0114-KDIP2-1.4010.267.2026.2.DK

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy w przypadku odliczania w ramach Ulgi B+R odpisów amortyzacyjnych od WNiP Spółka będzie uprawniona do zastosowania limitu odliczenia w wysokości 200% do tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada udziałowi Kosztów pracowniczych w wartości początkowej WNiP, natomiast limitu w wysokości 100% do pozostałej części odpisów amortyzacyjnych, odpowiadającej udziałowi Pozostałych kosztów kwalifikowanych ujętych w tej wartości początkowej jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 3 sierpnia 2026r. (data wpływu 7 sierpnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: ”Spółka”) podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę jest tworzenie gier komputerowych, a także prace w zakresie ich dalszego rozwoju i ulepszania, m.in. tworzenia dodatków i rozszerzeń do nich oraz technologii wykorzystywanych w tym procesie.

Interpretacją indywidualną przepisów prawa podatkowego z dnia 31 października 2025 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.506.2025.2.JKU, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) potwierdził, że ww. prace spełniają przesłanki uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „Ustawa o CIT"), dając tym samym Spółce prawo do odliczenia związanych z nimi kosztów w uldze na działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 18d Ustawy o CIT (dalej: „Działalność B+R” oraz „Ulga B+R”).

W celu realizacji Działalności B+R Spółka ponosi różne koszty, w szczególności:

a) koszty zatrudnienia pracowników oraz koszty współpracy ze zleceniobiorcami bezpośrednio zaangażowanymi w realizację Działalności B+R, tj.:

• należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 - dalej: „Ustawa o PIT"), oraz sfinansowane przez Spółkę jako płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2026 r. poz. 199 - dalej: „Ustawa o SUS"), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1Ustawy o CIT;
• należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a Ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w Ustawie o SUS, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie Działalności B+R pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1a Ustawy o CIT;

- dalej łącznie: „Koszty pracownicze";

b) inne koszty aniżeli wymienione powyżej, podlegające odliczeniu w ramach Ulgi B+R i wskazane w art. 18d Ustawy o CIT, tytułem przykładu: koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną Działalnością B+R (art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT) czy też koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej Działalności B+R (art. 18d ust. 2 pkt 2a Ustawy o CIT);

- dalej łącznie: „Pozostałe koszty kwalifikowane".

W związku z Działalnością B+R Spółka ponosi również szereg innych kosztów, które nie stanową kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d Ustawy o CIT, a więc nie uprawniają jej do odliczenia w ramach Ulgi B+R. Są to np. koszty zakupu usług od jednostek innych niż wymienione w art. 18d ust. 2 pkt 3 Ustawy o CIT (dalej: „Koszty niekwalifikowane” oraz łącznie: „Koszty B+R”).

W zakresie w jakim konkretny projekt realizowany przez Spółkę w ramach Działalności B+R stanowić będzie prace rozwojowe o których mowa w art. 4a pkt 28 Ustawy o CIT, Koszty B+R z nim związane (tj. koszty prac rozwojowych) Spółka zamierza na podstawie art. 15 ust. 4a pkt 3 Ustawy o CIT zaliczać do kosztów uzyskania przychodów CIT poprzez odpisy amortyzacyjne.

Ww. odpisy amortyzacyjne będą dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 Ustawy o CIT od wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 Ustawy o CIT, tj. kosztów prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym (dalej: „WNiP”).

Do momentu powstania WNiP, Koszty B+R z nim związane, nie będą zatem podlegały rozliczeniu w bieżących kosztach uzyskania przychodów CIT.

W takim przypadku wartość początkową WNiP mogą stanowić zarówno Koszty pracownicze, jak i Pozostałe koszty kwalifikowane a także Koszty niekwalifikowane, poniesione w ramach Działalności B+R.

Spółka zamierza odliczać w ramach Ulgi B+R odpisy amortyzacyjne dokonywane dla celów podatkowych od WNiP, jednak wyłącznie w części odpowiadającej udziałowi kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 Ustawy o CIT, w wartości początkowej tej WNiP.

Co istotne, Spółka prowadzi szczegółową ewidencję pozwalającą ustalić udział poszczególnych kategorii kosztów w wartość początkowej WNiP.

Ponadto Spółka oświadcza, że:

• nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego;
• nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej;
• koszty kwalifikowane, o których mowa w niniejszym wniosku, nie zostały Spółce zwrócone w jakiejkolwiek formie ani nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym; w przypadku gdyby w przyszłości koszty te zostały zwrócone lub odliczone na innej podstawie, Spółka nie uwzględni ich w kalkulacji ulgi B+R;
• kwota odliczenia nie przekroczy w roku podatkowym kwoty dochodu uzyskanego przez Spółkę z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych;

Uzupełnienie opisu sprawy

1.    Spółka nie korzysta ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w ww. pytaniu.

2.    Spółka zamierza skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową w rozliczeniu za 2026 r. i lata kolejne.

3.    Działalność Spółki w zakresie „Produkcji Gier komputerowych”, która zgodnie z interpretacją indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaną przez tut. Organ w dniu 31 października 2025 r., sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.506.2025.2.JKU, została uznana za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowy od osób prawnych, jest prowadzona od momentu powstania Spółki, a więc końca 2021 r.

4.    Rozliczeniu zgodnie z regułą wyrażoną w art. 15 ust. 4a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, będą podlegały wyłącznie te koszty uzyskania przychodów, który dotyczyć będą wytworzenia w ramach prac rozwojowych wartości niematerialnej i prawnej. Wartość ta - przy spełnieniu warunków przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych - będzie podlegała następnie wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych celem jej amortyzacji podatkowej. Prace rozwojowe są prowadzone nad projektem nowego produktu, tj. gry komputerowej.

5.    Spółka we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wskazała, że:

„W celu realizacji Działalności B+R Spółka ponosi różne koszty, w szczególności:

a) koszty zatrudnienia pracowników oraz koszty współpracy ze zleceniobiorcami bezpośrednio zaangażowanymi w realizację Działalności B+R, tj.:

• należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 - dalej: „Ustawa o PIT"), oraz sfinansowane przez Spółkę jako płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2026 r. poz. 199 - dalej: „Ustawa o SUS"), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację Działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT;
• należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a Ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w Ustawie o SUS, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie Działalności B+R pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1a Ustawy o CIT; - dalej łącznie: „Koszty pracownicze";

b) inne koszty aniżeli wymienione powyżej, podlegające odliczeniu w ramach Ulgi B+R i wskazane w art. 18d Ustawy o CIT, tytułem przykładu: koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną Działalnością B+R (art. 18d ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT) czy też koszty nabycia niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej Działalności B+R (art. 18d ust. 2 pkt 2a Ustawy o CIT); - dalej łącznie: „Pozostałe koszty kwalifikowane".

Jak wynika z powyższego, Spółka wskazała w treści wniosku, że zarówno „Koszty pracownicze”, jak i „Pozostałe koszty kwalifikowane” stanowią kategorie kosztowe kwalifikujące się do rozliczenia w uldze na działalność badawczo-rozwojową. Wobec tego, odpowiedź na pytanie tut. Organu brzmi: „tak”.

6.    W celu skorzystania z odliczenia B+R prowadzą Państwo ewidencję, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

7.    Na pytanie Organu ,,Czy spełniają/spełnią Państwo wszystkie przesłanki, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tzn. amortyzują/będą Państwo amortyzować koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone, oraz

b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz

c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii?

Odpowiedzieli Państwo:

Tak, Spółka zakłada, że amortyzacji podatkowej zgodnie z ww. przepisem, podlegać będą wyłącznie koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, które spełniać będą warunki przytoczone w tym przepisie.

Pytanie

Czy w przypadku odliczania w ramach Ulgi B+R odpisów amortyzacyjnych od WNiP Spółka będzie uprawniona do zastosowania limitu odliczenia w wysokości 200% do tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada udziałowi Kosztów pracowniczych w wartości początkowej WNiP, natomiast limitu w wysokości 100% do pozostałej części odpisów amortyzacyjnych, odpowiadającej udziałowi Pozostałych kosztów kwalifikowanych ujętych w tej wartości początkowej?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, przy ustalaniu wysokości kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach Ulgi B+R, o których mowa w art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT, powinna ona zastosować limit odliczenia w wysokości 200% w odniesieniu do tej części odpisu amortyzacyjnego od WNiP, która proporcjonalnie odpowiada Kosztom pracowniczym, oraz limit odliczenia w wysokości 100% w odniesieniu do tej części odpisu amortyzacyjnego, która proporcjonalnie odpowiada Pozostałym kosztom kwalifikowanym.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe.

Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 4a Ustawy o CIT, koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów:

• w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo
• jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
• poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 stawy o CIT.

Ustawodawca przewidział zatem trzy metody rozliczenia kosztów prac rozwojowych na gruncie CIT, posługując się spójnikiem „albo", który na gruncie wykładni językowej oznacza, że podatnik posiada swobodne uprawnienie do wyboru jednej z powyższych metod w odniesieniu do każdego projektu z osobna, bez żadnych dodatkowych warunków ani konsekwencji podatkowych wynikających z dokonanego wyboru.

Żaden przepis Ustawy o CIT nie uzależnia zakresu ani wysokości odliczenia w ramach Ulgi B+R od wybranej metody rozliczenia kosztów prac rozwojowych.

Zgodnie z art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT, w przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 Ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w art. 18d ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2 Ustawy o CIT.

Przepis art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT wyznacza zatem, jaka część odpisu amortyzacyjnego od takiego aktywa podlega odliczeniu w ramach Ulgi B+R. Proporcja ta odzwierciedla udział kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach Ulgi B+R w wartości początkowej i eliminuje z odliczenia tę część odpisu, która odpowiada kosztom niekwalifikującym się do Ulgi B+R, a ujętym w takiej wartości początkowej.

Przepis art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT nie zawiera natomiast żadnego odesłania do przepisów dotyczących limitów odliczenia kosztów kwalifikowanych.

Kluczowym przepisem determinującym wysokość tego odliczenia jest art. 18d ust. 7 Ustawy o CIT. Zgodnie z punktem 3 przedmiotowej regulacji, w przypadku podatników nieposiadających statusu centrum badawczo-rozwojowego oraz niebędących mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Z brzmienia ww. przepisów wynika zatem, że Ustawodawca uzależnił wysokość limitu odliczenia kosztów kwalifikowanych wyłącznie od dwóch zmiennych: 1) kategorii kosztu oraz 2) statusu podatnika.

Przepis art. 18d ust. 7 Ustawy o CIT nie różnicuje natomiast wysokości limitu w zależności od tego, w jaki sposób podatnik dokonuje rozliczenia kosztów prac rozwojowych na gruncie CIT, w szczególności czy ujmuje je bezpośrednio w dacie poniesienia, jednorazowo po ich zakończeniu, czy też poprzez odpisy amortyzacyjne.

Koszty osobowe związane z zatrudnieniem pracowników i zleceniobiorców dla celów działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez podatnika (stanowiące jedną z kategorii kosztów kwalifikowanych wymienionych w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT) zachowują swój charakter prawny niezależnie od tego, w jaki sposób zostają zaliczone do kosztów uzyskania przychodów CIT. Fakt ich ujęcia w wartości początkowej kosztów prac rozwojowych i rozliczenia poprzez odpisy amortyzacyjne na mocy art. 15 ust. 4a pkt 3 Ustawy o CIT nie zmienia ich kwalifikacji jako kosztów, o których mowa w ww. przepisach.

W rezultacie nadal dotyczyć powinien ich limit odliczenia w wysokości 200%, wskazany, w art. 18d ust. 7 pkt 3 Ustawy o CIT.

Jak wskazano powyżej, zasadniczą funkcją art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT jest bowiem określenie, w jakiej części odpis amortyzacyjny dokonywany dla celów podatkowych od WNiP może podlegać odliczeniu w ramach Ulgi B+R.

Przepis ten służy zatem wyłączeniu z wartości odpisu amortyzacyjnego tej jego części, która odpowiada kosztom niestanowiącym kosztów kwalifikowanych.

Co prawda art. 18d ust. 7 pkt 3 Ustawy o CIT, odnosząc się do kosztów kwalifikowanych wskazanych w art. 18d ust. 2a tej ustawy, przewiduje limit odliczenia w wysokości 100%. W ocenie Spółki należy jednak rozumieć to wyłącznie jako potwierdzenie, że również i ta kategoria kosztów kwalifikowanych, tj. odpisy amortyzacyjne od zakończonych prac rozwojowych, o których mowa w art. 18d ust. 2a Ustawy o CIT, może podlegać odliczeniu w ramach Ulgi B+R.

Nie oznacza to natomiast, że całość kosztów kwalifikowanych odliczanych z tego tytułu powinna podlegać limitowi 100%, z pominięciem limitu 200% przewidzianego dla kosztów osobowych. Koszty te mogą bowiem stanowić element wartości początkowej prac rozwojowych, a tym samym znajdować odzwierciedlenie w odpisach amortyzacyjnych dokonywanych od tej wartości. W konsekwencji, w zakresie, w jakim odpis amortyzacyjny odpowiada udziałowi kosztów, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a Ustawy o CIT w wartości początkowej prac rozwojowych, powinien on korzystać z limitu odliczenia właściwego dla tej kategorii kosztów, tj. limitu 200%.

Odmienna wykładnia prowadziłaby do nieuzasadnionego obniżenia poziomu odliczenia wyłącznie z tego względu, że koszty osobowe zostały rozliczone podatkowo poprzez odpisy amortyzacyjne od zakończonych prac rozwojowych, a nie bezpośrednio jako koszty uzyskania przychodów.

Przyjęcie takiego stanowiska skutkowałoby nieuprawnionym, tj. pozbawionym wyraźnej podstawy prawnej, zróżnicowaniem sytuacji podatników ponoszących tę samą kategorię kosztów kwalifikowanych, wyłącznie ze względu na sposób ich podatkowego rozliczenia.

Taka wykładnia byłaby również sprzeczna z celem przepisów o Uldze B+R. Ulga ta została wprowadzona jako instrument zachęcający przedsiębiorców do inwestowania w działalność innowacyjną, w szczególności poprzez ponoszenie wydatków na zatrudnienie pracowników i współpracowników zaangażowanych w realizację prac badawczo-rozwojowych.

Podwyższony limit odliczenia w wysokości 200% dla kosztów wskazanych w art. 18d ust. 2 pkt 1-1a Ustawy o CIT stanowi wyraz szczególnego uprzywilejowania przez Ustawodawcę wydatków związanych z zaangażowaniem osób realizujących działalność badawczo-rozwojową. Cel ten pozostaje aktualny niezależnie od tego, czy wynagrodzenia tych osób są rozliczane podatkowo na bieżąco, czy też poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej WNiP obejmującej koszty zakończonych prac rozwojowych.

W obu przypadkach chodzi bowiem o te same wydatki, poniesione na rzecz tych samych pracowników i współpracowników, realizujących tę samą działalność badawczo-rozwojową. Sam sposób podatkowego rozliczenia tych kosztów nie powinien zatem prowadzić do obniżenia limitu odliczenia z 200% do 100%.

Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS:

a) z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.656.2024.2.DK, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „(…)podatnicy, którzy dokonują rozliczenia kosztów prac rozwojowych poprzez odpisy amortyzacyjne (zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 3 ustawy CIT, a więc w sposób dopuszczalny przez przepisy prawa) nie mogą być traktowani odmiennie w zakresie zastosowania limitu 200% dla kosztów pracowniczych ujętych w wartości początkowej WNiP w postaci kosztów prac rozwojowych."

b) z dnia 14 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.155.2024.1.AZ, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „(…) brzmienie przepisu art. 18d ust. 7 pkt 3 ustawy CIT dotyczące rozliczenia kosztów prac rozwojowych dla celów ulgi B+R od 2022 r. nie może dyskryminować podatników, którzy dokonują rozliczenia kosztów prac rozwojowych w sposób dopuszczalny na gruncie ustawy CIT (zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 3), a taką dyskryminacją byłby brak możliwości rozliczenia kosztów osobowych w limicie 200% jako kosztów kwalifikowanych dla ulgi B+R w przypadku uwzględnienia ich w wartości początkowej WNiP w postaci kosztów prac rozwojowych."

Przytoczone stanowisko wpisuje się w szerszą, utrwaloną linię interpretacyjną Dyrektora KIS. W szeregu interpretacji indywidualnych wydanych w tożsamych stanach faktycznych organ konsekwentnie uznawał za prawidłowe stanowisko zakładające proporcjonalne stosowanie limitów 200% i 100% do odpisów amortyzacyjnych od zakończonych prac rozwojowych, w szczególności:

• interpretacja indywidualna z 11 września 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.376.2025.1.ZK,
• interpretacja indywidualna z 20 maja 2025 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.224.2025.1.ZK,
• interpretacja indywidualna z 30 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.656.2024.2.DK,
• interpretacja indywidualna z 29 kwietnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.153.2024.1.JMS,
• interpretacja indywidualna z 14 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.155.2024.1.AZ,
• interpretacja indywidualna z 6 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.488.2023.1.AZ.

Zdaniem Spółki, powyższe stanowisko powinno znaleźć odpowiednie zastosowanie również w przedstawionym przez nią opisie zdarzenia przyszłego.

Spółka prowadzi bowiem ewidencję pozwalającą na ustalenie struktury wartości początkowej WNiP, tj. na wyodrębnienie tej części wartości początkowej, która odpowiada:

- Kosztom pracowniczym,

- Pozostałym kosztom kwalifikowanym,

- Kosztom niekwalifikowanym.

Dzięki temu Spółka jest w stanie przyporządkować poszczególne kategorie kosztów ujętych w wartości początkowej WNiP do odpowiednich kategorii kosztów z perspektywy Ulgi B+R. Innymi słowy, Spółka może ustalić, jaka część wartości początkowej WNiP została utworzona z kosztów kwalifikowanych, a jaka część dotyczy kosztów, które nie mogą podlegać odliczeniu w ramach tej preferencji.

W konsekwencji, w pierwszej kolejności Spółka jest w stanie wyłączyć z odliczenia w ramach Ulgi B+R tę część odpisów amortyzacyjnych od WNiP, która proporcjonalnie odpowiada udziałowi Kosztów niekwalifikowanych w wartości początkowej WNiP. Ta część odpisów amortyzacyjnych nie będzie bowiem stanowiła kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach Ulgi B+R.

Następnie pozostała część odpisów amortyzacyjnych, odpowiadająca kosztom kwalifikowanym ujętym w wartości początkowej WNiP, może zostać przez Spółkę podzielona proporcjonalnie według udziału poszczególnych kategorii kosztów kwalifikowanych w tej wartości początkowej. W szczególności Spółka będzie w stanie ustalić:

• część odpisu amortyzacyjnego odpowiadającą udziałowi Kosztów pracowniczych w wartości początkowej WNiP,
• część odpisu amortyzacyjnego odpowiadającą udziałowi Pozostałych kosztów kwalifikowanych w wartości początkowej WNiP.

Do pierwszej z tych części Spółka powinna być uprawniona zastosować limit odliczenia w wysokości 200%, właściwy dla kosztów wskazanych w art. 18d ust. 2 pkt 1-1a Ustawy o CIT.

Do drugiej części zastosowanie powinien natomiast znaleźć limit odliczenia w wysokości 100%, właściwy dla pozostałych kosztów kwalifikowanych.

Mając na uwadze przedstawioną powyżej argumentację, w szczególności dotyczącą zasadności stosowania limitu odliczenia w wysokości 200% również do tej części odpisów amortyzacyjnych od WNiP, która odpowiada Kosztom pracowniczym ujętym w wartości początkowej zakończonych prac rozwojowych, stanowisko Spółki należy uznać za w pełni uzasadnione.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku odnośnie ustalenia czy w przypadku odliczania w ramach Ulgi B+R odpisów amortyzacyjnych od WNiP Spółka będzie uprawniona do zastosowania limitu odliczenia w wysokości 200% do tej części odpisów amortyzacyjnych, która odpowiada udziałowi Kosztów pracowniczych w wartości początkowej WNiP, natomiast limitu w wysokości 100% do pozostałej części odpisów amortyzacyjnych, odpowiadającej udziałowi Pozostałych kosztów kwalifikowanych ujętych w tej wartości początkowej jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie innych podmiotów i nie wiąże Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane/zapadły w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.