0114-KDIP1-3.4012.514.2026.1.AMA

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie pytania nr 1 wniosku jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy możliwości zastosowania przepisu art. 8 ust. 2a ustawy w opisanym Nowym Modelu.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Sp. z o.o. A (dalej: „A” lub „Wnioskodawca”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, należącą do (…) („(…)” lub „(…)”). Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce.

Podstawowym obszarem działalności (…) w Polsce jest (…). Ponadto, (…) jest aktywna na polskim rynku w branży (…) ((…)).

Reorganizacja działalności (…) w Polsce:

Działalność (…) w Polsce związana z (…) jest obecnie w trakcie reorganizacji mającej na celu m.in. lepsze targetowanie rynku oraz skuteczniejsze adresowanie jego potrzeb. Cele przedmiotowej reorganizacji mają uwzględniać w szczególności trzy kluczowe aspekty:

1)    aspekt terytorialny (tj. koncentrację na obsłudze poszczególnych obszarów geograficznych),

2)    optymalizację czynności administracyjnych, poprzez ich wydzielenie do odrębnego podmiotu,

3)    specyfikę (…) realizowanych dla klientów biznesowych (B2B), które różnią się od (…) realizowanych dla konsumentów (B2C).

Ad a) Do końca (…) 2026 r., działalność w zakresie (…), o której mowa w (…) skoncentrowana była w spółce sp. z o.o. B („B”).

Jednakże, w ramach wspomnianej terytorialnej reorganizacji (…), z (…) 2026 r., działalność ta została przeniesiona i jest aktualnie prowadzona przez dwie inne spółki: Sp. z o.o. C oraz Sp. z o.o. D (dalej łącznie jako: „Spółki Operacyjne”). Celem tej części reorganizacji (…) jest lepsza koncentracja na obsłudze rynku w ramach przypisanego każdej ze Spółek Operacyjnych określonego obszaru geograficznego. (…) nie wyklucza powołania w przyszłości kolejnych spółek przypisanych do obsługi wyodrębnionych geograficznie obszarów.

Ten etap reorganizacji nie jest przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację, został on opisany jedynie informacyjnie.

Ad b) W ramach przedmiotowej reorganizacji utworzona została ponadto spółka (...) sp. z o.o. E, która prowadzi/będzie prowadzić działalność pomocniczą, usługową względem Spółek Operacyjnych oraz spółki A - w takich obszarach, jak:

• administracja,
• kadry i płace (HR),
• relacje z niezależnymi dostawcami usług (…) („Partnerzy”),
• (…) i bieżące wsparcie Partnerów,
• (…),
• analizy biznesowe i strategie,
• marketing i komunikacja,
• inne drobne usługi oraz reprezentowanie (…) w relacjach z organizacjami i organami administracji publicznej.

Również ten etap reorganizacji nie jest przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację, został on opisany jedynie informacyjnie.

Ad c) Z kolei A została powołana w ramach wspomnianej reorganizacji działalności (…) w Polsce, w celu uwzględnienia szczególnych potrzeb klientów biznesowych (zamawiających tzw. (…) B2B). Utworzenie A ma odpowiadać na specyficzne potrzeby segmentu B2B, co szczegółowo wyjaśniono w dalszej części wniosku.

Niniejszy wniosek o interpretację dotyczy wyłącznie tego etapu organizacji.

Zarys modelu działalności (…) w Polsce w zakresie (…):

Jak wskazano, podstawowym obszarem działalności (…) w Polsce jest (…), przy czym od (…) 2026 r., działalność ta prowadzona jest przez Sp. z o.o. C oraz Sp. z o.o. D. Spółki Operacyjne prowadzą działalność gospodarczą w zakresie (…), o której mowa w (…) oraz posiadają licencje na (…), o której mowa w (…).

Spółki Operacyjne prowadzą i zarządzają w Polsce (…) technologiczną, która wspiera świadczenie usług przez (…) („(…)”). (…) jest częścią złożonego rozwiązania informatycznego rozwiniętego i utrzymywanego globalnie przez (…), przy czym na potrzeby niniejszego wniosku wszystkie zasoby informatyczne zaprojektowane i udostępnione przez (…) określane są (…).

Aplikacja (…) łączy konsumentów, a także klientów prowadzących działalność gospodarczą (łącznie jako: „P.”), z Partnerami tj. niezależnymi dostawcami usług (…). (…) umożliwia P. zamawianie usług (…) od niezależnych dostawców tychże usług - Partnerów. Za pośrednictwem (…), P. może zamówić (…), poznać z góry określoną, przybliżoną cenę (…), śledzić w czasie rzeczywistym (…), zapłacić za (…) oraz otrzymać dokument fiskalny dokumentujący transakcję. Z kolei Partner świadczący usługę (…), za pośrednictwem (…) ma możliwość otrzymania zlecenia (…), nawiązania kontaktu z P. oraz rozliczenia opłaty za (…) w formie bezgotówkowej. Przed skorzystaniem z usług (…), P. oraz Partnerzy muszą pobrać (…) na swoje urządzenia mobilne (np. smartfony) i zarejestrować się na stronie internetowej lub w (…). Spółki Operacyjne nie pobierają od P. opłat za korzystanie z (…).

Aplikacja (…) jest własnością spółki F, zaś prawo jej wykorzystania na terytorium Polski posiada spółka G. Żadna z polskich spółek (…) nie posiada (i nie planuje posiadać) licencji na korzystanie z  (...) na polskim rynku. W zakresie świadczenia usług (…) z wykorzystaniem (…) na rynku polskim, każda ze Spółek Operacyjnych działa jako (…). Stroną umowy o świadczenie usług (…) jest każdorazowo Partner, Spółka Operacyjna oraz spółka G. Jest to umowa trójstronna, na podstawie której Spółka Operacyjna i G świadczą usługi przekazywania zleceń (…) za pośrednictwem (…) oraz inne usługi wspomagające, za które Partner płaci określone wynagrodzenie.

Usługi (…) świadczone są przez Spółki Operacyjne na rzecz dwóch kategorii Partnerów. Są to:

• tzw. Partnerzy indywidualni, będący (…), posiadający licencję (…), o której mowa w (…). Są to przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w zakresie (…) i pozyskujący klientów m. in. za pośrednictwem (…). Partnerzy indywidualni nabywają usługi (…) od danej Spółki Operacyjnej.
• tzw. Partnerzy (…), będący podmiotami gospodarczymi, którzy także posiadają licencję (…), o której mowa w (…). Partnerzy (…) zatrudniają (…) lub współpracują z (…) na innej podstawie prawnej. Partnerzy (…) nabywają usługi (…) bezpośrednio od danej Spółki Operacyjnej, lecz usługi (…) są co do zasady wykonywane przez (…) zatrudnionych przez tych Partnerów lub (…) współpracujących z nimi na innej podstawie prawnej. (…) zatrudnieni przez Partnerów (…) lub współpracujący z Partnerami (…) nie nabywają usług (…) od Spółki Operacyjnej, a stroną umowy (…) z daną Spółką Operacyjną są wyłącznie Partnerzy (…). Zatem Spółki Operacyjne świadczą usługi (…) na rzecz Partnerów (w tym, Partnerów (…)), natomiast nie są stronami stosunku prawnego łączącego Partnera (…) oraz poszczególnych (…), a także nie mają wpływu na relacje umowne zachodzące pomiędzy Partnerem (…) i (…).

Partnerzy mogą być czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług lub podatnikami zwolnionymi, o których mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie wyklucza także, że niektórzy z Partnerów mogą stosować (…) zasady opodatkowania usług (…), wynikające (…) ustawy o VAT.

Podstawę umowną współpracy danej Spółki Operacyjnej z danym Partnerem (indywidualnym lub (…)) stanowią „(…)” - po ich zaakceptowaniu przez Partnera.

Z punktu widzenia Partnerów, Spółki Operacyjne dostarczają rozwiązanie technologiczne, przy pomocy którego Partner (i jego (…) - w przypadku Partnerów (…)) mogą utworzyć konto użytkownika oraz oferować usługi (…) zainteresowanym P., którzy zgłoszą chęć zrealizowania (…) w (…). Na usługi świadczone przez Spółki Operacyjne na rzecz Partnerów składają się usługi (…), polegające na przekazywaniu zleceń (…) od P. do Partnerów (oraz ich (…) - w przypadku Partnerów (…)), obejmujące powiązane świadczenia, takie jak przetwarzanie płatności uiszczanych przez P., dostawa i utrzymanie (…), obsługa klienta, zapewnienie komunikacji pomiędzy Partnerem a P. oraz inne świadczenia wspomagające usługę (…).

Wynagrodzeniem danej Spółki Operacyjnej za usługi świadczone na rzecz Partnerów jest opłata serwisowa („Opłata Serwisowa”) uiszczana przez Partnerów. Opłata Serwisowa jest naliczana proporcjonalnie na podstawie opłaty od każdego zlecenia usługi (…), które zostało zrealizowane przez Partnera i jest powiększona o podatek VAT według obowiązującej stawki.

P. nabywają usługi (…) od Partnerów za pośrednictwem (…). (…) kojarzy P. z Partnerami (kierowcami). Po zamówieniu przez P. (…) za pośrednictwem (…), odpowiedni Partner otrzymuje powiadomienie o dokładnej lokalizacji P. oraz (…) i może odpowiedzieć na tę ofertę, potwierdzając lub odrzucając (…) za pomocą (…).

(…) zawierane za pośrednictwem (…) mogą być i z reguły są rozliczane bezgotówkowo. Każda opłata za (…) jest przypisana do Partnera i stanowi jego przychód podlegający opodatkowaniu. P. są zobowiązani do wyboru metody płatności podczas logowania się do (…) lub mogą wybrać metodę płatności na stronie internetowej Spółki Operacyjnej. P. mogą również zdecydować się na uregulowanie należności za (…) w gotówce (w takim przypadku usługa Spółki Operacyjnej nie obejmuje przetwarzania płatności), przy czym (…) bezgotówkowe stanowią większość wszystkich (…) realizowanych za pośrednictwem (…).

Po każdym (…) „bezgotówkowym”, karta kredytowa lub debetowa P. jest obciążana opłatą za (…). Płatności za usługi (…) dokonywane przez P. za pośrednictwem (…) są bezpośrednio przekazywane do danej Spółki Operacyjnej przy wykorzystaniu podmiotu powiązanego (posiadającego licencję na świadczenie usług finansowych w zakresie przetwarzania płatności) lub zewnętrznego dostawcy usług przetwarzania płatności. W ramach usług zbierania i przetwarzania płatności, Spółki Operacyjne ułatwiają zbieranie opłat za (…) od P. w imieniu Partnerów i przekazują opłatę za (…) Partnerom po pomniejszeniu jej o swoją opłatę za usługę.

W ramach usług (…), Spółki Operacyjne wysyłają w imieniu Partnera potwierdzenie mailowe do P. po zakończeniu każdej (…). Jednocześnie, Partner wystawia e-paragony fiskalne we współpracy z zewnętrznym usługodawcą dostarczającym rozwiązanie informatyczne do e-fiskalizacji. Z kolei dana Spółka Operacyjna, jako upoważniona osoba trzecia, wystawia faktury za (…) w imieniu i na rzecz Partnerów (art. 106d ust. 2 ustawy o VAT) w sytuacji, gdy usługa (…) powinna być udokumentowana fakturą. Dokument sprzedaży jest również dostępny dla P. w (…).

Dla celów niniejszego wniosku należy przyjąć, że e-paragony fiskalne lub faktury (dalej łącznie jako „faktury”) dokumentujące usługę wykonaną przez Partnera polegającą na (…) wystawiane są każdorazowo w sposób prawidłowy w tym znaczeniu, że nie mają „wad” wskazanych w art. 88 ust. 3a ustawy o VAT (takich jak: wystawienie faktury przez podmiot nieistniejący; udokumentowanie fakturą transakcji, która nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; wystawienie faktury w odniesieniu do czynności, które nie zostały dokonane; podanie kwot niezgodnych z rzeczywistością; potwierdzenie czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego; brak akceptacji sprzedającego dla faktury wystawionej przez nabywcę; wykazanie kwoty podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze).

Powyższy model rozliczeń obowiązuje niezależnie od tego, czy klientami Partnerów są podmioty prowadzące działalność gospodarczą (relacja B2B), czy też konsumenci - osoby fizyczne nabywające usługi (…) bez związku z działalnością gospodarczą (relacja B2C) – z zastrzeżeniem wystawienia odpowiedniego dokumentu (…) (e-paragonu w przypadku (…) B2C i faktury w przypadku (…) B2B).

Nowy Model obsługi (…) biznesowych:

W ramach wspomnianej reorganizacji, (…) planuje zmianę modelu działalności na polskim rynku w zakresie rozliczania (…) dla klientów biznesowych (B2B), co wiąże się z zaangażowaniem spółki A.

Jak wyjaśniono powyżej, w aktualnym modelu działalności, Spółki Operacyjne pełnią rolę pośredników we wszystkich (…) (B2B i B2C) realizowanych w Polsce (z uwzględnieniem swoich kompetencji terytorialnych). Spółki Operacyjne uczestniczą w tej samej formule w czynnościach związanych z organizowaniem i rozliczaniem (…) pomiędzy podmiotami oferującymi usługi (…) (Partnerzy) a podmiotami korzystającymi z usług (…) (P.) – niezależnie od statusu P. (podmioty gospodarcze lub konsumenci).

W nowym modelu biznesowym („Nowy Model”) Spółki Operacyjne nadal będą pośredniczyć we wszystkich (…) (B2B i B2C) realizowanych w Polsce (z uwzględnieniem swoich kompetencji terytorialnych). Przy czym w zakresie (…) B2B, A będzie dodatkowo zaangażowana w proces fakturowania/rozliczania tych (…) w relacji z klientami biznesowymi.

Zasadniczym celem planowanej modyfikacji sposobu fakturowania i rozliczania klientów z tytułu (…) B2B jest wdrożenie przez (…) tzw. skonsolidowanego fakturowania klientów biznesowych, tj. takiego rozwiązania, w ramach którego wystawiane będą dla tych klientów zbiorcze faktury za wszystkie (…) zrealizowane w uzgodnionym okresie rozliczeniowym (np. za okresy tygodniowe lub miesięczne), w miejsce dziesiątek lub setek pojedynczych faktur dokumentujących poszczególne (…). Z doświadczeń (…) oraz informacji przekazywanych (…) przez klientów biznesowych wynika bowiem, że fakturowanie pojedynczych (…) biznesowych, wskutek czego klient biznesowy otrzymuje dziesiątki lub setki faktur opiewających na niewielkie kwoty, postrzegane jest przez klientów jako istotna niedogodność i obciążenie administracyjne.

Obecnie, klienci B2B są obsługiwani przez Spółki Operacyjne w następujący sposób:

• Klient B2B akceptuje (…) oferowanego przez G. Klient tworzy konto firmowe i uzyskuje dostęp do (…). Dzięki temu, klient B2B ma dostęp do pakietu produktów (…) dla przedsiębiorstw ((…)), takich jak „(…)”, „(…)” i „(…)”. G nie pobiera odrębnych opłat za te usługi, gdyż korzyścią jest stały napływ klientów B2B, którzy zamawiają (…) od Partnerów (co przekłada się na przychody zarówno Spółek Operacyjnych jak i G).
• Klienci B2B mogą mieć siedziby w różnych krajach i zazwyczaj akceptują warunki umowy na poziomie centrali. Spółki Operacyjne nie biorą udziału w oferowaniu ani akceptowaniu warunków umowy (…).
• W odniesieniu do usług (…), klient B2B zawiera osobne umowy o świadczenie usług (…) z poszczególnymi Partnerami dostępnymi na (…), a Spółki Operacyjne pełnią rolę pośredników pomiędzy stronami tych umów. Różnica w porównaniu z (…) B2C polega na tym, że klienci B2B mają do dyspozycji interfejs cyfrowy, bardziej dostosowany do potrzeb biznesowych (…) – przykładowo, mogą śledzić wydatki na (…) ponoszone przez pracowników, ustalać limity dla pracowników itp.

W Nowym Modelu nie są przewidziane żadne zmiany w zakresie umów z klientami B2B. Głównym motorem planowanej reorganizacji działalności (…) i zaangażowania A jest posiadanie w (…) podmiotu umożliwiającego skonsolidowane fakturowanie klientów biznesowych.

W ogólnym ujęciu, rola A w Nowym Modelu ma polegać na tym, że Wnioskodawca będzie „agregować” wszystkie faktury za (…) zrealizowane przez Partnerów w danym okresie rozliczeniowym (dalej jako: „Faktury od Partnerów”) dla każdego z klientów B2B a następnie wystawi jedną „zbiorczą” fakturę dla każdego klienta B2B za dany okres rozliczeniowy (np. tydzień, miesiąc); (dalej jako: „Zbiorcza Faktura”). Zmiana sposobu fakturowania klientów biznesowych nie wpłynie natomiast na pozostałe warunki współpracy z takim klientem. W szczególności:

• klient B2B nadal będzie korzystać z (…) udostępnianego mu przez G i A, zgodnie z obowiązującymi (…),
• po zamówieniu (…) przez klienta B2B (tj. jego pracownika lub inną osobę fizyczną korzystającą z (…) w celach zawodowych lub służbowych klienta B2B), zamówienie zostanie wysłane do Partnera za pośrednictwem odpowiedniej Spółki Operacyjnej,
• każda ze Spółek Operacyjnych, tak samo jak teraz, będzie zawierać umowy z obecnymi i nowymi Partnerami, jak również będzie w ich imieniu i na ich rzecz wystawiać faktury za (…) jako upoważniona osoba trzecia (art. 106d ust. 2 ustawy o VAT),
• Rola A będzie ograniczona do przyjmowania Faktur od Partnerów (A będzie adresatem faktur za usługi (…) (usługi (…)) zakupione przez klientów biznesowych od Partnerów) i refakturowania tych usług na klientów biznesowych na podstawie Zbiorczej Faktury (zob. też poniżej),
• Intencją (…) jest, aby z perspektywy użytkownika (klienta B2B lub osoby fizycznej korzystającej z (…) w celach zawodowych lub służbowych klienta B2B), zamówienie (…) przez klienta biznesowego poprzez (…) co do zasady nie różniło się od zamówienia (…) indywidualnego (B2C). Rolą Wnioskodawcy ma być wyłącznie rozliczanie (dokumentowanie) (…) biznesowych odmienne niż (…) indywidualnych.

W Nowym Modelu:

• Z prawnego punktu widzenia, A nie będzie nabywać ani sprzedawać usług (…). Zaangażowanie A będzie ograniczone do czynności związanych z „agregowaniem rozliczeń”, tj.:

o   Wnioskodawca będzie „przyjmować” faktury VAT (Faktury od Partnerów) za (…) zrealizowane przez Partnerów na podstawie zamówień złożonych przez klientów biznesowych (będzie adresatem tych faktur, wskazanym w treści faktur jako „nabywca”); Wnioskodawca będzie zatem formalnie występować jako nabywca usług (…) świadczonych przez Partnerów, które będzie nabywać we własnym imieniu ale na rzecz klientów biznesowych: Wnioskodawca/jego pracownicy lub inne zatrudnione przez niego osoby fizyczne nie będą korzystać z przedmiotowych usług (…);

o   następnie, Wnioskodawca będzie wystawiać na poszczególnych klientów biznesowych Zbiorcze Faktury („refaktury”) obejmujące całość kosztów (…) zafakturowanych na Wnioskodawcę przez wszystkich Partnerów w danym okresie rozliczeniowym (np. tydzień, miesiąc) za (…) zrealizowane przez Partnerów na rzecz danego klienta biznesowego; refakturowanie będzie wynikać z faktu, że to klient biznesowy będzie podmiotem, który faktycznie i bezpośrednio będzie korzystającym/beneficjentem usług świadczonych przez Partnerów;

o   Wnioskodawca będzie refakturować usługi nabyte od Partnerów w „stanie niezmienionym” – usługi te nie będą podlegać żadnemu przetworzeniu lub modyfikacji przez Wnioskodawcę; będą one dostępne dla klienta biznesowego w takiej samej formie i w takim samym zakresie, w jakim zostały nabyte przez Wnioskodawcę od Partnerów;

o   Usługi nabywane przez Wnioskodawcę od Partnerów zostały sklasyfikowane w ramach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z roku 2015, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676 ze zm.) - dalej „PKWiU”, pod symbolem PKWiU (…).

• Poniesione przez Wnioskodawcę koszty zakupu usług od Partnerów będą przenoszone (refakturowane) na klientów biznesowych z uwzględnieniem uzgodnionego narzutu (marży). Wysokość narzutu (marży) zostanie prawdopodobnie uzależniona od wartości lub ilości faktur otrzymanych przez A od Partnerów za (…) dotyczące danego klienta biznesowego w danym okresie rozliczeniowym.
• A opłaci kwoty wynikające z Faktur od Partnerów. Płatność zostanie prawdopodobnie dokonana na rachunek podmiotu pośredniczącego świadczącego usługi w zakresie przetwarzania płatności; podmiot pośredniczący potrąci z otrzymanej płatności kwotę Opłaty Serwisowej należnej danej Spółce Operacyjnej od Partnerów (podobnie, jak ma to miejsce obecnie) i wypłaci Partnerom pozostałą kwotę należną im za zrealizowane (…).
• Z drugiej strony, klienci biznesowi opłacą na rachunek wskazany przez A kwoty należności wynikających ze Zbiorczych Faktur wystawionych przez A.
• A nie będzie zawierać z klientami biznesowymi żadnych umów o świadczenie usług (…). Klienci biznesowi będą korzystać z usług (…) świadczonych przez Partnerów, natomiast Spółki Operacyjne nadal będą pełnić rolę pośredników ułatwiających świadczenie tych usług w relacji między Partnerami i klientami biznesowymi. Tym samym, również wszelka odpowiedzialność za świadczenie usług (…) i związane z tym ryzyka pozostaną po stronie Partnerów i w żadnym momencie lub zakresie nie będą przechodzić na A.
• Wnioskodawca nie zamierza stosować sposobu opodatkowania wskazanego w (…).
• Sposób rozliczania i dokumentowania (…) B2C nie ulegnie zmianie.

Pytania

 Pytanie nr 1:

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w sytuacji odsprzedaży usług (…) ((…)) przez A na rzecz klientów biznesowych, po cenie uwzględniającej poniesione przez A koszty (wynikające z Faktur od Partnerów) oraz uzgodniony z klientem biznesowym narzut (marżę), należy zastosować przepis art. 8 ust. 2a ustawy o VAT?

  Pytanie nr 2:

Czy w konsekwencji zastosowania w opisanym zdarzeniu przyszłym art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku odsprzedaży usług nabytych przez A od Partnera będącego podatnikiem zwolnionym na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT lub Partnera, który stosuje zasady opodatkowania świadczonych usług wynikające z (…), sposób opodatkowania usługi świadczonej przez Partnera (tj. jej zwolnienie na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT lub opodatkowanie zgodnie z zasadami wynikającymi z (…)), nie ma wpływu na zasady opodatkowania odsprzedaży tej usługi przez A na rzecz klienta biznesowego?

  Pytanie nr 3:

Czy na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, A będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z zakupem od Partnerów usług (…) (usług (…)), wykazanego w Fakturach od Partnerów, od podatku VAT należnego związanego z odsprzedażą tych samych usług na rzecz klientów biznesowych, dokumentowaną Zbiorczymi Fakturami wystawianymi przez A?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, odsprzedaż usług zakupionych od Partnerów na rzecz klientów biznesowych w niezmienionej („nieprzetworzonej”) postaci, wypełnia hipotezę art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, a zatem powinna zostać rozpoznana przez A jako świadczenie tych usług.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym zostaną bowiem spełnione przesłanki wynikające z ww. przepisu, tzn. Wnioskodawca będzie brać udział w świadczeniu usług (…), działając we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, zaś odsprzedawana przez Wnioskodawcę usługa pozostanie niezmieniona („nieprzetworzona”).

Na powyższą ocenę nie wpływa okoliczność refakturowania poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów z uwzględnieniem narzutu (marży).

Także okoliczność, że dany Partner jest podatnikiem zwolnionym na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT lub stosuje zasady opodatkowania świadczonych usług wynikające z (…) ustawy o VAT, nie wpłynie na zasady opodatkowania odsprzedaży zakupionej przez A usługi na rzecz klienta biznesowego.

W świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z zakupem od Partnerów usług (…) i wykazanego w Fakturach od Partnerów (tj. fakturach wystawionych przez daną Spółkę Operacyjną, jako upoważnioną osobę trzecią, w imieniu i na rzecz Partnerów z tytułu (…) biznesowych) od podatku VAT należnego związanego z odsprzedażą tych samych usług, w niezmienionej („nieprzetworzonej”) postaci, na rzecz klientów biznesowych (podatek wykazany w Zbiorczych Fakturach).

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym zostaną bowiem, zdaniem Wnioskodawcy, spełnione przesłanki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i nie będą zachodzić przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, podatkowi podlegają:

• odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
• eksport towarów;
• import towarów na terytorium kraju;
• wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
• wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2.    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3.    świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przy czym zgodnie z ust. 2a, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Na podstawie art. 5a ustawy o VAT - towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987 r. str. 1 ze zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na postawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zauważyć należy, że przy ustalaniu stawek podatkowych, przepisy ustawy o VAT w wielu wypadkach odwołują się do grupowań PKWiU. W tych sytuacjach, o sposobie opodatkowania podatkiem VAT decyduje klasyfikacja towarów i usług dla celów statystycznych.

Zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do PKWiU, zaliczanie danego produktu (towaru lub usługi) do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z ust. 2, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. W poz. (…) do ustawy o VAT wskazano symbol PKWiU (…).

W świetle (…)

Zgodnie z art. 146ef ust. 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248 ze zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)    stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)    stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a - 30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą m.in. (pkt 1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem, jak również (pkt 4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, ze wskazanymi w tym przepisie wyjątkami.

Przy czym zgodnie z art. 106d ust. 2 ustawy o VAT, faktury może wystawiać w imieniu i na rzecz podatnika również upoważniona przez niego osoba trzecia, w szczególności jego przedstawiciel podatkowy, o którym mowa w art. 18a.

Stosownie do art. 2 pkt 31 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Elementy, które powinna zawierać faktura, zostały określone w art. 106e ust. 1 ustawy o VAT.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Przy czym ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego nie tylko pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, ale też niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy, w tym, w ust. 3a tego przepisu. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z powołanych przepisów ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego będzie co do zasady przysługiwać wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie wskazane warunki, tj.:

• odliczenia dokona zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług,
• towary i usługi, z których nabyciem związany jest podatek naliczony, będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,
• faktura, w której wykazano podatek VAT naliczony, nie ma cech wskazanych w art. 88 ust. 3a ustawy o VAT.

Przy powyższych zastrzeżeniach, odliczeniu podlega w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Zaznaczyć przy tym należy, że ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten (sposób wykorzystania) może być bezpośredni lub pośredni.

Uzasadnienie w zakresie Pytania nr 1:

W świetle przywołanego wyżej przepisu zawartego w art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Przepis art. 8 ust. 2a jest zatem źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. Wynika z niego m.in., że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe. Przepis ten reguluje sytuacje, w których podatnik, działając we własnym imieniu, zobowiązuje się do zrealizowania pewnego świadczenia, jednak faktycznie świadczenie to realizowane jest przez podmiot trzeci.

W takim przypadku, gdy podatnik nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją kontrahentowi w „stanie niezmienionym”, uznawany jest za podatnika, który usługę taką świadczy.

Unijnym odpowiednikiem art. 8 ust. 2a ustawy o VAT jest przepis art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej („Dyrektywa VAT”). Zgodnie z tą regulacją, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Powyższa regulacja dotyczy zatem sytuacji, gdy podatnik kupuje i odsprzedaje określoną usługę, w związku z czym uznawany jest za podatnika świadczącego odprzedawaną (wcześniej nabytą) usługę. Regulacja ta ma charakter obligatoryjny dla państw członkowskich. Warto zaznaczyć, że przepis powyższy ma zastosowanie niezależnie od tego, czy podatnik uczestniczący w świadczeniu usługi odsprzeda nabytą wcześniej usługę bez doliczania marży, czy też zdecyduje się taką marżę pobrać. W obu przypadkach podatnika tego uważa się za świadczącego daną usługę.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, z prawnego punktu widzenia, Wnioskodawca nie będzie nabywać ani sprzedawać usług (…). Zaangażowanie A będzie ograniczone do czynności związanych z „agregowaniem rozliczeń”, tj. Wnioskodawca będzie „przyjmować” faktury VAT (Faktury od Partnerów) za (…) zrealizowane przez Partnerów na podstawie zamówień złożonych przez klientów biznesowych a następnie będzie wystawiać na poszczególnych klientów biznesowych Zbiorcze Faktury („refaktury”) obejmujące całość kosztów (…) zafakturowanych na Wnioskodawcę przez wszystkich Partnerów w danym okresie rozliczeniowym za (…) zrealizowane przez Partnerów na rzecz danego klienta biznesowego.

Podmiotem, który faktycznie i bezpośrednio będzie korzystającym/beneficjentem usług świadczonych przez Partnerów, będzie klient biznesowy (tj. jego pracownicy lub inne osoby fizyczne korzystające z (…) w celach zawodowych lub służbowych klienta biznesowego).

Co istotne, Wnioskodawca będzie refakturować usługi nabyte od Partnerów w „stanie niezmienionym” – usługi te nie będą podlegać żadnej modyfikacji przez Wnioskodawcę, zatem będą one dostępne dla klienta biznesowego w takiej samej formie i w takim samym zakresie, w jakich zostały nabyte przez Wnioskodawcę od Partnerów.

Opisane we wniosku czynności realizowane przez A będą mieć charakter administracyjny, będą to zatem czynności niewpływające w żaden sposób na charakter samych usług świadczonych przez Partnerów i nabywanych przez klientów biznesowych, jakimi są usługi (…).

Pojęcie refakturowania usług nie zostało zdefiniowane w przepisach, jednak powszechnie funkcjonuje w praktyce podatkowej. Pojęciem tym określa się w szczególności sytuację, w której podmiot refakturujący kupuje daną usługę na własny rachunek i we własnym imieniu, a następnie usługę tę odprzedaje ostatecznemu jej nabywcy i faktycznemu korzystającemu/beneficjentowi (który jest zazwyczaj jej konsumentem).

W okolicznościach analizowanego zdarzenia przyszłego, zastosowanie przepisów art. 8 ust. 2a ustawy o VAT oraz art. 28 Dyrektywy VAT oznacza, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca nabędzie od Partnerów usługi (…), a następnie odsprzeda te usługi w „stanie niezmienionym” na rzecz klientów biznesowych, Wnioskodawca będzie występować jako podatnik, który „sam otrzymał i wyświadczył” te właśnie usługi.

Wnioskodawca będzie uczestniczyć w świadczeniu usług (…) (usług (…)) działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, którą jest klient biznesowy.

W tym zakresie, zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca - jako podmiot odsprzedający usługi (…) - uznawany będzie za podatnika, który te same usługi świadczy.

W związku z tym, zważywszy, że usługi (…) są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, u Wnioskodawcy wystąpi zarówno kwota podatku VAT naliczonego (ustalona zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, jako suma kwot podatku wynikających z Faktur od Partnerów otrzymanych przez Wnioskodawcę) jak też kwota podatku VAT należnego (wykazywana w Zbiorczych Fakturach wystawianych na klientów biznesowych).

Jak podkreślono, Wnioskodawca odsprzeda klientowi biznesowemu nabyte usługi sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem (…) w „stanie niezmienionym”, gdyż nabyte od Partnera usługi nie będą podlegać żadnemu przetworzeniu lub modyfikacjom przez Wnioskodawcę. Będą to więc dokładnie te same usługi, które wcześniej zostały nabyte przez Wnioskodawcę, choć zostaną „zagregowane” w Zbiorczej Fakturze wystawianej za dany okres uzgodniony z klientem biznesowym. Będą one przekazywane klientowi biznesowemu w takiej samej postaci i zakresie, w jakim zostały nabyte przez Wnioskodawcę.

Uwzględniając powyższe, należy więc stwierdzić, że z punktu widzenia art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, Wnioskodawca będzie świadczyć na rzecz klientów biznesowych usługi (…). Jak wskazano powyżej, na ocenę prawidłowości zastosowania w analizowanej sytuacji przepisu art. 8 ust. 2a ustawy o VAT nie wpływa okoliczność, że poniesione przez Wnioskodawcę koszty zakupu usług od Partnerów będą przenoszone (refakturowane) na klientów biznesowych z uwzględnieniem uzgodnionego narzutu (marży). Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych, w których czytamy m.in.:

• interpretacja z 2 marca 2026 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0114-KDIP1-3.4012.901.2025.2.AMA:

„Nabywają Państwo usługi weterynaryjne od podmiotów posiadających stosowne uprawnienia (zakłady lecznicze dla zwierząt), a następnie przenoszą Państwo ich koszt, powiększony o marżę w wysokości 1%, na rolników w formie refaktury.

Zapewniają Państwo jedynie organizację procesu i rozliczenie kosztów poprzez refakturowanie.

Faktury zakupu wystawiane na Państwa rzecz przez lekarzy weterynarii każdorazowo zawierają kwotę podatku VAT. Usługi weterynaryjne nabywane od lekarzy weterynarii oraz następnie refakturowane przez Państwa na rzecz odbiorców końcowych są opodatkowane stawką podatku VAT w wysokości 8%. Refakturowane usługi weterynaryjne są zaszeregowane do grupowania PKWiU 75. Stawka VAT na refakturze odzwierciedla stawkę VAT z faktury zakupu. […]

W opisanych okolicznościach sprawy mamy do czynienia z sytuacją, gdy Spółka działając we własnym imieniu, ale na rzecz rolnika (osoby trzeciej) zakupuje najpierw usługi weterynaryjne, które następnie (sama z nich nie korzystając) w nieprzetworzonym stanie odsprzedaje rolnikowi. Oznacza to, że Państwo (jako podmiot pośredniczący) przenoszą poniesiony koszt usługi weterynaryjnej (dokonanej przez podmiot do tego uprawniony) na podmiot, który z danych usług faktycznie korzysta.

W tej sprawie wystąpi tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której wystąpią Państwo w roli odsprzedającego usługi weterynaryjne nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz rolników, z którymi Państwo współpracują. Nie są Państwo bowiem podmiotem uprawnionym do wykonywania usług weterynaryjnych. Zatem, na gruncie ustawy od towarów i usług, będą Państwo traktowani najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. W konsekwencji mają Państwo prawo do wystawienia tzw. „refaktury”, z zachowaniem elementów wykazanych na fakturze pierwotnej, na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 wniosku uznaję za prawidłowe”.

• interpretacja z 30 września 2025 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB3-1.4012.536.2025.2.ICZ:

„W świetle uregulowań art. 8 ust. 2a ustawy, należy przyjąć, że nawet jeśli podmiot faktycznie nie świadczy usługi (osobiście nie wykonuje czynności), jednakże pośrednio bierze udział w jej świadczeniu to dla potrzeb podatku od towarów i usług, takie zachowanie jest traktowane na równi ze świadczeniem konkretnej usługi. Podmiot ten staje się zatem podatnikiem ze wszystkimi, wynikającymi z tego, konsekwencjami, tj. w szczególności powinien opodatkować i udokumentować tę usługę według zasad dla niej przewidzianych.

Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe”.

• interpretacja z 15 kwietnia 2020 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0112-KDIL3.4012.70.2020.2.WB:

„Na mocy art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe. […]

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. […]

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą kwestii prawa do zastosowania na wystawionej Klientowi fakturze dokumentującej refakturowane usługi w zakresie „zagospodarowania odpadów” stawki VAT w wysokości 8% w sytuacji, gdy Wnioskodawca dolicza marżę do refakturowanych usług. […]

Zatem, skoro Wnioskodawca odsprzedaje nabyte usługi sklasyfikowane w PKWiU pod symbolami:

·         38.11.1 - Usługi związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne nienadających się do recyklingu,

·         38.11.6 - Usługi związane z infrastrukturą przeznaczoną do przemieszczania odpadów innych niż niebezpieczne,

·         38.21.10.0 - Usługi związane z obróbką odpadów innych niż niebezpieczne w celu ich ostatecznego usunięcia,

·         38.21.2 - Usługi związane z usuwaniem odpadów innych niż niebezpieczne,

w stanie nieprzetworzonym doliczając przy tym marżę, to ma prawo do zastosowania na wystawianej fakturze dokumentującej sprzedaż ww. usług stawki VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 143, 145, 148, 149 załącznika nr 3 do ustawy”.

• interpretacja z 8 sierpnia 2019 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB3-1.4012.334.2019.2.IK:

„Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Przepis ten jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe. […]

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia w wielu wypadkach odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług, dla których przepisy powołują stosowną klasyfikację statystyczną. […]

Na tle przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie regulacja wynikająca z art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług. Jak bowiem wskazał Wnioskodawca będzie brał udział w świadczeniu usługi działając we własnym imieniu, na rzecz osoby trzeciej. Wnioskodawca będzie odsprzedawał nabytą usługę sklasyfikowaną w PKWiU pod symbolem 38.21.10.0 w stanie niezmienionym, gdyż usługi nabyte nie podlegają żadnemu przetworzeniu lub modyfikacji przez Wnioskodawcę. Będą one przekazywane do Klienta w takim samym zakresie w jakim zostały nabyte przez Wnioskodawcę. Zatem Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania na wystawianej fakturze dokumentującej odsprzedaż tzw. „refakturowanie” ww. usługi stawki VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 1 związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 148 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Wnioskodawca doliczając marżę/prowizję do tzw. refakturowanych usług sklasyfikowanych w PKWiU pod symbolem 38.21.10.0 będzie miał również prawo do zastosowania na wystawianej fakturze dokumentującej ww. usługę stawkę VAT w wysokości 8% zgodnie art. 41 ust. 1 związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 148 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe”.

• interpretacja z 8 sierpnia 2019 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB3-1.4012.332.2019.2.KO – podobnie jak powyżej,
• interpretacja z 15 października 2019 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0112-KDIL4.4012.359.2019.3.NK – podobnie jak powyżej.

Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy w zakresie Pytania nr 1.

Uzasadnienie w zakresie Pytania nr 2:

W kontekście analizowanego zdarzenia przyszłego należy ponadto podkreślić, że z uwagi na różny status podatkowy Partnerów, mogą mieć miejsce sytuacje, w których Wnioskodawca będzie refakturować na klienta biznesowego usługę zakupioną od Partnera korzystających z podmiotowego zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, a zatem usługę nieobciążoną podatkiem VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, jego stanowisko przedstawione w zakresie Pytania nr 1 będzie prawidłowe także w powyższej sytuacji. W tym przypadku bowiem, o sposobie opodatkowaniu analizowanej czynności nie decyduje status Partnera, od którego Wnioskodawca zakupi refakturowaną usługę, ale przedmiot świadczenia – tj. rodzaj usługi i jej klasyfikacja statystyczna w ramach PKWiU. Odsprzedawana usługa zawsze będzie opodatkowana stawką właściwą dla danej usługi, niezależnie od tego, czy na etapie jej zakupu była zwolniona od podatku (w przypadku, gdy odsprzedawana usługa jest nabywana od podatnika zwolnionego podmiotowo), czy nie podlegała w ogóle systemowi VAT (wykonał ją podmiot niebędący w tym zakresie podatnikiem), czy też była opodatkowana stawką podatkową wynikającą z przepisów regulujących daną szczególną procedurę (tak też: A. Bartosiewicz, Problematyka refakturowania w ustawie o podatku od towarów i usług, opubl.: LEX/el. 2021). W tym przypadku bowiem, o zakwalifikowaniu przedmiotowej czynności nie decyduje status Partnera, od którego Wnioskodawca zakupi refakturowaną usługę, ale rodzaj usługi i jej klasyfikacja statystyczna (przedmiot świadczenia).

Zagadnienie to zostało ocenione m.in. w indywidualnej interpretacji z 22 grudnia 2015 r, wydanej przez Izbę Skarbową w Warszawie, znak: IPPP2/4512-952/15-5/DG: „(…)”.

Podobnie, według Wnioskodawcy, na przedstawione wyżej konkluzje dotyczące sposobu opodatkowania przez Wnioskodawcę usługi odsprzedawanej klientowi biznesowemu, nie wpłynie ewentualne zastosowanie przez Partnera, od którego Wnioskodawca nabywa usługi, szczególnych zasad opodatkowania wynikających z (…) ustawy o VAT, dostępnych dla podatników świadczących usługi (…).

Przepis ten przewiduje bowiem możliwość wyboru przez takiego podatnika opodatkowania tych usług w formie (…), jednak pod warunkiem podjęcia określonych działań, tj. uprzedniego zawiadomienia na piśmie naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, w którym będzie stosować (…). Jednak z punktu widzenia Wnioskodawcy, okoliczność (o ile wystąpi) opodatkowania usługi nabytej od Partnera preferencyjną stawką podatkową wynikającą z przepisu zawartego w (…) ustawy o VAT nie będzie mieć znaczenia, gdyż taki sposób opodatkowania nie będzie dostępny dla Wnioskodawcy (który nie podejmie działań przewidzianych w (…), w tym, nie wybierze opodatkowania świadczonych usług w formie (…)).

Zatem również w tej sytuacji, odsprzedawana przez Wnioskodawcę usługa będzie opodatkowana stawką właściwą dla tej usługi, pomimo iż na etapie jej zakupu była ona opodatkowana stawką podatkową wynikającą z przepisów regulujących daną szczególną procedurę; jest tak, gdyż zgodnie z art. 5a ustawy o VAT, o zakwalifikowaniu usługi będzie w tym przypadku decydować jej klasyfikacja statystyczna (przedmiot świadczenia).

Tym samym, według Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy w zakresie Pytania nr 2.

Uzasadnienie w zakresie Pytania nr 3:

Dla odpowiedzi na Pytanie nr 3, kluczowe jest ustalenie, czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym zostaną spełnione przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, a więc zasadniczo potwierdzenie związku pomiędzy usługami (…) nabywanymi przez Wnioskodawcę od Partnerów a czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawcy. Dla ustalenia tego związku, kluczowe są wnioski wynikające z zastosowania art. 8 ust. 2a ustawy o VAT.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z opodatkowaną działalnością podatnika można mówić w szczególności wówczas, gdy nabywane usługi są niezbędne do świadczenia usług podlegających opodatkowaniu lub jednoznacznie związane z ich świadczeniem, ewentualnie wówczas, gdy nabywane usługi są w dalszej kolejności odsprzedawane w ramach transakcji opodatkowanej. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością opodatkowaną można mówić wtedy, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Przy czym, aby można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Pośredni związek dokonanych zakupów z działalnością podatnika ma miejsce wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu opodatkowanego.

Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami, a transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w związku z transakcjami, które dają prawo do odliczenia podatku. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, co daje prawo do odliczenia podatku.

Analizując związek usług (…) nabywanych przez Wnioskodawcę od Partnerów z czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawcy, należy odwołać się do wniosków wynikających z analizy przepisu zawartego w art. 8 ust. 2a ustawy o VAT oraz jego zastosowania w tej sprawie.

Jak wykazano w uzasadnieniu do Pytania nr 1, zastosowanie przepisu art. 8 ust. 2a ustawy o VAT w okolicznościach analizowanego zdarzenia przyszłego oznacza, że odsprzedając usługi nabyte od Partnerów na rzecz klientów biznesowych, Wnioskodawca będzie występować jako podatnik, który „sam otrzymał i wyświadczył” te same usługi. W konsekwencji, Wnioskodawca będzie również zobowiązany wystawiać z tego tytułu faktury na klientów biznesowych (Zbiorcze Faktury).

W ocenie Wnioskodawcy, na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego bezdyskusyjne jest, że A będzie nabywać od Partnerów usługi (…) (udokumentowane Fakturami od Partnerów) w ścisłym i bezpośrednim związku ze świadczeniem (odsprzedażą) przez Wnioskodawcę tychże usług na rzecz klientów biznesowych (dokumentowaną Zbiorczymi Fakturami). Nie budzi również wątpliwości, że z uwagi na funkcje, jakie ma pełnić A, zasadniczo ograniczone do administracyjnej obsługi „skonsolidowanego fakturowania” (poprzez „agregowanie” faktur za (…) zrealizowane przez Partnerów w danym okresie rozliczeniowym dla poszczególnych klientów biznesowych) - usługi odsprzedawane przez Wnioskodawcę na rzecz klientów biznesowych będą tożsame z usługami nabytymi przez Wnioskodawcę od Partnerów. Usługi (…) świadczone przez Partnerów zostaną więc odsprzedane w „niezmienionym stanie”.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że nabywane przez Wnioskodawcę usługi będą wykorzystywane do wykonywania przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych, jak również będą pozostawać z nimi w bezpośrednim związku. Należy ponadto przypomnieć, że w realiach przedmiotowego zdarzenia przyszłego nie wystąpią okoliczności, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT, które uniemożliwiałyby odliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Partnerów.

Oznacza to, że Wnioskodawcy będzie przysługiwać, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z Faktur od Partnerów od podatku VAT należnego udokumentowanego Zbiorczymi Fakturami wystawianymi na rzecz klientów biznesowych.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego będzie stanowić suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez Wnioskodawcę z tytułu nabycia usług od Partnerów.

Zatem prawidłowe, zdaniem Wnioskodawcy, jest stanowisko Wnioskodawcy w zakresie Pytania nr 3.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku (w zakresie pytania nr 1) jest nieprawidłowe.

Jednocześnie nie udziela się odpowiedzi na pytania nr 2 i 3 wniosku, które stały się bezzasadne w związku z rozstrzygnięciem w zakresie pytania nr 1 wniosku.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy:

Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), który stanowi, że:

Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie odsprzedaje ją w takiej samej formie swojemu kontrahentowi. Przeniesienie kosztów nabycia usługi, dotyczy wyłącznie usługi, jaką nabywca nabył w celu odsprzedaży w postaci takiego samego świadczenia. Tym samym, dokonując odsprzedaży usług mamy do czynienia z dwoma transakcjami, gdzie ten sam podmiot najpierw występuje w roli nabywcy usługi, a następnie jako zbywca tej samej usługi. Jest on traktowany najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego tą usługę, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają sytuacje wystawiania faktury na odsprzedaż usługi wtedy, gdy:

• przedmiotem odsprzedaży są usługi, z których nie korzysta podmiot, na który wystawiona jest pierwotna faktura,
• odsprzedaży dokonuje się po cenie zakupu,
• podmiot, który dokonuje odsprzedania usługi, wystawia na rzecz nabywcy fakturę.

Zatem, art. 8 ust. 2a ustawy przewiduje tzw. fikcję prawną polegającą na tym, że podatnik sam we własnym imieniu nabywa usługę na rzecz osoby trzeciej, a następnie dokonuje jej odsprzedaży osobie trzeciej.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy :

W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:

Zauważyć w tym miejscu należy, że umowa o współpracy nie występuje ani w prawie cywilnym, ani podatkowym. Stosownie do art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 795):

W świetle tego przepisu należy zatem przyjąć, że zawarcie umowy o współpracy w ramach wspólnego przedsięwzięcia jest możliwe na podstawie ww. przepisu, w ramach tzw. swobody umów.

Natomiast na podstawie art. 106d ust. 2 ustawy:

Powołany powyżej przepis wprowadza możliwość wystawienia faktury na rzecz i w imieniu podatnika przez osobę trzecią. Aby powierzyć wystawianie faktur osobie trzeciej, podatnik zawiera umowę na świadczenie usług polegających na wystawianiu faktur, której treść określają strony. Przepis nie określa formy umowy. Faktury, które wystawia upoważniona trzecia osoba zawierają dane zarówno usługobiorcy (nabywcy), usługodawcy (dostawcy), jak i wystawcy tych dokumentów.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji sprzedaży, a ustawodawca określił, w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim, wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury muszą dokumentować wykonanie przez nich czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług.

Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dostawy określonych towarów lub świadczenia usług. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy umożliwiają wystawienie przez podatnika faktur zbiorczych.  Wystawianie faktur zbiorczych jest uprawnieniem sprzedawcy i w związku z tym, nie ma on obowiązku wystawienia faktury zbiorczej, nawet na żądanie nabywcy. Jednocześnie należy podkreślić, że nie ma przeszkód, aby podatnik na jednej fakturze zawarł wszystkie transakcje dokonane przez niego w ciągu miesiąca kalendarzowego na rzecz jednego klienta.

Wystawiając fakturę zbiorczą, podatnik powinien kierować się ogólnymi zasadami wystawiania faktur i rozliczania podatku VAT. Faktura zbiorcza powinna zawierać te same elementy, co zwykła faktura. Elementy jakie – co do zasady – powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.

Ad 1

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że są Państwo Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, należącą do (…). Są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Działalność (…) w Polsce związana jest z (…). Zostali Państwo powołani w ramach reorganizacji działalności (…) w Polsce, w celu uwzględnienia szczególnych potrzeb klientów biznesowych (zamawiających tzw. (…) B2B). (…) planuje zmianę modelu działalności na polskim rynku w zakresie rozliczania (…) dla klientów biznesowych (B2B).

W Nowym Modelu nie są przewidziane żadne zmiany w zakresie umów z klientami B2B, przy czym, będą Państwo dodatkowo zaangażowani w proces fakturowania/rozliczania tych (…) w relacji z klientami biznesowymi.

Zasadniczym celem planowanej modyfikacji sposobu fakturowania i rozliczania klientów z tytułu (…) B2B jest wdrożenie przez (…) tzw. skonsolidowanego fakturowania klientów biznesowych, tj. takiego rozwiązania, w ramach którego wystawiane będą dla tych klientów zbiorcze faktury za wszystkie (…) zrealizowane w uzgodnionym okresie rozliczeniowym (np. za okresy tygodniowe lub miesięczne), w miejsce dziesiątek lub setek pojedynczych faktur dokumentujących poszczególne (…). Z doświadczeń (…) oraz informacji przekazywanych (…) przez klientów biznesowych wynika bowiem, że fakturowanie pojedynczych (…) biznesowych, wskutek czego klient biznesowy otrzymuje dziesiątki lub setki faktur opiewających na niewielkie kwoty, postrzegane jest przez klientów jako istotna niedogodność i obciążenie administracyjne.

Spółki Operacyjne, tj. Sp. z o.o. C oraz Sp. z o.o. D, w Nowym Modelu biznesowym nadal będą m.in.:

• pośredniczyć we wszystkich (…) (B2B i B2C) realizowanych w Polsce (z uwzględnieniem swoich kompetencji terytorialnych);
• zawierać umowy z obecnymi i nowymi Partnerami,
• prowadzić i zarządzać (…), która łączy konsumentów, a także klientów prowadzących działalność gospodarczą (łącznie jako: „P.”), z Partnerami, tj. niezależnymi dostawcami usług (…);
• świadczyć usługi (…) świadczone na rzecz dwóch kategorii Partnerów, tzw. Partnerów indywidualnych, będący (…) oraz tzw. Partnerzy (…), będący podmiotami gospodarczymi, zatrudniającymi (…) lub współpracującymi z (…) na innej podstawie prawnej;
• jako upoważniona osoba trzecia, wystawiać faktury za (…) w imieniu i na rzecz Partnerów (art. 106d ust. 2 ustawy) w sytuacji, gdy usługa (…) powinna być udokumentowana fakturą.

Głównym motorem planowanej reorganizacji działalności (…) i zaangażowania A jest posiadanie w (…) podmiotu umożliwiającego skonsolidowane fakturowanie klientów biznesowych, czyli Państwa.

W ogólnym ujęciu, Państwa rola w Nowym Modelu ma polegać na tym, że będą Państwo „agregować” wszystkie faktury za (…) zrealizowane przez Partnerów w danym okresie rozliczeniowym (dalej jako: „Faktury od Partnerów”) dla każdego z klientów B2B a następnie wystawią Państwo jedną „zbiorczą” fakturę dla każdego klienta B2B za dany okres rozliczeniowy (np. tydzień, miesiąc); (dalej jako: „Zbiorcza Faktura”).

Zmiana sposobu fakturowania klientów biznesowych nie wpłynie natomiast na pozostałe warunki współpracy z takim klientem. Państwa rola będzie ograniczona do przyjmowania Faktur od Partnerów (będą Państwo adresatem faktur za usługi (…) (usługi (…)) zakupione przez klientów biznesowych od Partnerów) i refakturowania tych usług na klientów biznesowych na podstawie Zbiorczej Faktury.

Intencją (…) jest, aby z perspektywy użytkownika (klienta B2B lub osoby fizycznej korzystającej z (…) w celach zawodowych lub służbowych klienta B2B), zamówienie (…) przez klienta biznesowego poprzez (…) co do zasady nie różniło się od zamówienia (…) indywidualnego (B2C). Państwa rolą ma być wyłącznie rozliczanie (dokumentowanie) (…) biznesowych odmienne niż (…) indywidualnych.

Jak Państwo wskazali, w Nowym Modelu, z prawnego punktu widzenia, nie będą Państwo nabywać ani sprzedawać usług (…). Państwa zaangażowanie będzie ograniczone do czynności związanych z „agregowaniem rozliczeń”, tj.:

• będą Państwo „przyjmować” faktury VAT (Faktury od Partnerów) za (…) zrealizowane przez Partnerów na podstawie zamówień złożonych przez klientów biznesowych (będą Państwo adresatem tych faktur, wskazanym w treści faktur jako „nabywca”); będą Państwo zatem formalnie występować jako nabywca usług (…) na ww. fakturach. Państwo/Państwa pracownicy lub inne zatrudnione przez Państwa osoby fizyczne nie będą korzystać z przedmiotowych usług (…);
• następnie, będą Państwo wystawiać na poszczególnych klientów biznesowych Zbiorcze Faktury obejmujące całość kosztów (…) zafakturowanych na Państwa przez wszystkich Partnerów w danym okresie rozliczeniowym (np. tydzień, miesiąc) za (…) zrealizowane przez Partnerów na rzecz danego klienta biznesowego; refakturowanie będzie wynikać z faktu, że to klient biznesowy będzie podmiotem, który faktycznie i bezpośrednio będzie korzystającym/beneficjentem usług świadczonych przez Partnerów;
• usługi nabyte przez Państwa od Partnerów nie będą podlegać żadnemu przetworzeniu lub modyfikacji przez Państwa; będą one dostępne dla klienta biznesowego w takiej samej formie i w takim samym zakresie, w jakim zostały nabyte od Partnerów.

Poniesione przez Państwa koszty zakupu usług od Partnerów będą przenoszone na klientów biznesowych z uwzględnieniem uzgodnionego narzutu (marży). Wysokość narzutu (marży) zostanie prawdopodobnie uzależniona od wartości lub ilości faktur otrzymanych przez Państwa od Partnerów za (…) dotyczące danego klienta biznesowego w danym okresie rozliczeniowym.

Opłacą Państwo kwoty wynikające z Faktur od Partnerów. Płatność zostanie prawdopodobnie dokonana na rachunek podmiotu pośredniczącego świadczącego usługi w zakresie przetwarzania płatności; podmiot pośredniczący potrąci z otrzymanej płatności kwotę Opłaty Serwisowej należnej danej Spółce Operacyjnej od Partnerów (podobnie, jak ma to miejsce obecnie) i wypłaci Partnerom pozostałą kwotę należną im za zrealizowane (…). Z drugiej strony, klienci biznesowi opłacą, na rachunek wskazany przez Państwa, kwoty należności wynikających ze Zbiorczych Faktur wystawionych przez Państwa.

Nie będą Państwo zawierać z klientami biznesowymi żadnych umów o świadczenie usług (…). Wszelka odpowiedzialność za świadczenie usług (…) i związane z tym ryzyka pozostaną po stronie Partnerów i w żadnym momencie lub zakresie nie będą przechodzić na Państwa.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania czy w Nowym Modelu będzie miał zastosowanie art. 8 ust. 2a ustawy.

Wskazać należy, że zastosowanie art. 8 ust. 2a ustawy o VAT uzależnione jest od spełnienia przez podatnika biorącego udział w świadczeniu usług następujących przesłanek:

• podatnik musi działać we własnym imieniu,
• podatnik musi działać na rzecz osoby trzeciej,
• usługa musi być odsprzedawana w „nieprzetworzonej” formie

W opisanym przez Państwa Nowym Modelu nie dochodzi do odsprzedaży usług na zasadach wynikających z art. 8 ust. 2a ustawy. Przede wszystkim należy zauważyć, że opisany Model został przez Państwa stworzony na potrzeby związane z „agregowaniem rozliczeń” w odniesieniu do klienta biznesowego. W Nowym Modelu nie zmienią się warunki świadczenia usług (…) m.in. sposób zamawiania (…) przez Klienta Biznesowego. Nie będą Państwo mieli uzgodnionych żadnych nowych warunków, z których wynikałoby, że zakupując usługę (…) działacie Państwo we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich. Zmiana jaką Państwo chcą przeprowadzić dotyczy jedynie sposobu fakturowania klientów biznesowych, w konsekwencji rozliczeń pieniężnych. Państwa rola będzie ograniczona jedynie do przyjmowania Faktur od Partnerów (będą Państwo adresatem faktur za usługi (…) (usługi (…)) zakupione przez klientów biznesowych od Partnerów, następnie zamierzacie Państwo wystawiać fakturę „zbiorczą” na rzecz klientów biznesowych, która będzie obejmować całość kosztów (…) zafakturowanych na Spółkę przez wszystkich Partnerów w danym okresie czasu na rzecz danego klienta biznesowego. Należy zatem wskazać, że sam sposób zmiany fakturowania nie dowodzi, że w opisanym modelu dojdzie do zastosowania art. 8 ust. 2a ustawy, tj. do odsprzedaży tych samych usług. Przede wszystkim faktury wystawione przez Parterów na Państwa rzecz, będą dokumentować pojedynczą usługę (…) dokonaną przez konkretnego Partnera na rzecz konkretnego klienta biznesowego. Państwo natomiast, w celu ułatwienia Klientom biznesowym księgowań faktur za (…), zamierzają wystawiać na ich rzecz jedną fakturę za dany okres rozliczeniowy, która będzie obejmować usługi wykonane w tym okresie przez wszystkich Partnerów na rzecz konkretnego klienta biznesowego. Tym samym, w tak opisanym modelu nie dochodzi do odsprzedaży tej samej usługi w „nieprzetworzonej” postaci. Faktura, którą Państwo wystawią będzie obejmowała usługi wykonane przez dany okres przez wszystkich Partnerów. Zatem nie będzie ona odnosić się do faktycznie zrealizowanej konkretnej usługi, na którą Państwo otrzymali fakturę i która została faktycznie zrealizowana. Poza tym, w tej sytuacji, nie można również zgodzić się z Państwem, że będą Państwo wystawiać fakturę zbiorczą dokumentującą odsprzedaż usług (…) wykonywanych przez Parterów. Prawidłowo wystawiona faktura zbiorcza powinna dokumentować wiele odrębnych świadczeń np. usług, zrealizowanych na rzecz jednego kontrahenta w ustalonym okresie rozliczeniowym przez jednego sprzedawcę tych usług. Zamiast wystawiać oddzielną fakturę dla każdej pojedynczej transakcji, usługodawca może skonsolidować (zagregować) wszystkie te operacje gospodarcze w jednym dokumencie. Jest to rozwiązanie usprawniające proces fakturowania, szczególnie w przypadku regularnej współpracy i częstych transakcji między tymi samymi podmiotami. Jednakże, w niniejszej sprawie, wystawiona przez Państwa faktura nie będzie dokumentowała odsprzedaży usług świadczonych przez jednego Partnera na rzecz danego klienta. Jak już wyżej zostało wskazane, zamierzają Państwo wystawiać na rzecz jednego nabywcy – klienta biznesowego - fakturę „zbiorczą”, która będzie agregowała w sobie transakcje nabyte od różnych usługodawców, będzie więc zawierała zbiór usług zrealizowanych w uzgodnionym okresie przez wielu różnych Partnerów. Tym samym wystawione przez Państwa faktury nie będą odzwierciedlały zdarzenia gospodarczego, które miało miejsce w relacji Partner-Klient biznesowy.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w tak opisanym zdarzeniu, nie dojdzie do odsprzedaży tych samych usług, o której mowa w art. 8 ust. 2a ustawy. W tej sprawie, nie nastąpi przeniesienie przez Państwa kosztu usług (…), jakie Państwo nabędą wyłącznie od jednego Partnera w celu ich odsprzedaży na rzecz jednego klienta biznesowego. Nie będą więc Państwo w tym przypadku zbywcą tych samych usług (usług (…)) przy planowanym sposobie odsprzedaży w Nowym Modelu biznesowym.

Opowiadając na Państwa wątpliwości stwierdzić należy, że w opisanych okolicznościach sprawy nie będzie miał zastosowania art. 8 ust. 2a ustawy.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 wniosku uznaję za nieprawidłowe.

W związku z rozstrzygnięciem w zakresie pytania nr 1 wniosku, bezzasadnym stało się udzielenie odpowiedzi na:

• pytanie nr 2 wniosku, dotyczące ustalenia czy - w konsekwencji zastosowania w opisanym zdarzeniu przyszłym art. 8 ust. 2a ustawy - w przypadku odsprzedaży usług nabytych przez Państwa od Partnera, będącego podatnikiem zwolnionym na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy lub Partnera, który stosuje zasady opodatkowania świadczonych usług wynikające z (…), sposób opodatkowania usługi świadczonej przez Partnera (tj. jej zwolnienie na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy lub opodatkowanie zgodnie z zasadami wynikającymi z (…)), nie ma wpływu na zasady opodatkowania odsprzedaży tej usługi przez Państwa na rzecz klienta biznesowego oraz
• pytanie nr 3 wniosku, dotyczące ustalenia czy na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, będą Państwo uprawnieni do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z zakupem od Partnerów usług (…) (usług (…)), wykazanego w Fakturach od Partnerów, od podatku VAT należnego związanego z odsprzedażą tych samych usług na rzecz klientów biznesowych, dokumentowaną Zbiorczymi Fakturami wystawianymi przez Państwa i tym samym potwierdzenie związku pomiędzy ww. usługami (…) nabywanymi przez Państwa od Partnerów a Państwa czynnościami opodatkowanymi, dla którego kluczowym jest zastosowanie art. 8 ust. 2a ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, należy zwrócić uwagę na to, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą innych organów wydających interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających interpretacjom. Również interpretacje powołane przez Państwa na poparcie własnego stanowiska rozstrzygają w odmiennych stanach faktycznych od sytuacji przedstawionej we wniosku.

Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powołane przez Państwa interpretacje, potraktowano jako element Państwa argumentacji, nie mogą one stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w tej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.