0114-KDIP1-3.4012.516.2026.1.KAB.AMA

Interpretacja indywidualna2026-09-14Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Podleganie zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy lokali mieszkalnych stanowiących towary handlowe, na których wykończenie lub remont poniesione zostaną nakłady przekraczające 30% ich ceny nabycia (wartości początkowej).

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 19 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podlegania zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy lokali mieszkalnych stanowiących towary handlowe, na których wykończenie lub remont poniesione zostaną nakłady przekraczające 30% ich ceny nabycia (wartości początkowej).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą.

Wnioskodawca planuje rozszerzyć zakres swojej działalności gospodarczej o handel nieruchomościami na rynku wtórnym.

Wnioskodawca planuje kupować nieruchomości, następnie je remontować, a później sprzedawać z zyskiem. Planuje także wybrać opodatkowanie podatkiem liniowym.

Planowana sprzedaż nieruchomości będzie zawsze dokonywana wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Wszystkie nabywane nieruchomości będą zamieszkiwane lub w inny sposób użytkowane przez ich poprzednich właścicieli (nastąpi ich pierwsze zasiedlenie w rozumieniu ustawy o VAT).

Nabywane nieruchomości będą przez Wnioskodawcę traktowane w prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie jako towary handlowe, a nie jako środki trwałe podlegające amortyzacji.

Wydatki na ich nabycie oraz późniejsze prace remontowo-budowlane będą księgowane w Podatkowej Księdze Przychodów i Rozchodów jako zakup towarów handlowych oraz koszty uboczne zakupu/koszty działalności.

Wnioskodawca przeprowadzać będzie w nabytych lokalach generalne remonty i modernizacje.

Łączna wartość nakładów finansowych ponoszonych na remont poszczególnych nieruchomości każdorazowo przekracza 30% wartości początkowej (ceny nabycia) danej nieruchomości.

Po zakończeniu prac remontowych, nieruchomości będą sprzedawane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Pomiędzy zakończeniem prac remontowych a sprzedażą nieruchomości nie będzie dochodzić do ich oddania w najem, dzierżawę ani do innego użytkowania na cele działalności – nieruchomości od momentu zakończenia remontu do dnia sprzedaży pozostaną niezamieszkane.

Prace nie obejmą istotnej przebudowy nieruchomości – a więc nie będzie mowy o zmianie funkcji oraz istotnej zmiany warunków zasiedlenia.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) dostawa lokali mieszkalnych stanowiących towary handlowe, na których wykończenie lub remont Wnioskodawca poniósł nakłady przekraczające 30% ich ceny nabycia (wartości początkowej), podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Zasady zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli i ich części znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, który stanowi, że: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)    wybudowaniu lub

b)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu, musi dojść do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku lub budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub lich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej - bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy zauważyć, że w wypadku niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a)    w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Tak więc, by dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

W tym przypadku nie jest istotne czy podatnik odliczył VAT naliczony od wydatków na ulepszenie, lecz czy miał takie prawo.

Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, który dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Zatem nieruchomość (np. lokal), który nie będzie stanowić u podatnika środka trwałego, nie może ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana dostawa lokali mieszkalnych będzie w całości korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Poniesienie nakładów remontowych przekraczających 30% ceny nabycia nieruchomości nie powoduje w tym przypadku ponownego „pierwszego zasiedlenia”, ponieważ pojęcie „ulepszenia” odnosi się wyłącznie do składników majątku będących środkami trwałymi w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Jeszcze raz należy podkreślić, że kluczowa dla sprawy definicja pierwszego zasiedlenia (art. 2 pkt 14 ustawy o VAT) wskazuje, że rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)    wybudowaniu lub

b)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ustawodawca w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT wprost odsyła do definicji „ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym”.

Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o PIT, ulepszenie dotyczy sytuacji, gdy środki trwałe uległy przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, a suma wydatków przekracza w danym roku 10 000 zł i powoduje wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania.

Z literalnego brzmienia wyżej wymienionych przepisów wynika bezapelacyjnie, że pojęcie „ulepszenia” ma zastosowanie wyłącznie do składników majątku uznanych przez podatnika za środki trwałe. Towary handlowe, ze swojej definicji i przeznaczenia gospodarczego, nie stanowią środków trwałych, nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych ani nie są amortyzowane. W konsekwencji, nakłady ponoszone na towar handlowy (nawet jeśli przekraczają 30% jego wartości) stanowią w sensie podatkowym wydatki na remont lub wykończenie towaru, a nie jego „ulepszenie” w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy o PIT.

Skoro lokale mieszkalne stanowią dla Wnioskodawcy towary handlowe, to nakłady przewyższające 30% ich ceny nabycia nie mogą zostać uznane za ulepszenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT. Tym samym, nakłady te nie generują momentu „ponownego pierwszego zasiedlenia”.

Ponieważ lokale te były już w przeszłości zasiedlone (użytkowane przez poprzednich właścicieli), a od tego momentu minął okres znacznie dłuższy niż 2 lata, warunki do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zostaną w pełni spełnione.

Stanowisko to znajduje pełne potwierdzenie w jednolitej i aktualnej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, czego przykładem jest m.in. interpretacja indywidualna z 16 kwietnia 2026 r. (sygn. 0112-KDIL1-2.4012.95.2026.2.AK) oraz liczne wcześniejsze (np. interpretacja z 18 października 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.432.2024.2.KT)

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosowanie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższych przepisów wynika, że zbycie nieruchomości, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów i na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami preferencyjnymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Zasady zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli i ich części znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, który stanowi, że:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)    wybudowaniu lub

b)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a)    w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)    dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Tak więc, by dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:

  • przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,
  • rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,
  • rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,
  • adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,
  • modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Zatem nieruchomości (np. lokale mieszkalne, lokale niemieszkalne), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy dostawa lokali mieszkalnych stanowiących towary handlowe, na których wykończenie lub remont poniósł Pan nakłady przekraczające 30% ich ceny nabycia (wartości początkowej), podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że planuje Pan rozszerzyć zakres swojej działalności gospodarczej o handel nieruchomościami na rynku wtórnym. Planuje Pan kupować nieruchomości, następnie je remontować, a później sprzedawać z zyskiem na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej po zakończeniu prac remontowych. Będą one przez Pana traktowane w prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie jako towary handlowe, a nie jako środki trwałe podlegające amortyzacji. Również wydatki na późniejsze prace remontowo-budowlane będą księgowane w PKPiR jako koszty uboczne zakupu/koszty działalności.

Z opisu zdarzenia wynika także, że będzie Pan przeprowadzać w nabytych lokalach generalne remonty i modernizacje. Łączna wartość nakładów finansowych ponoszonych na remont poszczególnych nieruchomości każdorazowo przekracza 30% wartości początkowej (ceny nabycia) danej nieruchomości. Należy jednak podkreślić, że - jak Pan wskazał - lokale będące przedmiotem sprzedaży, będą stanowiły dla Pana wyłącznie towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Tym samym, skoro w tym przypadku brak będzie środków trwałych, to nakłady ponoszone przez Pana na te lokale nie będą stanowiły ulepszenia w rozumieniu art. 16g ust. 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od prawnych. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.

Jak Pan wskazał we wniosku, wszystkie nabywane nieruchomości będą w zamieszkiwane lub w inny sposób użytkowane przez ich poprzednich właścicieli (nastąpi ich pierwsze zasiedlenie w rozumieniu ustawy), a od momentu zasiedlenia tych lokali w przeszłości przez poprzednich właścicieli minie okres znacznie dłuższy niż 2 lata. Pomiędzy zakończeniem prac remontowych a sprzedażą nieruchomości nie będzie dochodzić do ich oddania w najem, dzierżawę ani do innego użytkowania na cele działalności – nieruchomości od momentu zakończenia remontu do dnia sprzedaży pozostaną niezamieszkane. Prace nie obejmą istotnej przebudowy nieruchomości – a więc nie będzie mowy o zmianie funkcji oraz istotnej zmiany warunków zasiedlenia. Tym samym, planowane dostawy lokali mieszkalnych nie zostaną dokonane w ramach pierwszego zasiedlenia, jak również pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą tych lokali upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

W konsekwencji powyższego, dla dostawy ww. lokali mieszkalnych nabywanych na rynku wtórnym i ujętych w działalności jako towar handlowy (niebędący środkiem trwałym) zastosowanie znajdzie zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Skoro dostawa ww. lokali będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a jest w tej sprawie bezzasadna.

Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego oraz zastosuje się Pan do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów