0114-KDIP2-1.4010.307.2026.1.PP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ustalenia czy Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, na podstawie art. 12 ust. 1 Umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, w odniesieniu do płatności za Usługi Prawne wchodzące w skład Kosztów Transakcyjnych (kosztów okołokredytowych), przy założeniu dochowania należytej staranności poprzez uzyskanie od Banku certyfikatu rezydencji podatkowej oraz oświadczenia potwierdzającego status rzeczywistego właściciela tych należności.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka") z siedzibą w (…) jest spółką, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka należy do międzynarodowej grupy („Grupa") (...) w zarządzaniu inwestycjami (...) rynku nieruchomości.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w sektorze nieruchomości. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca m.in. prowadzi działalność związaną z obsługą rynku nieruchomości wykonywaną na zlecenie, wynajmuje i zarządza nieruchomościami własnymi, nabywa i sprzedaje nieruchomości na własny rachunek oraz może realizować projekty budowlane związane ze wznoszeniem budynków.

W związku z rozwojem oraz inwestycją w portfel aktywów - nieruchomości logistycznych zlokalizowanych w Polsce, Spółka (wraz pozostałymi trzema podmiotami z Grupy) w dniu (…) 2024 roku przystąpiła do umowy kredytu bankowego (tzw. Facility Agreement, dalej jako „Umowa Kredytu"), na podstawie, której pożyczkodawca udostępnia pożyczkobiorcom finansowanie w celu nabycia określonych w Umowie Kredytu nieruchomości.

Pożyczkodawcą (tzw. the Original Lender) oraz jednocześnie organizatorem finansowania (tzw. the Arranger) jest B z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki (dalej jako: „Bank”).

Poza finansowaniem udzielonym przez Bank w ramach Umowy Kredytu, Bank jest organizatorem oraz świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługę okołokredytową, na którą składają się poszczególne usługi niematerialne i opłaty związane z administracyjną obsługą udzielonego kredytu.

Punkt 16 Umowy Kredytu przewiduje odpowiednie regulacje w tym zakresie i wskazuje na koszty (tzw. Costs and Expenses) dotyczące zawartej Umowy Kredytu, do których pokrycia zobowiązani są pożyczkobiorcy, w tym Wnioskodawca. Zgodnie z pkt 16.1. Umowy Kredytu pożyczkobiorcy są zobowiązani do zapłaty m.in. na rzecz Banku tzw. kosztów transakcyjnych, na które mogą składać się wszelkie koszty i wydatki, w tym koszty obsługi prawnej, opłaty notarialne, rejestracyjne, opłaty związane z nadzorem projektu, opłaty doradcy ubezpieczeniowego (dalej jako „Koszty Transakcyjne”) poniesione w związku z negocjacjami, przygotowaniem, podpisaniem, rejestracją, ustanowieniem, zwolnieniem lub anulowaniem Umowy Kredytu oraz wszelkich innych dokumentów, do których Umowa Kredytu się odwołuje. Ponadto, zgodnie z pkt 16.2. Bank zobowiązany jest do przedstawienia faktur lub innych dokumentów potwierdzających należne Bankowi kwoty Kosztów Transakcyjnych. Spółka posiada zestawienia, które szczegółowo określają jakie rodzaje kosztów oraz opłat składają się łącznie na Koszty Transakcyjne.

Jak stanowi pkt 16.1 Umowy Kredytu w skład Kosztów Transakcyjnych wchodzą także usługi prawne (dalej jako „Usługi prawne”). Usługi prawne zostały wykonane bezpośrednio na rzecz Banku przez C z siedzibą w (…) (dalej jako „C”). C, w związku ze świadczonymi usługami wstawiła bezpośrednio na rzecz Banku dwie faktury.

Wnioskodawca wskazuje, że usługa okołokredytowa wynika ze stosunku cywilnoprawnego pomiędzy Bankiem a Wnioskodawcą na podstawie Umowy Kredytu. Z kolei, świadczenie usług prawnych przez C na rzecz Banku jest konsekwencją odrębnego stosunku cywilnoprawnego istniejącego bezpośrednio pomiędzy Bankiem a C. Utrata przez Bank należności uzyskanych od Wnioskodawcy nie wpływa na obowiązek zapłaty wynagrodzenia przez Bank na rzecz C, tj. Bank nadal zobowiązany jest do zapłaty wynagrodzenia w związku ze świadczonymi przez C usługami na rzecz Banku. Zgodnie z otrzymanym od Banku oświadczeniem, Bank jest rzeczywistym właścicielem uzyskanych od Wnioskodawcy należności w związku ze świadczeniem usługi okołokredytowej będącej Kosztami Transakcyjnymi.

Bank przedstawił Spółce otrzymane od C faktury jako dowód poniesionych wydatków zgodnie z pkt 16.2. Umowy Kredytu. Zapłata za poniesione Koszty Transakcyjne na rzecz Banku, w tym koszty Usług prawnych została dokonana poprzez potrącenie z pierwszą oraz piątą transzą udzielonego Spółce przez Bank kredytu, co miało miejsce w 2024 r.

Spółka uzyskała certyfikat rezydencji potwierdzający rezydencję podatkową Banku na moment dokonania potrącenia z transzami oraz oświadczenie, w którym Bank potwierdził, że jest rzeczywistym właścicielem otrzymanej od Wnioskodawcy płatności z tytułu Kosztów Transakcyjnych związanych z Umową Kredytu, tj. wchodzących w skład tych kosztów Usług prawnych.

Spółka zweryfikowała otrzymane dokumenty pod kątem formalnym, tj. zweryfikowała ich formę, treść i ważność. Według najlepszej wiedzy Spółki, Spółka nie posiada żadnych przesłanek podważających rzetelność i wiarygodność uzyskanych dokumentów.

W związku z Umową Kredytu Spółka może ponosić w przyszłości kolejne płatności tytułem Kosztów Transakcyjnych. W takim przypadku Spółka będzie uzyskiwać od Banku certyfikat rezydencji ważny na moment dokonania płatności oraz oświadczenie potwierdzające status rzeczywistego właściciela.

Bank nie prowadzi działalności na terytorium Polski poprzez położony w Polsce zakład w rozumieniu Umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (dalej jako: „PL-USA UPO”).

Bank oraz Wnioskodawca nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ustawy o CIT.

W dniu 8 kwietnia 2026 r. Spółka otrzymała interpretacje indywidualną (znak pisma: 0114-KDIP2- 1.4010.67.2026.1.PP), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: „Dyrektor KIS”) uznał za nieprawidłowe stanowisko Spółki, polegające na tym, że Usługi prawne nabywane przez Wnioskodawcę od Banku w ramach usługi okołokredytowej stanowiącej Koszty Transakcyjne powinny być kwalifikowane jako zyski przedsiębiorstwa Banku w rozumieniu art. 8 PL-USA UPO. Dyrektor KIS wskazał, że płatności za Usługi Prawne wchodzące w skład Kosztów Transakcyjnych (kosztów okołokredytowych) stanowią przychód nierezydenta z tytułu udzielonego kredytu o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT.

Pytanie

Czy Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, na podstawie art. 12 ust. 1 Umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, w odniesieniu do płatności za Usługi Prawne wchodzące w skład Kosztów Transakcyjnych (kosztów okołokredytowych), przy założeniu dochowania należytej staranności poprzez uzyskanie od Banku certyfikatu rezydencji podatkowej oraz oświadczenia potwierdzającego status rzeczywistego właściciela tych należności?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w stosunku do Usług prawnych, o których mowa w opisie zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nabywanych przez Wnioskodawcę od Banku w ramach usługi okołokredytowej stanowiącej Koszty Transakcyjne, Wnioskodawca uprawniony jest do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła na podstawie art. 12 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. nr 31 poz. 178), przy dochowaniu należytej staranności poprzez uzyskanie od Banku certyfikatu rezydencji podatkowej oraz formalnego oświadczenia Banku o statusie rzeczywistego właściciela tych należności.

UZASADNIENIE

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Uwagi ogólne

Na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak stanowi art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT: za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Natomiast stosownie do art. 3 ust. 5 ustawy o CIT: za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów (przychodów) uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce są zobowiązane do wykazania w Polsce jedynie tych dochodów (przychodów), których źródło położone jest na terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu dochodów (przychodów), których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski zarówno siedziby, jak i faktycznego zarządu podatnika.

W stosunku do niektórych dochodów (przychodów) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku od tych dochodów (przychodów) spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego dochodu (przychodu). Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

- ustala się w wysokości 20% przychodów;

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy o CIT przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Tym samym, art. 21 ustawy o CIT dotyczy przychodów opodatkowanych ryczałtowo, które zostały uzyskane na terytorium Polski przez podmioty niebędące polskimi rezydentami podatkowymi. Zgodnie z wyżej przywołanymi regulacjami podmioty te podlegają opodatkowaniu wyłącznie od przychodów uzyskiwanych na terytorium Polski.

Kwalifikacja Usług prawnych zgodnie z PL-USA UPO

Usługi prawne nabyte przez Wnioskodawcę w ramach usługi okołokredytowej stanowiącej Koszty Transakcyjne powinny być traktowane jako przychód nierezydenta z tytułu udzielonego kredytu o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Jednocześnie mając na uwadze przepisy art. 21 ust. 2 ustawy o CIT, zasadne jest odwołanie się do regulacji Umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.

Analizując obowiązek pobrania podatku u źródła z tytułu dokonywanych przez Wnioskodawcę płatności na rzecz Banku w związku z Usługami prawnymi, należy odnieść się do przepisów PL-USA UPO.

Na podstawie art. 12 ust. 1 PL-USA UPO odsetki powstające w Umawiającym się Państwie płatne osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa będą zwolnione od opodatkowania w pierwszym z Umawiających się Państw.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 PL-USA UPO ustęp 1 nie będzie stosowany, jeżeli odbiorca odsetek, będący osobą mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium jednego z Umawiających się Państw, posiada w drugim Umawiającym się Państwie zakład, a roszczenie, dla zaspokojenia którego płacone są odsetki, jest rzeczywiście związane z tym zakładem. W tym przypadku będą miały zastosowanie postanowienia artykułu 8.

Zgodnie z art. 6 PL-USA UPO dla celów niniejszej Umowy określenie "zakład" oznacza stałe miejsce, w którym całkowicie lub częściowo wykonuje się działalność gospodarczą przedsiębiorstwa. Określenie „zakład” oznacza w szczególności: a) filię, b) biuro, c) fabrykę, d) warsztat, e) kopalnię, kamieniołom lub miejsce wydobycia zasobów naturalnych, f) plac budowy, budowę lub montaż, które trwają dłużej niż 18 miesięcy.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Bank nie posiada na terytorium Polski stałego zakładu w rozumieniu art. 6 PL-USA UPO. Tym samym wypłacone przez Spółkę należności w ramach usługi okołokredytowej powinny być opodatkowane wyłącznie na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że należności z tytułu Usług prawnych płacone na rzecz Banku poprzez potrącenie z transzą kredytu i będące elementem Kosztów Transakcyjnych (kosztów okołokredytowych) stanowią odsetki w myśl art. 12 ust. 1 PL-USA UPO i podlegają opodatkowaniu wyłącznie w USA.

Dochowanie należytej staranności w przypadku płatności na rzecz Banku

Zgodnie z art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.

Na podstawie przytoczonego wyżej przepisu należy wskazać, że podmiot wypłacający należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 Ustawy o CIT działając jako płatnik zobowiązany jest do pobrania podatku u źródła. Zastosowanie obniżonej stawki lub zwolnienia z poboru podatku u źródła na podstawie odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania możliwe jest pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji oraz poprzez dochowanie należytej staranności.

Standard należytej staranności uzależniony jest m.in. od powiązań występujących pomiędzy płatnikiem a podatnikiem. Zgodnie z pkt. 4.3 Objaśnień Ministra Finansów z dnia 3 lipca 2025 roku dotyczącymi stosowania tzw. klauzuli rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła (dalej jako „Objaśnienia MF”), w przypadku, gdy płatnik i podatnik nie są podmiotami powiązanymi ustalenie faktów koniecznych do stwierdzenia czy warunek rzeczywistego właściciela został spełniony możliwe jest w oparciu o uzyskany od podatnika certyfikat rezydencji i jego oświadczenie o spełnieniu rzeczywistego właściciela. W takiej sytuacji płatnik zobowiązany jest do dochowania należytej staranności w ocenie uzyskanych dokumentów pod względem formalnym, np. ważności certyfikatu rezydencji, formy dokumentów etc. (s. 19-20 Objaśnień MF).

Powyższe oznacza, że w przypadku płatności do podmiotów niepowiązanych:

a.  wystarczające jest uzyskanie certyfikatu rezydencji oraz oświadczenia o statusie rzeczywistego właściciela,

b.  uzyskane dokumenty podlegają jedynie ocenie formalnej, a nie merytorycznej, tj. płatnik dochowuje należytej staranności weryfikując certyfikat rezydencji oraz oświadczenie rzeczywistego właściciela poprzez analizę formy, treści i ważności wskazanych dokumentów. Jeśli płatnik uzyska wskazane dokumenty i nie zachodzą okoliczności wskazujące na ich nierzetelność, uważa się, że dochowano należytej staranności.

Wnioskodawca wskazuje, że:

a.  uzyskał od Banku certyfikat rezydencji potwierdzający rezydencję podatkową Banku na moment dokonania potrącenia z transzami kredytu oraz oświadczenie, w którym Bank potwierdził, że jest rzeczywistym właścicielem otrzymanej od Wnioskodawcy płatności z tytułu Kosztów Transakcyjnych związanych z Umową Kredytu, tj. wchodzących w skład tych kosztów Usług prawnych,

b.  przeanalizował uzyskane dokumenty pod kątem formalnym, tj. zweryfikował okres obowiązywania certyfikatu rezydencji oraz oświadczenia, ich treść oraz formę,

c.   nie posiada żadnych przesłanek podważających rzetelność oraz wiarygodność uzyskanych dokumentów.

W ocenie Wnioskodawcy, pozyskanie od Banku certyfikatu rezydencji podatkowej oraz oświadczenia potwierdzającego status rzeczywistego właściciela, a następnie weryfikacja formalna uzyskanych dokumentów spełniają wymogi należytej staranności określone w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów. W konsekwencji Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła na podstawie art. 12 ust. 1 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Podobne stanowisko zostało wskazane przez Dyrektora KIS m.in. w następującej interpretacji indywidualnej:

·      interpretacja indywidualna z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.421.2025.2.DD, w której to Dyrektor KIS uznał w całości stanowisko Wnioskodawcy jako prawidłowe i odstąpił od uzasadnienia prawnego oceny:

„W takich okolicznościach rzetelna analiza formalna certyfikatu rezydencji oraz pozyskanie formalnego oświadczenia rzeczywistego właściciela są wystarczające dla uznania, że płatnik dochował należytej staranności w rozumieniu przepisów ustawy o CIT oraz wskazówek zawartych w objaśnieniach podatkowych. Wnioskodawca nie posiada żadnych przesłanek podważających wiarygodność przedłożonych dokumentów. Spełnia zatem obowiązki płatnika wynikające z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT w zakresie należytej staranności.

W ocenie Wnioskodawcy, certyfikat rezydencji oraz formalne oświadczenie rzeczywistego właściciela w tej sytuacji wypełniają standard należytej staranności, zgodnie z objaśnieniami MF, co pozwala zastosować stawkę obniżoną podatku u źródła, o której mowa w art. 13 ust. 2 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej dnia 8 października 1974 r.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, wypłaty dokonywane na rzecz B:

1)  stanowią należności licencyjne w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 13 ust. 3 UPO z USA,

2)  mogą korzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 10% na podstawie art. 13 ust. 2 UPO z USA, przy czym Wnioskodawca spełnia warunek należytej staranności, o którym mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.” 

Podsumowanie

Wnioskodawca wskazuje, że nabywane od Banku Usługi prawne powinny być kwalifikowane jako odsetki w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz art. 12 PL-USA UPO. Tym samym, Wnioskodawca, przy dochowaniu należytej staranności, jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła na podstawie art. 12 ust. 1 PL-USA UPO. W ocenie Wnioskodawcy, pozyskanie od Banku certyfikatu rezydencji podatkowej oraz oświadczenia potwierdzającego status rzeczywistego właściciela, a następnie weryfikacja formalna uzyskanych dokumentów spełniają wymogi należytej staranności.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia czy Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, na podstawie art. 12 ust. 1 Umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, w odniesieniu do płatności za Usługi Prawne wchodzące w skład Kosztów Transakcyjnych (kosztów okołokredytowych), przy założeniu dochowania należytej staranności poprzez uzyskanie od Banku certyfikatu rezydencji podatkowej oraz oświadczenia potwierdzającego status rzeczywistego właściciela tych należności jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 163 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.