0114-KDIP2-1.4010.261.2026.1.KW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia:

‒    czy samoobsługową myjnie samochodową Spółka może amortyzować jako urządzenie przemysłowe stanowiące 1 środek trwały – jest prawidłowe;

‒    czy można podwyższyć stawkę amortyzacji tej myjni samochodowej przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4 – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka A Sp. z o.o posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce. Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka zakończyła inwestycję polegającą na uruchomieniu fabrycznie nowego środka trwałego: samoobsługowej myjni samochodowej bezdotykowej składającej się z trzech stanowisk mycia, przeznaczonej do świadczenia usług mycia pojazdów osobowych i dostawczych.

Spółka jest właścicielem myjni bezdotykowej oraz wszystkich urządzeń, instalacji i elementów technologicznych składających się na jej funkcjonowanie.

Myjnia zlokalizowana jest na gruncie użytkowanym na podstawie umowy dzierżawy zawartej na okres 10 lat.

Myjnia stanowi kompletny, funkcjonalny i zdatny do użytkowania obiekt techniczny wykorzystywany w działalności gospodarczej.

Obiekt został wykonany poprzez budowę nowej infrastruktury budowlanej oraz montaż nowych urządzeń technologicznych z częściowym wykorzystaniem wybranych elementów pochodzących z wcześniej eksploatowanej myjni samochodowej. Wszystkie elementy: konstrukcja myjni, kontener techniczny, instalacje technologiczne, instalacje elektryczne, instalacje wodno-kanalizacyjne, systemy sterowania, urządzenia wysokociśnieniowe, system dozowania chemii, urządzenia płatnicze oraz pozostałe elementy technologiczne tworzą integralną i funkcjonalną całość gospodarczą. Poszczególne elementy samodzielnie nie są przeznaczone do realizacji celu gospodarczego, jakim jest świadczenie usług mycia pojazdów, a ich odrębne wykorzystanie jest technicznie i ekonomicznie nieuzasadnione.

Po zakończeniu okresu dzierżawy myjnia może zostać zdemontowana i przeniesiona w inne miejsce. Demontaż będzie wymagał rozłączenia poszczególnych elementów technicznych i instalacyjnych. Część elementów może ulec uszkodzeniu lub wymagać wymiany przy ponownym montażu, jednak konstrukcja myjni nie jest trwale związana z gruntem w sposób charakterystyczny dla budynków lub budowli.

Zakres wykonanych robót budowlanych:

W ramach realizacji inwestycji wykonano nowe elementy budowlane i infrastrukturalne, obejmujące w szczególności:

• płyta betonowa pod konstrukcję myjni,
• utwardzenie terenu kostką brukową,
• odwodnienie stanowisk mycia,
• instalacje wodociągowe,
• instalacje kanalizacyjne,
• instalacje elektryczne,
• przyłącza technologiczne,
• pozostałą infrastrukturę niezbędną do prawidłowego funkcjonowania myjni.

Elementy wykorzystane z wcześniej użytkowanej myjni:

W trakcie realizacji inwestycji wykorzystano wyłącznie wybrane elementy pochodzące z wcześniej eksploatowanej myjni samochodowej, tj.:

• konstrukcję stalową stanowisk mycia (wiatę), blacha dachowa została wykonana nowa.
• kontener techniczny,
• część instalacji ogrzewania podłogowego stanowisk.

Pozostałe elementy technologiczne pochodzące z używanej myjni zostały zdemontowane i zezłomowane z uwagi na ich zużycie techniczne oraz brak możliwości dalszej eksploatacji.

Nowe urządzenia i instalacje technologiczne:

W miejsce zdemontowanych elementów zamontowano nowe urządzenia i instalacje technologiczne, obejmujące:

• pompy wysokociśnieniowe,
• system dozowania środków chemicznych,
• instalacje technologiczne wysokociśnieniowe,
• układy sterowania,
• instalacje elektryczne i sterownicze,
• wyposażenie stanowisk mycia,
• armaturę technologiczną,
• urządzenia płatnicze,
• pozostałe elementy niezbędne do świadczenia usług mycia pojazdów.

Charakterystyka techniczna:

• liczba stanowisk: 3,
• rodzaj mycia: bezdotykowe wysokociśnieniowe,
• sposób obsługi: samoobsługowy,
• eksploatacja: całoroczna,
• konstrukcja zadaszenia: stalowa,
• ogrzewanie stanowisk: ogrzewanie podłogowe.

Myjnię samochodową Spółka zakwalifikowała zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych, która została określona w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 3 października 2016 r. w sprawie klasyfikacji środków trwałych (Dz. U. poz. 1864) będąca rozporządzeniem wykonawczym do Ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1799, z późn. zm.):

‒    Grupa 6 -urządzenia techniczne,

‒    podgrupy 65 - urządzenia przemysłowe,

‒    rodzaju 659 Pozostałe urządzenia przemysłowe, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Rozmieniarka banknotów i monet, odkurzacz samoobsługowy oraz suszarka do pojazdów stanowią odrębne urządzenia techniczne. Nie wchodzą w skład wartości początkowej niniejszego środka trwałego, nie tworzą Integralnej części technologii myjni I podlegają odrębnej ewidencji środków trwałych oraz odrębnej amortyzacji.

Obiekt stanowi kompletny, funkcjonalny i zdatny do użytkowania środek trwały w postaci samoobsługowej myjni samochodowej bezdotykowej 3-stanowiskowej. Inwestycja została wykonana z wykorzystaniem nowych elementów budowlanych i technologicznych oraz częściowym wykorzystaniem używanej konstrukcji stalowej, kontenera technicznego i instalacji ogrzewania podłogowego pochodzących z wcześniej eksploatowanej myjni. Środek trwały użytkowany będzie w warunkach wskazujących na bardziej intensywne zużycie, charakterystycznych dla działalności myjni samochodowej, obejmujących stałe oddziaływanie wilgoci, wody, środków chemicznych, zmiennych temperatur, zanieczyszczeń.

Pytania

1.  Czy samoobsługową myjnie samochodową Spółka może amortyzować jako urządzenie przemysłowe stanowiące 1 środek trwały?

2.  Czy można podwyższyć stawkę amortyzacji tej myjni samochodowej przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4.?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Na podstawie art. 15 ust. 6 Ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Powstały środek trwały - myjnia samochodowa - stanowi własność Spółki. Jest zdatny do użytku w dniu przyjęcia do użytkowania. Przewidywany okres użytkowania wynosi 10 lat. Wydatek na inwestycje został poniesiony przez Spółkę. Jest definitywny, pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów. Jest właściwie udokumentowany. Nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Jest wykorzystany przez Spółkę na potrzeby związane z prowadzeniem przez nią działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 16f ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz art. 16b.

Natomiast zgodnie z art. 16i ust 1 Ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik do Ustawy o CIT oraz zasad o których mowa w art. 16h ust.1 pkt 1 ustawy o CIT.

Myjnię samochodową należy potraktować jako jeden środek trwały zakwalifikowany do grupy 6 Urządzenia techniczne, podgrupy 65 Urządzenia przemysłowe, rodzaju 659 pozostałe urządzenia przemysłowe gdzie indziej niesklasyfikowane gdyż poszczególne części składowe są ze sobą integralnie powiązane i nie mogą funkcjonować odrębnie.

W Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych pod pozycją 06 dla środków trwałych, będących urządzeniami technicznymi rodzaju 659 KŚT stawka amortyzacji wynosi 10%.

2.  Zgodnie z art. 16i ust. 2 pkt 2 podatnicy mogą podane w Wykazie stawek amortyzacyjnych stawki podwyższać dla urządzeń używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych, albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, przy zastosowaniu w tym okresie współczynników nie wyższych niż 1,4.

Wg objaśnień do załącznika nr 1 Ustawy o CIT, przez urządzenia wymagające szczególnej sprawności technicznej, rozumie się te obiekty, które używane są w pracy na 3 zmiany, mimo że nie działają za swej istoty w ruchu ciągłym. Myjnia samochodowa jest wykorzystywana 24 godziny na dobę. Będzie poddana stałemu oddziaływaniu wilgoci, wody, środków chemicznych, zmiennych temperatur, zanieczyszczeń. Z uwagi na to będzie wymagać szczegółowej sprawności technicznej.

W konsekwencji myjnię samochodową można amortyzować przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”):

Na podstawie art. 15 ust. 6 updop:

W myśl art. 16a ust. 1 updop:

Ponadto, aby składniki majątku wymienione w art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mogły zostać zaliczone do środków trwałych podatnika, muszą spełniać następujące warunki:

• przewidywany okres ich używania musi przekraczać jeden rok – o tym, jak długo będzie używany dany składnik decyduje sam podatnik,
• muszą stanowić własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
• muszą być kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania – ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, iż warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem,
• muszą być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą lub ich oddaniem do używania na podstawie umowy leasingu, najmu lub dzierżawy.

Zgodnie z art. 16f ust. 1 updop:

Natomiast, na podstawie art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 16i ust. 1 updop:

W myśl art. 16i ust. 2 updop:

Zgodnie z art. 16h ust. 2 updop:

Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych stanowi Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stawki amortyzacyjne przyporządkowane są do środków trwałych oznaczonych symbolami. Ich rozwinięcie znajduje się w Klasyfikacji Środków Trwałych, którą określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie klasyfikacji środków trwałych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1864).

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia:

‒    czy samoobsługową myjnie samochodową Spółka może amortyzować jako urządzenie przemysłowe stanowiące 1 środek trwały;

‒    czy można podwyższyć stawkę amortyzacji tej myjni samochodowej przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika m.in., że Spółka zakończyła inwestycję polegającą na uruchomieniu fabrycznie nowego środka trwałego: samoobsługowej myjni samochodowej bezdotykowej składającej się z trzech stanowisk mycia, przeznaczonej do świadczenia usług mycia pojazdów osobowych i dostawczych. Spółka jest właścicielem myjni bezdotykowej oraz wszystkich urządzeń, instalacji i elementów technologicznych składających się na jej funkcjonowanie. Myjnia zlokalizowana jest na gruncie użytkowanym na podstawie umowy dzierżawy zawartej na okres 10 lat. Myjnia stanowi kompletny, funkcjonalny i zdatny do użytkowania obiekt techniczny wykorzystywany w działalności gospodarczej. Obiekt został wykonany poprzez budowę nowej infrastruktury budowlanej oraz montaż nowych urządzeń technologicznych z częściowym wykorzystaniem wybranych elementów pochodzących z wcześniej eksploatowanej myjni samochodowej. Wszystkie elementy: konstrukcja myjni, kontener techniczny, instalacje technologiczne, instalacje elektryczne, instalacje wodno-kanalizacyjne, systemy sterowania, urządzenia wysokociśnieniowe, system dozowania chemii, urządzenia płatnicze oraz pozostałe elementy technologiczne tworzą integralną i funkcjonalną całość gospodarczą. Poszczególne elementy samodzielnie nie są przeznaczone do realizacji celu gospodarczego, jakim jest świadczenie usług mycia pojazdów, a ich odrębne wykorzystanie jest technicznie i ekonomicznie nieuzasadnione. Po zakończeniu okresu dzierżawy myjnia może zostać zdemontowana i przeniesiona w inne miejsce. Demontaż będzie wymagał rozłączenia poszczególnych elementów technicznych i instalacyjnych. Myjnię samochodową Spółka zakwalifikowała zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych:

Grupa 6 -urządzenia techniczne, podgrupy 65 - urządzenia przemysłowe, rodzaju 659 Pozostałe urządzenia przemysłowe, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Aby uznać, że opisana samoobsługowa myjnia samochodowa stanowi jeden kompletny środek trwały podlegający amortyzacji należy przeprowadzić wnikliwą analizę.

Po pierwsze, przedmiot amortyzacji stanowi kompletny i zdatny do użytkowania obiekt techniczny, który po zakończeniu inwestycji jest wykorzystywany zgodnie ze swoim gospodarczym przeznaczeniem, tj. do świadczenia odpłatnych usług mycia pojazdów. Wszystkie elementy tworzące myjnię zostały zmontowane i uruchomione w sposób zapewniający możliwość wykonywania tej funkcji.

Po drugie, wszystkie elementy technologiczne myjni tworzą jedną funkcjonalną i gospodarczą całość. Konstrukcja myjni, kontener techniczny, instalacje technologiczne, instalacje elektryczne, instalacje wodno-kanalizacyjne, system sterowania, urządzenia wysokociśnieniowe, system dozowania chemii, oraz urządzenia płatnicze są ze sobą technologicznie powiązane i współpracują w celu realizacji jednej funkcji użytkowej.

Żaden z tych elementów nie jest przeznaczony do samodzielnego wykonywania działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług mycia pojazdów. Dopiero ich współdziałanie umożliwia osiągnięcie zamierzonego efektu gospodarczego.

Po trzecie, odrębne wykorzystanie poszczególnych elementów byłoby technicznie oraz ekonomicznie nieuzasadnione. Poszczególne urządzenia nie posiadają samodzielnej wartości użytkowej w prowadzonej działalności i nie mogą realizować swojej funkcji bez współpracy z pozostałymi elementami technologii.

Po czwarte, myjnia nie stanowi budynku ani budowli trwale związanej z gruntem. Została posadowiona na nieruchomości użytkowanej na podstawie umowy dzierżawy zawartej na czas oznaczony. Po zakończeniu okresu dzierżawy możliwy jest jej demontaż i przeniesienie do innej lokalizacji.

Wprawdzie demontaż wymaga rozłączenia poszczególnych instalacji i urządzeń oraz może powodować konieczność wymiany niektórych elementów, jednak nie zmienia to faktu, że zasadnicza konstrukcja oraz urządzenia technologiczne zachowują możliwość ponownego montażu i dalszego użytkowania. Taki sposób posadowienia odróżnia myjnię od budynków lub budowli trwale związanych z gruntem.

Po piąte, Spółka dokonała klasyfikacji środka trwałego do grupy 6 KŚT – Urządzenia techniczne, podgrupy 65 – Urządzenia przemysłowe, rodzaju 659 – Pozostałe urządzenia przemysłowe, gdzie indziej niesklasyfikowane. Charakter techniczny przedmiotowego obiektu oraz jego przeznaczenie odpowiadają cechom urządzeń przemysłowych wykorzystywanych w działalności usługowej.

Jednocześnie Spółka wyodrębniła jako odrębne środki trwałe rozmieniarkę banknotów i monet, odkurzacz samoobsługowy oraz suszarkę do pojazdów. Urządzenia te nie stanowią integralnej części technologii myjni i mogą funkcjonować niezależnie od procesu mycia pojazdów. Prawidłowo zatem nie zostały ujęte w wartości początkowej myjni.

Zatem, opisana samoobsługowa myjnia samochodowa może zostać uznana za jeden środek trwały stanowiący urządzenie przemysłowe zaliczone do Grupy 6 KŚT, podgrupy 65, rodzaju 659, ponieważ tworzy kompletną, funkcjonalną i nierozłączną całość techniczno-użytkową, a jej poszczególne elementy nie realizują samodzielnych funkcji gospodarczych.

Stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z Wykazem stawek amortyzacyjnych, stawka amortyzacyjna dla obiektów, sklasyfikowanych w grupie 6 (z wyjątkami wymienionymi w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych) wynosi 10%.

Jak już wyżej wskazano, zgodnie a art. 16i ust. 2 pkt 2 updop:

Przepis ten umożliwia podwyższenie stawek amortyzacyjnych dla maszyn i urządzeń używanych bardziej intensywnie w stosunku do warunków przeciętnych albo wymagających szczególnej sprawności technicznej.

W przedmiotowej sprawie myjnia eksploatowana jest w szczególnie trudnych warunkach technicznych, wskazujących na bardziej intensywne zużycie. W toku eksploatacji urządzenia są stale narażone na: stałe oddziaływanie wilgoci, wody, środków chemicznych, zmiennych temperatur, zanieczyszczeń.

Nie ulega zatem wątpliwości, że warunki użytkowania myjni odbiegają od standardowych warunków eksploatacji urządzeń technicznych i powodują ich ponadprzeciętne zużycie.

Jeżeli myjnia jest użytkowana w warunkach powodujących bardziej intensywne zużycie niż przeciętne, Spółka może – na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT – podwyższyć stawkę amortyzacyjną przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 1,4.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż Spółka może podwyższyć stawkę amortyzacji myjni samochodowej, która użytkowana jest w warunkach wskazujących na bardziej intensywne zużycie tj. poddana jest stałemu oddziaływaniu wilgoci, wody, środków chemicznych, zmiennych temperatur, zanieczyszczeń przy zastosowaniu współczynników nie wyższych niż 1,4.

Stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytań. Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.