0114-KDIP2-1.4010.285.2026.2.KW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia:

‒    czy otrzymanie towarów na początku nawiązania współpracy Spółki z chińskim dostawcą za symbolicznego 1 dolara powoduje obowiązek rozpoznania po stronie Spółki przychodu w CIT- jest prawidłowe;

‒    czy nieodpłatne otrzymanie towarów w formie rabatu naturalnego powoduje obowiązek rozpoznania po stronie Spółki przychodu w CIT- jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 20 sierpnia 2026 r. (data wpływu 20 sierpnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1)  Przekazanie towarów na próbę na początku współpracy – stan faktyczny

Wnioskodawca, dalej również jako „Spółka”, jest spółką prowadzącą działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest dystrybucja towarów importowanych m.in. z Chińskiej Republiki Ludowej. Przedmiotem dystrybucji są w szczególności (...).

W 2023 r. Spółka nawiązała współpracę handlową z chińskim producentem (...), dalej jako „Dostawca”. W ramach współpracy Spółka nabywa od Dostawcy towary, które są następnie importowane do Polski i dystrybuowane przez Spółkę na rynku polskim oraz na rynkach innych państw europejskich.

Spółka, przystępując po raz pierwszy do współpracy z podmiotem chińskim będącym producentem towarów - Dostawcą, nie miała pewności, czy oferowane przez niego produkty spotkają się z zainteresowaniem na rynkach europejskich. W tym okresie Spółka była młodym przedsiębiorstwem, które nie posiadało jeszcze ustabilizowanej bazy klientów ani rozwiniętej sieci dystrybucji.

Celem Spółki było przetestowanie zarówno potencjału sprzedażowego oferowanych towarów, jak i zasad współpracy z Dostawcą, przy jednoczesnym ograniczeniu ryzyka gospodarczego związanego z koniecznością zaangażowania znacznych środków finansowych w zakup towarów, których zbywalność nie była jeszcze znana. Celem Dostawcy było również reklama, promocja oraz rozpowszechnianie informacji o towarach oraz możliwość ich wypróbowania na rynkach europejskich.

W związku z powyższym strony uzgodniły, że pierwszych kilka kontenerów towaru zostanie przekazanych Spółce przez Dostawcę w znacznie obniżonej cenie (za symboliczny 1 dolar amerykański), w celu umożliwienia Spółce wprowadzenia produktów na rynek europejski oraz zbadania zainteresowania nimi potencjalnych odbiorców.

W zamian za nieodpłatne przekazanie towarów Spółka zobowiązała się do podjęcia wyłączne współpracy z Dostawcą w zakresie tych produktów oraz do dokonywania w przyszłości zakupów większych ilości danego towaru, w przypadku pozytywnej oceny jego potencjału sprzedażowego.

Spółka oraz Dostawca nie są w żaden sposób powiązane.

Pozytywne efekty udzielenia początkowego rabatu przez Dostawcę na rzecz Spółki

Od początku współpracy Spółka nabyła od Dostawcy około 60 kontenerów towarów (z których zaledwie kilka pierwszych kontenerów zostały nabyte za symbolicznego 1 dolara). Spółka już sprzedała ok. 50 kontenerów na rzecz osób trzecich. Skala późniejszych odpłatnych zakupów (w cenie rynkowej) przez Spółkę od Dostawcy potwierdza, że przyjęty przez strony model rozpoczęcia współpracy (tj. przekazanie kilku kontenerów na początku współpracy za symbolicznego dolara) był racjonalny gospodarczo odpowiadał rzeczywistym interesom obu kontrahentów. Przekazanie pierwszych partii towarów po symbolicznej cenie nie miało charakteru przypadkowego ani nie stanowiło jednostronnego przysporzenia na rzecz Spółki, lecz było świadomą inwestycją Dostawcy w rozwój nowego rynku zbytu oraz w zbudowanie trwałej relacji handlowej ze Spółką.

Z perspektywy Dostawcy początkowe ograniczenie ceny towarów było ekonomicznie uzasadnione oczekiwaniem uzyskania w przyszłości znacznie większych korzyści. Dostawca zmierzał do wprowadzenia własnych produktów na rynek polski i inne rynki europejskie, ich promocji, pozyskania odbiorców oraz stworzenia stabilnego kanału dystrybucji. Jednocześnie zależało mu na związaniu Spółki ze swoją ofertą i ograniczeniu ryzyka, że po zbudowaniu rynku zbytu Spółka rozpocznie współpracę z konkurencyjnym producentem. Z tego względu przekazanie pierwszych kontenerów na preferencyjnych warunkach pozostawało bezpośrednio związane z uzyskaniem przez Dostawcę wyłączności handlowej oraz perspektywą realizacji kolejnych, już odpłatnych dostaw.

Późniejszy przebieg współpracy potwierdził prawidłowość tych założeń. Spółka nie ograniczyła się do przyjęcia początkowych partii towarów, lecz kontynuowała zakupy na znacznie większą skalę, nabywając łącznie około 60 kontenerów. Oznacza to, że początkowa inwestycja Dostawcy rzeczywiście przełożyła się na zwiększenie sprzedaży jego produktów, rozwój dystrybucji na rynkach europejskich oraz utrwalenie pozycji handlowej Dostawcy. Oczekiwany przez niego efekt gospodarczy został więc osiągnięty.

Znaczenie ma również to, że Spółka podjęła po swojej stronie konkretne działania i poniosła określone ryzyka gospodarcze. Zorganizowała import, logistykę, magazynowanie, promocję, dystrybucję sprzedaż produktów Dostawcy wcześniej nieznanych na rynku europejskim. Budowała bazę klientów, testowała popyt, ponosiła koszty organizacyjne oraz ryzyko niepowodzenia sprzedaży. Dostawca uzyskał zatem wymierną korzyść gospodarczą w postaci dostępu do nowego rynku, rozwiniętej sieci sprzedaży oraz lojalnego i wyłącznego dystrybutora, bez konieczności samodzielnego tworzenia infrastruktury handlowej w Europie.

W konsekwencji przekazanie pierwszych partii towarów powinno być oceniane jako element szerszego porozumienia gospodarczego o charakterze wzajemnym. Spółka uzyskała możliwość przetestowania produktów i ograniczenia ryzyka wejścia na rynek, natomiast Dostawca uzyskał szansę na trwałe zwiększenie sprzedaży, rozwój własnej marki oraz wyłączność dystrybucyjną. Nie doszło więc do jednostronnego, nieekwiwalentnego wzbogacenia Spółki, lecz do realizacji uzgodnionego modelu współpracy, w którym każda ze stron otrzymała określoną korzyść gospodarczą.

Fakt nabycia około 60 kontenerów po zakończeniu początkowego etapu współpracy stanowi dodatkowo obiektywne potwierdzenie, że działania stron nie miały charakteru sztucznego ani pozornego. Gdyby przekazanie pierwszych partii towarów było zwykłym nieodpłatnym świadczeniem, oderwanym od dalszej współpracy, nie prowadziłoby do tak znacznego i trwałego wzrostu obrotów. Tymczasem rzeczywisty rozwój relacji handlowej dowodzi, że preferencyjne warunki początkowe były narzędziem służącym osiągnięciu określonego celu biznesowego, który został następnie zrealizowany.

2)  Rabat naturalny – zdarzenie przyszłe

Strony przewidziały również, że w toku dalszej współpracy Spółka może uzyskiwać klasyczny rabat naturalny, polegający na nieodpłatnym otrzymaniu dodatkowych jednostek towaru w związku ze zwiększeniem wolumenu zakupów.

Strony uzgodniły, że w przypadku osiągnięcia przez Spółkę określonego poziomu, w szczególności określonego wolumenu zakupów towarów Dostawcy, Spółka będzie uprawniona do otrzymania od Dostawcy dodatkowej ilości towarów bez obowiązku uiszczenia za nie odrębnego wynagrodzenia. Przekazanie dodatkowych towarów stanowi element uzgodnionej pomiędzy stronami polityki handlowej i ma charakter tzw. rabatu naturalnego, związanego z poziomem współpracy gospodarczej oraz skalą realizowanych przez Spółkę zakupów.

W związku z osiągnięciem uzgodnionego poziomu współpracy handlowej i wolumenu obrotów Dostawca przekaże Spółce kilka dodatkowych kontenerów towarów bez obowiązku zapłaty za te kontenery odrębnej ceny. Otrzymanie dodatkowych towarów będzie bezpośrednio związane z wcześniejszymi odpłatnymi zakupami dokonywanymi przez Spółkę u Dostawcy i nie stanowiło niezależnego, jednostronnego przysporzenia oderwanego od współpracy handlowej stron.

Towary otrzymane przez Spółkę w ramach rabatu naturalnego są lub będą przeznaczane do dalszej dystrybucji w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej na rynku polskim oraz na rynkach innych państw europejskich.

Motywacją Dostawcy do nieodpłatnego przekazywania Spółce dodatkowych partii towarów jest dążenie do zwiększenia sprzedaży jego produktów w przyszłości, wzmocnienia ich pozycji na rynku europejskim oraz utrzymania trwałej i stałej współpracy handlowej ze Spółką. Działanie to ma również służyć budowaniu lojalności Spółki jako dystrybutora oraz ograniczeniu ryzyka podjęcia przez nią współpracy z konkurencyjnymi producentami działającymi na tym wysoce konkurencyjnym rynku.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Pismem z 20 sierpnia 2026 r. (data wpływu: 20 sierpnia 2026 r.) doprecyzowali Państwo opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i wskazali, że:

Wnioskodawca wskazuje, że przekazanie pierwszych partii towarów na preferencyjnych warunkach nie stanowiło wynagrodzenia za jakiekolwiek usługi świadczone przez Spółkę na rzecz chińskiego Dostawcy.

W szczególności Spółka nie zobowiązała się do świadczenia na rzecz chińskiego Dostawcy usług marketingowych, reklamowych, badania rynku, pośrednictwa ani innych usług w zamian za otrzymanie towarów. W ramach szerszych warunków nawiązanej współpracy handlowej strony uzgodniły wyłączny charakter dystrybucji, przy czym uzgodnienie dotyczące wyłączności nie stanowiło wynagrodzenia za przekazanie konkretnych kontenerów ani świadczenia Spółki wykonywanego w zamian za te towary. Działania Spółki polegające na pozyskiwaniu klientów, prezentowaniu i testowaniu produktów, rozwijaniu ich sprzedaży oraz budowaniu rynku zbytu są wykonywane przez Spółkę we własnym imieniu, na własny rachunek i ryzyko, w ramach prowadzonej przez nią działalności dystrybucyjnej i służą przede wszystkim sprzedaży przez Spółkę nabytych towarów oraz uzyskiwaniu przez nią własnych przychodów. Również przekazywanie chińskiemu Dostawcy informacji dotyczących sprzedaży, testowania produktów oraz sytuacji na rynku ma charakter pomocniczy i informacyjny, typowy dla długoterminowej relacji handlowej pomiędzy producentem a jego wyłącznym dystrybutorem, i nie stanowi odrębnej usługi świadczonej na rzecz Dostawcy. Nabycie pierwszych kontenerów za symboliczną cenę 1 USD nie było uzależnione od sporządzenia konkretnego raportu, przeprowadzenia określonej kampanii reklamowej, wykonania określonych czynności marketingowych ani osiągnięcia określonego rezultatu przez Spółkę. Korzyść gospodarcza uzyskiwana przez chińskiego Dostawcę w postaci zwiększenia rozpoznawalności jego produktów, stworzenia i rozwoju rynku zbytu oraz zwiększenia przyszłego wolumenu sprzedaży ma charakter pośredni i stanowi naturalne ekonomiczne następstwo działalności niezależnego dystrybutora sprzedającego towary Dostawcy na własny rachunek, a nie rezultat odrębnego świadczenia wykonywanego przez Spółkę na rzecz chińskiego Dostawcy.

Ponadto, w piśmie z 20 sierpnia 2026 r. (data wpływu 20 sierpnia 2026 r.) odpowiedzieli także Państwo na pytania organu.

1.  Na początku nawiązania współpracy Spółki z chińskim dostawcą Wnioskodawca otrzymał towary za symboliczny 1 dolar amerykański.

W związku z tym w pytaniu nr 1 oraz odpowiedzi na to pytanie został popełniony oczywisty błąd. Wnioskodawca podał przeformułowane pytanie nr 1 oraz odpowiedź na nie.

2.  Współpraca Spółki z chińskim Dostawcą została nawiązana na podstawie zawartej pomiędzy stronami umowy handlowej. Umowa określa zasady współpracy, w tym warunki dostaw towarów, zasady dystrybucji produktów Dostawcy przez Spółkę oraz warunek wyłączności współpracy w odniesieniu do objętych nią produktów.

W ramach uzgodnionego modelu rozpoczęcia współpracy strony przewidziały, że pierwszych kilka kontenerów towarów zostanie przekazanych Spółce po znacznie obniżonej, symbolicznej cenie 1 USD. Rozwiązanie to miało umożliwić Spółce wprowadzenie produktów Dostawcy na rynek polski i inne rynki europejskie, zbadanie zainteresowania potencjalnych odbiorców oraz ograniczenie ryzyka gospodarczego związanego z rozpoczęciem dystrybucji nowych produktów.

Jednocześnie w ramach współpracy Spółka zobowiązała się do wyłącznej współpracy z Dostawcą w zakresie tych produktów oraz do dokonywania w przyszłości zakupów większych ilości towarów w przypadku pozytywnej oceny ich potencjału sprzedażowego.

Wspólnym celem Spółki oraz Dostawcy jest przede wszystkim zbudowanie na rynku europejskim trwałej bazy klientów zainteresowanych produktami Dostawcy oraz zwiększenie ich rozpoznawalności. Cel ten pozostaje aktualny również w przypadku, gdy sprzedaż towarów pochodzących z pierwszych kontenerów następowałaby po cenach niższych od średnich cen rynkowych. Taki sposób sprzedaży jest ekonomicznie możliwy właśnie ze względu na otrzymanie przez Spółkę pierwszych partii towarów na szczególnie preferencyjnych warunkach i ma służyć pozyskaniu odbiorców, zapoznaniu ich z produktami oraz stworzeniu rynku dla kolejnych, już w pełni odpłatnych dostaw.

Zbudowanie odpowiednio szerokiej bazy klientów i rozpoznawalności produktów w Europie ma również istotne znaczenie z perspektywy długoterminowych planów Dostawcy. Jego docelowym zamiarem jest bowiem uruchomienie w przyszłości zakładu produkującego przedmiotowe towary w Europie, zamiast ich produkcji wyłącznie w Chinach. Realizacja takiego przedsięwzięcia wymaga wcześniejszego stworzenia odpowiedniego rynku zbytu, pozyskania stałych odbiorców oraz osiągnięcia odpowiedniego poziomu rozpoznawalności produktów Dostawcy na rynku europejskim. Powyższe leży również w interesie Wnioskodawcy będącego wyłącznym dystrybutorem towarów chińskiego dostawcy.

Z tego względu preferencyjne warunki pierwszych dostaw nie stanowią celu samego w sobie, lecz są elementem szerszej strategii gospodarczej obu stron, zmierzającej do zbudowania rynku zbytu, rozwinięcia trwałej sieci klientów oraz zwiększenia skali sprzedaży produktów Dostawcy w Europie. Jest to zgodne z opisanym we wniosku gospodarczym celem współpracy, polegającym m.in. na budowaniu bazy klientów, promocji produktów i stworzeniu stabilnego kanału dystrybucji w Europie.

3.  Przekazanie pierwszych partii towarów na preferencyjnych warunkach było warunkiem nawiązania współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a chińskim Dostawcą.

Wynikało to przede wszystkim z faktu, że w momencie rozpoczęcia współpracy Wnioskodawca był nową spółką oraz nowym dystrybutorem, który nie posiadał jeszcze ustabilizowanej bazy klientów ani rozwiniętej sieci dystrybucji. Jednocześnie produkty oferowane przez chińskiego Dostawcę nie były wówczas szeroko znane odbiorcom na rynku polskim ani na innych rynkach europejskich.

W konsekwencji rozpoczęcie współpracy wiązało się dla Wnioskodawcy z istotnym ryzykiem gospodarczym, ponieważ nie było wiadomo, czy produkty spotkają się z odpowiednim zainteresowaniem klientów i czy możliwe będzie zbudowanie dla nich trwałego rynku zbytu. Nabycie pierwszych partii towarów na preferencyjnych warunkach miało ograniczyć to ryzyko i umożliwić Wnioskodawcy wprowadzenie produktów na rynek, ich zaoferowanie potencjalnym klientom, zbudowanie bazy odbiorców oraz zweryfikowanie rzeczywistego potencjału sprzedażowego tych produktów.

Z perspektywy Dostawcy rozwiązanie to również było gospodarczo uzasadnione, ponieważ umożliwiało rozpoczęcie promocji i dystrybucji jego produktów na nowym dla niego rynku europejskim oraz stworzenie podstaw do realizacji kolejnych, już odpłatnych dostaw na większą skalę. Preferencyjne przekazanie pierwszych partii towarów stanowiło zatem uzgodniony przez strony warunek rozpoczęcia współpracy i element wspólnej strategii wejścia z produktami Dostawcy na rynek europejski, a nie jednostronne przysporzenie dokonane na rzecz Wnioskodawcy.

4.  Zasadniczo towary otrzymane od Dostawcy są przeznaczone do odpłatnej sprzedaży na rzecz klientów Wnioskodawcy w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Około 10% otrzymanych towarów jest natomiast wykorzystywane do celów prezentacyjnych i promocyjnych, w szczególności jako próbki służące zapoznaniu potencjalnych klientów z produktami, ich właściwościami oraz jakością. 

Na początku współpracy istniało przy tym rzeczywiste ryzyko, że część sprowadzonych towarów nie znajdzie nabywców. Wnioskodawca był wówczas nową spółką, nie posiadał jeszcze ustabilizowanej bazy klientów ani rozwiniętej sieci dystrybucji, a potencjał sprzedażowy produktów Dostawcy na rynku europejskim nie był jeszcze znany.

Z tego względu Wnioskodawca dążył do ograniczenia ryzyka gospodarczego związanego z koniecznością poniesienia pełnych kosztów zakupu towarów, których możliwość dalszej sprzedaży nie była wówczas pewna. Uzgodnienie z Dostawcą preferencyjnych warunków przekazania pierwszych kilku kontenerów pozwalało Wnioskodawcy ograniczyć to ryzyko, a jednocześnie umożliwiało rzeczywiste przetestowanie zainteresowania produktami na rynku, ich prezentację potencjalnym odbiorcom oraz rozpoczęcie budowania bazy klientów.

5.  Warunek wyłączności oznacza, że Spółka jest wyłącznym dystrybutorem produktów chińskiego Dostawcy na rynku europejskim.

W ramach tej wyłączności Spółka nie jest uprawniona do zamawiania analogicznych lub konkurencyjnych towarów od innych producentów, w szczególności od podmiotów konkurencyjnych wobec chińskiego Dostawcy. Celem tego ograniczenia jest zapewnienie Dostawcy, że rozwój rynku, budowanie bazy klientów oraz działania promocyjne podejmowane przez Spółkę będą służyły sprzedaży właśnie jego produktów.

Spółka ma również obowiązek oferować i sprzedawać towary z zachowaniem identyfikacji handlowej chińskiego Dostawcy, w szczególności z jego logo. Oznacza to, że Spółka nie może sprzedawać tych samych produktów jako towarów anonimowych, bez oznaczenia producenta ani pod własną marką w sposób eliminujący identyfikację chińskiego Dostawcy.

Warunek wyłączności ma zatem służyć nie tylko zabezpieczeniu sprzedaży produktów Dostawcy przez Spółkę, ale również budowaniu rozpoznawalności jego marki na rynku europejskim, co pozostaje jednym z podstawowych celów długoterminowej współpracy stron.

6.  Warunek wyłączności został zapisany w dodatkowym porozumieniu zawartym pomiędzy Spółką a chińskim Dostawcą, towarzyszącym nawiązaniu współpracy handlowej pomiędzy stronami.

Porozumienie to określa zasady wyłączności obowiązujące w ramach współpracy, w tym zobowiązanie Spółki do niedokonywania zakupów analogicznych lub konkurencyjnych towarów od innych dostawców oraz zasady dystrybucji produktów chińskiego Dostawcy na rynku europejskim.

7.  Za symboliczną cenę 1 USD za kontener zostało przekazanych Wnioskodawcy łącznie 6 kontenerów towarów. Przekazanie następowało sukcesywnie w okresie od czerwca do grudnia 2023 r., przy czym kontenery były przekazywane w kolejnych miesiącach tego okresu.

Cena w wysokości 1 USD dotyczyła całego kontenera, a nie poszczególnej jednostki towaru znajdującej się w kontenerze ani określonej partii towarów wchodzących w jego skład.

8.  W ramach budowania trwałej relacji handlowej Wnioskodawca jest zobowiązany do przesyłania raportów o podejmowanych działaniach w związku z testowaniem i możliwością wprowadzenia na rynek europejski produktów chińskiego dostawcy.

Spółka pozostaje z chińskim Dostawcą w stałym kontakcie handlowym i operacyjnym.

Strony regularnie omawiają kwestie techniczne związane z testowaniem produktów, ich wdrażaniem u klientów oraz możliwościami dalszego rozwoju sprzedaży na rynku europejskim.

Ponadto strony omawiają wyniki sprzedaży oraz plany dotyczące kolejnych okresów.

Działania te wynikają z charakteru długoterminowej współpracy pomiędzy producentem a jego wyłącznym dystrybutorem i są związane z normalną działalnością dystrybucyjną Spółki polegającą na rozwoju rynku, pozyskiwaniu klientów, testowaniu produktów oraz zwiększaniu sprzedaży.

9.  Możliwość otrzymania przez Spółkę rabatu naturalnego wynika z umowy zawartej pomiędzy Spółką a chińskim Dostawcą.

10.  W ramach współpracy nie zostaną ściśle określone warunki zakupu i jakiego rodzaju produktów dostawcy Wnioskodawca otrzyma rabat naturalny i w jakiej wysokości (ile i jakiego rodzaju produktów.

Warunki przyznania rabatu naturalnego nie są ściśle określone w ten sposób, że po zakupie konkretnej liczby lub określonego rodzaju produktów Spółka automatycznie nabywa prawo do otrzymania z góry określonej ilości dodatkowych towarów.

Decyzja o przyznaniu rabatu naturalnego, w tym o jego wysokości oraz rodzaju i ilości przekazywanych dodatkowo towarów, jest podejmowana przez chińskiego Dostawcę według jego własnego uznania i ma charakter dyskrecjonalny.

Wnioskodawca jest jednak uprawniony do zwrócenia się do chińskiego Dostawcy z umotywowanym wnioskiem o przyznanie rabatu naturalnego, jeżeli w okresie sześciu miesięcy sprzeda co najmniej 6 kontenerów towarów chińskiego Dostawcy.

Spełnienie powyższego warunku umożliwia zatem Wnioskodawcy wystąpienie z wnioskiem o przyznanie rabatu naturalnego, jednak nie oznacza automatycznego powstania po jego stronie roszczenia o przekazanie określonej liczby lub rodzaju towarów. Ostateczna decyzja w tym zakresie należy do chińskiego Dostawcy.

11.  Chiński Dostawca dokumentuje transakcje polegające zarówno na przekazaniu kontenerów za symboliczną cenę 1 USD, jak i na nieodpłatnym przekazaniu kontenerów w ramach rabatu naturalnego, za pomocą faktur wystawianych zgodnie z obowiązującymi przepisami chińskimi.

Niezależnie od wystawienia faktury, strony podpisują również protokół przekazania konkretnego kontenera, w którym wskazują, czy dany kontener został przekazany za symboliczną cenę 1 USD, czy też nieodpłatnie w ramach rabatu naturalnego.

W protokole strony opisują również okoliczności i podstawę gospodarczą przekazania danego kontenera w jeden z wyżej wskazanych sposobów, w szczególności wskazując, czy przekazanie nastąpiło w ramach preferencyjnych warunków związanych z rozpoczęciem współpracy, czy też w ramach rabatu naturalnego przyznanego w toku dalszej współpracy handlowej.

Pismem z 20 sierpnia 2026 r. (data wpływu 20 sierpnia 2026 r.) przeformułowali Państwo pytanie nr 1 i stanowisko do niego przyporządkowane.

Pytania

1.  Czy otrzymanie towarów na początku nawiązania współpracy Spółki z chińskim dostawcą za symbolicznego 1 dolara powoduje obowiązek rozpoznania po stronie Spółki przychodu w CIT?

2.  Czy nieodpłatne otrzymanie towarów w formie rabatu naturalnego powoduje obowiązek rozpoznania po stronie Spółki przychodu w CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

1) Otrzymanie towarów na początku nawiązania współpracy Spółki z chińskim dostawcą za symbolicznego 1 dolara nie powoduje obowiązku rozpoznania po stronie Spółki przychodu w CIT.

2) Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie towarów w formie rabatu naturalnego nie powoduje obowiązku rozpoznania po stronie Spółki przychodu w CIT.

Ad 1

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.), nie zawiera definicji przychodu, precyzując jedynie, poprzez przykładowe wyliczenie, rodzaje przychodów, a także enumeratywnie wyliczając, jakiego rodzaju przysporzenia podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów (ust. 4).

I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest m.in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (...).

Stanowiąc o nieodpłatnych świadczeniach, jako o przychodzie kształtującym podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym, ustawodawca nie zdefiniował przy tym tego pojęcia. Zgodnie jednak z ugruntowanym poglądem, pojęcie to ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyść kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalność osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Nieodpłatnym świadczeniem jest zatem uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem uiszczenia wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu. Należy zatem przyjąć, że nieodpłatne świadczenie ma miejsce, gdy świadczeniu jednego z podmiotów nie towarzyszy świadczenie drugostronne.

Wobec powyższego, ustalenie, czy określone świadczenie uzyskane przez podatnika stanowi dla niego przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 omawianej ustawy, wymaga oceny charakteru dokonanego rodzaju czynności, w szczególności zbadania, czy należy ona do czynności przysparzających, w przypadku których strona dokonująca przysporzenia otrzymuje w zamian korzyść majątkową.

Innymi słowy, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, należy wskazać, że nabycie przez Spółkę pierwszych partii towarów za symboliczną cenę nie miało charakteru jednostronnego przysporzenia. Preferencyjne warunki pierwszych dostaw były elementem uzgodnionego przez strony modelu rozpoczęcia długoterminowej współpracy handlowej, w ramach którego korzyści uzyskiwała zarówno Spółka, jak i Dostawca.

W zamian za możliwość nabycia pierwszych partii towarów na preferencyjnych warunkach Spółka zobowiązała się do podjęcia wyłącznej współpracy z Dostawcą w zakresie tych produktów oraz do dokonywania kolejnych zakupów w przypadku pozytywnej oceny ich potencjału sprzedażowego. Już w chwili rozpoczęcia współpracy strony zakładały więc, że obniżenie ceny pierwszych dostaw będzie służyło zainicjowaniu trwałej relacji handlowej i zwiększeniu przyszłej sprzedaży produktów Dostawcy.

Spółka podjęła ponadto konkretne działania służące realizacji gospodarczego celu porozumienia. Zorganizowała import, logistykę, magazynowanie, promocję, dystrybucję oraz sprzedaż produktów Dostawcy na rynku polskim i innych rynkach europejskich. Budowała również bazę klientów i sieć dystrybucji, ponosząc koszty organizacyjne oraz ryzyko związane z wprowadzaniem na rynek produktów, których potencjał sprzedażowy nie był wcześniej potwierdzony.

Działania Spółki miały dla Dostawcy wymierną wartość gospodarczą. Dostawca uzyskał dostęp do nowych rynków zbytu, promocję własnych produktów, możliwość pozyskania nowych odbiorców oraz stabilny kanał dystrybucji bez konieczności samodzielnego tworzenia infrastruktury handlowej w Europie. Uzyskał także wyłączność współpracy ze Spółką, co ograniczało ryzyko, że po rozwinięciu rynku Spółka rozpocznie współpracę z konkurencyjnym producentem.

Preferencyjna cena pierwszych dostaw stanowiła zatem świadomą inwestycję Dostawcy w rozwój przyszłej sprzedaży, a nie świadczenie dokonane bez oczekiwania jakiegokolwiek ekwiwalentu. Dostawca zrezygnował z części ceny pierwszych partii towarów w zamian za działania Spółki polegające na wprowadzeniu jego produktów na rynek, rozwinięciu ich dystrybucji oraz związaniu się z nim na zasadzie wyłączności.

Późniejszy przebieg współpracy potwierdza, że zakładany przez Dostawcę cel gospodarczy został rzeczywiście osiągnięty. Spółka nabyła od Dostawcy łącznie około 60 kontenerów towarów, z których jedynie kilka pierwszych zostało nabytych za symboliczną cenę, oraz sprzedała około 50 kontenerów odbiorcom zewnętrznym. Preferencyjne warunki początkowe doprowadziły więc do realizacji kolejnych, już odpłatnych dostaw na znacznie większą skalę.

Nie ma przy tym znaczenia, że korzyść uzyskana przez Dostawcę nie przybrała postaci zapłaty pełne ceny za pierwsze partie towarów. Ekwiwalentem świadczenia Dostawcy były zobowiązania i działania Spółki, a także uzyskane przez niego korzyści w postaci wejścia na nowy rynek, rozwoju sprzedaży, zapewnienia wyłącznego kanału dystrybucji oraz realizacji kolejnych odpłatnych zamówień.

Pierwsze dostawy nie powinny być zatem oceniane jako odrębna czynność, oderwana od całokształtu relacji handlowej stron. Stanowiły one element jednego, gospodarczo spójnego modelu współpracy, którego celem było rozwinięcie rynku dla produktów Dostawcy i doprowadzenie do zwiększenia ich przyszłej sprzedaży.

W konsekwencji przysporzeniu uzyskanemu przez Spółkę towarzyszyła konkretna korzyść gospodarcza po stronie Dostawcy. Nie doszło więc do jednostronnego i nieekwiwalentnego wzbogacenia Spółki kosztem Dostawcy, lecz do realizacji wzajemnego porozumienia handlowego. Tym samym nabycie pierwszych partii towarów za symboliczną cenę nie stanowiło nieodpłatnego ani częściowo odpłatnego świadczenia powodującego powstanie przychodu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Interpretacje podatkowe dotyczące braku powstania przychodu w CIT w przypadku otrzymania towarów „na próbę”

W ocenie Wnioskodawcy do jego sytuacji można zastosować argumentację przedstawioną w interpretacjach podatkowych dotyczących otrzymania przez podatnika od własnego kontrahenta próbek towaru w celu ich przekazania konsumentom w celu zapoznania się z tym towarem (np. interpretacja podatkowa z 4 grudnia 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.495.2024.2.MF).

Interpretacja ta dotyczyła skutków podatkowych nieodpłatnego otrzymywania przez spółkę pełnowartościowych produktów od dostawcy. Produkty te były następnie wykorzystywane w działaniach promocyjnych, których celem było zapoznanie klientów z ich cechami i funkcjonalnością, a w konsekwencji zwiększenie przyszłej sprzedaży. Produkty przekazywano zarówno potencjalnym klientom, jak i dotychczasowym odbiorcom, aby zachęcić ich do nabywania nowych rodzajów produktów.

W przedstawionym w tej interpretacji stanowisku podkreślono, że samo nieodpłatne otrzymanie rzeczy nie jest wystarczające do powstania przychodu podatkowego. Dla powstania przychodu konieczne jest bowiem uzyskanie przez podatnika przysporzenia majątkowego o charakterze trwałym definitywnym, znajdującego odzwierciedlenie w zwiększeniu jego aktywów albo zmniejszeniu zobowiązań.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zaakceptował stanowisko, zgodnie z którym nieodpłatne otrzymanie produktów przeznaczonych do realizacji określonego celu promocyjnego nie powoduje powstania przychodu, jeżeli otrzymane rzeczy są elementem działań ukierunkowanych na zwiększenie przyszłej sprzedaży produktów dostawcy i nie stanowią samoistnego, niezwiązanego z relacjami handlowymi przysporzenia. Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe w pełnym zakresie.

Wprawdzie stan faktyczny będący przedmiotem powołanej interpretacji nie jest tożsamy ze stanem faktycznym przedstawionym przez Wnioskodawcę, jednak zasadnicze tezy tej interpretacji mogą znaleźć odpowiednie zastosowanie również w niniejszej sprawie.

W obu przypadkach przekazanie towarów bez obowiązku zapłaty nie stanowi bowiem zdarzenia oderwanego od relacji gospodarczej łączącej strony. Przekazanie towarów jest uzasadnione konkretnym celem biznesowym dostawcy, którym jest wprowadzenie jego produktów na rynek, zapoznanie potencjalnych odbiorców z ich właściwościami, rozwinięcie sieci dystrybucji oraz zwiększenie przyszłego wolumenu sprzedaży.

W przypadku Wnioskodawcy Dostawca zdecydował się na przekazanie pierwszych partii towarów na korzystnych warunkach (za symbolicznego dolara) po to, aby umożliwić Spółce rozpoczęcie dystrybucji jego produktów na rynku polskim i na innych rynkach europejskich. Przekazane towary miały służyć zbudowaniu rynku zbytu, pozyskaniu odbiorców oraz sprawdzeniu zainteresowania produktami Dostawcy. Celem przekazania towarów nie było zatem dokonanie na rzecz Spółki darowizny ani przysporzenie jej korzyści niezwiązanej ze współpracą handlową, lecz stworzenie warunków do realizowania przez strony przyszłych odpłatnych transakcji.

Z perspektywy Dostawcy przekazanie pierwszych partii towarów stanowiło wydatek o charakterze promocyjnym i inwestycyjnym, nakierowany na zwiększenie późniejszej sprzedaży jego produktów. Dostawca oczekiwał, że dzięki rozpoczęciu przez Spółkę dystrybucji i rozwinięciu rynku zbytu Spółka będzie dokonywać kolejnych zakupów już na zasadach odpłatnych. Oczekiwanie to faktycznie się zrealizowało, ponieważ w dalszym okresie Spółka nabyła od Dostawcy około 60 kontenerów towarów o znacznej wartości.

Nieodpłatnie przekazane towary pozostawały zatem w bezpośrednim związku gospodarczym z późniejszymi odpłatnymi dostawami. Stanowiły element szerszego modelu współpracy handlowej oraz instrument służący zainicjowaniu i rozwojowi sprzedaży produktów Dostawcy na nowym rynku.

Powyższe okoliczności przemawiają za przyjęciem, że przekazanie pierwszych partii towarów nie powinno być oceniane wyłącznie przez pryzmat braku obowiązku zapłaty za konkretną dostawę. Dla oceny skutków podatkowych należy uwzględnić całokształt relacji gospodarczej stron oraz ekonomiczny cel przekazania towarów.

Podobnie jak w interpretacji z 4 grudnia 2024 r., nieodpłatne przekazanie produktów było elementem działań zmierzających do zwiększenia przyszłej sprzedaży i rozwoju rynku produktów dostawcy. Różnica polega jedynie na sposobie realizacji celu promocyjnego. W powołanej interpretacji produkty były przekazywane klientom jako próbki, ekspozycje lub materiały szkoleniowe, natomiast w przypadku Wnioskodawcy pierwsze partie towarów umożliwiły Spółce rozpoczęcie dystrybucji, zaprezentowanie produktów odbiorcom i stworzenie rynku dla kolejnych odpłatnych dostaw.

Różnica ta nie powinna jednak pozbawiać znaczenia zasadniczej tezy powołanej interpretacji, zgodnie z którą otrzymanie rzeczy w ramach określonego mechanizmu promocyjnego, służącego zwiększeniu przyszłej sprzedaży produktów dostawcy, nie może być automatycznie utożsamiane z uzyskaniem przez odbiorcę nieodpłatnego przysporzenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Za brakiem nieodpłatnego świadczenia przemawia również wzajemny interes gospodarczy stron. Spółka podjęła działania związane z wprowadzeniem produktów Dostawcy na konkurencyjny rynek europejski, zorganizowała ich import, dystrybucję i sprzedaż oraz ponosiła ryzyko gospodarcze związane z budowaniem rynku zbytu dla wcześniej nieznanych produktów. Dostawca uzyskał natomiast dostęp do nowych rynków i możliwość realizacji wielokrotnych, odpłatnych dostaw w przyszłości.

W konsekwencji przekazanie pierwszych partii towarów powinno być postrzegane jako element całościowych warunków współpracy handlowej i instrument rozwoju przyszłej sprzedaży, a nie jako jednostronne i definitywne przysporzenie majątkowe dokonane kosztem Dostawcy. Tezy wynikające z interpretacji z 4 grudnia 2024 r. przemawiają zatem za uznaniem, że w analizowanej sytuacji nie powstał przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Ad 2

W tak przedstawionym stanie faktycznym, mamy więc do czynienia z udzielonym Spółce rabatem towarowym (naturalnym). Udzielenie rabatu towarowego polega na dodaniu do zakupionego towaru określonej ilości takiego samego towaru. Realizowany jest więc równocześnie z nabyciem określonego towaru, a warunkiem jego otrzymania jest dokonanie zakupu określonej ilości tego towaru. Należy zatem uznać, że następuje zachowanie ekwiwalentności w tak dokonywanej transakcji.

Otrzymanie od kontrahenta dodatkowej ilości towaru, będące wynikiem rabatu towarowego (naturalnego), nie skutkuje uzyskaniem nieodpłatnego świadczenia przez podatnika otrzymującego tak rabat. W tym przypadku nie można mówić o braku ekwiwalentności świadczenia. Aby bowiem uzyskać dodatkowy towar "gratis", nabywca musi najpierw spełnić określone warunki, z reguły kupić określoną ilość towaru lub nabyć towar o określonej wartości. Przyznanie rabatu towarowego zazwyczaj przynosi korzyść nie tylko otrzymującemu rabat, ale także rabat ten przyznającemu. Możliwość uzyskania przez klientów przedmiotowego rabatu ma ich bowiem motywować do dokonywania zakupu towarów danego sprzedawcy (a nie konkurencji), co ma na celu zwiększenie jego przychodów ze sprzedaży.

W konsekwencji, nie ma podstawy do uznania, że Spółka otrzymuje nieodpłatnie gratisy dołączane do kupowanych przez Spółkę towarów i uzyskuje przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Podsumowując, otrzymywanie przez Spółkę od dostawców gratisów dołączonych do kupowanych towarów stanowiących rabat naturalny nie powoduje obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego z tytułu wartości otrzymywanych nieodpłatnie rzeczy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych wydawanych przez organy podatkowe, w szczególności:

·      Interpretacja podatkowa z dnia 2 grudnia 2016 r. Izba Skarbowa w Bydgoszczy nr 0461- ITPB3.4510.591.2016.1.AD.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

‒    stanu faktycznego który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym;

‒    zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.