0114-KDIP1-3.4012.513.2026.2.LM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej który dotyczy uznania Wnioskodawcy za podatnika w związku ze sprzedażą nieruchomości tj. działek niezabudowanych nr 1 i 2. Uzupełnili go Państwo pismem z 15 września 2026 r. (wpływ 18 września 2026 r.) w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą prawną, który uzyskał osobowość prawną na podstawie art. 10 w związku z art. 34 ust. 3 ustawy (…), rozporządzeniem Ministra-Szefa Urzędu Rady Ministrów (…) i działa w oparciu o statut. Wnioskodawca prowadzi niegospodarczą działalność statutową.

Wnioskodawca ma zamiar sprzedać niezabudowaną nieruchomość gruntową, dla której Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (…).  Na ww. nieruchomość składają się dwie działki 1 i 2 o powierzchni łącznej 1,0009 ha (jeden hektar i dziewięć metrów kwadratowych) położone w miejscowości (…). Wnioskodawca stał się właścicielem nieruchomości w drodze darowizny dokonanej 28 września 2005 r. przez (…). Nabycie nie miało charakteru inwestycyjnego, a miało służyć realizacji celów statutowych. Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego przyjętym Uchwałą Nr (…) z dnia 12 grudnia 2000 r. tereny te są przeznaczone na mieszkalnictwo niskie. Wnioskodawca nie dokonywał czynności takich jak podział, uzbrojenie, grodzenie czy wytyczanie dróg wewnętrznych mających na celu podniesienie wartości gruntów będących przedmiotem wniosku. Jedyną dokonaną czynnością dotyczącą nieruchomości było przeprowadzenie geodezyjnego ustalenia granic działek.

Dotychczas nieruchomość nie była aktywnie wykorzystywana przez Wnioskodawcę i była oddana w nieodpłatne użyczenie rolnikowi.

Nie dokonywano również reklamy sprzedaży działek. Chęć nabycia nieruchomości zgłosił sam kupujący zamieszkujący w sąsiedztwie działek.

O sprzedaży zadecydowały potrzeby finansowe Wnioskodawcy, a sprzedaż ma charakter okazjonalny. Dotychczas Wnioskodawca nie sprzedawał żadnych nieruchomości.

10 kwietnia 2026 r. zostały zawarte umowy przedwstępne sprzedaży nieruchomości. Drugą stroną jednej z tych umów są osoby fizyczne (małżeństwo), a drugiej spółka, której wspólnikiem jest jeden ze współmałżonków nabywających pierwszą z działek. 16 czerwca 2026 r. została zawarta umowa sprzedaży działki, której nabywcami byli małżonkowie.

Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca nie jest i nigdy nie był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług;

Ogromna większość działań Wnioskodawcy, to działania formacyjne oparte na wolontariacie osób zaangażowanych w (…). Środki pochodzące ze sprzedaży będą przeznaczone na realizację celów - 12 i 13 statutu - pomoc w przygotowywaniu i wyposażeniu miejsc (...). Centrum wraz z parafią pw. (…) planuje budowę takiego obiektu.

Pytanie

Czy z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca staje się podatnikiem podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy jego działanie polegające na sprzedaży działek nie będzie wykraczało poza zarząd majątkiem prywatnym oraz nie będzie spełniało przesłanek prowadzenia działalności gospodarczej, więc nie będzie działał jako podatnik podarku od towarów i usług.

Grunty nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do jakiejkolwiek działalności. Zostały oddane do nieodpłatnego używania rolnikowi.

Wnioskodawca nie podejmował działań charakterystycznych dla profesjonalnych podmiotów zajmujących się sprzedażą nieruchomości. Nie zostały dokonane żadne nakłady nakierowane na zwiększenie wartości gruntów. Nie poczyniono działań marketingowych charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 maja 2014 r. w sprawie sygn. I FSK 774/13 stwierdził za wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, iż „...o tym, że dokonujący sprzedaży gruntu budowlanego działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Dokonane zostało wyłącznie geodezyjne ustalenie granic działek, natomiast czynność ta nie została dokonana dla zwiększenia atrakcyjności ekonomicznej działek.

Nie podejmowano również żadnych czynności marketingowych czy to przez tablice reklamowe, czy za pośrednictwem portali internetowych z ogłoszeniami nakierowanych na znalezienie potencjalnego kupca. Kupujący sam wyraził chęć nabycia nieruchomości.

Ponadto dotychczas Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży gruntów, w związku z czym nie zachodzi przesłanka powtarzalności czynności wymaganej dla uznania danego zachowania za prowadzenie działalności gospodarczej.

Zdaniem Wnioskodawcy sama czynność sprzedaży gruntów budowlanych rozumianych zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT będzie stanowiła dostawę towarów w myśl art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy, natomiast nie zostanie spełniona przesłanka dokonania tej czynności przez podmiot mający status podatnika. W piśmie z 11 maja 2026 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP4-2.4012.207.2026.1.MŻA wskazał „...stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.”

Znaczenie w sprawie ma również specyficzny charakter Wnioskodawcy. Co prawda jest on osobą prawną, ale należy do osób prawnych, których zasadniczy cel nie jest gospodarczym. Celem istnienia (…) jest realizacja celów statutowych skupiających się przede wszystkim na wsparciu inicjatyw i działań odpowiadających potrzebom ewangelizacji realizowanej przez (…) w diecezji. W podobnym tonie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 3.8. wyroku z 27 kwietnia 2021 r. sygn. I FSK 773/18 „Dla rozstrzygnięcia sporu zawisłego w rozpatrywanej sprawie należy przede wszystkim wziąć pod uwagę specyficzny charakter podmiotu, jakim jest wnioskodawca. Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca posiada osobowość prawną, ale istotne jest, że parafia należy do osób prawnych, których zasadniczy cel nie jest celem gospodarczym. Celem istnienia parafii, z samej jej prawnej i faktycznej natury jest sprawowanie kultu religijnego i duszpasterstwa."

Reasumując, działanie Wnioskodawcy w powyższym zakresie jego zdaniem będzie stanowiło zarządzanie własnym majątkiem nie służącym do prowadzenia działalności gospodarczej. Czynność sprzedaży nieruchomości będącej własnością Wnioskodawcy przez ponad dwie dekady, pozyskanej w drodze darowizny ma charakter incydentalny i związany jest z potrzebami finansowymi Wnioskodawcy wynikającymi z realizacji jego celów statutowych niebędących działalnością gospodarczą. Z tych względów planowana sprzedaż nieruchomości nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia "podatnik" i "działalność gospodarcza", na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347 str. 1 z późn. zm.):

"Działalność gospodarcza" obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każdy podmiot, który okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika że, są Państwo kościelną osobą prawną, która uzyskała osobowość prawną na podstawie rozporządzenia (…) i działają Państwo w oparciu o statut. Prowadzą Państwo niegospodarczą działalność statutową. Ogromna większość Państwa działań statutowych, to działania formacyjne oparte na wolontariacie osób zaangażowanych w (…).

Zamierzają Państwo sprzedać niezabudowaną nieruchomość gruntową. Na ww. nieruchomość składają się dwie działki 1 i 2 o powierzchni łącznej 1,0009 ha. Nieruchomość tę otrzymali Państwo w darowiźnie 28 września 2005 r.

10 kwietnia 2026 r. zawarli Państwo umowy przedwstępne sprzedaży nieruchomości. Stroną jednej z umów są osoby fizyczne (małżeństwo), a drugiej spółka, której wspólnikiem jest jeden ze współmałżonków nabywających pierwszą z działek. 16 czerwca 2026 r. została zawarta umowa sprzedaży działki, której nabywcami byli małżonkowie.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy z tytułu sprzedaży przedmiotowych nieruchomości (działek nr 1, 2) staną się Państwo podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając nieruchomość gruntową działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że czynności danego podmiotu przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność "gospodarczą" wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). TSUE orzekł w tej sprawie, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.

Z tezy ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi w ramach zarządzania majątkiem prywatnym, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.

W konsekwencji, dostawę gruntu należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie działki nie stanowi działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Gdy czynność sprzedaży działek wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Państwa za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

W analizowanej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży nieruchomości wystąpią Państwo w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnik podatku od towarów i usług. W analizowanej sprawie brak jest takich przesłanek.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka Państwa aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęli Państwo ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami (takich jak np.: ogrodzenie działek, wystąpienie o warunki zabudowy, uzbrojenie działek). Nabyli Państwo działki nr 1 i 2 przeznaczone do sprzedaży w drodze darowizny. Nabycie nie miało charakteru inwestycyjnego. Nie podejmowali Państwo działań zmierzających do uatrakcyjnienia nieruchomości, mających na celu podniesienie wartości gruntów. Nieruchomość nie była aktywnie wykorzystywana przez Państwa, jedynie była oddana w nieodpłatne użyczenie rolnikowi. Dotychczas nie sprzedawali Państwo żadnych nieruchomości. Nie dokonywano również reklamy w celu sprzedaży działek, a chęć nabycia nieruchomości zgłosił sam kupujący. Środki pochodzące ze sprzedaży nieruchomości będą przeznaczone na realizację celów 12 i 13 statutu tj. pomoc w przygotowywaniu i wyposażeniu miejsc godnego sprawowania liturgii oraz organizowanie i prowadzenie domu rekolekcyjnego dla formacji wspólnot.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o Państwa aktywności w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.

Zatem, pomimo że grunt spełnia definicję towaru, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy, to nie można uznać, że przy dokonywaniu sprzedaży działek nr 1 i 2 będą Państwo działali w charakterze handlowca, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Z opisu sprawy nie wynika, że podjęli Państwo taką aktywność, która przemawia za uznaniem czynności w niniejszej sprawie za czynności podlegające podatkowi od towarów i usług. Tym samym planowana sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Państwo d do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.