taxmachine.pl

0114-KDIP1-3.4012.351.2026.2.LM

Interpretacja indywidualna2026-08-06Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Brak obowiązku dokonania korekty pliku JPK_VAT7M w związku z otrzymaną fakturą korygującą w KSeF, która koryguje wskazanie nr rachunku bankowego oraz termin płatności.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku dokonania korekty pliku JPK_VAT7M w związku z otrzymaną fakturą korygującą w KSeF, która koryguje wskazanie nr rachunku bankowego oraz termin płatności.   

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową posiadającą siedzibę oraz miejsce zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na terytorium Polski Spółka prowadzi działalność gospodarczą w szczególności w zakresie produkcji wyrobów mięsnych. W ramach tej działalności Spółka posiada (…) produkcyjnych, centra dystrybucji zlokalizowane na terenie całego kraju, a także centralę Spółki oraz biuro zarządu. Spółka współpracuje również ze spółkami zależnymi, m.in. w zakresie logistyki oraz sieci sklepów marki „(…)”.

W związku z prowadzoną działalnością Spółka otrzymuje i wystawia dużą liczbę faktur zakupowych i sprzedażowych. Od 1 lutego 2026 r. Spółka rozpoczęła obowiązkowe stosowanie Krajowego Systemu eFaktur (KSeF), w tym wystawianie faktur ustrukturyzowanych oraz odbieranie faktur ustrukturyzowanych od swoich dostawców. Otrzymane faktury zakupowe są przez Spółkę wykazywane w podatku naliczonym w deklaracjach JPK_V7M.

Od dnia 1 lutego 2026 r., w związku z wejściem w życie obowiązkowego Krajowego Systemu eFaktur, uchylone zostały przepisy regulujące stosowanie not korygujących. W konsekwencji, w przypadku faktur ustrukturyzowanych wszelkie błędy dotyczące elementów faktury, które nie wpływają na wysokość kwoty należności ani kwotę podatku, w szczególności takich jak nazwa nabywcy, termin płatności, numer konta bankowego lub inne dane formalne, są korygowane wyłącznie poprzez wystawienie faktury korygującej w formacie XML za pośrednictwem KSeF.

Spółka otrzymała od jednego ze swoich kontrahentów fakturę korygującą dotyczącą wyłącznie terminu płatności. Sprzedawca omyłkowo wskazał w fakturze pierwotnej nieprawidłowy termin płatności, a po zidentyfikowaniu błędu wystawił fakturę korygującą z nadanym numerem KSeF. Korekta nie wpłynęła na kwotę należności ogółem, nie zmieniła podstawy opodatkowania ani kwoty podatku VAT i została wystawiona na wartość „0”. W fakturze korygującej podano przyczynę korekty jako korektę terminu płatności oraz wskazano prawidłowy termin.

Spółka otrzymała również od innego kontrahenta fakturę korygującą wystawioną za pośrednictwem KSeF, w której wykazano pozycje faktury na wartość „0”. Faktura korygująca dotyczyła wyłącznie uzupełnienia danych formalnych faktury pierwotnej poprzez wskazanie numeru rachunku bankowego sprzedawcy. W fakturze pierwotnej numer rachunku bankowego nie został wykazany. Korekta ta nie wpłynęła na podstawę opodatkowania ani na kwotę podatku VAT, nie zmieniła wartości transakcji oraz nie miała wpływu na wysokość podatku naliczonego wykazanego przez Spółkę. Spółka korzysta z systemu finansowoksięgowego, w którym nie ma technicznej możliwości samodzielnego odrębnego zaksięgowania faktury korygującej na wartość „0” dotyczącej wyłącznie terminu płatności lub numeru rachunku bankowego. W praktyce pracownik działu finansowoksięgowego dokonuje w systemie aktualizacji terminu płatności lub numeru konta bankowego wynikającego z faktury pierwotnej oraz ewidencjonuje fakturę korygującą łącznie z fakturą pierwotną w dokumentacji księgowej Spółki. Sposób ten odpowiada praktyce stosowanej przez Spółkę przed dniem 1 lutego 2026 r., kiedy w analogicznych sytuacjach nabywca wystawiał notę korygującą do faktury zakupu.

Ze względu na fakt, że otrzymana faktura korygująca dotyczy wyłącznie elementów formalnych faktury i nie wpływa na podstawę opodatkowania ani kwotę podatku VAT, a także z uwagi na brak technicznej możliwości jej odrębnego ujęcia w systemie finansowoksięgowym wykorzystywanym przez Spółkę, faktura korygująca nie jest odrębnie księgowana w systemie Spółki. W konsekwencji faktura korygująca nie jest również wykazywana w ewidencji VAT ani w składanym przez Spółkę pliku JPK_V7M, natomiast dokumentacja korekty jest przechowywana łącznie z fakturą pierwotną. Plik JPK_V7M zawiera numer faktury pierwotnej identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur. Natomiast numer identyfikujący fakturę korygującą w KSeF dotyczącą elementów formalnych nie jest wykazywany w pliku JPK_V7M.

Spółka powzięła wątpliwość co do prawidłowości opisanego sposobu postępowania w aktualnym stanie prawnym obowiązującym po wprowadzeniu obowiązkowego KSeF. Spółka nie wyklucza, że poza korektami dotyczącymi terminu płatności czy numeru konta bankowego, może również otrzymywać faktury korygujące odnoszące się do innych elementów faktury o charakterze formalnym, w szczególności takich jak: błędna lub niepełna nazwa nabywcy, nieprawidłowy adres siedziby nabywcy, nieprecyzyjna lub błędna nazwa towaru, nieprawidłowa data sprzedaży.

Pytanie

Czy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług  obowiązujących od dnia 1 lutego 2026 r., w szczególności art. 109 ust. 3 i  ust. 3b ustawy regulujących zasady prowadzenia ewidencji VAT oraz sporządzania pliku JPK_VAT7M, prawidłowe jest postępowanie spółki  polegające na niewykazywaniu w ewidencji VAT oraz w pliku JPK_VAT7M otrzymanych faktur korygujących dotyczących wyłącznie elementów formalnych faktury zakupu, które nie wpływają na wysokość podatku naliczonego ani na zakres prawa do jego odliczenia?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany w stanie faktycznym sposób postępowania jest prawidłowy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujących od dnia 1 lutego 2026 r.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dalej: Ustawa o VAT), podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż na rzecz innego podatnika. Obowiązek ten, począwszy od dnia 1 lutego 2026 r., realizowany jest stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy wyłącznie poprzez wystawianie faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu eFaktur (KSeF).

Faktura stanowi dokument potwierdzający rzeczywiste zdarzenie gospodarcze oraz pełni istotną rolę dowodową w prawidłowym rozliczeniu podatku VAT. Z tego względu istotne jest prawidłowe wskazanie wszystkich elementów faktury, przy czym w praktyce mogą wystąpić sytuacje, w których po wystawieniu faktury ujawnione zostaną błędy lub nieścisłości.

W takiej sytuacji zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT podatnik zobowiązany jest do wystawienia faktury korygującej, w szczególności w przypadku stwierdzenia pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury, w tym również w zakresie danych formalnych. Z kolei art. 106j ust. 2 ustawy określa elementy, jakie powinna zawierać faktura korygująca, natomiast art. 106j ust. 4 ustawy wskazuje, że korekta faktury ustrukturyzowanej musi być dokonana w postaci faktury ustrukturyzowanej przesłanej za pośrednictwem KSeF.

W ocenie Wnioskodawcy należy podkreślić, że w analizowanym przypadku faktury korygujące dotyczą wyłącznie elementów formalnych faktury, takich jak termin płatności, numer konta bankowego, nazwa nabywcy, nazwa towaru lub data sprzedaży, które nie wpływają na podstawę opodatkowania ani kwotę podatku VAT. W wyniku wystawienia takich faktur korygujących nie dochodzi do zmiany wysokości podatku należnego ani naliczonego, a tym samym nie powstaje obowiązek korekty rozliczeń podatkowych.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, podatnicy są zobowiązani do prowadzenia ewidencji zawierającej dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej oraz pliku JPK_V7M, w szczególności dane dotyczące podstawy opodatkowania, kwot podatku należnego i naliczonego oraz ich korekt. Obowiązek ten, jak wynika z art. 109 ust. 3b ustawy, realizowany jest poprzez przesyłanie ewidencji łącznie z deklaracją podatkową.

Obowiązek wykazywania dokumentów w ewidencji VAT nie ma charakteru formalnego, lecz materialny – jest uzależniony od ich wpływu na rozliczenie podatku.

Zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w broszurze informacyjnej dotyczącej struktury JPK_V7M, korekty dokumentów wpływających na wysokość podatku naliczonego („in plus” lub „in minus”) ujmuje się w ewidencji VAT z numerem dokumentu korygującego.

Jednocześnie wskazano, że w określonych sytuacjach, gdy dokument pierwotny oraz korygujący mogą zostać ujęte w tym samym okresie rozliczeniowym, dopuszczalne jest wykazanie wyłącznie dokumentu pierwotnego skorygowanego o wartości wynikające z faktury korygującej.

Z powyższego wynika, że w ewidencji podatku naliczonego wykazywane są wyłącznie korekty mające wpływ na wysokość tego podatku, zarówno „in plus”, jak i „in minus”.

Natomiast korekty dotyczące wyłącznie elementów formalnych faktury, które nie powodują zmiany kwoty podatku naliczonego, nie wpływają na dane wykazywane w ewidencji VAT prowadzonej na podstawie art. 109 ustawy o VAT.

W konsekwencji, w sytuacji opisanej w stanie faktycznym, w której faktura korygująca dotyczy wyłącznie danych formalnych faktury (takich jak termin płatności, numer konta bankowego, nazwa nabywcy, nazwa towaru czy data sprzedaży) i nie skutkuje zmianą kwoty podatku naliczonego, brak jej wykazania w ewidencji VAT oraz w pliku JPK_V7M należy uznać za zgodny z wyjaśnieniami zawartymi w broszurze informacyjnej dotyczącej JPK_V7M.

Dodatkowo stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w treści ePodręcznika KSeF, część II, pkt 1.6.2 „Brak możliwości edytowania wystawionej faktury”. Zgodnie z zawartymi tam wyjaśnieniami, po przesłaniu pliku XML faktury do Krajowego Systemu eFaktur i jego przyjęciu przez system, nie jest możliwe edytowanie treści faktury w celu poprawienia błędów lub jej uzupełnienia. Faktura, której nadano numer identyfikujący w KSeF, wchodzi do obrotu prawnego i nie może być modyfikowana ani anulowana w systemie. ePodręcznik jednoznacznie wskazuje, że jedyną dopuszczalną formą poprawienia błędu lub uzupełnienia faktury ustrukturyzowanej jest wystawienie faktury korygującej w KSeF przez podatnika – wystawcę faktury pierwotnej. Jednocześnie podkreślono, że od dnia 1 lutego 2026 r. nie funkcjonują już noty korygujące, a zatem nabywca nie posiada możliwości samodzielnego korygowania danych formalnych faktury innym instrumentem niż faktura korygująca wystawiona przez sprzedawcę.

Ponadto ePodręcznik wskazuje na możliwość wskazania w fakturze korygującej elementu „PrzyczynaKorekty”, który umożliwia opisanie powodu wystawienia korekty, przy czym obecnie podanie tej przyczyny nie jest obowiązkowe. Potwierdza to, że faktury korygujące mogą dotyczyć także elementów innych niż wartościowe, w tym danych formalnych faktury.

Powyższe wyjaśnienia potwierdzają, że w przypadku korekt dotyczących wyłącznie elementów formalnych faktury, które nie wpływają na podstawę opodatkowania ani kwotę podatku naliczonego, faktura korygująca pełni wyłącznie funkcję porządkującą dokumentację i nie powoduje konsekwencji w zakresie rozliczeń VAT ani obowiązku jej wykazywania w ewidencji JPK_V7M, co jest zgodne z podejściem prezentowanym przez Wnioskodawcę.

Mając na uwadze powyższe regulacje, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że faktury korygujące, które nie powodują zmian w zakresie podatku nie wpływają na dane wykazywane w ewidencji VAT ani w pliku JPK_V7M, gdyż ewidencja ta służy odzwierciedleniu wartości mających znaczenie dla rozliczenia podatku.

W analizowanej sytuacji nie znajduje również zastosowania art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, gdyż korekta nie prowadzi do obniżenia podstawy opodatkowania ani kwoty podatku.

Korekta dotyczy przyczyn istniejących już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, a zmiana obejmuje wyłącznie dane formalne faktury.

Zarówno w świetle utrwalonego orzecznictwa NSA, jak i stanowiska organów podatkowych, faktura – w tym również faktura korygująca – musi rzetelnie i wiernie odzwierciedlać rzeczywiste zdarzenie gospodarcze; dokumenty odnoszące się do czynności fikcyjnych lub nierzeczywistych nie wywołują skutków w VAT ani w podatkach dochodowych. W sytuacji, gdy na wystawionej fakturze zostaną popełnione błędy, strony transakcji są zobowiązane do ich skorygowania przy użyciu przewidzianych prawem instrumentów.

Zarówno przepisy art. 109 ustawy o VAT, jak i wyjaśnienia dotyczące wypełniania ewidencji JPK_V7M, prowadzą do wniosku, że w ewidencji podatku naliczonego wykazywane są wyłącznie takie korekty, które skutkują zmianą kwoty podatku „in plus” lub „in minus”.

Korekty niemające wpływu na wysokość podatku naliczonego nie modyfikują danych wymaganych w ewidencji VAT i nie muszą być odrębnie wykazywane w pliku JPK_V7M.

Należy wskazać, że zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług, w części ewidencyjnej JPK_V7M w zakresie podatku naliczonego wykazuje się wyłącznie dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego, tj. wartość nabytych towarów i usług oraz kwotę podatku naliczonego – z uwzględnieniem korekt – w takiej wysokości, w jakiej podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku na podstawie art. 86–92 ustawy o VAT.

Oznacza to, że ewidencja VAT oraz plik JPK_V7M służą wykazaniu wyłącznie tych informacji, które mają znaczenie dla ustalenia prawa do odliczenia podatku naliczonego lub jego wysokości w danym okresie rozliczeniowym. Dane formalne faktury, takie jak termin płatności, dane adresowe nabywcy, nazwa towaru czy data sprzedaży, o ile nie wpływają na kwotę podatku naliczonego, nie są danymi niezbędnymi do obliczenia tego podatku w rozumieniu wskazanego rozporządzenia.

W konsekwencji Wnioskodawca uznaje, że prawidłowym jest postępowanie polegające

na:

  • ujęciu faktury korygującej wyłącznie w dokumentacji księgowej łącznie z fakturą pierwotną,
  • aktualizacji danych formalnych (np. terminu płatności lub numeru konta bankowego) w systemie finansowoksięgowym,
  • niewykazywaniu takiej faktury korygującej w ewidencji VAT oraz w pliku JPK_V7M, ze względu na brak wpływu na rozliczenie podatku.

W konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że faktury korygujące dotyczące wyłącznie elementów formalnych, które nie wpływają na podstawę opodatkowania ani kwotę podatku naliczonego, co do zasady nie wymagają odrębnego wykazywania w ewidencji VAT ani w pliku JPK_V7M, gdyż nie wpływają na dane istotne dla rozliczenia podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z opisu sprawy wynika, że Spółka otrzymała na ten moment dwie faktury korygujące. Pierwsza z nich dotyczyła wyłącznie terminu płatności. Sprzedawca omyłkowo wskazał w fakturze pierwotnej nieprawidłowy termin płatności, a po zidentyfikowaniu błędu wystawił fakturę korygującą z nadanym numerem KSeF. Korekta nie wpłynęła na kwotę należności ogółem, nie zmieniła podstawy opodatkowania ani kwoty podatku VAT i została wystawiona na wartość „0”. W fakturze korygującej podano przyczynę korekty jako korektę terminu płatności oraz wskazano prawidłowy termin.

Natomiast druga faktura korygująca wystawiona za pośrednictwem KSeF, dotyczyła wyłącznie uzupełnienia danych formalnych faktury pierwotnej poprzez wskazanie numeru rachunku bankowego sprzedawcy. W fakturze pierwotnej numer rachunku bankowego nie został wykazany. Korekta ta nie wpłynęła na podstawę opodatkowania ani na kwotę podatku VAT, nie zmieniła wartości transakcji oraz nie miała wpływu na wysokość podatku naliczonego wykazanego przez Spółkę.

Państwa wątpliwości na tle tak przedstawionego opisu sprawy dotyczą tego czy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujących od dnia 1 lutego 2026 r., w szczególności     art. 109 ust. 3 i  ust. 3b ustawy regulujących zasady prowadzenia ewidencji VAT oraz sporządzania pliku JPK_VAT7M, prawidłowe jest postępowanie spółki  polegające na niewykazywaniu w ewidencji VAT oraz w pliku JPK_VAT7M otrzymanych faktur ww. korygujących.

Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy:

1.  Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

2.  Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:

1)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2)  przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3)  przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4)  na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5)  w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s.;

6)  przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1;

3.  W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.

4.  W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 4 podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.

Jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Wystawianie faktur korygujących określają poniższe przepisy.

Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1)  podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2)  (uchylony),

3)  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4)  dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5)  stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:

Faktura korygująca powinna zawierać:

1)  (uchylony)

2)  numer kolejny oraz datę jej wystawienia;

2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;

3)  dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a)  określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5 ,

b)  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

4)  (uchylony)

5)  jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

6)  w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

W myśl art. 106j ust. 2a ustawy:

Faktura korygująca może zawierać:

1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;

2) przyczynę korekty.

Na mocy art. 106j ust. 4 ustawy:

Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.

Zaznaczyć również należy, że po przesłaniu faktury pierwotnej do KSeF nie jest możliwe jej edytowanie w systemie w celu poprawienia błędów lub uzupełnienia treści. Jedyną formą poprawienia błędu w wystawionej fakturze lub jej uzupełnienia jest wystawienie faktury korygującej w KSeF. Zatem w przypadku zidentyfikowania pomyłki w wystawionej fakturze jedyną formą jej korekty, od 1 lutego 2026 r. jest faktura korygującą wystawiona przez podatnika (sprzedawcę) – wystawcę faktury pierwotnej.

Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Wskazać jednocześnie należy, że obowiązek składania deklaracji podatkowych reguluje art. 99 ust. 1 ustawy, w myśl którego:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:

Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Z kolei art. 99 ust. 11c ustawy wskazuje, że:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Stosownie do art. 99 ust. 13a ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.

Na podstawie art. 99 ust. 13b ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.

Elementy pliku JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Zgodnie z treścią § 2 ww. rozporządzenia:

deklaracje zawierają:

1) oznaczenie urzędu skarbowego, do którego jest składana deklaracja;

2) dane identyfikacyjne podatnika;

3) oznaczenie rodzaju rozliczenia:

a) miesięczne - w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy, albo

b) kwartalne - w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;

4) oznaczenie okresu, za który jest rozliczany podatek od towarów i usług, zwany dalej ,,podatkiem'':

a) miesiąc i rok - dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy, albo

b) kwartał i rok - dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;

5) oznaczenie wersji (kodu) deklaracji składanej na podstawie:

a) art. 99 ust. 1 ustawy albo

b) art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;

6) oznaczenie daty sporządzenia;

7) wskazanie celu złożenia deklaracji - złożenie deklaracji albo korekta deklaracji;

8) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego;

9) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego;

10) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku lub zwrotu podatku wraz z oznaczeniem sposobu dokonania tego zwrotu;

11) dodatkowe dane dotyczące rozliczenia.

§ 9 rozporządzenia wskazuje że:

Ewidencja zawiera:

1) dane identyfikacyjne podatnika:

a) identyfikator podatkowy NIP podatnika,

b) w przypadku gdy podatnik jest:

- osobą fizyczną - wskazanie nazwiska, pierwszego imienia oraz daty urodzenia podatnika,

- podatnikiem niebędącym osoba fizyczną - wskazanie pełnej nazwy podatnika;

2) oznaczenie okresu, za który prowadzona jest ewidencja.

W myśl § 10 ust. 2  rozporządzenia:

Poza danymi, o których mowa w ust. 1, ewidencja zawiera następujące dane:

1) z faktur dokumentujących dokonanie przez podatnika czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i pkt 7 lit. a i b, oraz z faktur lub innych dokumentów związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5 i pkt 7 lit. c-e:

a) numer, za pomocą którego nabywca, dostawca lub usługodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, zapisywany poprzez wyodrębnienie kodu kraju oraz kodu cyfrowo-literowego,

b) imię i nazwisko lub nazwę nabywcy, dostawcy lub usługodawcy, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 7 lit. b,

c) numer odpowiednio faktury lub dokumentu albo faktury korygującej,

d) datę wystawienia odpowiednio faktury lub dokumentu albo faktury korygującej,

e) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury, a w przypadku, o którym mowa w art. 106e ust. 1a ustawy, datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,

f) datę upływu terminu płatności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy lub datę uregulowania lub zbycia należności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy,

g) numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur;

W świetle art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1)    rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2)    kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3)    kontrahentów;

4)    dowodów sprzedaży i zakupów.

Według art. 109 ust. 3b ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

Powyższy przepis obliguje czynnych podatników podatku VAT do wykazywania określonych czynności w ewidencji oraz do przesyłania do urzędu skarbowego ewidencji prowadzonej na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z uwagi na to, że podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia, dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe (plik JPK_VAT z deklaracją). Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Deklaracja podatkowa (plik JPK_VAT z deklaracją) stanowi zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale czasowym, który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania swojego uprawnienia w postaci uzyskania zwrotu podatku od organu podatkowego.

Przechodząc do kwestii ujęcia w pliku JPK_VAT z deklaracją wystawionej faktury korygującej termin płatności oraz faktury korygującej podanie numeru rachunku bankowego, należy wyjaśnić, że w sytuacji gdy błąd w wystawionej fakturze korygującej nie wpływa na podatek należy oraz podstawę opodatkowania a także nie jest pozycją, którą podatnik wykazuje w złożonym pliku JPK_VAT w części ewidencyjnej, brak jest podstaw do dokonania korekty pliku JPK_VAT z deklaracją.

Zatem w sytuacji przedstawionej przez Spółkę tj. gdy Spółka otrzymała faktury korygujące dotyczące wyłącznie elementów formalnych (korekta terminu płatności lub podanie numeru rachunku bankowego), które nie wypływają na podstawę opodatkowania ani na kwotę podatku naliczonego, jak również nie są wykazywane w części ewidencyjnej w pierwotnym pliku JKP_VAT z deklaracją nie należy składać korekty pliku JPK_VAT z deklaracją.

Tym samym, Państwa stanowisko, że brak jest podstaw do korygowania pliku JPK_VAT7M w sytuacji otrzymania faktur korygujących, które nie mają wpływu na podstawę opodatkowania oraz podatek należy, tj. faktur korygujących nr rachunku bankowego oraz termin płatności uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego zastosują się Państwo do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.