0114-KDIP1-3.4012.473.2026.2.KAB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży 16 działek budowlanych. Uzupełnił go Pan pismem z 7 sierpnia 2026 r. (wpływ 12 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działalność rolniczą w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej (hodowla drobiu). Posiada Pan status rolnika ryczałtowego i nie jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Otrzymał Pan w 2005 r. od swoich rodziców nieruchomość gruntową w drodze darowizny do majątku osobistego. Nabycie nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT oraz nie wiązało się z prawem do odliczenia podatku naliczonego.

Nieruchomość od momentu nabycia była wykorzystywana wyłącznie rolniczo i pozostaje wykorzystywana w tym celu również obecnie. W roku złożenia wniosku grunt wykorzystywany jest pod uprawę kukurydzy. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani użyczenia.

Przed podziałem nieruchomość stanowiła grunt o powierzchni około 3,5 ha, oznaczony jako działka ewidencyjna nr 1.

Dla terenu obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewidujący przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.

Nie występował Pan o zmianę przeznaczenia nieruchomości ani nie inicjował uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

29 kwietnia 2026 r. została wydana decyzja o podziale nieruchomości.

W wyniku ww. decyzji wydzielono 4 działki przeznaczone pod drogi gminne (nr 1/14, 1/16, 1/17, 1/34), które z dniem uprawomocnienia się decyzji przeszły na własność Gminy (…), zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Ponadto, wydzielono następujące działki budowlane przeznaczone do sprzedaży:

• nr 1/15 o pow. 0,8104 ha,
• nr 1/18 o pow. 0,1576 ha,
• nr 1/19 o pow. 0,1555 ha,
• nr 1/20 o pow. 0,1285 ha,
• nr 1/21 o pow. 0,1292 ha,
• nr 1/22 o pow. 0,1298 ha,
• nr 1/23 o pow. 0,1306 ha,
• nr 1/24 o pow. 0,1313 ha,
• nr 1/25 o pow. 0,1320 ha,
• nr 1/26 o pow. 0,1327 ha,
• nr 1/27 o pow. 0,1334 ha,
• nr 1/28 o pow. 0,1341 ha,
• nr 1/29 o pow. 0,1348 ha,
• nr 1/30 o pow. 0,1355 ha,
• nr 1/31 o pow. 0,1362 ha,
• nr 1/32 o pow. 0,1369 ha,
• nr 1/33 o pow. 0,2021 ha.

Dokonał Pan sprzedaży działki nr 1/15 o powierzchni 0,8104 ha. Czynność ta nie była opodatkowana podatkiem VAT i została sprzedana spółce, której wspólnikiem jest Pana znajomy.

Pozostałe 16 działek budowlanych pozostaje przeznaczonych do sprzedaży.

Powodem dokonania podziału nieruchomości oraz sprzedaży działek jest zamiar pozyskania środków finansowych na rozbudowę i modernizację prowadzonego gospodarstwa rolnego - fermy drobiu.

Nie podejmował i nie planuje Pan podejmować działań zwiększających wartość nieruchomości lub mających charakter profesjonalnego przygotowania działek do sprzedaży. W szczególności nie dokonywał Pan uzbrojenia terenu, nie wykonywał infrastruktury technicznej, nie występował o warunki przyłączenia mediów ani nie ponosił nakładów inwestycyjnych typowych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami.

Nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży oraz nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy

Sposób znalezienia nabywcy nieruchomości

Nabywca sprzedanej działki nr 1/15 zgłosił się do Pana z własnej inicjatywy. O możliwości nabycia działki dowiedział się z informacji funkcjonujących w lokalnej społeczności w trakcie dokonywania podziału nieruchomości. Nie poszukiwał Pan aktywnie nabywcy, nie zamieszczał ogłoszeń, nie korzystał z usług pośredników w obrocie nieruchomościami ani nie prowadził żadnych działań promocyjnych w celu znalezienia nabywcy. Również w odniesieniu do pozostałych działek nie prowadzi i nie zamierza Pan prowadzić aktywnych działań zmierzających do pozyskania nabywców. Przewiduje Pan, że zainteresowane osoby będą zgłaszały się z własnej inicjatywy. Ograniczy się Pan wyłącznie do zwykłych form ogłoszenia o sprzedaży, takich jak standardowe ogłoszenie lub prosta tablica informacyjna umieszczona na nieruchomości zawierająca informację o sprzedaży i numer kontaktowy.

Pełnomocnictwa, zgody i upoważnienia

W związku ze sprzedażą działek nie udzielił i nie zamierza Pan udzielać nabywcy, nabywcom ani żadnym innym podmiotom jakichkolwiek pełnomocnictw, zgód ani upoważnień do występowania w Pana imieniu w sprawach dotyczących przedmiotowych nieruchomości.

W szczególności nie udzielił i nie zamierza Pan udzielać zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, upoważnień do występowania o warunki techniczne przyłączenia mediów, o pozwolenia na budowę, o decyzje administracyjne ani do dokonywania jakichkolwiek innych czynności dotyczących nieruchomości przed przeniesieniem ich własności. Sprzedaż działki nr 1/15 nastąpiła, a sprzedaż pozostałych działek będzie następowała, na podstawie zwykłej umowy sprzedaży zawieranej w formie aktu notarialnego.

Działania marketingowe

Przed sprzedażą nieruchomości nie podejmował i nie będzie Pan podejmował aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. W szczególności nie prowadzi i nie zamierza Pan prowadzić reklamy (w tym reklamy płatnej), nie korzysta i nie zamierza korzystać z usług biura pośrednictwa w obrocie nieruchomościami w celu znalezienia nabywców, nie posiada Pan strony internetowej poświęconej sprzedaży działek ani nie stosuje innych form promocji.

Pytanie

Czy dokonując sprzedaży pozostałych 16 działek budowlanych wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w związku z czym jest to transakcja podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, planowana sprzedaż działek wydzielonych z nieruchomości opisanej we wniosku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części.

W konsekwencji grunty stanowią towary w rozumieniu ustawy o VAT, a ich sprzedaż co do zasady może stanowić odpłatną dostawę towarów.

Jednakże opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności wykonywane przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.

Zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą.

Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy wskazuje, że działalność gospodarcza obejmuje działalność producentów, handlowców, usługodawców, w tym również działalność rolników.

Dla uznania określonej czynności za podlegającą VAT nie jest jednak wystarczające samo posiadanie statusu podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą lub działalność rolniczą. Konieczne jest ustalenie, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot działa jako podatnik VAT.

W Pana ocenie w przedmiotowej sprawie sprzedaż działek nie następuje w ramach profesjonalnego obrotu nieruchomościami, lecz stanowi wykonywanie prawa własności względem posiadanego majątku.

Nieruchomość została otrzymana przez Pana w 2005 r. w drodze darowizny od rodziców do majątku osobistego.

Nabycie nie nastąpiło w celu odsprzedaży ani prowadzenia działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.

Celem otrzymania nieruchomości było prowadzenie działalności rolniczej oraz możliwość ubiegania się o wsparcie dla młodego rolnika.

Przez cały okres posiadania nieruchomość była wykorzystywana rolniczo i pozostaje wykorzystywana w ten sposób również obecnie. W roku złożenia wniosku prowadzona jest na niej uprawa kukurydzy.

Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani użyczenia.

Nie podejmował Pan działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

W szczególności:

‒      nie nabył Pan nieruchomości w celu dalszej odsprzedaży,

‒      nie inicjował Pan uchwalenia ani zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

‒      nie występował Pan o wydanie warunków zabudowy,

‒      nie dokonywał Pan uzbrojenia terenu,

‒      nie wykonywał Pan infrastruktury technicznej,

‒      nie występował Pan o warunki przyłączenia mediów,

‒      nie ponosił Pan nakładów zwiększających wartość działek.

Ponadto, działki przeznaczone pod drogi publiczne zostały wydzielone i przejęte przez Gminę (...) z mocy decyzji podziałowej, a nie wykonane lub urządzone przez Pana.

Okoliczność dokonania podziału nieruchomości i sprzedaży wydzielonych działek nie może sama w sobie prowadzić do uznania Pana za podatnika VAT.

Stanowisko takie wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 oraz C-181/10, w którym wskazano, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie stanowią same przez się działalności gospodarczej. Sama liczba transakcji czy dokonanie podziału nieruchomości nie przesądza o uznaniu sprzedającego za podatnika VAT.

Dopiero podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez profesjonalnych handlowców może prowadzić do objęcia sprzedaży podatkiem VAT.

W Pana ocenie takie okoliczności w niniejszej sprawie nie występują.

Podział nieruchomości został dokonany wyłącznie w celu umożliwienia racjonalnego zbycia posiadanego majątku i pozyskania środków finansowych na rozbudowę oraz modernizację prowadzonego gospodarstwa rolnego - fermy drobiu. Wcześniej (przez ostatnie 2 lata) bezskutecznie dokonywał Pan prób sprzedaży nieruchomości w całości.

Nie posiada Pan innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży oraz nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości.

W konsekwencji należy uznać, że planowana sprzedaż działek nie będzie realizowana przez Pana w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, lecz będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności.

Tym samym sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży 16 działek, istotne jest, czy w celu dokonania ich dostawy podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Pana wątpliwości na tle przedstawionego opisu sprawy dotyczą kwestii, czy sprzedaż 16 działek, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że sprzedaż 16 działek, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku. Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działek będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Nieruchomość otrzymał Pan od swoich rodziców w drodze darowizny do majątku osobistego. Nabycie nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani użyczenia. Nie podejmował i nie planuje Pan podejmować działań zwiększających wartość nieruchomości lub mających charakter profesjonalnego przygotowania działek do sprzedaży. W szczególności nie dokonywał Pan uzbrojenia terenu, nie wykonywał infrastruktury technicznej, nie występował o warunki przyłączenia mediów ani nie ponosił nakładów inwestycyjnych typowych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Ponadto, nie poszukiwał Pan aktywnie nabywcy nieruchomości, nie zamieszczał ogłoszeń, nie korzystał z usług pośredników w obrocie nieruchomościami ani nie prowadził żadnych działań promocyjnych w celu znalezienia nabywcy.

Zatem nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Dokonał Pan jedynie podziału nieruchomości, jednak czynność ta, nie stanowi czynności, w myśl tez wynikających z wyroku TSUE C-180/10 i 181/10 wystarczających, jako czynność dokonana przez Pana, do uznania, że w odniesieniu do sprzedaży wskazanej nieruchomości zachowa się Pan jak handlowiec.

Zatem dokonując sprzedaży 16 działek będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż przez Pana 16 działek nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.