0114-KDIP1-3.4012.515.2026.1.AMA

Interpretacja indywidualna2026-09-22Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Uznanie Bonu za bon różnego przeznaczenia (MPV) w rozumieniu art. 2 pkt 44 ustawy, ustalenie okresu rozliczeniowego korekty podatku VAT należnego z tytułu zwrotu towaru oraz ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu sprzedaży nowego towaru opłaconego Bonem.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

  • uznania opisanego we wniosku Bonu – karty podarunkowej za bon różnego przeznaczenia (MPV) w rozumieniu art. 2 pkt 44 ustawy, a jego aktywowanie i zasilenie w momencie wyboru przez klienta nowego towaru nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w VAT w chwili samego wydania bonu (pytanie nr 1 wniosku),
  • ustalenia czy korekta podatku VAT należnego z tytułu zwrotu towaru powinna zostać dokonana w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymał Pan zwrot towaru i wystawił dokument wewnętrzny zwrotu, niezależnie od momentu późniejszego wykorzystania zasilonego Bonu (pytanie nr 2 wniosku),
  • ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu sprzedaży nowego towaru opłaconego Bonem (pytanie nr 3 wniosku).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi, jednoosobową działalność gospodarczą obejmującą sprzedaż towarów oraz świadczenie usług, które podlega opodatkowaniu różnymi stawkami podatku VAT.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT Przeważającym kodem działalności jest PKD 46.42.Z Sprzedaż hurtowa odzieży i obuwia.

Firma sprzedaje towary stacjonarnie jak również prowadzi sprzedaż wysyłkową.

Sprzedaż dla osób prywatnych oraz rolników ryczałtowych ewidencjonowana jest na kasie fiskalnej.

W ramach prowadzonej działalności zdarzają się sytuacje, w których klient dokonuje zwrotu zakupionego towaru.

Zwrócony towar wraca wtedy do magazynu Wnioskodawcy i jest ponownie przeznaczany do sprzedaży innym klientom.

W przypadku zwrotu klient nie zawsze życzy sobie zwrotu pieniędzy, ma wtedy możliwość wybrania, oferowanej mu karty podarunkowej.

Karta podarunkowa (dalej: „Bon”) może być wykorzystana na inne towary lub usługi niż te, które były uprzednio zakupywane niemniej na takie, które wykonywane są przez Wnioskodawcę zgodnie ze wpisami w ewidencji działalności gospodarczej.

Bon ważny jest 6 miesięcy od dnia zwrotu.

Zwroty towarów są ewidencjonowane na dokumencie wewnętrznym (ZW) gdzie wpisywana jest data zwróconego towaru, nr paragonu, do którego dokonywany jest zwrot, data sprzedaży, nazwa zwróconego towaru, ilość, cenę jednostkową, należność netto, VAT oraz cena brutto.

Na dokumencie znajduje się także informacja, czy klientowi zostały zwrócone pieniądze, czy też ma Bon do wykorzystania.

Jednocześnie Bon nie jest aktywowany ani zasilany w dniu zwrotu towaru.

Jego wartość zostaje nadana dopiero w momencie, gdy klient wybierze nowy towar i zdecyduje się wykorzystać przysługującą mu wartość.

Dopiero w tym momencie możliwe jest określenie, jaki towar zostanie nabyty oraz jaka stawka podatku VAT będzie miała zastosowanie, ponieważ oferowane przez Wnioskodawcę towary i usługi objęte są różnymi stawkami VAT.

Nowy towar jest ewidencjonowany na kasie fiskalnej, a płatność jest pomniejszana o bon podarunkowy.

Podsumowując: stosowana przez Wnioskodawcę procedura opiera się na następujących ściśle określonych założeniach:

1)    Aktywowanie i zasilenie karty podarunkowej („Bonu”) następuje dopiero w momencie wyboru przez klienta nowego towaru (wcześniej Bon pozostaje nieaktywny i nie posiada przypisanej wartości użytkowej);

2)    Korekty VAT należnego z tytułu zwrotu towaru Wnioskodawca dokonuje w momencie otrzymania zwrotu towaru, tj. wystawienia dokumentu wewnętrznego zwrotu;

3)    Podatek VAT należny z tytułu nabycia nowego towaru przy użyciu Bonu jest naliczany w momencie faktycznego wydania tego nowego towaru, a nie w chwili wydania fizycznego niefunkcjonalnego Bonu. W momencie wydania samego Bonu Wnioskodawca nie posiada informacji o asortymencie ani o stawkach podatku VAT (np. 5%, 8%, 23%), jakie będą miały zastosowanie do towarów wybranych w przyszłości przez klienta.

Pytania

1)    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisany we wniosku Bon stanowi bon różnego przeznaczenia (MPV) w rozumieniu art. 2 pkt 44 ustawy o VAT, a jego aktywowanie i zasilenie w momencie wyboru przez klienta nowego towaru nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w VAT w chwili samego wydania bonu?

2)    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że korekta podatku VAT należnego z tytułu zwrotu towaru powinna zostać dokonana w okresie rozliczeniowym, w którym Wnioskodawca otrzymał zwrot towaru i wystawił dokument wewnętrzny zwrotu, niezależnie od momentu późniejszego wykorzystania zasilonego Bonu?

3)    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu sprzedaży nowego towaru opłaconego Bonem powstaje w momencie faktycznego wydania tego nowego towaru klientowi, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, a nie w chwili wydania Bonu?

Pana stanowisko w sprawie

1.    Aktywowanie i zasilenie karty podarunkowej („Bonu”) powinno następować dopiero w momencie wyboru przez klienta nowego towaru.

2.    Korekty VAT należnego z tytułu zwrotu towaru sprzedawca dokonuje w momencie otrzymania zwrotu towaru, tj. wystawienia dokumentu wewnętrznego zwrotu, a VAT należny z tytułu nabycia bonu jest naliczony w momencie wydania towaru a nie bonu. Sprzedawca nie może dokonać tego wcześniej, bo nie wie co odliczać.

3.    VAT należny jest naliczony w momencie wydania towaru, nie w chwili wydania Bonu

W zakresie pytania nr 1 i nr 3:

Zdaniem Wnioskodawcy, stosowany przez niego instrument spełnia definicję bonu różnego przeznaczenia (MPV) w rozumieniu art. 2 pkt 44 ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem, bonem różnego przeznaczenia jest bon inny niż bon jednego przeznaczenia (SPV).

Ponieważ w momencie przekazywania nośnika nie jest znana kwota podatku VAT należnego ani konkretny towar, który klient wybierze (asortyment Wnioskodawcy obejmuje towary o różnych stawkach VAT), nie są spełnione warunki z art. 2 pkt 43 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 43 ustawy o VAT, bonem jednego przeznaczenia (SPV) jest taki instrument, w przypadku którego w momencie jego emisji znane jest miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług oraz kwota podatku należnego.

W sytuacji opisanej przez Wnioskodawcę, w momencie wydania fizycznego nośnika i zasilenia go środkami, żaden z tych elementów nie jest i nie może być znany.

Asortyment Wnioskodawcy obejmuje towary opodatkowane różnymi stawkami podatku VAT (np. 5%, 8%, 23%).

Ponieważ klient w momencie otrzymania Bonu nie dokonuje jeszcze wyboru konkretnego towaru, Wnioskodawca nie ma obiektywnej możliwości ustalenia, jaka stawka podatku oraz jaka kwota podatku VAT będzie należna w przyszłości.

Zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy o VAT, faktyczne przekazanie towarów dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia (MPV) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie podlega natomiast opodatkowaniu wcześniejszy transfer czy wydanie samego bonu.

Z przepisu tego wprost wynika bowiem zasada neutralności podatkowej samego transferu (wydania) bonu - ustawa o VAT wprost wyłącza transfer bonu MPV z katalogu czynności opodatkowanych.

Sam fakt wydania, aktywacji czy zasilenia nośnika nie generuje zatem obrotu w rozumieniu ustawy.

W konsekwencji, obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych określonych w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT - tj. z chwilą faktycznego dokonania dostawy (wydania) nowego towaru klientowi.

Stanowisko to jest całkowicie uzasadnione, gdyż wynika z faktu, że sprzedawca przed wyborem towaru przez klienta nie wie, jaką stawkę i kwotę podatku powinien naliczyć.

Powyższe stanowisko znajduje pełne potwierdzenie w ugruntowanej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w interpretacjach indywidualnych:

  • z 25 lutego 2026 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.889.2025.2.AMA): w której organ wprost wskazał, że w odniesieniu do bonów różnego przeznaczenia (MPV) sprzedaż takich instrumentów nie podlega opodatkowaniu VAT na moment ich przekazania nabywcy. Obowiązek podatkowy powstaje dopiero w momencie realizacji bonu, czyli w chwili dostawy towaru, której ten bon dotyczy.
  • z 30 maja 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.171.2025.3.KF): potwierdzająca, że jeśli w momencie wydania vouchera/bonu sprzedawca nie ma wiedzy, jaki dokładnie towar zostanie sprzedany (co determinuje stawkę VAT), to obowiązek podatkowy należy rozpoznać dopiero w momencie realizacji bonu.

Powyżej przedstawiona argumentacja odzwierciedla również linię orzeczniczą zawartą w wyrokach sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego np. w wyroku z 24 kwietnia 2014 r. (sygn. akt I FSK 631/13) - w którym NSA potwierdził, że obowiązek podatkowy w VAT powstaje tylko wtedy, gdy wpłacona kwota stanowi zapłatę za skonkretyzowane świadczenie, z czego można wywnioskować, że pobranie środków pieniężnych, które nie są powiązane z konkretną, z góry zidentyfikowaną dostawą towaru o znanej stawce podatkowej, ma charakter czysto kredytowy i nie wywołuje skutków na gruncie podatku VAT.

W zakresie pytania nr 2:

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zwrot towaru przez klienta i zasilenie tą kwotą Bonu stanowią dwa odrębne podatkowo zdarzenia gospodarcze, które powoduje konieczność skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu pierwotnej sprzedaży. Korekta ta powinna zostać ujęta w rozliczeniu za okres, w którym fizycznie nastąpił zwrot towaru i udokumentowano go dokumentem wewnętrznym zwrotu.

Pierwsze zdarzenie - czyli fizyczny zwrot towaru wcześniej zakupionego przez klienta - skutkuje koniecznością zmniejszenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu tej konkretnej, pierwotnej sprzedaży.

Zgodnie z art. 29a ust. 13 w zw. z ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się pod warunkiem posiadania dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie i spełnienie warunków pomniejszenia obrotu. W przypadku sprzedaży konsumenckiej, fizyczny zwrot towaru potwierdzony wystawieniem dokumentu wewnętrznego zwrotu (np. protokołu zwrotu) stanowi bezsprzeczny dowód ziszczenia się tych warunków.

Fakt, że środki ze zwrotu zasilają Bon, który zostanie aktywowany i wykorzystany dopiero przy wyborze nowego towaru, nie ma wpływu na moment ujęcia korekty sprzedaży pierwotnej.

Sprzedawca, w momencie fizycznego zwrotu, posiada pełną wiedzę o zwracanym asortymencie i przypisanej do niego kwocie podatku VAT, czyli jaki towar został zwrócony, jaka była jego cena oraz jaka stawka podatku VAT została do niego pierwotnie zastosowana.

Wnioskodawca nie ma zatem podstaw ani prawnych, ani faktycznych, by odkładać moment ujęcia tej korekty w czasie (np. do momentu aż klient wykorzysta Bon).

Wnioskodawca jest zatem zobowiązany do zmniejszenia obrotu w tym właśnie okresie rozliczeniowym.

Dokonanie korekty w momencie otrzymania zwrotu towaru jest zatem, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe.

Przesunięcie momentu korekty podatku należnego ze zwrotu do czasu realizacji Bonu prowadziłoby do sztucznego zniekształcenia deklaracji VAT i naruszenia zasady proporcjonalności oraz neutralności podatku VAT. Wnioskodawca wykazywałby bowiem w swoich rejestrach podatek należny z tytułu sprzedaży towaru, którego fizycznie już nie posiada (gdyż został zwrócony do magazynu).

Prawidłowość takiego podejścia znajduje całkowite odzwierciedlenie w stanowiskach organów podatkowych, które wskazują, że rozliczenie zwrotu przy użyciu karty podarunkowej/bonu nie zmienia faktu, iż doszło do skutecznego prawnie i ekonomicznie zwrotu towaru.

Przykładowo, w interpretacji Dyrektora KIS z 30 października 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.596.2023.2.JSZ) organ potwierdził, że wydanie karty podarunkowej MPV w zamian za zwrócony towar jest zdarzeniem neutralnym w VAT w momencie jej wydania i że Spółka ma prawo do pomniejszenia obrotu i podatku należnego z tytułu zwróconego towaru na bieżąco, w momencie dokonania zwrotu i spełnienia warunków formalnych korekty. Fakt, że środki znajdują się na karcie i nie wiadomo, kiedy klient je zrealizuje, pozostaje bez wpływu na rozliczenie samego zwrotu towaru.

Podsumowanie

Stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym:

1.    Wydany Bon stanowi bon różnego przeznaczenia (MPV), a jego emisja jest neutralna w VAT;

2.    Korekta podatku z tytułu zwrotu towaru następuje w okresie wystawienia dokumentu wewnętrznego zwrotu;

3.    VAT należny od nowej sprzedaży naliczany jest dopiero w momencie wydania nowego towaru;

- jest według Wnioskodawcy, w pełni uzasadnione brzmieniem przepisów ustawy o VAT, Dyrektywy VAT oraz ugruntowaną linią orzeczniczą i interpretacyjną.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 2 pkt 41 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie - rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu.

W myśl art. 2 pkt 42 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o emisji bonu - rozumie się przez to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu.

Na podstawie art. 2 pkt 43 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie jednego przeznaczenia - rozumie się przez to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu.

Według art. 2 pkt 44 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie różnego przeznaczenia - rozumie się przez to bon inny niż bon jednego przeznaczenia.

Natomiast w świetle art. 2 pkt 45 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o transferze bonu - rozumie się przez to emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji.

Wskazać w tym miejscu należy, że wprowadzenie definicji bonu na towary i usługi jest nie tylko istotne ze względu na potrzebę harmonizacji opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do transakcji z wykorzystaniem bonów w Unii Europejskiej, lecz także ze względu na potrzebę unikania zakłóceń konkurencji. Celem tej definicji jest również rozróżnienie pomiędzy bonami, które można wymienić na towary i usługi a instrumentami płatniczymi, które służą wyłącznie do realizacji płatności, gdyż opodatkowanie bonów podatkiem VAT jako specyficznego środka płatniczego i instrumentów płatniczych jest różne.

Z uwagi na fakt, że bony w praktyce mogą nabierać coraz więcej cech, które charakteryzują instrumenty płatnicze, w każdym przypadku należy badać, czy płatności, przy których skorzystać można z takiego instrumentu, dotyczą ograniczonej liczby oznaczonych co do nazwy towarów lub usług lub czy tożsamość potencjalnych oferentów dostaw towarów lub usług jest znana z góry - wówczas taki instrument zachowuje swój charakter bonu. Należy przy tym podkreślić, że bon może mieć formę materialną lub elektroniczną.

Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów jednego przeznaczenia (SPV) i różnego przeznaczenia (MPV) zostały przedstawione w dziale II rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.

Zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy:

Transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy.

Stosownie do art. 8a ust. 2 ustawy:

Faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za bon jednego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia nie uznaje się za niezależną transakcję w części, w której wynagrodzenie stanowił bon.

Jak natomiast stanowi art. 8b ust. 1 ustawy:

Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia.

W myśl art. 8b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy transferu bonu różnego przeznaczenia dokonuje podatnik inny niż podatnik dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem zgodnie z ust. 1, opodatkowaniu podatkiem podlegają usługi pośrednictwa oraz inne usługi, które można zidentyfikować, takie jak usługi dystrybucji lub promocji, dotyczące tego bonu.

Przy korzystaniu z bonu – w zależności od jego rodzaju – podatek VAT będzie naliczany w chwili transferu bonu (przy bonach SPV) albo w chwili skorzystania z bonu, czyli podczas wymiany bonu na towary lub usługi (bony MPV).

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7–11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

W świetle art. 19a ust. 1a ustawy:

W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.

Natomiast w myśl art. 19a ust. 4a ustawy:

W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, dostawę towarów uznaje się za dokonaną, a usługę uznaje się za wykonaną z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.

W odniesieniu natomiast do obowiązku podatkowego dla bonów różnego przeznaczenia zastosowanie będą miały zasady ogólne wynikające z art. 19a ust. 1 ustawy, czyli podatek stanie się wymagalny w miesiącu dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i co do zasady powinien zostać rozliczony za ten okres rozliczeniowy.

Ad 1 i 3

Pana wątpliwości dotyczą uznania opisanego we wniosku Bonu za bon różnego przeznaczenia (MPV) w rozumieniu art. 2 pkt 44 ustawy oraz określenia momentu powstania obowiązku podatkowego.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą obejmującą sprzedaż towarów oraz świadczenie usług, które podlega opodatkowaniu różnymi stawkami podatku VAT. Przeważającym przedmiotem Pana działalności jest sprzedaż hurtowa odzieży i obuwia. Sprzedaje Pan towary stacjonarnie jak również prowadzi Pan sprzedaż wysyłkową. W przypadku zwrotu zakupionego towaru klient nie zawsze życzy sobie zwrotu pieniędzy, ma wtedy możliwość wybrania oferowanej mu karty podarunkowej. Karta podarunkowa (dalej: „Bon”) może być wykorzystana na inne towary lub usługi niż te, które były uprzednio zakupywane niemniej na takie, które wykonywane są przez Pana zgodnie ze wpisami w ewidencji działalności gospodarczej. Bon ważny jest 6 miesięcy od dnia zwrotu towaru. Nowy towar jest ewidencjonowany na kasie fiskalnej, a płatność jest pomniejszana o bon podarunkowy. Podatek VAT należny z tytułu nabycia nowego towaru przy użyciu Bonu jest naliczany w momencie faktycznego wydania tego nowego towaru, a nie w chwili wydania fizycznego niefunkcjonalnego Bonu.

W odniesieniu do rozróżnienia bonu jednego przeznaczenia od bonu różnego przeznaczenia wskazać należy, że związane jest to z odmiennym traktowaniem tych bonów w świetle podatku VAT. Istotą tego rozróżnienia jest to, czy w momencie emisji bonu dostępnych jest wystarczająco dużo informacji, by stwierdzić, gdzie ma nastąpić opodatkowanie podatkiem VAT i z jaką stawką podatku, w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług, na które bon ostatecznie zostanie wymieniony.

Zatem, gdy powyższe dane są możliwe do określenia, tj. w momencie emisji bonu można określić jego miejsce opodatkowania (miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług) oraz podatek VAT należny, to mamy do czynienia z bonem jednego przeznaczenia. Za bony jednego przeznaczenia będą więc uznane bony, w przypadku których w momencie ich emisji wiadomo już w jakim państwie członkowskim należałoby odprowadzić należny podatek VAT z tytułu dostawy towarów/świadczenia usług, których dotyczy bon, wiadomo też, jaka jest kwota należnego podatku.

W pozostałych przypadkach, tj. gdy nie można ustalić miejsca opodatkowania w momencie emisji bonu lub nie jest znana kwota podatku VAT należnego, bądź gdy nie są znane obie te informacje, mamy do czynienia z bonami różnego przeznaczenia. Zatem bon lub powiązana z nim dokumentacja już w chwili emisji powinny jasno określać charakter tego bonu.

Przenosząc powyższe na grunt tej sprawy należy zwrócić uwagę, że wydawany przez Pana klientowi Bon (karta podarunkowa) w zamian za zwrócony towar, nie jest aktywowany ani zasilany w dniu zwrotu towaru. Jego wartość zostaje nadana dopiero w momencie, gdy klient wybierze nowy towar i zdecyduje się wykorzystać przysługującą mu wartość zwróconego wcześniej towaru. Dopiero w tym momencie możliwe jest określenie, jaki towar zostanie nabyty oraz jaka stawka podatku VAT będzie miała zastosowanie, ponieważ oferowane przez Pana towary i usługi objęte są różnymi stawkami VAT. W momencie wydania samego Bonu nie posiada Pan informacji o asortymencie ani o stawkach podatku VAT (np. 5%, 8%, 23%), jakie będą miały zastosowanie do towarów wybranych w przyszłości przez klienta. Oferuje Pan szeroki asortyment, obejmujący towary o różnych stawkach VAT i w momencie pierwszego wprowadzenia Bonu do obrotu nie jest wiadome jaki konkretny towar bądź jaką konkretną usługę wybrał lub wybierze Pana klient w zamian za ten Bon.

W momencie emisji Bonów, czyli w chwili przekazywania przez Pana klientom ww. karty podarunkowej (w wyniku zwrotu nabytego wcześniej towaru) nie jest znana kwota podatku VAT należnego z tytułu dostawy nowych towarów albo świadczenia usług. Tym samym, nie są i nie będą spełnione warunki z art. 2 pkt 43 ustawy.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że Bony uprawniające klientów do dokonania zakupów nowych towarów lub usług, zgodnie z art. 2 pkt 44 ustawy, stanowią bony różnego przeznaczenia (MPV).

Jak wynika z powołanych na wstępie przepisów, transfer bonów stanowiących bony różnego przeznaczenia, o których mowa w art. 2 ust. 44 ustawy, mając na uwadze brzmienie art. 8b ust. 1 ustawy, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym, transfer bonów MPV, zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy, czyli w tym przypadku wydanie Bonu klientowi, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Obowiązek podatkowy powstanie dopiero w momencie faktycznej dostawy towarów i usług w zamian za bon MPV.

W tej sprawie zastosowanie znajdą zasady ogólne wynikające z art. 19a ust. 1 ustawy. Zatem obowiązek podatkowy dla Bonów stanowiących bony MPV powstanie w momencie dokonania przez Pana faktycznej dostawy (nowego) towaru bądź z chwilą wykonania przez Pana usługi, w zamian za ten Bon, tj. podatek stanie się wymagalny w miesiącu dokonania dostawy towaru lub świadczenia usługi i co do zasady powinien zostać rozliczony za ten okres rozliczeniowy.

Pana stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 3 wniosku uznaję za prawidłowe.

Ad 2

Pana wątpliwości dotyczą także kwestii czy korekta podatku VAT należnego z tytułu zwrotu towaru powinna zostać dokonana w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymał Pan zwrot towaru i wystawił dokument wewnętrzny zwrotu, niezależnie od momentu późniejszego wykorzystania zasilonego Bonu.

Z opisu sprawy wynika także, że sprzedaż dla osób prywatnych oraz rolników ryczałtowych ewidencjonuje Pan jest na kasie fiskalnej. W ramach prowadzonej działalności zdarzają się sytuacje, w których klient dokonuje zwrotu zakupionego towaru. Zwrócony towar wraca wtedy do Pana magazynu i jest ponownie przeznaczany do sprzedaży innym klientom. Klient nie zawsze życzy sobie zwrotu pieniędzy za zwrócony towar, ma wtedy możliwość wybrania oferowanej mu karty podarunkowej - Bonu. Zwroty towarów ewidencjonuje Pan na dokumencie wewnętrznym (ZW) (np. protokołu zwrotu), gdzie wpisywana jest, data zwróconego towaru, nr paragonu, do którego dokonywany jest zwrot, data sprzedaży, nazwa zwróconego towaru, ilość, cenę jednostkową, należność netto, VAT oraz cena brutto. W momencie fizycznego zwrotu, posiada Pan pełną wiedzę o zwracanym towarze. Na dokumencie wewnętrznym znajduje się także informacja, czy klientowi zostały zwrócone pieniądze, czy też ma Bon do wykorzystania.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy:

Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

1)    kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2)    wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3)    zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4)    wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Na podstawie art. 29a ust. 13 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że art. 29a ust. 13 ustawy odnosi się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa opodatkowania.

Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Według art. 106b ust. 3 ustawy:

Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1)    czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a)    czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b)    czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a)    przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,

b)    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2)    sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

 - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Elementy jakie powinna zawierać faktura określa przepis art. 106e ust. 1 ustawy.

W myśl art. 106j ust. 1 pkt 3 ustawy:

W przypadku, gdy po wystawieniu faktury dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, podatnik wystawia fakturę korygującą.

Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Ustawodawca nie nakłada jednak na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami. Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy, na zgłoszone w odpowiednim terminie żądanie nabywcy niebędącego podatnikiem, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż.

Natomiast w myśl art. 111 ust. 1 ustawy:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Zgodnie z art. 111 ust. 1b ustawy:

W ewidencji, o której mowa w ust. 1, wykazuje się dane o sprzedaży, zawarte w dokumentach wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym określające przedmiot opodatkowania, wysokość podstawy opodatkowania i podatku należnego oraz dane służące identyfikacji poszczególnych sprzedaży, w tym numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku albo podatku od wartości dodanej.

Ewidencja prowadzona w kasie rejestrującej dotyczy tej części sprzedaży podatnika, która dokonywana jest na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Sposób prowadzenia przez podatników ewidencji oraz warunki używania kas rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 845), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie kas rejestrujących”.

Zasady dotyczące zwrotów towarów, których sprzedaż została zaewidencjonowana na kasie rejestrującej zostały określone w § 3 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, w którym wskazano, że:

Zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości albo części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zwrotów i uznanych reklamacji zawierającej:

1)    datę sprzedaży;

2)    nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;

3)    termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;

4)    wartość z podatkiem (brutto) zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wysokość podatku należnego – w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;

5)    wysokość zwracanej należności (brutto) oraz odpowiadającą jej wysokość podatku należnego – w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;

6)    dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny lub faktura w postaci elektronicznej – numer tego paragonu lub tej faktury oraz numer unikatowy;

7)    protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę albo notatkę służbową lub protokół z nabycia sprawdzającego.

Na podstawie powyższego przepisu, podatnik, prowadzący ewidencję sprzedaży przy użyciu kas rejestrujących, powinien odpowiednio udokumentować m.in. zwrot towaru w odrębnej ewidencji.

Z treści ww. przepisów wynika możliwość pomniejszenia podstawy opodatkowania i podatku należnego m.in. o kwoty odpowiadające wartości bądź części wartości zwróconych towarów lub reklamowanych towarów lub usług. Możliwość ta istnieje pod warunkiem, że zwrot towaru lub reklamacja towaru lub usługi są prawnie dopuszczalne i zwrot towaru lub reklamacja towaru lub usługi zostały udokumentowane. Obowiązkiem podatnika jest więc w rozumieniu ww. przepisów odpowiednie udokumentowanie zwrotu towaru lub reklamacji towaru oraz zwrotu ich wartości bądź części wartości, w wyniku odstąpienia od umowy sprzedaży.

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1)    rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2)    kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3)    kontrahentów;

4)    dowodów sprzedaży i zakupów.

Przytoczona regulacja wskazuje zatem, na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu pliku JPK_VAT z deklaracją.

W tej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem towarów w myśl art. 29a ust. 10 pkt 2 ustawy.

Stwierdzić więc należy, że w przypadków zwrotu towarów, przysługuje Panu prawo do obniżenia podstawy opodatkowania VAT oraz kwoty podatku należnego z tytułu dokonanego zwrotu w okresie rozliczeniowym, w którym zwrot ten został lub zostanie przez Pana przyjęty i zaewidencjonowany zgodnie z w § 3 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących.

W tym konkretnym przypadku należy jednak odróżnić dwie odrębne na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług czynności, tj. zwrot nabytego wcześniej od Pana towaru przez klienta oraz wydanie temu klientowi Bonu MPV – jako ekwiwalentu należnego mu za zwrócony towar. Czynności te, pomimo ich związku z powstaniem należności za zwrócony towar, nie są jednak od siebie zależne. W szczególności, moment faktycznej realizacji Bonu MPV nie ma wpływu na moment ujęcia w ewidencji korekty podstawy opodatkowania o wartość zwróconych towarów.

Tym samym, będzie Pan uprawniony do dokonania obniżenia podstawy opodatkowania VAT oraz kwoty podatku należnego z tytułu dokonanego zwrotu towaru w okresie rozliczeniowym, w którym otrzyma Pan ten zwrot i wyda Pan zwracającemu towar klientowi (nieaktywny) Bon, niezależnie od momentu późniejszego wykorzystania zasilonego (aktywnego) Bonu przez tego klienta.

Pana stanowisko w zakresie pytanie nr 2 uznaję za prawidłowe.

Zaznaczam jednocześnie, że interpretacja ta odnosi się do postawionych we wniosku pytań. Tym samym, w rozstrzygnięciu tym nie dokonano oceny prawidłowości prowadzonej ewidencji przy zwrocie towaru, gdyż nie było to przedmiotem zapytania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.