0114-KDIP1-3.4012.376.2026.2.JG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie opodatkowania świadczonych usług kompleksowej organizacji wydarzenia biznesowego na zasadach ogólnych wynikających z art. 29a ustawy oraz nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług noclegowych i gastronomicznych związanych z realizacją usług kompleksowej organizacji wydarzenia biznesowego.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup usług noclegowych i gastronomicznych związanych ze świadczeniem usług kompleksowej organizacji wydarzeń biznesowych opodatkowane na zasadach innych niż określone w art. 119 ustawy. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Spółka posiada siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Polski oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na kompleksowej organizacji wydarzeń biznesowych realizowanych na indywidualne zlecenie klientów. Przedmiotem działalności są w szczególności usługi z obszaru (…) (…), obejmujące organizację konferencji, kongresów, spotkań biznesowych, wydarzeń o charakterze biznesowym i promocyjnym, w tym jubileuszy i gal oraz wydarzeń promocyjnych i wystawienniczych.

Odbiorcami usług świadczonych przez Wnioskodawcę są przede wszystkim przedsiębiorcy i inni klienci instytucjonalni organizujący wydarzenia dla swoich pracowników, współpracowników, kontrahentów lub partnerów biznesowych.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę mają charakter kompleksowej organizacji i koordynacji wydarzenia zgodnie z indywidualnymi wymaganiami klienta. Zakres świadczenia każdorazowo ustalany jest indywidualnie i zależy od charakteru danego wydarzenia, liczby uczestników, lokalizacji, harmonogramu oraz oczekiwań zamawiającego.

W ramach realizowanych usług Wnioskodawca odpowiada m.in. za:

·         opracowanie koncepcji oraz harmonogramu wydarzenia;

·         przygotowanie programu wydarzenia zgodnie z wymaganiami klienta;

·         koordynację logistyczną wydarzenia;

·         zapewnienie obsługi organizacyjnej i technicznej;

·         organizację części konferencyjnej, szkoleniowej, integracyjnej lub promocyjnej;

·         zapewnienie dodatkowych świadczeń związanych z realizacją wydarzenia, jeżeli są one niezbędne lub oczekiwane przez klienta.

W zależności od potrzeb konkretnego klienta oraz charakteru wydarzenia, Wnioskodawca może zapewniać również elementy pomocnicze związane z organizacją wydarzenia, takie jak transport uczestników, zakwaterowanie lub wyżywienie. Świadczenia te mają charakter uzupełniający wobec usługi głównej polegającej na organizacji wydarzenia biznesowego i służą prawidłowej realizacji całości przedsięwzięcia. Wnioskodawca nie posiada własnego zaplecza noclegowego, gastronomicznego ani transportowego.

W celu realizacji usług nabywa od podmiotów trzecich odpowiednie świadczenia, w szczególności usługi hotelowe, gastronomiczne i transportowe. Podmioty świadczące wskazane usługi wystawiają na rzecz Wnioskodawcy faktury VAT dokumentujące wykonane świadczenia. Potencjalni klienci kierują do Wnioskodawcy zapytania ofertowe dotyczące organizacji konkretnego wydarzenia, wskazując m.in. planowany termin, miejsce, liczbę uczestników, charakter wydarzenia, oczekiwania organizacyjne, zakres niezbędnej obsługi oraz przewidywany budżet.

Na podstawie uzyskanych informacji Wnioskodawca przygotowuje indywidualną ofertę obejmującą plan organizacji wydarzenia oraz kalkulację poszczególnych elementów niezbędnych do jego realizacji. Oferta może obejmować m.in. koszty organizacyjne, obsługę techniczną, wynajem sal, transport, zakwaterowanie, wyżywienie oraz inne świadczenia związane z realizacją wydarzenia.

W zawieranych umowach Wnioskodawca zobowiązuje się do kompleksowej organizacji i realizacji wydarzenia zgodnie z ustalonym zakresem i wymaganiami klienta.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Nabywane towary i usługi, w tym usługi noclegowe, gastronomiczne oraz pozostałe świadczenia związane z organizacją wydarzeń, będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Przedmiotem sprzedaży na rzecz klientów będzie zasadniczo kompleksowa usługa organizacji wydarzenia biznesowego, obejmująca szereg świadczeń składających się na jedno wydarzenie. Usługa ta będzie dokumentowana fakturą obejmującą jedno świadczenie opodatkowane według stawki VAT 23%.

W określonych przypadkach Spółka może świadczyć również pojedyncze usługi związane z organizacją wydarzeń, w szczególności usługi obejmujące zapewnienie atrakcji integracyjnych. W takich przypadkach Spółka dokonuje odsprzedaży tych świadczeń jako usług opodatkowanych podatkiem VAT według stawki 23%.

Spółka dodatkowo wskazała szereg czynności oraz dodatkowych świadczeń realizowanych w ramach organizacji wydarzeń biznesowych i usług integracyjnych.

Pytanie

Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi kompleksowej organizacji wydarzeń biznesowych podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tj. z pominięciem procedury określonej w art. 119 ustawy, a w konsekwencji czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług noclegowych i gastronomicznych związanych z realizacją tych usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi kompleksowej organizacji wydarzeń biznesowych podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tj. z zastosowaniem reguł wynikających z art. 29a ustawy o VAT, a nie szczególnej procedury przewidzianej w art. 119 ustawy o VAT. W konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego także z faktur dokumentujących nabycie usług noclegowych i gastronomicznych wykorzystywanych do realizacji opisanych usług.

Zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Jednocześnie, zgodnie z art. 119 ust. 2 ustawy o VAT, przez marżę rozumie się różnicę między kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi, a faktycznymi kosztami poniesionymi przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

Procedura szczególna ma zatem zastosowanie wyłącznie w przypadku świadczenia usług turystyki. Sam fakt nabywania od podmiotów trzecich usług noclegowych, gastronomicznych lub transportowych nie przesądza jeszcze o obowiązku stosowania art. 119 ustawy o VAT.

W przedstawionym stanie faktycznym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest kompleksowa organizacja wydarzeń biznesowych, konferencji, kongresów, spotkań biznesowych oraz wydarzeń integracyjnych realizowanych według indywidualnych potrzeb klientów biznesowych.

Istotą świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę jest organizacja i koordynacja wydarzenia o charakterze biznesowym, a nie świadczenie usług turystyki rozumianych jako zapewnienie uczestnikom wypoczynku, rekreacji lub atrakcji turystycznych.

Nabywane przez Wnioskodawcę usługi noclegowe, gastronomiczne lub transportowe mają charakter pomocniczy wobec usługi głównej polegającej na organizacji wydarzenia biznesowego i służą wyłącznie prawidłowej realizacji tego wydarzenia.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych. W interpretacji indywidualnej z 29 listopada 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.688.2022.1.SM, Dyrektor KIS wskazał, że: „Biorąc pod uwagę treść art. 119 ustawy, znaczenie pojęcia „usługa turystyczna” wynikające z treści art. 307 cyt. Dyrektywy 112, definicji słownikowej tego pojęcia oraz przywołanych publikacji określających pojęcie „usługa turystyczna” należy przyjąć, że dokonywane w opisanym stanie faktycznym czynności w ramach zamówienia, polegające na organizacji konferencji/szkolenia nie będą stanowić usług turystycznych.”. Organ podkreślił również, że: „Sama czynność organizacji konferencji/szkolenia nie stanowi usługi turystyki, co oznacza, że podmioty organizujące tego typu imprezy nie korzystają z procedury szczególnej, o której mowa w art. 119 ustawy.”

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z 28 grudnia 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.646.2018.2.ISK, dotyczącej organizacji wyjazdów biznesowych i motywacyjnych. Dyrektor KIS wskazał, że: „sprzedaż usług organizacji podróży motywacyjnych, wyjazdów biznesowych i służbowych (konferencje, targi, szkolenia itp.) z uwagi na fakt, że będą one miały na celu charakter czysto biznesowy z wyłączeniem organizowania jakichkolwiek aktywności w postaci zwiedzania, zorganizowanego aktywnego wypoczynku itp. nie będą traktowane jako usługi turystyczne, których sprzedaż korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w art. 119 ustawy o VAT.”. W konsekwencji organ uznał, że: „Wnioskodawca świadcząc przedmiotowe usługi organizacji podróży motywacyjnych, wyjazdów biznesowych i służbowych powinien opodatkować je na zasadach ogólnych zgodnie z art. 29a ustawy o VAT.”

Podobnie w interpretacji z 8 marca 2019 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.32.2019.1.RS, Dyrektor KIS stwierdził, że świadczenie obejmujące organizację wyjazdu integracyjno-motywacyjnego wraz z konferencją: „nie ma na celu zaspokojenie potrzeb rekreacyjnych uczestników wyjazdu w zakresie zwiedzania, czy wypoczynku, lecz budowanie relacji biznesowych.”. W konsekwencji organ uznał, że usługi takie powinny być opodatkowane na zasadach ogólnych zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Również w interpretacji z 3 października 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.442.2018.1.ISK, wskazano, że organizacja spotkań biznesowych obejmujących noclegi, wyżywienie, udostępnienie sal konferencyjnych oraz obsługę techniczną nie stanowi usługi turystyki, jeżeli świadczenie ma charakter stricte biznesowy i nie obejmuje elementów rekreacyjnych lub wypoczynkowych. Jednocześnie należy podkreślić, że dla zastosowania procedury VAT marża konieczne jest łączne spełnienie przesłanek wskazanych w art. 119 ustawy o VAT, tj. świadczenie usługi turystyki, działanie we własnym imieniu i na własny rachunek oraz nabywanie świadczeń od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

Jak wskazał Dyrektor KIS w interpretacji z 21 lutego 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.666.2024.2.MR: „obowiązek stosowania procedury VAT-marża wynika z występujących w danym zdarzeniu elementów, tj. podatnik musi świadczyć usługę turystyki, przy jej świadczeniu musi działać na rzecz nabywcy we własnym imieniu i na własny rachunek oraz świadcząc tę usługę musi nabywać towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.”

W ocenie Wnioskodawcy przesłanka świadczenia usługi turystyki nie jest w analizowanym przypadku spełniona. Opisane świadczenia mają charakter organizacyjno-logistyczny i służą realizacji wydarzeń biznesowych organizowanych dla klientów instytucjonalnych. Ich celem nie jest zapewnienie uczestnikom wypoczynku, rekreacji lub zwiedzania.

W szczególności Wnioskodawca nie organizuje samodzielnych usług wypoczynkowych, pobytowych ani programów nastawionych na cele turystyczne. W konsekwencji świadczone przez Wnioskodawcę usługi powinny być opodatkowane na zasadach ogólnych zgodnie z art. 29a ustawy o VAT. Powyższe ma bezpośredni wpływ na możliwość odliczenia podatku naliczonego od nabywanych usług noclegowych i gastronomicznych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jednocześnie zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy o VAT, ograniczenie dotyczące odliczenia podatku naliczonego od usług noclegowych i gastronomicznych nie znajduje zastosowania m.in. w przypadku nabywania takich usług w celu świadczenia usług opodatkowanych na zasadach innych niż określone w art. 119 ustawy.

Skoro zatem świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie podlegają procedurze szczególnej przewidzianej w art. 119 ustawy o VAT, lecz są opodatkowane na zasadach ogólnych, a nabywane usługi noclegowe i gastronomiczne pozostają w bezpośrednim związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich nabycie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy:

Brzmienie art. 8 ust. 2a ustawy wskazuje, że:

Zatem, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Zakup a następnie odsprzedaż danej usługi nie zmienia więc jej charakteru, a podmiot kupujący i odsprzedający usługę traktowany jest jak usługodawca.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność polegającą na kompleksowej organizacji wydarzeń biznesowych realizowanych na indywidualne zlecenie klientów. Przedmiotem działalności są w szczególności usługi obejmujące organizację konferencji, kongresów, spotkań biznesowych, wydarzeń o charakterze biznesowym i promocyjnym, w tym jubileuszy i gal oraz wydarzeń promocyjnych i wystawienniczych. Usługi świadczone przez Państwo mają charakter kompleksowej organizacji i koordynacji wydarzenia zgodnie z indywidualnymi wymaganiami klienta. W ramach realizowanych usług odpowiadają Państwo m.in. za: opracowanie koncepcji oraz harmonogramu wydarzenia, przygotowanie programu wydarzenia zgodnie z wymaganiami klienta, koordynację logistyczną wydarzenia, zapewnienie obsługi organizacyjnej i technicznej, organizację części konferencyjnej, szkoleniowej, integracyjnej lub promocyjnej. Mogą Państwo zapewniać również elementy pomocnicze związane z organizacją wydarzenia, takie jak transport uczestników, zakwaterowanie lub wyżywienie. Świadczenia te mają charakter uzupełniający wobec usługi głównej polegającej na organizacji wydarzenia biznesowego i służą prawidłowej realizacji całości przedsięwzięcia. Nie posiadają Państwo własnego zaplecza noclegowego, gastronomicznego ani transportowego. W celu realizacji usług nabywają Państwo od podmiotów trzecich odpowiednie świadczenia, w szczególności usługi hotelowe, gastronomiczne i transportowe. Podmioty świadczące wskazane usługi wystawiają na rzecz Wnioskodawcy faktury VAT dokumentujące wykonane świadczenia. Nabywane towary i usługi, w tym usługi noclegowe, gastronomiczne oraz pozostałe świadczenia związane z organizacją wydarzeń, będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Przedmiotem sprzedaży na rzecz klientów będzie kompleksowa usługa organizacji wydarzenia biznesowego, obejmująca szereg świadczeń składających się na jedno wydarzenie.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości sprowadzają się do wyjaśnienia, czy świadczone przez Państwo usługi kompleksowej organizacji wydarzeń biznesowych podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, a w konsekwencji czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług noclegowych i gastronomicznych związanych z realizacją tych usług.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 119 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 119 ust. 2 ustawy:

Zatem, powyższe regulacje odnoszą się do usług, które w całości składają się na usługę turystyczną. Użycie w cytowanym przepisie słowa „w szczególności” oznacza, że jest to katalog otwarty. Konsekwentnie, inne usługi stanowiące składnik usługi turystyki również powinny być uwzględnione. Podkreślić również należy, że czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność jako usługę, jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego.

Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług nie określa jednoznacznie jakiego rodzaju usługi są usługami nabywanymi dla bezpośredniej korzyści, to na podstawie przepisu art. 119 ust. 2 ustawy przyjąć należy, iż nabycie tych usług i towarów, które zaspokajają potrzeby i oczekiwania turysty w trakcie korzystania z usługi turystycznej, będzie w przypadku wykonywania usług turystyki stanowić element kalkulacyjny do określenia marży.

Stosownie do art. 119 ust. 3 ustawy:

Łączne spełnienie powyższych przesłanek przesądza o obligatoryjności zastosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą usług turystyki.

Według art. 119 ust. 3a ustawy:

Przedmiotowa regulacja w sposób kategoryczny zobowiązuje podatników świadczących usługi turystyki do prowadzenia specyficznej dla tego rodzaju działalności ewidencji.

Podstawowym obowiązkiem podatnika podatku od towarów i usług jest prawidłowe opodatkowanie wykonywanych czynności podlegających opodatkowaniu. Zatem, dla prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania usług turystycznych, opodatkowanych według szczególnej procedury, określonej przepisem art. 119 ust. 1 ustawy, konieczne jest prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 119 ust. 3a ustawy.

Na podstawie art. 119 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 119 ust. 5 ustawy:

Należy podkreślić, że do towarów i usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty można zaliczyć jedynie takie towary i usługi, które podatnik nabywa od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty i nie stanowią one jednocześnie „środków” do wyświadczenia usługi własnej podatnika, która następnie staje się elementem kompleksowej usługi turystycznej. Natomiast wszelkie towary i usługi nabywane przez podatnika dla wyświadczenia usługi własnej, stanowiącej następnie element usługi turystyki, należy uznać za wydatki dotyczące usług własnych.

W myśl art. 119 ust. 6 ustawy:

Wskazać należy, że ustawa nie zawiera definicji „usług turystyki”. Nie zawiera także odesłań do definicji zawartych w innych aktach normatywnych. Definicji legalnej usług turystyki nie odnajdujemy również w innych ustawach podatkowych. Odnajdujemy ją natomiast w treści art. 307 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1 z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE – poprzednio art. 26 ust. 2 zdanie pierwsze Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC z późn. zm.).

Zgodnie z art. 307 Dyrektywy 2006/112/WE:

Pojedyncza usługa podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim, w którym biuro podróży ma siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego świadczy usługi.

Według art. 306 Dyrektywy 2006/112/WE:

Do celów niniejszego rozdziału, organizatorzy wycieczek turystycznych są traktowani jak biura podróży.

Z brzmienia powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że dotyczy on świadczeń nabywanych od innych podatników.

Z kolei, na mocy art. 308 Dyrektywy 2006/112/WE:

W tym miejscu warto przytoczyć wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 25 października 2012 r. w sprawie C-557/11 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TSUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Naczelny Sąd Administracyjny (Polska). W pkt 19 tego wyroku Trybunał wskazał, że głównym celem wprowadzenia uregulowań składających się na szczególną procedurę opodatkowania podatkiem VAT biur podróży było uniknięcie trudności, jakie wynikałyby dla podmiotów gospodarczych ze stosowania ogólnych zasad dyrektywy o podatku VAT do transakcji obejmujących świadczenia nabywane od podmiotów trzecich (zob. podobnie wyrok z 22 października 1998 r. w sprawach połączonych C-308/96 i C-94/97 Madgett i Baldwin, Rec. s. I 6229, pkt 33). Zastosowanie zasad ogólnych w odniesieniu do miejsca i podstawy opodatkowania oraz odliczenia podatku naliczonego powodowałoby bowiem praktyczne trudności dla przedsiębiorstw z powodu wielości i lokalizacji świadczonych usług, co mogłoby stanowić dla nich przeszkodę w prowadzeniu działalności (zob. wyrok z 12 listopada 1992 r. w sprawie C-163/91 Van Ginkel, Rec. s. I 5723, pkt 14).

Należy również wskazać, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 13 października 2005 r. (C-200/04, Finanzamt Heidelberg v. iSt internationale Sprach – und Studienreisen GmbH), badając zakres świadczenia usług turystycznych zwrócił uwagę, że definicji podróży nie można ograniczyć ze względu na jej cel. Usługa turystyczna może bowiem obejmować także wyjazd edukacyjny. W wyroku tym Trybunał stwierdził, że:

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Trybunał zwrócił uwagę, że nawet jeżeli usługa ma charakter edukacyjny, podróż może stanowić jej istotny i znaczący element. Tym bardziej, że pojęcia opisujące zwolnienia podatkowe należy interpretować ściśle.

Jak wskazał również NSA w wyroku z 4 lutego 2016 r. sygn. akt I FSK 1768/14:

A zatem, usługa turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy, to świadczenie złożone, na które składa się szereg usług (obcych i własnych) takich jak np. hotel, wyżywienie, transport, mających na celu zorganizowanie pobytu klientowi poza miejscem jego zamieszkania. Usługi te są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość (jedną usługę, jeden produkt).

W tym miejscu należy również wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług, jak również Dyrektywa 112 nie zawierają definicji pojęć „biuro podróży” oraz „organizator wycieczek turystycznych”. W sprawach połączonych C-308/96 i C-94/97 Commissioners of Customs and Excise v T.P. Madgett, R.M. Baldwin and The Howden Court Hotel Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) uznał, że specjalne zasady opodatkowania agentów turystycznych i biur podróży, określone w artykule 26 VI Dyrektywy 77/388, mają zastosowanie do podmiotów gospodarczych, nawet jeśli nie są one formalnie agentami turystycznymi ani biurami podróży, o ile organizują one wycieczki lub wyjazdy zorganizowane we własnym imieniu i powierzają innym podatnikom wykonanie usług związanych z tą działalnością. To stanowisko podtrzymano następnie w wyroku w sprawie C-200/04 ISt internationale Sprach und Studienreisen GmbH (pkt 22). Szeroka wykładnia art. 306 i n. dyrektywy 112 popierana jest także w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 4 lutego 2016 r., I FSK 1768/14, a także wyrok WSA w Gliwicach z 28 marca 2011 r., III SA/Gl 2746/10, CBOSA).

Z powyższego orzecznictwa wynika, że procedura szczególna wynikająca z art. 119 ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie nie tylko w stosunku do typowych biur podróży, ale także w stosunku do innych podmiotów, które dokonują podobnych czynności w ramach swojej działalności gospodarczej.

Obowiązek stosowania procedury VAT-marża wynika z występujących w danym zdarzeniu elementów, tj. podatnik musi świadczyć usługę turystyki, przy jej świadczeniu musi działać na rzecz nabywcy we własnym imieniu i na własny rachunek oraz świadcząc tę usługę musi nabywać towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty.

Z cytowanych powyżej przepisów oraz przytoczonego orzecznictwa wynika, że procedura szczególna stosowana jest przez biura podróży oraz inne podmioty, które wykonują podobne czynności w ramach swojej działalności gospodarczej i nabywają towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Słowu „turysta” (podróżny), jak twierdzi Trybunał, należy nadać szersze znaczenie, niż obejmujące tylko konsumenta końcowego. A zatem, procedura szczególna może być także stosowana do usług skierowanych do biznesu tj. nabywanych przez firmy, w tym na przykład dla pracowników danego przedsiębiorstwa w celu konsumpcji przez nich oferowanych towarów i usług w trakcie podróży służbowych.

Aby więc odnieść się do Państwa wątpliwości związanych z opodatkowaniem świadczonych przez Państwo usług kompleksowej organizacji wydarzeń biznesowych należy ustalić, czy świadczą Państwo usługi turystyki.

Spółka wskazała, że organizuje konferencje, kongresy, spotkania biznesowe w ramach których przygotowuje programy, wydarzenia zgodnie z wymaganiami klienta, koordynuje wydarzenia, zapewnia obsługę organizacyjną i techniczną, organizuje część szkoleniową, integracyjną lub promocyjnej. Spółka może zapewniać również elementy pomocnicze związane z organizacją wydarzenia, takie jak transport uczestników, zakwaterowanie lub wyżywienie. Oferta Spółki może więc obejmować m.in. koszty organizacyjne, obsługę techniczną, wynajem sal, transport, zakwaterowanie, wyżywienie oraz inne świadczenia związane z realizacją wydarzenia. Spółka nie posiada własnego zaplecza noclegowego, gastronomicznego ani transportowego. W celu realizacji usług nabywa od podmiotów trzecich odpowiednie świadczenia, w szczególności usługi hotelowe, gastronomiczne i transportowe.

Biorąc pod uwagę treść art. 119 ustawy, znaczenie pojęcia „usługa turystyczna” wynikające z treści art. 307 cyt. Dyrektywy 112, definicji słownikowej tego pojęcia oraz przywołanych publikacji określających pojęcie „usługa turystyczna” należy przyjąć, że dokonywane w opisanym stanie faktycznym czynności w ramach zamówienia, polegające na organizacji konferencji/kongresów/spotkań biznesowych/jubileuszy/gal/wydarzeń promocyjnych nie będą stanowić usług turystycznych.

Sama czynność organizacji konferencji/kongresów itp. nie stanowi usługi turystyki, co oznacza, że podmioty organizujące tego typu imprezy nie korzystają z procedury szczególnej, o której mowa w art. 119 ustawy. Pomimo tego, że na organizację konferencji/kongresu składać się będą różne usługi, w tym nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści uczestników, takie jak usługi gastronomiczne i noclegowe, wynajęcie sali szkoleniowej, bez których świadczona usług (dana impreza) nie mogłaby się odbyć, to wszystkie te usługi razem mogą tworzyć jedną całość opodatkowaną stawką właściwą dla usługi zasadniczej polegającej na organizacji i obsłudze konferencji/kongresu/spotkania biznesowego/jubileuszu/gali/wydarzenia promocyjnego.

W związku z powyższym, wskazać należy, że świadcząc usługi organizacji wydarzeń, tj. konferencji/kongresów/spotkań biznesowych/jubileuszy/gal/wydarzeń promocyjnych, Spółka nie będzie uprawniona do zastosowania przy świadczeniu ww. usług procedury szczególnej przewidzianej dla usług turystyki, o której mowa w art. 119 ustawy. Opisane świadczenia mają charakter organizacyjno-logistyczny i służą realizacji wydarzeń biznesowych organizowanych dla klientów instytucjonalnych. Ich celem nie jest więc zapewnienie uczestnikom wypoczynku, rekreacji lub zwiedzania. Spółka nie organizuje samodzielnych usług wypoczynkowych ani programów nastawionych na cele turystyczne.

Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy świadczone przez Spółkę usługi powinny być opodatkowane na zasadach ogólnych zgodnie z art. 29a ustawy.

W związku z tym, Państwa stanowisko, zgodnie z którym świadczone przez Spółkę usługi kompleksowej organizacji wydarzeń biznesowych podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, tj. z zastosowaniem reguł wynikających z art. 29a ustawy, a nie według szczególnej procedury przewidzianej w art. 119 ustawy uznaję za prawidłowe.

Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących kwestii prawa do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup usług noclegowych i gastronomicznych, należy wskazać, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Na mocy tego przepisu:

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:

Z powołanych przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone warunki:

• odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług;
• towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jak wynika z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Zatem, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych. Wyjątek dotyczy jedynie podatników świadczących usługi przewozu osób, kupujących gotowe posiłki dla pasażerów oraz usług noclegowych nabytych przez podatników wyłącznie w celu ich odprzedaży, tj. po nabyciu usługi w celu przeniesienia jej na kolejnego nabywcę (tj. w związku z tzw. refakturą usługi).

Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:

Z wniosku wynika, że Spółka w ramach organizacji konferencji, kongresów, spotkań biznesowych oprócz przygotowania całego wydarzenia, zgodnie z wymaganiami klienta może zapewniać również elementy pomocnicze, czyli zakwaterowanie lub wyżywienie, które zdaniem Spółki składają się na kompleksową organizację wydarzenia biznesowego. Jak Spółka wskazała przedmiotem sprzedaży na rzecz klientów będzie kompleksowa usługa organizacji wydarzenia biznesowego, obejmująca szereg świadczeń składających się na jedno wydarzenie.

Odnośnie Państwa wątpliwości należy wskazać, że ustawodawca wprowadzając od 1 stycznia 2021 r., do ustawy art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c, umożliwił podatnikom odliczanie podatku VAT naliczonego od usług noclegowych nabytych przez podatników wyłącznie w celu ich odprzedaży na zasadach określonych w art. 8 ust. 2a ustawy.

Podnieść należy, że art. 8 ust. 2a ustawy, jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.

Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, który stanowi, że:

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.

Odnosząc się zatem do treści art. 8 ust. 2a ustawy, który wprowadza zasadę, że w przypadku, gdy podmiot „pośredniczy”, pomiędzy podmiotem faktycznie świadczącym usługę, a jej odbiorcą, przyjmuje się, że podmiot ten działa tak jakby sam wcześniej nabył taką usługę, a następnie ją wyświadczył, co sprawia, że opodatkowaniu podlegają wszystkie etapy w świadczeniu usług, łącznie z tym, w którym nie wykonuje się czynności faktycznych. Wspomniana „fikcja prawna”, wynikająca z art. 8 ust. 2a ustawy, znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy dany podmiot pośredniczący w rzeczywistości nie jest konsumentem ostatecznym usługi, a jedynie przyjmuje się wtedy założenie, że taką usługę nabył od podmiotu świadczącego, a następnie sam ją wyświadczył na rzecz osoby trzeciej.

Przepis ten reguluje zatem takie sytuacje, kiedy podatnik, działając we własnym imieniu, zawiera umowę, na podstawie której zobowiązuje się do zrealizowania pewnego świadczenia, jednak faktycznie świadczenie to realizowane jest przez podmiot trzeci. W takim przypadku, gdy podmiot nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją kontrahentowi w tzw. „stanie nieprzetworzonym”, uznawany jest za podatnika, który usługę taką świadczy.

Jak wynika z opisu sprawy, usługa polegająca na organizacji konferencji ma charakter kompleksowy, gdyż wydzielenie poszczególnych czynności jako odrębnych świadczeń miałoby charakter sztuczny i nie odpowiadałoby oczekiwaniom nabywców. Najistotniejszym elementem (świadczeniem głównym) usługi świadczonej przez Spółkę jest zapewnienie i zorganizowanie wydarzenia o charakterze biznesowym, zaś takie elementy jak usługi hotelowe i gastronomiczne nie stanowią dla nabywców celu samego w sobie, lecz są jedynie środkiem służącym do pełnego i sprawnego skorzystania ze świadczenia głównego.

Zatem, nabywane usługi hotelowe nie są odsprzedawane w niezmienionej formie. Są składową wykonanej usługi kompleksowej polegającej na organizacji konferencji.

W związku z powyższym Spółka nie dokonuje odprzedaży usług hotelowych rozumianych jako odrębne, niezależne świadczenia w opisanym zdarzeniu przyszłym.

Wskazać należy, że istotą refaktury usług wynikającej z art. 8 ust. 2a ustawy jest odprzedaż usług w stanie nieprzetworzonym na kolejnego nabywcę. Skoro w rozpatrywanej sprawie Spółka nabywa usługi hotelowe w celu sprzedaży i realizacji innego świadczenia, jakim jest usługa kompleksowa w postaci organizacji konferencji, to nie można tu mówić o odprzedaży usługi hotelowej opodatkowanej na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nabywając usługi hotelowe w celu sprzedaży świadczenia kompleksowego w postaci organizacji konferencji, nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia usług hotelowych, ponieważ nie dokonują Państwo odprzedaży usług noclegowych na zasadach określonych w art. 8 ust. 2a ustawy.

Zatem w opisanej sprawie odnośnie usług hotelowych nie zostanie spełniony warunek określony w art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy. W konsekwencji, nie przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług hotelowych.

Odnośnie zaś usług gastronomicznych, w kwestii prawa do odliczenia wskazać należy, że z art.  88 ust. 1 pkt 4 ustawy wprost wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług gastronomicznych. Ustawodawca nie rozróżnił sytuacji, w których nabywane usługi gastronomiczne wykorzystywane są do odsprzedaży lub są wykorzystywane w prowadzonej działalności. Wyjątek dotyczy jedynie podatników świadczących usługi przewozu osób, kupujących gotowe posiłki dla pasażerów, który to wyjątek nie ma miejsca w analizowanej sprawie.

Ponieważ nabyte przez Państwa usługi hotelowe oraz gastronomiczne mieszczą się w zakresie usług wskazanych w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy (w opisanej sytuacji jak wyżej wskazano do usług hotelowych nie ma zastosowania art. 8 ust. 2a ustawy), do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku, to nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego z tytułu nabycia usług noclegowych, pomimo faktu, że usługi te związane są z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi.

W efekcie odpowiadając na Państwa pytanie stwierdzam, że nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług noclegowych i gastronomicznych związanych z realizacją kompleksowej organizacji wydarzenia biznesowego.

Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług noclegowych i gastronomicznych wykorzystywanych do realizacji opisanych usług kompleksowej organizacji wydarzenia biznesowego uznaję za nieprawidłowe.

Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych z: 29 listopada 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.688.2022.1.SM, 28 grudnia 2018 r., sygn. 0114-KDIP1 3.4012.646.2018.2.ISK, 8 marca 2019 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.32.2019.1.RS, 3 października 2018 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.442.2018.1.ISK, 21 lutego 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.666.2024.2.MR wskazuję, że w ramach „postępowania interpretacyjnego” Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej „orzeka” w oparciu o stan faktyczny/zdarzenie przyszłe mając na względzie pytanie Wnioskodawcy oraz ocenę jego stanowiska. Zatem odnosząc się do Państwa argumentu, że prezentowane przez niego stanowisko znajduje poparcie w powołanej interpretacji indywidualnej, zauważam, że każda sprawa będąca przedmiotem rozpatrywania pod kątem skutków prawnopodatkowych w VAT jest rozpatrywana indywidualnie, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na tę ocenę. Wstępna analiza stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w interpretacji indywidualnej mogła prowadzić do wniosku o jej tożsamości, jednakże wnikliwa i dogłębna analiza poszczególnych elementów stanu faktycznych/zdarzenia przyszłego - sam sposób jego przedstawienia - może prowadzić do zgoła odmiennej oceny co ostatecznie wpływa na przyjęte przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej rozstrzygnięcia. Przy czym należy zauważyć, że w podanych przez Państwa interpretacjach wskazano, że organizacja konferencji/szkolenia wyjazdów biznesowych i motywacyjnych nie stanowi usług turystycznych, co oznacza, że podmioty organizujące tego typu imprezy nie korzystają z procedury szczególnej, o której mowa w art. 119 ustawy. Jest to więc stanowisko zbieżne ze stanowiskiem przyjętym w rozstrzygnięciu Państwa sprawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.