0114-KDIP1-3.4012.393.2026.2.PRM
Ustalenie prawidłowości postępowania w przypadku wystawiania faktur korygujących dotyczących przyznanego rabatu.
Interpretacja
indywidualna
- stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący ustalenia prawidłowości Państwa postępowania w przypadku wystawiania faktur korygujących dotyczących przyznanego rabatu.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową posiadającą siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
Przedmiotem działalności Spółki jest w szczególności produkcja (...). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka posiada (…), centra dystrybucji zlokalizowane na terenie całego kraju, a także centralę Spółki oraz biuro zarządu. Spółka współpracuje również ze spółkami zależnymi, m.in. w zakresie logistyki oraz prowadzenia sieci sklepów detalicznych pod marką „(…)”.
W ramach działalności handlowej Spółka współpracuje z sieciami handlowymi, w tym z supermarketami oraz hipermarketami. Poza podstawowymi umowami sprzedaży zawierane są również dodatkowe umowy handlowe, regulujące zasady przyznawania tzw. bonusów warunkowych. Bonusy te mają charakter rabatów udzielanych po zakończeniu określonych okresów rozliczeniowych (np. kwartalnych) i są uzależnione od osiągnięcia przez kontrahenta określonego poziomu obrotu, zgodnie z ustalonymi progami procentowymi.
Rabaty warunkowe są kalkulowane w systemach Spółki w odniesieniu do konkretnych faktur sprzedażowych, na których wykazane zostały towary objęte rabatem. Na podstawie dokonanych wyliczeń Spółka wystawia zbiorczą fakturę korygującą, obejmującą nawet kilkadziesiąt faktur pierwotnych wystawionych w danym okresie rozliczeniowym. Zbiorcza faktura korygująca wystawiana jest zgodnie z art. 106j ustawy o VAT i powoduje obniżenie podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w odniesieniu do faktur pierwotnych objętych rabatem. Prawidłowość wystawiania faktur korekt dotyczących rabatów posprzedażowych zostało potwierdzone ostatnią interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 kwietnia 2026 r. o sygnaturze sprawy 0114-KDIP1-3.4012.106.2026.1.KP.
Po wystawieniu zbiorczej faktury korygującej może dojść do powstania kolejnego zdarzenia gospodarczego związanego z tym samym okresem rozliczeniowym, w szczególności w postaci wystawienia kolejnej faktury korygującej odnoszącej się do tego samego okresu rabatowania. Taka sytuacja może mieć miejsce, gdy ustalana jest nowa wysokość rabatu, odmienna od pierwotnie przyznanej, jak również w przypadkach, w których kwoty rabatów zostały już wypłacone kontrahentowi, lecz w wysokości innej niż ostatecznie ustalona na podstawie późniejszych rozliczeń lub uzgodnień handlowych. Z uwagi na bardzo duże rozdrobnienie danych źródłowych, liczbę faktur uczestniczących w rozliczeniu oraz procentowy sposób kalkulacji rabatów, Spółka nie zawsze będzie w stanie precyzyjnie odtworzyć pierwotną kwotę udzielonego rabatu.
W takich przypadkach Spółka będzie zobowiązana do odwrócenia w systemie pierwotnie udzielonego rabatu, tj. do przywrócenia wartości sprzedaży do poziomu wynikającego z faktur pierwotnych. Odwrócenie rabatu realizowane będzie poprzez wystawienie kolejnej faktury korygującej, tzw. „korekty do zera”, której celem jest zniesienie skutków wcześniejszej zbiorczej faktury korygującej.
Spółka wskazuje ponadto, że 1 maja 2024 r. dokonała zmiany systemu wykorzystywanego do obsługi procesów sprzedażowych i fakturowania. Obecnie Spółka korzysta z globalnego systemu informatycznego obowiązującego w całej Grupie (…), który jest zarządzany centralnie na poziomie grupy kapitałowej. Funkcjonalności tego systemu, w tym w szczególności sposób generowania oraz przeliczania faktur korygujących, nie są realizowane manualnie przez użytkowników po stronie Spółki, lecz działają w oparciu o zautomatyzowane algorytmy i ustawienia systemowe, na które Spółka ma ograniczony wpływ.
W konsekwencji czego przy wystawianiu faktur korygujących, w tym korekt uprzednio wystawionych faktur korygujących „do zera” mogą pojawić się różnice wynikające np. z zaokrągleń, różnic systemowych, drobnych rozbieżności rozliczeniowych, które mają charakter jedynie czysto techniczny czy systemowy, a które nie zmieniają rzeczywistej ceny ani zakresu świadczenia. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż różnice te mają charakter techniczny (zaokrąglenia, rozbieżności systemowe) i nie odzwierciedlają rzeczywistej zmiany wartości transakcji ani podstawy opodatkowania.
Spółka we własnym systemie testowym przeprowadzała symulację wystawienia faktury korygującej „do zera” uprzednio wystawionej faktury korygującej. W toku tych testów zidentyfikowano niewielkie różnice kwotowe powstałe w wyniku rozliczenia kilku faktur korygujących, wynikające z zaokrągleń oraz działania systemów księgowo-finansowych, w niektórych przypadkach system nie pozwala na wystawienie faktury korygującej na dokładnie taką samą wartość netto jak pierwotna korekta zbiorcza. Skutkiem tego mogą wystąpić dwie sytuacje:
- powstanie różnica „groszowa” pomiędzy pierwotną a skorygowaną wartością zarówno podstawy opodatkowania jak i podatku należnego VAT,
- kwota podatku VAT zostanie skorygowana prawidłowo, natomiast powstanie różnica w wysokości podstawy opodatkowania np. w wysokości 5 groszy, działająca na korzyść lub niekorzyść kontrahenta.
W praktyce Spółka współpracuje z kontrahentami, którzy w części przypadków mogą zaakceptować niewielkie różnice, jednak istnieją również kontrahenci, którzy nie wyrażą zgody na takie rozliczenia. Opisana sytuacja ma charakter niezależny i wynika jedynie z ograniczeń systemowych oraz sposobu przeliczania wartości w kolejnych korektach, które nie zawsze w pełni odwzorowują relacje pomiędzy pierwotnymi fakturami a wieloetapowymi korektami zbiorczymi, czego efektem może być wystąpienie groszowych rozbieżności zarówno in plus jak i in minus na wartości podstawy opodatkowania oraz na wartości podatku VAT należnego.
Podsumowując w przedstawionym stanie przyszłym Spółka w celu prawidłowej ewidencji kolejnego zdarzenia gospodarczego oraz rozliczenia różnic wynikających z zaokrągleń planuje:
- Przy założeniu, iż system wygeneruje różnice zarówno w wartości netto, jak i w kwocie podatku VAT należnego wystawić dodatkową fakturę korygującą VAT do uprzednio wystawionej faktury korygującej „do zera”, przy czym Spółka zakłada, że wartość tej korekty będzie miała charakter groszowy,
- Przy założeniu, iż system wygeneruje różnicę wyłącznie w zakresie podstawy opodatkowania (wartości netto), natomiast kwota podatku VAT nie ulegnie zmianie wystawić notę korygującą do uprzednio wystawionej faktury korygującej „do zera”, przy czym Spółka zakłada, że wartość tej noty również będzie miała charakter groszowy.
W przypadku gdy Spółka wystawi dodatkową fakturę korygującą, ujmie ją w ewidencji podatku od towarów i usług oraz wykaże w pliku JPK_V7M za okres rozliczeniowy, w którym faktura korygująca została wystawiona. Natomiast na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, Spółka rozpozna odpowiednio przychód lub koszt podatkowy w zależności od kierunku powstałej różnicy wynikającej z korekty.
Natomiast w przypadku, gdy różnica będzie dotyczyć wyłącznie wartości netto i zostanie udokumentowana notą uznaniową/obciążeniową (księgową), nota ta nie będzie ujmowana w ewidencji VAT ani wykazywana w pliku JPK_V7M, jako że dokument ten pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie Spółka rozpozna na jej podstawie odpowiednio przychód lub koszt podatkowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W obu wskazanych przypadkach wystawiona dokumentacja, tj. faktura korygująca VAT lub nota uznaniowa/obciążeniowa (księgowa) stanowi podstawę do prawidłowego uregulowania wzajemnych zobowiązań pomiędzy Spółką a odbiorcą, odzwierciedlając ostatecznie ustaloną wartość rozliczeń handlowych.
W związku z powyższym Spółka powzięła wątpliwości co do prawidłowości opisanego sposobu dokumentowania i ewidencjonowania wskazanych zdarzeń gospodarczych.
Pytania nr 1 i 3 wniosku
1) Czy w świetle art. 29a ust. 10, art. 106j ust. 1 pkt 1 oraz art. 109 ust. 3 i 3b ustawy o podatku od towarów i usług Spółka będzie prawidłowo postępować, dokumentując groszowe różnice poprzez wystawienie faktury korygującej?
2) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przypadku wystawienia faktury korygującej w Krajowym Systemie e‑Faktur (KSeF) w celu skorygowania różnic groszowych, które dotyczą zarówno podstawy opodatkowania, jak i kwoty podatku od towarów i usług, podatnik powinien w polu identyfikującym fakturę korygowaną wskazać wszystkie faktury pierwotne objęte zbiorczą fakturą korygującą rabatową, czy też wystarczające i prawidłowe jest wskazanie wyłącznie faktury korygującej „do zera”, z której rozliczenia wynikły przedmiotowe różnice groszowe?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 (pytanie nr 1 wniosku)
Zdaniem Wnioskodawcy, opisany w stanie przyszłym sposób dokumentowania różnic groszowych poprzez wystawienie faktur korygujących - w zakresie, w jakim różnice te wpływają na podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku VAT - będzie prawidłowy i zgodny z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy o VAT w przypadku, gdy po wystawieniu faktury dochodzi do obniżenia lub podwyższenia podstawy opodatkowania, podatnik zobowiązany jest do odpowiedniego skorygowania tej podstawy.
Jednocześnie, stosownie do art. 106j ust. 1 tej ustawy w sytuacji, gdy po wystawieniu faktury pierwotnej zaistnieją okoliczności wpływające na jej treść, w tym w szczególności na cenę, rabat lub inne elementy mające wpływ na rozliczenie podatku, podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury korygującej.
Ponadto, zgodnie z art. 109 ust. 3 i 3b ustawy o VAT, podatnik jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji zawierającej dane niezbędne do prawidłowego rozliczenia podatku VAT, w tym do ujęcia faktur korygujących wpływających na wysokość podatku należnego oraz ich wykazania w strukturze JPK_V7.
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym może dojść do sytuacji, w której po wystawieniu zbiorczej faktury korygującej powstanie nowe zdarzenie gospodarcze, polegające na zmianie wartości uprzednio przyznanego rabatu posprzedażowego, w szczególności w wyniku jego ponownego przeliczenia w oparciu o ostateczne dane rozliczeniowe lub uzgodnienia pomiędzy stronami. Zmiana ta skutkować będzie koniecznością dostosowania wartości sprzedaży do faktycznych warunków handlowych i tym samym będzie miała bezpośredni wpływ na podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku VAT.
Zmiana ta nie wynika z błędu istniejącego w momencie wystawienia pierwotnej faktury korygującej, lecz z późniejszego zdarzenia gospodarczego, które modyfikuje pierwotnie ustaloną wartość rabatu. W konsekwencji uzasadnione jest rozliczenie tej zmiany na bieżąco poprzez wystawienie kolejnej faktury korygującej.
Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli w wyniku odwrócenia rabatu posprzedażowego lub jego ponownego przeliczenia powstaną różnice - w tym również różnice o niewielkiej wartości (groszowe) - które wpływają zarówno na wartość podstawy opodatkowania, jak i na kwotę podatku VAT, Spółka prawidłowo zidentyfikuje obowiązek wystawienia dodatkowej faktury korygującej.
W takim przypadku faktura korygująca dokumentuje rzeczywistą zmianę wartości rozliczenia pomiędzy stronami, w tym zmianę elementów kalkulacyjnych ceny mających znaczenie dla określenia podstawy opodatkowania. W konsekwencji powinna ona zostać ujęta w ewidencji VAT oraz wykazana w pliku JPK_V7 zgodnie z art. 109 ust. 3 i 3b ustawy o VAT, jako dokument wpływający na wysokość podatku należnego.
Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że obowiązek wystawienia faktury korygującej dotyczy wyłącznie takich sytuacji, w których powstałe różnice wpływają na rozliczenie podatku VAT. W odniesieniu natomiast do różnic mających wyłącznie charakter techniczny, wynikających np. z zaokrągleń systemowych oraz niewpływających na wysokość podatku VAT, brak jest podstaw do ich dokumentowania fakturą korygującą.
Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowo rozróżnia skutki podatkowe powstałych różnic, gdyż każdorazowo dokumentuje fakturą korygującą te zdarzenia – w tym również różnice groszowe - które wpływają na podstawę opodatkowania i kwotę podatku VAT, natomiast różnice o charakterze wyłącznie technicznym, niemające wpływu na rozliczenie VAT, dokumentuje poza ewidencją VAT przy użyciu innych dowodów księgowych. Takie podejście, w opinii Wnioskodawcy, pozostaje zgodne z art. 29a, art. 106j oraz art. 109 ustawy o podatku od towarów i usług.
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 (pytanie nr 3 wniosku)
Faktura stanowi dokument potwierdzający rzeczywiste zdarzenie gospodarcze oraz pełni kluczową rolę dowodową w prawidłowym rozliczeniu podatku od towarów i usług. Z tego względu istotne jest, aby wszystkie elementy faktury, w tym dane identyfikujące fakturę korygowaną, były wskazane w sposób odpowiadający rzeczywistemu zakresowi i charakterowi dokonywanej korekty.
Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku stwierdzenia okoliczności wpływających na treść faktury, w tym w szczególności w zakresie podstawy opodatkowania lub kwoty podatku VAT, podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury korygującej. Jednocześnie, stosownie do art. 106j ust. 2 tej ustawy, faktura korygująca powinna zawierać dane pozwalające na jednoznaczną identyfikację faktury korygowanej.
Dodatkowo, zgodnie z art. 106j ust. 4 ustawy, w przypadku faktur ustrukturyzowanych korekta powinna zostać dokonana w postaci faktury ustrukturyzowanej przesłanej za pośrednictwem Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF).
Struktura logiczna FA(3) przewiduje możliwość wskazania danych faktury korygowanej w elemencie „DaneFaKorygowanej”, który może występować wielokrotnie. Rozwiązanie to zostało przewidziane przede wszystkim dla sytuacji, w których faktura korygująca odnosi się bezpośrednio do wielu faktur pierwotnych, w szczególności w ramach korekt zbiorczych, o których mowa w art. 106j ust. 3 ustawy o VAT.
Jednocześnie należy podkreślić, że w opisanym zdarzeniu przyszłym korekta dokonywana przez Spółkę nie będzie polegać na ponownym skorygowaniu pierwotnych dostaw udokumentowanych wieloma fakturami sprzedażowymi, lecz na skorygowaniu konkretnej, uprzednio wystawionej faktury korygującej – w szczególności faktury korygującej „do zera”, z której rozliczenia wyniknęły różnice groszowe.
Różnice te mają charakter techniczny i powstają na etapie przetwarzania danych w systemie finansowo-księgowym. Jednocześnie – w zakresie objętym niniejszym pytaniem – wpływają one na podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku VAT, co uzasadnia ich udokumentowanie fakturą korygującą. Korekta ta nie odnosi się jednak bezpośrednio do poszczególnych faktur pierwotnych dokumentujących sprzedaż, lecz do konkretnego dokumentu korygującego, którego rozliczenie generuje powstałe odchylenia.
W konsekwencji, wykazywanie w fakturze korygującej wszystkich faktur pierwotnych objętych wcześniejszą zbiorczą korektą rabatową byłoby nieadekwatne do charakteru korygowanego zdarzenia oraz prowadziłoby do sztucznego rozszerzenia zakresu korekty na dokumenty, które nie stanowią bezpośredniej przyczyny powstałych różnic.
Zgodnie z dokumentacją dotyczącą KSeF, w tym broszurą informacyjną dla struktury FA(3) oraz wytycznymi zawartymi w materiałach dotyczących KSeF 2.0, element „DaneFaKorygowanej” powinien odzwierciedlać faktyczny zakres korekty. Możliwość wielokrotnego jego wystąpienia ma zastosowanie w sytuacjach, w których korekta dotyczy wielu dokumentów źródłowych. Nie oznacza to jednak obowiązku każdorazowego wskazywania wszystkich historycznych faktur, jeżeli korekta dotyczy wyłącznie jednego, uprzednio wystawionego dokumentu korygującego.
W ocenie Spółki w przypadku, gdy faktura korygująca wystawiana w KSeF dotyczy wyłącznie różnic groszowych powstałych w wyniku rozliczenia konkretnej faktury korygującej, prawidłowe i wystarczające jest wskazanie w polu „DaneFaKorygowanej” wyłącznie tej faktury korygującej (np. faktury korygującej „do zera”), z której rozliczenia wynikają przedmiotowe różnice.
Reasumując, w świetle przytoczonych przepisów prawa podatkowego, wydanie interpretacji indywidualnej powinno potwierdzić prawidłowość podejścia Spółki w zakresie dokumentowania różnic wynikających z technicznych zaokrągleń groszowych, zgodnie z następującymi zasadami:
- w przypadku, gdy różnica będzie dotyczyć zarówno wartości netto, jak i kwoty podatku VAT należnego, Spółka będzie wystawiać dodatkową fakturę korygującą, której celem jest prawidłowe rozliczenie transakcji (w tym ewentualne doprowadzenie jej do wartości „zerowej”), oraz wykazanie tej korekty w ewidencji VAT i pliku JPK_V7;
- w przypadku, gdy faktura korygująca wystawiana w KSeF będzie dotyczyć wyłącznie różnic groszowych powstałych w wyniku rozliczenia konkretnej faktury korygującej rabatowej „do zera”, Spółka w polu DaneFaKorygowanej wskaże wyłącznie numer tej faktury korygującej, z której wynikają te różnice.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
W świetle art. 29a ust. 10 ustawy:
Podstawę opodatkowania obniża się o:
1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.
W myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Zasady dotyczące wystawiania faktur ustrukturyzowanych oraz faktur korygujących te faktury zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Na podstawie art. 2 pkt 31 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
W myśl art. 106ba ustawy:
W przypadku gdy faktura jest wystawiana na rzecz podatnika albo osoby prawnej niebędącej podatnikiem, podmioty te są obowiązane do podania numeru, o którym mowa odpowiednio w art. 106e ust. 1 pkt 5, pkt 24 lit. b, pkt 26 albo 27, jeżeli posługują się tym numerem na potrzeby danej czynności.
Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:
Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Jak stanowi art. 106ga ust. 2 ustawy:
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.
Stosownie do art. 106gb ust. 1 ustawy:
Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy:
Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
W praktyce zdarzają się również sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji, ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania tej faktury przez wystawienie faktury korygującej.
W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
2) (uchylony)
3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
- podatnik wystawia fakturę korygującą.
Na podstawie art. 106j ust. 2 ustawy:
Faktura korygująca powinna zawierać:
1) (uchylony)
2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w art. 106e elementy faktury ust. 1 pkt 1-5,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
4) (uchylony)
5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.
Przepis art. 106j ust. 2a ustawy stanowi, że:
Faktura korygująca może zawierać:
1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;
2) przyczynę korekty.
Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również, gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen. Wystawiana jest ona w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.
W myśl art. 109 ust. 3 ustawy:
Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3) kontrahentów;
4) dowodów sprzedaży i zakupów.
Z opisu sprawy wynika, że współpracują Państwo z kontrahentami, z którymi zawierają Państwo dodatkowe umowy handlowe regulujące zasady przyznawania bonusów warunkowych mających charakter rabatów udzielanych po zakończeniu okresów rozliczeniowych. Rabaty są uzależnione od osiągnięcia przez kontrahenta określonego poziomu obrotu, zgodnie z ustalonymi progami procentowymi. W związku z powyższym, zgodnie z art. 106j ustawy, wystawiają Państwo zbiorcze faktury korygujące.
Po wystawieniu zbiorczej faktury korygującej może mieć miejsce sytuacja, gdy ustalona jest nowa wysokość rabatu, odmienna od pierwotnie przyznanej, jak również w przypadkach, w których kwoty rabatów zostały już wypłacone kontrahentowi, lecz w wysokości innej niż ostatecznie ustalona na podstawie późniejszych rozliczeń lub uzgodnień handlowych. W takich przypadkach będą Państwo zobowiązani do odwrócenia w systemie pierwotnie udzielonego rabatu, tj. do przywrócenia wartości sprzedaży do poziomu wynikającego z faktur pierwotnych.
Odwrócenie rabatu będzie następowało poprzez wystawienie kolejnej faktury korygującej, tzw. „korekty do zera”, której celem jest zniesienie skutków wcześniejszej zbiorczej faktury korygujące. Przy ich wystawianiu mogą pojawić się różnice wynikające np. z zaokrągleń, różnic systemowych, drobnych rozbieżności rozliczeniowych, które mają charakter jedynie czysto techniczny czy systemowy, a które nie zmieniają rzeczywistej ceny ani zakresu świadczenia
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy będą Państwo postępować prawidłowo dokumentując groszowe różnice poprzez wystawienie faktur korygujących.
Odpowiadając na Państwa wątpliwości należy przede wszystkim odnieść się do prawidłowości korygowania faktur korygujących zbiorczych w momencie, gdy udzielany rabat udokumentowany tą fakturą ulega zmianie.
Wskazać należy, że faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Natomiast istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Fakturę korygującą wystawia się w przypadku udzielenia rabatów, obniżek cen, zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu (zwrotu całości lub części należności) oraz w sytuacji, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
Podkreślić należy, że w art. 106j ust. 1 ustawy ustawodawca określa przypadki, w których należy wystawić fakturę korygującą. Tym samym, faktura korygująca wystawiana jest na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i nie może dotyczyć przypadków, które w tych przepisach nie są określone. Jednocześnie przepisy ustawy nie zabraniają podatnikom wystawiania kilku faktur korygujących do jednej faktury sprzedaży, jeżeli oczywiście istnieje podstawa do ich wystawienia.
W odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy wskazać należy, że Państwa postępowanie jest błędne. W przypadku, gdy ustalona jest nowa wysokość rabatu, odmienna od pierwotnie przyznanej, jak również w przypadkach, w których kwoty rabatów zostały już wypłacone kontrahentowi, lecz w wysokości innej niż ostatecznie ustalona na podstawie późniejszych rozliczeń lub uzgodnień handlowych, nie są Państwo uprawnieni do wystawienia faktury do „zera”. W tym przypadku bowiem korekta faktury zbiorczej powinna odnosić się do konkretnych wartości (elementów), które uległy zmianie. Wystawiona faktura korygująca zbiorcza odnosiła się bowiem do transakcji (udzielenia rabatu) wynikającej z ustaleń pomiędzy kontrahentami, była wystawiona na prawidłowy podmiot, który otrzymał od Państwa upust za zakupione towary, zgodnie z ustaleniami. Tym samym, brak jest podstaw, aby do zbiorczej faktury korygującej odnoszącej się do udzielonego rabatu, wystawiać fakturę korygującą „do zera”, z tego względu, że wysokość rabatu uległa zmianie.
Tym samym należy wskazać, że z uwagi na fakt, iż w analizowanej sprawie doszło do udzielenia rabatu kontrahentowi, a jedynie uległa zmiana jego wysokości, brak jest podstaw do korygowania wystawionych faktur korygujących „do zera”. W opisanych okolicznościach Spółka powinna wystawić drugą fakturę korygującą zbiorczą odpowiadającą prawidłowym wartościom. Jednocześnie taką fakturę powinni Państwo ująć w odpowiednim okresie w pliku JPK_VAT z deklaracją. Okres ten będzie uzależniony od tego czy ostateczny rabat będzie większy/mniejszy od rabatu pierwotnego, co bezpośrednio wpłynie na podstawę opodatkowania/podatek należny.
W związku z tym, że w opisanych okolicznościach postępowanie Spółki odnoszące się do korygowania faktur zbiorczych korygujących „do zera” jest nieprawidłowe odstępuję od oceny „czy Spółka będzie prawidłowo postępować, dokumentując groszowe różnice poprzez wystawienie faktury korygującej”, gdyż w wyniku prawidłowej korekty faktury zbiorczej korygującej nie powstaną groszowe różnice. Jednocześnie stanowisko Spółki odnoszące się do pytania nr 1 uznaję za nieprawidłowe. Oceniając postępowanie Spółki opisane we wniosku, nie sposób było nie odnieść się do niego jako całości, ponieważ korekta faktur zbiorczych korygujących „do zera” wpływa na późniejsze występowanie różnic groszowych.
W wyniku zajętego stanowiska do pytania nr 1, pytanie nr 2 stało się bezprzedmiotowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Informujemy ponadto, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług (pytania nr 1 i 3 wniosku), zaś w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie nr 2 wniosku) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów