawa 1996, s. 143-144) uznają za reklamę działania, których celem jest kształtowanie popytu poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu w celu zachęcenia ich do nabywania towarów bądź usług od tego właśnie a nie innego podmiotu gospodarczego. Technicznym sposobem reklamy może być ogłoszenie prasowe, radiowe lub telewizyjne, a także plakat czy afisz stały, a ponadto rozsyłanie folderów i innych informacji handlowych nabywcom. Nie znaczy to jednak, że tylko te media mogą być wykorzystane do rozpowszechniania informacji i reklamy.

Z kolei pod pojęciem usług reklamowych rozumie się wszelką działalność promocyjną, w wyniku której lub w trakcie której następuje przekazywanie treści mających za zadanie informować o istnieniu lub cechach oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia sprzedaży tych produktów. Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez podmioty, które profesjonalnie zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i podmioty, dla których wykonanie usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich podstawowej działalności gospodarczej.

Usługi gwarancji i poręczeń

Umowa poręczenia uregulowana została w art. 876-887 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Poręczenie jest umową jednostronnie zobowiązującą, w której poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał.

Odnośnie „gwarancji” jak wskazano w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów opublikowanych na stronie internetowej, gwarancja również jest umową jednostronnie zobowiązującą. Na podstawie tej umowy gwarancji gwarant zobowiązuje się na rzecz beneficjenta gwarancji, że po spełnieniu przez beneficjenta określonych warunków zapłaty, wykona on na rzecz beneficjenta świadczenie pieniężne (suma gwarancyjna). Umowa gwarancji nie ma swojej regulacji ustawowej, z wyjątkiem fragmentarycznej regulacji zawartej w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.) (art. 80 i nast.), dotyczącej jednego z jej rodzajów, tj. umowy gwarancji bankowej. Zgodnie z przepisem art. 81 tej ustawy :

Usług o podobnym charakterze

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego „charakter” to inaczej „zespół cech właściwych danemu przedmiotowi lub zjawisku, odróżniających je od innych przedmiotów i zjawisk tego samego rodzaju” (https://sjp.pwn.pl/szukaj/charakter.html). W związku z tym, aby uznać, że dane usługi mają charakter podobny do wskazanych powyżej, należy przyjąć, iż wspomniany „właściwy zespół cech odróżniających” powinien stanowić główny element danej usługi oraz przeważać nad odmiennymi cechami usług wymienionych w 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

Wskazuje się również, iż świadczenie takie powinno spełniać takie same przesłanki albo winny wynikać z niego takie same prawa i obowiązki dla stron jak ze świadczeń wymienionych w cytowanym przepisie. Innymi słowy, lista ta obejmuje również świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej określane.

Innymi słowy, dane świadczenie można zakwalifikować do katalogu usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT po każdorazowej analizie treści samej umowy oraz po osiągnięciu jednoznacznego wniosku, że zawiera istotne elementy świadczeń wymienionych w tym przepisie.

W przedmiotowej sprawie należy zwrócić uwagę na kompleksowy charakter świadczonych usług. Kompleksowość usług oznacza, iż wszystkie nabywane w jej ramach świadczenia (zarówno podstawowe i poboczne) powinny być kwalifikowane wspólnie, jako jedno świadczenie. Usługa kompleksowa tworzy bowiem w istocie jedną integralną całość. Nie jest zatem możliwy podział takiej kompleksowej usługi, gdyż miałby on charakter sztuczny i nie odzwierciedlałby jej celu i sensu gospodarczego. Usługi poboczne nie determinują bowiem głównego i zasadniczego charakteru nabywanej usługi i nie stanowią samodzielnego produktu dla usługobiorcy. Służą one natomiast prawidłowemu wykonaniu usługi głównej.

Z opisu zdarzenia przyszłego oraz jego uzupełnienia wynika, że świadczone przez A. GmbH na Pani rzecz usług obejmujących pośrednictwo w sprzedaży Pani usług rozumiane jako rezerwacja wycieczek stanowi świadczenie główne, przeważające nad pozostałymi usługami obejmującymi obsługę klienta, pośrednictwo w transakcjach między dostawca a klientami, działaniami marketingowymi, stanowiącymi świadczenia pomocnicze dla świadczenia głównego (pośrednictwa w sprzedaży).

Należy zauważyć, że zasadniczym elementem pośrednictwa jest doprowadzenie do zawarcia umowy z klientem i jego realizacji w przeciwieństwie do usług doradczych, reklamowych czy też badania rynku, gdzie za istotę tych usług należy uznać pozyskanie przez zlecającego określonych informacji, fachowych porad i opinii dostosowanych do jego indywidulanych potrzeb a także informowanie o towarach i ich zaletach klientów zlecającego.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, jak sama Pani wskazuje, przeważającym celem gospodarczej współpracy między Panią a A. GmbH, jest ułatwienie sprzedaży Pani usług klientom, a nie korzystanie z pośrednictwa finansowego serwisu, czy też sama w sobie obsługa techniczna klientów. Ponadto, pomimo wyszczególnienia usług w treści warunków, nie zostały wyszczególnione wartości świadczenia poszczególnych usług, czyli nie ma podanej konkretnej ceny za daną usługę, prowizja będzie kwotą łączną należną A. GmbH. Na fakturach prowizyjnych będzie zbiorcza wartość należna z tytułu świadczonych przez A. GmbH usług, czyli bez wyszczególnienia wartości poszczególnych usług.

Mając na uwadze powyższe, oceniając kompleksowo świadczone przez A. GmbH usługi na Pani rzecz w zakresie pośrednictwa w sprzedaży Pani usług rozumianych jako rezerwacja wycieczek, stwierdzić należy, że nie mieszczą się one w katalogu świadczeń wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Zauważyć bowiem należy, że cel i zakres tych usług jest odmienny od usług wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

W konsekwencji nie będzie Pani zobowiązana do pobrania i rozliczenia podatku u źródła (WHT) od przekazanej na rzecz A. GmbH prowizji na podstawie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Tym samym, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.