0114-KDIP2-1.4010.102.2026.4.JF

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy w przypadku dokonania wypłaty dywidendy na rzecz bezpośredniego udziałowca będącego spółką holdingową z siedzibą na terytorium UE, która nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej i nie spełnia przesłanek uznania jej za rzeczywistego właściciela należności dywidendowej, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, przy założeniu, że rzeczywistym właścicielem należności jest inny podmiot posiadający siedzibę na terytorium UE, z uwzględnieniem koncepcji look through approach.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 27 kwietnia 2026 r. (data wpływu 28 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 3 czerwca 2026 r. (data wpływu tego samego dnia).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako Spółka”, „Wnioskodawca” lub „A.”)  jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w szczególności w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, a także jej dystrybucji, przesyłu i handlu, jak również w obszarze prac budowlanych oraz wynajmu i zarządzania nieruchomościami. Spółka została zarejestrowana w dniu 20 października 2009 r. i posiada siedzibę w (…).

Jedynym wspólnikiem Wnioskodawcy jest spółka B. z siedzibą w Danii (dalej jako: Spółka Dominująca), która od dnia 16 listopada 2012 r. posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym Wnioskodawcy, wynoszącym (…). Spółka Dominująca jest częścią grupy kapitałowej działającej w sektorze energii odnawialnej, specjalizującej się m.in. w projektach wiatrowych.

Zgodnie z ujawnionym sposobem reprezentacji, w przypadku czynności dokonywanych w imieniu Spółki, których wartość nie przekracza (...), uprawniony do działania jest każdy członek zarządu samodzielnie. Jeżeli wartość czynności przekracza (...), lecz nie przekracza (...), do skutecznego działania w imieniu Spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu.

Natomiast w przypadku czynności o wartości przekraczającej (...), Spółkę reprezentuje trzech członków zarządu działających łącznie.

Aktualnie zarząd Spółki prezentuje się następująco: (…)

Udziałowcami duńskiej spółki B. są następujące podmioty z siedzibą w Danii, posiadające w tej spółce następujące udziały:

• C. - 15,00% udziałów,
• D. -13,96% udziałów,
• A.A. - 5,26%
• B.B. - 5,00% udziałów,
• C.C. - 10,00% udziałów,
• D.D. - 5,00% udziałów,
• E.E. - 2,00% udziałów,
• F.F. - 20% udziałów,
• G.G. - 2,00% udziałów,
• H.H. - 15,78% udziałów,
• I.I. - 6,0% udziałów.

Reasumując, wszystkie wymienione wyżej osoby podmioty posiadają udziały w spółce B., która z kolei jest właścicielem 100% udziałów w spółce Wnioskodawcy.

Wnioskodawca planuje w przyszłości dokonać wypłaty dywidendy na rzecz swojego jedynego udziałowca, Spółki B. W związku z powyższym, Spółka analizuje możliwość zastosowania zwolnienia z poboru podatku u źródła lub zastosowania obniżonej stawki tego podatku, zgodnie z odpowiednio: art. 22 ust. 4 ustawy o CIT lub art. 10 ust. 2 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzoną w Warszawie dnia 6 grudnia 2001 r. (dalej jako: „UPO”).

W analizowanym stanie faktycznym bezpośrednim odbiorcą dywidend, których wypłata jest planowana, jest spółka B. z siedzibą w Danii. Spółka ta pełni jednak wyłącznie funkcję podmiotu holdingowego i nie prowadzi rzeczywistej działalności operacyjnej. Jej działalność gospodarcza ogranicza się do posiadania udziałów w A. Sp. z o.o. oraz w innych spółkach operacyjnych oraz wykonywania praw korporacyjnych i majątkowych wynikających z tych udziałów, w tym w szczególności prawa do odbioru dywidend. Otrzymywane od Wnioskodawcy należności pasywne (tj. dywidendy) nie stanowią końcowego etapu strumienia płatności, lecz są w dalszej kolejności przekazywane jej własnym udziałowcom, którzy faktycznie dysponują korzyściami ekonomicznymi z tych świadczeń.

W konsekwencji powyższych okoliczności faktycznych, Spółka Dominująca nie może zostać uznana za rzeczywistego właściciela należności (beneficial owner) w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT.

Zgodnie z powołanym przepisem, przez rzeczywistego właściciela należy rozumieć podmiot, który otrzymuje należność dla własnej korzyści, a nie jako pośrednik, pełnomocnik, powiernik ani inna osoba zobowiązana do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi.

Co istotne, aby możliwe było zastosowanie zwolnienia lub obniżonej stawki podatku u źródła, wynikającej z przepisów krajowych (np. art. 22 ust. 4 ustawy o CIT) lub właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (np. art. 10 ust. 2 UPO Polska–Dania), konieczne jest nie tylko spełnienie formalnych kryteriów dotyczących poziomu udziału kapitałowego i okresu jego posiadania, ale również wykazanie, że odbiorca należności jest rzeczywistym właścicielem tych należności oraz prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą. Jak już zostało to zasygnalizowane, Spółce Dominującej nie można przypisać statusu rzeczywistego właściciela dywidend wypłacanych przez Wnioskodawcę.

Z uwagi na powyższe, Spółka analizuje możliwość zastosowania ww. preferencji przy dokonywaniu wypłaty dywidendy na rzecz podmiotu mającego siedzibę w Danii. Jednocześnie, w ramach tej analizy, w odniesieniu do udziałowców posiadających siedzibę w Danii, rozważane jest również zastosowanie tzw. look through approach, tj. podejścia pozwalającego na ocenę przesłanki „rzeczywistego właściciela” dywidendy w odniesieniu do dalszych podmiotów w strukturze właścicielskiej, jeżeli bezpośredni odbiorca dywidendy pełni jedynie funkcję pośrednika lub podmiotu holdingowego nieprowadzącego rzeczywistej działalności gospodarczej.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Pismem z 27 kwietnia 2026 r. doprecyzowali Państwo wniosek poprzez wskazanie danych, niezbędnych w zakresie realizacji wymiany informacji podatkowych z  innymi państwami, podmiotów będących zagranicznymi osobami prawnymi uczestniczącymi w przedstawionym we wniosku opisie sprawy, tj.:

• B. (…)
• C. (…)
• D. (…)

Ponadto w uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował, że w odniesieniu do zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, spełnione będą warunki zastosowania zwolnienia z art. 22 ust. 4 określone w art. 22c, tj.

a)  skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 nie będzie sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem art. 22 ust. 4 ustawy o CIT,

b)  głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu innych czynności opisanych w zdarzeniu przyszłym nie było skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT,  a sposób działania nie był sztuczny.  

Rzeczywistymi właścicielami, w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, wypłacanej przez Spółkę dywidendy są następujące podmioty:

• E.,
• F.,
• G.,
• H.,
• I..

Oraz osoba fizyczna - J.J.

W momencie wypłaty dywidendy Spółka będzie w posiadaniu certyfikatów rezydencji rzeczywistych właścicieli.

Wnioskodawca potwierdził, że rzeczywiści właściciele będący osobami prawnymi rozpoznają w swoim państwie rezydencji (tj. w Danii) przychód podatkowy z tytułu otrzymanej dywidendy oraz że zachodzi tożsamość rodzajowa przy przekazywaniu dywidend w opisanych w zdarzeniu przyszłym łańcuchu podmiotów.

Ponadto Wnioskodawca potwierdził, że każdy z podmiotów będących osobami prawnymi w łańcuchu płatności:

a)  podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, na terytorium RP, państwa członkowskiego UE lub w innym państwie należącym do EOG (art. 22 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT),

b)  nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągnięcia (art. 22 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT),

c)  stanowi spółkę w rozumieniu art. 4a pkt 21 ustawy o CIT lub jeden z podmiotów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy o CIT lub jeden z podmiotów, do których przepisy ust. 4-4b stosuje się odpowiednio (art. 22 ust. 4 pkt 2, ust. 4c i ust. 6 ustawy o CIT),

d)  posiada nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendę (tzw. przesłanka bezpośredniego posiadania udziałów) (art. 22 ust. 4 pkt 3 w zw. art. 22 ust. 4a-4b ustawy o CIT).

Wnioskodawca zastrzegł, że spełnienie przesłanki pod literą d., a więc nieprzerwane posiadanie bezpośrednio udziałów w kapitale spółki wypłacającej, odbywa się w niniejszym stanie faktycznym przy zastosowaniu koncepcji look-through approach, bowiem jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, jedynym udziałowcem spółki jest spółka B..

Wnioskodawca w tym zakresie w pełni respektuje wskazówki interpretacyjne, których udzielił w tym przedmiocie Minister Finansów w swoich Objaśnieniach podatkowych z 3 lipca 2025 r. dotyczących stosowania tzw. klauzuli rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła: Wnioskodawca pragnie wskazać w szczególności uwagę na fragment na stronie 25 Objaśnień:

„Warunek bezpośredniego posiadania udziałów jest spełniony, gdy wszystkie podmioty w łańcuchu płatności kaskadowo spełniają ten warunek w kolejnej spółce w łańcuchu. Wówczas każda kolejna spółka otrzymująca dywidendę powinna spełniać warunek bezpośredniego posiadania udziałów względem kolejnej spółki wypłacającej, a nie względem pierwszej spółki wypłacającej.”

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że każdy z podmiotów będących osobami prawnymi w łańcuchu płatności spełnia warunek określony w literze d. (tj. warunek bezpośredniego posiadania udziałów w kapitale spółki wypłacającej dywidendę) w opisany w zacytowanym fragmencie Objaśnień sposób.

Pismem z 3 czerwca 2026 r. doprecyzowali Państwo wniosek poprzez wskazanie, że udziałowcami duńskiej spółki B., która jest 100% udziałowcem Wnioskodawcy, są spółki C. oraz D.. Jedynym udziałowcem spółki C. jest spółka J.:

• J. (…)

Rzeczywistymi właścicielami, będącymi osobami prawnymi, planowanej do wypłaty przez Wnioskodawcę dywidendy będą spółki:

• D.,
• E.,
• F.,
• G.,
• H.,
• I.

Bezpośrednim i jedynym udziałowcem spółki B. jest J., natomiast akcjonariuszami spółki J., będącymi osobami prawnymi, są spółki, które posiadają w J. następujące procentowe wartości akcji:

• E. - 14,29%,
• F.- 14,29%,
• G. - 14,29%,
• H. - 14,29%,
• I. - 14,29%,
• K.- 14,29%.

W spółce K. po 50% udziałów posiadają spółki G. oraz H., zatem rzeczywistymi właścicielami spółki J. są spółki, które posiadają następującą wartość procentową akcji:

• E. - 14,29% bezpośrednio,
• F. -  14,29% bezpośrednio,
• G. - 14,29% bezpośrednio oraz pośrednio poprzez posiadanie 50% udziałów w spółce J., która posiada 14,29% akcji J.,
• H. - 14,29% bezpośrednio oraz pośrednio poprzez posiadanie 50% udziałów w spółce J., która posiada 14,29% akcji J.,
• I. -  14,29%.

Poniżej przedstawiono dane spółek, które stanowią rzeczywistych właścicieli, stanowiących osoby prawne, spółki B..

• E. (…)
• F. (…)
• G. (…)
• H. (…)
• I. (…)

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że rozbudowana struktura grupy organizacyjna nie ma wpływu na spełnienie warunków o których mowa w art. 22c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Skorzystanie ze zwolnienia nie będzie sprzeczne z przedmiotem lub celem tych przepisów. Ponadto na podstawie istniejących okoliczności uznać należy, że realizacja transakcji ma uzasadnienie ekonomiczne i nie jest sztuczne.

W momencie wypłaty dywidendy Spółka będzie w posiadaniu certyfikatów rezydencji rzeczywistych właścicieli.

Ponadto potwierdzili Państwo, że rzeczywiści właściciele będący osobami prawnymi rozpoznają w swoim państwie rezydencji (tj. w Danii) przychód podatkowy z tytułu otrzymanej dywidendy oraz że zachodzi tożsamość rodzajowa przy przekazywaniu dywidend w opisanych w zdarzeniu przyszłym łańcuchu podmiotów.

Również w uzupełnieniu wniosku potwierdzili Państwo, że każdy z podmiotów będących osobami prawnymi w łańcuchu płatności:

a)  podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, na terytorium RP, państwa członkowskiego UE lub w innym państwie należącym do EOG (art. 22 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT),

b)  nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągnięcia (art. 22 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT),

c)  stanowi spółkę w rozumieniu art. 4a pkt 21 ustawy o CIT lub jeden z podmiotów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy o CIT lub jeden z podmiotów, do których przepisy ust. 4-4b stosuje się odpowiednio (art. 22 ust. 4 pkt 2, ust. 4c i ust. 6 ustawy o CIT),

d)  posiada nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendę (tzw. przesłanka bezpośredniego posiadania udziałów) (art. 22 ust. 4 pkt 3 w zw. art. 22 ust. 4a-4b ustawy o CIT).

Wnioskodawca pragnie przy tym zastrzec, że spełnienie przesłanki pod literą d., a więc nieprzerwane posiadanie bezpośrednio udziałów w kapitale spółki wypłacającej, odbywa się w niniejszym stanie faktycznym przy zastosowaniu koncepcji look-through approach.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku dokonania wypłaty dywidendy na rzecz bezpośredniego udziałowca będącego spółką holdingową z siedzibą na terytorium UE, która nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej i nie spełnia przesłanek uznania jej za rzeczywistego właściciela należności dywidendowej, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, przy założeniu, że rzeczywistym właścicielem należności jest inny podmiot posiadający siedzibę na terytorium UE, z uwzględnieniem koncepcji look through approach?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Spółki, we wskazanym stanie faktycznym możliwe jest zastosowanie zwolnienia z opodatkowania wynikającego z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT przy uwzględnieniu koncepcji look through approach.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności.

Zgodnie z kolei z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, podatnicy posiadają możliwość skorzystania ze zwolnienia z zapłaty podatku dochodowego z tytułów wskazanych w art. 22 ust. 1, przy spełnieniu łącznie wszystkich warunków:

• wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium RP,
• uzyskującym przychody z dywidend jest podmiot podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym całości swoich dochodów na terytorium UE lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
• spółka otrzymująca dywidendę posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów w spółce wypłacającej dywidendę,
• spółka otrzymująca dywidendę nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

W celu interpretacji terminu „beneficial owner” należy odwołać się do komentarza do Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku (dalej: „Komentarz OECD”). W Komentarzu OECD wskazano, że postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie dotyczącym wypłat należności mają zastosowanie jedynie w przypadku, gdy to podmiot uzyskujący należność posiada status rzeczywistego odbiorcy („beneficial owner”), czyli jest podmiotem, którego prawo do dysponowania otrzymaną płatnością nie ma wyłącznie formalnego charakteru. Co do zasady, w sytuacji, gdy płatność dokonywana jest na rzecz pośrednika będącego rezydentem określonego państwa, który następnie przekazuje tę płatność ostatecznemu odbiorcy, państwo, w którym powstaje dana płatność nie jest zobowiązane do zastosowania, wobec tego pośrednika postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Sam bowiem fakt bycia rezydentem określonego państwa i otrzymania płatności nie jest wystarczającym warunkiem do skorzystania z postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania w sytuacji, gdy prawo do dysponowania dochodem ma ograniczony charakter. Z treści Komentarza OECD wynika wprost, że spółka podstawiona nie może normalnie być uważana za osobę uprawnioną, ponieważ, mimo iż jest formalnym właścicielem dochodu, to w praktyce dysponuje ona bardzo ograniczonymi uprawnieniami, które czynią z niej powiernika lub zwykłego zarządcę działającego na rachunek zainteresowanych stron.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na wypracowaną na gruncie międzynarodowego prawa podatkowego koncepcję look-through approach, która znajduje obecnie wyraźne potwierdzenie w Objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z 3 lipca 2025 r. dotyczących stosowania tzw. klauzuli rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła. Objaśnienia te wskazują, że wśród fakultatywnych rozwiązań dla podatnika lub płatnika umożliwiających zastosowanie preferencji podatkowej ze względu na cechy innego podmiotu niż podmiot, do którego dokonano płatności, mieści się również look-through approach.

Jak wynika z Objaśnień, klauzula look-through approach wywodzi się z rozumienia klauzuli rzeczywistego właściciela i jest wprost wyrażona w komentarzu do Modelowej Konwencji OECD, a możliwość jej stosowania jest akceptowana także przez krajowe sądy administracyjne oraz, w odniesieniu do zwolnień dyrektywowych, przez TSUE. W praktyce podejście to pozwala płatnikowi wypłacającemu należność na zastosowanie zwolnienia lub obniżonej stawki podatku także wtedy, gdy rzeczywisty właściciel należności nie jest jej bezpośrednim odbiorcą, lecz należność jest mu przekazywana przez podmiot pośredniczący.

Jednocześnie Objaśnienia wyraźnie zaznaczają, że stosowanie LTA na etapie wypłaty należności jest opcją dla płatnika, a przed jego zastosowaniem płatnik dochowując należytej staranności powinien ustalić: (i) rzeczywistego właściciela należności, (ii) czy rzeczywisty właściciel rozpoznaje w swoim kraju przychód podatkowy z tytułu otrzymanej należności, (iii) czy płatności przekazywane w łańcuchu podmiotów są rodzajowo tożsame, oraz (iv) czy spełnione są warunki przewidziane dla danej preferencji podatkowej.

W odniesieniu do dywidend Objaśnienia wprost odnoszą koncepcję LTA do zwolnienia wynikającego z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. Wskazano w nich, że przy stosowaniu LTA do dywidendy na gruncie dyrektywy PS płatnik powinien ustalić łańcuch podmiotów, w ramach którego dywidenda jest przekazywana do rzeczywistego właściciela, oraz zweryfikować spełnienie przesłanek z art. 22 ust. 4-4d ustawy o CIT.

Objaśnienia doprecyzowują przy tym, że przy stosowaniu LTA do dywidend każdy z podmiotów w łańcuchu płatności powinien spełniać warunki wynikające z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, w tym warunek podlegania opodatkowaniu od całości dochodów, brak zwolnienia od opodatkowania całości dochodów, status odpowiedniej spółki oraz warunek posiadania udziałów. W szczególności wskazano, że warunek bezpośredniego posiadania udziałów jest spełniony, jeżeli wszystkie podmioty w łańcuchu płatności kaskadowo spełniają ten warunek wobec kolejnej spółki w łańcuchu.

Minister Finansów zastrzegł jednocześnie, że zastosowanie LTA przez płatnika nie może pozostawać w sprzeczności z celami dyrektywy PS. Zgodnie z Objaśnieniami brak takiej sprzeczności zachodzi w jednej z dwóch sytuacji: gdy rzeczywistym właścicielem dywidendy jest podmiot z UE lub EOG albo gdy dywidenda jest co najmniej jednokrotnie opodatkowana na terytorium UE lub EOG.

Powyższe oznacza, że oficjalne Objaśnienia Ministra Finansów z 3 lipca 2025 r. potwierdzają dopuszczalność stosowania koncepcji look-through approach również w odniesieniu do dywidend, w tym na gruncie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, o ile zostaną wykazane przesłanki przewidziane dla tej preferencji oraz spełnione warunki opisane w tych Objaśnieniach.

Jako objaśnienia podatkowe wydane w trybie art. 14a Ordynacji podatkowej, Objaśnienia Ministra Finansów z 3 lipca 2025 r. stanowią istotny punkt odniesienia dla praktyki płatników, a zastosowanie się do nich zapewnia ochronę przewidzianą w art. 14k-14m Ordynacji podatkowej, która na podstawie art. 14p rozciąga się również na płatników.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że koncepcja look-through approach została w oficjalnych Objaśnieniach zaakceptowana jako fakultatywne rozwiązanie umożliwiające zastosowanie preferencji podatkowej ze względu na cechy podmiotu innego niż bezpośredni odbiorca należności, o ile płatnik wykaże spełnienie warunków wskazanych w tych Objaśnieniach.

Dotyczy to również dywidend, dla których Objaśnienia przewidują możliwość zastosowania LTA na gruncie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, pod warunkiem ustalenia łańcucha płatności, spełnienia przesłanek z art. 22 ust. 4-4d ustawy o CIT oraz braku sprzeczności z celami dyrektywy PS.

Przykładem stosowania koncepcji look through approach w orzecznictwie może być wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 czerwca 2015 r. (nr akt I SA/Łd 551/15), w którym podniesiono, że „w sytuacji, gdy płatność dokonywana jest na rzecz pośrednika będącego rezydentem określonego państwa, który następnie przekazuje tę płatność ostatecznemu odbiorcy, państwo, w którym powstaje dana płatność, nie jest zobowiązane do zastosowania wobec tego pośrednika postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Nie wyłącza to jednak możliwości zastosowania postanowień umowy wobec ostatecznego odbiorcy odsetek, który jako faktyczny odbiorca jest «osobą uprawnioną do odsetek», mającą prawo do czerpania z nich korzyści i nie musi być w tej sytuacji odbiorcą bezpośrednim, ale może otrzymać odsetki za pośrednictwem Agenta (jak w analizowanym przypadku)”.

W celu dodatkowego potwierdzenia możliwości zastosowania postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z państwem siedziby podatnika, Wnioskodawca przykładowo wskazuje:

• wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2015 r. (nr akt II FSK 215/13), w którym Sąd stwierdził, że: „w sytuacji, gdy płatność dokonywana jest na rzecz pośrednika będącego rezydentem określonego państwa, który następnie przekazuje tę płatność ostatecznemu odbiorcy, państwo w którym powstaje dana płatność nie jest zobowiązane do zastosowania wobec tego pośrednika postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2013 r., nr akt II FSK 2873/11). Nie oznacza to natomiast braku możliwości zastosowania postanowień umowy wobec ostatecznego odbiorcy odsetek, który jako faktyczny odbiorca jest „osobą uprawnioną do odsetek”. Cechą „osoby uprawnionej do odsetek” (beneficial owner of the interest) jest ostateczne czerpanie korzyści z prawa do odsetek. Nie chodzi więc o to, aby „odbiorca odsetek” był odbiorcą bezpośrednim, ale o to, by jako odbiorca faktyczny (a zastosowania obniżonej stawki podatku w państwie źródła odsetek (art. 11 ust. 2 Umowy polsko-niemieckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowani) (analogicznie przepis art. 11 ust. 2 UPO PL-Lux - przyp. Wnioskodawca), jak też możliwości opodatkowania określonego rodzaju odsetek wyłącznie w państwie, w którym beneficjent ma miejsce zamieszkania lub siedzibę (art. 11 ust. 3 Umowy polsko-niemieckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania).”
• wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2023 r. (nr akt II FSK 1588/20), w którym podniesiono: „(…) W tym miejscu konieczne jest zastrzeżenie, że preferencja podatkowa będzie dopuszczalna w sytuacji, w której co prawda wypłata dywidendy nie odbywa się na rzecz jej rzeczywistego beneficjenta, jednakże stosowana jest zasada look-through approach. Koncepcja ta pozwala na zastosowanie preferencyjnego opodatkowania, bądź zwolnienia z opodatkowania, w sytuacji, gdy płatność dokonywana jest co prawda poprzez pośrednika - podmiot niebędący rzeczywistym beneficjentem, ale ów rzeczywisty beneficjent ma siedzibę na terytorium UE (EOG) i jest znany. Zauważyć należy, że zasada ta zdaje się nie być kwestionowana przez organ interpretacyjny (por. interpretacja DKIS z 14 czerwca 2022 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.128.2022.2.AR, dostępna na stronie http://sip.mf.gov.pl.). Posłużenie się tym przykładem jest istotne, gdyż ilustruje on sytuację, w której pośrednik niebędący rzeczywistym beneficjentem dywidendy, po jej otrzymaniu przekazuje tę dywidendę innemu podmiotowi z grupy - rzeczywistemu beneficjentowi mającemu również siedzibę na terenie UE (EOG).”
• interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 września 2021 r. (nr 0113-KDIPT2-3.4011.551.2021.2.IR), w której Organ potwierdził, że Wnioskodawca „ma prawo do stosowania mechanizmu look through approach, tj. każdorazowego poszukiwania beneficjenta rzeczywistego wypłacanych odsetek. (...) W konsekwencji, kwalifikacja podatkowa wypłacanych przez Spółkę odsetek powinna zostać przeprowadzona na gruncie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a państwem siedziby rzeczywistego właściciela odsetek. Reasumując, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w przypadku przyszłej wypłaty odsetek od pożyczek do (...), Spółka jako płatnik będzie mogła zastosować stawkę podatku u źródła wynikającą z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania właściwej dla danego rzeczywistego właściciela (...).”
• interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 czerwca 2020 r. (nr 0111-KDIB2-1.4010.105.2020.2.MK), w której Dyrektor KIS stwierdził: „(…) należy zastosować zapisy przewidziane w umowie zawartej między Polską i Państwem B, a nie Państwem A - a w konsekwencji Wnioskodawca może stosować stawkę podatku dochodowego wynikającą z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Polską a Państwem B, w którym siedzibę ma rzeczywisty właściciel należności licencyjnych, otrzymanych od Spółki przez licencjodawcę z Państwa A.”
• interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 marca 2020 r. (nr 0114-KDIP2-1.4010.534.2019.2.JC), w której uznano: „(…) Spółka (i pozostali Wnioskodawcy) podkreślają, że ich zdaniem Centrum Rozliczeniowe może zostać uznane za podatnika jedynie w zakresie wypłacanych przez Wnioskodawcę należności z tytułu jego własnych dochodów, np. należnych prowizji czy wynagrodzenia za świadczenie usług, czyli generalnie w zakresie rozliczeń, które będą stanowiły jego definitywne przysporzenie majątkowe, a nie w zakresie należności z tytułu świadczeń realizowanych przez innego Rzeczywistego Usługodawcę. Innymi słowy, przy każdej pojedynczej płatności należy zastosować „look through approach” i ustalić czyim definitywnym przysporzeniem jest dana płatność”.

Należy zaznaczyć, że choć powołane wyroki i interpretacje dotyczą w dużej mierze odsetek i należności licencyjnych, to oficjalne Objaśnienia Ministra Finansów z 3 lipca 2025 r. wprost odnoszą koncepcję look-through approach także do dywidend, w tym do zwolnienia wynikającego z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT.

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 czerwca 2022 r. (nr 0111-KDIB2-1.4010.128.2022.2.AR), organ podatkowy jednoznacznie zaakceptował stanowisko, zgodnie z którym możliwe jest zastosowanie zwolnienia z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT w sytuacji, gdy podmiot pośredni, będący bezpośrednim odbiorcą dywidendy, nie spełnia przesłanek do uznania go za rzeczywistego właściciela należności, o ile te warunki spełnia dalszy podmiot w strukturze. Jak wskazano wprost w treści interpretacji:

„W konsekwencji, uwzględniając zaprezentowane stanowiska sądów administracyjnych i organów podatkowych, należałoby uznać, że warunki zwolnienia wynikającego z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, może spełnić podmiot, który nie jest bezpośrednim odbiorcą dywidendy, lecz jest jej rzeczywistym właścicielem. Oznacza to, że należy przyjąć, że m.in. warunek posiadania co najmniej 10% udziałów (akcji) nieprzerwanie przez co najmniej 2 lata, może zostać spełniony, jeżeli rzeczywisty właściciel spełnia te warunki w odniesieniu do spółki pośredniczącej, a ta względem spółki wypłacającej dywidendy.”

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał powyższe stanowisko za prawidłowe, co oznacza, że konstrukcja pośrednia w łańcuchu kapitałowym nie wyklucza możliwości zastosowania zwolnienia, o ile rzeczywisty właściciel dywidendy, posiadający siedzibę na terytorium państwa członkowskiego UE spełnia wszystkie materialne przesłanki określone w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. Obejmuje to w szczególności posiadanie nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat udziałów w kapitale spółki pośredniej na poziomie minimum 10%, przy jednoczesnym spełnieniu warunku podlegania opodatkowaniu od całości dochodów bez względu na ich źródło.

W związku z powyższym, w sytuacji gdy udziałowiec Spółki Dominującej posiadający swoją siedzibę na terytorium UE spełnia wskazane powyżej przesłanki, tj. posiada nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat bezpośrednio co najmniej 10% udziałów w kapitale Spółki Dominującej będącej bezpośrednim udziałowcem Wnioskodawcy, możliwym będzie w ocenie Spółki zastosowanie zwolnienia z obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych dywidend, zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, przy zastosowaniu podejścia (koncepcji) look through approach.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z Państwa wskazaniem przedmiotowa interpretacja indywidualna dotyczy zastosowania koncepcji look through approach w stosunku do udziałowców spółki B. będących osobami prawnymi.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Jak stanowi art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:

Natomiast stosownie do art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 22a ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 22 ust. 4a cytowanej wyżej ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 4b ustawy o CIT:

W myśl art. 22 ust. 4c ustawy o CIT:

Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 4d ustawy o CIT:

W myśl art. 22 ust. 6 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 22c ust. 1 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:

Na podstawie art. 26 ust. 1f ustawy o CIT:

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku dokonania wypłaty dywidendy na rzecz bezpośredniego udziałowca będącego spółką holdingową z siedzibą na terytorium UE, która nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej i nie spełnia przesłanek uznania jej za rzeczywistego właściciela należności dywidendowej, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, przy założeniu, że rzeczywistym właścicielem należności jest inny podmiot będący osobą prawną posiadający siedzibę na terytorium UE, z uwzględnieniem koncepcji look through approach.

Jak już wyżej wskazano zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy tego podatku uzyskujący określone w art. 7b ust. 1 pkt 1 tej ustawy przychody (dochody) z dywidend oraz inne przychody (dochody) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium RP podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym, którego stawka wynosi 19% uzyskanego przychodu (dochodu). Przepis dotyczy przychodów (dochodów) uzyskiwanych zarówno przez podatników podatku CIT będących rezydentami, jak i będących nierezydentami.

Jednocześnie, podmioty krajowe (w tym spółki), które dokonują wypłaty należności z powyższego tytułu są obowiązane jako płatnicy pobierać w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od wypłacanych należności (zdanie pierwsze art. 26 ust. 1 ustawy o CIT).

W drodze odstępstwa od wskazanych zasad, polski ustawodawca - treścią art. 22 ust. 4 ustawy o CIT - przewiduje zwolnienie z opodatkowania podatkiem wskazanym w art. 22 ust. 1 tej ustawy spółek uzyskujących takie przychody (otrzymujących dywidendę), które podlegają w Polsce, innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz w Szwajcarii, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Warunki stosowania tego zwolnienia określa art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT.

Z opisu sprawy wynika, że jedynym Państwa wspólnikiem jest spółka B. z siedzibą w Danii (Spółka Dominująca), która posiada 100% udziałów w Państwa kapitale zakładowym. Bezpośrednim odbiorcą dywidend, których wypłata jest planowana, jest spółka B. z siedzibą w Danii. Spółka ta pełni jednak wyłącznie funkcję podmiotu holdingowego i nie prowadzi rzeczywistej działalności operacyjnej zatem nie może zostać uznana za rzeczywistego właściciela należności (beneficial owner) w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT.

Ponadto w uzupełnieniu wisku wskazali Państwo, że udziałowcami duńskiej spółki B., która jest 100% udziałowcem Wnioskodawcy, są spółki C. oraz D.. Jedynym udziałowcem spółki C. jest spółka J.:

Akcjonariuszami, będącymi osobami prawnymi, spółki J. są podmioty wskazane w uzupełnieniu wniosku z 27 kwietnia 2026 r., tj. rzeczywistymi właścicielami, w rozumieniu art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, wypłacanej przez Spółkę dywidendy są następujące podmioty:

• E.,
• F.,
• G.,
• H.,
• I.

Oraz osoba fizyczna – J.J.

Przy czym G. oraz H. oprócz bezpośrednich udziałów w J. posiadają również pośredni udział poprzez spółkę K.

Rzeczywistymi właścicielami, będącymi osobami prawnymi, planowanej do wypłaty przez Państwa dywidendy będą spółki:

• D.,
• E.,
• F,
• G.,
• H.,
• I.

Bezpośrednim i jedynym udziałowcem spółki B. jest J., natomiast akcjonariuszami spółki J., będącymi osobami prawnymi, są spółki, które posiadają w J. następujące procentowe wartości akcji:

• E. - 14,29%,
• F. - 14,29%,
• G. - 14,29%,
• H. - 14,29%,
• I. - 14,29%,
• K. - 14,29%.

W spółce K. po 50% udziałów posiadają spółki G. oraz H., zatem rzeczywistymi właścicielami spółki J. są spółki, które posiadają następującą wartość procentową akcji:

• E. - 14,29% bezpośrednio,
• F. - 14,29% bezpośrednio,
• G. - 14,29% bezpośrednio oraz pośrednio poprzez posiadanie 50% udziałów w spółce J., która posiada 14,29% akcji J.,
• H. - 14,29% bezpośrednio oraz pośrednio poprzez posiadanie 50% udziałów w spółce J., która posiada 14,29% akcji J.,
• I. - 14,29%.

Ze złożonego wniosku wynika, że każdy ze wspólników będący osobą prawną spełnia kumulatywnie trzy warunki określone w art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, tj.:

• samodzielnie decyduje o przeznaczeniu otrzymanej należności dla własnej korzyści i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z jej utratą,
• nie jest pośrednikiem zobowiązanymi do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,
• prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby.

W momencie wypłaty dywidendy Spółka będzie w posiadaniu certyfikatów rezydencji rzeczywistych właścicieli.

W analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie koncepcja look through approach. Należy zatem zbadać, czy udziałowcy duńskiej spółki B. będący osobami prawnymi spełniają warunki zwolnienia wynikające z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że każdy z podmiotów w łańcuchu płatności spełnia kumulatywnie warunki wymienione w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, tj.:

1.  podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, na terytorium RP, państwa członkowskiego UE lub w innym państwie należącym do EOG (art. 22 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT),

2.  nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągnięcia (art. 22 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT),

3.  stanowi spółkę w rozumieniu art. 4a pkt 21 ustawy o CIT lub jeden z podmiotów wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy o CIT lub jeden z podmiotów, do których przepisy ust. 4-4b stosuje się odpowiednio (art. 22 ust. 4 pkt 2, ust. 4c i ust. 6 ustawy o CIT),

4.  posiada nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendę (tzw. przesłanka bezpośredniego posiadania udziałów) (art. 22 ust. 4 pkt 3 w zw. art. 22 ust. 4a-4b ustawy o CIT).

Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisu zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że w przypadku dokonania wypłaty dywidendy na rzecz bezpośredniego udziałowca będącego spółką holdingową z siedzibą w Danii, która nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej i nie spełnia przesłanek uznania jej za rzeczywistego właściciela należności dywidendowej, jesteście Państwo uprawnieni do zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, z uwzględnieniem koncepcji look through approach w stosunku do udziałowców duńskiej spółki będących osobami prawnymi, którzy posiadają nieprzerwanie przez co najmniej dwa lata bezpośrednio co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki B.

Warunek bezpośredniego posiadania udziałów jest spełniony gdy wszystkie podmioty w łańcuchu płatności kaskadowo spełniają ten warunek w kolejnej Spółce w łańcuchu. Każda kolejna Spółka otrzymująca dywidendę powinna spełniać warunek bezpośredniego posiadania udziałów względem kolejnej spółki wypłacającej.

Tym samym mogą Państwo zastosować zwolnienie z opodatkowania wynikające z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT przy uwzględnieniu koncepcji look through approach w stosunku do rzeczywistych właścicieli wypłacanej dywidendy będących osobami prawnymi.

Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych i wyroków sądów, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane/zapadły w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.