0114-KDIP2-1.4010.281.2026.1.JF

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy

-     ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty Przyłączeniowe, obejmujące opłatę przyłączeniową, udział w kosztach budowy, przebudowy, rozbudowy lub dostosowania infrastruktury elektroenergetycznej stanowiącej własność Operatora, Koszty EON–ION–FON oraz pozostałe opłaty i wydatki związane ze spełnieniem technicznych, organizacyjnych i formalnych warunków przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, i nie zwiększają wartości początkowej środków trwałych tworzących Farmę Wiatrową na podstawie art. 16g ust. 4 ustawy o CIT;

-     Koszty Przyłączeniowe powinny zostać potrącone w dacie ich poniesienia, ustalonej zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj. w dniu, na który zostaną ujęte w księgach rachunkowych Spółki na podstawie faktury, rachunku albo innego dowodu stanowiącego podstawę ich ujęcia.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej jako: „Wnioskodawca” albo „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Spółka planuje realizację inwestycji polegającej na budowie farmy wiatrowej, dalej jako: „Farma Wiatrowa” albo „Inwestycja”.

Po zakończeniu realizacji Inwestycji Spółka będzie prowadziła działalność gospodarczą polegającą w szczególności na wytwarzaniu energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii oraz jej odpłatnej sprzedaży. Przychody uzyskiwane z tej działalności będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Farma Wiatrowa będzie obejmowała w szczególności turbiny wiatrowe wraz z fundamentami, drogi wewnętrzne i place montażowe, wewnętrzną infrastrukturę kablową, urządzenia elektroenergetyczne oraz pozostałe składniki majątkowe niezbędne do wytwarzania energii elektrycznej.

Warunkiem rozpoczęcia sprzedaży energii elektrycznej wytwarzanej przez Farmę Wiatrową będzie przyłączenie Farmy Wiatrowej do sieci elektroenergetycznej właściwego operatora systemu elektroenergetycznego, dalej jako: „Operator”.

W tym celu Spółka zawrze z Operatorem właściwe umowy/umowę o przyłączenie Farmy Wiatrowej do sieci elektroenergetycznej. Umowa ta zostanie zawarta na podstawie uzyskanych przez Spółkę warunków przyłączenia i będzie określała w szczególności zakres oraz sposób wykonania prac niezbędnych do przyłączenia Farmy Wiatrowej, obowiązki stron, termin realizacji przyłączenia oraz wysokość należności obciążających Spółkę.

W związku z przyłączeniem Farmy Wiatrowej do sieci Spółka poniesie następujące kategorie wydatków:

-     opłatę przyłączeniową należną Operatorowi na podstawie umowy o przyłączenie;

-     wydatki stanowiące udział Spółki w kosztach zaprojektowania, budowy, przebudowy, rozbudowy lub dostosowania infrastruktury elektroenergetycznej Operatora, niezbędnej do przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci;

-     koszty czynności technicznych, organizacyjnych i formalnych związanych z przygotowaniem przyłączenia oraz rozpoczęciem współpracy Farmy Wiatrowej z siecią Operatora;

-     koszty uzyskania wymaganych zgód, potwierdzeń i pozwoleń Operatora związanych z podaniem napięcia, uruchomieniem przyłączenia oraz rozpoczęciem wprowadzania energii elektrycznej do sieci, określane dalej łącznie jako: „Koszty EON–ION–FON”;

-     pozostałe opłaty i wydatki należne Operatorowi albo podmiotom działającym na jego zlecenie, ponoszone w celu spełnienia technicznych, ruchowych i organizacyjnych warunków przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci.

Wydatki wymienione powyżej są dalej określane łącznie jako: „Koszty Przyłączeniowe”.

Koszty EON–ION–FON będą obejmowały opłaty i wynagrodzenia związane z czynnościami wymaganymi przez Operatora w celu:

-     potwierdzenia gotowości infrastruktury Farmy Wiatrowej do współpracy z siecią;

-     przeprowadzenia wymaganych uzgodnień, weryfikacji oraz czynności formalnych i technicznych;

-     wyrażenia przez Operatora zgody na podanie napięcia;

-     rozpoczęcia prób i testów współpracy Farmy Wiatrowej z siecią;

-     rozpoczęcia wprowadzania energii elektrycznej do sieci;

-     uzyskania ostatecznego potwierdzenia możliwości prowadzenia eksploatacji Farmy Wiatrowej w połączeniu z siecią Operatora.

Czynności objęte Kosztami EON–ION–FON nie będą polegały na fizycznym wytwarzaniu turbin wiatrowych, fundamentów, dróg, kabli wewnętrznych ani innych środków trwałych stanowiących własność Spółki.

Wydatki te będą związane z uzyskaniem przez Spółkę możliwości korzystania z sieci elektroenergetycznej Operatora i wprowadzania do niej energii elektrycznej wytwarzanej przez Farmę Wiatrową, a ich poniesienie jest niezbędne do prowadzenia przewidywanej działalności gospodarczej.

W ramach realizacji umowy o przyłączenie Operator może wybudować, przebudować, rozbudować lub dostosować należącą do niego infrastrukturę elektroenergetyczną. Prace mogą obejmować w szczególności wykonanie albo modernizację:

-     linii elektroenergetycznych;

-     stacji, rozdzielni i pól elektroenergetycznych;

-     układów pomiarowych, zabezpieczeń, automatyki, telemechaniki i komunikacji;

-     innych urządzeń i instalacji wchodzących w skład sieci Operatora.

Infrastruktura budowana, przebudowywana, rozbudowywana lub dostosowywana przez Operatora będzie stanowiła własność Operatora.

Spółka nie nabędzie własności ani współwłasności tej infrastruktury. Nie uzyska również prawa do wyłącznego korzystania z niej ani prawa do rozporządzania nią jak właściciel.

Infrastruktura ta będzie wchodziła w skład sieci elektroenergetycznej Operatora i będzie przez niego zarządzana, utrzymywana, remontowana i eksploatowana.

Uiszczenie przez Spółkę opłaty przyłączeniowej albo innej należności partycypacyjnej nie będzie skutkowało powstaniem po stronie Spółki odrębnego składnika majątku ani nabyciem prawa majątkowego do infrastruktury Operatora.

Spółka nie będzie ujmowała infrastruktury Operatora w swojej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie będzie dokonywała od niej odpisów amortyzacyjnych.

Koszty Przyłączeniowe nie będą również stanowiły nakładów na inwestycję w obcym środku trwałym. Spółka nie otrzyma bowiem infrastruktury Operatora do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy albo innej umowy o podobnym charakterze i nie będzie posiadała władztwa nad tą infrastrukturą.

Celem poniesienia Kosztów Przyłączeniowych będzie uzyskanie przez Spółkę możliwości przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci oraz wprowadzania do niej energii elektrycznej.

Koszty te nie będą służyły wytworzeniu poszczególnych środków trwałych tworzących Farmę Wiatrową. Nie będą także wpływały na parametry techniczne, substancję ani wartość użytkową turbin wiatrowych i innych składników majątkowych Spółki.

W szczególności opłata przyłączeniowa oraz Koszty EON–ION–FON nie będą wynagrodzeniem za wykonanie określonego elementu Farmy Wiatrowej, który stanie się własnością Spółki.

Koszty Przyłączeniowe będą mogły zostać poniesione zarówno przed zakończeniem budowy wszystkich elementów Farmy Wiatrowej, jak i przed formalnym przyjęciem poszczególnych środków trwałych do używania. Moment poniesienia wydatków będzie wynikał z harmonogramu określonego przez Operatora oraz postanowień umowy o przyłączenie.

Niezależnie od momentu zapłaty funkcją Kosztów Przyłączeniowych będzie uzyskanie możliwości korzystania z sieci Operatora, a nie fizyczne wytworzenie środków trwałych Spółki.

Koszty Przyłączeniowe będą pozostawały w związku z działalnością gospodarczą Spółki i są niezbędne do jej prowadzenia. Bez ich poniesienia Spółka nie uzyskałaby możliwości wprowadzania do sieci energii elektrycznej wytworzonej przez Farmę Wiatrową ani osiągania przychodów z jej sprzedaży.

Wydatki będą miały charakter definitywny, zostaną poniesione ze środków Spółki i nie zostaną jej zwrócone, zrefundowane ani w inny sposób skompensowane.

Koszty Przyłączeniowe zostaną należycie udokumentowane, w szczególności umową o przyłączenie, warunkami przyłączenia, fakturami, dokumentami rozliczeniowymi Operatora, protokołami, potwierdzeniami wykonania wymaganych czynności oraz dokumentami związanymi z uzyskaniem EON, ION i FON.

Kosztów Przyłączeniowych nie będzie można przypisać do konkretnych przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży energii elektrycznej w określonym okresie rozliczeniowym. Ich poniesienie będzie związane z całokształtem przyszłej działalności Spółki polegającej na eksploatacji Farmy Wiatrowej i sprzedaży energii elektrycznej.

Koszty Przyłączeniowe nie będą dotyczyły okresu przekraczającego rok podatkowy w rozumieniu art. 15 ust. 4d zdanie drugie ustawy o CIT. Wynagrodzenie Operatora będzie należne za wykonanie określonych czynności przyłączeniowych, a nie za ciągłe świadczenie usług w oznaczonym wieloletnim okresie.

Pytania

1.  Czy ponoszone przez Wnioskodawcę Koszty Przyłączeniowe, obejmujące opłatę przyłączeniową, udział w kosztach budowy, przebudowy, rozbudowy lub dostosowania infrastruktury elektroenergetycznej stanowiącej własność Operatora, Koszty EON–ION–FON oraz pozostałe opłaty i wydatki związane ze spełnieniem technicznych, organizacyjnych i formalnych warunków przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, i nie zwiększają wartości początkowej środków trwałych tworzących Farmę Wiatrową na podstawie art. 16g ust. 4 ustawy o CIT?

2.  Czy Koszty Przyłączeniowe powinny zostać potrącone w dacie ich poniesienia, ustalonej zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj. w dniu, na który zostaną ujęte w księgach rachunkowych Spółki na podstawie faktury, rachunku albo innego dowodu stanowiącego podstawę ich ujęcia?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad pytanie nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy Koszty Przyłączeniowe stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Koszty Przyłączeniowe nie powinny zwiększać wartości początkowej środków trwałych tworzących Farmę Wiatrową, ponieważ nie są ponoszone w celu ich wytworzenia oraz nie wpływają bezpośrednio na ich wartość.

Wydatki te służą uzyskaniu dostępu do sieci elektroenergetycznej Operatora oraz możliwości korzystania z Farmy Wiatrowej zgodnie z jej gospodarczym przeznaczeniem, tj. wprowadzania do sieci i sprzedaży wytworzonej energii elektrycznej.

Powyższe dotyczy również Kosztów EON–ION–FON, ponieważ ich funkcją nie jest wytworzenie środków trwałych Spółki, lecz spełnienie wymogów Operatora warunkujących podanie napięcia, rozpoczęcie współpracy Farmy Wiatrowej z siecią i wprowadzanie energii elektrycznej do sieci.

Ad pytanie nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy Koszty Przyłączeniowe jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami powinny być potrącane w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Za datę poniesienia kosztu należy uznać, stosownie do art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, dzień, na który koszt zostanie ujęty w księgach rachunkowych Spółki na podstawie otrzymanej faktury, rachunku albo innego dowodu stanowiącego podstawę jego ujęcia.

Koszty te nie dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, wobec czego nie podlegają proporcjonalnemu rozliczeniu w czasie na podstawie art. 15 ust. 4d zdanie drugie ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1.  Spełnienie ogólnych przesłanek zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów albo w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Koszty Przyłączeniowe spełniają wszystkie przesłanki pozwalające na uznanie ich za koszty uzyskania przychodów. Zostaną faktycznie poniesione przez Spółkę, będą miały charakter definitywny, pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z działalnością gospodarczą Spółki, będą racjonalne i gospodarczo uzasadnione, należycie udokumentowane oraz nie należą do żadnej z kategorii kosztów definitywnie wyłączonych na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Bez przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci elektroenergetycznej Spółka nie mogłaby wprowadzać do sieci wyprodukowanej energii elektrycznej i uzyskiwać przychodów z jej sprzedaży.

2.  Koszty Przyłączeniowe nie stanowią kosztu wytworzenia środków trwałych

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT za wartość początkową środka trwałego wytworzonego we własnym zakresie uważa się koszt jego wytworzenia.

Stosownie do art. 16g ust. 4 ustawy o CIT za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi oraz innych kosztów dających się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.

Sformułowanie „inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych” nie oznacza, że każdy wydatek pozostający w ogólnym związku z przedsięwzięciem inwestycyjnym automatycznie zwiększa wartość początkową środków trwałych.

Do kosztu wytworzenia mogą zostać zaliczone wyłącznie wydatki ponoszone w celu wytworzenia określonego środka trwałego, pozostające z tym procesem w ścisłym związku i wpływające bezpośrednio na wartość wytwarzanego składnika majątku.

Koszty Przyłączeniowe nie spełniają tych warunków. Ich celem nie jest fizyczne wytworzenie turbin wiatrowych ani pozostałych środków trwałych tworzących Farmę Wiatrową. Nie wpływają one również na substancję, konstrukcję, parametry techniczne ani wartość użytkową tych składników.

3.  Infrastruktura wykonana przez Operatora nie stanowi środka trwałego Spółki

Istotnym elementem zdarzenia przyszłego jest to, że infrastruktura budowana, przebudowywana, rozbudowywana lub dostosowywana przez Operatora będzie pozostawała jego własnością i będzie wchodziła w skład zarządzanej przez niego sieci elektroenergetycznej.

Spółka nie nabędzie własności ani współwłasności tej infrastruktury. Nie uzyska także prawa do wyłącznego korzystania z niej ani prawa do rozporządzania nią.

W konsekwencji infrastruktura Operatora nie będzie mogła zostać uznana za środek trwały Spółki w rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy o CIT. Poniesione wydatki nie będą również stanowiły inwestycji w obcym środku trwałym.

4.  Funkcja opłaty przyłączeniowej

Opłata przyłączeniowa stanowi należność za wykonanie przez Operatora czynności związanych z przyłączeniem Farmy Wiatrowej do jego sieci. Wydatek ten nie jest ponoszony w celu wytworzenia określonego środka trwałego Spółki. Jego funkcją jest uzyskanie dostępu do infrastruktury sieciowej Operatora i możliwości wprowadzania do niej energii elektrycznej.

Sam fakt, że bez przyłączenia Farma Wiatrowa nie mogłaby służyć realizacji przyjętego modelu gospodarczego, nie oznacza, że opłata przyłączeniowa staje się kosztem wytworzenia Farmy Wiatrowej.

5.  Kwalifikacja Kosztów EON–ION–FON

Analogiczne zasady mają zastosowanie do Kosztów EON–ION–FON. O kwalifikacji podatkowej tych kosztów nie powinna decydować ich nazwa techniczna ani etap realizacji projektu, na którym zostaną poniesione, lecz ich rzeczywista funkcja gospodarcza.

Koszty EON–ION–FON będą związane z uzyskaniem zgód i potwierdzeń Operatora niezbędnych do podania napięcia, przeprowadzenia prób współpracy z siecią oraz rozpoczęcia wprowadzania energii elektrycznej do sieci.

Czynności te nie będą prowadziły do powstania po stronie Spółki nowego składnika majątku. Ich funkcją będzie potwierdzenie spełnienia przez Spółkę warunków umożliwiających współpracę Farmy Wiatrowej z siecią Operatora.

W tym zakresie Koszty EON–ION–FON mają taki sam charakter ekonomiczny jak opłata przyłączeniowa. Są to wydatki związane z możliwością korzystania z Farmy Wiatrowej i uzyskaniem dostępu do sieci, a nie wydatki ponoszone w celu wytworzenia środków trwałych.

6.  Moment poniesienia wydatku nie przesądza o jego kapitalizacji

Koszty Przyłączeniowe mogą zostać poniesione przed formalnym zakończeniem realizacji Inwestycji albo przed wprowadzeniem poszczególnych środków trwałych do ewidencji. Okoliczność ta nie przesądza jednak o obowiązku zaliczenia ich do wartości początkowej środków trwałych.

Art. 16g ust. 4 ustawy o CIT nie ustanawia zasady, zgodnie z którą każdy wydatek poniesiony przed przyjęciem środka trwałego do używania stanowi koszt jego wytworzenia. Dla kwalifikacji wydatku decydujący jest jego charakter i funkcja gospodarcza, nie zaś wyłącznie data poniesienia.

7.  Najnowsze orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W pięciu wyrokach wydanych 23 kwietnia 2025 r.: II FSK 959/22, II FSK 960/22, II FSK 967/22, II FSK 968/22 oraz II FSK 969/22, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że wydatki z tytułu opłat za przyłączenie do sieci nie stanowią „innych kosztów” dających się zaliczyć do wartości wytworzenia środków trwałych w rozumieniu art. 16g ust. 4 ustawy o CIT.

Sąd uznał, że wydatki te pozwalają na użytkowanie środka trwałego w działalności gospodarczej, ale nie są ponoszone w celu jego wytworzenia.

Z wyroków tych wynika, że otwarty charakter katalogu kosztów wskazanego w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT nie przesądza o możliwości automatycznego zaliczania opłat przyłączeniowych do wartości początkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał również, że przyłącza stanowią zasadniczo element sieci przesyłowej należącej do przedsiębiorcy przesyłowego. Okoliczność ta potwierdza, że opłata za przyłączenie pozostaje w silniejszym związku z infrastrukturą sieciową operatora niż z własnym środkiem trwałym podmiotu przyłączanego.

8.  Najnowsza linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Szczególne znaczenie ma interpretacja indywidualna z 12 grudnia 2025 r., sygn. 0111- KDWB.4010.182.2025.1.HK, która dotyczyła opłaty za przyłączenie farmy wiatrowej do sieci elektroenergetycznej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że opłata przyłączeniowa, mimo związku z inwestycją polegającą na budowie farmy wiatrowej, ma inny charakter niż wydatki mieszczące się w kategorii kosztu wytworzenia środka trwałego.

Organ wskazał, że koszt opłaty przyłączeniowej nie jest związany z samym procesem wytworzenia farmy wiatrowej, nie zwiększa jej wartości, ma zapewnić dostawę energii do farmy oraz wprowadzanie energii elektrycznej do sieci Operatora i jest związany z możliwością korzystania z farmy.

W konsekwencji organ potwierdził, że opłata przyłączeniowa nie zwiększa kosztu wytworzenia środka trwałego w rozumieniu art. 16g ust. 4 ustawy o CIT i powinna zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Tożsame stanowisko zostało wcześniej przedstawione w interpretacji indywidualnej z 9 sierpnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.332.2024.1.SH, dotyczącej opłaty za przyłączenie farmy fotowoltaicznej do sieci.

9.  Kwalifikacja Kosztów Przyłączeniowych jako kosztów pośrednich

Koszty Przyłączeniowe nie mogą zostać przypisane do konkretnego przychodu uzyskanego ze sprzedaży określonej ilości energii elektrycznej ani do przychodów konkretnego okresu rozliczeniowego.

Ich poniesienie umożliwi Spółce prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu i sprzedaży energii elektrycznej przez cały okres eksploatacji Farmy Wiatrowej. Koszty te pozostają więc w związku z całokształtem działalności Spółki i ogólną możliwością uzyskiwania przychodów z Farmy Wiatrowej.

W konsekwencji należy je zakwalifikować jako koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Okoliczność, że skutki poniesienia tych kosztów mogą być wykorzystywane przez Spółkę przez dłuższy czas, nie oznacza, że wydatki dotyczą określonego okresu przekraczającego rok podatkowy.

Koszty Przyłączeniowe stanowią wynagrodzenie za wykonanie określonych, jednorazowych czynności związanych z przyłączeniem Farmy Wiatrowej do sieci. Nie są natomiast wynagrodzeniem za usługę świadczoną w sposób ciągły przez oznaczony wieloletni okres.

10.  Moment potrącenia Kosztów Przyłączeniowych

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Stosownie do art. 15 ust. 4e ustawy o CIT za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się, z zastrzeżeniem wyjątków niemających zastosowania w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury albo rachunku, albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury lub rachunku.

Koszty Przyłączeniowe powinny więc zostać potrącone w dniu, na który zostaną ujęte w księgach rachunkowych Spółki na podstawie właściwego dokumentu źródłowego.

Jeżeli należność będzie płatna etapami i poszczególne etapy będą odrębnie dokumentowane oraz definitywnie należne, koszt podatkowy powinien być rozpoznawany odrębnie w odniesieniu do każdej części wydatku, zgodnie z datą jej poniesienia ustaloną na podstawie art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.

Podsumowanie

Koszty Przyłączeniowe, obejmujące opłatę przyłączeniową, udział w kosztach infrastruktury sieciowej Operatora, Koszty EON–ION–FON oraz pozostałe opłaty za spełnienie warunków przyłączenia:

1.  pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami Spółki ze sprzedaży energii elektrycznej;

2.  są racjonalne, definitywne i właściwie udokumentowane;

3.  nie są kosztami wymienionymi w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT;

4.  nie służą wytworzeniu środków trwałych tworzących Farmę Wiatrową;

5.  nie wpływają bezpośrednio na wartość, substancję ani parametry techniczne środków trwałych Spółki;

6.  dotyczą uzyskania dostępu do zewnętrznej sieci elektroenergetycznej i możliwości korzystania z Farmy Wiatrowej zgodnie z jej przeznaczeniem;

7.  w zakresie infrastruktury Operatora nie prowadzą do powstania po stronie Spółki środka trwałego ani inwestycji w obcym środku trwałym;

8.  nie zwiększają wartości początkowej środków trwałych na podstawie art. 16g ust. 4 ustawy o CIT;

9.  stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami;

10.  podlegają potrąceniu w dacie poniesienia ustalonej zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT;

11.  nie podlegają rozliczaniu poprzez odpisy amortyzacyjne ani proporcjonalnemu rozliczeniu w czasie na podstawie art. 15 ust. 4d zdanie drugie ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania postawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z tym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i Państwa własnego stanowiska w sprawie, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT, „updop”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Powyższe oznacza, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Prócz tego, uznanie wydatku za koszt podatkowy wymaga od podatnika wykazania, że wydatek jest racjonalnie i gospodarczo uzasadniony. Każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika winien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej, z wyjątkiem sytuacji gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu a przychodem, bądź zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu.

Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·      wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika,

·      musi być definitywny, a więc bezzwrotny,

·      musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

·      musi zostać właściwie udokumentowany,

·      nie może być kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 updop.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodu.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż bezpośrednio związane z przychodami).

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów bądź usług. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Natomiast, pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww. wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

Mając na uwadze zróżnicowany charakter ww. kategorii kosztów ustawodawca w art. 15 ust. 4 - 4e ustawy o CIT zróżnicował zasady ich potrącalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:

Według art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:

W świetle art. 15 ust. 4c ustawy o CIT:

Natomiast stosownie do art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:

Odrębną kategorię kosztów stanowią natomiast odpisy amortyzacyjne.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

W art. 16g ustawy o CIT, zostały wskazane zasady ustalania wartości początkowej składników majątku trwałego stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT,

W myśl art. 16g ust. 3 ww. ustawy,

Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:

Natomiast zgodnie z art. 16g ust. 5 ustawy o CIT,

Wskazany w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT katalog wydatków, które powinny podwyższyć wartość wytworzonego środka trwałego jest otwarty. Zatem wszystkie wydatki, a nie tylko literalnie wymienione w treści omawianego przepisu, które mają wpływ na wartość początkową środka trwałego, powinny podwyższać tą wartość. Z tego powodu wszystkie koszty pozostające w bezpośrednim związku z wytworzeniem środka trwałego, stanowią składnik wartości początkowej.

Z wyżej przytoczonych regulacji ustawowych wynika, iż decydujące znaczenie dla zaliczenia określonego wydatku do wydatków stanowiących koszt wytworzenia środka trwałego ma możliwość powiązania danego wydatku z konkretnym przedsięwzięciem inwestycyjnym. Wszelkie wydatki pozostające w związku z wytworzeniem środka trwałego mają wpływ na jego koszt wytworzenia. Koszt ten zarazem stanowi o wartości początkowej, od której dokonuje się następnie odpisów amortyzacyjnych.

A zatem, do wartości składających się na koszt wytworzenia środka trwałego należą w szczególności:

·      wartość – w cenie nabycia – rzeczowych składników majątku zużytych do wytworzenia środków trwałych, tj. przede wszystkim materiałów, z których został wykonany środek trwały,

·      wartość – w cenie nabycia – wykorzystanych usług obcych zużytych do wytworzenia środków trwałych, tj. zarówno usług polegających na samym wytwarzaniu środka trwałego, tj. przede wszystkim jego budowie, jak i innych usług niezbędnych do wytworzenia i uczynienia tego składnika majątku zdatnym do używania, np. kosztów prac geologicznych niezbędnych do uzyskania pozwolenia na budowę, usług projektowych, usług inżynierskich, doradztwa finansowego i prawnego związanego z prowadzoną inwestycją, kosztów niezbędnych ekspertyz obiektów budowlanych,

·      koszty wynagrodzeń wraz z pochodnymi, tj. przede wszystkim koszty wynagrodzeń dla pracowników zatrudnionych przy realizacji inwestycji,

·      inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że tylko wydatki bezpośrednio związane z wytworzeniem środka trwałego mają wpływ na wysokość wartości początkowej, a tym samym zmniejszają podstawę opodatkowania osoby prawnej przez możliwość zaliczenia w koszty podatkowe odpisów z tytułu zużycia środków trwałych – tzw. odpisy amortyzacyjne. Tak więc, do kosztów wytworzenia środka trwałego zalicza się tylko te wydatki, które dają się zaliczyć do wartości wytworzonego środka trwałego, to znaczy związane są bezpośrednio z realizacją inwestycji. Do kosztów wytworzenia należy zaliczyć również wydatki poniesione we wczesnym stadium procesu inwestycyjnego w celu stworzenia warunków do prowadzenia inwestycji, bez których nie doszłoby do wytworzenia środka trwałego.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka planuje realizację inwestycji polegającej na budowie farmy wiatrowej (Farma Wiatrowa, Inwestycja). Farma Wiatrowa będzie obejmowała w szczególności turbiny wiatrowe wraz z fundamentami, drogi wewnętrzne i place montażowe, wewnętrzną infrastrukturę kablową, urządzenia elektroenergetyczne oraz pozostałe składniki majątkowe niezbędne do wytwarzania energii elektrycznej. Warunkiem rozpoczęcia sprzedaży energii elektrycznej wytwarzanej przez Farmę Wiatrową będzie przyłączenie Farmy Wiatrowej do sieci elektroenergetycznej właściwego operatora systemu elektroenergetycznego (Operator). W tym celu Spółka zawrze z Operatorem właściwe umowy/umowę o przyłączenie Farmy Wiatrowej do sieci elektroenergetycznej. Umowa ta zostanie zawarta na podstawie uzyskanych przez Spółkę warunków przyłączenia i będzie określała w szczególności zakres oraz sposób wykonania prac niezbędnych do przyłączenia Farmy Wiatrowej, obowiązki stron, termin realizacji przyłączenia oraz wysokość należności obciążających Spółkę. W związku z przyłączeniem Farmy Wiatrowej do sieci Spółka poniesie Koszty Przyłączeniowe, obejmujące opłatę przyłączeniową, udział w kosztach budowy, przebudowy, rozbudowy lub dostosowania infrastruktury elektroenergetycznej stanowiącej własność Operatora, Koszty EON–ION–FON oraz pozostałe opłaty i wydatki związane ze spełnieniem technicznych, organizacyjnych i formalnych warunków przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci.

Czynności objęte Kosztami EON–ION–FON nie będą polegały na fizycznym wytwarzaniu turbin wiatrowych, fundamentów, dróg, kabli wewnętrznych ani innych środków trwałych stanowiących własność Spółki. Wydatki te będą związane z uzyskaniem przez Spółkę możliwości korzystania z sieci elektroenergetycznej Operatora i wprowadzania do niej energii elektrycznej wytwarzanej przez Farmę Wiatrową, a ich poniesienie jest niezbędne do prowadzenia przewidywanej działalności gospodarczej. W ramach realizacji umowy o przyłączenie Operator może wybudować, przebudować, rozbudować lub dostosować należącą do niego infrastrukturę elektroenergetyczną. Prace mogą obejmować w szczególności wykonanie albo modernizację: linii elektroenergetycznych; stacji, rozdzielni i pól elektroenergetycznych; układów pomiarowych, zabezpieczeń, automatyki, telemechaniki i komunikacji oraz innych urządzeń i instalacji wchodzących w skład sieci Operatora. Infrastruktura budowana, przebudowywana, rozbudowywana lub dostosowywana przez Operatora będzie stanowiła własność Operatora. Spółka nie nabędzie własności ani współwłasności tej infrastruktury. Nie uzyska również prawa do wyłącznego korzystania z niej ani prawa do rozporządzania nią jak właściciel. Infrastruktura ta będzie wchodziła w skład sieci elektroenergetycznej Operatora i będzie przez niego zarządzana, utrzymywana, remontowana i eksploatowana. Uiszczenie przez Spółkę opłaty przyłączeniowej albo innej należności partycypacyjnej nie będzie skutkowało powstaniem po stronie Spółki odrębnego składnika majątku ani nabyciem prawa majątkowego do infrastruktury Operatora. Spółka nie będzie ujmowała infrastruktury Operatora w swojej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie będzie dokonywała od niej odpisów amortyzacyjnych. Koszty Przyłączeniowe nie będą również stanowiły nakładów na inwestycję w obcym środku trwałym. Spółka nie otrzyma bowiem infrastruktury Operatora do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy albo innej umowy o podobnym charakterze i nie będzie posiadała władztwa nad tą infrastrukturą. Celem poniesienia Kosztów Przyłączeniowych będzie uzyskanie przez Spółkę możliwości przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci oraz wprowadzania do niej energii elektrycznej. Koszty te nie będą służyły wytworzeniu poszczególnych środków trwałych tworzących Farmę Wiatrową. Nie będą także wpływały na parametry techniczne, substancję ani wartość użytkową turbin wiatrowych i innych składników majątkowych Spółki. Koszty Przyłączeniowe będą mogły zostać poniesione zarówno przed zakończeniem budowy wszystkich elementów Farmy Wiatrowej, jak i przed formalnym przyjęciem poszczególnych środków trwałych do używania. Moment poniesienia wydatków będzie wynikał z harmonogramu określonego przez Operatora oraz postanowień umowy o przyłączenie. Niezależnie od momentu zapłaty funkcją Kosztów Przyłączeniowych będzie uzyskanie możliwości korzystania z sieci Operatora, a nie fizyczne wytworzenie środków trwałych Spółki.

Ad 1

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą ustalenia, czy ponoszone przez Państwa Koszty Przyłączeniowe, obejmujące opłatę przyłączeniową, udział w kosztach budowy, przebudowy, rozbudowy lub dostosowania infrastruktury elektroenergetycznej stanowiącej własność Operatora, Koszty EON–ION–FON oraz pozostałe opłaty i wydatki związane ze spełnieniem technicznych, organizacyjnych i formalnych warunków przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, i nie zwiększają wartości początkowej środków trwałych tworzących Farmę Wiatrową na podstawie art. 16g ust. 4 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 4a pkt 1 ustawy o CIT:

Definicja zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 522) wskazuje natomiast, że:

Natomiast, stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości:

Z powyższego wynika, że „inwestycje” to aktywa trwałe w okresie realizacji inwestycji, które nie są jeszcze środkami trwałymi w rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy o CIT. Zatem, inwestycja to nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego.

Wydatki ponoszone w związku z inwestycją nie podlegają bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu. Powiększają one wartość inwestycji, wpływając na przyszłą wartość początkową środka trwałego, który powstanie (zostanie wytworzony) po zakończeniu inwestycji.

Wydatki poniesione na zakończone inwestycje, w wyniku których zostaną wytworzone środki trwałe, staną się − co do zasady − kosztami uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne.

Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że możliwość powiązania danego wydatku z konkretnym środkiem trwałym ma decydujące znaczenie dla jego właściwej kwalifikacji. Wydatek taki może być poniesiony nawet we wczesnym stadium procesu inwestycyjnego w celu stworzenia warunków do prowadzenia inwestycji, bez których nie doszłoby do wytworzenia środka trwałego.

Podsumowując wykładnię przepisów dotyczących ustalenia wartości początkowej środków trwałych należy stwierdzić, że do jej elementów należy zaliczać te koszty, które są powiązane z inwestycją, której efektem było wytworzenie amortyzowanych środków trwałych, (przy czym katalog wydatków dających się przyporządkować do danego przedsięwzięcia ma charakter otwarty); stanowiły element procesu wytwarzania składników majątku podatnika; wydatki miały wpływ na koszt wytworzenia środków trwałych; bez tych wydatków nie powstałyby środki trwałe, a wydatki na wytworzenie środków trwałych nie zostałyby poniesione, gdyby nie podjęto decyzji o ich wytworzeniu; dzięki poniesionym wydatkom środki trwałe są kompletne i zdatne do użytku; wszelkie zaliczone do wartości początkowej koszty zostały poniesione do dnia oddania środków trwałych do używania; żaden z poniesionych wydatków nie jest zaliczony do kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych.

Zgodzić należy się z Państwa stanowiskiem, że wydatki jakie zamierzają Państwo ponieść, tj. Koszty Przyłączeniowe, obejmujące opłatę przyłączeniową, udział w kosztach budowy, przebudowy, rozbudowy lub dostosowania infrastruktury elektroenergetycznej stanowiącej własność Operatora, Koszty EON–ION–FON oraz pozostałe opłaty i wydatki związane ze spełnieniem technicznych, organizacyjnych i formalnych warunków przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, o których mowa w art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, i nie zwiększają wartości początkowej środków trwałych tworzących Farmę Wiatrową na podstawie art. 16g ust. 4 ustawy o CIT.

Zgodnie z wyżej powołanym art. 16g ust. 4 ustawy o CIT;

Decydujące znaczenie dla zaliczenia określonego wydatku do wydatków stanowiących koszt wytworzenia środka trwałego ma możliwość powiązania danego wydatku z konkretnym przedsięwzięciem inwestycyjnym, czyli wytwarzanym środkiem trwałym. Wszelkie wydatki pozostające w związku z wytworzeniem środka trwałego mają wpływ na jego koszt wytworzenia. Koszt ten zarazem stanowi o wartości początkowej środka trwałego, od której dokonuje się następnie odpisów amortyzacyjnych.

Należy ponadto podkreślić, że mocą art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, wyłączono z kosztu wytworzenia środka trwałego koszty ogólne zarządu, koszty sprzedaży oraz pozostałe koszty operacyjne i koszty operacji finansowych, w tym odsetki od pożyczek (kredytów) i prowizje, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. Wydatki te nie są bowiem bezpośrednio związane z realizacją inwestycji, ale z całokształtem działalności podatnika.

Oznacza to, że tylko wydatki bezpośrednio związane z wytworzeniem środka trwałego zmniejszają podstawę opodatkowania osoby prawnej przez możliwość zaliczenia w koszty podatkowe odpisów z tytułu zużycia środków trwałych – tzw. odpisy amortyzacyjne. Tak więc, do kosztów wytworzenia środka trwałego zalicza się tylko te wydatki, które dają się zaliczyć do wartości wytworzonego środka trwałego, to znaczy związane są bezpośrednio z realizacją inwestycji. Wydatki dotyczące całokształtu działalności Spółki, które wpływają w sposób pośredni na przychody, mimo że związane są z realizowaną inwestycją, nie mają wpływu na koszt wytworzenia. Wydatki te, jeśli wypełniają hipotezę normy art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, należy zakwalifikować jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem, tzw. koszty „pośrednie” i odnieść w koszty podatkowe w dacie ich faktycznego poniesienia.

Do wartości początkowej wytworzonego środka trwałego, w myśl art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, zalicza się ogół kosztów poniesionych w związku z jego wytworzeniem. Użycie przez ustawodawcę zwrotu, że do kosztu wytworzenia środka trwałego zalicza się także „inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych” oznacza, że katalog wydatków poniesionych w związku z wytworzeniem środka trwałego powiększających jego wartość początkową jest otwarty, co wskazuje na to, że mieszczą się w nim również inne, nie wymienione wprost koszty, które będą miały wpływ na wartość początkową danego składnika majątku. Zatem, powyższy zwrot oznacza wydatki, które są ponoszone w wyniku podjęcia procesu wytwarzania środka trwałego. Wydatkami takimi są koszty, co do których nie ma wątpliwości, że nie wystąpiłyby, gdyby podatnik nie wytwarzał we własnym zakresie środka trwałego. Do kosztów wytworzenia należy zaliczyć również wydatki poniesione we wczesnym stadium procesu inwestycyjnego w celu stworzenia warunków do prowadzenia inwestycji, bez których nie doszłoby do wytworzenia środka trwałego.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia można zgodzić się z Państwem, że poniesione koszty przyłączeniowe obejmujące opłatę przyłączeniową, udział w kosztach budowy, przebudowy, rozbudowy lub dostosowania infrastruktury elektroenergetycznej stanowiącej własność Operatora, Koszty EON–ION–FON oraz pozostałe opłaty i wydatki związane ze spełnieniem technicznych, organizacyjnych i formalnych warunków przyłączenia Farmy Wiatrowej, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami.

Koszty Przyłączeniowe, tj. obejmujące opłatę przyłączeniową, udział w kosztach budowy, przebudowy, rozbudowy lub dostosowania infrastruktury elektroenergetycznej stanowiącej własność Operatora, Koszty EON–ION–FON oraz pozostałe opłaty i wydatki związane ze spełnieniem technicznych, organizacyjnych i formalnych warunków przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci, nie są związane z samym procesem wytworzenia farmy wiatrowej i nie zwiększają wartości środków trwałych w niej występujących. Jak Państwo wskazali, ponoszą Państwo opłaty przyłączeniowe na rzecz operatora systemu przesyłowego w związku z przyłączeniem Inwestycji do sieci elektroenergetycznej. Oznacza to, że wydatek na opłatę przyłączeniową nie zwiększa kosztu wytworzenia środka trwałego, o którym mowa w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT i nie stanowi elementu wartości początkowej.

W konsekwencji wydatki, o których mowa powyżej, należy uznać za koszty związane z Państwa działalnością, które nie stanowią elementu kosztu wytworzenia środków trwałych w rozumieniu art. 16g ust. 4 ustawy o CIT. Powinny one zostać rozliczone zgodnie z zasadami właściwymi dla kosztów uzyskania przychodów, a nie poprzez zwiększenie wartości początkowej wytwarzanych środków trwałych.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w zakresie pytania nr 1 Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Ad 2

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia, czy Koszty Przyłączeniowe powinny zostać potrącone w dacie ich poniesienia, ustalonej zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj. w dniu, na który zostaną ujęte w księgach rachunkowych Spółki na podstawie faktury, rachunku albo innego dowodu stanowiącego podstawę ich ujęcia.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy celem poniesienia Kosztów Przyłączeniowych będzie uzyskanie przez Spółkę możliwości przyłączenia Farmy Wiatrowej do sieci oraz wprowadzania do niej energii elektrycznej. Koszty te nie będą służyły wytworzeniu poszczególnych środków trwałych tworzących Farmę Wiatrową. Nie będą także wpływały na parametry techniczne, substancję ani wartość użytkową turbin wiatrowych i innych składników majątkowych Spółki. W szczególności opłata przyłączeniowa oraz Koszty EON–ION–FON nie będą wynagrodzeniem za wykonanie określonego elementu Farmy Wiatrowej, który stanie się własnością Spółki. Koszty Przyłączeniowe będą mogły zostać poniesione zarówno przed zakończeniem budowy wszystkich elementów Farmy Wiatrowej, jak i przed formalnym przyjęciem poszczególnych środków trwałych do używania. Moment poniesienia wydatków będzie wynikał z harmonogramu określonego przez Operatora oraz postanowień umowy o przyłączenie. Koszty Przyłączeniowe będą pozostawały w związku z działalnością gospodarczą Spółki i są niezbędne do jej prowadzenia. Bez ich poniesienia Spółka nie uzyskałaby możliwości wprowadzania do sieci energii elektrycznej wytworzonej przez Farmę Wiatrową ani osiągania przychodów z jej sprzedaży. Wydatki będą miały charakter definitywny, zostaną poniesione ze środków Spółki i nie zostaną jej zwrócone, zrefundowane ani w inny sposób skompensowane. Koszty Przyłączeniowe zostaną należycie udokumentowane, w szczególności umową o przyłączenie, warunkami przyłączenia, fakturami, dokumentami rozliczeniowymi Operatora, protokołami, potwierdzeniami wykonania wymaganych czynności oraz dokumentami związanymi z uzyskaniem EON, ION i FON. Kosztów Przyłączeniowych nie będzie można przypisać do konkretnych przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży energii elektrycznej w określonym okresie rozliczeniowym. Ich poniesienie będzie związane z całokształtem przyszłej działalności Spółki polegającej na eksploatacji Farmy Wiatrowej i sprzedaży energii elektrycznej. Koszty Przyłączeniowe nie będą dotyczyły okresu przekraczającego rok podatkowy w rozumieniu art. 15 ust. 4d zdanie drugie ustawy o CIT. Wynagrodzenie Operatora będzie należne za wykonanie określonych czynności przyłączeniowych, a nie za ciągłe świadczenie usług w oznaczonym wieloletnim okresie.

W związku z powyższym wydatki wskazane we wniosku stanowią dla Państwa koszt uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, które powinny być rozpoznane w dacie poniesienia, którą wyznacza art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, czyli w dniu w którym ujęto koszt na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku) w księgach rachunkowych.

Koszty pośrednie jak wskazano powyżej potrąca się, co do zasady, w roku poniesienia. W takim przypadku rozliczenie przedmiotowych kosztów powinno następować, na podstawie odpowiednio udokumentowanych wydatków, w dacie poniesienia kosztu, tj. w dacie na który ujęto koszt na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo w dniu, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku) w księgach rachunkowych.

W zakresie wszelkich wydatków stanowiących na gruncie ustawy o CIT pośrednie koszty uzyskania przychodów, które w momencie poniesienia, dla celów księgowych, są ujmowane na innych kontach niż kosztowe (tj. nie są księgowane jako koszt), podatnik jest uprawniony do rozpoznania ich w kosztach podatkowych w dacie, pod którą dany wydatek zostanie ujęty w księgach rachunkowych bez względu na rodzaj konta, na jakim zostanie dokonany zapis księgowy, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Należy bowiem zauważyć, że istnieje taka grupa wydatków (kosztów) poniesionych przez podatnika, które stanowią koszt poniesiony w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, a rachunkowo nie będą ujęte na koncie kosztowym wcale albo będą ujęte z opóźnieniem. W związku z powyższym, jeżeli podatnik poniósł dany wydatek (koszt), który ujęty został w księgach rachunkowych i zgodnie z ustawą o CIT można go uznać za koszt pośredni, to data ujęcia w księgach rachunkowych tego wydatku będzie momentem poniesienia kosztu podatkowego.

W świetle powyższego należy uznać, że faktyczna data dokonania zapisu w księgach rachunkowych (tj. ujęcie danego wydatku „jako koszt” w księgach rachunkowych – ujęcie wydatku na koncie kosztowym) nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku i wpływać na moment zaliczenia go jako kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.

Podkreślić należy, że zapisy dokonywane w księgach nie mogą tworzyć, ani też modyfikować materialnego prawa podatkowego. Przepisy ustawy o rachunkowości określają jedynie sposób prowadzenia ksiąg i jako takie nie mogą rozstrzygać o tym, co jest, a co nie jest kosztem uzyskania przychodów, a także służą one ustaleniu wysokości dochodu (straty) podatkowego, nie mają zaś charakteru podatkotwórczego (wyrok TK z dnia 4 lutego 1994 r., sygn. akt U 2/90).

Zatem wydatki ponoszone z tytułu kosztów Przyłączeniowych, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być ujmowane w kosztach uzyskania przychodów jednorazowo w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy CIT tj. w dniu, na który koszt ujmowany jest w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanych faktur lub innych dowodów księgowych.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.