0114-KDIP1-3.4012.468.2026.1.LM

Interpretacja indywidualna2026-09-02Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Skutki podatkowe sprzedaży działek wykorzystywanych do działalności rolniczej.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży działek nr 1/1-1/10 wykorzystywanych do działalności rolniczej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest rolnikiem ryczałtowym i prowadzi gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 37,5900 ha, obejmujące 34,7300 ha gruntów ornych oraz pozostałe użytki rolne i grunty o innym sposobie użytkowania.

Na podstawie umowy darowizny z 8 lipca 2019 r. Wnioskodawczyni otrzymała od członków rodziny nieruchomości rolne o łącznej powierzchni 24,2811 ha w tym 21,4211 ha gruntów ornych. Darowizna nie była związana z zamiarem prowadzenia działalności polegającej na obrocie nieruchomościami ani z zamiarem ich dalszej odsprzedaży.

W skład darowizny wchodziła między innymi nieruchomość rolna oznaczona jako działka nr 1 o powierzchni 1,4830 ha stanowiąca część prowadzonego gospodarstwa rolnego. Przez cały okres posiadania działka była wykorzystywana wyłącznie do prowadzenia działalności rolniczej.

25 lipca 2024 r. Wnioskodawczyni wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla planowanych do wydzielenia działek oraz podjęła działania zmierzające do dokonania geodezyjnego podziału nieruchomości. Podjęcie tych działań było związane z planowanym uchwaleniem planu ogólnego gminy oraz brakiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru. Wnioskodawczyni obawiała się, że planowane zmiany przepisów mogą w przyszłości ograniczyć możliwość dokonania podziału nieruchomości albo uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Celem tych działań było zabezpieczenie możliwości przyszłego zgodnego z prawem dysponowania nieruchomością, a nie prowadzenie działalności handlowej.

Decyzje o warunkach zabudowy zostały wydane 8 maja 2025 r., natomiast decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości została wydana 18 grudnia 2025 r.

W wyniku podziału działki nr 1 powstało jedenaście działek oznaczonych numerami 1/1-1/10 o łącznej powierzchni 1,4144 ha oraz działka nr 1/11 o powierzchni 0,0686 ha.

Działka nr 1/11 została następnie przekazana na rzecz Gminy w drodze umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego 29 czerwca 2026 r., w związku z planowanym poszerzeniem pasa drogowego oraz zabezpieczeniem terenu pod przyszłe prace dotyczące mostu na rzece (…).

Po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy oraz po dokonaniu podziału grunty nadal były wykorzystywane rolniczo jako część gospodarstwa rolnego.

Przedmiotem planowanej sprzedaży są wyłącznie działki nr 1/1-1/10 o łącznej powierzchni 1,4144 ha. Na dzień złożenia niniejszego wniosku nie jest przesądzone, czy wszystkie działki zostaną sprzedane jednemu nabywcy, czy też kilku nabywcom w ramach odrębnych transakcji.

Wnioskodawczyni nie dokonywała wcześniej sprzedaży działek wydzielonych z gruntów rolnych i nie prowadzi działalności polegającej na obrocie nieruchomościami.

W związku z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży Wnioskodawczyni nie podejmowała działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. W szczególności nie dokonywała uzbrojenia terenu, nie budowała infrastruktury technicznej ani dróg wewnętrznych oraz nie prowadzi działalności deweloperskiej.

Sprzedaż będzie prowadzona w zwykły sposób, poprzez zamieszczenie ogłoszeń lub ewentualne skorzystanie z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami.

Planowana sprzedaż będzie stanowiła incydentalne rozporządzenie częścią posiadanego majątku. Po jej dokonaniu Wnioskodawczyni nadal będzie prowadziła działalność rolniczą na pozostałych gruntach gospodarstwa.

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym planowana sprzedaż działek nr 1/1-1/10, wydzielonych z nieruchomości rolnej otrzymanej w drodze darowizny i wykorzystywanej przez cały okres posiadania jako część gospodarstwa rolnego, będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności, a w konsekwencji Wnioskodawczyni nie będzie działała jako podatnik wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, niezależnie od tego, czy działki zostaną sprzedane jednemu nabywcy, czy kilku nabywcom w ramach odrębnych transakcji?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni planowana sprzedaż działek nr 1/1-1/10 będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności i nie będzie wykonywana w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Nieruchomość została nabyta w drodze darowizny rodzinnej i nie została pozyskana w celu jej dalszej odsprzedaży. Przez cały okres posiadania stanowiła część gospodarstwa rolnego i była wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej.

Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy oraz dokonanie geodezyjnego podziału nieruchomości było podyktowane wyłącznie zamiarem zabezpieczenia możliwości przyszłego zgodnego z prawem dysponowania nieruchomością wobec planowanych zmian przepisów planistycznych. Działaniom tym nie towarzyszyły czynności charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, takie jak uzbrojenie terenu, budowa infrastruktury technicznej lub dróg wewnętrznych czy prowadzenie działalności deweloperskiej.

Planowana sprzedaż obejmuje 1,4144 ha, co stanowi około 3,8% powierzchni całego gospodarstwa rolnego. Po dokonaniu sprzedaży Wnioskodawczyni nadal będzie prowadziła działalność rolniczą na pozostałych gruntach. Sprzedawane działki mają ponadto nieregularny kształt, utrudniający ich racjonalne wykorzystanie rolnicze.

Istotne jest również, że w wyniku podziału wydzielona została działka nr 1/11, która została przekazana na rzecz Gminy w drodze darowizny w związku z potrzebą zabezpieczenia terenu pod poszerzenie pasa drogowego oraz przyszłe prace dotyczące mostu na rzece (…). Okoliczność ta potwierdza, że dokonany podział nie był ukierunkowany wyłącznie na maksymalizację powierzchni przeznaczonej do sprzedaży.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami, nie dokonywała wcześniej sprzedaży działek wydzielonych z gruntów rolnych, a planowana sprzedaż będzie miała charakter incydentalnego rozporządzenia częścią posiadanego majątku.

Sam fakt dokonania podziału nieruchomości oraz uzyskania decyzji o warunkach zabudowy nie przesądza jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli czynności te służą jedynie wykonywaniu prawa własności i nie towarzyszy im aktywność charakterystyczna dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności w wyroku z 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10, z którego wynika, że sam podział nieruchomości, liczba sprzedawanych działek ani liczba zawieranych transakcji nie przesądzają jeszcze o prowadzeniu działalności gospodarczej. Decydujące znaczenie ma natomiast to, czy sprzedający podejmuje aktywne działania angażujące środki podobne do wykorzystywanych przez profesjonalnych handlowców lub deweloperów. W przedstawionym zdarzeniu takie okoliczności nie występują.

W konsekwencji Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że planowana sprzedaż działek nr 1/1-1/10 będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności, wobec czego nie będzie działała jako podatnik wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4 ustawy:

W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.

W myśl art. 15 ust. 5 ustawy:

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

Z kolei stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.

Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym – rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Stosownie do art. 2 pkt 20 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o produktach rolnych – rozumie się przez to towary pochodzące z własnej działalności rolniczej rolnika ryczałtowego oraz towary, o których mowa w art. 20 ust. 1c i 1d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, 340, 368 i 620).

Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.

Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym w przepisie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu. Innego rodzaju działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.

Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Natomiast wykonywanie czynności polegających na świadczeniu usług rolniczych stanowi wykonywanie działalności rolniczej w rozumieniu ustawy.

Z opisu sprawy wynika ze jest Pani rolnikiem ryczałtowym prowadzącym działalność rolniczą m.in. na gruntach przeznaczonych do sprzedaży. Sam fakt prowadzenia przez Panią działalności rolniczej jako rolnik ryczałtowy na gruntach, które będą przedmiotem sprzedaży nie przesądza o konieczności uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży działek z tego gruntu wydzielonych. Wskazać bowiem należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona w tym zakresie działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.

W tym miejscu należy również zaznaczyć, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Analiza powyższego przepisu prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z orzeczenia tego wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE, sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku VAT – zatem sytuacji, która występuje w analizowanej sprawie.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą, istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Zatem istotna jest ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że podjęła/podejmie Pani działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

W odniesieniu do sprzedaży działek nr 1/1-1/10 powstałych z podziału działki 1 należy wskazać, że brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W analizowanej sprawie brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej aktywności Pani w przedmiocie sprzedaży działek, które mogłyby być porównywalne do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż nieruchomości wypełniać będzie przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła i nie podejmie Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Jest Pani rolnikiem ryczałtowym. Działkę nr 1, którą podzielono na 12 działek otrzymała Pani w drodze darowizny rodzinnej. Jedna z wydzielonych działek (nr 1/11) została przekazana w drodze darowizny na rzecz gminy w związku z planowanym poszerzeniem pasa drogowego oraz zabezpieczeniem terenu pod przyszłe prace dotyczące mostu na rzece. Pozostałe działki zamierza Pani sprzedać. Działka nr 1 przed jej podziałem od początku jej posiadania była wykorzystywana przez Panią wyłącznie do prowadzenia działalności rolniczej i po podziale też jest tak użytkowana. Nie dokonywała Pani uzbrojenia terenu, nie budowała infrastruktury technicznej ani dróg wewnętrznych oraz nie prowadzi działalności deweloperskiej. Sprzedaż będzie prowadzona w zwykły sposób, poprzez zamieszczenie ogłoszeń lub ewentualne skorzystanie z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami. Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży działek wydzielonych z gruntów rolnych i nie prowadzi Pani działalności polegającej na obrocie nieruchomościami. Planowana sprzedaż będzie stanowiła incydentalne rozporządzenie częścią posiadanego majątku.

Jedynymi działaniami jakie zostały podjęte to wystąpienie o warunki zabudowy dla planowanych do wydzielenia działek oraz działania zmierzające do dokonania geodezyjnego podziału działki nr 1, których to czynności nie można potraktować jako działalność handlową.

Zatem, działania podejmowane przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając ww. działki skorzysta Pani z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, gdyż nie wypełni Pani przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w stosunku do tych transakcji.

Tym samym, sprzedając działki nr 1/1-1/10 jednemu czy kilku nabywcom nie będzie występowała Pani w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji sprzedaż ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie jest to zależne od liczby nabywców działek.

Tym samym, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.