0114-KDIP1-3.4012.365.2026.2.JG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 11 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy nieuznania Pani za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą działek nr 2, 3 i 4. Uzupełniła go Pani pismem z 30 maja 2026 r. (wpływ 3 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą „(…)”, z siedzibą przy ul. (…). Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza polega na prowadzeniu sklepu z upominkami i nie ma związku z opisaną poniżej nieruchomością.

Jest Pani właścicielką działki nr 1 położonej przy (…), o powierzchni (…), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…). Nieruchomość ta stała się Pani własnością jako osoby fizycznej, poza działalnością gospodarczą, w drodze podziału majątku dorobkowego po rozwodzie. 15 listopada 2022 r. została wpisana do księgi wieczystej na Pani rzecz jako majątek prywatny (wcześniej działka należała do majątku małżeńskiego, wraz z byłym małżonkiem nabyli ją Państwo w 2003 roku).

Dla nieruchomości uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwałą nr (…) Rady Miejskiej w (…) z dnia 29 listopada 2023 r., przewidujący przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi.

Następnie dokonała Pani podziału nieruchomości na trzy działki:

• działka nr 2 o pow. (…) ha,
• działka nr 3 o pow. (…) ha,
• działka nr 4 o pow. (…) ha.

Planowana jest sprzedaż wydzielonych działek:

• działki nr 2 o pow. (…), przeznaczonej pod cele drogowe zgodnie z wytycznymi MPZP,
• działki nr 3 o pow. (…), dla której została zawarta warunkowa umowa przedwstępna z (…) z 24 października 2025 r.,
• działki nr 4 o pow. (…), przeznaczonej do sprzedaży na rynku.

Sprzedaż działek będzie realizowana przez Panią jako osobę fizyczną, z wykorzystaniem usług pośrednika w obrocie nieruchomościami wyłącznie w celu znalezienia nabywców.

Na nieruchomości wcześniej znajdował się budynek związany z dawną inwestycją. Z dokumentów wynika, że w 2003 r. wydano pozwolenie na budowę budynku magazynowego, a następnie w 2010 r. stwierdzono nieważność tej decyzji, wobec czego postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Obecnie budynek nie stanowi składnika Pani majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej, nie służy prowadzeniu sklepu ani żadnej innej mojej działalności gospodarczej, a nieruchomość nie jest przez Panią wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Dodatkowe wyjaśnienia:

• działka nr 1 została nabyta przez Panią jako osobę fizyczna w drodze podziału majątku po rozwodzie,
• nieruchomość nie była i nie jest związana z prowadzoną przeze mnie działalnością gospodarczą,
• nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT,
• nie podejmowała Pani działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, takich jak zakup gruntu w celu odsprzedaży, aktywne uzbrajanie terenu, prowadzenie inwestycji deweloperskiej czy wykorzystywanie nieruchomości w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od 2000 r. do chwili obecnej, z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu sklepu z upominkami i dekoracjami na różne okoliczności.

W posiadanie działki nr 1 weszła Pani w 2002 r. na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego w kancelarii notarialnej notariusza A.A. w (…). Działka została nabyta wspólnie z ówczesnym mężem do majątku wspólnego (dorobkowego) z prywatnych oszczędności.

Działkę nr 1 nabyli Państwo w celu lokaty prywatnych oszczędności i powiększenia Państwa majątku prywatnego. Zakup nie był związany z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą ani z zamiarem wykorzystywania nieruchomości w ramach profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

Przy zakupie działki nr 1 nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Nabycie działki nr 1 zostało udokumentowane aktem notarialnym - umową sprzedaży działki. Nie została wystawiona faktura VAT, w związku z czym nie przysługiwało nam prawo do odliczenia podatku VAT.

Działki powstałe z podziału działki nr 1 nie były i nie są wykorzystywane przez Panią ani na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, ani na Pani potrzeby osobiste. Nieruchomość od momentu nabycia do chwili obecnej nie była wykorzystywana w żaden sposób do czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani do zaspokajania Pani potrzeb osobistych (np. mieszkaniowych, rekreacyjnych, prowadzenia działalności).

Działka nr 1 ani działki powstałe po jej podziale nie były przedmiotem żadnych odpłatnych umów najmu, dzierżawy, użyczenia ani innych umów o podobnym charakterze. Nie osiągała Pani z tej nieruchomości żadnych przychodów.

Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży żadnych nieruchomości. Planowana sprzedaż działek nr 2, 3 i 4 będzie Pani pierwszą sprzedażą nieruchomości.

Działki nr 2 i 3 będące przedmiotem planowanej sprzedaży są działkami niezabudowanymi.

Na działce nr 4 znajduje się budynek w złym stanie technicznym, przeznaczony do wyburzenia. Rozbiórką tego budynku zajmie się przyszły właściciel działki. Obecnie budynek ten nie jest użytkowany.

Dla terenu obejmującego działki nr 2, 3 i 4 obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony uchwałą nr (…) z 29 listopada 2023 r., w którym:

• działka nr 2 jest przeznaczona pod cele drogowe,
• działki nr 3 i 4 są przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i usługi.

Nie występowała Pani samodzielnie z wnioskiem o opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani o zmianę takiego planu dla terenu obejmującego działkę nr 1 oraz działki 2, 3 i 4. Plan miejscowy został uchwalony z inicjatywy gminy, bez Pani udziału i bez Pani wniosku w tym zakresie.

Dla działek nr 2, 3 i 4 nie została wydana na Pani wniosek żadna indywidualna decyzja o warunkach zabudowy ani inne decyzje dotyczące zagospodarowania terenu. Nie występowała Pani o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla tych działek.

W związku z planowaną sprzedażą działek skorzystała Pani wyłącznie z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami. Zakres jego działań obejmował:

• poszukiwanie potencjalnych nabywców,
• prezentowanie oferty sprzedaży zainteresowanym osobom,
• udział w negocjacjach,
• przygotowanie projektów umów przedwstępnych,
• koordynację czynności notarialnych związanych z zawarciem umów.

Pośrednik nie podejmował w Pani imieniu żadnych działań o charakterze inwestycyjnym lub deweloperskim, nie prowadził uzbrajania terenu, nie realizował robót budowlanych ani innych prac przygotowawczych typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Pani działania ograniczyły się do podziału działki nr 1 na działki 2, 3 i 4 oraz do zlecenia pośrednikowi poszukiwania nabywców i obsługi formalnej sprzedaży.

Na działce nr 4 znajduje się budynek związany z dawną inwestycją. Jest Pani właścicielką tego budynku, ponieważ znajduje się on na działce stanowiącej Pani własność. Budynek ten nigdy nie został formalnie oddany do użytkowania - uległ zawaleniu i obecnie jest w złym stanie technicznym, przeznaczonym do rozbiórki, którą przeprowadzi przyszły właściciel działki.

W związku z tym budynkiem nie były ponoszone przez Panią jakiekolwiek wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej. Nie przysługiwało Pani również prawo do odliczenia podatku VAT w związku z budową ani z ewentualnymi ulepszeniami tego budynku.

Poza wskazanym wyżej budynkiem na działce nr 4, na działkach nr 2, 3 i 4 nie znajdują się inne budynki ani budowle.

Pytanie

Czy w związku z planowaną sprzedażą działek nr 2, 3 i 4 powstałych w wyniku podziału działki nr 1 położonej w Kozerkach, będzie Pani działała jako płatnik podatku VAT, a sprzedaż tych działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie planowana sprzedaż opisanych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ sprzedaż będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a Pani nie będzie działała w charakterze podatnika VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnikiem jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą, a działalność gospodarcza obejmuje m.in. czynności polegające na wykorzystywaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W Pani sprawie sprzedaż działek nie ma charakteru działalności gospodarczej. Jest to jednorazowa czynność związana z rozporządzaniem majątkiem prywatnym, a nie zorganizowany i ciągły obrót nieruchomościami. Sam fakt podziału gruntu oraz korzystania z usług pośrednika nie przesądza jeszcze o uznaniu sprzedającego za podatnika VAT.

W konsekwencji planowana sprzedaż działek nie powinna podlegać opodatkowaniu VAT, a Pani nie będzie działała jako podatnik podatku od towarów i usług w odniesieniu do tej transakcji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu planowanej sprzedaży działek nr: 2, 3 i 4 istotne jest, czy w celu dokonania jej dostawy podjęła/podejmie Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Na tle przedstawionego opisu sprawy Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku z planowaną sprzedażą działek nr 2, 3 i 4, będzie Pani działała jako płatnik podatku VAT, a sprzedaż tych działek będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o VAT. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności planowanej sprzedaży działek, będzie Pani spełniać przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka aktywność Zainteresowanej, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że przyszła sprzedaż wskazanej we wniosku działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.

Działkę nr 1 nabyła Pani wraz z byłym mężem w celu lokaty prywatnych oszczędności. Zakup nie był związany z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą ani z zamiarem wykorzystywania nieruchomości w ramach profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Działki nie były i nie są wykorzystywane przez Panią ani na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, ani na Pani potrzeby osobiste. W celu sprzedaży działek nie ponosiła Pani nakładów inwestycyjnych, nie podejmowała aktywnych działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami. Działki nie były przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Ponadto nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości.

W związku z planowaną sprzedażą działek skorzystała Pani z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami. Jednakże pośrednik nie podejmował w Pani imieniu żadnych działań o charakterze inwestycyjnym, nie prowadził uzbrajania terenu, nie realizował robót budowlanych ani innych prac przygotowawczych typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

Pani działania ograniczyły się jedynie do podziału działki nr 1 na działki nr: 2, 3 i 4 oraz do zlecenia pośrednikowi poszukiwania nabywców i obsługi formalnej sprzedaży. Nie świadczy to jednak o działaniach zorganizowanych, które mogłyby być uznane za wykonywanie działalności gospodarczej.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do przyszłej sprzedaży działek nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

W efekcie należy stwierdzić, że w odniesieniu do planowanej sprzedaży działek nr: 2, 3 i 4 będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym, nie będzie Pani podatnikami podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a przyszła dostawa wskazanych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.