0114-KDIP2-1.4010.341.2026.1.EG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych odnośnie ustalenia, czy Państwa spółka ma prawo zastosować podejście „look-through” i w konsekwencji określać skutki podatkowe wypłaty odsetek od pożyczek opisanych w stanie faktycznym, w tym możliwość zastosowania 5% stawki podatku u źródła, o której mowa w art. 11 ust. 2 polsko-cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w odniesieniu do sytuacji podatkowej spółki C, będącej rzeczywistym właścicielem wypłacanych odsetek.

Opis zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „A”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością utworzoną zgodnie z przepisami prawa polskiego, podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Właścicielem 100% udziałów w A jest B (dalej: „B” lub „Udziałowiec”), spółka kapitałowa z siedzibą na Cyprze, utworzona zgodnie z przepisami prawa cypryjskiego, podlegająca na Cyprze opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. B nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

W dniu 5 lutego 2020 r. Udziałowiec stał się wierzycielem Wnioskodawcy z tytułu umowy pożyczki na kwotę (…) mln euro. W dniu 3 grudnia 2020 r. kwota pożyczki została zwiększona do (…) mln euro.

W dniu 3 grudnia 2020 r. A zawarł z Udziałowcem dwie umowy pożyczki odnawialnej, na podstawie których Udziałowiec postawił do dyspozycji Spółki kwoty główne pożyczki do limitu, odpowiednio, (…) mln euro i (…) mln euro.

Oprocentowanie ww. pożyczek ustalono na (…) % w skali roku.

W tym samym dniu, tj. 3 grudnia 2020 r. B zawarł jako pożyczkobiorca umowę pożyczki do kwoty (…) mln euro z C (dalej: „C”), spółką kapitałową z siedzibą na Cyprze, utworzoną zgodnie z przepisami prawa cypryjskiego, podlegająca na Cyprze opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. C nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Oprocentowanie ww. pożyczki ustalono na (…) % w skali roku.

Środki na sfinansowanie pożyczek udzielonych przez B spółce A pochodziły za środków pożyczonych przez B od C.

Wnioskodawca będzie dokonywał wypłaty odsetek od ww. pożyczek na rzecz B. Na potrzeby niniejszego wniosku o interpretację należy jednak przyjąć, że rzeczywistym właścicielem (beneficial owner) odsetek wypłacanych przez Wnioskodawcę będzie C, ponieważ odsetki wypłacane przez A na rzecz B będą przekazywane następnie przez B na rzecz C, tytułem spłaty odsetek od pożyczki udzielonej przez C na rzecz B.

Zarówno B, jak i C, będą rozpoznawały przychód podatkowy od otrzymanych odsetek na Cyprze.

Pytanie

Wnioskodawca ma prawo zastosować podejście „look-through” i w konsekwencji określać skutki podatkowe wypłaty odsetek od pożyczek opisanych w stanie faktycznym, w tym możliwość zastosowania 5% stawki podatku u źródła, o której mowa w art. 11 ust. 2 polsko-cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w odniesieniu do sytuacji podatkowej spółki C, będącej rzeczywistym właścicielem wypłacanych odsetek?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca ma prawo zastosować podejście „look-through” i w konsekwencji określać skutki podatkowe wypłaty odsetek od pożyczek opisanych w stanie faktycznym, w tym możliwość zastosowania 5% stawki podatku u źródła, o której mowa w art. 11 ust. 2 polsko-cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w odniesieniu do sytuacji podatkowej spółki C, będącej rzeczywistym właścicielem wypłacanych odsetek.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, ze zm.), zwanej dalej "ustawą o CIT", podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników podlegających w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT) przychodów z odsetek, oraz innych określonych w tym przepisie przychodów, ustala się w wysokości 20% przychodów.

Zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o CIT, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem. Wnioskodawca, posiadając osobowość prawną, jest płatnikiem, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, w odniesieniu do podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2 ustawy o CIT (tj. o ograniczonym obowiązku podatkowym, czyli nierezydentów) uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia. Jednocześnie, zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy o CIT, za dochody (przychody), o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w art. ust. 3 pkt 1-4 ustawy o CIT. Z powyższego wynika, że odsetki wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotów zagranicznych (podmiotów o ograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce), należy uznać za odsetki wypłacane z terytorium Polski (uzyskiwane na terytorium Polski).

W przestawionym zdarzeniu przyszłym odbiorcą odsetek będzie spółka mająca siedzibą na Cyprze. W związku z tym zastosowanie znajdzie Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r. (dalej: „UPO PL-CY”), zmieniona Protokołem podpisanym w Nikozji dnia 22 marca 2012 r., zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Cypr dnia 7 czerwca 2017 r.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 UPO PL-CY, odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek.

Z kolei w art. 11 ust. 5 UPO PL-CY zastrzeżono, że postanowień ustępów od 1 do 3 nie stosuje się, jeżeli odbiorca odsetek, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, w którym powstają odsetki, działalność zarobkową poprzez położony tam zakład bądź wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód, korzystając ze stałej placówki, która jest w nim położona, i jeżeli wierzytelność, z której tytułu są płacone odsetki, rzeczywiście wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takiej sytuacji, w zależności od konkretnego przypadku, zastosowanie mają odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.

Zgodnie z art. 11 ust. 6 UPO PL-CY, uważa się, że odsetki powstają w Umawiającym się Państwie, gdy płatnikiem jest to Państwo, jego jednostka terytorialna lub władza lokalna lub osoba mająca w tym Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę (...).

Przywołane zapisy UPO PL-CY zostały sformułowane w oparciu o treść Modelu Konwencji opracowanego przez OECD (dalej: "Konwencja modelowa"), który stanowi powszechnie akceptowany wzór w zakresie umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania obowiązujący państwa członkowskie OECD. Zapisy Modelu Konwencji modelowej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD i jako takie są włączane do poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania podpisywanych przez te państwa. Ponadto w przygotowanym przez OECD Komentarzu do Konwencji modelowej (dalej: "Komentarz OECD") zostały zebrane wytyczne interpretacyjne, którymi należy posiłkować się przy stosowaniu zapisów Konwencji modelowej. W efekcie, choć Konwencja modelowa oraz Komentarz OECD nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, to w praktyce uznaje się, że zawierają wytyczne, którymi należy się posiłkować przy interpretowaniu zapisów poszczególnych umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania opracowanych w oparciu o Konwencję modelową. Obowiązek stosowania tych wytycznych interpretacyjnych przez Polskę wynika z samego faktu członkostwa Polski w OECD.

Przywołane przepisy art. 11 UPO PL-CY operują pojęciem "osoby uprawnionej do odsetek" ("beneficial owner" w angielskiej wersji językowej). Stosownie do Komentarza OECD postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie dotyczącym odsetek mają zastosowanie, pod warunkiem że podmiot uzyskujący odsetki posiada status osoby uprawnionej do odsetek, czyli jest podmiotem, którego prawo do dysponowania otrzymaną płatnością nie ma wyłącznie formalnego charakteru, tj. będzie rzeczywistym, ekonomicznym właścicielem odsetek. W konsekwencji postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie określającym niższe stawki podatku od stawki podstawowej przewidzianej w ustawie o CIT albo upoważniające do niepobierania tego podatku mogą znaleźć zastosowanie tylko w stosunku do rzeczywistego odbiorcy odsetek i to status tej osoby powinien determinować prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad przewidzianych w zapisach UPO PL-CY.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca będzie dokonywał wypłaty odsetek od pożyczek do B, rezydenta podatkowego na Cyprze. Jednakże, na potrzeby interpretacji należy przyjąć, że B nie jest rzeczywistym właścicielem otrzymywanych od Wnioskodawcy odsetek, lecz jest nim C, która również jest rezydentem podatkowym na Cyprze. B będzie bowiem przekazywał na rzecz C odsetki otrzymane od Wnioskodawcy.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy należy przyjąć, że podatnikiem w odniesieniu do odsetek wypłacanych przez A jest C, a tym samym możliwość zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku u źródła należy oceniać mając na uwadze sytuację podatkową C. Takie podejście określa się mianem look-through approach (LTA).

Dopuszczalność stosowania koncepcji LTA była wielokrotnie potwierdzana w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jako przykład może posłużyć wyrok NSA z 10 listopada 2015 r. (II FSK 2225/13), w którym NSA zakwestionował status odbiorcy płatności odsetek jako podatnika: „(...) punktem wyjścia przy opodatkowywaniu przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 jest ustalenie osoby podatnika, a więc ustalenie wobec kogo powstał obowiązek podatkowy, a dopiero następnie zgodnie z jego miejscem rezydencji, zastosowanie właściwej umowy międzynarodowej w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu (...)”. W tamtym stanie faktycznym NSA wskazał, że to nie bank otrzymujący odsetki od polskiego płatnika jest podatnikiem lecz pozostali uczestnicy struktury cash-poolingowej, którzy faktycznie uzyskują przychody z tych odsetek: „(...) to poszczególne podmioty uczestniczące w opisanym we wniosku systemie, mające siedzibę za granicą, uzyskują przychód podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w postaci otrzymanych od Spółki odsetek (...)”.

Powyższa teza była powielana w kolejnych wyrokach NSA, m.in. w wyrokach z 18 marca 2016 r. (II FSK 82/14) oraz 30 listopada 2016 r. (II FSK 3107/14), a także w wyroku z 31 stycznia 2023 r., sygn. akt II FSK 1588/20, w którym NSA wskazał, że "preferencja podatkowa dopuszczalna w sytuacji, w której co prawda wypłata dywidendy nie odbywa się na rzecz jej rzeczywistego beneficjenta, jednakże stosowana jest zasada look-through approach. Koncepcja ta pozwala na zastosowanie preferencyjnego opodatkowania bądź zwolnienia z opodatkowania, w sytuacji, gdy płatność dokonywana jest co prawda poprzez pośrednika - podmiot niebędący rzeczywistym beneficjentem, ale ów rzeczywisty beneficjent ma siedzibę na terytorium UE (EOG) i jest znany." Powyższy wyrok dotyczy co prawda wypłat dywidendy, ale zdaniem Wnioskodawcy tezy w nim wyrażone odnoszą się również do płatności odsetek.

Możliwość stosowania koncepcji LTA potwierdzają również Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z 3 lipca 2025 r. dotyczące stosowania tzw. klauzuli rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła (dalej Objaśnienia), gdzie wskazano, że "Klauzula „look-through approach” (klauzula LTA) wywodzi się z rozumienia klauzuli rzeczywistego właściciela i jest wprost wyrażona w komentarzu do MK OECD. Możliwość jej stosowania jest także akceptowana przez krajowe sądy administracyjne, a w przypadku zwolnień dyrektywowych także przez TSUE. W praktyce pozwala ona płatnikowi wypłacającemu należności na zastosowanie zwolnienia lub obniżonej stawki podatku nawet jeżeli rzeczywisty właściciel tej należności nie jest jej bezpośrednim odbiorcą, a jest ona mu przekazywana przez pośredników".

W Objaśnieniach podkreślano, że stosowanie koncepcji LTA na etapie wypłaty należności jest opcją dla płatnika. Płatnik przed zastosowaniem LTA powinien, w ramach należytej staranności, ustalić:

·      rzeczywistego właściciela należności;

·      czy rzeczywisty właściciel rozpoznaje w swoim kraju przychód podatkowy z tytułu otrzymanej należności;

·      czy płatności przekazywane w łańcuchu podmiotów są rodzajowo tożsame;

·      czy spełnione są warunki przewidziane dla danej preferencji podatkowej, omówione w dalszych częściach objaśnień.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym spełnione są wszystkie ww. warunki, tj. znany jest rzeczywisty właściciel odsetek, rozpoznaje on przychód podatkowy z tytułu odsetek w państwie swojej rezydencji podatkowej (Cypr), płatności przekazywane w łańcuchu podmiotów są rodzajowo tożsame (odsetki od pożyczek) i są spełnione pozostałe warunki do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku u źródła (m.in. podmiot uprawniony do odsetek prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w państwie swojej rezydencji podatkowej).

Dla zastosowania w analizowanym stanie faktycznym LTA nie stanowi również przeszkody okoliczność, że C (rzeczywisty właściciel odsetek) nie posiada bezpośrednio ani pośrednio udziałów w podmiocie wypłacającym (A). Na str. 30 Objaśnień wprost wskazano, że w przypadku odsetek i należności licencyjnych UPO nie przewiduje warunku posiadania udziałów przez rzeczywistego właściciela w podmiocie wypłacającym.

Końcowo należy wskazać, że zastosowanie podejścia „look-through” w opisanym zdarzeniu przyszłym nie doprowadzi do postania jakichkolwiek korzyści podatkowych po stronie Wnioskodawcy, gdyż rzeczywisty właściciel odsetek ma siedzibę w tym samym państwie co bezpośredni odbiorca (B), a tym samym nie zajdzie sytuacja, w której zastosowanie koncepcji LTA doprowadziłoby do obniżenia stawki podatku u źródła z uwagi na fakt, że UPO zawarta z państwem siedziby rzeczywistego odbiorcy przewidywałaby niższą stawkę WHT niż UPO zawarta z państwem siedziby bezpośredniego odbiorcy odsetek (UPO PL-CY).

Reasumując, jeżeli B nie jest rzeczywistym właścicielem odsetek od pożyczek opisanych w stanie faktycznym, a jest nim C, Wnioskodawca ma prawo zastosować zasadę „look-through” i w konsekwencji określać skutki podatkowe, w tym swoje obowiązki płatnika i możliwość zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku u źródła, w odniesieniu do sytuacji podatkowej podmiotu będącego rzeczywistym właścicielem odsetek (C).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”:

Jak stanowi art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:

Natomiast stosownie do art. 3 ust. 5 ww. ustawy:

W przepisach powyższych wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone m.in. w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

W art. 21 ustawy o CIT wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT. Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej oraz spełnienia innych warunków wymaganych przepisami.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:

Stosownie do art. 22a ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 22b ustawy o CIT:

Powyższe regulacje prawne wskazują na fakt, że w przypadku podmiotu, który nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, a uzyskuje przychody na tym terytorium, w kwestii sposobu opodatkowania pierwszeństwo mają postanowienia właściwej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Zasady ustalania podatku, wynikające z art. 21 ustawy o CIT, będą miały zatem zastosowanie w przypadku braku takich umów, albo wtedy, gdy umowa w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, której Polska jest stroną, zawarta z krajem, na którego terytorium podatnik ma siedzibę, nie stanowi inaczej niż polska ustawa.

Należy zwrócić uwagę na art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Dokonując weryfikacji należytej staranności, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy odnosić się do aspektów istotnych z punktu widzenia stosowania danej preferencji podatkowej. W szczególności dotyczy to:

1.  weryfikacji statusu kontrahenta jako podatnika (rzeczywistego właściciela) w stosunku do otrzymanej należności, w tym poprzez pryzmat prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej przez ten podmiot;

2.  weryfikacji rezydencji podatkowej odbiorcy należności;

3.  weryfikacji otrzymanych dokumentów pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym (w tym na podstawie informacji dostępnych publicznie).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością utworzoną zgodnie z przepisami prawa polskiego, podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Właścicielem 100% udziałów w Państwa spółce jest B (dalej: „B” lub „Udziałowiec”), spółka kapitałowa z siedzibą na Cyprze, utworzona zgodnie z przepisami prawa cypryjskiego, podlegająca na Cyprze opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. B nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

W dniu 5 lutego 2020 r. Udziałowiec stał się wierzycielem Państwa z tytułu umowy pożyczki na kwotę (…) mln euro. W dniu 3 grudnia 2020 r. kwota pożyczki została zwiększona do (…) mln euro.

W dniu 3 grudnia 2020 r. Państwo zawarli z Udziałowcem dwie umowy pożyczki odnawialnej, na podstawie których Udziałowiec postawił do dyspozycji Spółki kwoty główne pożyczki do limitu, odpowiednio, (…) mln euro i (…) mln euro.

W tym samym dniu, tj. 3 grudnia 2020 r. B zawarł jako pożyczkobiorca umowę pożyczki do kwoty (…) mln euro z C (dalej: „C”), spółką kapitałową z siedzibą na Cyprze, utworzoną zgodnie z przepisami prawa cypryjskiego, podlegająca na Cyprze opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. C nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Środki na sfinansowanie pożyczek udzielonych przez B spółce A pochodziły za środków pożyczonych przez B od C.

Będą państwo dokonywali wypłaty odsetek od ww. pożyczek na rzecz B. Na potrzeby niniejszego wniosku o interpretację należy przyjąć, że rzeczywistym właścicielem (beneficial owner) odsetek wypłacanych przez Państwa będzie C, ponieważ odsetki wypłacane przez Państwa Spółkę na rzecz B będą przekazywane następnie przez B na rzecz C, tytułem spłaty odsetek od pożyczki udzielonej przez C na rzecz B.

Zarówno B, jak i C, będą rozpoznawały przychód podatkowy od otrzymanych odsetek na Cyprze.

Państwa wątpliwości wiążą się z ustaleniem czy Państwa Spółka ma prawo zastosować podejście „look-through” i w konsekwencji określać skutki podatkowe wypłaty odsetek od pożyczek opisanych w stanie faktycznym, w tym możliwość zastosowania 5% stawki podatku u źródła, o której mowa w art. 11 ust. 2 polsko-cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w odniesieniu do sytuacji podatkowej spółki C, będącej rzeczywistym właścicielem wypłacanych odsetek.

Mając na uwadze brzmienie art. 21 ust. 2 ustawy o CIT, art. 21 ust. 1 ustawy o CIT oraz art. 22a ustawy o CIT, zasadne jest zatem odwołanie się do przepisów postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, tj. Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r. (dalej: „UPO PL-CY”), zmienionej Protokołem podpisanym w Nikozji dnia 22 marca 2012 r., zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Cypr dnia 7 czerwca 2017 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. e i g UPO PL-CY:

W myśl art. 11 ust. 1 UPO PL-CY:

Na podstawie art. 11 ust. 2 UPO PL-CY:

Art. 11 ust. 3 UPO PL-CY:

Zgodnie z art. 11 ust. 4-7 UPO PL-CY:

Art. 11 ust. 2 UPO PL-CY został zmieniony art. 3 podpisanego w Nikozji dnia 22 marca 2012 r. Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Rządem Republiki Cypru o zmianie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r., który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2013 r. Na mocy art. 3 ww. Protokołu art. 11 ust. 2 UPO PL-CY otrzymał brzmienie:

Odnosząc się do powyższego, należy wskazać, że płatnik każdorazowo musi dokonać weryfikacji odbiorców wypłacanych należności pod kątem posiadania statusu rzeczywistego właściciela (tzw. beneficial owner) w celu zastosowania zwolnienia lub niższej stawki podatku u źródła przy wypłacie odsetek (także wówczas, gdy dana UPO nie zawiera klauzuli beneficial owner). Taki obowiązek wynika z celu zawieranych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania („UPO”), tj. eliminacji podwójnego opodatkowania, ale UPO te nie mogą być jednak nadużywane poprzez tworzenie i wykorzystywanie sztucznych podmiotów, np. pośredników nieprowadzących rzeczywistej działalności gospodarczej, zajmujących się wyłącznie przekazywaniem należności. Dlatego weryfikowanie statusu rzeczywistego właściciela jest konieczne, aby zapobiegać zjawisku tzw. „treaty shopping”. Co więcej, celem UPO jest zapewnienie zwolnienia lub obniżonej stawki dla wypłacanej z państwa źródła określonej rodzajowo należności. Innymi słowy, UPO ograniczają władztwo podatkowe państwa źródła dla określonej kategorii płatności. Dlatego, jeżeli polski płatnik wypłaca odsetki od pożyczki, to aż do poziomu rzeczywistego właściciela w łańcuchu podmiotów powinny one zostać przekazane w tej samej formie. Ponadto, płatnik każdorazowo powinien także ustalić, czy rzeczywisty właściciel należności rozpoznaje w swoim kraju przychód podatkowy z tytułu otrzymanej należności i spełnia warunki do zastosowania preferencji wynikające z danej UPO. W przypadku wypłaty odsetek, płatnik musi zatem każdorazowo ustalić rzeczywistego właściciela wypłacanej należności, czy rozpoznaje on przychód w swoim państwie rezydencji, a także to czy płatność przekazywana w łańcuchu nie zmieniła swego charakteru.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że będą Państwo występować w roli płatnika w związku z wypłatą odsetek od otrzymanej Pożyczki. Wypłata odsetek z tytułu udzielonej Pożyczki będzie następować do B - spółki prawa cypryjskiego posiadającej wszystkie Państwa udziały. B nie będzie rzeczywistym właścicielem otrzymywanych od Państwa odsetek. Środki na sfinansowanie pożyczek udzielonych przez B Państwa Spółce pochodziły za środków pożyczonych przez B od C. Państwa Spółka będzie dokonywać wypłaty odsetek od ww. pożyczek na rzecz B. Na potrzeby niniejszego wniosku o interpretację należy przyjąć, że rzeczywistym właścicielem (beneficial owner) odsetek wypłacanych przez Państwa będzie C, ponieważ odsetki wypłacane przez A na rzecz B będą przekazywane następnie przez B na rzecz C, tytułem spłaty odsetek od pożyczki udzielonej przez C na rzecz B. Zarówno B, jak i C, będą rozpoznawały przychód podatkowy od otrzymanych odsetek na Cyprze.

Jak wynika z okoliczności opisanego zdarzenia przyszłego co do zasady, w miejsce wymaganej przepisami krajowymi (art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT) stawki 20% , zastosowanie powinna mieć wynikająca z UPO PL-CY stawka 5%. Jednakże zastosowanie niższej stawki uzależnione jest od okoliczności, czy "odbiorca tych odsetek" jest osobą uprawnioną do tych odsetek. Przez "osobę uprawnioną" należy rozumieć rzeczywistego właściciela, w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT posługującej się terminem rzeczywisty właściciel.

Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. akt II FSK 1588/20, w którym zajęto stanowisko, że preferencja podatkowa będzie dopuszczalna w sytuacji, w której wypłata nie odbywa się na rzecz jej rzeczywistego beneficjenta, jednakże stosowana jest zasada look-through approach. Koncepcja ta pozwala na zastosowanie preferencyjnego opodatkowania, bądź zwolnienia z opodatkowania, w sytuacji, gdy płatność dokonywana jest co prawda poprzez pośrednika - podmiot niebędący rzeczywistym beneficjentem, ale ów rzeczywisty beneficjent ma siedzibę na terytorium UE (EOG) i jest znany.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji posiadania przez Państwa certyfikatu rezydencji spółki C oraz po spełnieniu warunków o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, mają Państwo prawo zastosować podejście „look- through” i w konsekwencji określać skutki podatkowe wypłaty odsetek od pożyczek opisanych w zdarzeniu przyszłym, w tym możliwość zastosowania 5% stawki podatku u źródła, o której mowa w art. 11 ust. 2 polsko-cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w odniesieniu do sytuacji podatkowej spółki C, będącej rzeczywistym właścicielem wypłacanych odsetek.

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła.

W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej wskazać należy, że rozstrzygnięcie w niej zawarte nie jest wiążące dla organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.