0114-KDIP1-3.4012.417.2026.3.KAB.KG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

3 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 1 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości.

Wniosek wspólny został uzupełniony pismem z 22 lipca 2026 r. (wpływ 23 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A. ul. (…);

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

· „A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...)

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym, objęta nieograniczonym obowiązkiem podatkowym. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawczyni jest właścicielem działki o nr księgi wieczystej (…) o powierzchni 1,7648 ha oznaczonej jako grunty rolne (RVI,RV,LsV). Planuje ona podział i sprzedaż tej niezbudowanej działki znajdującej się w miejscowości (…) (dalej: jako sprzedawane nieruchomości). Kwestia sprzedaży jest obecnie przedmiotem oferty i prowadzone są negocjacje handlowe z potencjalnym nabywcą (Osoba zainteresowana). Działka ta była przedmiotem spadkobrania w kwietniu 2015 r. Nabywca zaproponował sprzedaż działki w 3 etapach – najpierw podział działki na 3 części, a następnie nabycie wydzielonej działki, kolejne nabycia będą dokonywane po upływie kolejnych 12 miesięcy. Proces nabywania nieruchomości rozpocznie się od zawarcia umowy przedwstępnej - przy jej zawarciu Kupujący uiści zadatek w ustalonej wysokości za cenę danej wydzielonej działki, pozostała część ceny zostanie zaś zapłacona przy umowie przenoszącej własność, po spełnieniu warunku uzyskania pozwolenia na budowę.

Wnioskodawczyni do dnia złożenia niniejszego Wniosku nie dzieliła działek w celu sprzedaży, jak również nie sprzedawała działek. Wnioskodawczyni planuje sprzedać działki bez dokonania dodatkowych działań zwiększających atrakcyjność nieruchomości czy też aktywnego poszukiwania nabywców na przedmiotową działkę/działki. Wszelkie działania inwestycyjne podejmuje deweloper w ramach swoich działań. Wnioskodawczyni ewentualnie udzieli deweloperowi stosownych pełnomocnictw na podstawie umów przedwstępnych kupna-sprzedaży nieruchomości o występowanie o pozwolenia budowlane oraz zgody na wystąpienie z wnioskami o przyłączenie mediów (na czas procesowania umów sprzedaży nieruchomości) czy też dokonanie na działkach Wnioskodawcy odpowiednich działań związanych z prowadzonym przez dewelopera procesem inwestycyjnym.

Deweloper jest zainteresowany nabyciem wszystkich 3 działek powstałych po podziale od Wnioskodawczyni. Ponieważ działka jaką posiada Wnioskodawczyni jest duża, a tym samym cena nabycia jest wysoka, deweloper zaproponował podział działek i sprzedaż poszczególnych działek po przeprowadzeniu podziału. Z tego względu są obecnie prowadzone negocjacje dotyczące podziału działki na mniejsze działki oraz odsprzedaży tych działek deweloperowi w celu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

W praktyce gospodarczej deweloperzy jeszcze przed podpisaniem aktu sprzedaży nieruchomości żądają udzielenia pełnomocnictwa, które jest bardzo zróżnicowane i dotyczy głównie rozpoczęcia przez dewelopera inwestycji jeszcze przed podziałem nieruchomości, korzystania z nieruchomości przy kontynuacji inwestycji, dokonania zmian udziałów w nieruchomości wspólnej, składania oświadczeń w toku postępowań administracyjnych, sądowych. W tym przypadku warunkiem sprzedaży podział nieruchomości na mniejsze działki i uzyskanie pozwoleń budowlanych według założeń jakie przyjął deweloper.

Działania bezpośrednie jakie podejmie Wnioskodawczyni (jeszcze przed podpisaniem aktu sprzedaży nieruchomości) dotyczyłyby ewentualnie podziału działki na mniejsze działki oraz właśnie udzielenie pełnomocnictw deweloperowi w celu rozpoczęcia procesu inwestycyjnego przez dewelopera. Działania te będzie podejmować deweloper i tylko w niezbędnym zakresie. Podział działki na mniejsze działki wynika głównie z kwestii praktycznych - tj. zakup dużej działki przez dewelopera oznaczałby znaczny wydatek finansowy po stronie dewelopera, a to utrudnia znalezienie nabywcy ze względu na wartość transakcji, więc podział działki na mniejsze działki umożliwia deweloperowi nabycie poszczególnych działek (możliwa sprzedaż etapami w miarę posiadanych możliwości finansowych przez dewelopera), zaś Wnioskodawczyni umożliwia sprzedaż nieruchomości.

W ramach dotychczasowych ustaleń biznesowych, to deweloper zająłby się kwestią podziału działki tak aby podział był zgodny z wymogami prawnymi i aby podział odpowiadał jego wymaganiom biznesowym, a także ustaleniom w zakresie kupna sprzedaży. Wnioskodawczyni dzieląc działkę na mniejsze działki podzieli całą nieruchomość niezależnie od ilości działek jakie nabędzie ostatecznie deweloper, tak aby w kolejnych latach móc dokonywać sprzedaży posiadanych (niesprzedanych) działek. Podział będzie wykonywany przez Wnioskodawczynię.

Sprzedaży będą podlegały nieruchomości niezbudowane (grunty). Wnioskodawczyni nie planuje podejmowania działań mających na celu zabudowanie działek po podziale, nie planuje występowania o pozwolenia budowlane, nie planuje występowania o zgody o podłączenia mediów. Wszelkie działania mające na celu rozpoczęcie procesu inwestycyjnego będzie podejmować deweloper jeszcze przed podpisaniem aktu kupna-sprzedaży nieruchomości na podstawie otrzymanych pełnomocnictw.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii uznania takich działań (podział działki na mniejsze działki) jako czynność skutkującą uznaniem Wnioskodawczyni jako podatnika VAT i tym samym opodatkowana podatkiem VAT sprzedaży wydzielonych działek.

Osoba zainteresowana będąca deweloperem zainteresowanym nabyciem nieruchomości jest także zaineresowana uzyskaniem potwierdzenia braku opodatkowania podatkiem VAT, gdyż jako przedsiębiorca musi znać konsekwencje związane z nabyciem tych działek, tj. czy cena sprzedaży powinna zawierać VAT czy też będzie sprzedawana bez VAT.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Działki były traktowane jako otrzymana scheda i majątek prywatny. Nie były przedmiotem najmu lub innych umów. Majątek nie był użytkowany w żadnej formie działalności, był to majątek prywatny traktowany jako scheda i jednocześnie lokata kapitału.

Nabywca nie był poszukiwany, to kupujący zapytał się o możliwość sprzedaży nieruchomości poszukując gruntu pod inwestycje.

Obowiązuje uchwała nr (…) Rady Miejskiej w (…), z której wynika iż ww. działka ma oznaczenie 9MN (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej).

Sprzedający nie występował o żadne decyzje o warunkach zabudowy.

Sprzedający sprzedał tylko 1 działkę w styczniu 2024 r., działkę nr 2 o pow. 0,24 ha, otrzymaną od rodziców, działka ta nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności, nie była wynajmowana/dzierżawiona. Sprzedawany był majątek prywatny.

W celu doprecyzowania Sprzedająca wskazuje, iż nie kupuje działek w celu ich odsprzedaży.

Sprzedająca nie posiada innych działek przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości.

Sprzedająca posiada działkę nr 3 o pow. 1,13 ha (zabudowana i zamieszkała działka siedliskowa - współwłasność z mężem) – jest to jednak działka, gdzie Sprzedająca realizuje swoje cele mieszkaniowe i na obecnym etapie nie jest planowana sprzedaż tej działki.

Działka będąca przedmiotem sprzedaży posiada nr 1 pow. 1,7648 ha.

Nabywca nieruchomości jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

Nabywca zamierza wykorzystywać działkę/działki po podziale do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nabywca prowadzi działalność deweloperską.

Działka ta była przedmiotem spadkobrania w kwietniu 2015 r., czyli ponad 10 lat temu Sprzedająca stała się właścicielem przedmiotowej działki.

Sprzedająca nie zna daty nabycia majątku przez rodziców, gdyż było to dużo wcześniej przed ich śmiercią (od samej daty spadkobrania minęło już ponad 10 lat).

Pytania

1. Czy Wnioskodawczyni dokonując podziału i sprzedaży opisanej w stanie faktycznym nieruchomości (działek), będzie występowała w charakterze podatnika podatku  od towarów i usług zobligowanego do ustalenia i zadeklarowania podatku VAT z tego tytułu?

2. W sytuacji uznania Wnioskodawczyni, dokonującej podziału i sprzedaży opisanych w stawnie faktycznym nieruchomości (działek), za działającą jako podatnik podatku od towarów i usług i będącą zobligowaną do ustalenia i zadeklarowania podatku VAT z tego tytułu, to czy Kupujący ma prawo do odliczenia podatku VAT od przedmiotowego nabycia przy założeniu, że Nabywca zamierza wykorzystywać działki po podziale do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawczyni, dokonując podziału i sprzedaży opisanych w stanie faktycznym nieruchomości (działek), nie będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług i nie będzie zobligowana do ustalenia i zadeklarowania podatku VAT z tego tytułu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie zaś z art. 2 pkt 6 ustawy ilekroć w przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na początek należy więc wskazać, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W ustępie 2 wskazano zaś, iż działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Uregulowania te są zbieżne z przepisami obowiązującymi na terytorium całej Unii Europejskiej, bowiem podatek VAT podlega harmonizacji.

I tak na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11 grudnia 2006 r. ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie podmiotów z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część ich majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Wykluczenie takie stosuje się głównie w odniesieniu do osób fizycznych podejmujących działania w zakresie zarządu majątkiem prywatnym (kupnem/sprzedażą).

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto dokonuje transakcji sprzedaży nieruchomości, za które nie jest przewidziana ściśle regularna (powtarzalna) zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej w danym zakresie działalności gospodarczej, a tylko rozporządza majątkiem osobistym. Dokonywanie określonych czynności zarządu majątkiem prywatnym (w tym także podziałem działki na mniejsze i ich odsprzedaż) nie stanowi działalności gospodarczej, a tym samym nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Podobne wnioski można wysnuć analizując orzeczenia TSUE i poglądy doktryny. Jak wynika z wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach 180/10 i 181/10 - za podatnika VAT należy uznać tego rodzaju osoby, które dokonują sprzedaży nieruchomości, których aktywność wykracza poza granice zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Jest to więc aktywność, która wskazuje na to, że te osoby prowadzą działalność profesjonalną w zakresie handlu nieruchomościami np. czynności polegające na uzbrojeniu terenu czy prowadzeniu kampanii reklamowej. O naliczeniu VAT nie powinny natomiast decydować takie aspekty jak czynności polegające na podziale gruntu w celu uzyskania większej wartości poszczególnych działek powstałych po podziale, okres, w jakim następowały transakcje, czy też wysokość osiągniętego z tego tytułu przychodu.

Przyjęcie więc, iż dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu Wnioskodawczyni podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem własnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy opodatkowany podatkiem dochodowym.

Zbieżne wnioski można wyciągnąć analizując treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej niezabudowanej) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Należy jednakże zauważyć, iż pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak wskazała Wnioskodawczyni, grunty od momentu nabycia nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej, stanowiły formę lokaty majątku z potencjalną możliwością wykorzystania tego majątku w przyszłości. Poszczególne działki po podziale będą sprzedawane deweloperowi (przedsiębiorcy), który to przedsiębiorca podejmował będzie działania mające na celu uatrakcyjnienie tych działek oraz zwiększenie ich wartości, a także zabudowując te nieruchomości i dokonując dalszej odsprzedaży. Wnioskodawczyni nie podejmowała działań zmierzających do zwiększenia wartości nieruchomości, ograniczała się do zarządzania majątkiem. Obecnie Wnioskodawczyni podjęła decyzję o podziale działki i sprzedaży tych działek (części lub całości w zależności od ustaleń biznesowych z nabywcą) w celu pozyskania środków pieniężnych.

Wnioskodawczyni nie podejmowała działań zmierzających do zwiększenia atrakcyjności nieruchomości jak również brak było działań mających na celu przygotowanie nieruchomości do sprzedaży. Sama sprzedaż nie ma też miejsca w warunkach wskazujących na handlowy charakter, a podjęte przez Wnioskodawcę działania wynikają z kwestii handlowych, tj. utrudniona sprzedaż dużej nieruchomości.

Pomimo, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, to po pierwsze nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, po drugie działki nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej (stanowią majątek prywatny).

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty opis sprawy, w ocenie Wnioskodawcy stwierdzić należy, że sprzedaż nieruchomości, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, nie będzie dostawą dokonaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonując opisanych we wniosku czynności, Wnioskodawczyni nie podejmuje działań podobnych do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazujące na aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji należy uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik majątku, a podział i sprzedaż działek będzie stanowiło realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.

W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Spółki za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży niezabudowanych działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Podobne wniosku płyną z analizy szeregu interpretacji podatkowych, w tym np. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 września 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.405.2024.2.AB:

„Jak wynika z opisu sprawy, postanowiła Pani jedynie podzielić geodezyjnie całą posiadaną nieruchomość na działki, z których powstały m.in. działki nr 1, 2, 3, 4 i 5 przeznaczone do sprzedaży oraz wydzielić drogę wewnętrzną, do czego zobowiązywały Panią przepisy. Ponadto, jak wskazała Pani w opisie sprawy, to Gmina we własnym zakresie dokonywała zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla działek. Pani wraz z mężem nie wnioskowali i nie mieli wpływu na zmiany w miejscowym planie zagospodarowania działek.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie podjęła Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców, bowiem z okoliczności sprawy wynika, że czynności poczynione w stosunku do przedmiotowych działek nie wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w stosunku do przedmiotowych działek. Działania podjęte przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Uwzględniając przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz ww. przepisy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Pani - w związku ze sprzedażą opisanych działek nr 1, 2, 3, 4, 5 - za podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami. Zatem, w związku ze sprzedażą działek nr 1, 2 i 3, 4 i 5 opisanych we wniosku, nie będzie Pani działać w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż działek, w analizowanej sprawie, należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Wobec powyższego, sprzedaż opisanych działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Reasumując, w związku z transakcją zbycia opisanych we wniosku działek nr 1, 2, 3, 4 i 5 nie wystąpi Pani w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem czynność sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4 i 5 nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT”.

Podobne wnioski płyną z analizy interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 czerwca 2022 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.133.2022.2.AK, dotyczącej sprzedaży podzielonej nieruchomości (działek): „Z wniosku wynika, że nabyła Pani działkę w drodze umowy przekazania gospodarstwa rolnego. Nie jest Pani, ani nigdy była czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nie będzie Pani podejmować żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości ww. działek. Działki mające być przedmiotem sprzedaży nie były przez Panią wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nie była Pani rolnikiem ryczałtowym z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego, a płody rolne uzyskiwane z gruntu nie były przeznaczone do dalszej sprzedaży. Płody były uzyskiwane dla własnych potrzeb. Działka nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej czynności o podobnym charakterze. Nie udzieliła Pani żadnego pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy, ani nie zamierza takiego pełnomocnictwa udzielać. Na ten moment nie zawierała Pani żadnych umów przedwstępnych z nabywcami. Wystąpiła Pani osobiście z wnioskiem o decyzję o warunkach zabudowy na budowę 9 budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Podział działki 1 ma na celu uzyskanie wyższej ceny przy sprzedaży ziemi, aby zapewnić Pani i Pani synowi godziwe warunki mieszkaniowe oraz pokryć koszty leczenia syna. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika zatem taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wskazanej we wniosku Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Nie podejmowała Pani żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Zatem brak jest przesłanek pozwalających uznać Panią za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji dokonując planowanej sprzedaży Nieruchomości nie będzie Pani występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a będzie Pani jedynie korzystała z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Tym samym planowana przez Panią sprzedaż działek wydzielonych z działki 1 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podsumowując, przy sprzedaży 9 działek wydzielonych z działki 1 nie będzie Pani działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem sprzedaż ww. działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy”.

Ad 2

W sytuacji uznania Wnioskodawczyni, dokonującą podziału i sprzedaży opisanych w stanie faktycznym nieruchomości (działek), za działającą jako podatnik podatku od towarów i usług i będącą zobligowana do ustalenia i zadeklarowania podatku VAT z tego tytułu, Kupujący będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT od przedmiotowego nabycia działek wykorzystywanych do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zdaniem Zainteresowanego, w przypadku uznania Wnioskodawczyni za podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży opisanych we wniosku działek oraz uznania, że sprzedaż ta podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, Kupującemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie przedmiotowych nieruchomości, pod warunkiem wykorzystywania ich do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z przepisu tego wynikają dwie podstawowe przesłanki warunkujące możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego:

• nabywca jest podatnikiem VAT,
• nabyte towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wynika z opisu sprawy, Kupujący jest czynnym podatnikiem VAT oraz zamierza wykorzystywać nabyte działki do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Tym samym zostanie spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jednocześnie, na potrzeby niniejszego pytania przyjęto założenie, że sprzedaż działek – jeżeli Sprzedająca, wbrew prezentowanemu stanowisku, zostanie uznana za podatnika VAT, a transakcja za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT – zostanie udokumentowana fakturą VAT. W takim przypadku podatek wykazany na fakturze będzie stanowił dla Kupującego podatek naliczony w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy o VAT.

W analizowanej sprawie nie znajdą również zastosowania negatywne przesłanki określone w art. 88 ustawy o VAT, wyłączające możliwość odliczenia podatku naliczonego. W szczególności nie znajdzie zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, gdyż – zgodnie z przyjętym założeniem – sprzedaż będzie stanowiła czynność opodatkowaną podatkiem VAT, a nie czynność niepodlegającą opodatkowaniu ani zwolnioną z podatku. Jednocześnie przedmiotem dostawy będą tereny budowlane, wobec czego nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego stanowi podstawową zasadę konstrukcyjną podatku od towarów i usług, wynikającą zarówno z przepisów krajowych, jak i z Dyrektywy 2006/112/WE. Celem tego prawa jest zapewnienie neutralności podatku VAT dla podatników wykonujących czynności opodatkowane. W konsekwencji podatnik wykorzystujący nabyte towary do działalności opodatkowanej nie powinien ponosić ekonomicznego ciężaru podatku naliczonego.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie podkreślano, że prawo do odliczenia stanowi integralną część systemu VAT i co do zasady nie może być ograniczane, jeżeli spełnione są ustawowe przesłanki jego zastosowania (por. wyroki TSUE w sprawach C-268/83 Rompelman, C-37/95 Ghent Coal Terminal oraz C-110/94 INZO).

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przyjęte założenie (wbrew stanowisku Sprzedającej), że sprzedaż działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, należy uznać, że Kupujący będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie nieruchomości, ponieważ działki będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że według art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek wydzielonych z działki niezabudowanej nr 1 istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży Sprzedająca podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Sprzedającej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, albo na działaniach marketingowych.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Sprzedająca jest właścicielem działki niezabudowanej nr 1. Prawo własności nieruchomości Sprzedająca nabyła w drodze spadku w 2015 r. Nabywca zaproponował sprzedaż działki w 3 etapach – najpierw podział działki na 3 części, a następnie nabycie wydzielonej działki, kolejne nabycia będą dokonywane po upływie kolejnych 12 miesięcy. Proces nabywania nieruchomości rozpocznie się od zawarcia umowy przedwstępnej - przy jej zawarciu Kupujący uiści zadatek w ustalonej wysokości za cenę danej wydzielonej działki, pozostała część ceny zostanie zaś zapłacona przy umowie przenoszącej własność, po spełnieniu warunku uzyskania pozwolenia na budowę. Wszelkie działania inwestycyjne podejmuje deweloper w ramach swoich działań.

Deweloper jest zainteresowany nabyciem wszystkich 3 działek powstałych po podziale od Sprzedającej. Z tego względu są obecnie prowadzone negocjacje dotyczące podziału działki na mniejsze działki oraz odsprzedaży tych działek deweloperowi w celu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Działania bezpośrednie jakie podejmie Sprzedająca (jeszcze przed podpisaniem aktu sprzedaży nieruchomości) dotyczyłyby ewentualnie podziału działki na mniejsze działki oraz udzielenie pełnomocnictw deweloperowi w celu rozpoczęcia procesu inwestycyjnego przez dewelopera.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa zapytania, należy wskazać, że doszło do udzielenia Kupującej spółce pełnomocnictwa do rozpoczęcia planowanej inwestycji przez Dewelopera. Czynności, które będzie wykonywał Deweloper w celu zrealizowania inwestycji na działkach następuje jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Nabywca wykonuje opisane czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do realizacji inwestycji. Ponadto spółka finansuje czynności wykonywane w celu przygotowania inwestycji z własnych środków pieniężnych. Ponadto, nabywca (kupująca spółka) sam się zgłosił do Pani, nie musi zatem już Pani podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do nabycia działek. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.), jednakże starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.

W celu sprzedaży działek, Sprzedająca nie ponosiła samodzielnie jakichkolwiek nakładów, aby je uatrakcyjnić. Działki przeznaczone do sprzedaży przed podpisaniem umowy przedwstępnej, nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Sprzedająca nie dokonywała dostawy innych działek, nie poszukiwała nabywców na sprzedaż działek. Sprzedająca jedynie dokona podziału działki niezabudowanej nr 1 na trzy działki.

Zatem, Sprzedająca przed sprzedażą działek nie podejmowała aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Tym samym, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i podział gruntu przed sprzedażą, w związku z zawartą umową przedwstępną nie powodują, że Sprzedająca zostanie z tych powodów uznana za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży działek wydzielonych z niezabudowanej działki nr 1 nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sprzedająca nie podjęła takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że aktywność Sprzedającej w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży działek wydzielonych z niezabudowanej działki nr 1 Sprzedająca będzie korzystać z przysługującego Jej prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Sprzedającą cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż działek wydzielonych z niezabudowanej działki nr 1 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dalsze Państwa wątpliwości w sprawie, zawarte w pytaniu nr 2 dotyczą uznania:

-  czy Nabywcy - w świetle art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT - będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu sprzedaży ww. nieruchomości.

Jednakże nie udziela się odpowiedzi na to pytanie, gdyż oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi wyłącznie w przypadku uznania przez Organ, że ww. sprzedaż Nieruchomości (działki wydzielone z niezabudowanej działki nr 1) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto informuję, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.