0114-KDIP1-3.4012.477.2026.2.PRM

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 29 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący nieuznania Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą działek wydzielonych z działki objętej księgą wieczystą KW nr (...). Uzupełnił go Pan pismem z 17 sierpnia 2026 r. (wpływ 18 sierpnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan polskim rezydentem i podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Nie prowadzi Pan pozarolniczej działalności gospodarczej i nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług ani rolnikiem ryczałtowym.

Jest Pan właścicielem gruntu niezabudowanego o powierzchni 3,5192 ha (KW nr A).

Nigdy nie prowadził Pan działalności związanej z obrotem nieruchomościami. Nieruchomość nabył Pan w drodze umowy sprzedaży wspólnie z żoną 28 października 2011 r. do łącznej wspólności majątkowej małżeńskiej aktem notarialnym Rep. A nr (…).

Przy zakupie nieruchomości nie był naliczony podatek VAT i jako kupujący nie mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Pana żona zmarła i na podstawie Europejskiego poświadczenia dziedziczenia nr (…) z 19 marca 2019 r. nabył Pan w całości spadek po żonie. W skład spadku wchodziła połowa niezabudowanej nieruchomości gruntu KW nr A. Na tej podstawie stał się Pan w całości właścicielem nieruchomości gruntu niezabudowanego KW nr A.

W 2016 r. (przed śmiercią żony) cała działka została podzielona na kilkanaście mniejszych działek. Łącznie są 42 działki z czego 36 działek to działki zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczone na tereny zabudowy mieszkaniowej, a pozostałe stanowią drogi. Decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości została wydana przez Wójta Gminy (…) 23 sierpnia 2016 r., nr (…).

Podział całej działki na mniejsze był uwarunkowany planowanym późniejszym przekazaniem części działek jako majątek dla własnych dzieci oraz pozostawieniem pozostałych w majątku Pana i zmarłej żony.

Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Pana na cele działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Nie była również przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Nie wykorzystuje Pan przedmiotowych działek w żaden sposób. Dwa razy do roku kosi Pan na nich trawę, aby utrzymać je w należytej czystości.

Po zakupie działek jak i ich otrzymaniu w drodze spadku (po zmarłej żonie - w połowie) działki pozostawały wyłącznie w Pana własności. Mając na uwadze, że Pana sytuacja życiowa mocno się zmieniła po śmierci żony, to postanowił Pan zbyć część działek, ponieważ dzieci nie są zainteresowane tak dużą powierzchnią działek a sam nie ma Pan na tyle siły fizycznej (z powodu wieku), aby zajmować się działkami niezabudowanymi.

Jedna z działek została sprzedana w 2026 r.

Aktualnie planuje Pan zbyć kolejne niezabudowane działki powstałe po podziale (łącznie ok. 10 działek stanowiących w planie zagospodarowania przestrzennego tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej). Sprzedając działki, które w planie zagospodarowania przestrzennego są zapisane jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej często będą musiały być sprzedane łącznie z działkami stanowiącymi drogi dojazdowe, co ilościowo zwiększy liczbę sprzedanych działek.

Proces zbywania działek może być rozłożony w dłuższym czasie, ponieważ jest uzależniony od zainteresowania kupujących i finalizacją transakcji.

W tym celu zamierza Pan złożyć ofertę sprzedaży w biurze pośrednictwa nieruchomości.

Nie będzie Pan udzielał pełnomocnictw, jak również nie będzie Pan podejmował czynności w celu uzyskania dodatkowych zgód, pozwoleń czy decyzji administracyjnych dla przedmiotowych działek.

Z potencjalnymi osobami chętnymi do zakupu nieruchomości nie będzie Pan zawierać umowy przedwstępnej.

Poza sprzedażą części wydzielonych działek nie będzie Pan sprzedawał innych nieruchomości.

Część wydzielonych działek w przyszłości planuje Pan również podarować swoim dzieciom.

Doprecyzowanie i uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Cała nieruchomość KW nr B została podzielona na działki o nr od 1 do 42. Działki o nr: 37, 41, 39, 40, 38 stanowią drogi dojazdowe do pozostałych działek. Do tej pory zostały sprzedane działki o nr 24, 20, 16. Na tę chwilę nie potrafi Pan wskazać nr działek, które będą sprzedawane, ponieważ zainteresowany klient ma do wglądu całą mapkę działek i może dokonać wyboru, którą chce kupić. Jednakże docelowo zamierza Pan dokonać sprzedaży łącznie ok 10 działek.

Wraz z żoną nabyli Państwo działkę o nr A do majątku wspólnego jako lokata kapitału na przyszłość, wybudowanie domu, w którym mieli Państwo zamiar zamieszkać co pozwoliło na znalezienie miejsca w spokojnej zielonej okolicy łąk i lasów. Jednakże z powodu choroby żony, została podjęta decyzja o podziale nieruchomości na kilka działek celem przekazania części działek jako majątek dla własnych dzieci oraz pozostawieniu pozostałych w majątku Pana i zmarłej żony.

Działki nigdy nie były, nie są i nie będą do momentu sprzedaży wykorzystywane przez Pana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w tym w działalności rolniczej o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy, z której nigdy nie był i nie jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT.

Nie udzielił i nie zamierza Pan udzielić pełnomocnictwa bądź jakiegokolwiek innego umocowania prawnego osobie trzeciej do działania w Pana imieniu w związku z transakcją sprzedaży nieruchomości.

Działki będące przedmiotem sprzedaży nie były w żaden sposób wykorzystywane. Z powodu ciężkiej choroby żony, następstwem której była śmierć, na działkach tych tylko kosił Pan trawę w celu zachowania ich czystości.

Występował Pan z wnioskiem o ustalenie miejscowego planu zagospodarowania terenu dla przedmiotowej nieruchomości po zakupie nieruchomości ok. 13 lat temu.

Przed sprzedażą działek nie podejmował i nie będzie Pan podejmował ani osobiście ani za pośrednictwem osób trzecich jakichkolwiek czynności wymagających zaangażowania środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości przedmiotowych działek w szczególności: uzyskania jakiś zgód, pozwoleń, opinii, decyzji, uzbrojenia terenu, doprowadzenia mediów.

Z tytułu sprzedaży działki w roku 2026 r. nie był Pan zobowiązany do zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku VAT.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego sprzedaż niezabudowanych działek przez Pana będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. czy zostanie Pan uznany za podatnika VAT, w szczególności w sytuacji, gdy wartość sprzedaży w poszczególnych latach przekroczy limit zwolnienia z VAT (w 2026 r. - 240 000 zł)?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, sprzedaż działek opisanych we wniosku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ dokonując ich sprzedaży nie występuje Pan w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Grunt stanowi towar, a jego sprzedaż jest dostawą towaru. Jednakże opodatkowaniu podlega wyłącznie dostawa towarów dokonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT, tj. wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Choć zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług grunty objęte decyzją o warunkach zabudowy stanowią w przeważającej części tereny budowlane, Pana zdaniem, fakt ten nie przesądza jeszcze o uznaniu Pana za podatnika VAT. Kluczowe jest bowiem ustalenie czy sprzedaż działek ma charakter zawodowy, profesjonalny i czy podejmuje Pan aktywne, zaplanowane działania typowe dla podmiotów zajmujących się handlem nieruchomościami.

Pana zdaniem, ponieważ nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, nie wykorzystuje Pan nieruchomości do celów zarobkowych, nie podejmował i nie planuje Pan podjąć działań o charakterze zawodowym ani zorganizowanym (np. uzbrojenia terenu, marketingu, inwestycji infrastrukturalnych), a jedyną Pana aktywnością był podział działek oraz zamiar skorzystania z usług pośrednika nieruchomości nie może kwalifikować Pana jako podatnika podatku VAT. Sprzedaż kilkunastu działek powstałych z majątku prywatnego, nabytego częściowo odpłatnie i częściowo nieodpłatnie oraz niewykorzystywanie go w działalności gospodarczej, stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności i nie nosi cech działalności gospodarczej.

Tym samym, w Pana opinii nie powinien być Pan uznany za podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, Pana zdaniem, sprzedaż działek pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a więc nie ma znaczenia, czy łączna wartość sprzedaży przekroczy limit zwolnienia z VAT w kolejnych latach (w 2026 r. przekroczyłaby kwotę 240 000 zł), o której mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Limit ten dotyczy wyłącznie podatników VAT korzystających ze zwolnienia podmiotowego. Pana zdaniem, ponieważ nie działa Pan jako podatnik podatku VAT, to sprzedaż działek nie rodzi obowiązku rejestracji dla celów VAT ani naliczania podatku należnego.

Mając powyższe na uwadze - Pana zdaniem - sprzedaż działek powstałych z podziału nieruchomości stanowi rozporządzanie majątkiem prywatnym i pozostaje poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, a Pan nie będzie działał jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem przekroczenie limitu zwolnienia z VAT w roku 2026 i w latach następnych nie rodzi dla Pana żadnych obowiązków na gruncie podatku VAT. Tym samym, w Pana opinii, nie będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT, do naliczenia podatku należnego ani do wykazywania sprzedaży działek w plikach JPK_VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż na terytorium kraju jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:

Podatnikiem podatku od towarów i usług może być zatem każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy. Jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt
C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy sprzedaż przez Pana wybranych przez nabywców działek powstałych w wyniku podziału działki objętej księgą wieczystą KW nr A podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W powyższej kwestii istotne jest, czy w celu dokonania ich dostawy podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

W 2011 r. nabył Pan do majątku wspólnego małżeńskiego nieruchomość objętą księgą wieczystą KW nr A, w celu wybudowania domu, w którym mieli Państwo zamiar zamieszkać. 13 lat temu wystąpił Pan z wnioskiem o ustalenie miejscowego planu zagospodarowania terenu dla tej działki. W 2016 r. - przed śmiercią Pana żony - na podstawie decyzji zatwierdzającej podział ww. nieruchomości, zostały z niej wydzielone 42 działki (36 działek oraz drogi) o nr od 1 do 42. Podział warunkowany był późniejszym przekazaniem części działek dla dzieci i zostawieniu pozostałej części w majątku Pana i Pana żony.

Działki nigdy nie były, nie są i nie będą wykorzystywane przez Pana w działalności gospodarczej, w tym w działalności rolniczej o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy. Nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym. Nigdy nie był i nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Działki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani umów o podobnym charakterze. Nie były przez Pana wykorzystywane w żaden sposób - kosił Pan na nich jedynie trawę.

Obecnie zamierza Pan sprzedać ok. 10 z ww. działek wybranych przez nabywców - często będą musiały być sprzedane wraz z działkami stanowiącymi drogi dojazdowe. W tym celu zamierza Pan złożyć ofertę sprzedaży w biurze pośrednictwa nieruchomości. Do tej pory zostały sprzedane 3 działki.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądza, że sprzedaż wskazanych we wniosku wydzielonych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.

Podział działki na mniejsze, w tym wydzielenie dróg wewnętrznych oraz wystąpienie o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu - w celach opisanych powyżej - do działek przeznaczonych do sprzedaży nie świadczy o takiej Pana aktywności w przedmiocie ich zbycia, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które przesądzają, że dostawa przez Pana wybranych przez nabywców ok. 10 działek powstałych w wyniku podziału działki objętej księgą wieczystą KW nr A wypełniła przesłanki działalności gospodarczej. Przed sprzedażą działek nie podejmował i nie będzie Pan podejmował ani osobiście ani za pośrednictwem osób trzecich jakichkolwiek czynności wymagających zaangażowania środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości przedmiotowych działek. W szczególnie nie będzie Pan uzyskiwał zgód, pozwoleń, opinii, decyzji. Nie będzie Pan uzbrajał terenu ani doprowadzał mediów. Nie udzielił i nie zamierza Pan udzielać pełnomocnictwa ani jakiegokolwiek innego umocowania osobie trzeciej do działania w Pana imieniu w związku ze sprzedażą działek. Nie będzie Pan zawierał umów przedwstępnych z potencjalnymi nabywcami.

Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

W efekcie należy stwierdzić, że dokonując sprzedaży wybranych przez nabywców ok. 10 działek powstałych w wyniku podziału działki objętej księgą wieczystą KW nr A będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Tym samym, nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższych transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem nie jest Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik podatku VAT i sprzedaż działek opisanych powyżej - na warunkach zawartych w treści opisu sprawy - nie rodzi dla Pana obowiązków podatkowych w podatku VAT.

W konsekwencji, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem zatem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pan ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy (np. doprowadzenie mediów, usługi marketingowe, udzielenie pełnomocnictwa osobie trzeciej do działania w Pana imieniu), udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.