0114-KDIP2-1.4010.245.2026.2.KW

Interpretacja indywidualna - stanowisko jest nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skorzystania z tzw. „ulgi na robotyzację”.

Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 24 lipca 2026 r. (data wpływu 24 lipca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka prowadzi działalność produkcyjną i w ramach jej automatyzacji wdraża roboty przemysłowe spawalnicze przy produkcji wyrobów gotowych do maszyn rolniczych, które produkuje począwszy od momentu konstrukcji maszyny do jej zbudowania.

W latach 2023-2026 Spółka zakupiła roboty spawalnicze przemysłowe wykorzystywane w procesie produkcyjnym. Roboty te spełniają definicję robota przemysłowego art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, tj. są automatami sterowanymi cyfrowo, programowalnymi, integrującymi się z procesami produkcyjnymi oraz współpracującymi z innymi urządzeniami.

Roboty zostały pozyskane w ramach umów leasingu operacyjnego (leasing operacyjny na gruncie bilansowym ujmowany jest jako leasing finansowy).

Spółka ujmuje przedmiot leasingu w środkach trwałych w budowie w dacie zawarcia umowy leasingu, a po uruchomieniu zostaje zaksięgowany jako środek trwały (w wartości początkowej równej umowie leasingu oraz w wysokości poniesionych kosztów z środków własnych spółki na przysposobienie maszyny - między innymi na przygotowanie posadzki, przygotowanie elektryki do podłączenia maszyny, szkolenia pracowników do obsługi maszyny itp.), Amortyzacja w części wartości z umowy leasingu jest kosztem niestanowiącym kosztów uzyskania przychodów do końca trwania okresu amortyzacji tego środka trwałego (NKUP), natomiast od części poniesionej z własnych środków są kosztem podatkowym (KUP), czyli na gruncie rachunkowości Spółka ujmuje roboty jako środki trwałe i dokonuje ich amortyzacji bilansowej.

Raty leasingowe oraz wartość wykupu są kosztem uzyskania przychodu (KUP). Raty leasingowe obejmują część kapitałową oraz odsetkową. Spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodu raty leasingowe zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Po zakończeniu podstawowego okresu leasingu przewidziane jest przeniesienie własności robotów na Spółkę poprzez wykup zgodnie z umową leasingu.

Roboty są wykorzystywane wyłącznie w działalności produkcyjnej Spółki.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Wniosek uzupełnili Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 24 lipca 2026 r. (data wpływu 24 lipca 2026 r.).

1. Spółka zamierza skorzystać z ulgi na robotyzację za lata podatkowe: 08.2023-07.2024, 08.2024-07.2025, 08.2025 oraz 07.2026.

2. W wskazanych latach podatkowych Spółka osiągnęła dochód z innych źródeł niż przychody z zysków kapitałowych, tj. z działalności operacyjnej polegającej na sprzedaży produkowanych wyrobów. Spółka nie poniosła straty oraz nie przewiduje poniesienia straty za okres podatkowy 08.2025-07.2026.

3. Koszty wskazane we wniosku nie zostały Spółce oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

4. Spółka nie uzyskuje dochodów z działalności prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej na podstawie zezwolenia, ani z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu. Roboty przemysłowe nie są związane z działalnością objętą takimi preferencjami.

5. Wartość początkowa każdego z robotów przemysłowych przekracza 10 000 zł.

6. Odpisy amortyzacyjne od części wartości początkowej robotów sfinansowanej ze środków własnych Spółki są dokonywane zgodnie z przepisami ustawy o CIT i w całości stanowią koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

7. Roboty spawalnicze przyczyniają się do zwiększenia produktywności i konkurencyjności Spółki, ponieważ proces produkcji maszyn rolniczych jest w pełni projektowany i konstruowany przez pracowników działu konstrukcji Spółki oraz konstruktorów spółek z grupy kapitałowej. Maszyny nie są budowane według zewnętrznych instrukcji, lecz stanowią unikalne projekty tworzone od podstaw. Wymaga to wysokiej precyzji i powtarzalności procesów spawalniczych, które zapewniają roboty przemysłowe. Roboty gwarantują stabilną jakość spoin, zwiększają wydajność produkcji, ograniczają ryzyko braków kadrowych w obszarze spawania oraz zapewniają płynność i ciągłość procesu produkcyjnego, a także zwiększają bezpieczeństwo pracy poprzez ograniczenie ekspozycji pracowników na proces spawania.

8. Roboty przemysłowe będące przedmiotem wniosku są fabrycznie nowe w rozumieniu art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

9. Umowy leasingu dotyczące robotów przemysłowych stanowią na gruncie przepisów rozdziału 4a ustawy o CIT leasing operacyjny, o którym mowa w art. 17b ustawy o CIT. Raty leasingowe, obejmujące część kapitałową i odsetkową, stanowią koszty uzyskania przychodu, natomiast amortyzacja bilansowa robotów jest kosztem niestanowiącym kosztów uzyskania przychodu.

10. Spółka zamierza objąć ulgą na robotyzację wartość wykupu robotów przemysłowych, ponieważ wartość wykupu będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu.

11. Wydatki poniesione ze środków własnych obejmują m.in. przygotowanie posadzki pod montaż robota, wykonanie instalacji elektrycznej i przyłączy niezbędnych do uruchomienia robota, szkolenia pracowników w zakresie obsługi robota, koszty montażu i integracji z linią produkcyjną. Wydatki te zwiększają wartość początkową robota przemysłowego zgodnie z przepisami ustawy o CIT, dotyczą wyłącznie robota przemysłowego oraz urządzeń peryferyjnych funkcjonalnie z nim związanych, o których mowa w art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT.

12. Pytanie dotyczące odpisów amortyzacyjnych odnosi się wyłącznie do tej części odpisów, która odpowiada wydatkom sfinansowanym ze środków własnych Spółki, stanowiących koszty uzyskania przychodów. Nie dotyczy części odpisów amortyzacyjnych stanowiących NKUP.

Pytania

1.  Czy Spółka ma prawo do zastosowania ulgi na robotyzację i uwzględnienia jako koszt kwalifikowany, o których mowa w art. 38eb ustawy o CIT, rat leasingowych (w szczególności ich części kapitałowej) ponoszonych w związku z leasingiem operacyjnym robotów przemysłowych, jeżeli raty te stanowią koszty uzyskania przychodu Spółki?

2.  Czy Spółka ma prawo do zastosowania ulgi na robotyzację i uwzględnienia jako koszt kwalifikowany, o których mowa w art. 38eb ustawy o CIT, amortyzacji od części poniesionej w własnych środków, które są KUP?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, raty leasingowe ponoszone w związku z leasingiem operacyjnym robotów przemysłowych stanowią koszty uzyskania przychodu i mogą być uznane za koszty kwalifikowane do ulgi na robotyzację.

Zgodnie z art. 38eb ustawy o CIT, kosztami kwalifikowanymi są koszty uzyskania przychodu poniesione na robotyzację, w tym na nabycie robotów przemysłowych oraz inne kategorie wskazane w przepisie.

Przepisy nie uzależniają prawa do ulgi od formy finansowania nabycia robota przemysłowego.

Kluczowe jest poniesienie kosztu uzyskania przychodu oraz jego związek z robotyzacją.

W przypadku leasingu operacyjnego:

• raty leasingowe stanowią koszt uzyskania przychodu,
• Spółka ponosi ekonomiczny ciężar nabycia robota,
• leasing prowadzi finalnie do przeniesienia własności robota na Spółkę (korzystającego).

W efekcie leasing operacyjny spełnia funkcję ekonomicznie równoważną nabyciu środka trwałego. Ponadto, zgodnie z zasadą neutralności podatkowej form finansowania działalności gospodarczej, wybór leasingu operacyjnego zamiast zakupu bezpośredniego nie powinien pozbawiać podatnika prawa do ulgi.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, które wskazują, że forma finansowania (leasing vs zakup) nie powinna determinować prawa do preferencji podatkowych, jeżeli podatnik faktycznie ponosi ciężar ekonomiczny inwestycji.

W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że raty leasingowe - jako koszty uzyskania przychodu poniesione na robotyzację - powinny być uznane za koszty kwalifikowane w ramach ulgi na robotyzację.

Zdaniem Wnioskodawcy, amortyzacja robotów przemysłowych w części sfinansowanej ze środków własnych, która stanowi koszt uzyskania przychodu, może zostać zaliczona do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi na robotyzację.

Zgodnie z art. 38eb ustawy o CIT, kosztami kwalifikowanymi są koszty uzyskania przychodu poniesione na robotyzację. Przepis ten nie ogranicza możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wyłącznie wydatków jednorazowych, lecz obejmuje również koszty rozliczane w czasie, takie jak odpisy amortyzacyjne, o ile stanowią koszty uzyskania przychodu.

W przypadku środków trwałych, jakimi są roboty przemysłowe, sposobem rozliczenia kosztu ich nabycia jest amortyzacja. Jeżeli zatem podatnik dokonuje odpisów amortyzacyjnych, które stanowią koszty uzyskania przychodu - od części kosztów poniesionych ze środków własnych, a dotyczą one robota przemysłowego wykorzystywanego w działalności produkcyjnej, to odpisy te stanowią koszty kwalifikowane do ulgi na robotyzację.

Nie ma przy tym znaczenia źródło finansowania środka trwałego, o ile dana część wartości robota została sfinansowana ze środków własnych podatnika i jest amortyzowana podatkowo jako koszt uzyskania przychodu.

W konsekwencji, w sytuacji gdy robot przemysłowy spełnia definicję ustawową, został wprowadzony do ewidencji środków trwałych podatnika, a odpisy amortyzacyjne od jego wartości poniesionej z własnych środków stanowią koszty uzyskania przychodu, to odpisy te w tej części powinny być uznane za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 38eb ustawy o CIT.

Zdaniem Wnioskodawcy odmienne podejście prowadziłoby do nieuzasadnionego ograniczenia zakresu ulgi, a także do nierównego traktowania podatników w zależności od modelu finansowania inwestycji, co byłoby sprzeczne z celem ulgi, jakim jest wspieranie robotyzacji procesów produkcyjnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 z późn. zm., dalej: „ustawa nowelizująca”), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Należy do nich m.in. tzw. „ulga na robotyzację” mająca na celu zachęcenie polskich przedsiębiorstw do unowocześnienia procesów produkcyjnych, promocji rozwoju robotyzacji przemysłowej i wsparcie transformacji cyfrowej.

Regulacje dotyczącą tej ulgi zawiera dodany do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „updop”) art. 38eb, który w ust. 1 stanowi, że:

Według art. 38eb ust. 2 updop:

W świetle art. 38eb ust. 3 updop:

Stosownie do art. 38eb ust. 5 updop:

Zgodnie natomiast z art. 38eb ust. 6 updop:

Art. 38eb ust. 7 updop stanowi zaś, że:

Stosownie do art. 38eb ust. 8 updop:

Zgodnie zaś z art. 18d ust. 3k updop:

W myśl art. 18d ust. 5 updop:

Z treści art. 18d ust. 6 updop wynika, że:

Art. 18d ust. 8 updop stanowi, że:

Z powyższych przepisów wynika, że ulga polega na dodatkowym odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów, które już wcześniej zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dodatkowe odliczenie nie może przekroczyć 50% wysokości kosztów. Ulga została wprowadzona na 5 lat i obejmuje wydatki, które będą poniesione na robotyzację w latach 2022-2026, czyli po raz pierwszy w rozliczeniu za rok 2022. W podatku dochodowym od osób prawnych odliczenie ma zastosowanie do kosztów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność produkcyjną i w ramach jej automatyzacji wdraża roboty przemysłowe spawalnicze przy produkcji wyrobów gotowych do maszyn rolniczych, które produkuje począwszy od momentu konstrukcji maszyny do jej zbudowania. W latach 2023-2026 Spółka zakupiła roboty spawalnicze przemysłowe wykorzystywane w procesie produkcyjnym. Roboty te spełniają definicję robota przemysłowego art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, tj. są automatami sterowanymi cyfrowo, programowalnymi, integrującymi się z procesami produkcyjnymi oraz współpracującymi z innymi urządzeniami. Roboty zostały pozyskane w ramach umów leasingu operacyjnego (leasing operacyjny na gruncie bilansowym ujmowany jest jako leasing finansowy). Spółka ujmuje przedmiot leasingu w środkach trwałych w budowie w dacie zawarcia umowy leasingu, a po uruchomieniu zostaje zaksięgowany jako środek trwały (w wartości początkowej równej umowie leasingu oraz w wysokości poniesionych kosztów z środków własnych spółki na przysposobienie maszyny - między innymi na przygotowanie posadzki, przygotowanie elektryki do podłączenia maszyny, szkolenia pracowników do obsługi maszyny itp.), Amortyzacja w części wartości z umowy leasingu jest kosztem niestanowiącym kosztów uzyskania przychodów do końca trwania okresu amortyzacji tego środka trwałego (NKUP), natomiast od części poniesionej z własnych środków są kosztem podatkowym (KUP), czyli na gruncie rachunkowości Spółka ujmuje roboty jako środki trwałe i dokonuje ich amortyzacji bilansowej. Raty leasingowe oraz wartość wykupu są kosztem uzyskania przychodu (KUP). Raty leasingowe obejmują część kapitałową oraz odsetkową. Spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodu raty leasingowe zgodnie z przepisami ustawy o CIT. Po zakończeniu podstawowego okresu leasingu przewidziane jest przeniesienie własności robotów na Spółkę poprzez wykup zgodnie z umową leasingu. Roboty są wykorzystywane wyłącznie w działalności produkcyjnej Spółki.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazuje, że:

• Spółka zamierza skorzystać z ulgi na robotyzację za lata podatkowe: 08.2023-07.2024, 08.2024-07.2025, 08.2025 oraz 07.2026.
• W wskazanych latach podatkowych Spółka osiągnęła dochód z innych źródeł niż przychody z zysków kapitałowych, tj. z działalności operacyjnej polegającej na sprzedaży produkowanych wyrobów. Spółka nie poniosła straty oraz nie przewiduje poniesienia straty za okres podatkowy 08.2025-07.2026.
• Koszty wskazane we wniosku nie zostały Spółce oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
• Spółka nie uzyskuje dochodów z działalności prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej na podstawie zezwolenia, ani z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu. Roboty przemysłowe nie są związane z działalnością objętą takimi preferencjami.
• Odpisy amortyzacyjne od części wartości początkowej robotów sfinansowanej ze środków własnych Spółki są dokonywane zgodnie z przepisami ustawy o CIT i w całości stanowią koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
• Roboty spawalnicze przyczyniają się do zwiększenia produktywności i konkurencyjności Spółki, ponieważ proces produkcji maszyn rolniczych jest w pełni projektowany i konstruowany przez pracowników działu konstrukcji Spółki oraz konstruktorów spółek z grupy kapitałowej. Maszyny nie są budowane według zewnętrznych instrukcji, lecz stanowią unikalne projekty tworzone od podstaw.
• Roboty przemysłowe będące przedmiotem wniosku są fabrycznie nowe w rozumieniu art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
• Umowy leasingu dotyczące robotów przemysłowych stanowią na gruncie przepisów rozdziału 4a ustawy o CIT leasing operacyjny, o którym mowa w art. 17b ustawy o CIT. Raty leasingowe, obejmujące część kapitałową i odsetkową, stanowią koszty uzyskania przychodu, natomiast amortyzacja bilansowa robotów jest kosztem niestanowiącym kosztów uzyskania przychodu.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka ma prawo do zastosowania ulgi na robotyzację i uwzględnienia jako koszt kwalifikowany, o których mowa w art. 38eb ustawy o CIT, rat leasingowych (w szczególności ich części kapitałowej) ponoszonych w związku z leasingiem operacyjnym robotów przemysłowych, jeżeli raty te stanowią koszty uzyskania przychodu Spółki.

Należy podkreślić, że z art. 38eb ust. 2 updop, wynika, że za koszty poniesione na robotyzację uznaje się także opłaty, o których mowa w art. 17b ust. 1, ustalone w umowie leasingu, o którym mowa w art. 17f, dotyczącej robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność tych środków trwałych (pkt 4 art. 38eb ust. 2 updop).

W myśl art. 17b ust. 1 updop,

Zgodnie natomiast z art. 17f ust. 1 updop,

Zauważyć należy, że regulacje zawarte w art. 17f ustawy o CIT odnoszą się do zakresu kosztów uzyskania przychodów strony korzystającej w umowie leasingu finansowego.

A zatem, w ramach ulgi na robotyzację podatnik uprawniony jest do ponadnormatywnego odliczenia od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 50% opłat ustalonych wyłącznie w umowie leasingu finansowego, ponoszonych przez korzystającego w podstawowym okresie ww. umowy z tytułu używania środków trwałych, o których mowa w art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność tych środków trwałych. Przy czym ponadnormatywne odliczenie przysługuje tylko w odniesieniu do tych opłat leasingowych, które stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - w trakcie obowiązywania ulgi.

Z opisu sprawy jednoznacznie natomiast wynika, że Roboty zostały pozyskane w ramach umów leasingu operacyjnego (stanowią one na gruncie przepisów rozdziału 4a ustawy o CIT leasing operacyjny, o którym mowa w art. 17b ustawy o CIT).

Jak już wyżej wskazano, opłaty ustalone w umowie leasingu operacyjnego nie zostały wymienione w katalogu kosztów uznawanych za koszty poniesione na robotyzację. Ustawodawca w art. 38eb ust. 2 pkt 4 updop jako koszty poniesione na robotyzacje literalnie wskazał bowiem opłaty, o których mowa w art. 17b ust. 1 ww. ustawy, ustalone w umowie leasingu, o którym mowa w art. 17f, a zatem wyłącznie w leasingu finansowym.

Należy podkreślić, że możliwość zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów nie oznacza automatycznie, że wydatek ten stanowi koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT.

Ulga na robotyzację jest bowiem rozwiązaniem szczególnym i obejmuje wyłącznie kategorie kosztów wskazane przez ustawodawcę.

Tym samym ustawodawca w art. 38eb ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT świadomie ograniczył możliwość kwalifikowania opłat leasingowych do opłat dotyczących leasingu finansowego spełniającego warunki określone w art. 17f ustawy o CIT.

W konsekwencji nie można uznać, że samo ponoszenie rat leasingowych stanowiących koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 17b ustawy o CIT powoduje, że raty te stają się kosztami kwalifikowanymi na podstawie art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

Przepis art. 38eb ust. 2 pkt 1 dotyczy bowiem kosztów nabycia fabrycznie nowych robotów przemysłowych, natomiast w przypadku leasingu operacyjnego własność przedmiotu leasingu w okresie trwania umowy pozostaje przy finansującym.

Odmienne traktowanie leasingu operacyjnego oraz leasingu finansowego wynika bezpośrednio z konstrukcji przepisów ustawy o CIT.

W konsekwencji, skoro - jak wskazała Spółka - zawarte przez nią umowy stanowią dla celów podatkowych leasing operacyjny w rozumieniu art. 17b ustawy o CIT, opłaty leasingowe wynikające z tych umów nie mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych wskazanych w art. 38eb ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT.

Okoliczność, że umowy przewidują po zakończeniu podstawowego okresu leasingu wykup zgodnie z umową leasingu, nie oznacza, że jest to leasing finansowy. Powyższe nie zmienia kwalifikacji tych umów dla celów art. 38eb ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT.

W konsekwencji raty leasingowe ponoszone przez Spółkę na podstawie umów leasingu operacyjnego, pomimo że stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 17b ustawy o CIT, nie stanowią kosztów kwalifikowanych do ulgi na robotyzację na podstawie art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT.

Z ulgi na robotyzację nie mogą Państwo skorzystać w stosunku do rat leasingowych, ponieważ jak Państwo wskazali w przedstawionej sprawie jest to leasing operacyjny a nie finansowy.

Tym samym stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 1 należy uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do pytania nr 2, w zakresie ustalenia czy Spółka ma prawo do zastosowania ulgi na robotyzację i uwzględnienia jako koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 38eb ustawy o CIT, amortyzacji od części poniesionej z własnych środków, które są kosztem uzyskania przychodu należy wskazać, że zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w ustawie, stanowiące własność lub współwłasność podatnika środki trwałe kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania, m.in. maszyny, urządzenia i środki transportu, jeżeli przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 15 ust. 1 updop, zgodnie z którym:

Stosownie do art. 15 ust. 6 updop:

Zgodnie z art. 16a updop:

W myśl art. 16f ust. 1 updop:

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 updop:

Natomiast jak stanowi art. 16g ust. 3 ww. ustawy,

Z Państwa uzupełnienia wynika, że umowy są leasingiem operacyjnym w rozumieniu art. 17b CIT.

W takim przypadku robot pozostaje - dla celów podatkowych - środkiem trwałym finansującego. Korzystający nie dokonuje podatkowych odpisów amortyzacyjnych od robota.

Art. 16a ust. 2 pkt 3 CIT przewiduje wyjątek dla składników majątku używanych na podstawie leasingu, jeżeli zgodnie z rozdziałem 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.

W Państwa przypadku tak nie jest, ponieważ sami Państwo wskazują:

• leasing jest leasingiem operacyjnym podatkowo,
• raty leasingowe oraz wartość wykupu są kosztem uzyskania przychodów,
• amortyzacja bilansowa robotów jest kosztem niestanowiącym kosztów uzyskania przychodów.

Zatem bilansowe ujęcie robotów jako środków trwałych nie powoduje powstania podatkowej wartości początkowej robotów po stronie Spółki.

Jeżeli Spółka z własnych środków ponosi m.in. wydatki na:

• przygotowanie posadzki pod montaż robota,
• wykonanie instalacji elektrycznej i przyłączy niezbędnych do uruchomienia robota,
• szkolenia pracowników w zakresie obsługi robota,
• koszty montażu i integracji z linią produkcyjną

to nie można automatycznie powiedzieć, że zwiększają one podatkową wartość początkową robota należącego do leasingodawcy.

Art. 16g CIT dotyczący ustalania wartości początkowej nie daje podstawy do powiększania wartości początkowej środka trwałego, którego właścicielem podatkowym jest finansujący.

Przepisy o wartości początkowej dotyczą bowiem środka trwałego podatnika.

Należy zaznaczyć, że amortyzacja jest związana z posiadaniem środka trwałego spełniającego warunki określone w art. 16a, a sposób ustalenia jego wartości początkowej wynika z art. 16g updop.

To, że w świetle ustawy o rachunkowości traktują Państwo przedmiotowy leasing operacyjny jako leasing finansowy, nie zmienia podatkowej kwalifikacji umowy.

Jeżeli bowiem amortyzacja robota jest podatkowo kosztem niestanowiącym kosztów uzyskania przychodów, a kosztem uzyskania przychodów są tylko raty leasingowe, to kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi na robotyzację nie będą stanowiły odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie dla celów bilansowych od urządzeń stanowiących środek trwały finansującego w ramach leasingu operacyjnego.

Należy podkreślić, że wydatki poniesione przez podatnika ze środków własnych przy leasingu operacyjnym dla celów podatkowych nie zwiększają wartości początkowej robota jako środka trwałego Spółki, ponieważ robot nie jest w tym okresie podatkowym środkiem trwałym Spółki.

Jeszcze raz należy wyraźnie podkreślić, że roboty nabyte w leasingu operacyjnym na gruncie updop:

• pozostają środkiem trwałym finansującego,
• Spółka nie dokonuje podatkowych odpisów amortyzacyjnych od robotów,
• podatkowym kosztem Spółki są zasadniczo opłaty leasingowe,
• bilansowe odpisy amortyzacyjne wynikające z ujęcia leasingu jako finansowego nie są podatkowymi kosztami uzyskania przychodów.

Samo rozdzielenie bilansowej amortyzacji na:

• część odpowiadającą wartości z umowy leasingu,
• część odpowiadającą wydatkom własnym,

nie powoduje, że część odpowiadającą wydatkom własnym staje się podatkowym odpisem amortyzacyjnym od robota.

W rezultacie odpisy amortyzacyjne od części wartości początkowej robotów przemysłowych odpowiadającej wydatkom poniesionym ze środków własnych Spółki, nie mogą zostać uwzględnione jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi na robotyzację.

Wydatki poniesione przez Spółkę ze środków własnych na przygotowanie posadzki pod montaż robota, wykonanie instalacji elektrycznej i przyłączy niezbędnych do uruchomienia robota, szkolenia pracowników w zakresie obsługi robota, koszty montażu i integracji z linią produkcyjną będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w momencie poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4e-4d.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w stosunku do nabytych robotów Spółka będzie uprawniona do skorzystania z ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1 ww. ustawy tylko w odniesieniu do dokonywanych przez Spółkę odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 15 ust. 6 w zw. z art. 16a oraz 16f ust. 1 i art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, a w konsekwencji Spółka będzie uprawniona do uwzględnienia ulgi od momentu wykupu robotów do końca 2026 r.

W związku z faktem, że wskazane we wniosku roboty przemysłowe zostały przez Spółkę nabyte w ramach leasingu operacyjnego i nie stanowią w Spółce środków trwałych, Spółka nie może do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć odpisów amortyzacyjnych od części robotów sfinansowanych ze środków własnych a tym samym skorzystać w stosunku do tych odpisów z ulgi na robotyzację.

Ponadto, należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za wartość początkową środka trwałego uważa się, w przypadku jego odpłatnego nabycia - cenę nabycia, natomiast w przypadku wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia.

Z kolei art. 16g ust. 4 ustawy o CIT wskazuje, że do kosztu wytworzenia zalicza się koszty, które można bezpośrednio przypisać do wartości wytworzonego środka trwałego.

Wydatki poniesione na szkolenia pracowników z zakresu obsługi robotów nie powinny zwiększać wartości początkowej robotów, ponieważ nie stanowią kosztów związanych bezpośrednio z ich nabyciem, montażem, instalacją lub uruchomieniem. Szkolenia dotyczą przygotowania pracowników do prawidłowej obsługi i wykorzystania już nabytych robotów, a nie samego procesu doprowadzenia tego środka do stanu zdatnego do użytkowania.

W konsekwencji koszty szkoleń pracowników z zakresu obsługi robotów nie powinny być ujmowane w wartości początkowej środków trwałych dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Wydatki te należy rozpatrywać odrębnie jako koszty uzyskania przychodów, o ile spełniają ogólną przesłankę określoną w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Z uwagi na ich pośredni charakter, koszty szkoleń pracowników są potrącalne w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4e tej ustawy.

W tym miejscu zauważyć należy, że z opisu sprawy wynika, że ponieśli Państwo z własnych środków wydatki na szkolenia pracowników w zakresie obsługi robota.

Zgodnie z cytowanym powyżej przepisem art. 38eb ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację uznaje się koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w pkt 1 i 2.

Jak już wyżej wskazano, roboty przemysłowe nabyli Państwo w ramach leasingu operacyjnego. Tym samym, nie stanowią one u Państwa środków trwałych.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że wydatki na szkolenia pracowników w zakresie obsługi robota nie będą mogły zostać przez Państwa zaliczone do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację i nie będą podlegały odliczeniu w ramach ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ustawy o CIT ponieważ robot przemysłowy nie jest środkiem trwałym Spółki.

Odnosząc się z kolei do kosztów wykupu robotów przemysłowych należy wskazać, że powinny one wpływać na wartość początkową wykupionych robotów.

Ponadto, jak już wyżej wskazano przepis art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT pozwala na ponadnormatywne odliczenie maksymalnie 50% odpisów amortyzacyjnych, w momencie gdy stają się one kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT. Ponadnormatywne odliczenie przysługuje tylko w odniesieniu do tych odpisów amortyzacyjnych, które stanowią koszt uzyskania przychodu w trakcie obowiązywania ulgi. Zatem, podatnik może skorzystać z tego odliczenia, co do zasady, wraz z dokonywaniem odpisów amortyzacyjnych od zakupionego robota.

Odliczenie ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Tym samym, w sytuacji ujęcia wykupionych robotów jako środek trwały Spółki jeszcze w 2026 r. i zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów dokonywanych od tych robotów, Spółka będzie mogła w stosunku do nich skorzystać z ulgi na robotyzację na zasadach wskazanych powyżej.

Tym samym stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 2 należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.