0114-KDIP1-3.4012.617.2026.2.PRM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 3 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący braku uznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą niezabudowanej działki bądź działek powstałych po podziale działki nr 1. Uzupełnił go Pan pismem z 7 października 2026 r. (wpływ 9 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu do wniosku

Jest Pan właścicielem niezabudowanej nieruchomości o powierzchni 0,5881 ha, która stanowi Pana majątek osobisty.

Nieruchomość została nabyta w drodze dziedziczenia potwierdzonego Aktem Poświadczenia Dziedziczenia z 7 stycznia 2016 r.

Działka jest niezabudowana, a w ewidencji gruntów oznaczona jest jako sady. Nieruchomość położona jest na terenie planu miejscowego, która oznaczona jest symbolami:

·      10MN/U - tereny zabudowy mieszkaniowej;

·      19ZA - tereny zieleni nieurządzonej;

·      1KDZ - tereny dróg publicznych klasy zbiorczej;

·      25KDD - tereny dróg publicznych klasy dojazdowej.

24 czerwca 2026 r. zawarł Pan ze spółką komandytowo-akcyjną umowę przedwstępną sprzedaży na sprzedaż działki w formie aktu notarialnego. W umowie przedwstępnej wyraził Pan zgodę oraz upoważnił Kupujących do podziału geodezyjnego na dwie niezabudowane działki gruntu.

Spółka zobowiązała się kupić jedną z działek o powierzchni 0,2400 ha, a drugą działkę zobowiązuje się kupić jeżeli w wyniku podziału geodezyjnego nie zostanie przeznaczona do poszerzenia drogi i nie stanie się z mocy prawa własnością gminy/miasta.

Wskazaną umowę przedwstępną zawarł Pan pod warunkiem dokonania podziału geodezyjnego nieruchomości, nieobciążania księgi wieczystej w rozdziale III i IV oraz nabycia sąsiedniej działki przez Spółkę jeśli nie stanie się z mocy prawa własnością gminy/miasta.

Sprzedaż planowana jest jako czynność w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, wynikająca z wykonywania prawa własności, a nie działalności handlowej.

Ponadto w zakresie stanu faktycznego wskazuje Pan, iż nigdy nie był Pan czynnym ani zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przedmiotowa działka, mniej więcej do 2015 r. była sadem, aktualnie nic się na niej nie znajduje.

W okresie gdy jest Pan jej właścicielem działka nie służy żadnym czynnościom. Wskazana działka nie jest wykorzystywana do jakiejkolwiek działalności gospodarczej, również nigdy nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej w okresie gdy jest Pan jej właścicielem.

Zgodnie z powyższym, wskazuje Pan, że nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu art. 2 ust. 19 ustawy o VAT.

Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była przez Pana wykorzystywana do działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy o VAT. Jak uprzednio Pan wskazał do 2015 r. działka była sadem, było to w okresie gdy Pana mama była właścicielem działki, w momencie poświadczenia dziedziczenia nie znajdował się już tam sad.

Od momentu nabycia nieruchomości, nigdy nie była ona udostępniania osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, również nie zamierza jej Pan udostępniać na podstawie tych umów.

Wskazuje Pan, że nie zamierza udzielać podmiotowi trzeciemu pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego do działania w Pana imieniu w związku z przygotowaniem działki do sprzedaży.

Nie zamierza Pan poczynić przed sprzedażą jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia wartości lub uatrakcyjnienia działki. Kontakt w sprawie nabycia nieruchomości został zainicjowany przez Kupującego, który samodzielnie wyraził zainteresowanie jej nabyciem. Z Pana strony nie były podejmowane działania zmierzające do aktywnego poszukiwania nabywcy ani oferowania nieruchomości do sprzedaży.

Wyjątkiem była sytuacja gdy stał się Pan właścicielem nieruchomości w 2016 r., wtedy też zostało wystawione ogłoszenie na (...), jednakże z powodu zerowego zainteresowania i wysokich kosztów utrzymania ogłoszenia zakończył je Pan po okresie jednego miesiąca od dnia wystawienia ogłoszenia. W dalszym okresie nie prowadził Pan żadnych działań marketingowych.

Przedmiotowa umowa przedwstępna sprzedaży, dotyczy spełnienia trzech warunków łącznie celem zawarcia umowy przyrzeczonej. Pierwszym z warunków jest dokonanie podziału geodezyjnego wskazanej nieruchomości przy wydzieleniu działki gruntu o projektowanej powierzchni 0,2400 ha przeznaczonej w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz usługową. Kolejnym jest brak innych wpisów w księdze wieczystej w rozdziale III i IV niż te dotyczące przedmiotowej umowy do momentu zawarcia umowy przyrzeczonej. Ostatnim jest wydzielenie lub sprzedanie Gminie Miasto (…) działki przeznaczonej w planie miejscowym pod budowę drogi 25KDD. Strony postanawiają, że jeżeli w wyniku podziału geodezyjnego działki, działka nie zostanie przeznaczona na poszerzenie drogi i nie stanie się z mocy prawa własnością gminy, sprzedający zobowiązuje się sprzedać je Spółce.

Ponadto, umowa przedwstępna upoważnia Kupującego do podejmowania na własny koszt wszelkich czynności prawno-administracyjnych i faktycznych niezbędnych do przeprowadzenia podziału nieruchomości.

Uprzednio nigdy nie dokonywał Pan zbycia innych nieruchomości wobec czego nie był Pan zobowiązany zarejestrować się jako podatnik VAT i wykazać podatek należny. Na chwilę obecną nie zamierza Pan sprzedawać innych nieruchomości w przyszłości.

Wskazuje Pan obręb ewidencyjny (…) oznaczonej w ewidencji gruntów numerem 1. Na chwilę obecną, nie wiadomo Panu aby działka została już podzielona, nie wpłynęła do Pana żadna decyzja administracyjna.

Kontakt w sprawie nabycia nieruchomości został zainicjowany przez Kupującego, który samodzielnie wyraził zainteresowanie jej nabyciem. Trudno Panu wskazać z jakiego źródła uzyskał On Pana dane.

Nie udzielał Pan żadnego pełnomocnictwa związanego ze sprzedażą nieruchomości. Wyjątkiem jest sytuacja, w której poprzedni nabywca działki miał takie samo umocowanie do podejmowania na własny koszt wszelkich czynności prawno-administracyjnych i faktycznych niezbędnych do przeprowadzenia podziału nieruchomości. Umowa przyrzeczona nie doszła jednak do skutku.

Nie oddawał Pan uprzednio działki, działek w najem, dzierżawę lub na podstawie innych umów o podobnym charakterze. Wyjątkiem jest sytuacja gdy poprzedni Kupujący miał umocowanie do podejmowania na własny koszt wszelkich czynności prawno-administracyjnych i faktycznych niezbędnych do przeprowadzenia podziału nieruchomości.

Nie sprzedawał Pan wcześniej innych nieruchomości.

Nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.

Uzupełniająco - poprzedni Kupujący działki zrezygnował z nieznanych Panu przyczyn, jednak w związku z pierwotną umową nie zostały poczynione żadne nakłady finansowe z jego strony, tym samym nie mieli Państwo wobec siebie roszczeń. Prawdopodobnie poprzedni Kupujący wskazał Pana nowej Spółce jako sprzedającego. Nie posiada Pan informacji, które pozwolą Panu ustosunkować się do zamiany Kupujących, ponieważ są to dla Pana całkowicie obcy ludzie, nie zna Pan ich powiązań biznesowych.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego sprzedaż niezabudowanej działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, sprzedaż niezabudowanej działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż nie występuje Pan w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało z kolei zdefiniowane w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, który wskazuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez dostawę towaru z mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT należy rozumieć rozporządzenie towarem jako właściciel.

W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 zgodnie z którym: „Dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2006/138/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. (Dz.Urz.UE L z 2006 r., Nr 347, s. 1), niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.” TSUE, podał przykłady takich działań, które stanowią o aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. Są to: uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 kwietnia 2025 roku (I FSK 2150/21) wskazał, że „również fakt zawarcia umowy przedwstępnej sprzedaży gruntu, która ma za zadanie zagwarantować zawarcie w przyszłości umowy przyrzeczonej, pod warunkiem uzyskania przez przyszłego nabywcę określonych pozwoleń i decyzji nie może co do zasady stanowić o podejmowaniu przez skarżącego aktywności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.”

W świetle tych poglądów, w Pana opinii, należy uznać, że podjęte działania nie mają charakteru profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Nie jest Pan przedsiębiorcą jak i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Działka została nabyta w drodze dziedziczenia i stanowi majątek osobisty, a sprzedaż będzie czynnością, dokonaną w ramach zwykłego wykonywania prawa własności.

Wobec powyższego, Pana zdaniem należy uznać, że sprzedaż opisanej nieruchomości nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji twierdzi Pan, że sprzedaż działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ nie występuje Pan w charakterze podatnika w rozumieniu ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (również gruntu) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane są przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej, należy stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy sprzedaż niezabudowanej działki bądź działek powstałych po podziale działki nr 1, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W powyższej kwestii istotne jest, czy w celu dokonania ich dostawy podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że z zawartego we wniosku opisu sprawy, w związku z przyszłą sprzedażą nieruchomości, nie wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądza, że sprzedaż wskazanych we wniosku wydzielonych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmie Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.

Z opisu sprawy wynika, że od 2016 r. na podstawie Aktu Poświadczenia Dziedziczenia, jest Pan właścicielem działki nr 1 stanowiącej Pana majątek osobisty. W tym samym roku wystawił Pan działkę na sprzedaż na jednej z platform, jednak z powodu zerowego zainteresowania i wysokich kosztów utrzymania ogłoszenia zamknął jej Pan. W dalszym okresie nie prowadził Pan działań marketingowych. Działka jest niezabudowana. Nigdy nie był Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nie jest Pan też rolnikiem ryczałtowym. Nieruchomość nigdy nie była przez Pana wykorzystywana do działalności rolniczej. Działka nie była udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Nie zamierza Pan jej również udostępniać na podstawie tych umów. Nie udzielał Pan żadnego pełnomocnictwa osobie trzeciej w związku ze sprzedażą omawianej nieruchomości.

Kupujący nieruchomość zgłosił się do Pana sam. W związku z powyższym w 2026 r. zawarł Pan ze Spółką przedwstępną umowę sprzedaży, w której wyraził Pan zgodę oraz upoważnił Pan Kupującego do podziału geodezyjnego działki nr 1 na dwie niezabudowane działki gruntu. Spółka zobowiązała się kupić jedną działkę, a drugą Spółka nabędzie gdy w wyniku ww. podziału nie zostanie ona przeznaczona do poszerzenia drogi i nie stanie się z mocy prawa własnością gminy/miasta.

Nigdy nie dokonywał Pan sprzedaży innych nieruchomości. Nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.

W tej sprawie brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpi ciąg zdarzeń, który przesądza, że dostawa niezabudowanej działki bądź działek powstałych po podziale działki nr 1 będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni będzie się mieścić w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

W efekcie należy stwierdzić, że dokonując sprzedaży niezabudowanej działki bądź działek powstałych po podziale działki nr 1 będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i nie będzie stanowić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Tym samym, nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższych transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.